Επειδή αυτές οι «φωτισμένες» νουθεσίες έχουν γίνει πλέον μέινστριμ συμβουλευτική, ξυπνήστε πριν να είναι αργά, γιατί πρόκειται για κάτι εξαιρετικά άδικο και αντιπαιδαγωγικό. Είναι δυνατόν να φορτώνεις σε ένα παιδί ή έναν έφηβο με αδιαμόρφωτο ψυχισμό τις αμαρτίες όλου του κόσμου; Να ταυτίζεις το φύλο του με την τοξικότητα και το έγκλημα; Είστε τελείως ανεύθυνοι;
Μετά από αυτό, τι περισσότερο περιμένετε από το να διαμορφώσετε ένα άβουλο, ενοχικό πλάσμα, που θα πέσει θύμα της πρώτης δεσποτικής γυναίκας, η οποία θα τον χειραγωγεί, ενώ εκείνος θα αισθάνεται ικανοποιημένος με αυτή τη μεταχείριση; Αυτό ζητάτε για τους γιους σας; Πόσο ανταγωνιστικοί και ανταγωνιστικές γίνεστε με τα παιδιά σας! Όλοι κουβαλάτε απωθημένα.
Καλύτερα οι μεγαλύτεροι να δίνουν το παράδειγμα με τη συμπεριφορά τους μέσα στο σπίτι, κάθε μέρα. Πιο λογικό μου φαίνεται να διαμορφώσεις την κόρη σου σε μια ανεξάρτητη, δυναμική γυναίκα, που θα ξέρει ποιους να αποφεύγει, παρά να καταδικάσεις τον γιο σου στην ενοχή της ύπαρξής του, διά βίου.
Αρχίζω μάλιστα να πιστεύω ότι οι γυναικοκτόνοι έχουν εκπαιδευτεί ακριβώς να φοβούνται τις γυναίκες με αυτόν τον τρόπο. Γι’ αυτό, στο τέλος, βγάζουν πάνω τους συμπλέγματα εξουσίας και καταλήγουν σε τέτοιες πράξεις.
Επίσης, η «τοξική αρρενωπότητα» δεν νοείται ως έννοια. Αν είσαι τοξικός, δεν είσαι αρρενωπός, και οι αρρενωποί άνθρωποι δεν είναι τοξικοί. Τοξικοί είναι εκείνοι που δεν ξέρουν ποιοι είναι. Ειδικά όταν ακούω ή διαβάζω από χριστιανούς τη λέξη «τοξικός», μου γυρίζουν τα άντερα.
Τοξικότητα είναι να καταδικάζεις και να κατατάσσεις τους άλλους σε κατηγορίες.
Και όπως μας είπε ο Χριστός, η κατάκριση δεν έχει ποτέ καλές προθέσεις και χαρακτηρίζει εκείνον που κατακρίνει. Όλους να τους βλέπεις ως εικόνες του Θεού. Η εικόνα του Θεού δεν είναι τοξική και δεν βρίσκεται εδώ στη γη για να σου χαλάει το τοπίο ή να δηλητηριάζει την εξοχότητά σου
π.Παντελεήμων Κρούσκος/Facebook
1 σχόλιο:
Ο λογισμός μου λέει ότι το πρόβλημα στην βάση του οφείλεται στην αποστασία από τον Κύριο Ιησού Χριστό.
Όταν ο άνθρωπος αμαρτάνει - είτε άνδρας είναι είτε γυναίκα - από γενεά σε γενεά, η Χάρις του Θεού σταθερά και σταδιακά τον εγκαταλείπει:
Εξ. 20,5 - ἐγὼ γάρ εἰμι Κύριος ὁ Θεός σου, Θεὸς ζηλωτής, ἀποδιδοὺς ἁμαρτίας πατέρων ἐπὶ τέκνα, ἕως τρίτης καὶ τετάρτης γενεᾶς τοῖς μισοῦσί με.
Ιερ. 39,18 - ποιῶν ἔλεος εἰς χιλιάδας καὶ ἀποδιδοὺς ἁμαρτίας πατέρων εἰς κόλπους τέκνων αὐτῶν μετ᾿ αὐτούς, ὁ Θεὸς ὁ μέγας καὶ ἰσχυρός.
Τότε έρχεται ο αντίδικος και κατοικεί μέσα του, δηλαδή δαιμονίζεται. Ο δαιμονισμός συνεπάγεται σκοτισμό τού νοός:
Δευτ. 28,28 - πατάξαι σε Κύριος παραπληξίᾳ καὶ ἀορασίᾳ καὶ ἐκστάσει διανοίας.
Παρ. 21,30 - οὐκ ἔστι σοφία, οὐκ ἔστιν ἀνδρεία, οὐκ ἔστι βουλὴ πρὸς τὸν ἀσεβῆ.
Από εκεί και πέρα όλα είναι δυνατά, ο δαιμονισμένος πλέον άνθρωπος φτάνει όχι μόνο στον φόνο, αλλά και στον κανιβαλισμό και στις παιδοκτονίες-ανθρωποθυσίες:
Ησ. 57,5 - οἱ παρακαλοῦντες εἴδωλα ὑπὸ δένδρα δασέα, σφάζοντες τὰ τέκνα αὐτῶν ἐν ταῖς φάραγξιν ἀναμέσον τῶν πετρῶν.
Σοφ. Σολ. 12,5 - τέκνων τε φονέας ἀνελεήμονας καὶ σπλαγχνοφάγων ἀνθρωπίνων σαρκῶν θοῖναν καὶ αἵματος, ἐκ μέσου μύστας θιάσου.
Ο Κύριος να μας ελεήσει. Αμήν.
Δημοσίευση σχολίου