Κατά την περίοδο της κατοχής ήρθε σε σύγκρουση με τον τοπικό ΕΑΜ\ΕΛΑΣ καθώς καταδίκαζε δημόσια με πύρινα λόγια στα κηρύγματά του για τα εγκλήματα που διέπρατταν οι κομμουνιστές κατά της τοπικής κοινωνίας, και αυτό είχε ως αποτέλεσμα να στοχοποιηθεί από τους τοπικούς κομμουνιστές ως ‘’αντιδραστικός’’, και να δεχτεί απειλές για την ζωή του. Έτσι η τοπική Μητρόπολη το 1944 τον μετέθεσε-φυγάδευσε στην Αθήνα όπου και εφημέρευσε στο Παγκράτι υπαγόμενος στην Ιερά Αρχιεπισκοπή Αθηνών.
Παρά την μετακίνησή του στην Αθήνα, το ΕΑΜ\ΕΛΑΣ Καλαβρύτων ενημέρωσε τους συντρόφους τους στο Παγκράτι για το ποιόν του ιερέα, και έτσι στις 19 Ιουλίου 1944, αν και ακόμη η Αθήνα ήταν υπό Γερμανική κατοχή, ανενόχλητοι οι κομμουνιστές της ΟΠΛΑ συνέλαβαν τον π. Παναγιώτη, και όπως είναι γνωστό από την ιστορία και από τα γεγονότα που ακολούθησαν στα Δεκεμβριανά του 1944, το Παγκράτι υπήρξε βασικό προπύργιο του ΕΑΜ\ΕΛΑΣ, της ΕΠΟΝ και της ΟΠΛΑ.
Ο ιερέας μεταφέρθηκε βιαίως στην περιοχή του άλσους Παγκρατίου, (ΠΡΟΣΟΧΗ) και εδώ ξεκινάνε τα μαρτυρικά και απάνθρωπα βασανιστήρια που υπέστη ο ιερέας.
Τρεις φορές τον κρέμασαν από το δέντρο, αλλά και τις τρεις φορές έσπασε το σκοινί. Εξαγριωμένοι οι βασανιστές του που ‘’κάποιος’’ τον προστάτευε, του έβγαλαν τα μάτια και τα δόντια, του έγδαραν το πρόσωπο για να του βγάλουν την γενειάδα, και στο τέλος τον σκότωσαν τρυπώντας τον με ξιφολόγχη. Για τρεις ημέρες οι εγκληματίες δεν άφησαν κανέναν να τον πλησιάσει από τους ενορίτες του για να τον θάψουν, παρά την τέταρτη ημέρα έδωσαν την άδεια να τον μαζέψουν, και τελικά να θάψουν το ιερό του λείψανο του.
(Πηγή: Βοβολίνη Κωνσταντίνου Α., Η Εκκλησία εις τον αγώνα της ελευθερίας (1453 – 1953), Εκδότης Παναγιώτης Αθ. Κλεισιούνης, Αθήναι 1952)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου