«Να ζητάμε, αλλά να δεχόμαστε την απάντησή Του»

«Να ζητάμε, αλλά να δεχόμαστε την απάντησή Του» 

- Παρέα της Τρίτης, 20 Οκτωβρίου 2026 

Ομιλία του π. Γεωργίου Σχοινά, στον Άγιο Νικόλαο Φιλοπάππου

«Άγιος Γερβάσιος των Πɑτρών: Ο μɩμητής του Μʋροꞵλύτοʋ Μάρτʋρος»(ΟΜΙΛΙΑ)

Την Τρίτη, 29 Σεπτεμβρίου στις 7.00 το απόγευμα, στον Ιερό Ναό Αγίου Δημητρίου, Δήμου Αγίου Δημητρίου, στα πλαίσια των εορταστικών εκδηλώσεων με την επωνυμία «ΔΗΜΗΤΡΙΑ 2026», πραγματοποιήθηκε ομιλία με θέμα: «Άγιος Γερβάσιος των Πɑτρών: Ο μɩμητής του Μʋροꞵλύτοʋ Μάρτʋρος», του Πανοσιολογιωτάτου Αρχιμανδρίτου π. Γερβασίου Παρακεντέ, Ιεροκήρυκα της Ιεράς Μητροπόλεως Πατρών. 

Ο ομιλητής, μέσα από τον χαρισματικό του λόγο, ξεδίπλωσε τις αρετές του Αγίου Γερβασίου Πατρών, κάνοντας ιδιαίτερη μνεία στην επιρροή που άσκησε ο Άγιος στην πνευματική ζωή της Πάτρας, καθώς όπως χαρακτηριστικά είπε: «Αναγνωρίζοντας την αγιότητα του προσώπου αυτού η εκκλησία, βάζει τη σφραγίδα γνησιότητος στην πνευματική ζωή και την παράδοση της πόλης που έχει η Πάτρα. Καθώς όλα αυτά είναι αποτέλεσμα του πνευματικού σπόρου που έσπειρε ο Άγιος Γερβάσιος στην πόλη των Πατρών για περίπου 50 χρόνια». 

 Ο Άγιος Γερβάσιος συνδυάζει κάτι το οποίο λίγοι Άγιοι είχαν στον 20ο αιώνα: Την αγιότητα και την ασκητικότητα του βίου μαζί με την εγκύκλιο παιδεία. Από μικρό παιδί είχε δύο πόθους βαθιά ριζωμένους στην καρδιά του, τον πόθο της αγιότητας και τον πόθο να μάθει γράμματα, να σπουδάσει. Και παρόλο που οι συνθήκες της παιδικής του ηλικίας δεν ήταν καθόλου εύκολες, ο Άγιος ξεχώριζε και δεν ξέχασε τους πόθους του.

«ΠΡΟΦΗΤΙΚΕΣ ΠΡΟΤΥΠΩΣΕΙΣ ΤΗΣ ΜΕΤΑΣΤΑΣΕΩΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ»

Η ΚΟΙΜΗΣΙΣ ΤΗΣ ΥΠΕΡΑΓΙΑΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ
Απομαγνητοφωνημένη ομιλία του μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου με θέμα:«ΠΡΟΦΗΤΙΚΕΣ ΠΡΟΤΥΠΩΣΕΙΣ ΤΗΣ ΜΕΤΑΣΤΑΣΕΩΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ»
[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 15-8-1985]

Σήμερα, αγαπητοί μου, η Εκκλησία μας εορτάζει τον θάνατον, την ταφήν, την μετάστασιν και ανάστασιν της Υπεραγίας Θεοτόκου. Τα γεγονότα που την χαρακτηρίζουν αποτελούν μίαν ηχώ του Κυριακού Πάσχα, της Αναστάσεως δηλαδή του Χριστού και ένα δεύτερον Πάσχα δια τους πιστούς, όπου άνθρωπος, μετά την διάνοιξιν της οδού που πραγμάτωσε ο Υιός του Θεού με την δική Του Ανάσταση και Ανάληψη εις τους Ουρανούς ανέρχεται εις τον ουρανόν. Και αυτός ο άνθρωπος είναι η Υπεραγία Θεοτόκος. Δηλαδή είναι 100% άνθρωπος, διότι ο Ιησούς είναι ο Ενανθρωπήσας Θεός. Εκείνος άνοιξε τον δρόμο· και η Υπεραγία Θεοτόκος, ο άνθρωπός μας, από το φύραμά μας, από την ζύμη μας, ανήλθε εις τον ουρανόν. Και εκάθισε εις τα δεξιά του Υιού της, Ιησού Χριστού.

 Αλλά όταν ανήλθε η Υπεραγία Θεοτόκος, αφού απέθανε, ετάφη, μετέστη, δηλαδή η ψυχή της επήγε στον Παράδεισον και την τρίτη ημέρα η ψυχή της επανήλθε εις το σώμα, ηνώθη με αυτό και ανεστήθη, ποιο είναι το σώμα της Υπεραγίας Θεοτόκου; Βεβαίως, είναι το σώμα του Αδάμ· είναι εκείνο που πήρε από τον Αδάμ και την Εύα, είναι το δικό μας το σώμα, αυτό που έχομε εμείς, το ίδιο, γιατί η Υπεραγία Θεοτόκος είναι από το δικό μας το φύραμα, την ανθρωπίνη ουσία. 

 Αλλά αφότου, αγαπητοί, το Πνεύμα το Άγιον την επισκίασε, τότε που ο αρχάγγελος Γαβριήλ την επεσκέφθη κι εκείνη απήντησε:

 «Γένοιτό μοι κατά το ρήμα σου», «ας μου γίνει όπως λέγεις κι εγώ δεν είμαι παρά η δούλη του Κυρίου», τότε το Πνεύμα το Άγιον ήλθε και εδημιούργησε μέσα στα σπλάχνα της αφού την επεσκίασε, την σύλληψιν, δηλαδή την σωμάτωσιν του δευτέρου προσώπου της Αγίας Τριάδος, του Θεού Λόγου, ευδοκήσαντος του Ουρανίου Πατρός. Δηλαδή και τα τρία πρόσωπα, του Θεού Πατρός ευδοκούντος, του Υιού συλλαμβανομένου και σωματουμένου και του Πνεύματος του Αγίου ενεργούντος. Από τότε το σώμα της Υπεραγίας Θεοτόκου έγινε θεοδόχον και ζωοδόχον. Δεν ήτο, λοιπόν, δυνατόν παρά να ακολουθήσει την πορεία του Υιού της, προ της κοινής αναστάσεως των νεκρών.

Ερμηνεύοντες οι Πατέρες τον 131ον Ψαλμόν, στον στίχον 8, που λέγει: «Ἀνάστηθι, Κύριε, εἰς τὴν ἀνάπαυσίν σου, σὺ καὶ ἡ κιβωτὸς τοῦ ἁγιάσματός σου» σημειώνουν ότι «κιβωτός ἁγιάσματος» είναι η σάρκα του Χριστού, διότι λέγει ο Ψαλμωδός: «Ἀνάστηθι, Κύριε, σήκω και πήγαινε να αναπαυθείς, Εσύ και η κιβωτός του αγιάσματός Σου», δηλαδή «η αγία Σου κιβωτός, Συ και η αγία Σου κιβωτός». 

Βεβαίως ο Ψαλμωδός είχε μπροστά του πράγματι την Κιβωτόν η οποία περιείχε μέσα τις πλάκες του Νόμου.

 Αλλά σημειώνουν όμως οι ιεροί ερμηνευταί πλέον στον χώρο της Καινής Διαθήκης ότι «η κιβωτός αγιάσματος» είναι η σάρκα του Χριστού, η οποία μετά την Ανάσταση είναι άφθαρτος, αθάνατος και ανελήφθη εις τους ουρανούς.

Το Άγιο Πνεύμα αποτελεί το μεγάλο, αλλά συχνά παραμελημένο μυστήριο της χριστιανικής ζωής.

Το Άγιο Πνεύμα αποτελεί το μεγάλο, αλλά συχνά παραμελημένο μυστήριο της χριστιανικής ζωής. Μέσα από την Αγία Γραφή, την εμπειρία των Αγίων και τη διδασκαλία της Ορθόδοξης Εκκλησίας, ο Σεβασμιώτατος αναδεικνύει τον καθοριστικό ρόλο του Παρακλήτου στη σωτηρία και τον αγιασμό του ανθρώπου.

 Μια βαθιά και ουσιαστική ομιλία του Μητροπολίτου Μεσογαίας και Λαυρεωτικής Νικολάου για το μυστήριο του Αγίου Πνεύματος, τον φωτισμό του ανθρώπου, τη μεταμορφωτική δύναμη της θείας χάριτος και τη ζωντανή εμπειρία της παρουσίας του Θεού μέσα στην Εκκλησία.

 Πώς φωτίζει το Άγιο Πνεύμα τον άνθρωπο και τον οδηγεί «εις πάσαν την αλήθειαν»; 

Με ποιον τρόπο μεταμορφώνει τους Αποστόλους από απλούς ψαράδες σε θεοφόρους κήρυκες της Οικουμένης;

 Τι σημαίνει να είναι κάποιος «πλήρης Πνεύματος Αγίου» και γιατί ο Άγιος Σεραφείμ του Σάρωφ δίδασκε ότι σκοπός της χριστιανικής ζωής είναι η απόκτηση του Αγίου Πνεύματος;

 Μέσα από πλήθος βιβλικών παραδειγμάτων, από τον Τίμιο Πρόδρομο και τον Συμεών τον Θεοδόχο μέχρι τον Πρωτομάρτυρα Στέφανο και τον Απόστολο Παύλο, παρουσιάζεται η δύναμη της χάριτος που φωτίζει, καθοδηγεί, αγιάζει και μεταμορφώνει τον άνθρωπο. 

«Η σχέση μας με τον πνευματικό και το μυστήριο της εξομολογήσεως».(Ομιλία)

Ομιλία που πραγματοποιήθηκε στις 20 Απριλίου 2026 από τον π. Σπυρίδωνα Σκουτή στον Ιερό Προσκυνηματικό Ναό Ευαγγελιστού Λουκά στη Θήβα και θέμα «Η σχέση μας με τον πνευματικό και το μυστήριο της εξομολογήσεως». 

«Πιστεύουμε στόν Θεό καί πιστεύουμε τόν Θεό». Αὐτή ἦταν, εἶναι καί θά εἶναι ἡ ἰδιοπροσωπία μας!(Κερκύρας Νεκτάριος)

Ολόκληρη η προσλαλιά του Σεβασμιωτάτου Κερκύρας, Παξών, Διαποντίων Νήσων κ.κ. Νεκταρίου, την Κυριακή της Ορθοδοξίας 2026, στην Μητρόπολη των Αθηνών.

Μακαριώτατε Ἀρχιεπίσκοπε Ἀθηνῶν καί πάσης Ἑλλάδος κ. κ. Ἱερώνυμε,
Ἐξοχώτατε κύριε Πρόεδρε τῆς Ἑλληνικῆς Δημοκρατίας,
Σεβασμιώτατοι Ἅγιοι Ἀρχιερεῖς,
Άξιότιμη κυρία Ὑπουργέ Παιδείας, Θρησκευμάτων καὶ Ἀθλητισμοῦ,
Ἐκπρόσωποι τῶν πολιτικῶν, στρατιωτικῶν καί ἄλλων ἀρχῶν τῆς πατρίδος μας,
Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί συμπρεσβύτεροι, Χριστοῦ διακονία,
Λαέ τοῦ Θεοῦ περιούσιε καὶ εὐλογημένε,

«Πιστεύουμε στόν Θεό καί πιστεύουμε τόν Θεό. Ἄλλο τό ἕνα καί ἄλλο τό ἄλλο. Πραγματικά πιστεύω τὸν Θεό σημαίνει ὅτι θεωρῶ βέβαιες καὶ ἀληθινές τίς ἐπαγγελίες πού μᾶς ἔδωσε. Πιστεύω στόν Θεό ὅμως σημαίνει ὅτι φρονῶ περί Αὐτοῦ ὀρθῶς. Πρέπει δέ νά τά ἔχουμε καί τά δύο, νά εἴμαστε ἀληθινοί καί στά δύο καί νὰ συμπεριφερόμαστε ἔτσι, ὥστε καί νά μᾶς πιστεύουν ἐκεῖνοι πού βλέπουν ὀρθῶς καὶ πιστοί νά εἴμαστε ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ πρός τόν Ὁποῖο ἀπευθύνεται ἡ πίστη καὶ ἔτσι ὡς πιστοί νά δικαιωνόμαστε ἀπό Αὐτόν».

Ὁ λόγος αὐτός τοῦ Ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Παλαμᾶ ἐμπερικλείει τό νόημα τῆς σημερινῆς, μεγάλης γιά τήν πίστη μας ἡμέρας, τῆς Κυριακῆς τῆς Ὀρθοδοξίας. Θυμόμαστε τήν ἀναστήλωση τῶν ἱερῶν εἰκόνων, ἡ ὁποία πραγματοποιήθηκε τό 843 μ.Χ., δίδοντας ὁριστικό τέρμα σέ μία μεγάλη περίοδο συγκρούσεων πολιτικοῦ καὶ ἐκκλησιαστικοῦ περιεχομένου στὴν κοινωνία τοῦ Βυζαντίου. Ἡ Ἱστορία μᾶς διδάσκει ὅτι τότε ἡ Ἐκκλησία δέν ἦταν ἐλεύθερη νὰ ἀκολουθήσει τήν ὀρθή πίστη, ἀλλά ἦταν ἀναγκασμένη, καὶ διά τῆς βίας, νὰ ἀκολουθεῖ ἐπισήμως τή γραμμή μιᾶς Πολιτείας ἐπηρεασμένης ἀπό τήν αἵρεση τοῦ Μονοφυσιτισμοῦ. Μὲ ἐπικεφαλῆς ὅμως ἅγιες μορφές, μοναχούς πού γνώριζαν τί πίστευαν, ἀλλά καὶ τὸν λαό, ὁ ὁποῖος οὐδέποτε ἔπαψε νὰ τιμᾶ τίς ἱερές εἰκόνες, ἡ Ἐκκλησία ἄντεξε καἰ παρέμεινε πιστή στίς παραδόσεις καί στίς διδασκαλίες τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων, τῶν Ἁγίων Πατέρων καί τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων. Ἀνάγκασε ἔτσι τήν Πολιτεία νά δεχθεῖ τήν πίστη τοῦ σώματος τοῦ Χριστοῦ κι ἄς μήν τῆς ἦταν ἀρεστή. 

«Παπα Δημήτρης Γκαγκαστάθης, ο άνθρωπος του Θεού»

                        

Σχόλιο κάτω από το βίντεο στο You Tube


Λυπούμαστε πολύ π. Σπυρίδων, που στο 39:44, στο περιστατικό με αυτόν που τον κακομεταχειρίστηκε (αναφέρετε 'κάποιος') δεν είπατε ολόκληρη την αλήθεια.. Δηλαδή αυτός που προσέτρεξε ο άγιος για να βρει παρηγοριά ύστερα από κυνηγητό ημερών και που όχι μόνο δεν τον έβαλε σπίτι του αλλά στον στάβλο και τον κορόιδευε και που ήταν έτοιμος να τον καταδώσει για εκτέλεση, ήταν ο παπάς του χωριού! 

Ο παπάς του χωριού.. θεώρησε δηλαδή ο άγιος παπα-Δημήτρης, επειδή ήταν υποτίθεται χριστιανός και συνάδελφός του θα τον έσωζε από το κυνηγητό και ύστερα από περιπλάνηση ημερών σε ασιτία, βροχή και κακουχίες! 

 Μονότατος και με μόνη ελπίδα ύστερα από όλους που τον απογοήτευσαν τον γνωστό παπά του μακρινού χωριού! Αλλά δυστυχώς γι'αυτόν κομμουνιστής ο παπάς! Και ο παπα-Δημήτρης τίποτα από τα δύο! Δηλαδή ούτε αριστερός ούτε δεξιός! Δεν είναι κακό ούτε ντροπή στις μέρες μας να λέμε αλήθειες πάτερ μου. Δεν σας μειώνει ως Εκκλησία και ιερέα αγαπητέ αδερφέ μας η αλήθεια αλλά ίσα ίσα το αντίθετο. Η Εκκλησία σήμερα έχει ανάγκη από εντιμότητα και όχι από ψευτοευλάβεια. Κρίμα..

Εμπειρίες και Μαρτυρίες από την προσωπικότητα του π. Συμεών Κραγιόπουλου

                         

Εμπειρίες και Μαρτυρίες από την προσωπικότητα του π. Συμεών Κραγιόπουλου από την Γερόντισσα Φιλοθέη

ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΡΑΠΟΝΟ ΩΣ ΤΟ ΔΟΞΑ ΣΟΙ Ο ΘΕΟΣ(Αρχιμ.Εφραίμ Παναούσης)

                          

ΤΑ ΕΝΝΙΑΜΕΡΑ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ( π. Ευάγγελος Παπανικολάου)

                   

Ο π. Ευάγγελος Παπανικολάου αφηγείται την ιστορία για την ιερόδουλη που εσώθη και έγινε Μοναχή με το όνομα Μαγδαληνή.

                        

 Manos Lambrakis

  Η αφήγηση του πατρός Ευάγγελου Παπανικολάου ανασύρει από το περιθώριο του βίου μια μορφή που γίνεται θεολογικό σημείο, μια γυναίκα σεξεργάτρια, η οποία όμως μέσα από δύο πράξεις –την προστασία ενός παιδιού και τη δική της μετέπειτα μετάνοια– φανερώνει την αλήθεια της Εκκλησίας: ότι η Χάρη μπορεί να μεταπλάσει ακόμη και τον πιο σκοτεινό τόπο σε τόπο σωτηρίας.

  Η πρώτη σκηνή είναι σχεδόν παραβολική. Ένα παιδί, οδηγημένο πριν χρόνια από τον αδελφό του σε οίκο ανοχής στην Αθήνα για να «γίνει άνδρας», αντιστέκεται με δάκρυα, διότι φέρει μέσα του τη μυστική κλήση του μοναχισμού και δεν θέλει να μολύνει την παρθενία του. Τότε η γυναίκα, η πόρνη, πράττει το παράδοξο: ψεύδεται, λέγοντας πως συνευρέθηκε με το παιδί, ώστε να το προστατεύσει και να του διαφυλάξει την καθαρότητα. Χρόνια αργότερα, όταν το παιδί ζητεί να εισέλθει στη μοναχική ζωή, απαιτείται η συμμαρτυρία αυτής της γυναίκας και εκείνη βεβαιώνει την αθωότητά του. Έτσι η σεξεργάτρια γίνεται μάρτυρας της παρθενίας, η «αμαρτωλή» σφραγίζει με το όνομά της την κλήση του άλλου.

 Η θεολογική βαρύτητα του γεγονότος είναι συγκλονιστική. Ο Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής σημειώνει: «Ἡ ἁμαρτία τήν φύσιν οὐκ ἐξέβαλεν, ἀλλά τήν χάριν ἀπέκρυψεν» (Ambigua, PG 91, 1084C).

ΠΩΣ ΘΑ ΒΡΩ ΤΑ ΠΑΘΗ ΜΟΥ! (Ερμηνευτικά σχόλια στα 400 κεφάλαια περί αγάπης)

                              

Αγία Χριστίνα η Μεγαλομάρτυς.Π.ΑνανίαςΚουστένης

                      

ΑΓΙΑ ΧΡΙΣΤΙΝΑ....Μία Αγια που υπέστη μεγάλα βασανιστήρια Ο ιδιος ο Χριστός την βάφτισε και της έδωσε το Άγιο Όνομά Του.

Εδώ και 1750 χρόνια το σκήνωμά της είναι σαν να κοιμήθηκε πριν λίγες μέρες

Γέρων Γεώργιος: ΤΟ ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ ΕΧΕΙ ΑΝΑΓΚΗ ΑΠΟ ΑΓΙΟΥΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΑΠΟ ΧΡΗΜΑΤΑ

                       

Ομιλία του Γέροντα Γεωργίου από την αγρυπνία Ἀθανασίου τοῦ ἐν Ἁγίῳ Ὄρει Ἄθῳ (4-7-2025) Για το θαυμαστό βίο του Αγίου Αθανασίου του Αθωνίτη θα μιλήσει ο Γέροντας Γεώργιος, την σπουδαία πνευματική του ζωή, τη ταπεινότητά του, το σπουδαίο του έργο με τη δημιουργία της Μεγίστης Λαύρας και τη στήριξη του κοινοβιακού μοναχισμού αλλά και την αγάπη του στην άσκηση και την ησυχία. Ο Γέροντας Γεώργιος θα αναφέρει ότι ο Άγιος Αθανάσιος δεν ήθελε να εξουσιάζει άνθρωπο, αλλά τα πάθη του και θα μιλήσει για το πάθος της αρχομανίας που ξεκινάει από εωσφόρου και φτάνει στις ημέρες μας στους υποτιθέμενους σωτήρες της πατρίδας μας, αλλά και στην “άλωση” του Αγίου Όρους μέσω των χρημάτων και θα πει ότι το Άγιον Όρος έχει ανάγκη από Αγίους και όχι από χρήματα.

Γιατί αἰσθανόμαστε κάποιες φορές τόν ἑαυτό μας ἄδειο καί σέ μοναξιά;

                           

π.ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΜΥΤΗΛΗΝΑΙΟΣ

Η Οσία Γερόντισσα Γαλακτία της Κρήτης

                    

Ομιλητής π. Αντώνιος Φραγκάκης, Ιεροκήρυκας της Ι. Μητροπόλεως Γορτύνης και Αρκαδίας (Κρήτης) Η ομιλία πραγματοποιήθηκε στην Ιερα Μητροπολίτη Εδέσσης, Πέλλης και Αλμωπίας

π.ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΣΧΟΙΝΑΣ : Έλλειμμα πατρότητας

                      

Ιερά Μητρόπολις Κερκύρας - Παξών - Διαποντίων. Πνευματικόν Κέντρον. Δευτέρα, 5.5.2025 - Ιερατική Σύναξις Ι.Μητροπόλεως. Ομιλητής, ο πρωτοπρεσβύτερος ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΣΧΟΙΝΑΣ, με ΘΕΜΑ : Έλλειμμα πατρότητας.

Η ΑΠΩΛΕΙΑ ΣΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ

                         

Ελευθέριος Ελευθεριάδης, ψυχολόγος .KΕΡΚΥΡΑ 23 ΜΑΡΤΙΟΥ 2023

«ΟΣΑ ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ» - π. Εφραίμ Παναούσης

                       

Διδαχές Γερόντισσας Γαλακτίας της Κρήτης για την Οικογένεια.