ΠΑΤΗΣΤΕ ΣΤΙΣ ΕΙΚΟΝΕΣ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΔΕΞΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΔΕΙΤΕ ΤΑ ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ ΜΑΣ!

Παρασκευή, 25 Ιουνίου 2021

Τα ίχνη της Ιεράς εικόνος της ''Υπεραγίας Θεοτόκου της Λύδδας'' στον Ιερό Ναό του Αγίου Γεωργίου στην Λήδδα!!

Τα ίχνη της Ιεράς εικόνος της ''Υπεραγίας Θεοτόκου της Λύδδας'' στον Ιερό Ναό του Αγίου Γεωργίου στην Λήδδα


  Η εικόνα της Παναγίας της Μονής Νεάμτς,είναι γνωστή και ως Lidianca(από την Λήδδα δηλαδή)ή Romana(από την Ρώμη)ονομασίες που σχετίζονται με τα μέρη απ'όπου πέρασε η εικόνα.
 Σύμφωνα με την παράδοση είναι αντίγραφο μιας εικόνας της Παναγίας η οποία εμφανίστηκε μόνη της(αχειροποίητος) πάνω σε μία κολώνα ενός ναού στην Λήδδα(τόπος μαρτυρίου του Αγ.Γεωργίου).
Αυτό συνέβη όταν οι Άγιοι Απόστολοι κύρητταν τον χριστιανισμό στα μέρη εκείνα.
Το 665,ο Άγ.Γερμανός-μετέπειτα πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως-είδε την μορφή της Παναγίας πάνω στην κολώνα και ζήτησε να του αγιογραφήσουν ένα αντίγραφο σε ξύλο.Στο πίσω μέρος ζήτησε να αγιογραφηθεί ο Άγ.Μεγαλομάρτυς Γεώργιος.

Η συνέχεια της ιστορίας της θαυματουργής αυτής εικόνας στο  https://proskynitis.blogspot.com/2012/06/blog-post_6070.html

Πέμπτη, 24 Ιουνίου 2021

Το άφθαρτο χέρι της Αγίας Φεβρωνίας και το φριχτό μαρτύριό της


Το άφθαρτο χέρι της Αγίας Φεβρωνίας στην Μονή Χουρέζι της Ρουμανίας

  Κατά τους χρόνους του μεγάλου διωγμού που είχε εξαπολύσει ο Διοκλητιανός κατά των Χριστιανών, ζούσε στην Ρώμη ένας νεανίας ονόματι Λυσίμαχος, ο οποίος προοριζόταν για έπαρχος μετά τον θάνατο του πατέρα του. Όμως, επειδή ο Διοκλητιανός είχε ακούσει ότι αυτός ο νεαρός σεβόταν τον Χριστό, απεφάσισε να τον στείλει στην Ανατολή, μαζί με τον κακότροπο θείο του, τον Σελήνο και πλήθος στρατιωτών, για να διώξουν τους Χριστιανούς. Πράγματι κατέφθασαν σε μια χώρα της Μεσοποταμίας, την Παλμύρα, και ο άσπλαχνος Σελήνος θανάτωνε πολλούς Χριστιανούς. Ο Λυσίμαχος λυπόταν πικρά για όλα αυτά, διότι η μητέρα του ήταν Χριστιανή και του είχε διδάξει να πιστεύει στον Χριστό. Γι’ αυτό και ανακοίνωσε κρυφά στον Πρίμο, που ήταν επικεφαλής των στρατιωτών, ότι είχε εντολή από την μητέρα του να μην θανατώσει κανέναν Χριστιανό και επειδή πονούσε η ψυχή του βλέποντας τον θείο του να εγκληματεί κατά των αθώων Χριστιανών, κατέπεισε τον Πρίμο να μην φυλακίζει Χριστιανούς και να ειδοποιούνται τα Μοναστήρια ώστε να κρύβονται οι μοναχοί και οι μοναχές για να μην τους βρίσκουν οι διώκτες.
Σκηνές από τον βίο της Αγίας Φεβρωνίας(14ος αιώνας)Gracanica-Kosovo


  Στη χώρα αυτή υπήρχε ένα γυναικείο Μοναστήρι με πενήντα μοναχές και Ηγουμένη την Βρυένη. Ανάμεσα στις αδελφές ήταν και μια πολύ ενάρετη μοναχή, η εικοσάχρονη Φεβρωνία, που ήταν ανιψιά της Βρυένης, πολύ ωραία και εύμορφη που στα μέρη εκείνα δεν υπήρχε ωραιοτέρα γυναίκα καί λέγεται ότι δεν ήταν δυνατόν να ιστορίσει ζωγράφος το κάλλος και την φαιδρότητα του προσώπου της.   Γι’ αυτό και η Ηγουμένη Βρυένη την φύλαγε με φόβο και αγωνία από τους ασεβείς δίνοντάς της αυστηρότερο κανόνα νηστείας, μη χορταίνοντας καν τον άρτο και το νερό, με πολύ λιγοστό ύπνο που λάμβανε καθιστή ή χωρίς στρώμα καταγής, ώστε να βασανίζει το σώμα της, προσευχόμενη διαρκώς στον Θεό να απομακρύνει τον πειράζοντα διάβολο. 
  Αναγινώσκοντας με επιμέλεια τις Θείες Γραφές επειδή ήταν εκ φύσεως φιλομαθής, κατηχώντας με την πολυμάθειά της και τις άλλες αδελφές, ακόμα και τις κοσμικές γυναίκες που ερχόντουσαν προς πνευματική ωφέλεια στο Μοναστήρι. Μια εξ’ αυτών των γυναικών ήταν η Ιερεία, κόρη ενός Συγκλητικού, που θαύμαζε την Φεβρωνία και πήγαινε στον παρθενώνα για να ακούσει τα θεία λόγια της. Συνεπαρμένη η Ιερεία από τις νουθεσίες της, κατέπεισε ακόμα και τους γονείς της να λάβουν το Βάπτισμα.

Ο άγιος Πατήρ ημών Ιωάννης Καλαΐδης και η ευλάβειά του στα άγια λείψανα!

Μεγάλη ήταν η ευλάβεια του Αγίου Πατρός στα άγια λείψανα των αγίων της Ορθοδόξου Εκκλησίας μας! Στην οικία του υπήρχαν αρκετές τέτοιες ευλογίες αγίων, τις οποίες του τις δώρισαν ιερείς και ευλαβείς Χριστιανοί! Ο νυν επίσκοπος Αργολίδος Νεκτάριος του είχε χαρίσει τεμάχιο αγίου λειψάνου του αγίου Λουκά του ιατρού, αρχιεπισκόπου Συμφερουπόλεως και Κριμαίας. Η ηγουμένη της Ι. Μονής του αγίου Ραφαήλ, η Ευγενία Κλειδαρά, του είχε στείλει μικρά τεμάχια των τριών Αγίων και με την προσευχή του Αγίου Πατρός οι τρεις νεοφανείς Άγιοι έκαναν αμέτρητα θαύματα! Η ευωδία που εξέπεμπαν τα λείψανά τους ήταν άρρητη!

 Ενθυμούμαι ότι τα πρώτα χρόνια που τον γνωρίσαμε, είχε ένα μικρό τεμάχιο λειψάνου του αγίου Νεκταρίου, το οποίο ευωδίαζε συνεχώς! Η μεγάλη ευωδία που υπήρχε στα άγια λείψανα αυτών των Αγίων μαρτυρούσε ότι αυτοί οι Άγιοι ευαρεστούνταν να βρίσκονται στην οικία του! Άλλωστε είχε πλέον μεταβληθεί, στα τελευταία χρόνια της ζωής του και ο ίδιος σε "άγιο λείψανο" του οποίου βιώσαμε πολλές φορές την μεγάλη ευωδία! Τέλος, δεν θα ξεχάσω σε μία επίσκεψή μου στην οικία του, όταν του έφεραν να προσκυνήσει το άγιο λείψανο του αγίου Χρυσοστόμου, την ημέρα της εορτής του, με πόση ευλάβεια το καταφιλούσε, δεκάδες φορές και για αρκετή ώρα!

Η αγία ευχή του, καθώς και αγία ευχή των αγίων που τόσο είχε σε ευλάβεια,
να βοηθούν όλους τους Χριστιανούς!
Μιλτιάδης Τσεσμετζής - εκπαιδευτικός

"Απεναντίας, η απόλυτη αθεΐα είναι εντιμότερη από την κοσμική αδιαφορία"'(Φ.Μ.Ντοστογιέφσκι)


'"Και είμαι σίγουρος πως θα βρίσκετε μια τέτοια πίστη τιμιότερη, παρ' όλα αυτά, από την ολοκληρωτική απιστία... Πώς φαίνεστε πως είστε παπάς!" σχολίασε ο Σταυρόγκιν γελώντας.
Ο Τύχων του χαμογέλασε και πάλι και πρόσθεσε με φαιδρότητα:
"Απεναντίας, η απόλυτη αθεΐα είναι εντιμότερη από την κοσμική αδιαφορία"'.

(Φιόντορ Μιχάηλοβιτς Ντοστογιέφσκι, "Η εξομολόγηση του Σταυρόγκιν", εκδ. Εμπειρία εκδοτική, σελ. 30)

Θεραπευτική ενέργεια της αγίας Δεξιάς του Προδρόμου

           
Στις 16 Μαΐου του σωτηρίου έτους 1961, ημέρα Δευτέρα, εορτή του Αγίου Πνεύματος, μετά τη Λειτουργία, ο εφημέριος ιερομόναχος Παύλος μού διηγήθηκε τη θαυματουργία που έγινε σ’ αυτόν από την αγία Δεξιά του Τιμίου Προδρόμου, ως ακολούθως:
– Κατάλαβες τι μου συνέβη σήμερα στη Λειτουργία, πάτερ Λάζαρε; (*)
– Τι, του λέω, παρακαλώ, εξήγησέ μου καλύτερα.
– Βεβαίως με άκουγες στην ακολουθία του όρθρου, πόσο δυσκολευόμουν στις εκφωνήσεις, πώς είχε φράξει ο λαιμός μου από τη φαρυγγίτιδα που με τυραννά κατά καιρούς.
– Μάλιστα, του λέω, αυτό το αντιλήφθηκα, και έλεγα μέσα μου· άραγε στη Λειτουργία πώς θα τα καταφέρει ο παπάς; Και μάλιστα σήμερα που έχουν και συλλείτουργο;
– Άκουσε λοιπόν: Όταν συναχθήκαμε οι ιερείς στην εκκλησία για να πάρουμε καιρό, βλέποντας τον εαυτό μου σε κακή κατάσταση, πριν βάλει Ευλογητός ο ηγούμενος, τον παρακάλεσα να βγάλει την αγία Δεξιά του Τιμίου Προδρόμου να

Ο Άγιος Νεομάρτυρας Παναγιώτης ο Καισαρεύς



Ο Νεομάρτυρας αυτός καταγόταν από το Δελβινάκι της Ηπείρου και μαρτύρησε στην Κωνσταντινούπολη για τη χριστιανική του πίστη, στις 24 Ιουνίου 1765. Το τίμιο λείψανο του, ενταφιάστηκε από τους χριστιανούς με τιμές στον Ναό της Ζωοδόχου Πηγής στην Κωνσταντινούπολη. (Σύμφωνα με άλλες πληροφορίες, ο μάρτυρας αυτός μαρτύρησε το έτος 1767 και σε ηλικία 20 χρονών)

Ο γέροντας Κλεόπας Ιλίε κήρυκας και διδάσκαλος του Ευαγγελίου

               

  http://ikee.lib.auth.gr/record/280481/files/GRI-2015-15594.pdf



Πάτερ,με έσωσε ο Τίμιος Πρόδρομος!

Ένας από τους πρώτους Χριστιανούς μας εδώ στην Γκόμα είναι ο Πρόδρομος Mukandirwa Kibira, πατέρας επτά παιδιών. Πάντα παρών σε όλες τις ακολουθίες της Εκκλησίας και καλός συνεργάτης μας.

Την Τετάρτη 24 Φεβρουαρίου, μέρα της γιορτής του Αγίου Προδρόμου, Α΄ και Β΄ Εύρεσις της Τίμιας Κεφαλής του, ένας φίλος του ζήτησε να πάνε επίσκεψη σε έναν άρρωστο. Πριν φύγει από το σπίτι του, πήρε και έβαλε στην τσέπη του μια εικονίτσα του Τιμίου Προδρόμου. Είχε ακούσει, όταν ακόμα ήταν κατηχούμενος, ότι είναι καλό να έχουμε πάντα επάνω μας έναν Σταυρό, μια εικόνα ή ακόμη και την Καινή Διαθήκη για προστασία.

 Για να πάνε γρήγορα στον προορισμό τους σταμάτησαν ένα ταξί. Τα ταξί εδώ είναι δίκυκλες μηχανές. Μπροστά είναι ο οδηγός και από πίσω του οι επιβάτες. Καθώς πήγαιναν τους συνέβη φοβερό τροχαίο ατύχημα. Χτύπησαν με άλλο δίκυκλο, με συνέπεια να σκοτωθούν επιτόπου ο οδηγός και ο φίλος του Πρόδρομου.

 Ο Πρόδρομος, ω του θαύματος, χτύπησε μόνο στο πόδι του. Με τη σύγκρουση πετάχτηκε και βρέθηκε σε μεγάλη απόσταση από το σημείο του συμβάντος. Όταν συνήλθε από το σοκ, έβαλε το χέρι του στην τσέπη, πήρε στα χέρια του την εικονίτσα του Τιμίου Προδρόμου και άρχισε να κλαίει από συγκίνηση για το πώς σώθηκε. Δεν ήξερε τι να κάνει. Έλεγε μέσα του: «Θεέ μου, Θεέ μου, πόση αγάπη έχεις για μένα».

 Τους δύο νεκρούς και τον Πρόδρομο τους μετέφεραν στο νοσοκομείο. Όταν πήγα να τον επισκεφθώ, η πρώτη κουβέντα που μου είπε ήταν: 
«Πάτερ, με έσωσε ο Τίμιος Πρόδρομος! Με έσωσε η εικονίτσα που είχα επάνω μου κι αυτό γιατί άκουγα στις κατηχήσεις ότι είναι καλό να έχουμε πάνω μας τον Σταυρό ή μια εικόνα. Νιώθω ανάξιος για τη ζωή που μου χάρισε ο Θεός, τον Οποίο πιστεύω και αγαπώ πάρα πολύ. Να σας πω και κάτι άλλο, πάτερ. Δεν είμαι πιο καλός άνθρωπος από τους άλλους δύο που σκοτώθηκαν».

Το θαυμαστό αυτό γεγονός επηρέασε πάρα πολύ τους Χριστιανούς και τους κατηχουμένους μας και δοξάζουν τον Θεό για τις ανεξιχνίαστες βουλές Του.

~Το κείμενο μάς εστάλη από τον π. Χαρίτωνα Μουσουνγκάι, τον Αρχιερατικό Επίτροπο της Ι. Επισκοπής Γκόμα.

~Στη φωτογραφία ο Πρόδρομος με τον π. Χαρίτωνα

Τετάρτη, 23 Ιουνίου 2021

Να πεις στον πνευματικό σου,πως όταν του ζητήσει κάποιος ευχή υπέρ υγείας ,να τον στείλει στο γιατρο..!

ΠΗΓΗ

Υποκρισίας το ανάγνωσμα...

Ελευθέριος Ανδρώνης

Αποπλάνησε, λένε τα τέρατα ηθικής σε τηλεόραση και διαδίκτυο, ο διαστροφικός 28χρονος την άγουρη και αθώα 15χρονη. Σωστό.
Όταν νομοθετούσε ο Κοντονής και η παρέα του εκείνη την αισχρότητα, την αλλαγή ταυτότητας φύλου από τα 15, τα 15χρονα θεωρήθηκαν από το ΙΔΙΟ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ, βράχοι ωριμότητας, πλήρως συνειδητοποιημένες προσωπικότητες...
Όταν το Υπουργείο Παιδείας ενέκρινε βιβλίο Γλώσσας της Α' Γυμνασίου, με κείμενο εντός του, που εξιστορεί την ερωτική σχέση «του Σάκη που ήταν ηλεκτρολόγος, 25 ετών, με την Αλέκα, μια 15χρονη μαθήτρια», όλα έβαιναν καλώς στην «προοδευτική» Βαβυλώνα.
Και ξαφνικά αναγνώρισαν ταμπού στην ηλικία των 15. Και μόλις ξεχαστεί το θέμα και δεν πουλάει πια, τα ανήλικα θα πεταχτούν και πάλι στην «εκσυγχρονιστική» μηχανή του κιμά...

Αν φοβάσαι μην μολυνθείς στην εκκλησία διάβασε για τον Σαλέμ τον Βεδουίνο στο Σινά!!



Ένας μοναχὸς διηγήθηκε τὴν ἑξῆς ἱστορία σὲ προσκυνητὲς τῆς Ἱερᾶς Μονῆς τῆς Ἁγίας Αἰκατερίνης Σινᾶ:

«Εἶχα τὸ διακόνημα νὰ καθαρίζω τὸ διάδρομο τῶν πατέρων, μέχρι τὴν ἐκκλησία, ἔξω ἀπὸ τὰ κελλιὰ τοῦ Μοναστηριοῦ, ἀλλὰ καὶ τῆς ἐκκλησίας, ποὺ ἦταν κουραστικό, γιὰ μία τόσο μεγάλη ἐκκλησία.
Ὡστόσο, παρατήρησα ἀρκετὲς φορὲς ὅτι κάθε Παρασκευή, πρὶν ἀρχίσω τὸ διακόνημά μου, ὁ διάδρομος ἦταν καθαρός. Ἀναρωτήθηκα, ποιὸς νὰ ἦταν αὐτὸς ποὺ τὸν καθάριζε καὶ σκέφτηκα ὅτι θὰ ἦταν κάποιος πατέρας ποὺ μὲ λυπόταν, ἐπειδὴ ἦταν κουραστικό.
Μετὰ ἀπὸ μία ἀγρυπνία σηκώθηκα τὸ πρωὶ – ἦταν ἡμέρα Παρασκευὴ- γιὰ νὰ κάνω τὸ διακόνημά μου.
Βγαίνοντας ἀπὸ τὸ κελλί μου, εἶδα ἕνα Βεδουίνο, τὸ ὄνομα τοῦ Σαλέμ, νὰ σκουπίζη τὸν διάδρομο.
Ὁ Σαλὲμ ἦταν ὁ πορτάρης τοῦ Μοναστηριοῦ κάθε Παρασκευή. Ἦταν πολὺ καλός, τόσο ποὺ ὁ π. Παῦλος, ὁ Δικαῖος τοῦ Μοναστηριοῦ, τὸν εἶχε σὲ μεγάλη ἐκτίμηση καὶ τοῦ ἔλεγε: «γειά σου Σαλέμ. Πετάει ὁ Σαλέμ;» Καὶ αὐτὸς ἀπαντοῦσε: «πετάει, πετάει».
Τὸν ρώτησα γιατί σκούπιζε ἐκεῖ καὶ ἂν εἶχε πάρει εὐλογία νὰ τὸ κάνη αὐτό.
Μοῦ ἀπάντησε ὅτι δὲν εἶχε εὐλογία καὶ νὰ μὴ τὸν μαλώσω.
Μοῦ εἶπε ὅτι τὸν ἔστελναν οἱ γυναῖκες τοῦ χωριοῦ του, νὰ μαζεύη τὴ σκόνη ἀπὸ τὰ παπούτσια τῶν πατέρων!
Ὅταν τὰ παιδιά τους ἀρρώσταιναν, ἔβαζαν τὸ βράδυ τὴν σκόνη αὐτὴ κάτω ἀπὸ τὰ στρωσίδια τους καὶ τὸ πρωὶ τὰ παιδιὰ γίνονταν καλά(!)

Τοῦ εἶπα τότε νὰ συνεχίση νὰ κάνη, ὅπως νομίζει.
Ἐμεῖς μπαίνουμε στὶς ἐκκλησίες μὲ φόβο μὴ μολυνθοῦμε ἐνῶ ἀλλόθρησκοι γιατρεύονται μὲ τὴν Χάρη τοῦ Κυρίου καὶ μάλιστα μὲ τὴν σκόνη τῶν παπουτσιῶν τῶν πατέρων!

Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος λέγει:«Ακόμη καὶ ἡ σκόνη, ποὺ βρίσκεται πάνω σὲ Ἅγια Λείψανα εἶναι θαυματουργή.

Ό Ἅγιος Ἰωάννης Κροστάνδης:
«Στὸν ναὸ νιώθω ὁλοφάνερη τὴν παρουσία τοῦ Κυρίου, τῆς Μητέρας Του, τῶν

Αυτός ο ιός δύο εντολές έχει!

πηγή

Φωτογραφίες από την λιτάνευση του ιερού λειψάνου του Αγίου Ιωάννη του Τραπεζουντίου στην πόλη Σουτσεάβα της Ρουμανίας!!

 Φωτογραφίες από την λιτάνευση του ιερού λειψάνου του Αγίου Ιωάννη του Τραπεζουντίου στην πόλη Σουτσεάβα της Ρουμανίας!!





Άλλες φωτογραφίες: ΕΔΩ

Ο βίος του Αγίου Ιωάννη στο λίνκ:

Ο παπα-Τούρτας του 1821…



  Στις 25 Μαρτίου ο παλιός κλέφτης και γνώστης των τόπων Θεόδ. Κολοκοτρώνης, ο Αναγνωσταράς, ο Παπαφλέσας και ο Π. Κεφάλας με 300 Μανίατες ξεκινούν για το εσωτερικό της Πελοποννήσου με αντικειμενικό σκοπό να περισφίξουν από παντού την πρωτεύουσά της, την Τριπολιτσά.
  Μπροστά τους βαδίζει ένας θεόρατος καλόγερος, ο παπά Τούρτας, κρατώντας ψηλά ένα μεγάλο σταυρό.
  Στον δρόμο τους μέσα από τα χωριά ξεσηκώνουν την αγροτιά. Οι καμπάνες χτυπούν χαρμόσυνα και οι ιερείς, ντυμένοι τ’ άμφιά τους, τους προϋπαντούν με τα εικονίσματα και το Ευαγγέλιο και τα πλήθη των χωρικών, καθώς περνούν σχεδόν τρεχάτοι οι επαναστάτες, σχηματίζουν έναν ανθρώπινο τοίχο απ’ εδώ και απ’ εκεί και παρακαλούν τον Θεό να τους δίνει δύναμη και να τους χαρίζει επιτυχίες. Εμπρός στο θέαμα αυτό ο Κολοκοτρώνης, ο πολυδοκιμασμένος από τις αναποδιές της τύχης, νιώθει κόμπο στον λαιμό και μόλις συγκρατεί τα κλάματα.

(Πηγή: Απ. Βακαλόπουλος, «Ιστορία του Νέου Ελληνισμού», 5ος τόμ.)

Η Περιστερά που αναπαύεται πάνω στον Υιό, τώρα αναπαύεται πάνω σε καθένα από τους «υιούς εν τω Υιώ»



Το Πνεύμα κατέρχεται στον κόσμο, αλλά το Πρόσωπό του κρύβεται σ' αυτήν ακόμη την επιφάνειά Του. Δε φανερώνεται παρά μόνο στις δωρεές και τα χαρίσματά Του. Το μεγάλο μυστήριο Το καλύπτει. Οι εικόνες Του στην Αγία Γραφή είναι ακαθόριστες και φευγαλέες: πνοή, πυρ, μύρο, χρίσμα, περιστερά, φλεγόμενη βάτος. 
 Ο Άγιος Συμεών ο Νέος Θεολόγος λέει: «Ελθέ το περιπόθητον Όνομα και θρυλούμενον, λαληθήναι δε παρ' ημών, όπερ ης, ή γνωσθήναι, οποίος ή ποταπός, όλως ημίν ανεπίδεκτον».
 Τότε στα Θεοφάνεια κατέρχεται από τον ουρανό εν είδει Περιστεράς και αναπαύεται πάνω στον Ιησού. Στις φανερώσεις Του, είναι μία κίνηση «προς τον Ιησού» με σκοπό να τον κάνη ορατό και φανερό. Η παρουσία Του κρύβεται εν τω Υιώ, όπως και η πνοή και η φωνή που σβήνουν μπροστά στο λόγο που κάνουν ν' ακουστή. Αν ο Υιός είναι η εικόνα του Πατρός και το Άγιο Πνεύμα η εικόνα του Υιού, το Πνεύμα, λένε οι Πατέρες, είναι το μόνο που δεν έχει την εικόνα Του σ' ένα άλλο Πρόσωπο, είναι ουσιαστικά μυστηριώδες.Στα Θεοφάνεια το Άγιο Πνεύμα, ορατό απ' όλους, κατέρχεται πάνω στην ανθρώπινη φύση του Ιησού και αναπαύεται εκεί. 
 Την ημέρα της Πεντηκοστής κατέρχεται στον κόσμο υποστατικά ως Πρόσωπο και ενεργεί μυστικά στην ανθρώπινη φύση, γίνεται μυστική πραγματικότητα της ανθρώπινης φύσεως. Συνεπώς ενεργεί μέσα μας, μας κινεί, μας δυναμώνει και, καθώς μας αγιάζει, μας μεταδίδει κάτι από την προσωπική Του φύση. Χωρίς να συγχέεται, το Άγιο Πνεύμα ταυτίζεται με μας, γίνεται η άλλη ύπαρξη της ζωής μας εν Χριστώ, πιο στενή σε μας (πιο πολύ κοντά μας) από μας τους ίδιους.

 Πραγματικά, η Περιστερά που αναπαύεται πάνω στον Υιό, τώρα αναπαύεται πάνω σε καθένα από τους «υιούς εν τω Υιώ», «σαν να ήταν η χάρη ομοούσια με τον άνθρωπο», σημειώνει ο Άγιος Μακάριος ο Αιγύπτιος. Αυτή είναι η επάνοδος στην κανονική κατάσταση της φύσεως: «Αγίω Πνεύματι, πάσα η κτίσις καινουργείται, παλινδρομούσα εις το πρώτον». Μ' αύτή τη μυστική πραγματικότητα, που η Εκκλησία ζη μέσα στο ιερατικό και λειτουργικό της μυστήριο, έρχεται σε αντίθεση προς κάθε στατική κατεστημένη οντολογία• οι ζωοποιές ενέργειες του Αγίου Πνεύματος την καθιστούν πραγματικά, ουσιαστικά δυναμική.

Παύλος Ευδοκίμωφ , ''Το Άγιο Πνεύμα στην ορθόδοξη Παράδοση''
μτφρ. Στέλλα Κ. Πλευράκη, εκδ. Ίδρυμα ο Ευαγγελιστής Μάρκος, Θεσσαλονίκη 1991.