Το 1822 οι Τούρκοι συνέλαβαν δύο χριστιανές γυναίκες στη Νάουσα και προσπάθησαν να τις αναγκάσουν να ασπαστούν το Ισλάμ...

 Το 1822, Μουσουλμάνοι Τούρκοι συνέλαβαν δύο Ελληνίδες χριστιανές γυναίκες στη Νάουσα και προσπάθησαν να τις αναγκάσουν να ασπαστούν το Ισλάμ. Τις άλειψαν με μέλι στο κεφάλι και τις έδεσαν εκτεθειμένες, ώστε να δέχονται τα τσιμπήματα σφίγγων και των περαστικών. 

 Η πρώτη γυναίκα, σύζυγος του καπετάνιου Ζαφειράκη, χτίστηκε τότε στον τοίχο μέχρι τον λαιμό στην εκκλησία της Αγίας Σοφίας στη Θεσσαλονίκη. Την άφησαν εκεί για μέρες για την ψυχαγωγία του άγριου όχλου που πήγαινε εκεί βρίζοντάς την και χτυπώντας το κεφάλι της με ξύλα καθώς προεξείχε από τον τοίχο. Δεν υποχώρησε ούτε στιγμή, ενισχυμένη μέχρι την τελευταία της πνοή από την προσευχή, και ποτέ δεν εγκατέλειψε την χριστιανική της πίστη. Το μαρτύριό της διήρκεσε πέντε μέρες. Μια περαστική τσιγγάνα γυναίκα, για να βιαστεί το τέλος της, της έριξε μια μεγάλη πέτρα, και έτσι η ευλογημένη παρέδωσε την ηρωική της ψυχή στα χέρια του Θεού, Όν δεν αρνήθηκε. 

 Η άλλη γυναίκα, η Μαρία, αρνήθηκε να αλλάξει την πίστη της, και γι’ αυτό ο Εμπούμπ Λουμπούτ την έκλεισε σε έναν σάκο με θανατηφόρα φίδια, όπου μαρτύρησε.

 Ο ιστορικός Ευθύμιος Στουγιαννάκης γράφει: «Ο οξύς ιός που διαδόθηκε στις φλέβες της μάρτυρος από τα δαγκώματα, ωστόσο, τη σκότωσε σε γλυκιά λήθη, προσευχόμενη μέχρι την τελευταία στιγμή για τους δήμιούς της και επικαλούμενη τον Υπέρτατο και την Παρθένο.»

 Και ο Πουκβίλ περιγράφει με τα πιο σκοτεινά χρώματα στον πολιτισμένο κόσμο τις δραματικές σκηνές που είδε με τα ίδια του τα μάτια εκεί: «Πολλές γυναίκες γυμνές μπήκαν μέχρι τον λαιμό σε σάκους με γάτες, φίδια και ποντίκια…»

 Τα άψυχα σώματα αυτών των ιερών γυναικών πετάχτηκαν τελικά στη θάλασσα. Αυτά τα γεγονότα έλαβαν χώρα κατά τη σφαγή της Νάουσας-13 Απριλίου 1822 .

409 Έλληνες σκοτωμένοι και πάνω από 400 δούλοι.