Κυριακή 14 Αυγούστου 2011

Όσες εικόνες Σου κι αν έχω...



Όσες εικόνες Σου κι αν έχω, δεν χορταίνω!... Δεν με φτάνουν!... Δεν θα πώ ποτέ άρκεί!... 

Το ήλιοστάλαχτο φώς του προσώπου Σου, 
ή ώραιότητα της παρθενίας Σου, 
ό διάχρυσος ιματισμος της άρετης Σου,
 ή εσωθεν Θεοθυγατρική Σου δόξα, 
ό εν χλωρότητι χρυσίου κροσσωτός στολίσμός 
της πανωραίας και υπέρλαμπρης άγνείας Σου, 
ό περίσεμνος εΰαγγελισμός της άγάπης Σου, 
το περίδοξο μητρικό Σου κάλλος, 
ή ικετευτική Σου ταπείνωση, 
ή παραμυθητική παρρησία Σου,
 ή τετρωμένη από τη δίστομη ρομφαία του πόνου πεντακάθαρη καρδιά Σου,

 ή φωτεινή σκέπη τής προστασίας Σου, 
ή ζωοδόχος πηγή χών χαρίτων Σου, 
ή κραχαιά ώς Θάνατος αγάπη Σου, 
ή χρυσοκέρινη ειδή της ζωαρχικης Σου κοίμησης, 
τό ύπερκόσμιο Θεομητορικό Σου μεγαλείο, 
Μάννα μου, Φώς μου, δεν χορταίνονται! 

Ναχαν ό κάθε τοίχος, ή κάθε σελίδα, ή κάθε διαθέσιμη επιφάνεια Εικόνα Σου, 
Παναγία μου! Ίαμα χών ματιών, 
καϊ της καρδιάς,και της ψυχής μου!

Του Σεβασμιώτατου Μητροπολίτου Προικονήσου κ.Ιωσήφ.
Λεμεσός, 20-1-09/Πειραική Εκκλησία

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου