Κάποιος είχε γυμνάσει ένα πίθηκο να χορεύη και να φέρεται σαν άνθρωπος.
Τον είχε ντύσει με φορεσιά αριστοκράτου και του είχε βάλει και μια ανθρώπινη μάσκα.Όλοι βλέποντας τον απο μακρυά στη σκηνή τον πίθηκο να χορεύη,
νόμιζαν πώς ήταν ένα μικρό ανθρωπάκι.
Κάποιος όμως από τους θεατάς είπε:Τώρα θα δήτε ότι δεν πρόκειται για ηθοποιό , παρά για ένα πίθηκο.
Του πέταξε στη σκηνή αμύγδαλα και το ζώο, παρατώντας τους χορούς και σχίζοντας τη μάσκα που το εμπόδιζε, ώρμησε στ’ αμύγδαλα κι άρχισε να τρώη.
Κι ο άγιος Γρηγόριος καταλήγει: «Έτσι κι οι υποκριταί˙μόλις παρουσιαστή το συμφέρον ξεχνούν τον επιφανειακό τους ανθρωπισμό κι αποδεικνύονται κτήνη».
1 σχόλιο:
«ἥξει ὁ κύριος τοῦ δούλου ἐκείνου ἐν ἡμέρᾳ ᾗ οὐ προσδοκᾷ καὶ ἐν ὥρᾳ ᾗ οὐ γινώσκει, καὶ διχοτομήσει αὐτόν, καὶ τὸ μέρος αὐτοῦ μετὰ τῶν ὑποκριτῶν θήσει· ἐκεῖ ἔσται ὁ κλαυθμὸς καὶ ὁ βρυγμὸς τῶν ὀδόντων».
(Ματθ. κδ',50)
Δημοσίευση σχολίου