Ρατσισμός και μισαλλοδοξία...

 Αυτοί είναι οι τύποι που κουνούν το δάχτυλο στην κοινωνία περί "ενσυναίσθησης", "συμπεριληπτικότητας" και άλλα υποτίθεται υψηλά ιδανικά.
Στην πραγματικότητα όμως, υποστηρίζουν μια ωμή, απάνθρωπη και κατά βάθος ρατσιστική λογική, σύμφωνα με την οποία οι ίδιοι αυτοπροσδιορίζονται ως ανώτερης ευφυίας, διαχωρίζοντας έτσι τους εαυτούς τους από τους υπόλοιπους, τους κατώτερης αντίληψης (δεν είναι καθόλου τυχαίος ο χαρακτηρισμός "ψεκασμένοι") που κατά την γνώμη τους είναι υπάνθρωποι και άρα τελικά η ζωή τους δεν έχει καμία αξία.

 Γιατί είναι άλλο πράγμα να μην συμπαθεί κανείς τον Κούγια, ή ακόμα και να κρίνει αρνητικά την επαγγελματική του σταδιοδρομία και τις επιλογές του γενικά, και εντελώς άλλο να τον χλευάζει την μέρα του θανάτου του με αυτόν τον ανατριχιαστικά αισχρό τρόπο.

 Το πιο αποκρουστικό όμως είναι ότι αυτοί οι τύποι συστηματικά διαστρέφουν τις έννοιες των λέξεων ώστε να τις εκμηδενίσουν και να τις απαξιώσουν. H λέξη valiant σημαίνει "γενναίος" "ανδρείος" όμως οι βαλιανάτοι μόνο γενναίοι και ανδρείοι δεν είναι. 

Μην ξεχνάς Γιαννη...

Έχει δίκιο ο Γιάννης; Έχει.
Υπάρχει ρατσισμός στην Ελλάδα; Υπάρχει.
Και μόνο η χυδαία επίθεση που δέχτηκε φτάνει για να το αποδείξει.

 Αλλά δεν ξεχνώ ότι ο Γιάννης είναι λεβέντης. Ο Γιάννης, πήγε στα drafts του NBA αγκαλιά με την Ελληνική, υπηρέτησε τον Ελληνικό στρατό με περηφάνια όταν ακόμα και υπουργοί, διάσημοι καλλιτέχνες, μεγαλοσχήμονες γόνοι και σύμβουλοι πρωθυπουργών έκαναν ό,τι μπορούσαν για να τον αποφύγουν.
Δεν θα ξεχάσω πασίγνωστο τραγουδιστή, πολύ δημοφιλή ίσως τον πιο δημοφιλή της χώρας και εξαιρετικά συμπαθή σε εμένα, που τρύπωσε κάτω από ένα τζιπ και τον παρακαλούσε ολόκληρος στρατηγός για να υπηρετήσει. Δεν θα ξεχάσω ότι ηθοποιός που κουνάει συνεχώς το πατριωτικό του δάχτυλο έπαιρνε τρελόχαρτα.
 Δεν θα ξεχάσω στρατηγικό σύμβουλο να κουβαλάει με περηφάνια στο βιογραφικό του την άρνηση στράτευσης.
 Δεν θα ξεχάσω επίσης ότι η Ελλάδα με χυδαίο τρόπο δεν έδινε επί χρόνια υπηκοότητα σε παιδιά που γεννήθηκαν στην Ελλάδα και δεν ήξεραν άλλη πατρίδα.
 Επίσης θα αντιπαρέλθω ότι η χώρα μας και στα δικά της παιδιά φέρεται άδικα, άλλωστε έχει διώξει τα μισά.

Αλλά και συ Γιάννη δεν πρέπει να ξεχνάς κάτι. Μέσα στη μόδα του Black lives matter μπέρδεψες την Αμερική με την Ελλάδα.
 Έτσι μπέρδεψες το εξής σημαντικό. Ετούτη η χώρα ουδέποτε στα μοντέρνα χρόνια, αλυσόδεσε σκλάβους, ουδέποτε τους έφερε με το ζόρι να μαζέψουν τις φυτείες τους, ουδέποτε τους κρέμασε στα δέντρα
 Αντίθετα Γιάννη εσείς παραβιάσατε σύνορα, εσείς ήρθατε σε μια χώρα που δεν σας φώναξε και δεν ήθελε να εκμεταλλευθεί κανέναν.
 Καταλαβαίνω τους λόγους. Το ίδιο θα κάναμε και εμείς πιθανότατα στη θέση σας. Αν μας άφηνε η Αμερική και ο Καναδάς φυσικά και δεν μας έστελνε με χειροπέδες δεμένους πισθάγκωνα όπως κάνουν.

 Αλλά όπως δεν ξεχνάμε και εμείς πόσο λεβέντης είσαι, μην ξεχνάς και εσύ ότι η μικρή Ελλάδα δεν έφερε ποτέ με το ζόρι εδώ κανέναν.

Αντίθετα όταν η Αμερική μεγαλουργούσε εκμεταλλευόμενη τον δικό σου λαό, τα δικά μας παιδιά πουλιούνταν στα σκλαβοπάζαρα της Τουρκίας ή τα έκανε παιδομάζωμα ο Σουλτάνος για να επανδρώσει τα καλύτερα σώματά του.

Τι να πρώτοθυμηθούμε, Γιάννη; Ότι ο Χαϊρεντίν Μπαρμπαρόσα, ο μεγάλος ήρωας της Τουρκίας, αλλά και ο Oruc Reis του οποίου το όνομα έχει το γεωτρύπανο που θα παραβιάσει τη γη μας, ήταν γιοι μιας Κατερίνας;
 Γιάννη, μην ξεχνάς ότι είμαστε γιοι σκλάβων. Σαν τα ξαδέρφια σου στην Αμερική. Και παρόλα αυτά καταφέραμε να κάνουμε τούτο το βράχο στην άκρη της Ευρώπης μέσα στα καλύτερα 40 κράτη του κόσμου να ζεις.

Παρά τους δεκάδες πολέμους τις κατοχές, τις απειλές και τους δεκάδες εχθρούς γύρω μας.
Και καταφέραμε από σκλάβοι και τρισάθλιοι πένητες να κάνουμε τον τόπο περήφανο και πλούσιο.
Χωρίς δικαιολογίες, χωρίς black lives matter… Με ιδρώτα και αίμα, Γιάννη. Σαν των γονιών σου.
Γιάννη δεν ξεχνάμε τι λεβέντης είσαι. Δεν ξεχνάμε τι διαμάντι χαρακτήρας είσαι. Έχω διαβάσει συνεντεύξεις σου και έχω μείνει άναυδος από την ωριμότητα σου και την καλή σου ανατροφή.
Αλλά ξέχασες, Γιάννη, την ιστορία του τόπου σου. Ή ίσως παρασυρμένος από τη μόδα της εποχής την ξέχασες.
Σε αγαπάμε. Μην μας ξεχνάς.
Και μην ξεχνάς και το σημαντικότερο.
Εμείς ήμασταν οι σκλάβοι, Γιάννη. Και οι γονείς σου οι ελεύθεροι.

πηγή

Αντιρατσισμός α λα ελληνικά

Τάκης Θεοδωρόπουλος

 Ας το πάρουμε επιτέλους απόφαση. Οι αρχαίοι ημών πρόγονοι δεν ήσαν τόσο αθώοι όσο θέλουν να μας τους παρουσιάσουν. Η δουλοκτησία έδινε κι έπαιρνε, διατηρούσαν αποικίες, η δε περίφημη αθηναϊκή συμμαχία ενώ δημιουργήθηκε για να αντιμετωπίσει τους Πέρσες, μετασχηματίστηκε σε Αρχή της Αθήνας απέναντι στις υπόλοιπες πόλεις. Ο Αριστοτέλης ισχυρίζεται ότι υπάρχουν άνθρωποι που γεννιούνται δούλοι, τους δε Αιθίοπες τους έλεγαν έτσι επειδή ήσαν μαύροι – αιθίωψ εκ του αίθων, καμένος, άρα μελανόχρους. Αυτό βέβαια δεν εμποδίζει τον Ομηρο να μας λέει στην αρχή της «Οδύσσειας» ότι ενώ οι υπόλοιποι θεοί συνεδριάζουν στον Ολυμπο, ο Ποσειδών βρίσκεται στην Αιθιοπία επειδή εκεί τον σέβονται και περνάει καλά. Οσο για τις αποικίες τους δεν είχαν καμία σχέση με αυτές της σύγχρονης εποχής. Ησαν πόλεις που τις ίδρυαν από την αρχή, σε κάποια από τις έρημες ακτές της Μεσογείου ή του Εύξεινου. Οι δε δούλοι δεν είχαν φυλετικά χαρακτηριστικά. Ησαν ηττημένοι των πολέμων οι οποίοι μπορούσαν και να πουληθούν ή να αγορασθούν. Δεν υπήρχε διάκριση βάσει του χρώματος. Η διάκριση στην οποία στηρίζεται και ο Αριστοτέλης είναι ανάμεσα στον «ελεύθερο» και τον «δούλο». Για να την καταλάβουμε δεν μπορούμε να αγνοήσουμε τη σημασία της λέξης ελευθερία.

 Το καθεστώς του πολιτικώς ορθού που απομονώνει τις λέξεις από τη σημασία τους, κοινώς από τη σχέση τους με την πραγματικότητα του κόσμου τους, τις διαφορές αυτές τις αντιμετωπίζει ως ασήμαντες λεπτομέρειες. Αν έχεις δούλους είσαι ρατσιστής, αν έχεις αποικίες αποικιοκράτης.

 Η αρχαία Ελλάδα δεν περνάει τις εξετάσεις της πολιτικής ορθότητας. Ανήκει στο ημίφως της ανθρώπινης ιστορίας μαζί με το «Οσα παίρνει ο άνεμος» και το ρύζι Μπάρμπα-Μπεν. Το φωτεινό παρόν δεν μπορεί να ανεχθεί τέτοιες σκιές. Ως εκ τούτου ο κληρονόμος της, ο Δυτικός Πολιτισμός, προσπαθεί να την απομακρύνει όσο γίνεται από τον ορίζοντα της παιδείας του. Είναι ακατάλληλοι για την οικοδόμηση της πολυπολιτισμικής κοινωνίας που γεννήθηκε μετά το τέλος της αποικιοκρατίας. Θυμίζουν μια Δύση αλαζονική που έπασχε από σύμπλεγμα ανωτερότητας. Μια Δύση που δεν έχει καιρό, ούτε και διάθεση να αναρωτηθεί μήπως τα δικαιώματα που έχει κατακτήσει δημιουργήθηκαν μέσα από αλλεπάλληλες υπερβάσεις των ορίων που εκείνοι είχαν θέσει.

Ενδεχομένως, δε, αν δεν υπήρχαν τα όρια δεν θα ήσαν δυνατές και οι υπερβάσεις.
 Κι αν αυτά ισχύουν για τους αρχαίους ημών προγόνους τι ισχύει για μας τους νέους Ελληνες; Εμείς ούτε αποικίες διατηρούσαμε, ούτε δούλους είχαμε για να δουλεύουν στις βαμβακοκαλλιέργειες. Δεν λέω ότι είμαστε καλύτεροι άνθρωποι από τους Αγγλους, τους Γάλλους ή τους Ισπανούς. Η σύγχρονη Ιστορία μας, μας στέρησε την ευκαιρία. 

Αναγέννηση δεν ζήσαμε, οπότε δεν μας αφορά ο Κολόμβος – εξαιρούνται οι διαδηλωτές στην αμερικανική πρεσβεία. Οσο για τον Διαφωτισμό εμείς τον ζήσαμε ως υπόδουλοι των Οθωμανών. Και γι’ αυτό δεν δημιουργήσαμε Διαφωτισμό. Εισαγάγαμε τον Διαφωτισμό που είχε παραχθεί αλλού και προσπαθήσαμε να τον μεταφράσουμε στα καθ’ ημάς με τα γνωστά ολέθρια αποτελέσματα. Χωρίς αποικίες και χωρίς έγχρωμους να δουλεύουν στα χωράφια μας ούτε τον πραγματικό ρατσισμό έχουμε ζήσει. Με αποτέλεσμα να εισάγουμε τον αντιρατσισμό με τον ίδιο τρόπο που εισάγουμε γερμανικά αυτοκίνητα, ως εύσημο πολιτιστικής ανόδου. Κοινώς ως νεόπλουτοι που επιδεικνύουν τον πλούτο τους. Θα μου πείτε ούτε τον φασισμό ζήσαμε όπως τον έζησαν οι Ιταλοί ή οι Γερμανοί, όμως ο τόπος είναι γεμάτος αντιφασίστες που ψάχνουν φασίστες για να τους πολεμήσουν.

  Ο αντιρατσισμός είναι η ατμομηχανή μιας ολόκληρης αντίληψης που αναδεικνύει τη «διαφορά» σε αυταξία. Είναι το στήριγμα της πολιτικής ορθότητας. Επειδή, δε, η πολιτική ορθότητα δεν διακρίνει σύνορα –φιλοδοξεί να γίνει η οικουμενική θρησκεία στον άθεο κόσμο μας– οι εγχώριοι πιστοί της ψάχνουν εναγωνίως να βρουν τους δικούς μας «μαύρους» για να αισθανθούν αντιρατσιστές. Μετά την απάνθρωπη δολοφονία του Τζορτζ Φλόιντ κάποιοι συνέκριναν την περίπτωσή του με τον άτυχο Ζακ Κωστόπουλο. Οι περισσότεροι όμως έχουν ανακηρύξει σε δικούς μας «μαύρους» τους μετανάστες που έφτασαν στη χώρα μας τα τελευταία χρόνια. Με τη συνδρομή της ευρωπαϊκής πολιτικής ορθότητας έχουν ενοχοποιήσει οποιαδήποτε αντίδραση της ελληνικής κοινωνίας στα προβλήματα που προκαλεί η συνύπαρξη. Ρατσιστής χρίζεται ο κάτοικος της Μυτιλήνης, της Χίου, της Μαλακάσας ή της πλατείας Βικτωρίας που εμποδίζει τους ταλαίπωρους να στήσουν τον καταυλισμό τους γύρω απ’ το άγαλμα του Θησέα με την Ιπποδάμεια. Και συγκρίνει τον επιδοτούμενο μετανάστη με τον μπαρμπα-Θωμά.

Εισαγόμενα αγαθά, ο αντιρατσισμός και η πολιτική ορθότητα, χωρίς πραγματικές ρίζες στην ελληνική κοινωνία λειτουργούν περισσότερο ως μέσα κοινωνικής προβολής. Και το πιθανότερο είναι να έχουν την τύχη που είχαν τον 19ο αιώνα οι δικοί μας διαφωτιστές – χωρίς τη σκέψη του Κοραή και τον ηρωισμό του Ρήγα εννοείται. Θα μείνουν κενό γράμμα αντάξιο της τυπολατρίας που ταιριάζει στην υποκρισία μας.

πηγή

Αντιρατσιστής και άθεος δεν γίνεται!

anazhthseis-elena.blogspot

Διάβασα στο defencenet.gr ότι πέντε δήμαρχοι, με κοινή δήλωση, παίρνουν θέση απέναντι στα φαινόμενα του ρατσισμού και της ξενοφοβίας. Αυτοί είναι: Ο δήμαρχος Αθηναίων Γ.Καμίνης, Θεσσαλονίκης Γ.Μπουτάρης, Πατρέων Γ.Δημαράς, Ιωαννιτών Φ.Φίλιος και Βόλου Π.Σκοτινιώτης. Επειδή ένας απ’αυτούς είναι της πόλης μου, διάβασα με προσοχή το κείμενό τους, σταχυολόγησα το «ρεζουμέ» και -με κόκκινα- σχολιάζω:

Στηρίζουμε όχι μόνο την αποδοχή της διαφορετικότητας

Και μεις, και μεις…αρκεί να ισχύει για όλες τις «διαφορετικότητες». Δηλαδή να υπάρχει αποδοχή ΚΑΙ της διαφορετικότητας των ΕΛΛΗΝΩΝ, από τους ξένους και όχι αποκλειστικά αποδοχή της διαφορετικότητας (ακόμη και της εγκληματικής!) των ξένων. Σας ακούσαμε ναθρηνολογείτε, στην υποψία και μόνον, ότι κάποιος ακούμπησε ξένο αλλά δεν σας ακούσαμε να καταδικάζετε τις δολοφονίες Ελλήνων από ξένους.

αλλά και την ανάδειξή της ως πολιτισμικής έκφρασης και ως συγκριτικού πλεονεκτήματος μιας δεκτικής και ανοιχτής κοινωνίας πολιτών και είμαστε σθεναρά αντίθετοι σε κάθε μορφή διακρίσεων.

Ακριβώς αυτό είμαστε και μεις: Σθεναρά αντίθετοι σε κάθε μορφή διακρίσεων σε βάρος ΚΑΙ των Ελλήνων και είναι πολλές (π.χ. Εγώ στο νοσοκομείο, στα έκτακτα, πληρώνω πέντε ευρώ. Οι ξένοι ούτε ένα λεπτό. Η γυναίκα του Αλβανού γέννησε τζάμπα. Τα δικά μας κορίτσια έναντι αμοιβής. Και άλλα πολλά…). Πολιτισμική έκφραση έχουν ΚΑΙ οι Έλληνες και όχι μόνο οι ξένοι. Οφείλουμε να την απεμπολήσουμε για να μην ενοχλούνται οι μετανάστες και νιώσουν μειωμένοι; Στο κάτω-κάτω στην Ελλάδα ήρθαν, με ό,τι συνεπάγεται αυτό, και με αυτό θα πορευτούν. Δεν θέλουμε να ασπαστούν τα δικά μας αλλά να τα σεβαστούν, όπως εμείς τα δικά τους. Αν δεν τους αρέσει ας πάνε αλλού. Και πώς θα γίνει δεκτική και ανοιχτή μία κοινωνία απροστάτευτων πολιτών που -από τότε που μας έπιασε η φιλοξενία από τα ποδάρια- κλειδαμπαρώνονται νωρίς σπίτι, για να διαφυλάξουν την ζωή τους (κάτι που δεν καταφέρατε εσείς οι… ανοιχτοί και δεκτικοί της εξουσίας);

Το εγχείρημα για ανοιχτές, ανεκτικές και εξωστρεφείς πόλεις βασίστηκε κατά κύριο λόγο στη φυσιογνωμία των παρατάξεών μας για αποδοχή της πολύχρωμης πολιτισμικής κληρονομιάς, της πολυπολιτισμικότητας και της διαφορετικότητας.

Οι παρατάξεις σας ας δώσουν τις κόρες τους σε γάμο με Πακιστανούς (π.χ.), ας πάρουν σπίτι έναν Αλβανό για φιλοξενία (και όχι για δουλικό) για να μας πείσουν για τις αγνές τους προθέσεις! Ζώντας (όπως εσείς) σε αριστοκρατικές περιοχές, όπου δεν πλησιάζουν καν αλλοδαποί και με την ασφάλεια των φρουρών, τα όσα λέτε είναι απλά «δέκα ξυλιές σε ξένο πισινό». Και κατά.. σύμπτωση είναι ο δικός μας!

Οι δράσεις αυτές ικανοποιούν τις προγραμματικές διακηρύξεις μας και επιβεβαιώνουν στην πράξη την ιδεολογική και πολιτική μας αντίθεση στον ρατσισμό, στη βία, στην ξενοφοβία και στον εθνικισμό.

Και μεις είμαστε αντίθετοι σε όλα αυτά και συντρέχουμε μάλιστα τους ξένους της γειτονιάς (με τρόφιμα, ρούχα κ.τ.λ.) αλλά ο ρατσισμός, η βία, η ξενοφοβία και ο εθνικισμός διαπράττονται -πλέον- από τους ξένους κατά των γηγενών. Μπορείτε να μας σώσετε ή δεν το αξίζουμε επειδή δεν είμαστε λαθρό;

Και κάτι ακόμη: Τι προτείνετε να κάνουμε, όταν μας ανοίγουν τα σπίτια, μας  ληστεύουν, μας απειλούν με μαχαίρια, μας σφάζουν και άλλες τέτοιες "ομορφιές";

Και κάτι τελευταίο: ΑΝΤΕ ΝΑ ΜΟΥ ΧΑΘΕΙΤΕ ΥΠΟΚΡΙΤΕΣ, ΠΟΥ ΑΠΟ ΤΑ ΛΕΦΤΑ ΜΑΣ ΚΑΛΟΤΡΩΤΕ, ΚΑΛΟΠΙΝΕΤΕ ΚΑΙ ΜΑΣ ΔΟΥΛΕΥΕΤΕ!

Υ.Γ.1 To πιο προχώ και το μόνο αληθινά αντιρατσιστικό κείμενο ,που έχω διαβάσει, είναι το Ευαγγέλιο (το οποίο οι περισσότεροι σνομπάρετε). Και αυτό για τον απλούστατο λόγο ότι ο Κύριος αγάπησε τον Άνθρωπο (ανεξαρτήτως φυλής και καταγωγής) έως Σταυρού, ενώ εσείς χρησιμοποιείτε τους ανθρώπους (ντόπιους και ξένους) για να το παίξετε "προοδευτικοί" και μετά να τους σταυρώσετε (όπως ήδη το κάνετε). Πάρτε το χαμπάρι: Χωρίς Χριστό ανθρωπιά δεν υπάρχει, γιατί ανθρωπιά σημαίνει Αγάπη και όχι εκμετάλλευση (και οι πρώτοι που αποδεικνύουν αυτό το κενό της...διαπαραταξιακής "ευαισθησίας" είστε εσείς οι ίδιοι!)

Υ.Γ.2 Ποιά είμαι εγώ που σας κράζω; Εκείνη που, επηρεασμένη από τους λόγους Του, όταν κάποτε το διπλανό Αλβανάκι ζήλεψε το ποδήλατο της κόρης μου και δεν είχα χρήματα να του αγοράσω κι αυτουνού ένα, το στέρησα από το παιδί μου για να το χαρίσω στο ξένο παιδί. (και όχι μόνο αυτό...)
Δεν το λέω προς αυτοέπαινο (και χάνω και την αμοιβή από Κείνον, λέγοντάς το) αλλά για να δείτε το είδος του αντιρατσισμού που εμπνέει ο μόνος αληθινός Αντιρατσιστής!