Μια μέρα με φωνάζει και μου λέει: “θέλω μία χάρη από σένα”.
Εγώ λέω “Γερόντισσα ότι θέλετε ευχαρίστως. Τι χάρη θέλετε;”
Μου λέει: “έχω μία πάρα πολύ μεγάλη ευλάβεια στον Άγιο Εφραίμ της Νέας Μάκρης. Θα ήθελα να σας παρακαλέσω (μου μιλούσε στον πληθυντικό), θέλω ένα τεμάχιο Αγίου Λειψάνου”.
Λέω: “είναι πάρα πολύ δύσκολο. Έχω την μητέρα μου τόσα χρόνια από το ‘84 μέχρι το ‘92, που έγινε αυτή η ιστορία (αρρώστησε η μητέρα του) 8 χρόνια στο σπίτι, όπως την ξέρετε, δεν έχω πάει 8 χρόνια στη Γερόντισσα. Συνδέομαι με τη Γερόντισσα Μακαρία της Νέας Μάκρης και μετά από 8 χρόνια να πάω να της πω «ένα τεμάχιο λειψάνων να το πάω στην Πορταριά;».
Και μου λέει: “σας παρακαλώ πάρα πολύ”.
Λέω: “εντάξει Γερόντισσα ευχαρίστως. Κάντε ευχούλα κι εγώ θα το βρω το λείψανο να σας το φέρω. Δι’ ευχών σας όχι με τις πλάτες τις δικές μου”.
Μου λέει: “θέλω και κάτι άλλο”.
Λέω “κι άλλο;”
“Βέβαια” μου λέει.
“Το άλλο που θέλετε, τί είναι;”
Λέει: “ευλαβούμαι πάρα πολύ τον Άγιο Νικόλαο το Πλανά. Θα ήθελα, μου λέει, κι άλλο ένα τεμάχιο του Αγίου Νικολάου του Πλανά και να τα φέρετε για τα δύο μαζί”. Λέω: “Γερόντισσα είναι πάρα πολύ δύσκολο διότι η λάρνακα από πληροφορίες που έχω είναι κλειδωμένη με εννιά κλειδιά με επιτροπή. Οπότε πού να τους βρω τους εννιά να τους παρακαλέσω να ανοίξουμε τη λάρνακα, να πάρουμε το λείψανο και να σας το φέρω;”.
Μου λέει “σας παρακαλώ πάρα πολύ κάντε αγάπη”.
Λέω “εγώ κάνω αγάπη και εσείς κάντε ευχή”. Και λέω από μέσα μου “άμα τα βρείτε εσείς, θα είναι ένα πολύ μεγάλο θαύμα”.
Κατεβαίνω στην Αθήνα την εποχή εκείνη και μία Τρίτη απόγευμα με παίρνουν τηλέφωνο και μου λένε “ο κύριος Καπετανάκης;”. Λέω “ο ίδιος”.
Μου λέει “είστε πολύ τυχερός”. Λέω “γιατί;”. “
Ελάτε να σας δώσουμε το λείψανο του Αγίου Εφραίμ”.
.jfif)
