Κατά την επίσκεψη του Αγίου Πορφύριου στο Σινα το 1970-1 έγινε το εξής περιστατικό σύμφωνα με μαρτυρίες του Αρχιεπίσκοπου και των μοναχών

Ο γέροντας Αδριανός ο Σιναιτης υπήρξε μια σπουδαία σύγχρονη ασκητική μορφή. Έζησε για δεκαετίες στην ερημο του Σινα,κάτω από ιδιαίτερα σκληρές συνθήκες.

Όπως διασώζεται σε προφορικές μαρτυρίες πνευματικών του παιδιών μοναχών και λαϊκών,ο Άγιος Πορφύριος διέκρινε αμέσως την καθαρότητα,την απλότητα και το αυθεντικό ασκητικο φρόνημα του γεροντα Αδριανού. Ο Άγιος Πορφύριος είχε μεγάλη χαρά όταν ακουγε για άλλους αγωνιστές μοναχούς,χαιρόταν και δοξολογουσε.

Μιλούσε με πολύ σεβασμό για τον γεροντα Αδριανό,και τα πνευματικά του παιδιά θυμούνται ότι τον ανέφερε ως μεγάλο ασκητή και ανθρώπο προσευχής. 

Έλεγε πως ο Γέροντας Αδριανός ζούσε πολύ αυστηρά με πολλή σιωπή και αγώνα,ότι είχε βαθιά εσωτερική ζωή και ότι η προσευχή του ανέβαινε ψηλά στον Θεό ,και ότι είχαν πνευματικές συναντήσεις.

  Κατά την επίσκεψη του Αγίου Πορφύριου στο Σινα το 1970-1 έγινε το εξής περιστατικό σύμφωνα με μαρτυρίες του Αρχιεπίσκοπου και των μοναχών:

Όπως είπαμε ο γέροντας Αδριανός ζούσε απομονωμένος σε ένα απόμακρο και δυσπροσιτο κάθισμα ψηλά στο βουνό απέναντι από την Αγία Κορυφή και ο Άγιος Πορφύριος λόγω της απόστασης και της κατάστασης τής υγείας του,ήταν αδύνατο να συναντηθούν σωματικά. 

 Όταν ο Άγιος Πορφύριος βρισκόταν κάτω στο μοναστήρι,στράφηκε κάποια στιγμή πρός την κατεύθυνση του βουνού όπου ασκητευε ο πατήρ Αδριανός,και με το προορατικο και διορατικο χαρισμα που είχε είδε και επικοινωνησε πνευματικά μαζί του,περιγραφοντας με ακρίβεια στους γύρω του τι έκανε εκείνη την ώρα ο ασκητής στο κελί του και σε τι πνευματική κατάσταση βρισκόταν. 

 Όταν αργότερα οι Μοναχοί επικοινωνησαν με τον γεροντα Αδριανό,επιβεβαιωθηκε απόλυτα ότι την ίδια ώρα ακριβώς,ο Σιναιτης ασκητής είχε νιώσει την πνευματική παρουσία και την προσευχητικη επίσκεψη του Αγίου Πορφύριου,ο γέροντας όμως υποβιβασε το γεγονός μεταφέροντας το στο χαρισμα του Αγίου και σιώπησε περί αυτού!

Κάποια άλλη φορά και σύμφωνα με μαρτυρίες ο Άγιος Πορφύριος ενώ βρισκόταν στην Ελλάδα χρησιμοποίησε το χαρισμα του και μεταφέρθηκε νοερά στο χιονισμένο Σινα για να δει πως ζει ο γέροντας Αδριανός. 

 Όπως διηγουνταν αργότερα ο ίδιος ο Άγιος Πορφύριος σε πνευματικά του παιδιά, μπήκε πνευματικά μέσα στο πέτρινο καλύβι του γεροντα Αδριανού και αντίκρυσε τα εξής:έξω χιονιζε και μέσα στο κελί είχε τρομερό κρύο. Ο γέροντας Αδριανός καθόταν και έτρωγε ένα πολύ απλό γεύμα ,συγκεκριμένα είχε βρέξει ένα ξερό παξιμάδι μέσα σε λίγο τσάι του βουνού για να μαλακώσει καθώς δεν είχε τίποτα άλλο να φάει Την στιγμή που ο Άγιος Πορφύριος τον παρατηρούσε αόρατα,ο γέροντας Αδριανός (που είχε την ίδια πνευματική κατάσταση )ένιωσε την παρουσία του,γύρισε το κεφάλι του προς το μέρος του,χαμογέλασε και τον χαιρέτησε με το όνομα του καλώς τον Πορφύριο.

Το πιο εντυπωσιακό στοιχείο αυτής της συνάντησης είναι η σωματική αντίδραση του Αγίου Πορφύριου όταν η νοερη αυτή θεωρία τελείωσε και ο Άγιος επέστρεψε στον εαυτό του στην Ελλάδα,το σώμα του έτρεμε ολόκληρο από το κρύο είχε παγώσει τόσο πολύ η ύπαρξη του από τον χειμώνα του Σινα που χρειαζόταν ώρα να συνέλθει,και όταν τα πνευματικά του παιδιά τον ρώτησαν γιατί τουρτουριζει τους τα εξήγησε

πηγή