ΓΕΡΟΝΤΙΚΟ ΤΩΝ ΛΑΙΚΩΝ(3)

Πήγε ένας χριστιανός στον πνευματικό του.
- Πάτερ, εδώ και λίγες εβδομάδες αισθάνομαι πολύ καλά, δεν είχα καμία θλίψη και πειρασμό. Αυτό είναι καλό ή κακό;
- Όταν δεν έχεις πειρασμούς σημαίνει ή ότι οι δαίμονες σ’ άφησαν ήσυχο επειδή τους υπηρετείς χωρίς να σε πειράζουν ή ότι ο Θεός σου παραχωρεί μια περίοδο ησυχίας για να συνέλθεις. Αλλά μην περηφανευτείς επειδή τότε η χάρη του Θεού φεύγει από εσένα. Ο Θεός το επιτρέπει αυτό όχι για τις αρετές μας, αλλά επειδή είμαστε αδύναμοι. Αν ήσουν τώρα έτοιμος για μεγάλη δοκιμασία ο Θεός θα στην έστελνε. Αλλά πολλές φορές αν και νομίζουμε ότι είμαστε έτοιμοι για μεγάλες πνευματικές μάχες, ο Θεός γνωρίζει καλύτερα την ψυχή μας Εκείνος ξέρει ότι αν νικήσουμε τώρα σε μια δύσκολη πνευματική μάχη ίσως θα περηφανευόμασταν ή ότι αν θα είχαμε μια δοκιμασία, μια μάχη η οποία δεν είναι απαραίτητη ίσως στην επόμενη δοκιμασία να μην είχαμε την δύναμη ν’ ανταπεξέλθουμε.

Ο ίδιος είπεν˙ όταν ευρίσκεσαι εις ειρήνην και δεν πολεμεισαι, τότε περισσότερον να ταπεινώνεσαι˙ μήπως αν εισχωρήση ξένη χαρά καυχηθώμεν και παραδοθώμεν εις πόλεμον˙ διότι πολλάκις ο Θεός ένεκα των αδυναμιών μας, δεν παραχωρεί να παραδοθώμεν, δια να μη απολεσθώμεν.

ΓΕΡΟΝΤΙΚΟΝ ΤΩΝ ΛΑΊΚΩΝ(2)

Μετά τη Θ. Λειτουργία ένας νέος πλησίασε τον ιερέα και τον ρώτησε·

- Πάτερ μου δίνετε ευλογία να πάω αύριο με τους συμφοιτητές μου στο σινεμά. Τελείωσα την εξεταστική και θέλω να χαλαρώσω.

- Τι έργο θα δείτε;

- Μία κωμωδία.

- Αν το θες πήγαινε.

Ο νεαρός έφυγε. Ο νεοκώρος, ο οποίος κάποτε ήταν δόκιμος σε μοναστήρι ακούγοντας τα λόγια του ιερέα σκανδαλίσθηκε.

- Πάτερ, πως τον αφήνετε να χάνει έτσι τον καιρό του;

- Δεν είναι δική σου δουλειά.

- Δε φοβάστε το Θεό;

- Δεν είσαι εσύ ο πνευματικός του αλλά εγώ. Έρχεται εδώ και μερικούς μήνες στην εκκλησία και όλο προοδεύει. Δεν πρέπει να βλέπει την πίστη σαν κάτι που τον πνίγει. Πρέπει ν’ ανέβει το κάθε σκαλοπάτι και όχι να φτάσει κατευθείαν στο τέλος του δρόμου. Σε μερικά χρόνια ή και σε μερικούς μήνες ίσως σταματήσει μόνος του να πηγαίνει σε κωμωδίες. Θα είναι πολύ πιο χρήσιμο ν’ ανέβει το επόμενο σκαλί την κατάλληλη στιγμή παρά να του το επιβάλλω εγώ.

- Δεν καταλαβαίνω.

- Να σου πω ένα παράδειγμα. Εσύ ακούς εκκλησιαστική μουσική σπίτι σου;

- Βέβαια. Πολλές φορές ακούω μέχρι που δεν αντέχει άλλο το κασετόφωνο.

- Εδώ ήθελα να φτάσω. Τότε βάζεις άλλη μουσική;

- Όχι για να μην το χαλάσω.

- Έτσι και με την ψυχή. Πώς να στο εξηγήσω πιο απλά; Η ψυχή είναι σαν το στομάχι. Αν του δίνεις συνεχώς πνευματική τροφή χωρίς να της δώσεις καιρό να το χωνέψει θα πάθει δυσπεψία. Όλα χρειάζονται μέτρο.

Ητο δέ κάποιος εις τὴν ερημον, ο οποιος εκυνηγουσεν άγρια ζώα, καὶ είδε τὸν Αββαν Αντώνιον νὰ χαριεντίζεται μὲ τοὺς αδελφοὺς καὶ εσκανδολίσθη˙ θέλων δὲ ο γέρων νὰ πληροφορήση τὴν καρδίαν του, ότι χρειάζεται ενίοτε νὰ συγκαταβαίνωμεν μὲ τοὺς αδελφούς, τού λέγει.
Βάλε βέλος εις τὸ τόξον σου καὶ τέντωσέ το˙ καὶ έκαμεν έτσι˙ τού λέγει˙ τέντωσε ακόμη˙ καὶ ετέντωσε˙ καὶ πάλιν λέγει˙ τέντωσε˙ του λέγει ο κυνηγός˙ε̉ὰν τεντώσω υπέρ τὸ μέτρον, σπάζει τὸ τόξον. Λέγει πρὸς αυ̉τὸν ο γέρων˙ έτσι καὶ εις τὸ έργον του Θεου, εάν τεντώσωμεν κατά των αδελφών περισσότερον απὸ τὸ μέτρον, ταχέως θραύονται˙ χρειάζεται λοιπόν κάποτε νὰ συγκαταβαίνωμεν εις τοὺς αδελφούς. Ως ήκουσεν αυτά ο κυνηγός εκατανύχθη˙ καὶ πολλὰ ωφεληθεὶς απὸ τὸν γέροντα, έφυγε˙ καὶ οι αδελφοὶ στηριχθέντες ανεχώρησαν εις τοὺς τόπους των.

ΓΕΡΟΝΤΙΚΟΝ ΤΩΝ ΛΑΙΚΩΝ(1)

Περιμένοντας τη σειρά τους για να εξομολογηθούν δύο γυναίκες άρχισαν να συζητούν για την πίστη στο Θεό. Σιγά – σιγά η κουβέντα ξέφυγε και μετατράπηκε σε κουτσομπολιό. Όταν άρχισαν να συζητούν για τις αποκαλύψεις της ερωμένης ενός διάσημου προσώπου, ζήτησαν και την γνώμη μίας κυρίας που καθόταν δίπλα τους και η οποία μέχρι τότε δεν είχε μπει στην συζήτηση. Και τους είπε· Αν θέλετε να εξομολογηθείτε αφήστε τις αμαρτίες των άλλων και κοιτάξτε τις δικές σας, ενώ αν θέλετε ν’ αναλύσετε τις αμαρτίες των άλλων, τότε ας αναβάλλετε την εξομολόγηση για άλλη φορά. Ή το ένα ή το άλλο.

Εσυνάχθησαν κάποτε οι κατοικουντες εις την

Σκητιν, καὶ εσυζητουσαν περὶ του Μελχισεδὲκ καὶ

ελησμόνησαν να καλέσουν τὸν Αββαν Κόπριν˙

υστερα δὲ αφου τὸν εκάλεσαν, τὸν ερωτουσαν περὶ

τούτου˙ ο δε αφου εκτύπησε τὸ στόμα του τρεις

φοράς, είπεν˙ αλλοίμονόν σου Κόπρι, αλλοίμονόν σου

Κόπρι, αλλοίμονόν σου Κόπρι, διότι εκεινα οποὺ σε

διέταξεν ο Θεός νὰ κάμνης τὰ αφησες, καὶ εξετάζεις

εκεινα οποὺ δὲν ζητει απὸ σὲ˙ καὶ ως ηκουσαν οι

αδελφοὶ αυτά, εφυγαν καὶ επηγαν εις τὰ κελλίαν των.