Υπάρχουν άνθρωποι που είναι έτοιμοι να σου κάνουν ολόκληρο μάθημα για τον Αντίχριστο. Γνωρίζουν ή τουλάχιστον πιστεύουν ότι γνωρίζουν τι θα είναι το χάραγμα, πώς θα εφαρμοστεί, ποια τεχνολογία θα χρησιμοποιηθεί, ποιος θα κυβερνήσει, τι σημαίνει κάθε αριθμός και κάθε σύμβολο της Αποκάλυψης. Μιλούν με τέτοια βεβαιότητα, ώστε πολλές φορές ούτε οι ίδιοι οι Πατέρες της Εκκλησίας δεν τόλμησαν να μιλήσουν έτσι.
Και αναρωτιέμαι:
Αν γνωρίζουμε τόσα πολλά για τον Αντίχριστο, γνωρίζουμε άραγε τον Χριστό;
Γιατί ο Χριστιανισμός δεν είναι διαγωνισμός γνώσεων γύρω από τα έσχατα.
Δεν θα μας ρωτήσει ο Χριστός αν ανακαλύψαμε εγκαίρως ποια τεχνολογία θα χρησιμοποιήσει το θηρίο. Θα μας ρωτήσει αν Τον αγαπήσαμε και αν αυτή η αγάπη έγινε αγάπη προς τον άνθρωπο.
«Ἐπείνασα, καί ἐδώκατέ μοι φαγεῖν· ἐδίψησα, καί ἐποτίσατέ με…» (Ματθ. 25,35).
Αυτή είναι η εικόνα της Κρίσεως που μας έδωσε ο ίδιος ο Χριστός.
Και εδώ βρίσκεται μια μεγάλη αντίφαση της εποχής μας.
Μπορεί κάποιος να περνά ώρες στο διαδίκτυο αναλύοντας το 666, το χάραγμα, τις ταυτότητες, τα μικροτσίπ και τις παγκόσμιες συνωμοσίες, αλλά να μη βρίσκει λίγα λεπτά για προσευχή.
Μπορεί να γνωρίζει απ’ έξω χωρία της Αποκαλύψεως, αλλά να έχει χρόνια να πλησιάσει στο μυστήριο της Εξομολογήσεως.
Μπορεί να κουνά το δάχτυλο σε ιερείς, επισκόπους και πιστούς, να χαρακτηρίζει τους πάντες «πλανεμένους» και «προδότες», αλλά να μην έχει ποτέ αναρωτηθεί πότε ζήτησε ο ίδιος συγγνώμη από έναν άνθρωπο που πλήγωσε.
Μπορεί να φοβάται μήπως προσκυνήσει κάποτε το θηρίο και ταυτόχρονα να προσκυνά καθημερινά τον εγωισμό του.Αυτό δεν είναι πνευματική εγρήγορση.
Η Εκκλησία ασφαλώς μιλά για τα έσχατα. Η Αποκάλυψη είναι βιβλίο της Αγίας Γραφής και κανείς δεν έχει δικαίωμα ούτε να την εξαφανίσει ούτε να υποτιμήσει όσα μας προειδοποιεί.
Αλλά η Αποκάλυψη δεν μας δόθηκε για να κατασκευάζουμε ημερομηνίες, σενάρια και τεχνολογικές θεωρίες. Μας δόθηκε πρωτίστως για να μείνουμε πιστοί στον Χριστό, ακόμη και μέσα στις δυσκολότερες εποχές.
Το μεγάλο ερώτημα λοιπόν δεν είναι μόνο:
«Θα καταλάβω ποιος είναι ο Αντίχριστος;»
Υπάρχει ένα πολύ σοβαρότερο:
«Ανήκω σήμερα στονΧριστό;»Εκκλησιάζομαι;Προσεύχομαι;Μετανοώ;
Εξομολογούμαι;Κοινωνώ με την ευλογία και την κατάλληλη προετοιμασία;Συγχωρώ;Ελεώ;Πολεμώ τα πάθη μου;
Ή μήπως έχω μετατρέψει την Ορθοδοξία σε ατελείωτη διαδικτυακή αντιπαράθεση;
Ή μήπως έχω μετατρέψει την Ορθοδοξία σε ατελείωτη διαδικτυακή αντιπαράθεση;
Γιατί υπάρχει και μια πολύ λεπτή πνευματική παγίδα: να πιστεύει κάποιος ότι επειδή «κατάλαβε τι συμβαίνει», είναι αυτομάτως και πνευματικά έτοιμος.Δεν είναι.
Μπορεί να γνωρίζεις ολόκληρη την Αποκάλυψη και να μην έχεις μάθει ακόμη το «Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, ἐλέησόν με».
Μπορεί να αναγνωρίζεις όλους τους υποτιθέμενους προδρόμους του Αντιχρίστου και να μην αναγνωρίζεις μέσα σου την υπερηφάνεια, την κατάκριση, τη μνησικακία και την έλλειψη αγάπης.
Και τότε ποιο είναι το όφελος;
Ο μεγαλύτερος κίνδυνος για τον Χριστιανό δεν είναι να μην μπορέσει να λύσει όλους τους συμβολισμούς της Αποκαλύψεως.Είναι να χάσει τον Χριστό ενώ πιστεύει ότι αγωνίζεται γι’ Αυτόν.
Γι’ αυτό και χρειάζεται κατήχηση. Χρειάζεται Αγία Γραφή, αλλά μέσα στη ζωή και την Παράδοση της Εκκλησίας. Χρειάζεται γνώση των Πατέρων, αλλά κυρίως χρειάζεται μετάνοια.
Και κάτι ακόμη προς όλους εμάς που μιλάμε δημόσια για αυτά τα θέματα:
Λίγη ταπείνωση δεν έβλαψε ποτέ κανέναν.
Όταν ακόμη και μεγάλοι Πατέρες πλησίαζαν ορισμένα δυσνόητα χωρία της Αποκαλύψεως με επιφύλαξη, δεν μπορούμε εμείς, δύο χιλιάδες χρόνια αργότερα, να εμφανιζόμαστε στο διαδίκτυο ως κάτοχοι όλων των μυστικών του Θεού.
Να μελετούμε, λοιπόν.Να προβληματιζόμαστε.Να είμαστε σε εγρήγορση.
Αλλά πάνω απ’ όλα να μετανοούμε.Γιατί τελικά ο σκοπός του Χριστιανού δεν είναι να γίνει ειδικός στον Αντίχριστο.Είναι να γίνει άνθρωπος του Χριστού.
Και αν πραγματικά είμαστε του Χριστού, τότε όποτε κι αν έρθουν τα έσχατα, θα μας βρουν εκεί όπου πρέπει:όχι τρομοκρατημένους μπροστά σε μια οθόνη, αλλά γονατισμένους μπροστά στον Χριστό.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου