16 Ιουνίου 1866: Η γέννηση του μητροπολίτη Καστοριάς Γερμανού Καραβαγγέλη

 Ο Γερμανός Καραβαγγέλης, γόνος οικογένειας αγωνιστών της Επανάστασης του 1821 από τα Ψαρά, γεννήθηκε στη Στύψη της Λέσβου το 1866.
 «Δὲν ἦτο μόνον ἄριστος μαθητής, ἦτο θαυμάσιος μουσικὸς, ἱκανότατος ὁμιλητὴς καὶ ἐντυπωσιακὸς στὴν ἐμφάνιση». Αυτή ήταν η εκτίμηση του σχολάρχη της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης, Γερμανού Γρηγορά, για τον νεαρό Καραβαγγέλη, ο οποίος αποφοίτησε με άριστα το 1888.
 Το 1891 ανακηρύχθηκε διδάκτωρ Φιλοσοφίας της Φιλοσοφικής Σχολής της Λειψίας και αμέσως διορίστηκε καθηγητής στη Θεολογική Σχολή της Χάλκης, που τον εξέθρεψε.
 Διακρίθηκε όχι μόνο στα γράμματα, αλλά και στους αγώνες υπέρ του ελληνισμού της Μακεδονίας και του Πόντου, διατελώντας μητροπολίτης Καστοριάς την περίοδο 1900-1907 και εν συνεχεία μητροπολίτης Αμάσειας (1908-1922).

 Χαρακτηριστική είναι μία επιστολή του Παύλου Μελά, ο οποίος, αλληλογραφώντας με τον Καραβαγγέλη από την Αθήνα, στις 11 Ιουνίου 1903, του απηύθηνε προλογικά τα εξής:
 «Σεβασμιώτατε,
Δράττομαι τῆς εὐλογητῆς ταύτης εὐκαιρίας, ὅπως σᾶς ἐκφράζω τὴν ἄπειρον λατρείαν καὶ τὸν ἄπειρον θαυμασμὸν ὅν πρὸς Ὑμᾶς τρέφω διὰ τὴν γενναίαν καὶ πατριωτικοτάτην ἐνέργειαν.
Οἱ ἀγῶνες σας, γνωστοὶ ἤδη ὄντες εἰς πολλοὺς καλοὺς πατριώτας καὶ ὡς ἐλπίζω μετ’ οὐ πολὺ εἰς ὁλόκληρον τὸ Ἔθνος, δὲν ἀμφιβάλλω ὅτι θέλουν ἠλεκτρίσει τοὺς πάντας ὅπως σπέυσωσι εἰς ἐνίσχυσίν σας...»

Εντοπίστε προσωπικά αντικείμενα του μητροπολίτη Γερμανού στην ψηφιακή συλλογή του ΙΜΜΑ:
 https://museum.codingplus.gr/.../view/images/lang/el_GR

πηγή

Η Ιστορία της πόλεως των Σκοπίων από τον 14ο αιώνα μέχρι σήμερα. Από πρωτεύουσα του Κοσσυφοπεδίου, την κάναμε πρωτεύουσα της “(κάτι) Μακεδονίας”!

Γράφει ο Ανδρέας Σταλίδης.Στην φωτογραφία βλέπουμε την πόλη των Σκοπίων γύρω στο 1900. Προέρχεται από Οθωμανικά αρχεία.

Ας δούμε λίγο την ιστορία της πόλης των Σκοπίων.1365-1591. Μπειλερμπεηλίκι της Ρούμελης, τμήμα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Πρωτεύουσα η Αδριανόπουλη μέχρι το 1530 και η Σόφια από το 1530 και μετά.

1591-1867. Εγιαλέτι της Ρούμελης, τμήμα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Αυτά τα δύο ήταν η ίδια περιοχή. Η αλλαγή του ονόματος δεν είχε άλλη επίδραση. Πρωτεύουσα διατηρήθηκε η Σόφια μέχρι το 1836 και μετά ήταν το Μοναστήρι μέχρι το τέλος, δηλαδή το 1867. Σημειώνεται ότι το Μοναστήρι οι Τούρκοι το ονόμαζαν Monastir, δηλαδή με το ελληνικό του όνομα. Οι μεγαλύτερες πόλεις της Ρούμελης ήταν: Αδριανούπολη, Ιωάννινα, Σόφια, Φιλιππούπολη (Πλόβντβιβ), Μοναστήρι, Θεσσαλονίκη, και τα Σκόπια.

1868-1877. Βιλαέτι της Πρίστινας. Το 1868 έσπασε το Εγιαλέτι σε κομμάτια και δημιουργήθηκαν τα Βιλαέτια (επαρχίες). Έτσι, η πόλη των Σκοπίων συμπεριελήφθηκε στο Βιλαέτι της Πρίστινας.

1877-1888. Βιλαέτι του Κοσσυφοπεδίου. Το 1877, δημιουργήθηκε ένα νέο Βιλαέτι, με το όνομα Κοσσυφοπέδιο. Τα Σκόπια ανήκαν στο Κοσσυφοπέδιο.
1888-1913. Πρωτεύουσα στο Βιλαέτι του Κοσσυφοπεδίου. Το 1888, η πόλη των Σκοπίων (για την ακρίβεια, το Σαντζάκι των Σκοπίων, δηλαδή η επόμενη διοικητική ενότητα κάτω από το Βιλαέτι) έγινε από τους Οθωμανούς η πρωτεύουσα του Κοσσυφοπεδίου.

Από το 800 π.Χ. όταν λέμε Μακεδονία εννοούμε λίγο-πολύ αυτόν τον χάρτη

Από το 800 π.Χ. όταν λέμε Μακεδονία εννοούμε λίγο-πολύ αυτόν τον χάρτη.
Αυτό κατέγραψε άλλωστε και ο Ηρόδοτος γύρω στο 450 π.Χ.

Δεν θα αλλάξουμε τα γεωγραφικά όρια της Μακεδονίας επειδή κάτι Σλαβοβούλγαροι γύρω στο 1900 μ.Χ. (δηλαδή 2700 χρόνια αργότερα!) αποφάσισαν ξαφνικά ότι θέλουν κι αυτοί να λέγονται Μακεδόνες.Αυτά τα απλά.

πηγή

Παίρνουν το χρώμα τους από το αίμα των σκοτωμένων παλληκαριών(Μάχη Κιλκίς-Λαχανά)

Στις 19 Ιουνίου 1913 αρχίζει η φοβερή μάχη Κιλκίς-Λαχανά μεταξύ Βουλγάρων και Ελλήνων, που κερδίζουν ηρωικά τα ελληνικά στρατεύματα.
«Ένα απέραντο "Εθνικό Νεκροταφείο", που κρύβει στα σπλάχνα του τα κορμιά χιλιάδων παλληκαριών, είναι ο τόπος μας.
Και πάνω στα κορμιά αυτά στήθηκαν τα θεμέλια αυτής της πόλης.
Και το σιτάρι που φτιάχνει το ψωμί μας θεριεύει και μεστώνει ρουφώντας από τη γη αίμα αντί για νερό.

Κάθε λόφος γύρω μας κι ένας "κρανίου τόπος".
Κάθε χωράφι κι ένας «αγρός αίματος» για να χρησιμοποιήσω τους χαρακτηρισμούς του Ευαγγελίου που τόσο ταιριάζουν στην περίπτωση.

Τα πρώτα χρόνια, τ' αλέτρια που όργωναν τη γη, έφερναν στην επιφάνεια λευκά κόκκαλα, "κόκκαλα Ελλήνων ιερά", αντάμα με σκουριασμένες ξιφολόγχες και δερμάτινες παλάσκες περασμένες σε ζωστήρες που έζωναν, κάποτε, λυγερά σώματα παλληκαριών.
Κι όλοι μας, λίγο-πολύ, έχουμε να θυμόμαστε πως κάποτε, σκάβοντας τις αυλές των σπιτιών μας είχαμε βρει σκουριασμένα όπλα κι ανθρώπινα κόκκαλα.
Σαν στοιχειωμένος έμοιαζε το τόπος μας και τα παιδιά φοβόταν να βγούν το βράδυ από τα σπίτια τους.

Θυμάμαι τους πρώτους περιπάτους που κάναμε με το νηπιαγωγείο, εκεί κοντά στους πρόποδες του Άη-Γιώργη.
Η δασκάλα μας έλεγε ότι οι παπαρούνες στον τόπο μας είναι πιο κόκκινες από αλλού "γιατί παίρνουν το χρώμα τους από το αίμα των σκοτωμένων παλληκαριών".
Κι εμείς διστάζουμε να τις κόψουμε, από φόβο, μήπως και ματώσουμε τα χέρια μας».

(Στ. Λίβα «Η παλιά, μικρή μας πόλη», σελ. 179, Αθήνα 1988).

πηγή

Προτίμησαν να σταυρωθούν απ’ τους κομιτατζήδες παρά να απαρνηθούν τον ελληνισμό τους.

«Να ξέρετε πως αν τρέξουμε να σώσουμε τη Μακεδονία, η Μακεδονία θα μας σώσει..»
Τρία χρόνια μετά τη θυσία του Μελά, το 1907, ένας Γάλλος περιηγητής που οργώνει την περιοχή, ο Μισέλ Παγιαρές,
θα γράψει με αντικειμε­νικότητα και διαύγεια, που δυστυχώς δεν συνιστά την εξω­τερική πολιτική της χώρας του απέναντι στο σήμερα:
«Τί με ενδιαφέρει αν τα θύματα του βουλγαρικού κομιτάτου μι­λούν ελληνικά, κουτσοβλάχικα, τουρκικά ή βουλγάρικα;
Ό,τι με ενδιαφέρει είναι πως όλοι αυτοί οι Μακεδόνες, ανεξάρτη­τα απ’ τη γλώσσα τους, προτιμούν να σταυρωθούν απ’ τους κομιτατζήδες παρά να απαρνηθούν τον ελληνισμό τους.
Οι άσημοι αυτοί ήρωες είναι Έλληνες και κλίνω το γόνυ προ του υπερτάτου μεγαλείου τους».

Ο Μισέλ Παγιαρές, Γάλλος δημοσιογράφος, έζησε στην τουρκοκρατούμενη τότε Μακεδονία τα ταραγμένα χρόνια του Μακεδονικού Αγώνα, έμαθε και είδε πολλά ( 1903-1907). Αυτές τις εντυπώσεις και εμπειρίες του κατέγραψε στο βιβλίο του «Η Μακεδονική θύελλα», το οποίο εκυκλοφορήθη πρώτα στα γαλλικά και πολύ αργότερα στα ελληνικά ( εκδόσεις Τροχαλία, Αθήνα 1994). Στις σελίδες 541 και 542 […]

πηγή

«Πως αφήσαμε να μας ποδοπατούν αδιάντροπα την Μακεδονία όσοι δεν έχουν δικαίωμα ούτε καν να την κοιτάξουν;

«Πως αφήσαμε να μας ποδοπατούν αδιάντροπα την Μακεδονία όσοι δεν έχουν δικαίωμα ούτε καν να την κοιτάξουν;...
Πως δε χύνουμε το αίμα μας όλο για να την προφυλάξουμε από τους βρώμικους, τους άγαρμπους, τους αιμοπότηδες χοιροβοσκούς και τους αρκουδιαραίους;
Πανώρια χώρα πως να μην λυπούνται τις χαρές σου τα μάτια μας και να μη δακρύζουν, αφού βλέπουν ποιοί βάρβαροι αδιάντροποι... σε πατούν και σε λερώνουν;».

Ίων Δραγούμης

Είμαι ο Αλέξανδρος!

Γεννήθηκα στην Πέλλα της Μακεδονίας τον Ιούλιο του 356 π.χ.

Αυτός είναι ο πατέρας μου ο Φίλιππος Β’ γεννήθηκε στην Πέλλα της Μακεδονίας.

Αυτή είναι η μητέρα μου η Ολυμπιάδα, κόρη του Βασιλιά Νεοπτόλεμου Β’ από την Ήπειρο.

Δάσκαλός μου ο φιλόσοφος Αριστοτέλης, ένας από τους καλύτερους δασκάλους της εποχής.

«Στους γονείς μου οφείλω το ζην, στους δασκάλους μου το ευ ζήν.»

Η Μακεδονία είναι το βασίλειό μου και η Ελλάδα η χώρα μου.

Το πνεύμα της, τον πολιτισμό της, τα ιδανικά της, τα έφτασα στα πέρατα της γης.

Δημιούργησα αυτοκρατορία τηρώντας τις αξίες μου. Γι’ αυτό ονομάστηκα Μέγας.

Είμαι Έλληνας Μακεδόνας .

Έλληνες και Φιλέλληνες, διαφυλάξτε την ιστορία μου έχετε ευθύνη!

πηγή

Μακεδονικό μοιρολόι

 Μακεδονικός επιτραπέζιος σκοπός (μοιρολόι) από την περιοχή της Έδεσσας και της Αλμωπίας (Καρατζόβας) του νομού Πέλλας.

Δεν είναι που χάσαμε το παρελθόν μας είναι που χάνουμε και το μέλλον των παιδιών μας

π.Παύλος Παπαδόπουλος

Δεν είναι που χάσαμε το παρελθόν μας είναι που χάνουμε και το μέλλον των παιδιών μας.
Παιδιών που θα μάθουν λάθος ιστορία και θα μεγαλώσουν με λάθος πολιτιστική-πολιτισμική ταυτότητα.
Τώρα η ευθύνη μεγαλώνει προς τους γονείς που καλούνται να εξηγήσουν πως κυβέρνησαν εμψηφισμένοι προδότες και πως οι ήρωες πρόγονοί τους αφέθηκαν στην λήθη για χάριν «της καλής γειτονίας».
Για μένα δεν ευθύνονται οι 153. Ένοχοι ειναι όλοι εκείνοι που ψήφισαν τους 153 βουλευτές..

Αν προχωρήσω, ακολουθείστε με…Αν υποχωρήσω, σκοτώστε με…Αν σκοτωθώ, εκδικηθείτε με…

Επιστολή του Παύλου Μελά προς νεαρό Εύελπι

«Η ζωή είναι πόλεμος. Η γη σου είναι φρούριο και χρέος σου η ΝΙΚΗ. Μη μιλάς, να σκέπτεσαι, ν’ αγαπάς, να μην πονάς. Ένας είναι ο σκοπός σου: ο ΠΟΛΕΜΟΣ. Πολέμα για τα ιδανικά σου, για τα Ελληνικά ιδανικά του ανθρωπισμού. Πολέμα για τη μεγάλη ΕΛΛΑΔΑ.
Άνδρες που περπατούν στη ζωή ευθυτενείς και με γαλήνη, μαθημένοι να πονούν χωρίς να υποφέρουν, να νικούν χωρίς να θριαμβολογούν, να νικώνται χωρίς να μοιρολογούν. Αυτοί είναι οι πραγματικοί άνδρες, θεμέλια γενεών. Αυτοί είναι οι Ευέλπιδες, οι αυριανοί ηγήτορες του Έθνους.

Νεαρέ Εύελπι μάθε και εξασκήσου να είσαι απλός, ολιγόλογος, συγκρατημένος, σεμνός. Λίγα λόγια, πολλά έργα. Ανθρωπιά μεγάλη, πειθαρχία, πείσμα, αντοχή. Όποιος σε κοιτά, τα μάτια να γεμίζουν παλικάρι.
Περισσότερο να προσβάλλεσαι όταν σε κυριεύει ο πόνος. Μη θυμώνεις, χειρότερα είναι να κτυπήσεις, έστω και αν μόλις κρατιέσαι με έναν κόμπο στο λαιμό.

Να φύγεις είναι δειλία. Μόνος σου αποφάσισες να γίνεις Αξιωματικός. Απελπισία, ύστερα γελάς και από τη μία μέρα στην άλλη γίνεσαι άνδρας, δηλαδή μαθαίνεις να κρατάς μέσα σου τον πόνο και την απορία, έτσι, χωρίς να φαίνεται, αλλά να επιμένεις πάντα στο σκοπό σου, στα όνειρά σου…»
Αν προχωρήσω, ακολουθείστε με…
Αν υποχωρήσω, σκοτώστε με…
Αν σκοτωθώ, εκδικηθείτε με…  

ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ (ή Μίκης Ζέζας) Ανθ/λγός Πυροβολικού

πηγή

Ο Μανόλης Ανδρόνικος διηγείται το χρονικό της ανακάλυψης του τάφου του Φιλίππου Β΄ στη Βεργίνα

 Ο Μανόλης Ανδρόνικος διηγείται το χρονικό της ανακάλυψης του τάφου του Φιλίππου Β΄ στη Βεργίνα:

 «Πήρα το τσαπάκι της ανασκαφής, που έχω μαζί μου από το 1952, έσκυψα στο λάκκο και άρχισα να σκάβω με πείσμα και αγωνία το χώμα κάτω από το κλειδί της καμάρας. Ολόγυρα ήταν μαζεμένοι οι συνεργάτες μου. (…) Συνέχισα το σκάψιμο και σε λίγο ήμουν βέβαιος. Η πέτρα του δυτικού τοίχου ήταν στη θέση της, απείραχτη, στέρια. (…) -Είναι ασύλητος! Είναι κλειστός! Ήμουν ευτυχισμένος βαθιά. Είχα λοιπόν βρει τον πρώτο ασύλητο μακεδονικό τάφο. Εκείνη τη στιγμή δεν ενδιαφερόμουν για τίποτε άλλο.

  Εκείνη τη νύχτα -όπως και όλες τις επόμενες- στάθηκε αδύνατο να κοιμηθώ περισσότερο από δυο τρεις ώρες. Γύρω στις 12, τα μεσάνυχτα, πήρα το αυτοκίνητο και πήγα να βεβαιωθώ αν οι φύλακες ήταν στη θέση τους. Το ίδιο έγινε και στις 2 και στις 5 το πρωί.

  Οπωσδήποτε, συλλογιζόμουν, μέσα στη σαρκοφάγο πρέπει να κρύβεται μια ωραία έκπληξη. Η μόνη δυσκολία που συναντήσαμε ήταν πως την ώρα που ανασηκώναμε το κάλυμμα, είδαμε καθαρά πια το περιεχόμενο και έπρεπε να μπορέσουμε να κρατήσουμε την ψυχραιμία μας και να συνεχίσουμε τη δουλειά μας, μόλο που τα μάτια μας είχαν θαμπωθεί απ’ αυτό που βλέπαμε και η καρδιά μας πήγαινε να σπάσει από συγκίνηση. Μέσα στη σαρκοφάγο υπήρχε μια ολόχρυση λάρνακα. Επάνω στο κάλυμμά της ένα επιβλητικό ανάγλυφο αστέρι με δεκάξι ακτίνες, και στο κέντρο του ένας ρόδακας.

  Με πολλή προσοχή και περισσότερη συγκίνηση ανασήκωσα το κάλυμμα με το αστέρι πιάνοντάς το από τις δυο γωνίες της μπροστινής πλευράς. Όλοι μας περιμέναμε να δούμε μέσα σ’ αυτήν τα καμένα οστά του νεκρού. Όμως αυτό που αντικρίσαμε στο άνοιγμά της μας έκοψε για μιαν ακόμη φορά την ανάσα, θάμπωσε τα μάτια μας και μας πλημμύρισε δέος: πραγματικά μέσα στη λάρνακα υπήρχαν τα καμένα οστά. (…) Αλλά το πιο απροσδόκητο θέαμα το έδινε ένα ολόχρυσο στεφάνι από φύλλα και καρπούς βελανιδιάς που ήταν διπλωμένο και τοποθετημένο πάνω στα οστά. Ποτέ δεν είχα φανταστεί τέτοια ασύληπτη εικόνα.

  Μπορώ να φέρω στη συνείδησή μου ολοκάθαρα την αντίδραση που δοκίμασα καθώς έλεγα μέσα μου: “Αν η υποψία που έχεις, πως ο τάφος ανήκει στον Φίλιππο, είναι αληθινή -και η χρυσή λάρνακα ερχόταν να ενισχύσει την ορθότητα αυτής της υποψίας- κράτησες στα χέρια σου τη λάρνακα με τα οστά του. Είναι απίστευτη και φοβερή μια τέτοια σκέψη, που μοιάζει εντελώς εξωπραγματική”. Νομίζω πως δεν έχω δοκιμάσει ποτέ στη ζωή μου τέτοια αναστάτωση, ούτε και θα δοκιμάσω ποτέ άλλοτε»

Aποσπάσματα από το βιβλίο του ΜΑΝΟΛΗ ΑΝΔΡΟΝΙΚΟΥ “ΤΟ 

ΧΡΟΝΙΚΟ ΤΗΣ ΒΕΡΓΙΝΑΣ” Εκδόσεις ΜΟΡΦΩΤΙΚΟ ΙΔΡΥΜΑ ΕΘΝΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ"

πηγή

Είχα βρει τον πρώτο ασύλητο μακεδονικό τάφο!

Πήρα το τσαπάκι της ανασκαφής, έσκυψα στον λάκκο
και άρχισα να σκάβω με πείσμα και αγωνία το χώμα.
Συνέχισα το σκάψιμο και σε λίγο ήμουν βέβαιος.
Είχα βρει τον πρώτο ασύλητο μακεδονικό τάφο.
Ήταν ασύλητος! Ήταν κλειστός! Ήμουν ευτυχισμένος βαθιά.

Μέσα στη σαρκοφάγο, υπήρχε μια ολόχρυση λάρνακα.
Επάνω στο κάλυμμά της,
ένα επιβλητικό ανάγλυφο αστέρι με δεκαέξι ακτίνες
και στο κέντρο του ένας ρόδακας.
Με πολλή προσοχή και περισσότερη συγκίνηση,
ανασήκωσα το κάλυμμα με το αστέρι
πιάνοντάς το από τις δύο γωνίες της μπροστινής πλευράς.

Όλοι μας περιμέναμε να δούμε μέσα σ' αυτήν
τα καμένα οστά του νεκρού.
Όμως αυτό που αντικρίσαμε στο άνοιγμά της
μας έκοψε για μιαν ακόμα φορά την ανάσα,
θάμπωσε τα μάτια μας και μας πλημμύρισε με δέος:

Μέσα στην λάρνακα υπήρχαν τα καμένα οστά,
αλλά το πιο απροσδόκητο θέαμα
το έδινε ένα ολόχρυσο στεφάνι από φύλλα και καρπούς βελανιδιάς,
που ήταν διπλωμένο και τοποθετημένο πάνω στα οστά.
Ποτέ δεν είχα φανταστεί τέτοια ασύλληπτη εικόνα.
Μπορώ να φέρω στη συνείδησή μου ολοκάθαρα
την αντίδραση που δοκίμασα καθώς έλεγα μέσα μου:

''Αν η υποψία που έχεις,
πως ο τάφος ανήκει στον Φίλιππο, είναι αληθινή,
- και η χρυσή λάρνακα
ερχόταν να ενισχύσει την ορθότητα αυτής της υποψίας -
κράτησες στα χέρια σου τη λάρνακα με τα οστά του''.

Είναι απίστευτη και φοβερή μια τέτοια σκέψη,
που μοιάζει εντελώς εξωπραγματική.
Δεν έχω δοκιμάσει ποτέ στη ζωή μου τέτοια αναστάτωση,
ούτε και θα δοκιμάσω ποτέ άλλοτε.

Μανώλης Ανδρόνικος

πηγή

Η ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ ΕΝ ΕΙΡΗΝΗ ΤΕΛΕΙΟΥΤΑΙ

   Η ''Χάρτα της Ελλάδος'', που τύπωσε το 1797 ο Ρήγας ο Βελεστινλής με εξώφυλλο τον Μέγα Αλέξανδρο, αφενός μεν δεν ήταν τυχαία επιλογή, αφετέρου επιλέχθηκε για να προσδιορίσει ιστορικά, αλλά και γεωγραφικά, τα όρια του νέου, επαναστατικού, ελληνικού κράτους.
  Η περιοχή που απεικονίζεται στη Χάρτα, σύμφωνα και με την περιγραφή του τίτλου, είναι η περιοχή που ορίζεται από τον Δούναβη και το Λιβυκό Πέλαγος κατά γεωγραφικό πλάτος και από την Αδριατική μέχρι τον Εύξεινο Πόντο κατά γεωγραφικό μήκος, μαζί με μέρος της Μ. Ασίας, τα νησιά του Αιγαίου και του Ιονίου πελάγους, την Κρήτη και τα Δωδεκάνησα.

Αυτή η ανυπόφορα δύσοσμη μυρωδιά προχωρημένης σηψαιμίας στο καχεκτικά γέρικο σώμα της Ελλάδας δηλώνει πια ανθρώπους που τριγυρνούν νεκροί!
Ακόμη και τα σάβανα φοριούνται, ως καουμπόικα, ψάθινα καπέλλα, σαν αυτό που φορούσε ο Κοτζιάς στην εξόδιο ακολουθία της ελληνικής Μακεδονίας.
Η ''Μακεδονοποίηση'' των Σκοπίων είναι προιόν μιας εθνικής τραβεστοποίησης, που οι εθνικά χειραγωγούμενοι μέντορές μας επιμένουν υποκριτικά, πως βάπτισαν μια φυσιολογική και άμωμη γυναίκα!
Όλος ο ντουνιάς γνωρίζει, πως η κόρη των Σκοπίων είναι ένας χειρουργικά, εκθηλυμένος ''Φρανκεστάιν'' και πως η λέξη trans πλέον δεν προσδιορίζει μόνο πνευματικά και ηθικά έκπτωτους ανθρώπους, αλλά και φτιασιδωμένα μορφώματα γεννεσιουργών ''κρατών''.
Στις Πρέσπες ο Πρωθυπουργός διακήρυξε δημόσια το ''μανιφέστο'' του Εθνομηδενισμού και εγκαθίδρυσε την τεκτονική ''επιφυλλίδα'' του κοινωνικού Διεθνισμού.

Ζήτημα Τιμής!

Την Πίστη, την αλλοιώσαμε,

ήταν άλλωστε θέμα Χρόνου.

Την Πατρίδα, την πουλήσαμε,

ήταν ζήτημα Τιμής.

Την Ιστορία, την εκπορνεύσαμε,

ήταν σημείο Συνωστισμού.

Το Μέλλον, το απωλέσαμε,

ήταν συνέπεια του Παρελθόντος.

Τώρα μπορούμε ησύχως, να γυρίσουμε πλευρό στο κρεβάτι,

να στείλουμε θερμούς χαιρετισμούς, στην χαμένη Ιθάκη μας,

να γράψουμε στην άμμο, το ματωμένο Αύριο των μικρών παιδιών μας, 

να καληνυχτίσουμε τα φεγγαρόφωτα ονείρατα, των παιδικών μας χρόνων.

Το τέλος των ισμών,

ας γίνει η αρχή του Α και του Ω,

το βρεφικό μπουσούλισμα στον γλυκύ Εμμανουήλ!

Γιώργος Δ.Δημακόπουλος

Δημοσιογράφος

Παύλο μου, θέλω να κλάψω!

Παύλο μου, θέλω να κλάψω!
-Να κλάψω για την θυσία σου πριν από 114 χρόνια! Θυσιάστηκες για την ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ μας!
-Να κλάψω για τους φίλους σου που έχασαν την ζωή τους για την ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ μας!
-Να κλάψω για τις γυναίκες εκείνες που υπέστησαν φρικτούς βιασμούς από τους κομιτατζήδες αλλά δεν πρόδωσαν την πατρίδα τους, την ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΜΑΣ!
-Να κλάψω για τους χιλιάδες Έλληνες που έχασαν την ζωή τους για την Ελλάδα μας! 

Μιαν Ελλάδα που συμπεριλαμβάνει στα εδάφη της και την ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ μας! Σύμφωνα με τον Στράβωνα: Ἔστι μέν οὖν Ἑλλάς κααί ἡ Μακεδονία»!
-Να κλάψω από θυμό για όλους αυτούς που δεν αναγνώρισαν την θυσία σου!
-Να κλάψω για τα σύγχρονα Ελληνόπουλα που δεν τους δόθηκε η ευκαιρία να διδαχθούν την αληθινή Ιστορία, την Ιστορία αυτή που περιγράφει και την θυσία σας για την ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΜΑΣ!
-Να κλάψω για τους ανιστόρητους ΠΡΟΔΟΤΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΑΝΤΗΔΕΣ που δεν δίστασαν, στον βωμό ξένων συμφερόντων, να ξεπουλήσουν την ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΜΑΣ. ΤΗΝ ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ! Την Ελληνική Μακεδονία για την οποία, Παύλο μου, έδωσες την ζωή σου και άφησες ορφανά τα παιδιά σου αλλά και την πατρίδα μας.
-ΠΑΥΛΟ ΜΟΥ, μετά από 114 χρόνια κάποιοι "Έλληνες" πολιτικοί ΣΕ ΠΡΟΔΩΣΑΝ-ΜΑΣ ΠΡΟΔΩΣΑΝ.
Εύχομαι και προσεύχομαι ο Θεός να μας δικαιώσει

facebook

Η ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ

Εξ αριστερών ο Καπετάν Κάλας,στην μέση ο περιβόητος για την ανδρεία του Καπετάν Άγρας,στα δεξιά ο Καπετάν Νικηφόρος.

Την σύλληψη και τον μαρτυρικό θάνατο του Καπετάν Άγρα και του οδηγού του Αντώνη Μίγγα,μετά από προδοσία των Βουλγαρορουμάνων μνημονεύουμε αυτές τις μέρες (7 Ιουνίου του 1907)..

Aυτοί έχυσαν το αίμα τους για να αλωνίζουν σήμερα στα ιερά χώματα της πατρίδας μας,Καρανίκες και Μπακογιάννηδες.Η ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ!

πηγή

Μέχρι και οι δαίμονες γνώριζαν ότι τον Απόστολο Παύλο τον κάλεσε στην Ευρώπη Μακεδόνας άνδρας και όχι σκοπιανός.

 Η αποβίβαση του ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΠΑΥΛΟΥ στην Νεάπολη της Μακεδονίας (την ΧΡΙΣΤΟΥΠΟΛΗ των Ρωμιών και στην Καβάλα των Νεοελλήνων)

Εμείς είμαστε τόσο αθεόφοβοι που τους ξεπεράσαμε άραγε; Μη γένοιτο και όμως ...
Γράφει ο Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας
«οι νονοί της πνευματικής νύκτας των Βαλκανίων πρέπει να μετακομίσουν ή να αποδεχτούν την Ιστορική ΑΛΗΘΕΙΑ»
«στο παγκόσμιο χρηματιστήριο των ιστορικών αξιών θα χάσουν και οι χορηγοί των νονών»
«το νέο όνομα που ετοιμάστηκε για σερβίρισμα στον λαό αλλά δεν θα προλάβει να εγγραφεί στο ληξιαρχείο γιατί ο ληξίαρχος του Ουρανού το έχει ήδη απορρίψει»

Η ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ βαπτίσθηκε ήδη στις ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ

Να πως έχουν τα στοιχεία
ΜΑΚΕΔΟΝΑΣ ανήρ καλεί τον Απόστολο Παύλο.
Άπειρες φορές ακούγεται η ονομασία της Μακεδονίας στην Παλαιά και Καινή διαθήκη, χιλιάδες χρόνια πριν εμφανιστεί το σπέρμα της πλάνης των σκοπιανών.


«6… κωλυθέντες υπό του Αγίου Πνεύματος λαλήσαι τον λόγον εν Ασία, 7 ελθόντες κατά την Μυσίαν επείραζον κατά την Βιθυνίαν πορεύεσθαι· και ουκ είασεν αυτούς το Πνεύμα… 
9 και όραμα διά της νυκτός ώφθη τω Παύλω· ανήρ τις ην Μακεδών εστώς, παρακαλών αυτόν και λέγων· διαβάς εις Μακεδονίαν βοήθησον ημίν.
10 ως δε το όραμα είδεν, ευθέως εζητήσαμεν εξελθείν εις την Μακεδονίαν, συμβιβάζοντες ότι προσκέκληται ημάς ο Κύριος ευαγγελίσασθαι αυτούς. 
11Αναχθέντες ουν από της Τρωάδος ευθυδρομήσαμεν εις Σαμοθράκην, τη δε επιούση εις Νεάπολιν, 12 εκείθεν τε εις Φιλίππους, ήτις εστί πρώτη της μερίδος της Μακεδονίας πόλις»(Πράξ.ιστ΄). 

Και τώρα αρχίζουν τα παράδοξα του Ουρανού.

 Άντε και τον Απόστολο Παύλο ομού με την Αποστολική συνοδεία του (τον Τιμόθεο, τον Λουκά και τον Σίλα) τους καλεί κατ όναρ ΜΑΚΕΔΟΝΑΣ άνδρας στην Ευρώπη, αλλά να τους «υποδέχεται» ακάθαρτο πνεύμα και να τους χαρακτηρίζει «ως δούλους του Θεού του Υψίστου, που αναγγέλουν τον δρόμον της σωτηρίας» ξεφεύγει κατά πολύ και κρίνει την δικά μας εποχή που με μιας τα παραδίδουμε όλα;

«Όταν οι απόστολοι έφτασαν στη Νεάπολη (ΧΡΙΣΤΟΥΠΟΛΗ – Καβάλα) κανένας δεν ασχολήθηκε με τον ερχομό τους τις πρώτες μέρες. Οι κάτοικοι, λίγοι ντόπιοι και περισσότεροι Ρωμαίοι άποικοι, είχαν τις δουλειές τους απολαμβάνοντας τα ρωμαϊκά προνόμια που τους χορήγησε ο Αύγουστος με τη ψευδαίσθηση πως αποτελούν ένα τμήμα της Ρώμης.
Αν και το γεγονός αυτό πέρασε απαρατήρητο, η δημοσιότητα έρχεται μ’ ένα περίεργο τρόπο.

 Ο Λουκάς μας περιγράφει ότι ο μόνος κάτοικος των Φιλίππων που ενδιαφέρθηκε για την αποστολική ομάδα ήταν μια δούλη με «πνεύμα πύθωνος[9], που εξασφάλιζε με τις μαντικές της ικανότητες ένα ικανοποιητικό ποσό στους

Με το σταυρουδάκι στο στήθος για την Μακεδονία..!

Ιωάννης Δεμέστιχας - Καπετάν Νικηφόρος

Ο Θρύλος της λίμνης των Γιαννιτσών

Με το σταυρουδάκι στο στήθος,άφησε την πολλά υποσχόμενη καριέρα του και χώθηκε για την αγάπη της Μακεδονίας στους βάλτους και την ελονοσία.
Αυτός είναι ο θρυλικός καπετάν Νικηφόρος , ήρωας του Μακεδονικού Αγώνα και των Βαλκανικών Πολέμων, ηγήθηκε των τμημάτων που ελευθέρωσαν την Χίο.
Τα κατορθώματα του στο βάλτο των Γιαννιτσών έχει υμνήσει και η Πηνελόπη Δέλτα.

πηγή

Η χρήση του ονόματος Μακεδονία από τους Σκοπιανούς είναι παράλογη, τεχνητή και κλοπιμαία.

 Η χρήση του ονόματος Μακεδονία από τους Σκοπιανούς είναι παράλογη, τεχνητή και κλοπιμαία.

 Η Μακεδονία δεν είναι δυνατόν να είναι διεθνική.

 Το όνομά της, ο πολιτισμός της, η ιστορία της, ανήκουν μόνο στην Ελλάδα. 

Αυτή είναι η θέση της Σερβικής Ορθοδόξου Εκκλησίας και του Λαού των Σέρβων, η οποία μόνον τώρα, μπορεί να διατυπωθεί ελεύθερα.

(✞) Πατριάρχης Σερβίας Παύλος

πηγή

Τοιχογραφία του 1568 στο Άγιον Όρος χαρακτηρίζει τον Αλέξανδρο ως «βασιλέα των Ελλήνων»

Από την εφημερίδα «Καθημερινή». Η τοιχογραφία χρονολογείται από το 1568 και βρίσκεται στην Μονή Δοχειαρίου του Αγίου Όρους. Η Μονή Δοχειαρίου φαίνεται ότι ανάγεται στα πρώτα χρόνια του 11ου αιώνα.

Από τη μιά μεριά λέει «Βασιλεύς Ελλήνων Αλέξανδρος» και από την άλλη «Βασιλεύς Ρωμαίων Αύγουστος».

VatopaidiFriend: Είναι ξεκάθαρο ότι το «Έλληνες» εδώ αναφέρεται στον λαό και όχι στο ειδωλολατρικό θρήσκευμα, εφόσον για τον Αύγουστο, που και αυτός ήταν ειδωλολάτρης, λέει «Βασιλεύς Ρωμαίων». Επίσης είναι ξεκάθαρο ότι ο Αλέξανδρος που απεικονίζεται εδώ δεν είναι ο άσημος βυζαντινός αυτοκράτορας με αυτό το όνομα (912-913), γιατί τότε θα έλεγε «Βασιλεύς Ρωμαίων», μια και οι Βυζαντινοί αποκαλούσαν τους εαυτούς τους Ρωμαίους λόγω της Νέας Ρώμης – Κωνσταντινούπολης, και οι αυτοκράτορες λέγονταν «Βασιλείς Ρωμαίων». Εξάλλου αυτός δεν θα είχε καμμία θέση σε μια τέτοια τοιχογραφία. Εδώ απεικονίζεται ο Μέγας Αλέξανδρος της αρχαιότητας.

From greek newspaper ‘Kathimerini‘. The mural dates from 1568 and anyone can see it in Moni Docheiareiou in Mt. Athos. The monastery of Docheiareiou appears to date back to the early years of the eleventh century.

From one side it says ‘Alexander King of the Hellenes (that’s how you say «Greeks» in Greek)’ and from the other ‘Augustus King of the Romans’.

VatopaidiFriend: It is clear that «Hellenes» here refers to the ethnicity and not to the pagan religion, since for Augustus (Octavian), who was also a pagan, it says «King of the Romans». It is also clear that the Alexander who is depicted here is not the insignificant and obscure Byzantine emperor of the same name (912-913), because then it would say «King of the Romans», since the Byzantines called themselves «Romans» due to the New Rome – Constantinople, and the emperors were called «King of the Romans». Besides this one would have no place in such a mural. It is Alexander the Great of antiquity who is depicted here.

πηγή