Μια ιστορική φωτογραφία[1933] από τα εγκαίνια του Ιερού Ναού των Αγίων Πάντων Πάρου.

Μια ιστορική φωτογραφία του έτους 1933 από τα εγκαίνια του Ιερού Ναού των Αγίων Πάντων στην υψηλότερη κορυφή της Πάρου.Ο τότε Μητροπολίτης Παροναξίας Ιερόθεος κρατάει τα άγια λείψανα στο ύψος της κεφαλής του όπως προβλέπεται από την τάξη της Εκκλησίας μας.Δεξιά διακρίνεται ο ηγούμενος της Ιεράς Μονής Λογγοβάρδας,όσιος Φιλόθεος Ζερβάκος,που είναι και ο κτήτορας του Ναού των Αγίων Πάντων.

Χάρηκα πολύ που βρήκα αυτό τον θησαυρό που μας μεταφέρει σε μια άλλη εποχή κατά την οποία η Πίστη και η ευλάβεια των ανθρώπων ήταν ασύγκριτα μεγαλύτερη από αυτήν της εποχής μας.Βλέπουμε πλήθος πιστών από τους οποίους φυσικά οι περισσότεροι ανέβηκαν στην δύσβατη τότε κορυφή με τα πόδια και οι πιό τυχεροί με τα υποζύγια.

Ανέβηκαν όμως και το χάρηκαν ιδιαίτερα αφού τα εγκαίνια σημαίνουν ότι ολοκληρώθηκε μία μεγάλη προσπάθεια κόπων, μόχθων και θυσιών και ένας νέος Ναός παραδίδεται στην κοινή λατρεία και θα δεσπόζει στους αιώνες στην κορυφή αυτή.

Ο άγιος Γέροντας όσες φορές είχε ανάγκη από περισυλλογή και εντονότερη προσευχή,ανέβαινε εκεί και προσευχόταν ώρες ατέλειωτες.Αυτό το λέω μετά λόγου γνώσεως επειδή με κάλεσε πολλές φορές στις ολονύχτιες αγρυπνίες που έκανε.
Σαν να ακούω και τώρα την φωνή του : 

-Γιώργη,πήγαινε να ξεκουράσεις γιατί είσαι μικρός και δεν έχεις συνηθίσει στις ολονυχτίες.

Σε λίγο όμως με φώναζε και πάλι και εγώ του έκανα μία παρακοή.Δεν πήγαινα στο κρεβάτι μου να ξαπλώσω αλλά τον έβλεπα κρυφά από το παράθυρο να κάνει ατέλειωτες με μετάνοιες με λυγμούς μπροστά στην Ωραία Πύλη.
Όταν έβγαινε ο ήλιος κοιμόταν πια για δύο ώρες μόνον….

ΠΗΓΗ

Ο Γέροντας Φιλόθεος σώζει 125 νέους από τον θάνατο

Ιστορική φωτογραφία .Μοναχοί της Λογγοβάρδας με γερμανούς στρατιωτικούς,την ημέρα που έγινε η αποτελεσματική παρέμβαση του οσίου Φιλοθέου Ζερβάκου και ο γερμανός Διοικητής χάρισε την ζωή στους 125 νέους της Πάρου, οι οποίοι είχαν καταδικαστεί σε θάνατο.

Τα ξημερώματα της 15ης Μαΐου του 1944 ένα βρετανικό πολεμικό σκάφος αγκυροβόλησε σε ερημική ακτή της Πάρου. Μια ομάδα στρατιωτών ανέβηκε στο χωριό Τσιμπίδο σκότωσαν δύο Γερμανούς στρατιώτες και τραυμάτισαν έναν αξιωματικό και έφυγαν από το νησί

Το πρωί, οι Γερμανοί συνέλαβαν τον 23χρονο Νικόλαο Στέλλα τον κατηγόρησαν ότι βοήθησε τον εχθρό και τον κρέμασαν. Επιπλέον ο Γερμανός στρατιωτικός διοικητής της Πάρου απαίτησε από τους προέδρους των κοινοτήτων του νησιού να του στείλουν 125 νέους για να τους εκτελέσει ως αντίποινα.

Οι πρόεδροι των κοινοτήτων, οι ιερείς του νησιού αλλά και ο ηγούμενος της Μονής της Λογγοβάρδας, Γέρων Φιλόθεος (Ζερβάκος), συγκεντρώθηκαν προκειμένου να δουν πως θα αντιμετωπίσουν την κατάσταση. Αποφάσισαν να ζητήσουν από κοινού από τον διοικητή να ακυρώσει την πρόταση, ο οποίος ωστόσο ήταν ανένδοτος

«Να εἶσαι ἐσαεί φιλόθεος καί ταπεινός»

Ἐνθυμήθην ὅτι ὅτε ἔζη ὁ Πνευματικός μου Πατήρ Ἅγιος Νεκτάριος καὶ τῷ ἐζήτησα νὰ μὲ εὐχηθῇ, νὰ μὲ εὐλογήσῃ καὶ νὰ μοῦ δώσῃ τὰς ἀναγκαίας συμβουλάς. Πάντοτε ἐνθυμοῦμαι καὶ δὲν τὸ λησμονῶ. Πρῶτον ἔβγαλε τὸν ξύλινον Σταυρὸν τὸν ὁποῖον εἶχε πάντοτε μαζί του καὶ μὲ ηὐλόγησε καὶ μοί εἶπεν: ''νὰ εἶσαι ἐσαεὶ φιλόθεος καὶ ταπεινός''.

Όσιος Φιλόθεος Ζερβάκος

9 Νοεμβρίου • μνήμη Αγίου Νεκταρίου Πενταπόλεως

(από την σελίδα 318 του βιβλίου του π.Εμμανουήλ Γιαννούλη: ''Ο Άγιος Νεκτάριος και ο Όσιος Γέροντας Φιλόθεος Ζερβάκος - αυθεντικές μαρτυρίες'')

πηγή

Δέν θά ἐκλείψουν οἱ ἐκλεκτοί, ἕως τῆς συντελείας τοῦ αἰῶνος...

Ἀνέκαθεν δὲν ἔλειψαν τὰ ζιζάνια, οὔτε θὰ λείψουν ἀπὸ τὸν σῖτον. 

Ὑπῆρξαν ψευδοπροφῆται, ὑπῆρξαν ὅμως καὶ ἀληθεῖς προφῆται, ὑπῆρξαν ψευδαπόστολοι ἀλλὰ καὶ ἀληθεῖς ἀπόστολοι, ψευδοδιδάσκαλοι ἀλλὰ καὶ ἀληθεῖς διδάσκαλοι· καὶ σήμερον ὑπάρχουν ψευδοκληρικοί, καὶ ἱερεῖς καὶ ἀρχιερεῖς τῆς αἰσχύνης, ὑπάρχουν ὅμως καὶ ἀληθεῖς καὶ γνήσιοι ἀρχιερεῖς, ἱερεῖς καὶ μοναχοί· καὶ ἐλπίζω καὶ πιστεύω ὅτι δὲν θὰ ἐκλείψουν οἱ ἐκλεκτοί, ἕως τῆς συντελείας τοῦ αἰῶνος, μὲ τὴν διαφορὰν ὅτι εἶναι ὀλίγοι. Ἀλλὰ καὶ ὁ Κύριος εἶπεν, ὅτι πολλοὶ εἰσὶν οἱ κλητοί, ὀλίγοι δὲ οἱ ἐκλεκτοί, καὶ ὀλίγοι οἱ σωζόμενοι (Ματθ. κ´, 16). 

Ἐπειδὴ εἶναι στενὴ ἡ πύλη, καὶ τεθλιμμένη ἡ ὁδὸς ἡ ἀπάγουσα εἰς τὴν ζωήν, καὶ ὀλίγοι οἱ βαδίζοντες αὐτήν· πλατεῖα δὲ καὶ εὐρύχωρος ἡ ὁδὸς ἡ ἀπάγουσα εἰς τὴν αἰώνιον κόλασιν, καὶ πολλοὶ οἱ βαδίζοντες αὐτήν (Ματθ. ζ´, 13-14).

Ὅσιος Φιλόθεος Ζερβάκος( Ἐπιστολή 61 ξα´, Φιλόθεος Γραφίδα α´,σελ. 269-270)

πηγή

Γέροντας Φιλόθεος Ζερβάκος: Διήγηση για έναν άγνωστο όσιο

 Θα σας πω ένα παράδειγμα ενός νέου οσίου, ο οποίος ήταν μεν επιστήμων – ήταν γιατρός – και άφησε την ιατρική επιστήμη και έγινε μοναχός, πήγε στην Παλαιστίνη, στην Μονή του Χοζεβά, και εκεί έλαβε το αγγελικό σχήμα. Αλλά τόση αγάπη είχε στον Θεό, τόση φλόγα, και επειδή τότε στην Μονή Χοζεβά έτρεχαν άνθρωποι και δεν τον άφηναν σε ησυχία, σηκώνεται και φεύγει κρυφά.
Και πού πάει; Ήρθε στην πατρίδα μου, σ’ ένα μοναστηράκι στον Μαλέα, που ήταν παλιά ένας Γεώργιος, ο εν τω Μαλεώ, που λέει και ο συναξαριστής, και επειδή τον λέγανε και εκείνον Γεώργιο – ίσως ο άγιος Γεώργιος τον εφώτισε – πήγε και κατοίκησε εκεί.

Αλλά επειδή εκεί κατοίκησε, κι ήταν κοντά και πήγαιναν από τα χωριά, σηκώθηκε κι έφυγε· άφησε τα βιβλία του εκεί όπως ήτανε και πήγε και κατοίκησε στον Πάρνωνα, σε μια σπηλιά. Μια σπηλιά, η οποία έχει μικρή τρύπα και κάτω, όταν μπαίνει κανείς, είναι βαθύ· και εκεί έμενε άγνωστος.

Πόσο καιρό έμενε, δεν ξέρει κανείς. Αλλά όταν επήγα εγώ στο Μοναστήρι που έκανε, τον άγιο Γεώργιο, και τον έλεγαν και αυτόν Γεώργιο, έμαθα ότι εκεί στην σπηλιά τον βρήκε ένας βοσκός που είχε χάσει ένα πρόβατο, και περιπλανώμενος στα όρη και στα σπήλαια για να το εύρη, είδε την σπηλιά εκείνη και νόμισε μήπως κατέβηκε κάτω, και κατεβαίνει, και αντί να ιδεί το πρόβατο, είδε έναν άνθρωπο και τρόμαξε και παρ’ ολίγο να πεθάνει από τον φόβο του.

Περί απαλλαγῆς τῆς κατακρίσεως τρεῖς τρόποι ὑπάρχουν

 Περί απαλλαγῆς τῆς κατακρίσεως τρεῖς τρόποι ὑπάρχουσι. 

 Ὁ πρῶτος, ἡ προσευχή να παρακαλῇς θερμῶς τόν Κύριον νά σέ φωτίση νά ἀπαλλαγῇς τοῦ δεινοῦ τούτου ἁμαρτήματος, τό ὁποῖον φθείρει καί ἀφανίζει πάσας τάς άρετάς, διότι λέγει εἷς πατήρ τήν στιγμήν καθ' ἦν θά ἀνοίξῃς τό στόμα σου να κατακρίνῃς, νομίζε σεαυτόν νεκρόν ἐν πᾶσι τοῖς ἔργοις σου. ( Ἰωάννου τῆς Κλίμακος, Λόγος Περί καταλαλιᾶς). 

 Δεύτερος τρόπος, καθ' ἥν ὥραν αρχίζεις τήν κατάκρισιν, ένθυμήσου ὅτι λέγει ὁ Κύριος «μή κρίνετε, ἵνα μή κριθῆτε, μή καταδικάζετε, ἵνα μή καταδικασθῆτε». (Λουκᾶν 6, 37) καί ἀμέσως να παύσῃς τήν κατάκρισιν. 

 Καί τρίτος τρόπος, ὅταν ἀρχίζῃς νά κατακρίνῃς, να γυρίζῃς τήν κατάκρισιν εἰς τόν ἑαυτόν σου καί νά λέγῃς ἐγώ ἔπραξα τούτην ἤ ἐκείνην τήν ἁμαρτίαν, ἐγώ εἶμαι τοιοῦτος καί τηλικοῦτος, ἁμαρτωλός ὑπέρ πάντας ἁμαρτωλούς· οὕτω ποίησον ἵνα σωθῇς.

 Ὁσιος Φιλόθεος Ζερβᾶκος.Άγωνιστής καί ὁμολογητής τῆς Ὀρθοδοξίας
Επιστολή 713 πρός κύριον Κωνσταντῖνον Δρατσέλαν Τρίκαλλα – Θεσσαλίας

 
Φιλόθεος γραφίδα 7 σελ. 180 Ἔκδοσις Ἱερᾶς Μονῆς Ζωοδόχου Πηγῆς Λογγοβάρδας Πάρος 2024

«Καλώς ήλθες, Θεέ μου. Καλώς ήλθες».

Η ιερά ώρα της θείας κοινωνίας ήτο ιδιαιτέρως ευλογημένη.
Παρ’ όλην την σωματικήν εξάντλησιν ήτοιμάζετο από ώρες πριν και ήτο ικανός να περιμένη και μίαν ώραν εις την καρέκλαν διά να πάρη Χριστόν…
Εις την εμφάνισιν του Ιερέως εις την θύραν του κελλίου του εσήκωνε τα αδύναμα χέρια του και εφώνει εξ όλης ψυχής.
«Καλώς ήλθες, Θεέ μου. Καλώς ήλθες».
Μετελάμβανεν μόνος με τόσον ιερόν πόθον και κατάνυξιν ωσάν να ήτο η πρώτη κοινωνία της ζωής του.
Με τα την θείαν μετάληψιν επεσφράγιζε την ευχαριστίαν του με τας λέξεις:
– Σ’ ευχαριστώ, Θεέ μου. Σ’ ευχαριστώ…
Ο πόθος και η ζέσις της καρδίας του ήτο όλας τας φοράς που μετελάμβανε πάντοτε ο αυτός. Ηλλοιούτο κυριολεκτικώς, οσάκις εκοινώνει.
Δύο όμως από όλας τας φοράς η αλλοίωσις του προσώπου ήτο τοιαύτη που δεν ετόλμας να τον ατενίσης.
Ήτο όλος φως ουρά νιον…
Μετά την θείαν κοινωνίαν έλεγε με υψωμένας τας χείρας.
Πάρε με. Θεέ μου! Πάρε με!

Απόσπασμα από το βιβλίο, «Γέρων Φιλόθεος Ζερβάκος, (Ο ουρανοδρόμος οδοιπόρος) 1884-1980», τόμος α’, των εκδόσεων Ορθόδοξος Κυψέλη.

πηγή

Έτος 1980. Φωτογραφία από το τελευταίο επί γης Πάσχα του Οσίου Φιλοθέου Ζερβάκου

Έτος 1980. Φωτογραφία από το τελευταίο επί γης Πάσχα του Οσίου Φιλοθέου Ζερβάκου με την μακαριστή Μοναχή Μυρτιδιώτισσα, στο ταπεινό κελάκι του στην Ιερά Μονή Θαψανών Πάρου.

πηγή

Εάν νομίζετε ότι ο Θεός δεν σας βλέπει, δεν σας ακούει, και γι΄ αυτό δεν σας τιμωρεί την ώρα που Τον βλαστημάτε, πλανάσθε ταλαίπωροι.

 Τί φαντάζεσθε εσείς οι βλάσφημοι; Επειδή βλέπετε ότι ο Θεός αργεί να σας παιδεύσει, νομίζετε ότι θα αποφύγετε και την Τιμωρία; 

 Εάν νομίζετε ότι ο Θεός δεν σας βλέπει, δεν σας ακούει, και γι΄ αυτό δεν σας τιμωρεί την ώρα που Τον βλαστημάτε, πλανάσθε ταλαίπωροι. 

 Εάν την Ευσπλαγχνία και Μακροθυμία του Θεού που από αγάπη σας κάνει για να μή κολασθείτε αιώνια, την θεωρείτε αδυναμία, τότε αληθινά αλλοίμονό σας…

Όσιος Φιλόθεος Ζερβάκος.

πηγή

«Τα πτηνά που επιθυμούσες να δής, ήλθαν».

Όσιος Φιλόθεος Ζερβάκος

 Στην Ιερά Μονή της Λαύρας του Αγίου Σάββα παραμείναμε δύο ημέρες· τη δε Κυριακή των Μυροφόρων 28ης Απριλίου (1924) επετέλεσα στο Καθολικό της Μονής την θεία λειτουργία, μετά μαζί με όλους τους πατέρες επήγαμε διά τον συνήθη καφέ.

Ενώ δε εκαθήμεθα έξω ενός δωματίου και επίναμε τον καφέ, συνέβη το εξής αξιοπερίεργο και χαριέστατο.
 Επειδή είχα πληροφορηθή, ότι ωρισμένα ιδιαίτερα πτηνά έχουν εξοικειωθή πολύ με τους μοναχούς και παίρνουν από τα χέρια τους ψωμί και λοιπά, ήμουν περίεργος να τα έβλεπα και εγώ.
 Γι’ αυτό είχα πή εις κάποιους από τους προεστώτες της Μονής και εις άλλους αδελφούς να μου δείξουν τα πτηνά εκείνα. 

 Κατά τις δύο όμως ημέρες, που έμεινα εις την Μονή, την Παρασκευή και το Σάββατο, δεν εφάνηκαν.
 Την στιγμήν όμως εκείνη, που ετοιμάσθηκα να πιω τον προσφερθέντα με καφέ, 7-8 πτηνά ήρθαν ξαφνικά και εκάθισαν άλλα στους ώμους μου και άλλα στα χέρια μου και άλλα κοντά μου σε κύκλο, άρχισαν να φωνάζουν και να κελαηδούν.
 Εγώ προς στιγμή εταράχθηκα για το αιφνίδιο αλλά αμέσως συνήλθα· οι δε πατέρες θαυμάζοντες και εκείνοι (διότι ήλθαν όλα προς εμέ) και μειδιώντες, μου λέγουν:
«Τα πτηνά που επιθυμούσες να δής, ήλθαν».
Εγώ δε πεπλησμένος από θάμβος και χαρά, κρατώντας τεμάχιο ψωμιού στα χέρια για τον καφέ το πρόσφερα με τα χέρια μου στα πτηνά.

Κατόπιν οι πατέρες μου έφεραν και σύκα, τα οποία έκαμα σε μικρά ταμάχια και τα πρόσφερα.
Εκείνα δε τα ευλογημένα τα έλαβαν από την παλάμη και τα χέρια μου, και αφού τα κατεβρόχθισαν όλα, με φωνές ευχαριστήριες, γλυκύτατα κελαηδήματα επέταξαν στον αέρα και ανεχώρησαν.

πηγή

Μόνο να έχουμε ζωντανή την μνήμη του Χριστού και των Αγίων στην καρδιά μας...

Αρχ.Αιμιλιανού Σιμωνοπετρίτου

Λόγοι Εόρτιοι, Μυσταγωγικοί, σελ. 340

πηγή

Ακτήμονες σαν τον Παπαδιαμάντη, βρήκα πολύ λίγους

Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ ἡ κοίμησις τοῦ δικαίου Ἀλεξάνδρου τοῦ ἐκ τῆς νήσου Σκιάθου ὁρμωμένου, Παπαδιαμάντη δ’ ἐπικαλουμένου (1911)

Άγιος Φιλόθεος Ζερβάκος της Πάρου (1884-1980)

 «Είχα γνωριμία και φιλία με τον αείμνηστο Παπαδιαμάντη. Τον γνώρισα στο εκκλησάκι του Προφήτου Ελισσαίου, ένα Σάββατο απόγευμα. Δεν έλειψα ποτέ από κοντά του, έψαλλα δίπλα του ως βοηθός του. Από αυτόν έμαθα να ψάλλω συνετά καί με ευλάβεια, με κατάνυξη, φόβο Θεού και τρόμο. Πριν τον γνωρίσω έψελνα με υπερηφάνεια, δυνατά, για να ευχαριστούνται οι εκκλησιαζόμενοι και για να με επαινούν στη συνέχεια. Από τον Παπαδιαμάντη έμαθα να ψάλλω ταπεινά και με συναίσθηση. Όταν έψελνε ήταν σαν να βρισκόταν μπροστά στο φοβερό βήμα της δευτέρας παρουσίας του Χριστού.

  Ο Παπαδιαμάντης αγαπούσε το Θεό, αγρυπνούσε πρόθυμα, έψελνε, υμνούσε, ευλογούσε το Θεό χαρμόσυνα. 

 Ήταν ακτήμων όπως οι Άγιοι Απόστολοι. Μισούσε τον πλούτο, ως επιβλαβή και μάταιο. Θα μπορούσε να γίνει βαθύπλουτος, αλλά προτίμησε να μένει πάμπτωχος. Ό,τι του έδιναν για τον κόπο του το μοίραζε στους φτωχούς αδελφούς. Πολλές φορές έμενε χωρίς χρήματα. Δεύτερη ενδυμασία δεν είχε. Όταν οι φίλοι, του πρόσφεραν καινούργια ρούχα, δεν τα δεχόταν. 

Εγύρισα όλα τα μοναστήρια της Ελλάδας, του Αγίου Όρους, της Παλαιστίνης, του Σινά. Ακτήμονες σαν τον Παπαδιαμάντη, βρήκα πολύ λίγους».

πηγή

Ο γέροντας Φιλόθεος Ζερβάκος φέρνει τεμάχιο του Ιερού Λειψάνου του Αγίου Νεκταρίου στην ιδιαίτερη πατρίδα του

 Το έτος 1962 ο εκ Πακίων – Μολάων,ηγούμενος της Ιεράς Μονής Λογγοβάρδας Πάρου, Μακαριστός Αρχιμανδρίτης π. Φιλόθεος Ζερβάκος έφερε τεμάχιο του Ιερού Λειψάνου του Αγίου Νεκταρίου από την Ιερά Μονή του Αγίου στην Αίγινα, συνοδευόμενο με δωρητήριο έγγραφο του τότε Μητροπολίτου Ύδρας, Σπετσών και Αιγίνης Προκοπίου και της Ηγουμένης Ευνίκης Μοναχής 

(απόσπασμα απο την Ι.Μ. Μονεμβασίας & Σπάρτης, φώτο: Σκιαδάς)

πηγή

...''έτρεχεν'' εις τον όπισθεν της Αγίας Τραπέζης επί ξύλου κρεμάμενον Σωτήρα...

   Μόλις εσήμαινε το σήμαντρον εισήρχετο μετά σπουδής ο Άγιος Νεκτάριος εκ της θύρας του Ιερού και πρώτον έκαμε τρεις μετανοίας έμπροσθεν της Αγίας Τραπέζης, ησπάζετο το Ιερόν Ευαγγέλιον, την Αγίαν Τράπεζαν και κατόπιν ''έτρεχεν'' εις τον όπισθεν της Αγίας Τραπέζης επί ξύλου κρεμάμενον Σωτήρα και Λυτρωτήν ημών Κύριον Ιησούν Χριστόν και κλίνων τα της ψυχής και του σώματος γόνατα, ενηγκαλίζετο τον Σταυρόν και με στεναγμούς αλαλήτους, με λυγμούς και δάκρυα κατανύξεως ησπάζετο τον Τίμιον Σταυρόν και ως να έβλεπε τον Ίδιον τον Χριστόν τον Βασιλέα του παντός, συνωμίλει δια της προσευχής.

  Τας ιεράς και συγκινητικάς εκείνας στιγμάς ουδέποτε ελησμόνησα, ούτε θα λησμονήσω. Αι ολίγαι εκείναι στιγμαί ήσαν δι' εμέ μία διδασκαλία σπουδαιοτάτη, ψυχωφελεστάτη και ανωτέρα από όσας ήκουσα και εδιδάχθην από πολλούς διδασκάλους, καθηγητάς, θεολόγους, σοφολογιωτάτους και κήρυκας του Θείου λόγου. 

 Από τας βραχυτάτας εκείνας στιγμάς εγνώρισα και κατενόησα την ολόψυχον, την ολοκάρδιον, την ολόθερμον και τελείαν αγάπην, ην είχεν ο πνευματικός μου πατήρ προς τον Γλυκύτατόν μας Ιησούν Χριστόν, την Πηγήν της αγάπης, τον διά την άπειρον Αυτού αγάπην προς ημάς τους ανθρώπους τον επονείδιστον Σταυρικόν θάνατον υπομείναντα. Αυτή αύτη η αγάπη του Αγίου πατρός ημών Νεκταρίου τον ήνωσεν με τον Θεόν, καθώς λέγει ο Ευαγγελιστής Ιωάννης ο Θεολόγος: ''Ὁ Θεός ἀγάπη ἐστί, καί ὁ μένων ἐν τῇ ἀγάπῃ ἐν τῷ Θεῷ μένει καί ὁ Θεός ἐν αὐτῷ''(Α' Ἰωάννου 4,16).

Όσιος Φιλόθεος Ζερβάκος

(Από το βιβλίο του Αρχιμ. Τύχωνος Ανδρέου: Πώς εγνώρισα τον Άγιον Νεκτάριον Πενταπόλεως)

πηγή

Ο όσιος Φιλόθεος Ζερβάκος κατά την Μεγάλη Παρασκευή του έτους 1978...

Ο όσιος Φιλόθεος Ζερβάκος κατά την Μεγάλη Παρασκευή του έτους 1978,δυο χρόνια δηλαδή πριν από την κοίμησή του.
Κατά την τελευταία Μεγάλη Παρασκευή της επίγειας ζωής του,του έτους 1980,ήταν πολύ εξαντλημένος και οι Αδελφές της Μονής Θαψανών,προσπάθησαν να του δώσουν κάποια τροφή.Λίγη ταχινόσουπα ή έστω ένα ζεστό ρόφημα.Ήταν τελείως αρνητικός.
Τα λόγια του,τους έμειναν αξέχαστα : 

Ο Χριστός στο Σταυρό κι εγώ να φάω;
Ας έχουμε την ευχή του όλοι μας.

πηγή

Εάν ΔΕΝ γίνει ΜΕΤΑΝΟΙΑ,επιστροφή και διόρθωσις...

Εάν ΔΕΝ γίνει ΜΕΤΑΝΟΙΑ,επιστροφή και διόρθωσις,
τότε πενθήσατε όρη και βουνοί και τα περίχωρα της Οικουμένης.

π. Φιλόθεος Ζερβάκος

Η Αγία Κοινωνία η θεραπεύουσα τα της ψυχής και του σώματος ασθενείας

Η Αγία Κοινωνία είναι το μόνο φάρμακον, το πλέον δραστικό και αποτελεσματικό, το θεραπεύον τα της ψυχής και του σώματος ασθενείας, εις τους μεταλαμβάνοντας αξίως και μετά φόβου πίστεως, αγάπης, ευλαβείας, κατανύξεως και δακρύων προσερχομένους.

Όσιος Φιλόθεος Ζερβάκος

(Επιστολή 252Α πρός κ. Νικόλαον Φιλόθεος γραφίδα 2 σελ. 277)

πηγή

Οἱ ἄνθρωποι ἔχουν κακά παραδείγματα....

 Ὁ Θεός μέ ἀπεκάλυψε ὅτι τό μόνον διά τήν σωτηρίαν μας εἶναι ἡ μετάνοια, καί νά μετανοήσουν πρῶτον οἱ Αρχιερεῖς καί νά ἑνωθοῦν, διότι είναι αίσχος να λένε περἱ τῆς εἰρήνης τοῦ σύμπαντος κόσμου καί τῆς τῶν πάντων ἑνώσεως καί αὐτοί ἀναμεταξύ τους νά ἔχουν ἔχθρας...Καιρός δακρύων, ἀλλά πρέπει ἡ ἀλήθεια νά ὁμολογῆται... Ένας Θεός κατεδέχθη νά γίνη ἄνθρωπος διά νά εἰρηνεύση τόν κόσμον καί ἐμεῖς γινόμεθα ἐνάντιοι τῆς εἰρήνης!

— Καί τώρα εύρισκόμεθα εἰς τάς παραμονάς τῆς μεγάλης ὀργῆς, πλησιάζει το τέλος τῆς συντελείας.

— Τόν θάνατον καί τήν δευτέραν παρουσίαν ἐθεωροῦσαν ὅλοι οἱ ῞Αγιοι Πατέρες καί οἱ Διδάσκαλοι τῆς Ἐκκλησίας ἀπαραίτητα γιά τήν σωτηρίαν τοῦ ἀνθρώπου, καί πολλοί από αὐτά ἐσώθησαν...

— Οἱ ἄνθρωποι ἔχουν κακά παραδείγματα ἀπό τούς ἄρχοντες τῆς Πολιτείας καί τῆς Ἐκκλησίας, ἔχουν ὅμως καί ἐκεῖνοι σκληρυνθῆ, χειρότερα καί ἀπό τούς Εβραίους... Ὅσον μπορεῖ κανείς ἄς ἐργάζεται, ἀλλά νά μή ἐκτίθεται...

Από το βιβλίο: Ο ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΗΣ ΦΙΛΟΘΕΟΣ ΖΕΡΒΑΚΟΣ (Ο οὐρανοδρόμος ὁδοιπόρος, 1884-1980) Ἕνας σύγχρονος ὅσιος πατήρ τῆς Ὀρθοδόξου τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίας ΤΟΜΟΣ Α' σελ. 823. Επιμέλεια: Στυλ. Ν. Κεμεντζετζίδης Ἐκδόσεις: «ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΚΥΨΕΛΗ» ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ 1990

πηγή

Σαν μιά ώρα

Ἡ ζωή παρέρχεται. Ἔχω 97 χρόνια καί πῶς πέρασαν οὔτε το κατάλαβα καθόλου. Σαν μιά ώρα. Ἔτσι καί ὅλα τά χρόνια περνοῦν.
Ἡ αἰώνιος ζωή είναι αἰώνιος. Ἐκεῖ οὔτε πόνος οὔτε ἀσθένεια οὔτε πειρασμός οὔτε θλίψις οὔτε νύχτα οὔτε χειμών οὔτε καῦσις ἡλίου, οὔτε κανένα κακόν. Ολα εἶναι χαροποιά, ὅλα οὐράνια, ὅλα αἰώνια.
Εὐτυχεῖς νομίζουν ὅλοι οἱ μάταιοι, οἱ ἀνόητοι ἄνθρωποι τούς μακράν τοῦ Θεοῦ ζῶντας, καί ὅτι τά πλούτη τους εἶναι εὐτυχία, καί δέν ἄκουσαν τόν Κύριον λέγοντα
«Οὐδείς δύναται δυσί κυρίοις δουλεύειν, Θεῷ καί μαμωνα». Ἐσκοτίσθησαν. Πρῶτα να φροντίσωμε να θεραπευθῇ ἡ ψυχή μας, καί τίποτε νά μή μᾶς χωρίσῃ ἀπό τήν ἀγάπην τοῦ Χριστοῦ...

«Από τό βιβλίο «Ό Αρχιμανδρίτης Φιλόθεος Ζερβάκος (Ο οὐρανοδρόμος ὁδοιπόρος, 1884-1980). Ένας σύγχρονος ὅσιος πατήρ τῆς Ορθοδόξου Χριστοῦ Εκκλησίας», Τόμος Α, 'Εκδόσεις «Ορθόδοξη Κυψέλη»

πηγή

Ήμουν ο θεράπων ιατρός του αγίου Γέροντος Φιλοθέου Ζερβάκου

Ήμουν ο θεράπων ιατρός του αγίου Γέροντος Φιλοθέου Ζερβάκου. Στις 10 Φεβρουάριου 1980 μου παρεπονήθη για διάχυτα άλγη κατά την πρόσθια νεφρική χώρα και την οσφύν, και έκτοτε άρχισε ο γολγοθάς αυτού του Αγίου ανθρώπου…
Τις τελευταίες μέρες του είχα πει: Γέροντα εχω μάθει ότι γεννηθήκατε Μάϊο…, και ότι θα αναχωρήσετε από την ζωή Μάϊο, αλλά ποιό Μάϊο, τον ρώτησα.
«Αυτόν τον Μάϊον, παιδί μου», μου απάντησε.

Πράγματι το εσπέρας της εκδημίας του του ανακοινώθη ότι την επομένη θα πήγαινα εις επίσκεψιν του και απήντησε: Ας έλθη, αν όμως με προλάβει, όπως και έγινε, διότι την επομένη εις τας 6 το πρωί ανεχώρησε για εκεί που 70 και πλέον χρόνια ετοίμαζε….

Οι τελευταίες του ημέρες ήταν και ο γολγοθάς του. 17 ημέρες μόνο με μία σταγόνα νερό στα χείλη, συνήθως οι άνθρωποι σε τέτοια κατάσταση ευρίσκονται σε λήθαργο με παραισθήσεις και λοιπά. Ο άρρωστός μας είχε εξαίρετη πνευματική διαύγεια. Δεν ήτο άνθρωπος υπήρξε άγιος. Δύσκολη η θέση ενός μικρού ιατρού να έχει τόση μεγάλη ευθύνη για τη ζωή αυτού του Αγίου.