Μνήμη του Αγίου Ιερομάρτυρα Αβίβου επισκόπου Γεωργίας

 Στα μέσα του 6ου αιώνα ο σάχης της Περσίας Χοσρόης Α’ (531 - 579 ), γιος και διάδοχος του Καβάλη Α’ (488 - 531 ), εισβάλλοντας στην Καχέτη, που βρισκόταν τότε σε εσωτερική αναστάτωση, κατέκτησε τις περιοχές Ράνι, Μοβακάν και Αλαζάν. 

Στη συνέχεια στράφηκε εναντίον της Κάρτλης, υποτάσσοντας και τη χώρα αυτή. Τη διοίκηση των επαρχιών την ανέθεσε σε σατράπες (Σατράπης (περσ. Χσαδράπ) λεγόταν ο διοικητής επαρχίας (σατραπείας) του αρχαίου περσικού κράτους). Στους κατοίκους επέβαλε φόρο υποτέλειας. Το χειρότερο όμως είναι ότι θέλησε να εξαφανίσει το χριστιανισμό και να επιβάλει το μαζδαϊσμό. Πρόσταξε, λοιπόν, να χτιστούν σ’ όλες τις πόλεις και τα χωριά πυρολατρικοί ναοί, στους οποίους στήθηκαν βωμοί με άσβεστη φωτιά. Πολλοί χριστιανοί, είτε αναγκασμένοι είτε παρασυρμένοι, αρνήθηκαν τον αληθινό Θεό και δέχτηκαν την περσική πλάνη.

  Ναός πυρολατρικός χτίστηκε και στην πόλη Νεκρέσι, της οποίας επίσκοπος ήταν ο μακάριος Άβιβος, όπως είδαμε στο βίο του οσίου Ιωάννου Ζενταζνέλι. Ο καλός ποιμενάρχης δεν μπορούσε να ανεχθεί τη λατρεία των δαιμόνων στην ίδια του την έδρα. Οπλισμένος, λοιπόν, με θείο ζήλο, πήγε μια μέρα στο ναό, προχώρησε θαρρετά ως το θυσιαστήριο και, ρίχνοντας νερό πάνω στην φλόγα, την έσβησε.

Η γενναία πράξη του επισκόπου έκανε τους χριστιανούς να ενθουσιαστούν και τους πυρολάτρες να μουδιάσουν. Πολλοί Γεωργιανοί, που είχαν πλανηθεί, γύρισαν πάλι στην Εκκλησία του Χριστού.

H Μονή Νεκρέσι στην Γεωργία όπου έζησε ο Άγιος Αβίβος

Από την ημέρα εκείνη ο φιλόθεος ιεράρχης, με το σταυρό στο χέρι, άρχισε να οργώνει την επαρχία του. Περιοδεύοντας ακούραστα σε πόλεις και χωριά,

Καθεδρικός Ναός της Τσάλεντζικχα με τις εξαιρετικές τοιχογραφίες της Κωνσταντινουπολίτικης Σχολής του 14ου αιώνα.

Ο Καθεδρικός Ναός της Τσάλεντζικχα της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος  είναι ένας μεσαιωνικός Γεωργιανός Ορθόδοξος καθεδρικός ναός που βρίσκεται σε έναν ψηλό λόφο στην ομώνυμη πόλη και δήμο, στο μχάρε Σαμεγκρέλο-Ζέμο Σβανέτι της Γεωργίας.

Ο καθεδρικός ναός της Τσάλεντζικχα είναι θολωτός, σταυροειδής σε ορθογώνια βάση, με τρία περίστωα. Είναι γνωστός για τον μοναδικό κύκλο τοιχογραφιών που αντιπροσωπεύει την εισαγόμενη βυζαντινή παλαιολογική τεχνοτροπία, και αναγνωρισμένος ως Μνημείο Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Γεωργίας.
Ο καθεδρικός ναός χτίστηκε τον 12ο-14ο αιώνα. 

Το 1384-1396 ο Εμμανουήλ Ευγενικός, ένας βυζαντινός καλλιτέχνης από την Κωνσταντινούπολη, τοιχογράφησε το εσωτερικό της εκκλησίας με εντολή του εριστάβι (Δούκα) Βάμε Α' Νταντιάνι, όπως αναφέρεται στις επιγραφές του ναού στα γεωργιανά και στα ελληνικά. Οι εξαιρετικές τοιχογραφίες είναι τα μοναδικά χρονολογημένα και υπογεγραμμένα έργα τέχνης της Κωνσταντινουπολίτικης Σχολής από τα τέλη του 14ου αιώνα.

Τον 17ο αιώνα ο Πρίγκιπας Λεβάν Β' της Μινγκρελίας (βασ. 1611-1657) ίδρυσε μία επισκοπή στην Τσάλεντζικχα. Με εντολή του επίσκοπου Ευδαίμων Τζαϊάνι έγιναν

Mοναστήρια λαξευμένα σε σπήλαια στην Βάρτζια της Γεωργίας

Η Βάρτζια είναι μια τοποθεσία με μοναστήρια λαξευμένα σε σπήλαια, που βρίσκεται στις πλαγιές του όρους Ερουσέτι, στην αριστερή όχθη του ποταμού Κύρος, σε απόσταση 30 χλμ. από την Ασπίντζα, στη νότια Γεωργία. Η κύρια περίοδος κατασκευής ήταν το δεύτερο μισό του 12ου αιώνα. Τα σπήλαια εκτείνονται κατά μήκος του γκρεμού κατά περίπου 500 μ. και έως και 19 βαθμίδες. Η Εκκλησία της Κοίμησης, που χρονολογείται από τη δεκαετία του 1180 κατά τη χρυσή εποχή των Θαμάρ και Ρουσταβέλι, διαθέτει μια σημαντική σειρά από τοιχογραφίες. Μετά την κατάκτηση από τους Οθωμανούς τον 16ο αιώνα, η τοποθεσία ως επί το πλείστον εγκαταλείφθηκε. Τώρα, ως μέρος ενός αποθέματος κρατικής κληρονομιάς, η εκτεταμένη περιοχή της Βαρτζία- Κερτβίσι έχει προταθεί για να συμπεριληφθεί στον Κατάλογο με Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO

Η ευρύτερη περιοχή της Βάρτζια περιλαμβάνει επίσης την εκκλησία των αρχών του 11ου αιώνα στο Ζέντα Βάρτζια και το χωριό στους βράχους με τις εκκλησίες σπήλαια του 10ου-12ου αιώνα στο Αναναούρι. Το κύριο χαμηλότερο επίπεδο λαξεύτηκε στο κεντρικό στρώμα του γκρεμού από τουφοειδή λατυποπαγή σε υψόμετρο 1300 μ. από την επιφάνεια της θάλασσας.

Διακρίνεται σε ανατολικό και δυτικό τμήμα από την Εκκλησία της Κοίμησης. Στο ανατολικό τμήμα του συγκροτήματος υπάρχουν 79 ξεχωριστά οικήματα σπηλαίων, σε οκτώ βαθμίδες και με συνολικά 242 δωμάτια, με συμπεριλαμβανόμενα 6 παρεκκλήσια, την «Αίθουσα της Θαμάρ», μία αίθουσα συνεδριάσεων, μία αίθουσα υποδοχής, ένα φαρμακείο και 25 κελάρια κρασιών. 185 περιέκτες κρασιών που βρέθηκαν βυθισμένοι στο πάτωμα είναι τεκμήρια για την σημασία της αμπελουργίας για τη μοναστηριακή οικονομία.

Η μορφή της Παναγίας(περίπου 1180)στο λαξευμένο σε σπήλαια μοναστήρι Βάρτζια

  Η μορφή της Παναγίας(περίπου 1180)στο λαξευμένο σε σπήλαια μοναστήρι Βάρτζια,που βρίσκεται στις πλαγιές του όρους Ερουσέτι,

 στην αριστερή όχθη του ποταμού Κύρος, σε απόσταση 30 χλμ. από την Ασπίντζα, στη νότια Γεωργία.

Προσκυνητής στο μοναστήρι του Σαμτάβρο στον Άγιο Γαβριήλ

Το μοναστήρι της Μεταμορφώσεως του Σαμτάβρο χτίστηκε τον 4ο αιώνα από τον βασιλιά Μιριάν τον Γ.

Στην πρωτεύουσα τότε της χώρας  βρέθηκε η Αγία Νίνα την ημέρα πού ολόκληρος ο λαός, με επικεφαλής το βασιλιά Μιριάν (265-342), είχε συγκεντρωθεί σ’ ένα βουνό, απέναντι από την πόλη,για να προσφέρει θυσίες στο ανθρωπόμορφο είδωλο Αρμάζ. Κατευθύνθηκε και εκείνη προς το βουνό. Κρυμμένη στο κοίλωμα ενός βράχου, παρακολουθούσε τις ειδωλολατρικές τελετές. Και κάποια στιγμή, καθώς ήχησαν οι σάλπιγγες και τα πλήθη έπεσαν στη γη για να προσκυνήσουν το Αρμάζ, η καρδιά της αγίας άναψε από θειο ζήλο. 

Σήκωσε τα μάτια της στον ουρανό και προσευχήθηκε θερμά:
— Παντοδύναμε Θεέ! Οδήγησε το λαό αυτό στη γνώση Σου! Σύντριψε τα είδωλα! Ελευθέρωσε τούτες τις ψυχές από την εξουσία του διαβόλου!...
Την ίδια στιγμή ο ολοκάθαρος ουρανός σκοτείνιασε. Μαύρα σύννεφα πλησίασαν με τρομερή ταχύτητα από τη δύση και στάθηκαν ακριβώς πάνω από τον ειδωλολατρικό ναό.

  Ξέσπασαν τότε βροντές, αστραπές και δυνατή ανεμοθύελλα. Μέσα σε ελάχιστη ώρα ο ναός γκρεμίστηκε και το είδωλο Αρμάζ έγινε συντρίμμια. Μετά απ’ αυτή τη θεομηνία ο ήλιος έλαμψε πάλι λαμπρότερος από πριν! Ήταν 6 Αυγούστου, η ημέρα της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος, και το θαβώρειο φως, αστράφτοντας για πρώτη φορά στη Γεωργία, σκόρπισε το ειδωλολατρικό σκοτάδι. 
Από τότε ο βασιλιάς Μιριάν και ο λαός του έχασαν την πίστη τους στη δύναμη του Αρμάζ και άρχισαν να αναρωτιούνται τί σημείο ήταν εκείνο πού έγινε και τί προμηνούσε για το μέλλον.

  Στη Μτσχέτα τώρα η αγία, καθώς περνούσε μπροστά από τον βασιλικό κήπο, είδε τη γυναίκα του κηπουρού, πού την έλεγαν Αναστασία, να τρέχει κοντά της και να την καλεί στο σπίτι της. Σαν να τη γνώριζε από παλιά, σαν να την περίμενε. Ο Θεός την είχε φωτίσει, για να βοηθήσει την αγία στο ξεκίνημα του έργου της.
  Η αγία ακολούθησε την Αναστασία ως το σπίτι της, όπου τόσο η ίδια όσο και ο άνδρας της όχι μόνο τη φιλοξένησαν με πολλή αγάπη, αλλά και την παρακάλεσαν να μείνει μαζί τους σαν αδελφή, γιατί ήταν άτεκνοι και τους έθλιβε η μοναξιά. Εκείνη δέχτηκε, και ο κηπουρός, σύμφωνα με την επιθυμία της, της έχτισε ένα κελάκι σε μια άκρη του κήπου. 

Στη θέση αυτή στα ανατολικά του ναού -μέσα στον περίβολο τώρα της γυναικείας μονής Σαμτάβρο- είναι κτισμένο σήμερα ένα παρεκκλήσι προς τιμήν της αγίας Νίνας.
Ανακατασκευάστηκε τον 11ο αιώνα από τον βασιλιά Γεώργιο τον Α΄και τον Καθολικό-Πατριάρχη Μελχισεδέκ.Οι αρχαιολόγοι ανακάλυψαν την ύπαρξη ναού πριν τον 11ο αιώνα.

Οι τοιχογραφίες είναι του 19ου αιώνα,ενώ στα βόρεια του ναού βρίσκεται ένα τριώροφο καμπαναριό του 15-16ου αιώνα.Ένας κυλινδρικός πύργος του 18ου αιώνα διατηρείται στα τείχη του μοναστηριού.Υπάρχουν φρυάγματα τοιχογραφιών του 15ου-17ου αιώνα.

Στο μοναστήρι αυτό βρίσκονται και τα λείψανα του μεγάλου σύγχρονου Αγίου και ομολογητή Γαβριήλ(+2 Νοεμβρίου 1995)_ΕΔΩ

Επίσης στο μοναστήρι υπάρχει ο τάφος του βασιλιά Μιριάν και της βασίλισσας Νάνα 

proskynitis.blogspot.

Η εικόνα της Παναγίας Τσιλκάνι (Tsilkani-9ος αιώνας)

Η εικόνα (9ος αιώνας)  της Παναγίας Τσιλκάνι (Tsilkani). Βρίσκεται στην Μονή Τσιλκάνι στο Καρτίλι της Γεωργίας

Η Μονή Αγ.Τριάδος-Gereti.Το σύμβολο της Γεωργίας

 Το μοναστήρι της Αγίας Τριάδος(Τσμιντ Σαμπέτε)βρίσκεται σε μια ορεινή περιοχή κοντά στο Τζερέτι και θεωρείται σύμβολο της Γεωργίας.

 Χαρή στο εκπληκτικό τοπίο που το περιβάλλει(στο βάθος φαίνεται το όρος Σαμέμπα)αλλα και χάρη στην ιστορική του σημασία το μοναστήρι αυτό το επισκέπτονται προσκυνητές αλλά και τουρίστες.

  Είναι χτισμένος στην δεξιά όχθη του ποταμού Τσκχέρι,σε υψόμετρο 2400 μέτρων,στο Όρος Καζμπέκ(5047 μ).Χτίστηκε τον 14ο αιώνα και χρησιμόποιηθηκαν μεγάλοι ογκόλιθοι γρανίτη.Από τότε χρονολογείται και το καμπαναριό.

 Ο ναός είναι σταυροειδής με τρούλο.Στο εσωτερικό του ναού διατηρούνται μερικές από τις αρχικές τοιχογραφίες μαζί με μεταγενέστερες.

 Ο ναός είναι σημείο προσανατoλισμού για τους ορειβάτες.Για να φτάσει κάποιος εκεί χρειάζεται περίπου μισή ω΄ρα με το αυτοκίνητο ξεκινώντας από το χωριό Τζερτζέτι

Ο Όσιος Ιωάννης εκ Γεωργίας και οι μαθητές αυτού(+7 Μαίου)

  Ὁ Ὅσιος Ἰωάννης καταγόταν ἀπὸ τὴ Συρία καὶ ἔζησε περὶ τὰ τέλη τοῦ 5^ου αἰώνα μ.Χ. Σπούδασε τὴν κατὰ κόσμο σοφία στὴν Ἀντιόχεια. Ἡ πνευματική του πρόοδος συμβάδιζε μὲ τὸ πέρασμα τοῦ χρόνου. Σὲ νεαρὴ ἡλικία ἀκολούθησε τὸν ἀσκητικὸ βίο καὶ ἔγινε μοναχός.
 Ἡ ταπείνωσή του ἦταν τόσο βαθιά, ὥστε θεωροῦσε τὸν ἑαυτό του σκώληκα καὶ ὄχι ἄνθρωπο. Ἡμέρα καὶ νύχτα παρακαλοῦσε τὸν Θεὸ νὰ τὸν εὐλογεῖ, γιὰ νὰ πολεμᾶ τὰ πάθη τῆς ψυχῆς καὶ τοῦ σώματος. Ὁ Θεὸς ἄκουσε τὴν προσευχή του καὶ τοῦ χάρισε τὴν ἀπάθεια καὶ τὸ χάρισμα τῆς θαυματουργίας. Ἡ φήμη τῆς ἁγιότητάς του ἄρχισε νὰ ἁπλώνεται σὲ ὅλη τὴ Συρία. Ὁ κόσμος ποὺ συνέρρεε στὸν Ἅγιο Γέροντα ἦταν πολὺς καὶ αὐτὸ διατάρασσε τὴ μοναχική του ἡσυχία. Γι’ αὐτὸ φεύγει ἀπὸ τὸν τόπο ποὺ ἀσκήτευε καὶ κρύβεται βαθιὰ στὴν ἔρημο.

Ὁ Θεός, ὅμως, ἀλλιῶς οἰκονόμησε τὰ πράγματα. Βλέπει, λοιπόν, ὁ Ἅγιος σὲ ὄνειρο τὴν Παναγία, ἡ ὁποία τοῦ ἔδωσε ἐντολὴ νὰ ἐπιλέξει δώδεκα μαθητές του καὶ νὰ μεταβοῦν στὴν Ἰβηρία, γιὰ νὰ ἑδραιώσουν τὴν χριστιανικὴ πίστη τοῦ λαού της. Ὁ Ἅγιος κάλεσε τοὺς ὑποτακτικούς του καὶ τοὺς ἀνέφερε τὸ γεγονός. Ὅλοι ἐπιθυμοῦσαν νὰ τὸν ἀκολουθήσουν. Τότε ἐκεῖνος ἔγραψε τὰ ὀνόματα ὅλως σὲ ξεχωριστὰ χαρτιὰ καὶ τὰ ἔβαλε ἐπάνω στὴν Ἁγία Τράπεζα. Ὅλοι τὴ νύχτα οἱ Πατέρες προσεύχονταν. Τὸ πρωί, μετὰ τὴν Θεία Λειτουργία, ὁ Ὅσιος τοὺς εἶπε νὰ ὑψώσουν τὰ χέρια τους στὸν οὐρανὸ λέγοντας«Κύριε, ἐλέησον». Κατὰ τὴν ὥρα τῆς προσευχὴς Ἄγγελος Κυρίου πῆρε ἐνώπιον ὅλων δώδεκα χαρτιὰ ἀπὸ τὴν Ἁγία Τράπεζα καὶ τὰ ἔβαλε στὰ χέρια τοῦ Ὁσίου.

Οἱ ἐκλεγέντες μαθητὲς ἦταν οἱ Σίω, Δαβίδ, Ἀντώνιος, Θαδδαῖος, Στέφανος, Ἰσήδωρος, Μιχαήλ, Πύρρος, Ζήνων, Ἰσέ, Ἰωσὴφ καὶ Ἄβιβος. Στὴ συνέχεια ἐξέλεξε γιὰ ἡγούμενο τῆς σκήτης κάποιο μοναχὸ Εὐθύμιο καὶ ξεκίνησε μὲ τοὺς μαθητές του τὸ ταξίδι.

 Ἄγγελος Κυρίου ἐμφανίσθηκε στὸν Ἐπίσκοπο τῆς πρωτεύουσας τῆς Γεωργίας Εὐλόγιο καὶ τοῦ εἶπε γιὰ τὸν ἐρχομὸ τοῦ δούλου τοῦ Θεοῦ Ἰωάννου καὶ τῶν μαθητῶν του. Τότε ὁ μακάριος ἐκεῖνος Ἐπίσκοπος ξεκίνησε συνοδευόμενος ἀπὸ τὸν κλῆρο καὶ τὸν λαό, γιὰ νά τοὺς ὑποδεχθεῖ. Ὁ Ὅσιος Ἰωάννης ἔβαλε μετάνοια στὸν Ἐπίσκοπο καὶ πῆρε τὴν εὐλογία του. Καὶ τότε συνέβη τὸ θαῦμα ποὺ μοιάζει μὲ ἐκεῖνο ποὺ ἔγινε τὴν ἡμέρα τῆς Πεντηκοστῆς μετὰ τὴν κάθοδο τοῦ Ἁγίου Πνεύματος στοὺς Ἀποστόλους. Ὁ Ὅσιος μιλοῦσε τὴ γεωργιανὴ γλῶσσα.

Ὁ Ὅσιος καὶ οἱ μαθητές του κήρυξαν σὲ ὅλη τὴν Γεωργία καὶ προσκύνησαν ὅλους τοὺς εὐλογημένους τόπους ἀπὸ τοὺς ὁποίους εἶχε περάσει ἡ Ἁγία Νίνα.

Μετὰ τὸ πέρας τοῦ ἱεραποστολικοῦ τους ἔργου ζήτησαν ἀπὸ τὸν Θεὸ νὰ τοὺς ὑποδείξει μόνιμο τόπο ἀσκήσεως καὶ διαμονῆς. Ὁ τόπος αὐτὸς ἦταν τὸ ὄρος Ζάντεν. Ὁ Ἅγιος ἐγκαταστάθηκε σὲ ἕνα σπήλαιο καὶ ἄρχισε νὰ μιμεῖται τὴν ἰσάγγελη πολιτεία τοῦ Ἰωάννου τοῦ Βαπτιστοῦ.

Ο τάφος του Αγίου Ιωάννου εκ Γεωργίας στην Μονή Ζανταζάνι

 Ἀπὸ ἐκεῖ πολλοὶ ἀπὸ τοὺς μοναχούς, ἀφοῦ στερεώθηκαν στὴν πίστη καὶ στὴν ἀνδρεία, ξεκίνησαν νὰ κηρύξουν τὸν Χριστὸ σὲ ὅλη τὴν χώρα. Ὁ Ὅσιος εἶχε μαζί του καὶ ἱερὰ λείψανα Ἁγίων, τὰ ὁποία τοὺς προσέφερε ὡς εὐλογία, γιὰ νὰ ἐμπνέονται ἀπὸ τὴν μνήμη τῶν Ἁγίων καὶ νὰ ἀκολουθοῦν τὸ παράδειγμά τους. Ἐκεῖνος συνέχισε τῆς ἄσκηση καὶ τὸ μονήρη ἡσυχαστικὸ βίο. Ἀκόμη καὶ τὰ ἄγρια θηρία τοῦ ὄρους ἔκαναν ὑπακοὴ στὸν Ὅσιο.

Η Μονή Ζανταζάνι

Ἔφθασε, ὅμως, ὁ καιρὸς γιὰ νὰ ἀναπαυθεῖ στὴν ἀγκαλιὰ τοῦ Θεοῦ. Ὁ Κύριος τοῦ ἀποκάλυψε τὴν ὥρα τοῦ θανάτου του. Κάλεσε τοὺς μαθητές του, τοὺς νουθέτησε πατρικά, τοὺς εὐλόγησε, μετέλαβε τῶν Ἀχράντων Μυστηρίων καὶ παρέδωσε τὸ πνεῦμα.

πηγή/.proskynitis

Ορθόδοξα μοναστήρια και ναοί της Γεωργίας

Το εντυπωσιακό γεωργιανό μοναστήρι του 6ου αιώνα David Gareja

Το David Gareja είναι ένα γεωργιανό ορθόδοξο μοναστήρι το οποίο βρίσκεται στην περιοχή Κακχέτι της Ανατολικής Γεωργίας,στις ημι-έρημες πλαγιές του Όρους Γκαρέγια,60-70 χλμ.Ν.Α.της Τυφλίδας.Στο μοναστικό αυτό σύμπλεγμα υπάρχουν εκατοντάδες κελιά,εκκλησίες,παρεκκλήσια και σπηλιές.Ένα μέρος του μοναστικού συμπλέγματος βρίσκεται στο έδαφος του Αζερμπαιτζάν,γεγονός που έχει προσκαλέσει προστριβές μετεξύ των δύο χωρων.

Αυτό το μοναστικό σύμπλεγμα ιδρύθηκε τον 6ο αιώνα από τον Άγιο Δαβίδ Γκαρέτζέλι ΕΔΩ .Το μοναστήρι είχε στενές σχέσεις με την εκάστοτε βασιλική οικογένεια.Η μονή γνώρισε την μεγαλύτερη ακμή μεταξύ του 11ου και 13ου αιώνα.

Μετά την πτώση της γεωργιανής μοναρχίας η μονή γνώρισε μια παρακμή μετά τις επιθέσεις των Μογγόλων(1265).Επίσης επέζησε της επίθεσης των Περσών Σαφαφίδων(1615)όταν οι μοναχοί σφαγιάστηκαν και χάθηκαν πολύτιμα χειρόγραφαΤο 1690 η μονή ανακαινίστηκε από τον μοναχό Onopre Machutadze.

Το 1921 οι μπολσεβίκοι έκλεισαν το μοναστήρι το οποίο έμεινε ακατοίκητο Κατά τον πόλεμο στο Αφγανιστάν οι Σοβιετικοί το χρησιμοποιούσαν σαν πεδίο βολής,γεγονός πού κατάστρεψε πολλές από τις παμπάλαιες τοιχογραφίες.Το 1988 δεκάδες χιλιάδες Γεωργιανοί διαδήλωσαν στην Τυφλίδα και εκατοντάδες φοιτητές κατέλαβαν τον χώρο των στρατιωτικών ασκήσεων,πετυχαίνοντας έτσι την μεταφορά του στρατοπέδου.

Σήμερα το μοναστήρι επαναλειτουργεί και είναι προσκυνηματικός προορισμός.

Το σπήλαιο του Αγ.Αποστόλου Σίμωνα στην Αμπχαζιά της Γεωργίας και ο ναός του

Το Πατριαρχείο της Γεωργίας σ''ενα σύντομο ιστορικό της γεωργιανής εκκλησίας αναφέρει ότι:''Η Παναγία θεωρείται προστάτρια και μεσίτρια της Γεωργίας''Η Ορθόδοξη εκκλησία της Γεωργίας έχει ιδρυθεί από τους Αγιους Αποστόλους.Μεταξύ αυτών αναφέρονται ως κύρηκες του χριστιανισμού στα γεωργιανά εδάφη τους:Αγ.Ανδρέα και Άγιο Σιμωνα στα δυτικά,τον Άγιο απόστολο Ματθία στα νότιοδυτικά και τους Αγίους Βαρθολομαίο και Θαδδαίο-ανατολικά

Η μονή στον Νέο Άθω

Τα ταξίδια τους και τα κηρύγματά τους έχουν διατηρηθεί στα γεωργιανά χρονικά,αλλά υπάρχουν αναφορές και σε Έλληνες και Λατίνους συγγραφείς όπως οι Ωριγένης(2ος-3ος αιωνας),επίσκοπος Δωρόθεος Τύρου(4ος αιώνας),Αγ.Επιφάνιος Κύπρου(4ος αιώνας)και Νικήτας Παφλαγονίας(9ος αιώνας).Επιπλέον υπάρχουν και αρχαιολογικές μαρτυρίες για τον πρώιμο γεωργιανό χριστιανισμό(Ι-ΙΙΙ αιώνας)

Ωστόσο άλλες πηγές τόσο ορθόδοξες ,οσο και καθολικές, αναφέρουν ώς τόπου μαρτυρίου του Αγίου αποστόλου Σίμωνα του Ζηλωτή άλλα μέρη.
-ότι σταυρώθηκε στη Βρετανία(στο σημερινό Linconshire)
-οτι του έκοψαν το κεφάλι στη Γεωργία(στο Weriosphora ή κατά άλλες πηγές στον Νέο Άθω)
-ότι σταυρώθηκε στην Περσία(στο Σουανίρ)
-ότι σταυρώθηκε στη Σαμάρεια
Οτι πέθανε ειρηνικά στην Έδεσσα

Ο Ι.Ναος του Αγ.Αποστ.Σίμωνα στον Νέο Άθω

Ο Αγ.Απόστολος Σίμωνας είναι ο νυμφίος του γάμου που έγινε στην Κανά της Γαλιλαίας.Μετά το εκεί θαύμα έγινε απόστολος και ακολούθησε το Χριστό.

Η είσοδος στο σπήλαιο

Το εσωτερικό του σπηλαίου

Σύμφωνα με την τοπική παράδοση η μόνή που έχει χτιστεί προς τιμήν του Αγ.Σίμωνα στον Νέο Άθω-Τσκούμ,βρισκεται πάνω στον τόπο του μαρτυρίου του.Την πρωτη εκκλησία σ'αυτό το μέρος έχτισαν μοναχοί από το Αγ.Όρος γύρω στον 12ο αιώνα.
Ο Νέος Άθως είναι μια πόλη στην περιοχή  της Γκουνταούτα στην Αμπχαζίας(δυτική Γεωργία),Οι Αμπχάζιοι  τιμούν ιδιαίτερα τον Άγιο Σίμωνα μαζί με τον Άγιο Απόστολο Ανδρέα.

Κάθε χρόνο γίνεται μεγάλο προσκύνημα προς τιμήν του Αγίου Σίμωνα.Κοντά στο μοναστήρι υπάρχει μαι φυσική σπηλιά όπου λέγεται ότι έζησε ο Άγ.Σίμωνας.Χιλιάδες χριστιανών την επισκέπτονται για να προσευχηθούν.
Λείψανα του Αγίου βρίσκονται στην Τουλούζ,ατον Αγ.Πέτρο της Ρώμης αλλά και στην εκκλησία Μποντεάνου στο Βουκουρέστι.

μετάφραση-επιμέλεια http://www.proskynitis.blogspot.com/

πηγήhttp://simon-kananit.hrest.info/sviatie-mesta/peshera-simona-kananita/