Μια ημέρα που η Ιστορία γράφτηκε με χρυσά γράμματα. Μια ημέρα που η Μητέρα Πατρίδα, η Ελλάδα, αναγνώρισε στο πρόσωπο ενός Κύπριου στρατιώτη την ενσάρκωση του εθνικού ιδεώδους.
Μετά το τέλος του τετράχρονου ένοπλου απελευθερωτικού αγώνα της Ε.Ο.Κ.Α. (1955-1959) και την υπογραφή των συμφωνιών Ζυρίχης-Λονδίνου, ο Αρχηγός Γεώργιος Γρίβας-Διγενής φτάνει στην Αθήνα στις 17 Μαρτίου 1959. Η υποδοχή του από τον λαό και τους επισήμους είναι αποθεωτική, μια λαοθάλασσα που αναγνωρίζει τον ηγέτη που ταπείνωσε μια αυτοκρατορία.
Την επόμενη ημέρα, 18 Μαρτίου, η Βουλή των Ελλήνων, σε μια ιστορική και ομόφωνη συνεδρίαση, έπραξε το αυτονόητο: ανακήρυξε τον Στρατηγό Γεώργιο Γρίβα-Διγενή "ΑΞΙΟΝ ΤΕΚΝΟΝ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΟΣ".
Ήταν η ύψιστη τιμή. Η επίσημη αναγνώριση από το εθνικό κέντρο της θυσίας, του ηρωισμού και της αφοσίωσης του Αρχηγού και των παλικαριών του, που για τέσσερα ολόκληρα χρόνια κράτησαν άσβεστη τη φλόγα της Ένωσης στα μαρτυρικά χώματα της Κύπρου.
Η τιμή αυτή δεν ήταν απλά μια διάκριση για τον Γρίβα. Ήταν μια απόδοση τιμής σε ολόκληρο τον κυπριακό Ελληνισμό, που πότισε με το αίμα του το δέντρο της λευτεριάς. Ήταν η φωνή της Ελλάδας που δήλωνε περήφανα σε εχθρούς και φίλους ότι ο αγώνας της Ε.Ο.Κ.Α. ήταν αγώνας όλου του Έθνους.
Ας μην ξεχνάμε ποτέ. Η Ιστορία έχει ήδη κρίνει και έχει τοποθετήσει τον Διγενή στο πάνθεον των Ηρώων.
Μετά το τέλος του τετράχρονου ένοπλου απελευθερωτικού αγώνα της Ε.Ο.Κ.Α. (1955-1959) και την υπογραφή των συμφωνιών Ζυρίχης-Λονδίνου, ο Αρχηγός Γεώργιος Γρίβας-Διγενής φτάνει στην Αθήνα στις 17 Μαρτίου 1959. Η υποδοχή του από τον λαό και τους επισήμους είναι αποθεωτική, μια λαοθάλασσα που αναγνωρίζει τον ηγέτη που ταπείνωσε μια αυτοκρατορία.
Την επόμενη ημέρα, 18 Μαρτίου, η Βουλή των Ελλήνων, σε μια ιστορική και ομόφωνη συνεδρίαση, έπραξε το αυτονόητο: ανακήρυξε τον Στρατηγό Γεώργιο Γρίβα-Διγενή "ΑΞΙΟΝ ΤΕΚΝΟΝ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΟΣ".
Ήταν η ύψιστη τιμή. Η επίσημη αναγνώριση από το εθνικό κέντρο της θυσίας, του ηρωισμού και της αφοσίωσης του Αρχηγού και των παλικαριών του, που για τέσσερα ολόκληρα χρόνια κράτησαν άσβεστη τη φλόγα της Ένωσης στα μαρτυρικά χώματα της Κύπρου.
Η τιμή αυτή δεν ήταν απλά μια διάκριση για τον Γρίβα. Ήταν μια απόδοση τιμής σε ολόκληρο τον κυπριακό Ελληνισμό, που πότισε με το αίμα του το δέντρο της λευτεριάς. Ήταν η φωνή της Ελλάδας που δήλωνε περήφανα σε εχθρούς και φίλους ότι ο αγώνας της Ε.Ο.Κ.Α. ήταν αγώνας όλου του Έθνους.
Ας μην ξεχνάμε ποτέ. Η Ιστορία έχει ήδη κρίνει και έχει τοποθετήσει τον Διγενή στο πάνθεον των Ηρώων.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου