ΠΟΙΟ ΔΗΜΟΓΡΑΦΙΚΟ θέλουμε να λύσουμε κύριοι;

Εσείς ακούτε για πολύτεκνους λαϊκούς και ιερείς, ακόμη και για μετανάστες πολύτεκνους -μια και κοπτόμεθα για το μεταναστευτικό- και ειρωνεύεστε και γελάτε!
Εσείς θεωρείτε το παιδί εμπόδιο στην καριέρα σας (τάδε έφη εντεταλμένο της Κυβερνήσεως πρόσωπο επί της ... οικογενείας!) Εσείς σπρώχνετε τον ἀνθρωπο στην ανυποληψία και τις γάτες και τα σκυλιά στην παγκόσμια εκτίμηση!
Πόσο πια "οικονομικό" είναι το πρόβλημα της ολιγοτεκνίας, που το λέτε και το ξαναλέτε;
Πόσους πλούσιους ξέρετε που να είναι πολύτεκνοι;
Αφού κι εσείς ως πλούσιοι παιδιά δεν κάνετε. 1,1 παιδί αντιστοιχεί σε κάθε οικογένεια πολιτικών ενώ 2,8 με 3 παιδιά σε κάθε οικογένεια εγγάμων Ιερέων για να πάρουμε τους ιερείς για παράδειγμα. Ποιος είναι ο πιο κατάλληλος λοιπόν από την εμπειρία του να μιλήσει για το δημογραφικό από τους Ιερείς μας;
Αν δεν αγαπάς τα παιδιά, πώς θα κάνεις αρκετά;
Στάση ζωής είναι η πολυτεκνία, όχι γεμάτης τσέπης. Απόδειξη εσείς οι ίδιοι. Κάθε άλλο παρά άδεια είναι η τσέπη, αλλά παιδιά γιόκ.

Μπορούμε τελικά να μιλήσουμε για λύση δημογραφικού χωρίς να υποκρινόμαστε;
Πώς όμως, όταν μπαίνει τεκμήριο φορολογικό σε κάθε παιδί που γεννιέται, ψηφίζονται ομόφυλοι ψευτο-γάμοι απλώς κ μόνο για να ικανοποιηθεί ο άρρωστος δικαιωματισμός - καπρίτσιο μερικών εξουσιολάγνων γύρω σας, ερήμην (της τ ρ α γ ι κ ή ς πλειοψηφίας) του λαού, με φανερό σκοπό τελικά το ασύδοτο εμπόριο μήτρας και βρεφών και τη συγκομιδή λίγων ψήφων ακόμη, αν και πολλαπλάσιους έχετε χάσει;

Πολύτεκνη ελπίδα..!

Του Δημήτρη Γ.Μεταλληνού,εφημερίδα «Κέρκυρα Σήμερα».

Βιώνουμε μια δεκάχρονη κρίση, η οποία αντί να εκτονώνεται θεριεύει. Δεν είναι, όμως, η πρώτη φορά. Διαθέτουμε, τουλάχιστον, Εθνικό Όραμα; Διαθέτουμε Εθνικό Σχέδιο, για την Ελλάδα των επόμενων γενεών;

Ας επισκεφθούμε έναν άλλο ιστορικό λαό, που κατά τις προηγούμενες τρεις δεκαετίες πέρασε από την εθνική καταστροφή στην εθνική αναγέννηση. Μιλώ για τον ρωσικό λαό στη σύγχρονη μετακομμουνιστική περίοδό του.

Έναν Ορθόδοξο λαό στη συντριπτική του πλειονοψηφία, που έχει μάθει από τα λάθη του παρελθόντος να διεκδικεί - μέσα από το περήφανο εθνικά παρόν του - ένα λαμπρό και ένδοξο μέλλον. Αλήθεια, δεν αντιμετωπίζει οικονομικές δυσκολίες ο ρωσικός λαός; Δεν βιώνει την παγκόσμια οικονομική κρίση; Ασφαλώς και έχει απολέσει την (οικονομική) ποσότητα, αλλά διαθέτει πνευματική ποιότητα, που διαμορφώνεται από τα ανάλογα υψηλά πρότυπα, που προσφέρονται στον λαό και ιδιαίτερα στους νέους μέσω της παιδείας και των ΜΜΕ.

Στο πνεύμα αυτό ο ρώσος ηγέτης Β. Πούτιν, κατά την Παγκόσμια Ημέρα για τα παιδιά (!), παρέθεσε γεύμα στο Κρεμλίνο και βράβευσε (υπερ)πολύτεκνες οικογένειες, ενισχύοντας με τον τρόπο αυτό το «Τάγμα της Δόξας της Οικογένειας». Αξίζει να βρείτε στο διαδίκτυο την ομιλία του προς τους πολύτεκνους συμπατριώτες του και να συγκινηθείτε ή να … μειδιάσετε, ανάλογα με τις πνευματικές προϋποθέσεις που ο καθένας μας διαθέτει. 

Καταθέτω ενδεικτικά ένα χαρακτηριστικό απόσπασμα:
«…Οικογένειες σαν τις δικές σας, μεγάλες και γεμάτες γενναιόδωρη γονική αγάπη, ενσωματώνουν αιώνες παραδόσεων ενσυναίσθησης και καλοσύνης, αποδεικνύοντας μέσω του παραδείγματός τους, ότι δεν υπάρχουν εμπόδια για την επιθυμία να ενεργήσετε εποικοδομητικά και να κάνετε το καλό προσφέροντας φωτεινά παραδείγματα σε όσους θέλουν να σας ακολουθήσουν. Η φροντίδα των παιδιών και η παροχή βοήθειας για την πλήρη ανάπτυξη των ικανοτήτων τους είναι ένα από τα βασικά κίνητρα που προωθούν τους ανθρώπους, τις οικογένειες και την κοινωνία εν γένει…».

 Διαβάζοντας τα λόγια του ρώσου ηγέτη, σκεφτόμουν τις δικές μας αντιοικογενειακές πολιτικές και τα σαθρά πρότυπα, που προβάλλονται κατά κόρον από τα ΜΜΕ. Παιδοκτόνοι, πατροκτόνοι, συζυγοκτόνοι, εξωσυζυγικές σχέσεις, σεξουαλική ενδοοικογενειακή κακοποίηση, παιδεραστές, ενδοοικογενειακές συγκρούσεις, διαζύγια κι άλλες οικογενειακές ανωμαλίες. Η εν λόγω αρνητική προβολή έχει ως συνέπεια τη διασπορά φόβου, ιδιαίτερα προς τους νέους, οι οποίοι εκπαιδεύονται μέσα από αντιπρότυπα. Γιατί, να μην προβάλλονται ταυτόχρονα και με μεγαλύτερη ένταση τα υγιή πρότυπα, δηλ. (όμορφες) οικογένειες που αγωνίζονται μέσα σε μια προβληματική κοινωνία, να περισώσουν την οικογενειακή συνοχή και ευτυχία; Διότι υπάρχουν πολλές ευλογημένες οικογένειες, που αντιμετωπίζουν ενωμένες τον οικονομικό και πνευματικό πόλεμο. Τεκμηριώνεται, μάλιστα, ιστορικά, ότι αυτές οι οικογένειες τελικά διαμορφώνουν το κοινωνικό μας μέλλον, αντίθετα από τους εγωπαθείς και μοναχικούς αποδομητές της…

Οι πολύτεκνοι, κάποτε ευεργέτες της πατρίδος και σήμερα απόβλητοι!

Οι πολύτεκνοι, κάποτε ευεργέτες της πατρίδος και σήμερα απόβλητοι!

 Ετύγχαναν  προστασίας και στοργής από την Πολιτεία και σήμερα, λόγω της οικονομικής κρίσης, υφίστανται άγριο κυνήγι που οδηγεί στον αφανισμό τους!

Του Τάσου Κ. Κοντογιαννίδη

 Σήμερα, 1η Νοεμβρίου, είναι η ημέρα των πολύπαθων Πολυτέκνων που τα τελευταία χρόνια βάλλονται από το ανάλγητο κράτος που τους στερεί προνόμια που τους είχαν δοθεί: Φορολογικές ελαφρύνσεις, επιδόματα, μετεγγραφές των παιδιών τους στα Πανεπιστήμια κ.λ.π. Αυτή η απαράδεκτη συμπεριφορά μαρτυρεί ότι οι κυβερνώντες την τελευταία πενταετία, είχαν ως στόχο να αφανίσουν τους πολύτεκνους, αδιαφορώντας αν σε πενήντα χρόνια οι ΄Ελληνες θα είναι στον τόπο τους μια ισχνή μειοψηφία …  

 Στα πολύ παλιά χρόνια, δεν είχαν στον ήλιο μοίρα. Η πολιτεία δεν μπορούσε και ούτε έδειξε οίκτο κι ενδιαφέρον να τους βοηθήσει. Όταν ο αρχηγός της οικογένειας «έφευγε» νωρίς στον άλλο κόσμο, η χήρα με τα ορφανά έβρισκαν στοργή μόνο στην Εκκλησία.

 Κάποτε όμως έρχεται η αρχή και η αφορμή δόθηκε στους Βαλκανικούς