«Ἐν δὲ τῷ μεταξὺ ἠρώτων αὐτὸν οἱ μαθηταὶ λέγοντες· ραββί, φάγε. Ὁ δὲ εἶπεν αὐτοῖς· ἐγὼ βρῶσιν ἔχω φαγεῖν, ἣν ὑμεῖς οὐκ οἴδατε. Ἔλεγον οὖν οἱ μαθηταὶ πρὸς ἀλλήλους· μή τις ἤνεγκεν αὐτῷ φαγεῖν; Λέγει αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς· ἐμὸν βρῶμά ἐστιν ἵνα ποιῶ τὸ θέλημα τοῦ πέμψαντός με καὶ τελειώσω αὐτοῦ τὸ ἔργον» (Ιωάν. 4, 31-34)‘’Στο μεταξύ τον παρακαλούσαν οι μαθητές λέγοντας: «Ραβί, φάε». Εκείνος τους είπε: «Εγώ έχω να φάω τροφή που εσείς δεν ξέρετε» Έλεγαν λοιπόν οι μαθητές μεταξύ τους: «Μήπως κάποιος του έφερε να φάει;» Τους λέει ο Ιησούς: «Δική μου τροφή είναι να κάνω το θέλημα εκείνου που με έστειλε και να τελειώσω το έργο του’’.
.jfif)
Ο ιερέας εξήγησε:
Όταν ένας άνθρωπος αρχίζει να προσεύχεται, το Πνεύμα του Θεού αγγίζει την ψυχή του.Κι αν κάτι ξένο ζει σε έναν άνθρωπο - προσβολή, εκνευρισμός, αποθάρρυνση, φθόνος, ακάθαρτο πνεύμα - τότε ξεκινά η ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ.Το χασμουρητό δεν είναι μόνο κούραση. Αυτή είναι μια απάντηση στο άγγιγμα της Χάρης.Όπως το ακατέργαστο ξύλο καπνίζει όταν πιάνει φωτιά, έτσι και μια ψυχή που δεν εξαγνίζεται από μετάνοια δεν μπορεί να αντέξει την παρουσία του Αγίου Πνεύματος.
Γι' αυτό αρχίζουμε να νυστάζουμε, να είμαστε αφηρημένοι, εκνευρισμένοι,να χασμουριόμαστε Δεν είσαι εσύ ο αδύναμος.. Αυτός είναι ο αγώνας για την ψυχή σου
Οι άγιοι του Θεού άνθρωποι για τη νηστεία εκφράζονται ως εξής:
α) «Ας αγαπήσουμε τη νηστεία, διότι είναι μητέρα της σωφροσύνης και πηγή κάθε φιλοσοφίας» (Χρυσόστομος).
Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου με θέμα:«ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΕΣ ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ»[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 8-5-2002]
«Ἐγενόμην ἐν πνεύματι ἐν τῇ Κυριακῇ ἡμέρᾳ, καὶ ἤκουσα φωνὴν ὀπίσω μου μεγάλην ὡς σάλπιγγος λεγούσης· ὃ βλέπεις γράψον –ό,τι βλέπεις, σημείωσέ το-. Καὶ ἐκεῖ ἐπέστρεψα βλέπειν τὴν φωνὴν ἥτις ἐλάλει μετ᾿ ἐμοῦ· καὶ ἐπιστρέψας εἶδον –πάλι «εἶδον»- ἑπτὰ λυχνίας χρυσᾶς, καὶ ἐν μέσῳ τῶν ἑπτὰ λυχνιῶν ὅμοιον υἱῷ ἀνθρώπου · ἡ δὲ κεφαλὴ αὐτοῦ καὶ αἱ τρίχες λευκαὶ ὡς ἔριον λευκόν, ὡς χιών, καὶ οἱ ὀφθαλμοὶ αὐτοῦ ὡς φλὸξ πυρός, καὶ οἱ πόδες αὐτοῦ ὅμοιοι χαλκολιβάνῳ -ένα μίγμα χρυσού και αργύρου-, ὡς ἐν καμίνῳ πεπυρωμένοι -σαν να είχανε θερμανθεί στο καμίνι- , καὶ ἡ φωνὴ αὐτοῦ ὡς φωνὴ ὑδάτων πολλῶν, καὶ ἐκ τοῦ στόματος αὐτοῦ ῥομφαία δίστομος ὀξεῖα ἐκπορευομένη, καὶ ἡ ὄψις αὐτοῦ ὡς ὁ ἥλιος φαίνει ἐν τῇ δυνάμει αὐτοῦ».Φοβερή οπτασία, αγαπητοί μου. Φοβερή οπτασία, πραγματικά· που θυμίζει λίγο την εικόνα της Μεταμορφώσεως, στην οποία είχε βρεθεί και ο Ιωάννης, προ του Πάθους του Χριστού, αλλά αυτή ήτο ασυγκρίτως περισσότερο τρομακτική. Η μορφή του Χριστού εδώ είναι «ὡς ὁ ἥλιος φαίνει ἐν τῇ δυνάμει αὐτοῦ».
Οὐ βρῶσιν, ἀλλὰ ῥῶσιν ἀνθρώποις νέμειΤὸ τοῦ τάφου σου μάννα, μύστα Κυρίου.Ὀγδοάτῃ τελέουσι ῥοδισμὸν βροντογόνοιο.
ΨΑΛΜΟΣ 120ος
Ἦρα τοὺς ὀφθαλμούς μου εἰς τὰ ὄρη, ὅθεν ἥξει ἡ βοήθειά μου.ἡ βοήθειά μου παρὰ Κυρίου τοῦ ποιήσαντος τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν.μὴ δῴης εἰς σάλον τὸν πόδα σου, μηδὲ νυστάξῃ ὁ φυλάσσων σε.ἰδοὺ οὐ νυστάξει οὐδὲ ὑπνώσει ὁ φυλάσσων τὸν ᾿Ισραήλ.Κύριος φυλάξει σε, Κύριος σκέπη σοι ἐπὶ χεῖρα δεξιάν σου·ἡμέρας ὁ ἥλιος οὐ συγκαύσει σε, οὐδὲ ἡ σελήνη τὴν νύκτα.Κύριος φυλάξει σε ἀπὸ παντὸς κακοῦ, φυλάξει τὴν ψυχήν σου ὁ Κύριος.Κύριος φυλάξει τὴν εἴσοδόν σου καὶ τὴν ἔξοδόν σου ἀπὸ τοῦ νῦν καὶ ἕως τοῦ αἰῶνος.
Από την σελίδα ''Ψαλτηριο του Δαυιδ''
Θα διαβεί η θύελλα από τη ρωσική τη γηΑμαρτίες του λαού ο Θεός θα τις συγχωρήσειΗ θεία του σταυρού Του ομορφιά θα αναφανείΣτις εκκλησίες του Θεού τους θόλους να φωτίσειΣτην Αγία μας απ’ άκρη σε άκρη τη ΡωσίαΤα σήμαντρα το καινούριο κάλεσμα θα ηχήσουνΑπ το βαθύ λήθαργο – τη δικιά μας την αμαρτίαΣτο σωτήριο δρόμο τα παιδιά της να βαδίσουνΗ πίστη όλους θα ενώσει μέσα στην ΕκκλησίαΚι οι άγιες μονές στον κόσμο πάλι θα ανοίξουν(του στάρετς Σεραφείμ της Βύριτσα 1866-1949)
