Για τους Βυζαντινούς το έτος δεν άρχιζε την 1η Ιανουαρίου, όπως για εμάς, αλλά την 1η Σεπτεμβρίου.
Υπήρχε όμως και κάτι ακόμη πιο παράξενο για τα δικά μας μάτια.
Δεν ζούσαν καν στο ίδιο έτος με εμάς!
Αν βρισκόσασταν στην Κωνσταντινούπολη την ημέρα που έπεσαν τα τείχη και λέγατε σε έναν Βυζαντινό ότι ζει στο έτος 1453, πιθανότατα θα σας κοιτούσε με απορία. Για εκείνον δεν ήταν 1453. Ήταν το έτος 6961 από Κτίσεως Κόσμου.
Οι Βυζαντινοί δεν μετρούσαν τα χρόνια από τη Γέννηση του Χριστού, όπως κάνουμε σήμερα. Πίστευαν ότι η ιστορία της ανθρωπότητας άρχισε με τη Δημιουργία του κόσμου, την οποία τοποθετούσαν στην 1η Σεπτεμβρίου του 5509 π.Χ.
Από εκείνο το σημείο άρχιζε η μέτρηση του χρόνου.
Έτσι, όταν ο τελευταίος αυτοκράτορας, ο Κωνσταντίνος ΙΑ΄ Παλαιολόγος, έπεσε μαχόμενος στα τείχη της Βασιλεύουσας, η ημερομηνία δεν ήταν η 29η Μαΐου 1453. Ήταν η 29η Μαΐου 6961 από Κτίσεως Κόσμου. ‘H όπως θα το έγραφαν οι ίδιοι:
Μηνὶ Μαΐῳ κθ΄, ἰνδικτιῶνος α΄, ἔτους ϛϡξα΄ ἀπὸ κτίσεως κόσμου
