Γράφει ὁ Φώτιος Μιχαήλ, ἰατρός
ΜΑΘΗΜΑ ΠΡΩΤΟΝ: Ὁ Νικόλαος Μαυροκορδάτος (1), στὸ βιβλίο του «Πολιτικὸν θέατρον», γράφει: «Οἱ πολῖτες μιμοῦνται τοὺς ἄρχοντές τους. Γι' αὐτὸ καὶ ἐκεῖνοι πρέπει νὰ προσέχουν πάρα πολύ, ὥστε νὰ μὴ τοὺς φθείρουν μὲ τὸ κακό τους παράδειγμα».
ΔΕΥΤΕΡΟΝ: Ὁ γνωστὸς πατὴρ τῆς Ἐκκλησίας Ἰσίδωρος ὁ Πηλουσιώτης (2) δίδασκε σχετικῶς καὶ τὰ ἑξῆς: «Τὸ μέγεθος τοῦ ἁμαρτήματος εἶναι ἀνάλογο πρὸς τὸν βαθμὸ τοῦ ἀξιώματος ποὺ ἔχει ὁ ἁμαρτάνων. Καὶ πολλὲς φορὲς σφάλματα, ποὺ τὰ παραβλέπουμε καὶ τὰ συγχωροῦμε στοὺς ἁπλούς ἀνθρώπους, τὰ θεωροῦμε ἀσυγχώρητα γιὰ τοὺς ἄρχοντες».
ΤΡΙΤΟΝ: Ὁ Ἀθηναῖος ἱστορικὸς καὶ φιλόσοφος Ξενοφῶν (427 π.Χ.-355 π.Χ.) ἔλεγε: «Πρῶτο ἔργο τοῦ βασιλέως εἶναι νὰ γίνει ὁ ἴδιος καλὸς ἄνθρωπος. Δεύτερο, νὰ φροντίσει, ὅσο εἶναι δυνατόν, νὰ γίνουν ἄριστοι ἄνθρωποι καὶ οἱ κυβερνώμενοι ἀπὸ αὐτόν. Διότι ὁ λαὸς συνήθως μιμεῖται τὸν ἄρχοντά του. Κι ἂν ὁ ἄρχοντας εἶναι καλός, προτρέπει μὲ τὸ παράδειγμά του πρὸς τὰ καλὰ καὶ τίμια ἔργα. Ἐάν, ὅμως, εἶναι κακός, προτρέπει πρὸς τὰ κακὰ καὶ ἐπονείδιστα».
ΤΕΤΑΡΤΟΝ: Στὸ πρῶτο κεφάλαιο τοῦ βιβλίου του «Πολιτικὸν Θέατρον» (3), ὁ Νικόλαος Μαυροκορδάτος συμπεραίνει: «Τὸ Βασιλικὸ Παλάτι (θὰ λέγαμε σήμερα Δημαρχεῖο, Μητρόπολη, Περιφέρεια, Ὑπουργεῖο καὶ πιὸ πάνω) πρέπει νὰ εἶναι ναὸς τοῦ Θεοῦ, ὀφθαλμὸς τῆς φρονήσεως, στάθμη τῆς δικαιοσύνης, θρόνος τῆς ἀνδρείας, ὑπόδειγμα τῆς σωφροσύνης, παράδειγμα τῆς τιμῆς, φῶς τῆς ἀγάπης, πηγὴ τῶν χαρίτων, χορὸς τῶν μουσῶν, γυμνάσιο τῶν ρητόρων καὶ τῶν ποιητῶν, ἱερὸ τῶν φιλοσόφων, σύγκλητος τῶν φρονίμων, βραβεῖο τῶν μορφωμένων, τράπεζα τῶν πτωχῶν, ἐλπίδα τῶν καλῶν, καταφύγιο τῶν ἀθώων καὶ ὅλων τῶν κατατρεγμένων ἀσφαλέστατο ὀχύρωμα».
(1) Ὁ Νικόλαος Μαυροκορδάτος (1670 – 1730) ὑπῆρξε ἡγεμὀνας τῆς Μολδοβλαχίας, λόγιος καί διερμηνέας τῆς Πύλης. Ἵδρυσε στό Βουκουρέστι Ἑλληνική Σχολή ὑπό τήν διεύθυνση τοῦ Γεωργίου Τραπεζουντίου.
(2) Ὁ ὅσιος Ἰσίδωρος ὁ Πηλουσιώτης γεννήθηκε στὴν Ἀλεξάνδρεια τῆς Αἰγύπτου περὶ τὸ 360. Ἔλαβε λαμπρὴ μόρφωση θύραθεν καὶ θεολογική. Ὑπόδειγμα ἀρετῆς καὶ σοφίας. Ἡ μνήμη του ἑορτάζεται στὶς 4 Φεβρουαρίου.
(3) Ἀπὸ τὸ βιβλίο μὲ τίτλο ''ΚΡΙΣΙΣ ΗΓΕΣΙΑ'' τοῦ Νικολάου Μαυροκορδάτου, τῶν Ἐκδόσεων Ο.Χ.Α. Λυδία, 1992.Πρώτη ἔκδοση τῆς Λειψίας, 1758, μὲ τὸν τίτλο ''ΠΟΛΙΤΙΚΟΝ ΘΕΑΤΡΟΝ''.
Ευχαριστούμε τον ευλογημένο Γιατρό μας, για τις συμβουλές - προτροπές.
ΑπάντησηΔιαγραφήΔυστυχώς βρισκόμαστε σε αυτό που λέει ο τίτλος του Άρθρου σου: Σέ καιρούς δαιμονοκρατίας,
Το ότι όμως βρισκόμαστε σε καιρούς δαιμονοκρατίας δεν μας απαλλάσει από την ευθύνη.
Το ότι κλέβουνε όλοι, δεν απαλλάσσει την δική μας κλεψιά.
Κλεψιά με κλεψιά, όμως, έχει τεράστια διαφορά.
Άλλο να κλέβεις το κράτος συστηματικά και με υπέρογκα ποσά για να κάνεις τα (γούστα) σου και άλλο να προσπαθείς να γλιτώσεις κάτι μόνο και μόνο για να μπορέσεις να επιβιώσεις.
Οι Έλληνες ανέκαθεν ήταν άνθρωποι κιμπάρηδες, είχαν αξιοπρέπεια, αρχοντιά, γενναιοδωρία και μεγαλοψυχία.
Και βλέπουμε σήμερα πώς μας κατάντησαν.
Να κάνουμε δύο δουλειές και να μην μπορούμε να τα βγάλουμε πέρα να επιβιώσουμε.
Ο Έλληνας ποτέ δεν ήταν μπαταχτσης δηλαδή κακοπληρωτής.
Ούτε το ρεύμα χρωστούσε, ούτε την εφορία, ούτε πουθενά, βάδιζε με ψηλά το κούτελο.
Όπου και να πάει στο εξωτερικό ο Έλληνας διαπρέπει και δυστυχώς μέσα στην ίδια την Πατρίδα του ζει σαν επαίτης.
Γιατί εδώ δεν μετράει τι γνώσις έχεις, αλλά τι μέσον έχεις.
Αλλαγή της ορολογίας:
Στην πολιτική και επιχειρηματική επικοινωνία, πράξεις που συνιστούν διαφθορά ή ρουσφέτια, βαφτίζονται με πιο ουδέτερους όρους, όπως «ευελιξία», «διευκόλυνση».
Όταν σκάνδαλα διαφθοράς έρχονται συχνά στο φως χωρίς ουσιαστικές συνέπειες, (δηλαδή πέφτουν στα μαλακά) δημιουργείται το αφήγημα ότι «έτσι λειτουργεί ο κόσμος» ή ότι «όλοι το κάνουν».
Και αυτό οδηγεί στη συνήθεια και στη μείωση της κοινωνικής αντίδρασης.
Και τα Μ.Μ.Εξαπατήσεως συχνά συνδέουν την παρανομία, την εξαπάτηση ή την παράκαμψη των κανόνων με το κύρος, τον πλούτο και τη δύναμη.
Από αυτήν την ζωή όλοι περαστικοί είμαστε, πλούσιοι και φτωχοί.
Ο καθένας από το ποδαράκι του κρέμεται, ας κάνουμε το καλό και ας μην επηρεαζόμαστε από τους άλλους.
Το καλό ποτέ δεν χάνεται γιατί το ανταποδίδει ο Ίδιος ο Θεός.
Όπως θα αποδώσει και δικαιοσύνη για ότι κακό επράξαμε.