ΠΑΤΗΣΤΕ ΣΤΙΣ ΕΙΚΟΝΕΣ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΔΕΞΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΔΕΙΤΕ ΤΑ ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ ΜΑΣ!
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα γέροντας Επιφάνιος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα γέροντας Επιφάνιος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 2 Μαρτίου 2026

Αρχιμ. π. Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος, ένας σύγχρονος Πατέρας τής Εκκλησίας

Σεβ. Μητροπολίτης Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου Ιερόθεος

Συμμετέχω μέ χαρά στήν ἀφιέρωση τοῦ περιοδικοῦ «Ἐκ βαθέων» στόν μακαριστό Ἀρχιμ. π. Ἐπιφάνιο Θεοδωρόπουλο, τόν στοργικό πατέρα καί θά μποροῦσα νά πῶ, τόν ἡσυχαστή τῆς Ὀμόνοιας Ἀθηνῶν, διότι ἔζησε στό κέντρο τῆς Ἀθήνας, ἐξομολογώντας καί καθοδηγώντας χιλιάδες πονεμένους ἀνθρώπους καί ἐπισκεπτόμενος, σχεδόν κάθε βράδυ, ἀρρώστους σέ ὅλα τά Νοσοκομεῖα Ἀθηνῶν, ὄντας ἡ «μέριμνα πασῶν τῶν Ἐκκλησιῶν», ὡς ἕνας ἡσυχαστής φιλοκαλικός Πατέρας τῆς Ἐκκλησίας. Δυστυχῶς, ὅμως, ὁ χῶρος τοῦ περιοδικοῦ εἶναι περιορισμένος, ἀλλά χαίρομαι γιατί τά ὅσα θά γράψω μέ συντομία θά συμπληρωθοῦν ἀπό πνευματικά παιδιά τοῦ μακαριστοῦ π. Ἐπιφανίου πού κοσμοῦν τήν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ. Θά τονισθοῦν μερικά στοιχεῖα ἀπό τήν προσωπικότητά του, ὅπως τά διεπίστωσα προσωπικά.

1. Ἀγαπητός φίλος τοῦ ἁγίου Καλλινίκου
 Ἄκουσα γιά τόν π. Ἐπιφάνιο πρώτη φορά μετά τήν ἀποφοίτησή μου ἀπό τήν Θεολογική Σχολή Θεσσαλονίκης καί τήν μετάβασή μου στήν Ἔδεσσα, τόν Ἀπρίλιο τοῦ 1969, πλησίον τοῦ ἁγίου Καλλινίκου. Ἀπό τίς πρῶτες ἡμέρες κατάλαβα τόν ἰσχυρό σύνδεσμο τῆς ἐν Χριστῷ ἀγάπης καί φιλίας πού εἶχαν μεταξύ τους. Μιλοῦσαν καθημερινά στό τηλέφωνο καί ὄχι μιά φορά, εἶχαν συχνή ἀλληλογραφία σέ ἑορτές καί γιά ἐκκλησιαστικά θέματα, τόν συναντοῦσε στήν οἰκία του στήν Ἀθήνα, ὁδός Μακεδονίας 24, καί μιλοῦσε συχνά γιά τόν φίλο του. Ἦταν γι’ αὐτόν ὁ πιό πολύτιμος ἐν Χριστῷ ἀδελφός, ἀλλά καί ἐν Χριστῷ φίλος. Τόν ἀνέφερε συχνά στίς συζητήσεις μας, ὁμιλοῦσε γι’ αὐτόν εὐφήμως στίς ἱερατικές συνάξεις, μετέφερε τίς ἀπόψεις του ὡς πατερικές, ἐκμυστηρευόταν σέ αὐτόν ὅλα τά προβλήματά του, χωρίς νά τόν ἔχη πνευματικό πατέρα, ἐνώπιόν του ὑπαγόρευσε τήν διαθήκη του πρίν τήν ἀναχώρησή του γιά τό Νοσοκομεῖο, ὅπου θά ὑποβαλλόταν σέ ἐπέμβαση, σέ αὐτόν ἔδειξε τήν πληθωρική ἀγάπη καί τόν σεβασμό του.

 Ἡ φιλία τους ξεκίνησε ἀπό τότε πού ἦταν καί οἱ δύο λαϊκοί θεολόγοι. Ὁ ἅγιος Καλλίνικος ἦταν λαϊκός Γραμματεύς τοῦ Μητροπολίτου Αἰτωλίας καί Ἀκαρνανίας Ἱεροθέου, καί ὁ π. Ἐπιφάνιος ὡς Ἐτεοκλῆς (λαϊκό του ὄνομα) εἶχε ἀποφοιτήσει ἀπό τήν Θεολογική Σχολή Ἀθηνῶν. Ὕστερα ἀπό μιά γραπτή διένεξη τοῦ Ἐτεοκλῆ μέ τόν Μητροπολίτη Αἰτωλίας καί Ἀκαρνανίας Ἱερόθεο ὁ τότε Δημήτριος Ποῦλος συνετέλεσε στήν συνάντησή τους, μέ ἀποτέλεσμα ὁ Μητροπολίτης Ἱερόθεος νά τόν ἐκτιμήση καί νά τόν χειροτονήση Διάκονο. Ἔτσι, ὁ μέν ἅγιος Καλλίνικος ἐκτιμοῦσε τά πληθωρικά χαρίσματα τοῦ π. Ἐπιφανίου, ὁ δέ π. Ἐπιφάνιος ἐκτιμοῦσε τήν ἀσκητική ζωή τοῦ ἁγίου Καλλινίκου, ἀλλά καί τήν διοικητική του εὐφυΐα.
 Ὁ ἅγιος Καλλίνικος ὅταν ἤθελε νά ἐκτιμήση κάποιον πού ξεχώριζε ἔλεγε:
 «Αὐτός εἶναι ἕνας στόν Λόχο» ἤ «ἕνας στήν Μεραρχία ἤ ἕνας στό Σῶμα». Ὅταν τοῦ εἶπα μιά φορά ὁ π. Ἐπιφάνιος εἶναι ἕνας «στό στράτευμα», ἐκεῖνος ἀμέσως ἀπάντησε: «Μή βλασφημῆς, παιδί μου, αὐτός εἶναι ἕνας στό ΝΑΤΟ», δηλαδή δέν ὑπάρχει ἄλλος ὅμοιός του στά χαρίσματα σέ ὅλη τήν Εὐρώπη.

2. Ὁ πλοῦτος χαρισμάτων του
 Ὁ π. Ἐπιφάνιος Θεοδωρόπουλος ἦταν γεμάτος ἀπό διανοητικά, ψυχικά καί πνευματικά χαρίσματα καί ὅπου καί ἄν εὑρισκόταν, κυριαρχοῦσε ὡς πρός τίς γνώσεις, τήν εὐφυΐα, τήν διαλεκτική ἱκανότητα, τόν συγκροτημένο λόγο, τήν μνήμη, ὡς κινητή βιβλιοθήκη, τήν ἀνιδιοτελῆ ἀγάπη, τήν ἀπαράμιλλη φιλοξενία του, τήν καθαρότητα τῆς καρδιᾶς του καί τῆς ζωῆς του, τήν εὐθυκρισία του, τήν κενωτική διακονία του, τίς ποικίλες γνώσεις του, τό ἑτοιμόλογο τῶν ἀπαντήσεών του κ.ἄ. Ὁ μακαριστός μοναχός π. Θεόκλητος Διονυσιάτης μοῦ ἔλεγε ὅτι οἱ ἅγιοι Πατέρες εἶχαν τρία βασικά γνωρίσματα, δηλαδή χωρητικότητα τῆς διανοίας, παιδεία καί ἁγιότητα. Πολλοί ἔχουν τό ἕνα ἤ τά δύο ἀπό αὐτά, ἀλλά σπάνιοι διαθέτουν καί τά τρία. Αὐτό τό βλέπουμε στούς μεγάλους Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας, ὅπως τόν Μέγα Βασίλειο, τόν ἅγιο Γρηγόριο τόν Θεολόγο, τόν ἅγιο Ἰωάννη Χρυσόστομο καί ἄλλους μεταγενέστερους.

Ἄν κρίνω τόν π. Ἐπιφάνιο βάσει αὐτῶν τῶν γνωρισμάτων, τότε εἶμαι βέβαιος ὅτι εἶχε καί τά τρία αὐτά γνωρίσματα, πού σημαίναι ὅτι ἦταν ἕνας σύγχρονος μεγάλος Πατέρας τῆς Ἐκκλησίας, ὅπως φαίνεται καί στά γραπτά κείμενά του.

Πέμπτη 5 Φεβρουαρίου 2026

Ένας από τους πλέον διακεκριμένους θεολόγους και μακαρίους γέροντες των ημερών μας.


  Ένας από τους πλέον διακεκριμένους θεολόγους και μακαρίους γέροντες των ημερών μας. Από μικρό παιδί διακρίθηκε για την ευλάβειά του, την αγάπη του για τον Χριστό και την Εκκλησία Του, συνάμα δε και για την υψηλή οξυδέρκειά του. Διακόνησε ως άμισθος Κληρικός την Εκκλησία με πολύ ζήλο, αυταπάρνηση και ακριβή τήρηση των Ιερών Κανόνων. Ως διακριτικός και σοφός Πνευματικός οδήγησε πλήθος πιστών στην οδό της σωτηρίας. 

 Επίσης ίδρυσε μία από τις καλύτερες Κοινοβιακές Μονές εν Ελλάδι. Το συγγραφικό του έργο είναι όντως μνημειώδες. Τα κείμενά του αποπνέουν Ορθόδοξο Πατερικό άρωμα και τον αναδεικνύουν ως ένα γνήσιο συνεχιστή της Ιεράς Παράδοσης. 

Αξίζει να τα μελετήσουμε με πνεύμα μαθητείας αιτούμενοι τις όσιες ευχές του.

Δευτέρα 24 Νοεμβρίου 2025

Πρόσεξε παιδί μου μη χάσεις την ψυχή σου...


Συχνά έκανε συζητήσεις με παλαιοημερολογίτες ζηλωτές.
Η προσπάθειά του εκινείτο σε επίπεδο συγγραφικό, επιστολογραφικό κ.τ.λ., αλλά και σε επίπεδο συζητήσεων.
-Εσείς οι νεοημερολογίτες δεν θα πάτε στον παράδεισο, του έλεγε κάποιος φανατικός ζηλωτής.
-Θα πάμε και μάλιστα με σιγουριά, του απαντούσε ήρεμα ο Γέροντας.
Δεν θα πάτε και στο λέγω εγώ με βεβαιότητα.
-Φυσικά και θα πάμε στον παράδεισο μη αμφιβάλλεις γι αυτό.
-Εάν πάτε σεις στον παράδεισο εγώ δεν θέλω να έλθω.Προτιμώ την κόλαση.
-Πρόσεξε παιδί μου μη χάσεις την ψυχή σου. Εγώ θέλω να πάω στον παράδεισο και ας είμαι τελευταίος μετά και από τον χειρότερο άνθρωπο. Να με βάλει ο Θεός στον Παράδεισο και ας έχει βάλει και τον Νέρωνα και τον Χίτλερ και μάλιστα να τους γυαλίζω και τα παπούτσια.Τι με νοιάζει εμένα ποιον θα βάλει ο Θεός στον Παράδεισο;Δικός του είναι ότι θέλει κάνει.Εμένα δεν μου πέφτει λόγος· εγώ θέλω να σωθώ και τα υπόλοιπα είναι του Κυρίου!
-Η καρδιά μου, παιδιά μου, έχει μόνο εισόδους και καμιά έξοδο.
Εάν κάποιος εισέλθει σε αυτή δεν πρόκειται να εξέλθει, όσα προβλήματα και να μου δημιουργήσει.Δεν θα ψυχρανθεί η αγάπη μου, ανεξάρτητα από τη συμπεριφορά αυτού του ανθρώπου.
-Βέβαια, αγαπώ τα παιδιά μου, όπως είναι, θα ευχόμουν όμως να μη μένουν με τα ελαττώματά τους αλλά να προοδεύουν πνευματικώς και να βελτιώνονται συνεχώς.

Ο ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΣ ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΜΑΣ Π. ΕΠΙΦΑΝΙΟΣ Ι. ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ
Αρχιμ. Εφραίμ Χαλή Θεολόγου
Εκδόσεις “Ορθόδοξος Κυψέλη Θεσσαλονίκη

Τρίτη 18 Νοεμβρίου 2025

Κάναμε εὐτυχέστερη τήν ζωή μας μέ τήν ἐξέλιξη τῆς ἐπιστήμης καί τῆς τεχνολογίας;


– Πάτερ Επιφάνιε, ἔχει διατυπωθῆ ἡ ἄποψις, ὅτι μὲ τὴν τεχνολογικὴ ἀνάπτυξι καὶ ἐξέλιξι θὰ λυθοῦν ὅλα τὰ προβλήματα. Τί λέτε;

– π.Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος: “Τὸ ἀντίθετο συμβαίνει. Ἐπειδὴ βγάλαμε τὸν Χριστὸ ἀπὸ τὴν ζωή μας, ὅσο ἀναπτυσσόμεθα καὶ ἐξελισσόμεθα τεχνολογικῶς, τόσο κατερχόμεθα καὶ ὀπισθοχωροῦμε ἠθικῶς. Καὶ σήμερα ἡ τεχνολογία καὶ ἡ ἐπιστήμη ἔχουν θεοποιηθῆ.
Καὶ ἴσως ἐπιτρέπει ὁ Θεὸς αὐτὴν τὴν κατάπτωσι, γιὰ νὰ ἀντιληφθοῦμε τὴν ὑπερηφάνειά μας. «Πέπτωκεν ὁ ἄνθρωπος ἰσοθεΐα φαντασθείς», λέγει ἕνα τροπάριο τῆς Ἐκκλησίας. Ἐπειδὴ φαντάσθηκε ὁ ἄνθρωπος, ὅτι μπορεῖ νὰ γίνη ἴσος μὲ τὸν Θεό, ἔφαγε τὸ ράπισμα καὶ σωριάστηκε κάτω.

Δευτέρα 10 Νοεμβρίου 2025

«Ἁγίασε καί φεύγει!»


Ὁ π.Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος, ἐκοιμήθη τήν 10ην Νοεμβρίου τοῦ 1989.
Ὁ ἀείμνηστος Καθηγούμενος τῆς Ι. Μ. Ὁσίου Γρηγορίου π. Γεώργιος Καψάνης πού τόν ἐπεσκέφθη λίγο πρίν τήν κοίμησί του, εἶπε χαρακτηριστικά:
«Ἕνα φωτεινό ἄστρο τῆς Ἐκκλησίας δύει σ’ αὐτόν τόν κόσμο, γιά ν’ ἀνατείλη λαμπρότερο εἰς τόν Ἄλλο!»!!
Ὁ δέ χαρισματικός Ἅγιος γέροντας Πορφύριος, ὅταν τόν ἐρώτησαν πρίν ἀπό τήν ἐκδημία του π. Ἐπιφανίουγιά τήν πορεία τῆς ὑγείας του, ἀπήντησε: 
«Ἁγίασε καί φεύγει!»
Ὁ μακαριστός π.Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος (1930-1989), ὅταν παλαιότερα, τόν ἐρωτοῦσαν γιά τήν πορεία τῆς ὑγείας του, συνήθιζε νά ἀπαντᾶ:
«Δόξα Τῷ Θεῶ, ἐν κόπῳ καί μόχθῳ»!!

 «ΑΓΙΟΡΕΙΤΕΣ ΜΟΝΑΧΟΙ, Πνευματικοί ποιμένες καί δάσκαλοι», σελ. 55-56.

Τετάρτη 5 Νοεμβρίου 2025

Αυτά...παθαίνει ὅποιος δέν δίνει ἐλεημοσύνη!(Γέροντας Επιφάνιος)


Κάποτε συζητώντας μ΄ ἕνα πνευματικοπαίδι του τό προέτρεπε νά μήν παραλείπη νά δίνη τή δεκάτη του στούς φτωχούς. Αὐτός ἀντέτεινε ὅτι χτίζει καινούργιο σπίτι καί ἔχει πολλά ἔξοδα καί ὑπολογίζει καί τήν παραμικρή δαπάνη. Ὁ Γέροντας του τόνισε ὅτι ὁ Θεός θά τόν οἰκονομήση ἀπό ἀλλοῦ, ἐκεῖνος ὅμως ἦταν άμετάπειστος.

Ὕστερα ἀπό κάμποσο καιρό ἐπισκέφθηκε τόν Γέροντα καί τοῦ ἀνακοίνωσε μέ θλίψη ὅτι τά ξύλα του παρκέ του σκουλήκιασαν σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα. Καί ὁ Γέροντας χαριτολογώντας:

— Αυτά παθαίνει ὅποιος δέν δίνει ἐλεημοσύνη! Δίνεις ἕνα δέκατο καί ὁ Θεός σε γλυτώνει ἀπό ἑκατονταπλάσια ἔξοδα.

π. Ἐπιφάνιος Θεοδωρόπουλος†
(Ὑποθῆκες ζωῆς σελ. 135 Ἀπὸ τὴν ζωὴν καὶ τὴν διδασκαλίαντοῦ Πατρὸς Ἐπιφανίου).

Παρασκευή 21 Φεβρουαρίου 2025

Πάτερ, γιατί κάνουμε τα μνημόσυνα, αφού «εν τω Άδη ουκ έστι μετάνοια»;


- Διάβασες την επιμνημόσυνη Ακολουθία προσεκτικά;
- Οχι!
- Δεν μιλά πουθενά για μετάνοια. Αναφέρει μόνο εκφράσεις όπως: «Ανάπαυσον την ψυχήν του δούλου Σου…Ως αγαθός και φιλάνθρωπος Θεός συγχώρησον…» κ.τ.λ…Αυτό που συμβαίνει, καλό μου παιδί, είναι το εξής: Ένας υπόδικος καταδικάζεται σε θάνατο (ο αμαρτωλός για την κόλαση). Οι συγγενείς του και η μητέρα του (η Εκκλησία) κάνουν αίτηση χάριτος (επιμνημόσυνη δέηση) στον ανώτατο άρχοντα (τον Θεό). Αν Αυτός θέλει, χαρίζει την ποινή στον κατάδικο. Αν δεν θέλει η ποινή εκτελείται.
- Μα καλά, Γέροντα, το έλεος του Θεού επεκτείνεται και στην κόλαση;
- Αφού, παιδάκι μου, είναι άπειρο, υπάρχει χώρος ή κατάσταση που να το εμποδίσουν να επεκταθεί;

Απόσπασμα από το βιβλίο «ΥΠΟΘΗΚΕΣ ΖΩΗΣ από τη διδασκαλία του πατρός Επιφανίου Θεοδωροπουλου»

Πέμπτη 1 Αυγούστου 2024

Για να μην πει ψέμματα, έκανε όλη αυτή τη διαδρομή!!


Κάποτε μία θεία του π. Επιφανίου, τον κάλεσε στο τηλέφωνο στο σπίτι του στην Αθήνα και του είπε ότι ήταν απόλυτη ανάγκη, να την πάρει τηλέφωνο στο σπίτι της και να της πει ότι της τηλεφωνεί από την Κηφισιά.
Ο π. Επιφάνιος χωρίς να ρωτήσει τον λόγο, από διάκριση βέβαια, της είπε:
«Θεία μου, θα σε καλέσω σε μισή ώρα».
Κάλεσε τότε, ένα πνευματικό του παιδί και του είπε εάν είχε χρόνο να τον πάει στην Κηφισιά γιά λίγο και να γυρίσουν. Έτσι κι έγινε. Τον πήγε στην Κηφισιά, στο σπίτι ενός άλλου πνευματικού του παιδιού. Από εκεί πήρε τηλέφωνο την θεία του και της είπε:
«Θεία μου, σου τηλεφωνώ από την Κηφισιά...»
Για να μην πει ψέμματα, έκανε όλη αυτή τη διαδρομή!!

πηγή: «Αρχιμανδρίτης Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος. Ένας Πολύεδρος Αδάμας» - Β΄ Έκδοση, σελ. 132.

Τρίτη 15 Νοεμβρίου 2022

Τώρα που ακόμα είναι μέρα!...ἔρχεται νὺξ ὅτε οὐδεὶς δύναται ἐργάζεσθαι. (Ιω. 9,4).

Μια φράση μόνο από το Ευαγγέλιο είναι ικανή να λαλήσει μέσα στις ψυχές μας αναρίθμητα ρήματα, σαν σαλπίσματα εγέρσεως Θεόσταλτα!

Στο Ευαγγέλιο του Φωτός, στο κατά Ιωάννην Ευαγγέλιο και στην εξιστόρηση της Θεραπείας του εκ Γενετής Τυφλού, σε τούτο το Θεοκατασκεύαστο περιβολάκι βρισκόμαστε, όπως θα έλεγε και ο μακαριστός π.Δανιήλ Γούβαλης. Ο Χριστός μας, ο Πλάστης και Δημιουργός, ο Θεάνθρωπος Ιησούς, ομματώνει τον εκ γενετής τυφλό, αλλά και όλους μας! Κάθε φράση που βγήκε από τα χείλη του Σωτήρος μας, είναι ικανή να ομματώσει την απονεκρωμένη πνευματική ζωή μας, την τυφλή ψυχή μας! Έρχεται νύχτα κατά την οποία κανείς δεν θα μπορεί να εργαστεί…Δούλοι Κυρίου, εργάτες στον αμπελώνα Του τον ασύνορο, γίναμε όλοι μας όταν κατά την Ανάληψη του Θεανθρώπου στους Ουρανούς, μας έδωσε την πιο συνταρακτική προτροπή που ποτέ ακούστηκε!…πορευθέντες μαθητεύσατε πάντα τὰ ἔθνη, βαπτίζοντες αὐτοὺς εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ ῾Αγίου Πνεύματος, διδάσκοντες αὐτοὺς τηρεῖν πάντα ὅσα ἐνετειλάμην ὑμῖν·(Μτθ.28,19-20)

Σε εκείνο το υμίν, όλοι εμείς οι εργάτες Του! Πριν έρθει όμως η νύχτα! Τότε δεν θα μπορείς αδελφέ μου να πορευθείς, να διδάξεις, να φωτίσεις, να νουθετήσεις, να σπείρεις, να πολλαπλασιάσεις αυτό το ανεκτίμητο τάλαντο! Γιατί είναι τάλαντο δοσμένο και χάρη ανεκτίμητη ότι βαπτίστηκες Χριστιανός Ορθόδοξος!...εἰδότες τὸν καιρόν, ὅτι ὥρα ἡμᾶς ἤδη ἐξ ὕπνου ἐγερθῆναι·...(Ρωμ.13,11) Κάθε λεπτό που περνά μας πλησιάζει πιο κοντά στην απολύτρωση.

Δευτέρα 16 Μαΐου 2022

Ο Θεός πρέπει να είναι το κέντρο της ζωής μας!


 Δεν μπορούμε να λέμε "έχω να μαγειρέψω, είμαι πτώμα, έχω πυρετό, έχω το διδακτορικό, έχω εξεταστική, έχω ταξίδι, έχω έχω έχω...κοιμήθηκα πολύ αργά και δεν μπορώ να σηκωθώ...είτε έχω εκείνο, είτε αυτό" και να μην εκκλησιαζομαι..

  Αν πάθαινε κάτι ο γονιός σου ή το παιδί σου θα έμενες άυπνος μέρες ολόκληρες για να είσαι κοντά του στο νοσοκομείο ναι η όχι;Σίγουρα ναι...
Θα τα άφηνες όλα γιατί θα ήταν το πρώτο σου μέλημα ο άνθρωπός σου...
Τότε μπορείς να το κάνεις και για τον Θεό.
Αλλά Τον βάζεις στο περιθώριο.. Λες όποτε ευκαιρήσω θα πάω στο Ναό... Ειναι ο Θεός ευκαιριακή υπόθεση στη ζωή μας; Ο Θεός είναι περιθωριακή υπόθεση στη ζωή μας; Ο Θεός πρέπει να είναι το κέντρο της ζωής μας!

π.Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος

Τετάρτη 9 Φεβρουαρίου 2022

Ὅσοι δέν πιστεύουν στή δύναμη τῆς Θείας Κοινωνίας δέν ἔχουνε κανένα λόγο νά κοινωνήσουν...



«Ὅσοι δὲν πιστεύουν στὴ δύναμη τῆς Θείας Κοινωνίας δὲν ἔχουνε κανένα λόγο νὰ κοινωνήσουν, κανένα λόγο. Ἐμᾶς ποὺ πιστεύουμε, ἂς μᾶς ἀφήσουν ἥσυχους. Ἐκεῖνοι νὰ μὴ πᾶνε νὰ κοινωνήσουν ποτέ. Οὔτε μὲ πλαστικὰ κουταλάκια, οὔτε μὲ τίποτε»

 π. Ἐπιφάνιος Θεοδωρόπουλος

Πέμπτη 11 Νοεμβρίου 2021

Οφείλει να κράτηση ως κόρην οφθαλμού τους ανεκτίμητους θησαυρούς που παρέλαβε μέσα στην λατρεία της.

 Αρχιμανδρίτου Επιφανίου Θεοδωροπούλου


--Γέροντα, αφού οι ιαμβικοί κανόνες είναι δύσκολοι και δεν είναι κατανοητοί στον κόσμο, γιατί η Εκκλησία τους διατηρεί και δεν κρατάει μόνο τους πεζούς’’;
--Η Εκκλησία δεν μπορεί να αλλάζη σαν τον φούρνο του Χότζα η σαν τους ανεμόμυλους και να γυρίζη κάθε φορά κατά που φυσάει ο άνεμος. Οφείλει να κράτηση ως κόρην οφθαλμού τους ανεκτίμητους θησαυρούς που παρέλαβε μέσα στην λατρεία της. Δεν πρέπει να τους απεμπόληση. Σήμερα καταργούμε τους ιαμβικούς κανόνες επειδή δεν τους καταλαβαίνουμε. Αύριο τους πεζούς. Μεθαύριο θα πετάξουμε και τους αίνους. Διότι σε λίγα χρόνια, με την γλώσσα που διδάσκεται σήμερα στα σχολεία, δεν θα είναι κατανοητοί ούτε οι αίνοι, που είναι απλούστερα τροπάρια.
Με την ίδια λογική, λοιπόν, θα καταργήσουμε και την υπόλοιπη λατρεία της Εκκλησίας. Και τότε τι θα βάλουμε στη θέση αυτών; Αντί να λέμε: «Τας κεφάλας ημών τω Κυρίω κλίνομεν», θα λέμε: Σκύψτε στον αφέντη τις κούτρες σας»; Ή Σκύψτε στον αφέντη τα κεφάλια σας; Τι είδους λατρεία θα γίνη, αν τη γράψουμε στη δημοτική’’;

Τετάρτη 28 Απριλίου 2021

Ο π. Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος για το αν μπορεί να καταλυθεί η νηστεία μετά τον εσπερινό



  Κατάπληκτοι ανέγνωμεν εις τας εφημερίδας δήλωσιν, δήθεν εκκλησιαστικής πηγής, καθ’ ην την εσπέραν της Εορτής του Τιμίου Σταυρού λύεται η νηστεία. Η θεωρία αύτη τυγχάνη πάντη αστήρικτος. Εάν τα λεχθέντα είχοντο αληθείας, έπρεπεν η νηστεία να τηρήται από της εσπέρας της προηγουμένης, ίνα έχωμεν άρτιον 24ωρον και ουχί κολοβήν ημέραν. Έπρεπεν ακόμη η νηστεία της Τεσσαρακοστής να λύηται την εσπέραν του Μεγάλου Σαββάτου. Τα αυτά ισχύουσι δια πάσαν νηστείαν, ιδία της Τετάρτης και της Παρασκευής, ήτις έπρεπε να ισχύη μέχρι δύσεως του ηλίου και ακολούθως να λύηται. Ουδείς όμως διενοήθη να υποστηρίξη τοιαύτας παραδοξότητας. Παράβασις των περί νηστείας θεσμών είναι βεβαίως κακόν. Απόπειρα όμως περιβολής των τοιούτων παραβάσεων δι’ ενδύματος νομιμότητος αποτελεί έγκλημα βαρύτατον κατά της Εκκλησίας.

 «Άρθρα Μελέται Επιστολαί» του π. Επιφανίου Θεοδωρόπουλου, τόμος Α’, σελ. 471

Δευτέρα 11 Ιανουαρίου 2021

«Πέπτωκεν ο άνθρωπος ισοθεΐαν φαντασθείς»

Αρχιμ. Επιφανίου Θεοδωροπούλου


Γέροντα, έχει διατυπωθεί η άποψις, ότι με την τεχνολογική ανάπτυξη και εξέλιξη θα λυθούν όλα τα προβλήματα. Τι λέτε;
-Το αντίθετο συμβαίνει. Επειδή βγάλαμε τον Χριστό από την ζωή μας, όσο αναπτυσσόμεθα και εξελισσόμεθα τεχνολογικώς, τόσο κατερχόμεθα και οπισθοχωρούμε ηθικώς. Και σήμερα η τεχνολογία και η επιστήμη έχουν θεοποιηθεί. Και ίσως επιτρέπει ο Θεός αυτήν την κατάπτωση, για να αντιληφθούμε την υπερηφάνειά μας. «Πέπτωκεν ο άνθρωπος ισοθεΐαν φαντασθείς», λέγει ένα τροπάριο της Εκκλησίας. Επειδή φαντάσθηκε ο άνθρωπος ότι μπορεί να γίνει ίσος με τον Θεό, έφαγε το ράπισμα και σωριάστηκε κάτω. Ο Θεός επιτρέπει και σήμερα αυτά τα πράγματα και ίσως άλλα χειρότερα αύριο, ως τίμημα του μεγάλου τολμήματος το οποίο κάνουμε. Θέλουμε να θεοποιήσουμε τις ικανότητες μας, την επιστήμη και την τεχνολογία, να θεοποιήσουμε την διάνοια μας. Σαν να λέμε στον Θεό: «Δεν έχουμε ανάγκη από σένα, μπορούμε μόνοι μας να φτιάξουμε την ζωή μας».
 Αν διαβάσετε τους υλιστές επιστήμονες του δεκάτου ενάτου αιώνος, θα δείτε να λέγουν ότι στους επόμενους αιώνες, και μάλιστα στον αμέσως επόμενο, ο άνθρωπος με την επιστήμη θα λύσει όλα τα προβλήματά του. Τα πάντα! Και η ηθική ακόμη θα καθορίζεται από την επιστήμη. Δεν θα χρειάζεται μεταφυσική, εξωανθρώπινη ηθική, μία ηθική που την δίνει κάποια αυθεντία, που λέγεται Θεός. Η ίδια η επιστήμη θα διδάξει στον άνθρωπο τα καθήκοντα του!
Και είδαμε που φθάσαμε. Η επιστήμη και η τεχνολογία επραγματοποίησαν μεν ιλιγγιώδη άλματα, αλλά έχουμε φθάσει να τρέμουμε από στιγμή σε στιγμή κάποιο πυρηνικό όλεθρο. Όχι πλέον για μερικές χιλιάδες ή εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπων, αλλά για ολόκληρο τον πλανήτη. Είναι, επαναλαμβάνω, το τίμημα της ισοθεΐας.
Αν όλοι οι άνθρωποι ζούσαν όπως θέλει ο Κύριος, θα είχαν, βεβαίως, αναπτύξει τις δυνάμεις με τις οποίες τους προίκισε ο Θεός, αλλά συγχρόνως θα πρόσεχαν πολύ, επειδή και η ηθική συνείδησίς τους θα ήτο ανεπτυγμένη. Δεν θα προχωρούσαν ασυλλόγιστα πέραν του σημείου που μπορούν να ελέγξουν. «Κατά το πάπλωμά τους, όπως λέγει και η λαϊκή παροιμία, θα άπλωναν και τα πόδια τους». Σήμερα απλώσαμε πολύ περισσότερο τα πόδια μας έξω από το πάπλωμα, με αποτέλεσμα να κρυοπαγιάσουμε!

Δευτέρα 16 Νοεμβρίου 2020

-Τί γίνεσθε, Γέροντα; -Γίνομαι, παιδί μου.

(+)Αρχιμ. Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος

Πορεία προς το επίγειο τέλος

[.....]Λίγες εβδομάδες πριν αναχωρήσει ο Γέροντας από τον κόσμο αυτό, ήταν καθισμένος στην καρέκλα με τους ορούς στα χέρια. Μπαίνει κάποιος επισκέπτης, του φιλάει το χέρι και τον ρωτά:
-Τί γίνεσθε, Γέροντα;
-Γίνομαι, παιδί μου.
Και επειδή ο επισκέπτης δεν κατάλαβε, συνέχισε:
-Ωριμάζω!
Και λίγες μέρες πριν κοιμηθεί, απευθυνόμενος σε παρευρισκόμενο πνευματικοπαίδι του, τόνισε:
-Να ξέρες, Δ., πόσο λειαίνει τον ακατέργαστο Επι­φάνιο όλη αυτή η ταλαιπωρία!

Οι πόνοι του ήσαν φρικτοί κατά το τέλος της επιγείου ζωής του. Γι’ αυτό είπε κάποτε:
- Αν νοιώθατε όπως εγώ τώρα έστω και για 2′, θα παρακαλούσατε τον Θεό να σας πάρει αμέσως! Και στρεφόμενος προς τον Κύριο: «Πτωχός και αλγών ειμί εγώ· η σωτηρία σου, ο Θεός, αντιλάβοιτό μου»(Ψαλ. ξη’ 30).
Τις τελευταίες εβδομάδες λόγω των φρικτών πόνων τις πέρασε ανάσκελα στο κρεβάτι. Δεν μπορούσε σε καμία άλλη θέση να ανακουφισθεί.
-Παρακάλεσα, μας είπε, τον Θεό να μου δώσει άλλη μία θέση. Εκείνος όμως δεν μου έδωσε. Ας είναι δοξασμένο το όνομα Του!

Του είπε κάποτε ένα πνευματικοπαίδι του-γιατρός που προσπαθούσε επί ώρα να του βρει φλέβα:
—Να με συγχωρείτε, Γέροντα, που σας πονώ, αλλά το κάνω για το καλό σας.
—Το καταλαβαίνω, παιδί μου. Εμένα να με συγχωρείς που σε παιδεύω. Να ξέρης ότι δεν στενοχωρούμαι για τις φλεβοκεντήσεις, αλλά επειδή στενοχωρείσαι εσύ που δεν βρίσκεις φλέβες.

Λίγο πριν από την κοίμησή του ρώτησε ένα πνευματι­κοπαίδι του:
—Παιδί μου, έχεις εξοικειωθεί με το ενδεχόμενο της αναχωρήσεως μου;
—Γέροντα, δεν ξέρω αν έχω εξοικειωθεί. Το μόνο το όποιο ξέρω είναι ότι η αγάπη σας

Τρίτη 22 Σεπτεμβρίου 2020

Η Θεία Κοινωνία δεν είναι για μετάδοση μικροβίων. Είναι «εις ίασιν ψυχής και σώματος»


Γέροντος Επιφανίου Θεοδωρόπουλου 


- Ήρθε κάποια να εξομολογηθή και μού λέει:
“Δεν κοινωνάω”, λέει: “σιχαίνομαι τή Θεία Κοινωνία γιατί κοινωνούν όλοι με το ίδιο κουτάλι". 
Της λέω "σε εστιατόρια τρώς;"
"Συνήθως όχι", λέει "αλλά τρώω". 
"Σε καφενεία" της λέω "πίνεις καμμιά φορά νερό;" 
«Ναι» λέει. «να ΄ξερες της λέω, ¨πόσα σάλια πίνεις εκεί μέσα. Όπως είναι εκεί τα ποτήρια» της λέω, «τα βουτάνε εκεί και τα ξαναβγάζουνε». 
Με κοίταξε έτσι. 
«Έχεις φάει σάλια», της λέω . «Και εδώ είναι το αίμα του Χριστού», της λέω. « Εκεί έχεις σκέτο νεράκι της βρύσης», της λέω «κακομοίρα μου. Και κουτάλια και πηρούνια», της λέω, «μόλις τα περνάνε από την πετσέτα και στα δίνουνε».

 Κάποιος είπε: μήπως πρέπει να αλλάξει ο τρόπος μετάδοσης της Θείας Κοινωνίας για τον κίνδυνο μεταδόσεως των μικροβίων;
Μα αδερφοί μου, πριν 50 και 60 χρόνια τότε που η φυματίωση μάστιζε τον κόσμο και πέθαιναν χιλιάδες άνθρωποι και εδώ στην Ελλάδα και σε άλλα μέρη οι Ιερείς κοινωνούσαν τους φυματικούς και κατέλυαν ολόκληρο το Άγιο Ποτήριο. Δεν ακούστηκε ποτέ ότι κάποιος Ιερεύς έπαθε φυματίωση από την Θεία Κοινωνία. Μαρτυρεί μεγάλη απιστία αυτό το πράγμα να λέμε ότι θα μας μεταδοθούν μικρόβια δια της Θείας Κοινωνίας. Σας λέω έχουμε απόδειξη, δεν είναι θεωρητικό αυτό. Πολλοί Ιερείς υπηρετούσαν στα Σανατόρια πριν από χρόνια, δεν ακούστηκε ποτέ ότι κάποιος από αυτούς έπαθε φυματίωσι επειδή κατέλυε από το Άγιο Ποτήριο .

Μακροβιότεροι ήταν.
Έτσι. Μάλιστα, κάποτε ένας Ιερεύς μας έλεγε ότι είχε πάει να λειτουργήσει σ΄ ένα

Πέμπτη 14 Μαΐου 2020

Ειναι ο Θεός ευκαιριακή υπόθεση στη ζωή μας;


 Δεν μπορούμε να λέμε "έχω να μαγειρέψω, είμαι πτώμα, έχω πυρετό, έχω το διδακτορικό, έχω εξεταστική, έχω ταξίδι, έχω έχω έχω...κοιμήθηκα πολύ αργά και δεν μπορώ να σηκωθώ...είτε έχω εκείνο, είτε αυτό" και να μην εκκλησιαζομαι.. 
Αν πάθαινε κάτι ο γονιός σου ή το παιδί σου θα έμενες άυπνος μέρες ολόκληρες για να είσαι κοντά του στο νοσοκομείο ναι η όχι;Σίγουρα ναι...
Θα τα άφηνες όλα γιατί θα ήταν το πρώτο σου μέλημα ο άνθρωπός σου...

 Τότε μπορείς να το κάνεις και για τον Θεό. 
Αλλά Τον βάζεις στο περιθώριο.. Λες όποτε ευκαιρήσω θα πάω στο Ναό... Ειναι ο Θεός ευκαιριακή υπόθεση στη ζωή μας; Ο Θεός είναι περιθωριακή υπόθεση στη ζωή μας; Ο Θεός πρέπει να είναι το κέντρο της ζωής μας!

✞ Γέροντας Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος

Κυριακή 10 Νοεμβρίου 2019

-Τί γίνεσθε, Γέροντα; -Γίνομαι, παιδί μου.

(+)Αρχιμ. Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος
Πορεία προς το επίγειο τέλος
Σχετική εικόνα

[.....]Λίγες εβδομάδες πριν αναχωρήσει ο Γέροντας από τον κόσμο αυτό, ήταν καθισμένος στην καρέκλα με τους ορούς στα χέρια. Μπαίνει κάποιος επισκέπτης, του φιλάει το χέρι και τον ρωτά:
-Τί γίνεσθε, Γέροντα;
-Γίνομαι, παιδί μου.
Και επειδή ο επισκέπτης δεν κατάλαβε, συνέχισε:
-Ωριμάζω!

Και λίγες μέρες πριν κοιμηθεί, απευθυνόμενος σε παρευρισκόμενο πνευματικοπαίδι του, τόνισε:
-Να ξέρες, Δ., πόσο λειαίνει τον ακατέργαστο Επι­φάνιο όλη αυτή η ταλαιπωρία!
Οι πόνοι του ήσαν φρικτοί κατά το τέλος της επιγείου ζωής του. Γι’ αυτό είπε κάποτε:
- Αν νοιώθατε όπως εγώ τώρα έστω και για 2′, θα παρακαλούσατε τον Θεό να σας πάρει αμέσως! Και στρεφόμενος προς τον Κύριο: «Πτωχός και αλγών ειμί εγώ· η σωτηρία σου, ο Θεός, αντιλάβοιτό μου»(Ψαλ. ξη’ 30).
Τις τελευταίες εβδομάδες λόγω των φρικτών πόνων τις πέρασε ανάσκελα στο κρεβάτι. Δεν μπορούσε σε καμία άλλη θέση να ανακουφισθεί.
-Παρακάλεσα, μας είπε, τον Θεό να μου δώσει άλλη μία θέση. Εκείνος όμως δεν μου έδωσε. Ας είναι δοξασμένο το όνομα Του!
Του είπε κάποτε ένα πνευματικοπαίδι του-γιατρός που προσπαθούσε επί ώρα να του βρει φλέβα:
—Να με συγχωρείτε, Γέροντα, που σας πονώ, αλλά το κάνω για το καλό σας.
—Το καταλαβαίνω, παιδί μου. Εμένα να με συγχωρείς που σε παιδεύω. Να ξέρης ότι δεν στενοχωρούμαι για τις φλεβοκεντήσεις, αλλά επειδή στενοχωρείσαι εσύ που δεν βρίσκεις φλέβες.

Πέμπτη 22 Αυγούστου 2019

Η καρδιά μου, παιδιά μου, έχει μόνο εισόδους και καμιά έξοδο...

Αποτέλεσμα εικόνας για π.Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος
«Η καρδιά μου, παιδιά μου, έχει μόνο εισόδους και καμιά έξοδο. Εάν κάποιος εισέλθει σε αυτή δεν πρόκειται να εξέλθει, όσα προβλήματα και να μου δημιουργήσει».
π.Επιφάνιος Θεωδορόπουλος

Πέμπτη 4 Απριλίου 2019

Να κάνουμε αγώνα για να αφαιρέσουμε το προσωπείο μας,αλλιώς το αφαιρεί ο Θεός!


—Γέροντα, εἶναι χαρακτηριστικό νομίζω ὅτι ἐνῶ ὁ τελώνης ἔδειξε τόν πραγματικό του ἑαυτό, ὁ Φαρισαῖος, ἐκτός τῶν ἄλλων, φοροῦσε προσωπεῖο. Καί βέβαια ὄχι μόνο αὐτός.

—Εἶναι ἀλήθεια ὅτι πολλές φορές φοροῦμε ὅλοι προσωπεῖο. Λίγο-πολύ ὅλοι ἔχουμε ἀπό ἕνα προσωπεῖο. Ἄλλοι εἴμαστε καί ἄλλοι ἐμφανιζόμαστε. Καί πρέπει νά γίνεται ἕνας ἀγώνας νά ἀφαιρῆται τό προσωπεῖο, διότι ὅταν δέν τό ἀφαιροῦμε ἐμεῖς, μᾶς τό ἀφαιρεῖ ὁ Θεός. Καί πολλές φορές μᾶς τό ἀφαιρεῖ κατά τρόπο συγκλονιστικό. 
 Νά προσέχουμε νά μή φαινώμαστε ἀλλοιώτικοι ἀπ᾽ ὅ,τι εἴμαστε. Προπάντων μερικοί ἀπό μᾶς τούς εὐσεβεῖς, κληρικούς καί λαϊκούς, πού ἔχουμε μία ἁγιοφάνεια, μία εὐσεβοφάνεια, στό περιβάλλον μας. Βέβαια, ὄχι στό στενό περιβάλλον μας· ἐκεῖ μᾶς ξέρουν. Οἱ γυναῖκες ξέρουν τούς ἄνδρες, οἱ ἄνδρες τίς γυναῖκες, τά παιδιά τούς γονεῖς, οἱ γονεῖς τά παιδιά. Ἔλεγαν παληά ὅτι «τή χειρότερη γνώμη γιά τό Βασιλιά τήν ἔχουν οἱ θαλαμηπόλοι του», διότι αὐτοί ξέρουν τίς ἀδυναμίες του, ξέρουν καί τά ἐλαττώματά του. Ἐνῶ ὁ πολύς κόσμος τόν βλέπει μέσα στήν αἴγλη τοῦ κάθε Βασιλέα. Κάθε ἀνώτατο ἄρχοντα, ἐκκλησιαστικό, πολιτικό, πνευματικό, δικαστικό, κοινωνικό, γενικά ὁτιδήποτε, τόν βλέπουν ἀπό μακρυά, ἀπό ἀπόστασι καί δέν βλέπουν τά ἐπί μέρους.

Λοιπόν, στό ἄμεσο περιβάλλον μας δέν εἶναι εὔκολο νά κρυφτοῦμε. Δέν μποροῦμε ἐκεῖ νά ἔχουμε προσωπεῖο. Πέφτει ἐκεῖ τό προσωπεῖο. Ἀλλά στό ἀπώτερο περιβάλλον ἐκεῖ πάντοτε φορᾶμε προσωπεῖο. Νά προσπαθοῦμε νά μήν τό φορᾶμε αὐτό τό προσωπεῖο καί νά φαινώμαστε ποιοί πραγματικά εἴμαστε. Διότι, ἐπαναλαμβάνω, πολλές φορές τό προσωπεῖο τό ἀφαιρεῖ ὁ Θεός. Καί τότε φαινόμαστε μέ ὅλη τή γυμνότητά μας, πόσο ἄθλιοι καί ἐλεεινοί εἴμαστε. Νά μή φοροῦμε προσωπεῖο. Νά μή δείχνουμε εὐσεβοφάνεια καί ἁγιοφάνεια. Αὐτοί πού εἴμαστε, αὐτοί νά φαινώμαστε.

—Εἶναι προτιμότερο νά εἴμαστε εἰλικρινεῖς, ἔστω καί ἄν θά γίνουμε δυσάρεστοι στούς ἄλλους καί ἐκνευρισθοῦμε ἤ νά χρησιμοποιήσουμε μάσκα γιά νά φανοῦμε εὐγενεῖς χωρίς νά εἴμαστε;

—Ὑπάρχει ἕνας τρόπος μέ τόν ὁποῖο μποροῦμε νά εἴμαστε εἰλικρινεῖς χωρίς νά εἴμαστε ὠμοί. Καί ὄχι νά φοροῦμε μάσκα. Πολλοί παρεξηγοῦν τήν εἰλικρίνεια καί