Η Διαθήκη που σας αφήνω είναι να γνωρίσετε το Άγιο Πνεύμα.

Η Διαθήκη που σας αφήνω είναι να γνωρίσετε το Άγιο Πνεύμα.
Να το εργαστείτε και να το χτίσετε μέσα σας, τηρώντας τις εντολές του Ευαγγελίου και έχοντας ειρήνη στη ψυχή σας.
Να έχετε αγάπη, ομόνοια και να φωνάζετε το όνομα του Χριστού και της Παναγίας μας.Οι άγγελοι να σας συντροφεύουν.

Γέροντας Εφραίμ Αριζόνας

www.erimitic.gr

Εάν μας δίδη καθημερινώς το τεθεωμένον άγιον Σώμά Του και Αίμά Του ποίον εστι τούτων ανώτερον;

 Τι μεγαλείον εστιν η Θεία Λειτουργία!

  Όταν ο Θεός επιβλέπη εις τον ταπεινόν λειτουργόν Του, πόσον αυτός αισθάνεται την μεγαλοπρέπειαν της λειτουργίας, πόσον ωφελούνται οι μνημονευόμενοι! 

 Πόσον τιμά ο Θεός τον άνθρωπον, να κατέρχεται μετά των αγγελικών ταγμάτων εις κάθε Λειτουργίαν και να τρέφη τον άνθρωπον με το πανάγιον Σώμα και Αίμα Του! 

Πάντα γαρ απέδωκεν ημίν. Ποίον πράγμα υπάρχει σωματικόν ή πνευματικόν, φθαρτόν ή άφθαρτον, το οποίον μας υστερεί! Ουδέν. 

Εάν μας δίδη καθημερινώς το τεθεωμένον άγιον Σώμά Του και Αίμά Του ποίον εστι τούτων ανώτερον; Βεβαίως ουδέν. 

 Εν ποίοις μυστηρίοις ηξίωσεν ο Θεός τον χοϊκόν άνθρωπον να λειτουργή!

 Ω, αγάπη ουρανία, ανεκτίμητος. Μία σταγών θείας αγάπης υπερβαίνει πάσαν αγάπην υφήλιον, σωματικήν, εγκόσμιον.

Γέροντας Εφραίμ Φιλοθεΐτης

πηγή

«Μιμνήσκου τά έσχατά σου καί ού μή αμαρτήσης είς τόν αιώνα»

Σε πετούν εδώ και εκεί, σε κτίζουν από ένα σημείο σε άλλο σε χρησιμοποιούν ως άχρηστη ύλη.
Και λοιπόν σου «ενεφύσησεν» ο Δημιουργός και σου έδωσε πνεύμα ζωής.
Και να, αμέσως έγινες ένας άνθρωπος λογικός.
Ομιλείς, εργάζεσαι, γράφεις, διδάσκεις· έγινες ένα μηχάνημα του Θεού.
Όμως μη λησμονείς ότι η ρίζα σου είναι το χώμα.Και αν λάβει το πνεύμα αυτός που σου το έδωσε, εσύ πάλι θα κτίζεσαι στα ντουβάρια.
Γι’ αυτό «μιμνήσκου τα έσχατά σου και ου μη αμαρτήσης εις τον αιώνα».
Αυτή είναι η πρώτη αίτια, που όχι μόνον ελκύει τη χάρη, αλλά την πληθύνει και τη συγκρατεί.
Αυτή ανεβάζει το νου στην πρώτη θεωρία της φύσεως. Και έξω απ’ αυτή την αρχή βρίσκει μεν κάτι λίγο, αλλά μετά από καιρό θα το χάσει.
Γιατί δεν κτίζει σε έδαφος στερεό, αλλά προσπαθεί με τρόπους και τέχνη.

Λες λόγου χάριν είμαι αμαρτωλός!
Αλλά εσωτερικά πιστεύεις ότι είσαι δίκαιος. Δεν μπορείς να αποφύγεις την πλάνη.

Γέροντας Ισίδωρος ο Φιλοθεΐτης ο τυφλός(+27 Νοεμβρίου 2022)

Ο Γέροντας Ισίδωρος ο Φιλοθεΐτης ο τυφλός εκοιμήθη  την Κυριακή 27 Νοεμβρίου 2022 στην Ιερά Μονή Φιλοθέου σε ηλικία 87 ετών.

Χιλιάδες ψυχές ανέπαυσε τόσο με τους λόγους όσο και με τις προσευχές του, όλα τα χρόνια, όταν εξερχόταν του Αγίου Όρους δύο φορές το χρόνο.

Ο μακαριστός γέροντας Ισίδωρος γεννήθηκε στην Πάτρα με μειωμένη όραση.
Σε ηλικία 15 ετών χειρουργήθηκε στα μάτια, οπότε έμεινε τελείως τυφλός.
Σε ηλικία 40 ετών εκάρη μοναχός από τον μακαριστό Γέροντα Εφραίμ τον Φιλοθεΐτη στην Ιερά Μονή Φιλοθέου, στον οποίο εξομολογήτο ως λαϊκός στην Πάτρα.
Πριν γίνει μοναχός άρχισε ξαφνικά να βλέπει, και είπε στην Παναγία: Παναγία μου πάρε μου το φως, γιατί μοναχός δεν θα γίνω, και εν ώρα κρίσεως μη μου ζητήσεις ευθύνες.
Αμέσως έχασε και πάλι το φως του. Αυτό το ήθελε, γιατί πίστευε, ότι η αναπηρία που είχε τον βοηθούσε πνευματικά.
Όταν επανδρώθηκε το έτος 1980 η Ιερά Μονή Ξηροποτάμου από τον μακαριστό Γέροντα Εφραίμ τον Ξηροποταμινό και άλλους φιλοθεΐτες μοναχούς, ο π.Ισίδωρος ήταν ένας από αυτούς που την επάνδρωσαν.
Μέχρι τη μοναχική κουρά του πουλούσε λαχεία στην Πάτρα.
Ποτέ δεν διαμαρτυρήθηκε για την αναπηρία του. Αντιθέτως ευχαριστούσε τον Θεό για αυτήν.
Έλεγε: δεν έχω τίποτα και δεν μου λείπει τίποτα. Να σημειωθεί ότι ο π.Ισίδωρος έκανε απόλυτη υπακοή στον Γέροντα Εφραίμ τον Φιλοθεΐτη, ενώ τους διέκρινε αμοιβαία αγάπη
Επισκέφθηκε αρκετές φορές στην Αριζόνα τον Γέροντά του για να πάρει την ευχή του.
Είχε ιδιαίτερη αγάπη προς το Πρόσωπο της Υπεραγίας Θεοτόκου την οποία αποκαλούσε «Μανούλα».
Όταν του ζητούσαν την ευχή του, απαντούσε «της Παναγίας μας» ή «του Γέροντά μου».

Εκατοντάδες είναι οι μαρτυρίες ανθρώπων που βίωσαν θαύματα κοντά του.

Ο πατήρ Γεώργιος Χριστοδούλου μας περιγράφει τη συγκλονιστική εμπειρία του από την πρώτη του συνάντηση με τον μακαριστό Γέροντα:

Θυμάμαι την πρώτη φορά που επισκέφθηκα το Άγιον Όρος σε ηλικία 18 ετών, παρέα με τις έντονες υπαρξιακές μου αναζητήσεις. Μου είπαν πως θα άξιζε να επισκεφθώ έναν τυφλό μοναχό , τον γέροντα Ισίδωρο, στην Ιερά Μονή Φιλοθέου.

Μα τι θα μπορούσε να μου πει ένας τυφλός άνθρωπος αν δεν με κοίταζε στα μάτια, στο σώμα, στις κινήσεις μου, έτσι ώστε να με χαρτογραφήσει, σκέφτηκα…
Μόλις τον συνάντησα, μου πρότεινε να πάμε μια βόλτα έξω από το μοναστήρι. Με κράτησε από το ένα χέρι και στο άλλο είχε τη μαγκουρίτσα του. Καθίσαμε στο έδαφος κάτω από έναν μεγάλο πλάτανο. Άρχισε να μου μιλάει για τον Θεό και με ρωτούσε αν συμφωνώ.
Εγώ τότε του εκμυστηρεύτηκα πως έχω πρόβλημα με την πίστη. 

Με την πίστη;;;Και μου δίνει τρία δυνατά χτυπήματα με τη μαγκούρα όπου έβρισκε. Θύμωσα και πληγώθηκε ο εγωισμός μου. Μετά μαλάκωσε η φωνή του και με ένα ζεστό γεμάτο γλυκύτατο ύφος μου λέει…

”Γιώργο…εμένα η Παναγία κάποια στιγμή μου έδωσε το φως μου, αλλά όταν είδα ότι δεν με συνέφερε, της ζήτησα να μου το πάρει πίσω. Και με άκουσε. Έλα το βράδυ μετά την τράπεζα στο κελί μου”.
Τι μυστήριος παππούλης σκέφτηκα.
Πήγα στο κελί του και το πρώτο πράγμα που έκανε ήταν να μου βάλει ένα παλιό χαλάκι στη μούρη.

 “Μύρισε καλά μου είπε”. 

Ευωδίαζε. Ήταν το χαλάκι που έβρεχε με τα δάκρυά του ο γέροντάς του Εφραίμ της Αριζόνα. 

“Αυτό δεν είναι θαύμα”;

Γέροντας Εφραίμ Φιλοθεΐτης - Αριζονίτης | Ομιλία Πανοσιολογιωτάτου Καθηγουμένου Ι.Μ Φιλοθέου

                            

Έψαχνα να βρω από που έρχεται το φως...

π.Ιγνάτιος Καζάκος(Ηγούμενος Ιεράς Μονής των Ποιμένων-Μπεντζαχούρ)

Τι θυμάμαι από την προσωπική μου επαφή με τον γέροντα Εφραίμ;
Τότε ερχόταν πάρα πολύ συχνά στο Τορόντο του Καναδά από το Άγιο Ορος.
Ηταν ακόμα ηγούμενος στη Μονή Φιλοθέου.Αγαπούσε και αγαπά πολύ την ομογένεια.Τον γνώρισα νομίζω,το 1988.
Οταν τον πρωτοείδα....αυτό ήταν.Πήγα αμέσως για εξομολόγηση και από το πρωί.... μπήκα να τον δώ,το απόγευμα.
Είχα αριθμό 352 στη σειρά για να περάσω.
Νόμιζα ότι ήμουν μπροστά σε άγγελο!Δεν είπαμε τόσα πολλά, πιο πολύ προσευχόταν με το κομποσχοίνι του, παρά, μου μιλούσε, είτε με κοιτούσε.
Μου είπε να μην φύγω από τον Καναδά,προφανώς επειδή του είπα, ότι βλέποντάς τον θέλησα να γίνω μοναχός.
Ομως,πως να έμενα Καναδά;Εκεί ,όχι μόνον δεν είχε μοναστήρια, αλλά ούτε τι είναι μονή ...δεν γνώριζαν!
Εκείνος φυσικά γνώριζε ότι εκεί είχε μπόλικο έμψυχο υλικό, όπως μου ανέφερε,για να χτίσει τα 18-20 μοναστήρια που έκανε ,κυρίως στην Αμερική, αλλά δεν μου είχε πει τίποτε, για ίδρυση μονών!Αν το ήξερα,...δεν θα έφευγα.

Από τότε έγινα ...η σκιά του στις ομιλίες του.

Την ώρα που λέγει κανείς την “ευχή” το Άγιον Πνεύμα κατέρχεται, όπως η νεφέλη στο Όρος Θαβώρ..

 

Την ώρα που λέγει κανείς την “ευχή” το Άγιον Πνεύμα κατέρχεται, όπως η νεφέλη στο Όρος Θαβώρ..

 Κύριε Ιησού, Συ ο Ακρογωνιαίος Λίθος της Σωτηρίας μας, ενίσχυσε μέσα μας την πίστη, αυτή την αγία και σωτήρια πίστη σε Σένα, τον μοναδικό μας Σωτήρα.

Γέροντας Εφραίμ Αριζόνας

πηγή

Μόνο τά σωματικά μου μάτια δέν έβλεπαν τούς Αγίους Αποστόλους! Τόση Χάρις! Παράδεισος στήν καρδιά μου!

Ήταν τών Αγίων Αποστόλων πού ήρθε ό παπα-Εφραίμ από Κατουνάκια νά λειτουργήση. Καί μού έδωσε εντολή ό Γέροντας Ιωσήφ νά μαγειρέψω καλό φαγάκι, επειδή ό παπά-Εφραίμ ήταν πολύ φιλάσθενος .Έσπευσα στήν υπακοή καί εκεί πού μαγείρευα, ό Γέροντας στεκόταν πάνω από τό κεφάλι μου καί έλεγε:
– Δέν ξέρεις νά μαγειρεύης τρομάρα νά σού ’ρθη. Έτσι μαγειρεύει ό κόσμος καί θές νά τό φάη κι ό παπάς;
– Άντε, ζαβέ, φέρ’ τό γρήγορα!
Πήγα τό φαγάκι στόν pαπά.
– Φύγε από μπροστά μου! Νά χαθής, νά μή σέ βλέπουν τά μάτια μου.Γκρεμοτσακίσου γρήγορα στό κελί σου!
– Να ’ναι ευλογημένο, είπα.
Πήρα τήν ευχή του Γέροντα καί πήγα στό κελλάκι μου.
Έ! Μόλις πάτησα τό πόδι μου ,ήρθε ή ευλογία τού Θεού μέ τήν ευχή του Γέροντα! Μόνο τά σωματικά μου μάτια δέν έβλεπαν τούς Αγίους Αποστόλους! Τόση Χάρις! Παράδεισος στήν καρδιά μου! Ποτάμι τά δάκρυά μου! Όχι γιατί μέ μάλωσε ό Γέροντας, αλλά επειδή δέν μπορούσα νά συγκρατήσω τήν χαρά πού ένοιωθα από τήν παρουσία τών Αγίων Αποστόλων.

Γέροντας Εφραίμ Φιλοθείτης +

πηγή

Όταν άνοιξε το δεματάκι είπε:Αὐτό τό παιδάκι θά ἔρθῃ ἐδῶ νά μονάση....

 Ένα μήνα πριν φύγω ἀπὸ τὸν κόσμο, τὸν Αύγουστο του 1947, θα πήγαιναν κάτι παιδιὰ ἀπὸ τὸ Βόλο στὸ Ἅγιον Ὄρος καὶ θὰ περνοῦσαν καὶ ἀπὸ τὸν Γέροντα Ἰωσήφ, ἦταν γνωστός στον Βόλο, ἐπειδὴ μᾶς μιλοῦσε συχνά γι' αὐτὸν ὁ παπα- Εφραίμ: 

«Ὁ Γέροντας Ιωσήφ εἶναι ἅγιος άνθρωπος, μεγάλος άσκητής» μᾶς ἔλεγε.
Μὲ τὴν εὐκαιρία αυτή, λοιπόν, κάποιες γυναίκες έστειλαν μερικά τρόφιμα στον Γέροντα. Στα δύσκολα μεταπολεμικὰ ἐκεῖνα χρόνια αὐτὴ ἡ εὐγενική χειρονομία εἶχε μεγάλη αξία.
Ἤθελα νὰ πάω κι' ἐγὼ στὸ Ἅγιον Ὄρος μαζί με τα παιδιά, ἀλλὰ ποῦ νὰ μὲ ἀφήσῃ ὁ πατέρας μου! Μιᾶς ὅμως καὶ τὰ παιδιὰ τὰ γνώριζα, θέλησα να στείλω κι' ἐγὼ κάτι στον Γέροντα Ιωσήφ. Αλλὰ δὲν εἶχα τίποτα, ἐπειδὴ ἤμασταν φτωχοί.

Εύχομαι η θεία δροσιά της Αναστάσεως του Κυρίου να σε κρατά γενναία στη γενική δύσκολη ζωή...

πηγή

Αφ’ης στιγμής, όμως, αποφάσισε να μετανοήσει και άρχισε να κλίνει προς το φως και προς την αλήθεια, της δόθηκε πνεύμα προσευχής.

+Γέροντας Εφραίμ Αριζόνας

Να γονατίζουμε και να προσευχόμαστε με πολλή ταπείνωση. Σε κάθε μετανοημένη ψυχή δίδεται λόγος, της δίδεται φωτισμένη προσευχή.

Αυτό το βλέπουμε στην πόρνη του Ευαγγελίου κατά τη Μεγάλη Τρίτη. Πού ήξερε αυτή, μια γυναίκα του δρόμου να κάνει προσευχή;

Αφ’ης στιγμής, όμως, αποφάσισε να μετανοήσει και άρχισε να κλίνει προς το φως και προς την αλήθεια, της δόθηκε πνεύμα προσευχής.

Πόσο ωραία είναι τα λόγια της μπροστά στο Σωτήρα! 

Εξέφρασε με όλη την καρδιά την μετάνοιά της .

 Είδε ότι μόνο ο Ιησούς, ο Χριστός, είναι αυτός που θα της δώσει το φως, την ανακούφιση, την χαρά και την άφεση των πολλών της εγκλημάτων…

Εάν μας δίδη καθημερινώς το τεθεωμένον άγιον Σώμά Του και Αίμά Του ποίον εστι τούτων ανώτερον;

  Τι μεγαλείόν εστιν η Θεία Λειτουργία! Όταν ο Θεός επιβλέπη εις τον ταπεινόν λειτουργόν Του, πόσον αυτός αισθάνεται την μεγαλοπρέπειαν της Λειτουργίας, πόσον ωφελούνται οι μνημονευόμενοι! 

 Πόσον τιμά ο Θεός τον άνθρωπον, να κατέρχεται μετά των αγγελικών ταγμάτων εις κάθε Λειτουργίαν και να τρέφη τον άνθρωπον με το πανάγιον Σώμα και Αίμα Του! 

Πάντα γαρ απέδωκεν ημίν.

 Ποίον πράγμα υπάρχει σωματικόν ή πνευματικόν, φθαρτόν ή άφθαρτον, το οποίον μας υστερεί! Ουδέν.

 Εάν μας δίδη καθημερινώς το τεθεωμένον άγιον Σώμά Του και Αίμά Του ποίον εστι τούτων ανώτερον; Βεβαίως ουδέν. Εν ποίοις μυστηρίοις ηξίωσεν ο Θεός τον χοϊκόν άνθρωπον να λειτουργή! Ω, αγάπη ουρανία, ανεκτίμητος. 

Μία σταγών θείας αγάπης υπερβαίνει πάσαν αγάπην υφήλιον, σωματικήν, εγκόσμιον.

Γέροντας Εφραίμ Φιλοθεΐτης

πηγή

Μια σοκαριστική αποκάλυψη! (Του Οσίου γέροντα Εφραίμ Αριζόνας)

Μια μητέρα πήγε στην Αριζόνα και επισκέφτηκε τον γέροντα Εφραίμ στο μοναστήρι του Αγίου Αντωνίου. Μπήκε στο κελλί του γέροντα και του είπε:
- Γέροντα ευλογείτε! Όλα ο Θεός τα έδωσε πλούσια στην οικογένειά μας. Απέκτησα ένα παιδί χρυσό, ο οποίος σήμερα είναι ένας καλός επιστήμονας και τώρα ήρθα εδώ, για να σας παρακαλέσω, να μας χαρίσει ο Θεός μια καλή κοπέλα, ώστε να μην διασαλευτεί η ομόνοια στην οικογένεια.

Ο γέροντας Εφραίμ την άκουσε με προσοχή και της είπε:
- Το ταξίδι παιδί μου στην Αριζόνα, δεν το σχεδίασες από μόνη σου, αλλά σου το χάρισε ο Θεός, για να μάθεις κάτι ''δυσάρεστο'' για την οικογένειά σου...
Το παιδί σου..., σε 3 μέρες θα πεθάνει Εσύ όμως, εδώ θα μείνεις, να μην επιστρέψεις στην Ελλάδα, αλλά θα επιστρέψεις όταν ολοκληρωθεί το προσκύνημά σου.

Η γυναίκα, μόλις άκουσε αυτά τα λόγια από τον γέροντα, συγκλονίστηκε, έπαθε σοκ!

 Για πολύ ώρα δεν μπορούσε να συνέλθει. Ο γέροντας όμως την εμψύχωσε και την τόνωσε την πίστη της.

Μόλις άρχισε η μάνα να συνέρχεται από το αρχικό σοκ, είπε στον γέροντα:
- Πάτερ, τί είναι αυτά που με είπατε;;;!!! Παρακαλέστε το Θεό, να αλλάξει την απόφαση Του!

Ξέρεται βρε γιατί ο γέρων Εφραίμ έχει τέτοια φωνή;

Πριν μερικά χρόνια στην Ιερά Μονή Φιλοθέου συζητώντας ο γέρων Ισίδωρος ο τυφλός με μία μικρή ομάδα προσκυνητών και συγχρόνως βγάζοντας από έναν καλογερίστικο "τουρβά" ένα πετραχήλι που ευωδίαζε παρακινώντας τους να το προσκυνήσουν, τους ρώτησε με τον χαρακτηριστικό του τρόπο:
-Ξέρεται βρε γιατί ο γέρων Εφραίμ έχει τέτοια φωνή;
-Γιατί γέροντα;
- Γιατί είναι Άγγελος επί της γης!

Αν ο άνθρωπος ρίξη το βάρος επάνω του, βρίσκει ανάπαυση...

"Ο Μέγας Αντώνιος λέγει: «Αν ο άνθρωπος ρίξη το βάρος επάνω του, βρίσκει ανάπαυση. Την στιγμή που θα το ρίξη στον άλλον, θα βρη ταραχή μέσα του».

Δοκιμάστε το σε μία περίπτωση, σ’ έναν πειρασμό. Πέστε ότι έφταιξε εκείνος, ο άλλος… Αισθάνεσθε ταραχή, ανακατωσούρα μέσα σας, στενοχώρια! Άπαξ και πείς: «Δεν φταίει ο άλλος, εγώ φταίω∙ τι μιλάω τώρα γι’ άλλον, ξέχασα ποιος είμαι εγώ; Εγώ έκανα εκείνο, εκείνο, εκείνο… επομένως να μη μιλάω καθόλου».

 Ωπ! Σαν να προσγειώνεσαι σε στέρεο έδαφος και δεν φοβάσαι μην πέσης. 

Ενώ προηγουμένως ήσουν ψηλά και έλεγες: 

«Από δω θα πέσω, από κει θα πέσω» και είχες φόβο και ταραχή. Άπαξ και έπεσες χαμηλά και πάτησες σε στέρεο έδαφος, δεν φοβάσαι μην πέσεις πιό κάτω!"

Γέροντας Εφραίμ Αριζόνας

Ο άνθρωπος που δεν προσεύχεται είναι ''νεκρός''

πηγή

Μαρτυρία από Αμερική για τη Γερόντισσα Γαλακτία

Επειδή μελετώ πολλά για την θαυμαστή Οσία Γαλακτία της Κρήτης, αποφάσισα να καταθέσω την δική μου εμπειρία που σημάδευσε την ζωή και την ιερωσύνη μου… Υπηρετώ στην Αμερική την Εκκλησία του Χριστού, με την δική Του ανοχή και την καθημερινή γεύση του Θείου ελέους Του. Το εννοώ και συγχωρέστε με που το τονίζω. Ευχηθείτε να το βιώνω αυτό καθημερινώς μήπως και αξιωθώ της σωτηρίας. Έχω οικογένεια, είμαι έγγαμος ιερεύς.

Η πρόνοια του Θεού έφερε εδώ στην Αμερική τον θαυμαστό Γέροντα Εφραίμ τον Φιλοθεΐτη. Αν δεν ερχόταν, θα κατέληγε η εδώ Εκκλησία χειρότερη από τον παπισμό σε εκκοσμίκευση… Υπήρξε ο φλογερότερος σημαιοφόρος του Σταυρού, που γνώρισα στη ζωή μου… Εφάμιλλος των Αποστόλων και των αρχαίων Αγίων, ξεπέρασε όλους τούς συγχρόνους Πατέρες σε ταπείνωση και δύναμη Πνεύματος, όπως είπε ο Άγιος Πορφύριος στη Γερόντισσα Μελάνη ηγουμένη της Ι. Μ. Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου Σικάγου… Τα σημεία πάμπολλα. Η αγιότητά του «έως των ουρανών» κατά το ψαλμικό. 

Στις συμβουλές του, μας τόνιζε ότι οι εκτρώσεις και οι σαρκικές αμαρτίες, ειδικά οι παρά φύση αμαρτίες, είναι το μεγαλύτερο πνευματικό πρόβλημα της εποχής μας… Ειδικά μέσα στο Γάμο βλασφημείται η Χάρις του Αγίου Πνεύματος και αλλοιώνονται τα πάντα από το πειρασμικό πνεύμα… Μας συνιστούσε να βοηθούμε τους ανθρώπους να απαλλαγούν απ’ αυτές τις φοβερές εστίες ψυχοσωματικής μόλυνσης πού δαιμονοποιούν την ζωή τους… Προσωπικά τα δεχόμουν όλα αυτά, αλλά φοβόμουν το κόστος από την πλευρά της διοίκησης της Εκκλησίας πού μέσα στο πνεύμα του περσοναλισμού και της μετανεωτερικότητας, προωθεί πολλές φορές τα αντίθετα. Έχουν και προσωπικούς λόγους να το κάνουν αυτό και διώκουν κάθε πατερική άποψη επί του θέματος…

Τον Ιανουάριο του 2019 βρέθηκα στην Ελλάδα… Είχα ήδη ακούσει για την γερόντισσα Γαλακτία στην Αμερική. Η αείμνηστη Χρυσάνθη Θεμελή πνευματοκόρη του Γέροντα, καθηγήτρια της Νομικής Σχολής Θεσσαλονίκης και ξένων Πανεπιστημίων (κοιμήθηκε πρόσφατα ως Αθανασία μοναχή) μιλούσε με πολύ ενθουσιασμό για την Οσία Γαλακτία. Είχε συνδεθεί στενά μαζί της… Μού έδωσε τον αριθμό κινητού του π. Αντωνίου και μού είπε να μιλήσω μαζί του. Ο π. Αντώνιος με πολλή χαρά προθυμοποιήθηκε να με εξυπηρετήσει. Μού εξήγησε όμως, ότι λόγω πολλαπλών εγκεφαλικών επεισοδίων κουράζεται εύκολα. Δεν λειτουργεί η εγκεφαλική της μνήμη, είπε, και δεν θυμάται πάντα τις κατάλληλες λέξεις να εκφρασθεί. Ειδικά μετά το μεσημέρι που την κουράζουν οι επισκέψεις… Άλλοτε είναι μια χαρά. Ειδικά τα πρωινά. Έλα πρωί, μου συνέστησε.

Όντως, σε δύο ημέρες ήμουν εκεί. Όμως μια καθυστέρηση στο αεροπλάνο με έκανε να φθάσω απόγευμα. Και όμως! Θαυμαστός ο Θεός εν τοις αγίοις αυτού! Η γερόντισσα με περίμενε! Με τρόπο θαυμαστό! Όλα μου θύμιζαν τον Γέροντα Εφραίμ! Τα μάτια, το χαμόγελο, η ακτινοβολία του προσώπου, η μυρωδιά σαν μωρού, σαν βρέφους, κάποια στιγμή και η έκρηξη ευωδίας σαν αγίου λειψάνου… Δεν είπα τίποτα… Τα δάκρυά μου βροχή… Εκεί δέχεσαι μετάγγιση ζωής… Δεν εξάγεις λόγο και κάτι άλλο ανθρώπινα επικοινωνιακό… Ζεις σε άλλη βιόσφαιρα και σιωπάς… Άλλωστε η σιωπή είναι η γλώσσα τού μέλλοντος αιώνος… Με πήρε στη μητρική αγκαλιά της… Θεέ μου τι παραδεισένια ζεστασιά ήταν αυτή! Με προσφώνησε με το όνομα μου.

"Πρόσεχε, παιδί μου, να μην κρίνης ουδεμία ψυχή...

"Πρόσεχε, παιδί μου, να μην κρίνης ουδεμία ψυχή· διότι εις τον κρίνοντα τον πλησίον παραχωρεί ο Θεός και πέφτει, για να μάθει να συμπαθει τον ασθενή αδελφό του.Όλους μας στηρίζει το έλεος του Θεού· και εάν υπερηφανευθούμε, σηκώνει ο Θεός την χάρη του, και γινόμεθα εμείς χειρότεροι των άλλων!"

Γέροντας Εφραίμ Φιλοθεΐτης

Είναι τόσο ψεύτικη αυτή η αγάπη, όσο και τα ψεύτικα λουλούδια.

Εκείνοι, που ομιλούν πληθωρικά περί αγάπης, νοθεύουν το περιεχόμενο της, για να περιπτυχθούν όλους τους αιρετικούς όλων των αποχρώσεων.
Είναι τόσο ψεύτικη αυτή η αγάπη, όσο και τα ψεύτικα λουλούδια.
Φρονούμεν ότι η Ορθοδοξία δεν έχει καμμία θέση ανάμεσα σ’ αυτό το συνονθύλευμα των πλανών και των αιρέσεων.
Αυτό το δόλιο «οικουμενικό» κατασκεύασμα δεν αποσκοπεί στην αναζήτηση της αληθείας, αλλά είναι ένα ανακάτεμα αφανισμού της Αλήθειας.

Γέροντας Εφραίμ Αριζόνας

πηγή

Τότε θα είναι που ο Χριστός θα αφαιρέσει από την μνήμη των σεσωσμένων την μνήμη των κολασμένων...

 Την φοβερή ημέρα της Δευτέρας Παρουσίας του Χριστού, θα ξεχωρίσουν οριστικά οι δίκαιοι από τους άδικους, οι αμαρτωλοί από τους μετανοημένους αμαρτωλούς και τα ερίφια από τα αρνιά. 

 Τότε όλοι οι άνθρωποι θα βλέπονται μεταξύ τους και άλλοι θα είναι εκ δεξιών και άλλοι θα είναι εκ αριστερών. Και θα βλέπουν πολλοί άνθρωποι τους συγγενείς τους να είναι εκ αριστερών... 

 Τότε όπως λένε οι Προφήτες, θα καθίσει μετά Δόξης στον θρόνο του ο Χριστός και ποταμός πύρινος θα ρέει από τον θρόνο του Κυρίου.

  Και οι πονηροί άγγελοι-δαίμονες θα σπρώχνουν τους εξ αριστερών ανθρώπους στον πύρινο αυτόν ποταμό, ο οποίος θα τους παίρνει και θα τους βυθίζει κάτω στον βυθό της κολάσεως. 

 Οι δίκαιοι, οι εκ δεξιών άνθρωποι, βλέποντας όλα αυτά, θα τρομάξουν και θα αναφωνήσουν παρακλητικά προς το Χριστό να μην γίνει η καταδίκη αυτή. Α

 λλά ο Χριστός θα τους πει, ότι δεν συμφέρει να γίνει κάτι τέτοιο, αλλά θα είναι και άδικο.

  Τότε θα είναι που ο Χριστός θα αφαιρέσει από την μνήμη των σεσωσμένων τη μνήμη των κολασμένων.