«Να φιλάς τό χέρι της Καλλίνικης, γιατί εγώ την έβαλα Ηγουμένη!».(Hγουμένη Καλλινίκη Παπαγεωργίου)

 Η κατά κόσμον Κυριακή Παπαγεωργίου γεννήθηκε τό 1894 στο Πόρτο-Χέλι Ερμιονίδος. Οι γονείς της ονομάζονταν Θεόδωρος και Αντωνία. Είχε και δύο άλλες αδελφές, την Σοφία και την Καλλιόπη. Ο Θεόδωρος όμως πέθανε νέος. Η μητέρα της παντρεύτηκε σύντομα τον σεμνό και μορφωμένο Ανδρέα Μπουρλετίδη ο οποίος αγαπούσε ιδιαίτερα την Κυριακή και την αποκαλούσε «Άγγελο Θεού».

’Ήταν χαριτωμένη και έξυπνη. Σε μικρή ηλικία ήλθε στην Ύδρα για να εργαστεί σε μία πολύ καλή οικογένεια, την οικογένεια τού τότε ειρηνοδίκη τού νησιού, ο οποίος είχε δύο θυγατέρες. Αυτές αγάπησαν τόσο πολύ την Κυριακή, ώστε την αποκαλούσαν αδελφή τους. Πήγαιναν μαζί επισκέψεις σε πνευματικά πρόσωπα. Έτσι γνωρίσθηκε με τον Γέροντα Δανιήλ Σίακο, Ηγούμενο και πνευματικό πατέρα της Ιεράς Μονής «Ζούρβας». Ο σύνδεσμος αυτός έγινε αφορμή, ώστε η νεαρή Κυριακή να διαλέξει τον τόπο πού θα ζούσε ως μοναχή. Η ερημική αλλά αγιασμένη περιοχή της ανατολικής Ύδρας, η επιλεγόμενη «Ζούρβα», έγινε η μόνιμη κατοικία της.

Εκεί ασκούνταν μερικές ηλικιωμένες χήρες γυναίκες και η νεαρή τότε Μαρία Κατσάτου (η μοναχή Μακαρία), η όποια εργαζόταν στο πατρικό σπίτι τού Γέροντα Δανιήλ. Η κολλυβαδική λοιπόν Μονή της Παναγίας έλκυσε την φλεγόμενη καρδία της Κυριακούλας, η οποία έγινε δόκιμη μοναχή σε ηλικία είκοσι τριών ετών. Την ίδια χρονιά, στις 11 Δεκεμβρίου, κατά την ονομαστική γιορτή τού Γέροντα Δανιήλ η Κυριακή πήρε τό όνομα Καλλίνικη στην ρασοφορία της και τό 1921 (25 Μαΐου) έγινε από τον μακαριστό γέροντα μεγαλόσχημη μοναχή.
Τό έτος 1927 η Μονή αναγνωρίσθηκε ως γυναικεία κοινοβιακή Μονή και η μοναχή Καλλίνικη τοποθετήθηκε επισήμως Ηγουμένη της Ιεράς Μονής, στα τριάντα τρία της χρόνια.

Η αδελφότητα αυξανόταν και στις παλιές μοναχές προστίθενταν νέες. Για όλες αυτές η Γερόντισσα Καλλίνικη ήταν υπόδειγμα υπακοής και ταπεινώσεως. Όλες την σέβονταν και την υπεραγαπούσαν. Ο Γέροντας Δανιήλ τιμούσε βαθιά την υπακοή της και συχνά την δοκίμαζε για δική της καλλιέργεια και κυρίως για παραδειγματισμό των υπολοίπων μοναχών.
Κατά τά πρώτα εκείνα χρόνια της εγκαταστάσεως της νέας αδελφότητας υπήρξαν ταυτόχρονα και οικοδομικές εργασίες πολλές και δύσκολες. Με πολύ κόπο τακτοποιούνταν τό ένα μετά τό άλλο τά σημερινά κτίσματα της Ιεράς Μονής. 

Όταν τό 1910 πήγε ό Γέροντας Δανιήλ εκεί, βρήκε μόνο τον ιερό ναό της Παναγίας, λίγα κελιά και βοηθητικούς χώρους. ’Ήταν λοιπόν ανάγκη να βοηθούν και οι νεώτερες μοναχές με σκληρή δουλειά. 

Κάποια ημέρα θέλησε ο γέροντας να δοκιμάσει την μακαρία Καλλίνικη. 

«Πήγαινε γρήγορα, της είπε, στον ασβεστόλακκο να ανακατεύσεις τον ασβέστη».
Εκείνη χωρίς κανένα δισταγμό σήκωσε τό μανίκι της για να βάλει τό χέριτης μέσα στον ασβέστη πού κόχλαζε, χάριν της υπακοής στον Γέροντα. Ο ίδιος τότε αμέσως την συγκρότησε λέγοντας της επιτιμητικά: «Βρε κουτό, τί πας να κάνεις εκεί μέ τό χέρι σου;».

Σε άλλες περιπτώσεις ο μακαριστός Γέροντας Δανιήλ χρειαζόταν λίγο σχοινί ή κάποιο κορδόνι για επείγουσα εργασία. Η Γερόντισσα Καλλίνικη χωρίς δεύτερη σκέψη έσκυβε, έλυνε τό σχοινάκι της κάλτσας της και τό έδινε στα χέρια του Γέροντα.

Αγία Άννα Τραπεζούντας

Απ` όλους τους ναούς της Τραπεζούντας, πιο πολύ η Αγία Άννα με συγκινεί.
Αυτός ο μικρός ναός που δεν έγινε τζαμί, που στέκεται έτσι βουβός και στριμωγμένος μέσα σε νεώτερα οικήματα, που φαντάζει μυστηριώδης σε όσους έχουν σταθεί μπροστά στις κλειστές του πόρτες.
Ε, αυτό το μυστήριο είναι που μαγνητίζει. Να στέκεσαι μέσα στο ημίφως και να νιώθεις κάτω από τα πόδια σου, στους τάφους της κρύπτης, ιερείς, αξιωματούχους, δευτέριους, πρωτοβουλάριους, πρωτέκτητους. Δέος…

Η Αγία Άννα πρέπει να χτίστηκε στη θέση παλαιότερου κτίσματος, εκ βάθρων, γιατί η κατασκευή της φαίνεται ενιαία. Στο εσωτερικό της μάλιστα, βλέπουμε ιωνικά κιονόκρανα που χρησιμοποιήθηκαν στην ανακατασκευή της, από το παλαιότερο κτίσμα.
Από την ανάγλυφη επιγραφή που υπάρχει πάνω από τη νότια θύρα (με έναν ένοπλο μαχητή και έναν άγγελο), μαθαίνουμε ότι η ανακαίνιση του ναού, έγινε στα χρόνια του Πρωτοσπαθάριου Αλεξίου και αναφέρονται οι αυτοκράτορες Βασίλειος ο Α`, Λέων ο Στ` και Αλέξανδρος. Και οι τρεις της Μακεδονικής Δυναστείας. Το πιο εντυπωσιακό είναι ότι σώζεται και η χρονολόγηση: «ςτργ», δηλαδή 6.393 από κτίσεως κόσμου, δηλαδή το 884/5 μΧ.

Σήμερα, πάνω από τη νότια θύρα, βλέπουμε και τέσσερις πλάκες με ανάγλυφους σταυρούς, αλλά αυτή είναι προσθήκη μετά τις αρχές του 20ου αιώνα, αφού σε δύο φωτογραφίες του 1893 και του 1910, δεν υπάρχουν. Προφανώς προήλθαν από τη λεηλασία των τάφων της κρύπτης, μετά την ανταλλαγή πληθυσμών και ως «περίσσευμα» είπαν να το χρησιμοποιήσουν κατά το δοκούν, για να «εμπλουτίσουν» την εξωτερική εικόνα του ναού.

Ο εορτασμός της Αγίας Άννης στη Μικρά Ασία

Στα μέρη της Ιωνίας στη Σμύρνη, στη Φώκαια, στα Βουρλά και στα μικρά παράλια χωριά η 9η Δεκεμβρίου, η γιορτή της Αγίας Άννης, δεν ήταν μεγάλη πανήγυρη. Ήταν όμως μια ημέρα βαθιάς ευλάβειας, μια γιορτή της μάνας, του παιδιού και του σπιτικού. Από νωρίς το πρωί οι καμπάνες χτυπούσαν ήρεμα, κι οι γυναίκες, τυλιγμένες με τα ζεστά μαντήλια τους, κατέβαιναν στους ναούς και τα μικρά εξωκλήσια για τη λειτουργία. Στην εικόνα της Αγίας Άννης με τη μικρή Παναγία στην αγκαλιά, άναβαν κερί και άφηναν ταπεινά τάματα, υφαντά, μαντήλια, μικρά παιδικά ρουχαλάκια, σιτάρι ή μια πρέζα αλάτι δεμένη προσεκτικά σε κόκκινο ύφασμα. Όλα σημάδια πίστης, προσδοκίας και ευχή για γονιμότητα, υγεία και καλοσύνη στο σπιτικό.

Στη Σμύρνη, οι γυναίκες από τις συνοικίες του Κορδελιού και της Προκυμαίας μαζεύονταν μετά τη λειτουργία στα σπίτια για καφέ, λουκούμια και σεκέρια, μιλώντας χαμηλόφωνα για τα τζιέρια τους , τις έγνοιες και τις χαρές της ζωής. Στη Φώκαια, πάλι, ο κόσμος ανέβαινε στα μικρά εξωκλήσια στα υψώματα· εκεί, μετά την προσευχή, μοιράζονταν σύκα, σταφίδες και βραστό σιτάρι — το «φαγητό της ευλογίας», όπως το έλεγαν.

Ναός Αγίας Άννας στο Ανισαράκι Κανδάνου και η σπάνια τοιχογραφία

Ο ναός της Αγίας Άννας βρίσκεται στο Ανισαράκι Κανδάνου και αποτελεί μια από τις σημαντικότερες Βυζαντινές Εκκλησίες της Κρήτης, καθώς φέρει πολύ σπουδαίες τοιχογραφίες δύο φάσεων. Το ανατολικό μέρος του ναού τοιχογραφήθκε κατά το πρώτο μισό του 14ου αιώνα από λαϊκότροπο αγιογράφο, ενώ το δυτικό κατά την περίοδο 1457-1462, όπως αναφέρεται στην αντίστοιχη επιγραφή.

Το τέμπλο είναι κτιστό και τοιχογραφημένο. Στην είσοδο της υπάρχει μια εικόνα με την Αγία Άννα να θηλάζει την Παναγία, πολύ σπάνια παγκοσμίως.

Η  Αγία Άννα θηλάζει την κόρη της την Παναγία.

Το εικονογραφικό πρόγραμμα του κεντρικού ναού περιλαμβάνει σκηνές αγίων στα χαμηλά και από τον ευαγγελικό και μαριολογικό κύκλο στην καμάρα. Ο δυτικός τοίχος διακοσμείται με τη μεγάλη παράσταση της Δευτέρας Παρουσίας, όπου ξεχωρίζει η αναπαράσταση της Θάλασσας και της Γης που αποδίδουν τους νεκρούς. Το εικονογραφικό πρόγραμμα στο ιερό βήμα περιλαμβάνει την Παναγία ανάμεσα σε δύο αρχαγγέλους στο τεταρτοσφαίριο, την Κοινωνία των Αποστόλων και συλλειτουργούντες ιεράρχες στον κύλινδρο.

Περισσότερες τοιχογραφίες Εδώ και Εδώ

Εἶναι τό πιό ἅγιο ἀνδρόγυνο οἱ Ἅγιοι Ἰωακείμ καί Ἄννα σέ ὅλη τή γῆ, Παλαιᾶς καί Καινῆς Διαθήκης!

Ὅταν εἰσῆλθε ἡ Παναγία στόν Παράδεισο, ἀπό μπροστά της παρεύλασαν ὅλοι οἱ Ἄγγελοι καί οἱ Ἅγιοι καί τῆς ἔβαλαν μετάνοια καί ἐκείνη τούς εὐλόγησε.
Ὅταν ὅμως πέρασαν ἀπό μπροστά της οἱ γονεῖς της, ὁ Ἰωακείμ καί ἡ Ἄννα, τότε σηκώθηκε ἀπό τόν θρόνο της καί τούς ἀσπάστηκε καί τούς ἔβαλε νά καθίσουν δίπλα της, δεξιά καί ἀριστερά!
Ἀπό ἐκεῖ ἡ Ἐκκλησία ἡ θριαμβεύουσα μετέδωσε τό μήνυμα στή γῆ, ὅτι οἱ γονεῖς τῆς Παναγίας ἔχουν πολύ μεγάλη θέση στόν Οὐρανό. Εἶναι τό πιό ἅγιο ἀνδρόγυνο οἱ Ἅγιοι Ἰωακείμ καί Ἄννα σέ ὅλη τή γῆ, Παλαιᾶς καί Καινῆς Διαθήκης!
Μέσῳ λοιπόν τῶν Ἀγγέλων ἐνημέρωσε ἡ θριαμβεύουσα Ἐκκλησία τήν κάτω, τήν στρατευομένη νά μνημονεύονται σέ κάθε ἀκολουθία πάντοτε, σέ ὅλες τίς ἀπολύσεις.
Βλέπετε τί λέμε στό τέλος: «τῶν ἁγίων καί δικαίων θεοπατέρων Ἰωακείμ καί Ἄννης καί πάντων τῶν Ἁγίων». Μνημονεύονται σέ ὅλες τίς ἀκολουθίες, σέ ὅλο τόν κόσμο κάθε μέρα, κάθε μέρα...Πολύ μεγάλη ὑπόθεση!

+Γέροντας Εφραίμ.Σκήτη Αγίου Ανδρέα-Άγιον Όρος

Αγίου Ιωάννου Δαμασκηνού - Ομιλία στην Γέννηση της Θεοτόκου

ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΣ

[...]Ἂς γιορτάσουμε γιὰ τὴ γέννηση τῆς Θεοτόκου. Χαμογέλασε Ἄννα, «στείρα ποὺ δὲν γεννοῦσες, ξέσπασε σὲ κραυγὲς χαρᾶς, ξεφώνισε, σὺ ποὺ δὲν δοκίμαζες τῆς γέννας πόνους». Πήδησε ἀπ᾿ τὴ χαρά σου Ἰωακείμ, ἀπὸ τὴ θυγατέρα σου «γεννήθηκε τὸ παιδί μας», ὁ υἱὸς ποὺ μᾶς δόθηκε δῶρο καὶ τ᾿ ὄνομά του λέγεται «Μεγάλης Βουλῆς Ἄγγελος, δηλ. ἀγγελιοφόρος ποὺ φέρνει τὸ μεγάλο θέλημα τοῦ Θεοῦ γιὰ τὴ σωτηρία τοῦ κόσμου, Θεὸς δυνατός», ἡ σωτηρία ὅλου του κόσμου. Ἂς ντροπιαστεῖ ὁ Νεστόριος, κι ἂς κλείσει μὲ τὸ χέρι του τὸ στόμα. Τὸ παιδὶ εἶναι Θεός, πῶς δὲν θάναι Θεοτόκος αὐτὴ ποὺ τὸ γέννησε; «Ἂν κάποιος δὲν ἀναγνωρίζει τὴν ἁγία Παρθένο ὡς Θεοτόκο, βρίσκεται χωρισμένος ἀπ᾿ τὸν Θεό». Αὐτὰ δὲν εἶναι δικά μου λόγια, ἂν καὶ τὰ λέω ἐγώ. Τὰ πῆρα, θεολογικὴ κληρονομιά, ἀπὸ τὸν πατέρα τῆς Ἐκκλησίας μας, τὸν Θεολόγο Γρηγόριο.

«Όλες στ’ αλήθεια τις μητέρες νικάς, Άννα-μέχρι να γίνει η κόρη σου μητέρα»

❝ μήτηρ & θυγάτηρ ❞

«Όλες στ’ αλήθεια τις μητέρες νικάς, Άννα-μέχρι να γίνει η κόρη σου μητέρα»

(επίγραμμα Συναξαρίου 8ης Σεπτεμβρίου)

Κέντρο Λεξικολογίας - γλώσσα, λέξεις, λεξικά

Μια ματιά στον ψυχικό κόσμο των αγίων Ιωακείμ και Άννας

 Ο Ιωακείμ και η Άννα δεν ήθελαν παιδί «εγωιστικά», ούτε ψυχολογικά ή συναισθηματικά. Δεν ήθελαν να γεννήσουν παιδί για τον εαυτό τους, αλλά για τον Κύριο. Η τεκνογονία θεωρούνταν τότε «υποχρέωση» απέναντι στον Θεό. Εκεί ακριβώς συνίσταται η ντροπή και το «όνειδος» της ατεκνίας. 

 Το θαυμάσιο αυτό ζεύγος, ο Ιωακείμ και η Άννα, όχι μόνο ήταν πολύ αγνοί και ελεήμονες και το σπίτι τους ήταν καταφύγιο και λιμάνι για κάθε πονεμένο, αλλά και πέρασαν τη ζωή τους με εξαντλητικές προσευχές παρακαλώντας να ευαρεστήσουν τον Θεό. Δεν είχαν καθόλου σαρκικό ή κοσμικό φρόνημα. Μόνη τους έγνοια ήταν να ευαρεστήσουν τον Θεό. Παρακαλούσαν τον Θεό όχι για κάτι δικό τους, αλλά για κάτι δικό Του! Απίστευτο! Τί ζήλος! Προσέξτε! Δεν παρακαλούσαν τον Θεό να εκπληρώσει δικό τους θέλημα, αλλά δικό Του! Αντί να ξεγνοιάσουν λίγο και να ξεκουραστούν οι άνθρωποι και «να ζήσουν τη ζωή τους», προσπαθούσαν με κάθε τρόπο – δυνατό ή αδύνατο – να ευαρεστήσουν τον Κύριο. Αν είναι πίστη το να ζητάμε κάτι εύλογο για μάς, για δική μας διευκόλυνση και παρηγοριά, πόσο περισσότερο πίστη και ασύγκριτα πιο αξιέπαινο είναι να κουραζόμαστε και να παιδευόμαστε να ζητάμε κάτι αποκλειστικά για το θέλημα του Θεού; Σχεδόν αδιανόητο είναι κάτι τέτοιο για τον κόσμο.

Της Αγίας Άννας στην Ίμβρο, τότε…

«Ο Πύργος είναι η εξοχή των Ιμβρίων. Δυο φιλόξενες αγκαλιές παραλίας, πελώριες.Για στολίδι έχει το εκκλησάκι της Αγίας Άννας.

Οι παραθεριστές το΄ χουνε συνήθειο να τη χαιρετάνε και να της μιλάνε. Είναι η δική τους Αγία. Το εκκλησάκι της βρίσκεται στην άκρη της αμμουδιάς. Είναι χτισμένο πάνω σε ένα ύψωμα μικρό κι από εκεί αγναντεύει το πέλαγο. Η Αγία ικετεύει την θυγατέρα της την Παναγιά για τους νησιώτες. Μόνο που καμιά φορά η ικεσία της μοιάζει να μη φτάνει ίσαμε τη κόρη της, αφήνοντας τους θαλασσινούς να δέρνονται από τις κάθε είδους φουρτούνες.

Είναι παραμονές της γιορτής της. Μέσα στο κατακαλόκαιρο. Ο Ιούλιος στο θρόνο του. Απόλυτος βασιλιάς να παρακολουθεί τους Πυργιώτες μαζεμένους στο εκκλησάκι για τη πρωινή λειτουργία.

Η θεία λειτουργία είναι για τους ανθρώπους αυτούς σαν επίσκεψη στο σπίτι της Αγίας. Nα τη τιμήσουν για τη γιορτή της. Δεν περνά από το νου τους οτι θα λείψουν από τούτο το ιερό πανηγύρι.

Η θαυματουργή εικόνα τής Αγίας Άννας Σκητη Αγίας Άννας Άγιον Όρος

Τα αιτήματα μπροστά στην θαυματουργή εικόνα της Αγίας Άννας που λύνει τα δεσμά της άτεκνιας , ειδικότερα από πατεράδες που επισκέπτονται την Σκητη και είναι απελπισμένοι, απογοητευμένοι μεταφέρουν και τις προσευχές των γυναικών τους και νιώθουν την συμπόνια της Αγίας !

Η Αγία Άννα όμως δεν αφήνει κανέναν απαρηγόρητη! Αυτό το μαρτυρούν και οι χιλιάδες φωτογραφίες μωρών δίπλα στο εικόνισμα της!

Μακαρία ἡ κοιλία σου, ἡ βαστάσασα ἀληθῶς, τήν τό φῶς τοῦ κόσμου ἔνδον ἐν κοιλίᾳ βαστάσασαν...

Η Κοίμηση της Αγίας Άννας.Τοιχογραφία από την Μονή Αγίας Άννας Orsova Ρουμανία

  Δεῦτε πᾶσα ἡ κτίσις, ἐν κυμβάλοις ψαλμικοῖς, εὐφημήσωμεν Ἄνναν τὴν θεόφρονα, τὴν τὸ θεῖον ὄρος ἀποκυήσασαν ἐκ λαγόνων αὐτῆς, καὶ πρὸς ὄρη νοητά, καὶ Παραδείσου σκηνώματα, σήμερον μεταβεβηκυῖαν, καὶ πρὸς αὐτὴν βοήσωμεν· Μακαρία ἡ κοιλία σου, ἡ βαστάσασα ἀληθῶς, τὴν τὸ φῶς τοῦ κόσμου ἔνδον ἐν κοιλίᾳ βαστάσασαν, καὶ οἱ μαστοί σου ὡραῖοι, οἱ θηλάσαντες τὴν θηλάσασαν Χριστόν, τὴν τροφὸν τῆς ζωῆς ἡμῶν, ὃν καθικέτευε τοῦ ῥυσθῆναι ἡμᾶς ἀπὸ πάσης θλίψεως, καὶ προσβολῆς τοῦ ἐχθροῦ, καὶ σωθῆναι τὰς ψυχὰς ἡμῶν.

  Έλα όλη η κτίση να δοξάσουμε με ψαλμικά κύμβαλα (κρουστά μουσικά όργανα) τη θεόφρονα (με θεϊκή φρόνηση) Άννα, που γέννησε από τη μήτρα της το θεϊκό όρος (την Παναγία) και που σήμερα μετέβη σε όρη νοητά και στις κατοικίες του Παραδείσου, και ας κραυγάσουμε σ' αυτήν:

'Μακάρια (ευλογημένη, ευτυχισμένη) η κοιλιά σου, που έφερε μέσα της αληθινά εκείνην (την Παναγία) που έφερε μέσα στην κοιλιά της το φως του κόσμου, και ωραίοι οι μαστοί σου, οι οποίοι θήλασαν εκείνην που θήλασε τον Χριστό, εκείνην που (αν)έθρεψε τη ζωή μας (τον Χριστό), τον οποίο (Χριστό) να ικετεύεις θερμά ώστε να μας λυτρώσει από κάθε θλίψη και κάθε επίθεση του εχθρού, και να σωθούν οι ψυχές μας'

Η Αννούλα του χιονιά και η Αννούλα του καύσωνα

ΣΗΜΕΡΑ της Αγίας Άννης.
Και επειδή η Αγία Γιαγιά μας συνδίασε και ταύτισε τα 2 άκρα .
Τον καύσωνα της άκρας απόρριψης και περιφρόνησης των ανθρώπων λόγω της ατεκνίας της ,με την υπερβολική και ανείπωτη Θεική ευδοκία να γενεί Μητέρα της Μητροθέου Παναγίας, όπως ο σπόρος που προετοιμάζεται αθόρυβα τον χειμώνα μέσα στην γη για να βλαστήσει στην ερχόμενη άνοιξη.
Γι 'αυτο και οι δύο εορτές της συμπέφτουν στα άκρα των καιρών.
Η Αννούλα του χιονιά και η Αννούλα του καύσωνος .

π.Διονύσιος Ταμπάκης

"ΑΓΙΑ ΑΝΝΑ Η ΜΗΤΗΡ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ"

 Σαν την μέρα που ξημερώνει και κάθε 9 Δεκεμβρίου εκάστου έτους τιμάται από την Ορθόδοξη μας Εκκλησία η Σύλληψη της Αγίας Άννης, η ημέρα δηλαδή που η Παναγία συλλαμβάνεται με θαυμαστό τρόπο στα σπλάγχνα της μητέρας της, της Άννας.Ωστόσο η Αγία Άννα εορτάζεται ακόμη δύο φορές μέσα στον χρόνο,στις 25 Ιουλίου την Κοίμησή της και στις 9 Σεπτεμβρίου, μαζί με τον σύζυγό της Ιωακείμ. Η Αγία Άννα τιμάται και από τη Μουσουλμανική Θρησκεία.

Φωτό) Αγία Άννα του Φαράς (8ος αιώνας) τοιχογραφία από τον καθεδρικό ναό του Φαράς, του μεσαιωνικού χριστιανικού βασιλείου της Μακουρίας στο Βόρειο Σουδάν.

Διακρίνεται η ελληνική επιγραφή

"ΑΓΙΑ ΑΝΝΑ Η ΜΗΤΗΡ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ"

Η τοιχογραφία ανακαλύφθηκε το 1860 από ομάδα Πολωνών αρχαιολόγων και εκτίθεται σήμερα στο Εθνικό μουσείο Βαρσοβίας.

Το βασίλειο της Μακουρίας ή Μακογρίας ήταν ένα από τα τρία νειλοσουδανικά βασίλεια των Νούβιων, που προέκυψαν ύστερα από την διάλυση του κραταιού βασιλείου των Κουσιτών τον 4ο αιώνα. Ο πολιτισμός των τριών νουβιακών βασιλείων, φανερά επηρεασμένος από το Βυζάντιο, μαρτυρά την πνευματική ακτινοβολία του οικουμενικού ελληνισμού σε απομακρυσμένες περιοχές, όπως αυτή η γωνιά της Αφρικής. Τα ελληνικά ήταν μια από τις τρείς κύριες γλώσσες των βασιλείων μαζί με τα κοπτικά και τα νουβιακά. Η εμφάνιση των Αράβων και η επέλαση του Ισλάμ τον 7ο αιώνα απέκοψε το βασίλειο από τον βυζαντινό κόσμο. Παρ' όλα αυτά οι Νούβιοι διατήρησαν για αιώνες την ανεξαρτησία τους, τον ιδιαίτερο πολιτισμό τους και την χριστιανική τους πίστη, αντιστεκόμενοι σθεναρά στις συχνές επιθέσεις του μουσουλμανικού τους περίγυρου. Η αντίσταση κράτησε μέχρι το 1560 όταν οι Οθωμανοί κατέκτησαν το βόρειο Σουδάν ξεκινώντας την διαδικασία εξισλαμισμού του ντόπιου πληθυσμού.

ΑΓΙΑ ΑΝΝΑ-Τοιχογραφία των αρχών του 16ου αιώνα

9 Δεκεμβρίου - Γιορτή της  ΑΓΙΑΣ ΑΝΝΑΣ
 Τοιχογραφία των αρχών του 16ου αιώνα από τον νάρθηκα της εκκλησίας της Αγίας Άννας που βρίσκεται στην αγορά της Βέροιας και συντηρήθηκε πρόσφατα από την Εφορεία Αρχαιοτήτων Ημαθίας (Ephorate of Antiquities of Imathia - Archaeology at the heart of Macedonia)

Η Σύλληψη της Αγίας Άννας στο "πρωτευαγγέλιο του Ιακώβου"

  Στις ''Ιστορίες των δώδεκα φυλών του Ισραήλ'' γίνεται λόγος για τον Ιωακείμ, που ήταν πολύ πλούσιος και συνήθιζε να προσφέρει διπλά τα δώρα του στο Ναό, λέγοντας:

 «Ας είναι ένα μέρος της περιουσίας μου για το λαό και ένα άλλο αφιερωμένο στον Κύριο μου για να συγχωρεί τις αμαρτίες μου και για τον εξιλασμό μου».

Πλησίαζε η ημέρα τον Κυρίου η μεγάλη και οι υιοί Ισραήλ πρόσφεραν τα δώρα τους. Στάθηκε τότε μπροστά του ο Ρουβείμ και του είπε:

 «Δεν σου επιτρέπεται να προσφέρεις πρώτος τα δώρα σου, αφού δεν έκανες απογόνους στον Ισραήλ».

Ο Ιωακείμ τότε λυπήθηκε πολύ και πήγε στα βιβλία των δώδεκα φυλών του Ισραήλ μονολογώντας: «Θα κοιτάξω προσεκτικά στα βιβλία των δώδεκα φυλών του Ισραήλ, για να διαπιστώσω αν είμαι ο μόνος που δεν έκανα απογόνους στον Ισραήλ». 

Ερεύνησε και βρήκε οτι όλοι οι δίκαιοι ανάστησαν απογόνους στον Ισραήλ. Θυμήθηκε και τον πατριάρχη Αβραάμ που την έσχατη ώρα του χάρισε ο Θεός υιό, τον Ισαάκ. Λυπήθηκε πολύ ο Ιωακείμ και δεν εμφανίστηκε στη γνναίκα του, αλλά κατευθύνθηκε στην έρημο, όπου έστησε τη σκηνή του, νήστεψε επίσης σαράντα μερόνυχτα μονολογώντας: «Δεν θα κατεβώ ούτε για φαγητό ούτε για ποτό, έως ότου με επισκεφτεί ο Κύριος, ο Θεός μου, και θα είναι τροφή και ποτό η προσευχή μου».

ΘΑΥΜΑΤΑ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΑΝΝΑΣ ΣΤΟ ΒΟΡΙ ΠΡΟΙΚΟΝΗΣΟΥ

https://filiodestopoulou.wordpress.com/2018/08/17/2-%CE%BC%CE%B5%CF%81%CE%BF%CF%82-%CF%84%CE%B1-%CE%B8%CE%B1%CF%85%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B1-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%B1%CE%B3%CE%B9%CE%B1%CF%82-%CE%B1%CE%BD%CE%BD%CE%B1%CF%82%CF%83%CF%84%CE%BF-%CF%80/

Θαύματα της θαυματουργού εικόνας της Αγίας Άννας από το Βόρρι της Προποντίδας

Θαύματα της θαυματουργού εικόνας της Αγίας Άννας από το Βόρρι της Προποντίδας που τώρα βρίσκεται στον Ιερό Ναό Αγίας Άννας στον προσφυγικό συνοικισμό Αιγίου.

Η κ. Ελένη από τα Μελίσσια Αιγίου είχε πάθει ψυχοπάθεια και είχε ξοδέψει πολλές χιλιάδες στους γιατρούς και δεν της κάνανε τίποτα.
Έρχεται στην κ. Μ.* στο Αίγιο και αυτή την έστειλε στην εκκλησία της Αγίας Άννης στο συνοικισμό όπου είναι η θαυματουργός εικόνα της Αγίας.

Πράγματι, ήρθε στην εκκλησία και ο Ιερεύς της είπε να κάνη Σαρανταλείτουργο και να μείνη μέσα στην εκκλησία.
Πράγματι, έκανε τις λειτουργίες και στην 38η λειτουργία εκεί που καθόταν τα μεσάνυχτα άκουσε μία δυνατή βοή μέσα από την εικόνα της Αγίας και βλέπει να βγαίνη μία γυναίκα με τα μαύρα και να πηγαίνη κοντά της.

Μόλις την πλησίασε, την σταύρωσε και της είπε:
– Ελένη, σήκω επάνω και πήγαινε σπίτι σου, έγινες καλά, και η γυναίκα αμέσως χάθηκε.
Η άρρωστη φώναξε στη νεωκόρο αυτά που της είπε η Αγία Άννα. Πράγματι, έγινε καλά, παντρεύτηκε και έχει και δυο παιδιά. Η νεωκόρος λεγόταν Τ. Π.

Θαύμα Αγίας Άννας σε 20χρονη κοπέλα

Ο Ευστράτιος Μαμαλούγκος κάτοικος Αιγίου διηγείται τα εξής:

«Στο χωριό μας, Σκουπιά Προικονήσου, ήμουν τότε σε ηλικία 19 ετών, συνέβη το

Ψηφιδωτή εικόνα της αγίας Αννης, αρχές 14ου αιώνα.

   Ψηφιδωτή εικόνα μικρών διαστάσεων (25Χ20 εκ.), στην οποία εικονίζεται το σπάνιο εικονογραφικό θέμα της Αγίας Αννης να κρατάει στο αριστερό της χέρι τη Παναγία . 

 Η σύνθεση είναι ουσιαστικά εμπνευσμένη από την παράσταση της Θεοτόκου βρεφοκρατούσης. Η αγία Αννα εμφανίζεται ολόσωμη πάνω σε υποπόδιο και στρέφεται ελαφρά προς τα αριστερά κοιτώντας την μικρή Παναγία, την οποία κρατάει με το αριστερό της χέρι.

Η "ΓΡΑ ΚΕΡΑ".

 Το "Γενέσιον της Θεοτόκου" σήμερα, έχει την τιμητική της η μητέρα της η αγία Άννα. Η "Γρα Κερά", όπως τη λέμε στην Κρήτη σε αντιδιαστολή με τη κόρη της, που είναι γνωστή ως "Κερά". Εδώ η Αγία Άννα θηλάζει τη μικρή κόρη της σε τοιχογραφία του τρίτου στρώματος (πρώτο μισό 13ου αιώνα) στο ναό του Αγίου Παντελεήμονα στο Μπιζαριανώ(ν) Ηρακλείου.

πηγή

Η αγία Άννα γαλακτοτροφούσα τη Θεοτόκο

Η αγία Άννα γαλακτοτροφούσα τη Θεοτόκο.Βυζαντινή Τοιχογραφία στο ναό Αγίου Στεφάνου Καστοριάς.

fos-kastoria.blogspot.com