Σάββατο 22 Ιανουαρίου 2011

Και χωρίς να το θέλουν ομολογούν ότι δε γνωρίζουν την αλήθεια

Οί αρχαίοι ποιητές και οι ονομαζόμενοι φιλόσοφοι, καθώς επίσης κι εκείνοι πού τους προσέχουν, μάλλον μύθους καί ανοησίες έγραψαν για εκείνους πού νόμιζαν για θεούς, διότι δεν απέδειξαν ότι αυτοί είναι θεοί, αλλά άνθρωποι καί μάλιστα άλλοι απ' αυτούς μέθυσοι, άλλοι πόρνοι καί άλλοι φονιάδες.
Αλλά καί για τη δημιουργία του κόσμου είπαν πράγματα πού δε συμφωνούσαν μεταξύ τους καί ήταν ανάξια λόγου. Όσοι δηλαδή αποφάνθηκαν ότι ό κόσμος υπήρχε ανέκαθεν καί δε δημιουργήθηκε ποτέ, διατύπωσαν απόψεις αντίθετες προς εκείνους πού υποστήριξαν ότι ό κόσμος κάποτε δημιουργήθηκε, διότι αυτά τα διατύπωσαν στηριγμένοι στη φαντασία καί όχι στην άλήθεια.Άλλοι πάλι δίδαξαν ότι υπάρχει θεία πρόνοια καί έτσι ανέτρεψαν τις απόψεις των προηγουμένων.
Γι' αυτό καί ό Ευριπίδης ομολογεί:
«Απασχολούμε τη σκέψη μας με πολλά, υποκινούμενοι από κάποιες ελπίδες, μάταιοι όμως είναι οι κόποι μας, διότι δε γνωρίζουμε τίποτε».
Καί χωρίς να το θέλουν ομολογούν ότι δε γνωρίζουν την αλήθεια, αλλά εμπνευσμένοι από δαίμονες καί συνεπαρμένοι από αυτούς είπαν τα όσα είπαν.
Οι άνθρωποι όμως του Θεού, αφού έγιναν κατοικητήριο του Αγίου Πνεύματος καί προφήτες, καί αφού έλαβαν από τον ίδιο το Θεό έμπνευση καί σοφία, αναδείχθηκαν θεοδίδακτοι καί όσιοι καί δίκαιοι. Γι' αυτό καί καταξιώθηκαν να λάβουν την ανταπόδοση αυτή,να γίνουν όργανα του Θεού καί να δεχθούν από Εκείνον τη σοφία, με την οποία μίλησαν για τη δημιουργία του κόσμου καί για όλα τα άλλα Καί δεν παρουσιάσθηκαν μόνο ένας ή δύο, αλλά πολλοί περισσότεροι, σε διαφορετικούς χρόνους καί καιρούς μεταξύ των Εβραίων, ενώ μεταξύ των Ελλήνων υπήρξε ή Σίβυλλα. Όλοι αυτοί διακήρυξαν πράγματα πού βρίσκονταν σε συμφωνία μεταξύ τους, τόσο για όσα συνέβησαν στην εποχή τους καθώς καί για όσα πρόκειται να συμβούν στη δική μας εποχή.


Θεοφίλου Αντιοχείας, "Προς Αύτόλυκον''

2 σχόλια:

  1. Οι φιλόσοφοι εμπνέονταν από δαίμονες?
    Αυτή είναι η χριστιανική πίστη?

    Θεωρώ ότι οι φιλόσοφοι απέδειξαν με τον καλύτερο τρόπο ότι όλες οι ιδέες περί θείου είναι ανθρώπινες, είναι προσπάθειες δικές μας να εξηγήσουμε το 'γιατί' και το 'ποιος'.

    Τελικά ο φιλοσοφικός λόγος οδήγησε στην απαξίωση της δεισιδαιμονίας και στην ενασχόληση με τον επιστημονικό τρόπο σκέψης.
    Άρχισαν να ασχολούνται δηλαδή με το 'τι' και το 'πώς'.

    Το δυστύχημα είναι ότι ο φιλοσοφικός λόγος, ως 'αριστοκρατική' συνθήκη με περιορισμένο ακροατήριο, δεν μπορούσε να απαντήσει στις καθημερινές ανάγκες των απλών ανθρώπων της αυτοκρατορίας.

    Και τότε ο δρόμος άνοιξε για τις κάθε λογής ανατολικές θρησκείες.

    Μέχρι τότε όλες οι προσεγγίσεις ήταν ανοιχτές κι επικρατούσε ο θρησκευτικός συγκρητισμός, οι πολλές ιδέες.
    Αυτές οι προσεγγίσεις όμως αργά ή γρήγορα χάνονταν, γιατί ακριβώς επέτρεπαν την ύπαρξη και των υπολοίπων.
    Είχαν κιόλας απαξιωθεί από τον φιλοσοφικό λόγο.

    Οι ανατολικές θρησκείες, όμως, άρχισαν να κυριαρχούν γιατί είχαν ενσωματώσει στις ιδέες τους ένα συγκριτικό πλεονέκτημα:
    Την ιδέα της Απόλυτης Αλήθειας.

    Οπότε με απλή δαρβινιστική ερμηνεία, θα μπορούσε να επικρατήσει μόνο όποια δεν επέτρεπε την ύπαρξη των άλλων.

    Σύντομα, λοιπόν, άρχισαν να κυριαρχούν αυτές που παρουσίαζαν ένα θεό, μια αλήθεια, αντιμετώπιζαν οποιαδήποτε άλλη προσέγγιση εχθρικά, έβαλαν δηλαδή στο παιχνίδι τον πνευματικό πόλεμο, την αδιαλλαξία.

    "Ο μη ων μετ' εμού κατ' εμού εστίν".

    Αυτή η μονοδιάστατη αντίληψη, αποδείχτηκε μετά από αρκετές περιπέτειες ότι ενώ προκαλεί προβλήματα ανυπακοής στην Αυτοκρατορία, αν επιβληθεί από τον ίδιο τον αυτοκράτορα προσφέρει την απόλυτη συμμόρφωση και υπακοή.

    Εννοείται ότι η αποδοχή μιας τέτοιας θρησκευτικής ιδέας από την αυτοκρατορική αρχή θα μπορούσε να λειτουργήσει μόνο εφόσον σιωπούσε, έκλεινε το στόμα, σε οποιαδήποτε άλλη ιδέα.
    Οπότε ως φυσική συνέπεια, οι φιλοσοφικές σχολές έπρεπε να κλείσουν.
    Κι έκλεισαν.
    Δεν έγινε λοιπόν, κάποιο φιλοσοφικό ντιμπέιτ, δεν επικράτησε η Απόλυτη Αλήθεια της νέας Αυτοκρατορικής θρησκείας, ως φιλοσοφικά ανώτερη, αλλά ως κυβερνητική ανάγκη.

    Ιστορικά δε θα μπορούσε να γίνει αλλιώς.

    Σήμερα όμως, είναι λογικό να μην τα γνωρίσουμε όλα αυτά και να χαρακτηρίζουμε τους φιλοσόφους ως 'δαιμονισμένους'???

    Γιατί να προσφέρουμε τέτοια σύγκρουση ταυτότητας στους σημερινούς Έλληνες?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. ΕΑΝ ΘΕΛΕΤΕ ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΑΚΡΙΒΩΣ ΕΠΟΜΕΝΗ ΑΝΑΡΤΗΣΗ
    «Παραινέσεις προς τους νέους όπως αν εξ ελληνικών ωφελοίντο λόγων»
    ΜΕΓΑΛΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ
    http://proskynitis.blogspot.com/2011/01/blog-post_23.html

    ΑπάντησηΔιαγραφή