Η θέσπιση του κρατικού credit score για το δημόσιο (ν. 4972/2022 και η εξειδίκευσή του με την ΚΥΑ 117786 ΕΞ/2026) δεν αποτελεί απλώς ένα τεχνοκρατικό εργαλείο «εκσυγχρονισμού» ή «φορολογικής συμμόρφωσης».
Αποτελεί μια απροκάλυπτη, επιθετική εισβολή στην ιδιωτική ζωή των πολιτών και μια επικίνδυνη διολίσθηση προς ένα καθεστώς ολοκληρωτικού ψηφιακού ελέγχου.
Με πρόσχημα τη φερεγγυότητα, το κράτος συγκεντρώνει, διασταυρώνει και επεξεργάζεται το σύνολο της οικονομικής και κοινωνικής συμπεριφοράς του κάθε ατόμου, αναθέτοντας σε έναν αδιαφανή αλγόριθμο την παραγωγή ενός «σκορ».
Το σκορ αυτό δεν υπολογίζει απλώς αριθμούς… υπολογίζει την ίδια την κοινωνική και οικονομική υπόσταση του πολίτη, ακυρώνοντας στην πράξη το θεμελιώδες τεκμήριο αθωότητας και το δικαίωμα στην αξιοπρεπή διαβίωση.
Με πρόσχημα τη φερεγγυότητα, το κράτος συγκεντρώνει, διασταυρώνει και επεξεργάζεται το σύνολο της οικονομικής και κοινωνικής συμπεριφοράς του κάθε ατόμου, αναθέτοντας σε έναν αδιαφανή αλγόριθμο την παραγωγή ενός «σκορ».
Το σκορ αυτό δεν υπολογίζει απλώς αριθμούς… υπολογίζει την ίδια την κοινωνική και οικονομική υπόσταση του πολίτη, ακυρώνοντας στην πράξη το θεμελιώδες τεκμήριο αθωότητας και το δικαίωμα στην αξιοπρεπή διαβίωση.
Πώς άραγε αυτός ο αλγόριθμος, που επιβάλει η ΝΔ και ο Μητσοτάκης σήμερα στους Έλληνες, θα βαθμολογούσε τα κόμματα εξουσίας για το οικονομικό αποτύπωμα που έχουν αφήσει στην Ελλάδα;
Ποιο θα ήταν το credit score της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ για το ένα και πλέον δισεκατομμύρια που χρωστάνε σε τράπεζες οι δύο τους;
Ας αφήσω όμως τα ρητορικά ερωτήματα και ας επιχειρήσω με ένα απλό παράδειγμα να καταστήσω κατανοητή την επικινδυνότητα του νόμου για το σκορ του πολίτη, που θα αφορά για την αρχή την οικονομική του σχέση με το δημόσιο…
Ας εξετάσουμε το παρακάτω παράδειγμα ενός «Αποκλεισμένου» Πολίτη!
Ο Γιώργος, ένας ελεύθερος επαγγελματίας, αντιμετωπίζει σοβαρό πρόβλημα υγείας που τον αναγκάζει να μείνει εκτός εργασίας για έξι μήνες. Λόγω της αντικειμενικής αδυναμίας του, καθυστερεί την πληρωμή δύο δόσεων στον ΕΦΚΑ και μιας ρύθμισης στην ΑΑΔΕ.
Ο Αλγοριθμικός Υποβιβασμός: Το κεντρικό σύστημα της Ανεξάρτητης Αρχής Πιστοληπτικής Αξιολόγησης υπολογίζει αυτόματα τις καθυστερήσεις. Χωρίς ανθρώπινη αξιολόγηση των λόγων υγείας, το πιστοληπτικό του σκορ κατακρημνίζεται στη χαμηλότερη κλίμακα.
Ο Γιώργος, ένας ελεύθερος επαγγελματίας, αντιμετωπίζει σοβαρό πρόβλημα υγείας που τον αναγκάζει να μείνει εκτός εργασίας για έξι μήνες. Λόγω της αντικειμενικής αδυναμίας του, καθυστερεί την πληρωμή δύο δόσεων στον ΕΦΚΑ και μιας ρύθμισης στην ΑΑΔΕ.
Ο Αλγοριθμικός Υποβιβασμός: Το κεντρικό σύστημα της Ανεξάρτητης Αρχής Πιστοληπτικής Αξιολόγησης υπολογίζει αυτόματα τις καθυστερήσεις. Χωρίς ανθρώπινη αξιολόγηση των λόγων υγείας, το πιστοληπτικό του σκορ κατακρημνίζεται στη χαμηλότερη κλίμακα.
Ο Γιώργος αναρρώνει και αιτείται ένα μικρό επαγγελματικό δάνειο για να επανεκκινήσει τη δραστηριότητά του, καθώς και μια κρατική επιδότηση ενοικίου.
Η τράπεζα, βλέποντας το «κόκκινο» κρατικό σκορ, απορρίπτει αμέσως το αίτημα δανειοδότησης. Ταυτόχρονα, η αρμόδια υπηρεσία του Δημοσίου απορρίπτει την αίτηση για το βοήθημα, κρίνοντάς τον «μη φερέγγυο».
Ο Γιώργος στερείται το δικαίωμα στην εργασία (Άρθρο 23 του συντάγματος) και το δικαίωμα σε ένα επαρκές βιοτικό επίπεδο (Άρθρο 25), επειδή ένα ψηφιακό προφίλ τον έχει ήδη καταδικάσει ως «υψηλού κινδύνου κακοπληρωτή», στερώντας του τα μέσα να αποπληρώσει τις ίδιες τις οφειλές του.
Τέτοια παραδείγματα μπορώ να φέρω αμέτρητα, αλλά φαντάζομαι καταλαβαίνετε που θέλω να καταλήξω!
Ούτε λίγο, ούτε πολύ όλες οι οικονομικές μας συναλλαγές (αρχικά με το δημόσιο και στη συνέχεια και με τους ιδιώτες) θα βρίσκονται σε διαρκή παρακολούθηση από τον κρατικό Big Brother, που θα αποφασίζει αν θα μπορώ να αλλάξω πάροχο ενέργειας, εταιρεία κινητής τηλεφωνίας, να σπαταλήσω χ λεφτά για να κλείσω αεροπορικά εισιτήρια και πάει λέγοντας.
Κοινώς η μετατροπής της κρατικής εξουσίας σε έναν μόνιμο ψηφιακό αξιολογητή δημιουργεί μια σειρά από άμεσες παραβιάσεις:
Παραβίαση του Δικαιώματος στην Ιδιωτική Ζωή (Άρθρο 8 ΕΣΔΑ):
Η καθολική παρακολούθηση κάθε οικονομικής αλληλεπίδρασης, χωρίς την ύπαρξη υπόνοιας τέλεσης αξιόποινης πράξης, μετατρέπει το σύνολο του πληθυσμού σε εν δυνάμει ύποπτο.
Κατάργηση της Αρχής της Αναλογικότητας:
Η τιμωρία για μια οικονομική αδυναμία δεν είναι πλέον η «νόμιμη» προσαύξηση ή το πρόστιμο, αλλά ο πλήρης κοινωνικός και οικονομικός αποκλεισμός του ατόμου από την αγορά.
Αλγοριθμικός Αυταρχισμός:
Η λήψη αποφάσεων που καθορίζουν τη ζωή ενός ανθρώπου μεταφέρεται σε μαθηματικά μοντέλα τεχνητής νοημοσύνης και πολίτης χάνει το δικαίωμα της προηγούμενης ακρόασης και της εξατομικευμένης εξέτασης της περίπτωσής του από άνθρωπο.
Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, πίσω από το αφήγημα του «εκσυγχρονισμού» και της «ψηφιακής μετάβασης», εγκαθιστά έναν μηχανισμό στενής επιτήρησης.
Αντί να στηρίξει τα νοικοκυριά και τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις που πληγώνονται από την ακρίβεια και τον πληθωρισμό, επιλέγει να βαθμολογεί και να κατηγοριοποιεί τους πολίτες με αλγοριθμικά κριτήρια.
Με τη δημιουργία του κρατικού Credit Rating Agency, η κυβερνητική πολιτική μετατρέπει την αντικειμενική οικονομική αδυναμία σε «ατομική ευθύνη».
Ένας επαγγελματίας ή ένας εργαζόμενος που αδυνατεί πρόσκαιρα να ανταπεξέλθει σε φορολογικές ή ασφαλιστικές υποχρεώσεις θα στιγματίζεται ψηφιακά από το ίδιο το κράτος, θα αποκλείεται αυτόματα από τραπεζικό δανεισμό, ρυθμίσεις και κρατικά βοηθήματα και θα εγκλωβίζεται σε έναν φαύλο κύκλο οικονομικής ασφυξίας.
Πρόκειται για μια επιλογή που ενισχύει τη συγκεντρωτική εξουσία του κράτους απέναντι στους πολίτες, μετατρέποντας τη δημόσια διοίκηση από υπηρέτη του δημοσίου συμφέροντος σε έναν αυστηρό ελεγκτικό μηχανισμό.
Για να μην το κουράζω άλλο, η εφαρμογή τέτοιων μηχανισμών δεν αποτελεί εκσυγχρονισμό, αλλά την επιβολή μιας ψηφιακής δυστοπίας.
Όταν το κράτος παύει να λειτουργεί ως εγγυητής των κοινωνικών δικαιωμάτων και μετατρέπεται σε έναν αδυσώπητο ελεγκτή αξιολόγησης, η δημοκρατία και η ατομική ελευθερία τίθενται σε άμεσο κίνδυνο
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου