ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΩΝ (ΜΟΝΟΣΠΙΤΑ-ΒΕΡΟΙΑΣ 1947).
Ο ιερέας Παπαγιαννόπουλος Αναστάσιος γεννήθηκε στην Ανατολική Ρωμυλία το 1908, και με την ανταλλαγή των πληθυσμών την δεκαετία του 1910 η οικογένεια του εγκαταστάθηκε στην περιοχή των Μονόσπιτων της Βέροιας του Ν.Ημαθίας. Από μικρό παιδί άντεξε τις κακουχίες και τους διωγμούς που υπέστη αυτός και η οικογένειά του από τους Βουλγάρους, και με την μόνιμη εγκατάσταση του στην Ελλάδα αφοσιώθηκε στα γράμματα και στην εκκλησία.
Ήταν άνθρωπος εγκάρδιος και δοτικός και πολύ αγαπητός από την τοπική κοινωνία. Έτσι σύντομα χειροτονήθηκε ιεράς και τοποθετήθηκε ως Εφημέριος στα Μονόσπιτα της Βέροιας.
Κατά την περίοδο της Κατοχής βοήθησε πολλούς ενορίτες του, όπως βοήθησε και πολλούς αντάρτες, αλλά αρνήθηκε ο ίδιος να ενταχθεί στον ΕΑΜ\ΕΛΑΣ καθώς δεν ασπαζόταν την ιδεολογία τους και τις ενέργειές τους. Αν και στοχοποιήθηκε από το ΚΚΕ δεν τον πείραξαν καθώς ως ιερέας τους βοήθησε πολλές φορές με τρόφιμα και ρουχισμό κατά την διάρκεια της κατοχής.
Κατά την περίοδο του συμμοριτοπολέμου στοχοποιήθηκε εκ νέου από τους κομμουνιστές, καθώς στα κηρύγματά του παρότρυνε στους ενορίτες τους και στην τοπική κοινωνία να μην στηρίζουν τον αντεθνικό αγώνα του ‘’ΔΣΕ’’, καθώς τόνιζε πως σκοπός τους ήταν να πουλήσουν την Μακεδονία στην Βουλγαρία, γεγονός που λόγω της καταγωγής του είχε μια ιδιαίτερη ευαισθησία.
Ένα βράδυ τον Φεβρουάριο του 1947 οι συμμορίτες του ‘’ΔΣΕ’’ κατέβηκαν στα Μονόσπιτα, έβγαλαν από την οικία του τον ιερέα, και έκαψαν την οικία του μπροστά του, ενώ στην συνέχεια μπροστά σε όλους τους κατοίκους του χωριού για παραδειγματισμό ξυλοκοπήθηκε ανηλεώς. Στην συνέχεια μεταφέρθηκε στην δασωμένη τοποθεσία «Πριόνια» του Βερμίου, όπου τον αποτελείωσαν με φρικτά βασανιστήρια
Μητροπολίτου Λήμνου Διονυσίου, έκδοση Ελεύθερη Σκέψις, Αθήνα, Μάρτιος 2009, Β΄ Έκδοση (Α΄ Έκδοση: 1959) «Εκτελεσθέντες και μαρτυρήσαντες κληρικοί 1940 – 1949».
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου