Η καρδιά μας να γίνει Αγία Φάτνη να υποδεχτεί το Πανάγιο Βρέφος της Βηθλεέμ

Εύχομαι ευλογημένα Χριστούγεννα!

Με Αγάπη,χαρούμενα, ειρηνικά, Χριστοκεντρικά!
Η καρδιά μας να γίνει Αγία Φάτνη να υποδεχτεί το Πανάγιο Βρέφος της Βηθλεέμ για να μας δώσει όλες τις Ευλογίες Του!

Αυτός που ορίζει τα πάντα σήμερα περιτυλίγεται σε φτωχά σπάργανα...

  «Αυτός που ορίζει τα πάντα σήμερα περιτυλίγεται σε φτωχά σπάργανα. Εκούσια γίνεται φτωχός και απογράφεται μαζί με τους δούλους γιατί θέλει να ξαναδεί τον άνθρωπο πλούσιο. Όποιος συνετίσθηκε και κατανόησε την τιμή που έλαβε η φύση μας από τον Θεό και αντιλήφθηκε την φιλανθρωπία Του, θα τρέξει με λαχτάρα σ' αυτόν. Θα ακούσει και θα μάθει τις εντολές Του. Θα εκπλαγεί από το μυστήριο της αναπλάσεως μας.»

 Άγιος Γρηγόριος Παλαμάς

«Πως να Σε ονομάσω εγώ, θαυμαστό μου βρέφος;

   

Ο Βασίλειος Σελευκείας θαυμάζοντας το γεγονός της Γεννήσεως του Χριστού, θέτει στο στόμα της Παναγίας τα ακόλουθα λόγια:
  «Πως να Σε ονομάσω εγώ, θαυμαστό μου βρέφος; Τι θνητό όνομα να δώσω στον καρπό του Αγίου Πνεύματος; Να Σου προσφέρω θυμίαμα ή γάλα; Έχεις ανάγκη από τις μητρικές μου φροντίδες, ή να πέσω στα πόδια Σου και να Σε λατρεύω; Τι ανεξήγητη αντίθεση; O ουρανός είναι ο θρόνος Σου κι εγώ σε τοποθέτησα στα γόνατα μου. Σε βλέπω στην γη κι όμως δεν άφησες τον ουρανό. O ουρανός είναι εκεί, όπου ευρίσκεσαι Εσύ».

«Τί σοί προσενέγκωμεν Χριστέ;»

 

Γραμματόσημο του έτους 1970, με θέμα «Η Γέννηση του Χριστού»

Γραμματόσημο του έτους 1970, με θέμα «Η Γέννηση του Χριστού» από την αναμνηστική έκδοση «Χριστούγεννα 1970».
Η παράσταση που επιλέχθηκε προέρχεται από την ξακουστή Μονή Οσίου Λουκά στη Βοιωτία.
Στο γραμματόσημο απεικονίζεται η σκηνή της Γέννησης, που χρονολογείται στη δεύτερη και τρίτη δεκαετία του 11ου αιώνα. Το ψηφιδωτό βρίσκεται σε μια από τις τέσσερις γωνιαίες κόγχες κάτω από τον κεντρικό τρούλο του ναού της Μονής, όπου φυλάσσεται το λείψανο του Οσίου.

"Εκένωσεν Εαυτόν"

 Το νόημα των Χριστουγέννων είναι πως ο Θεός εκκένωσε τον εαυτό του και έγινε άνθρωπος. Είναι μία κίνηση αγάπης, διότι από άπειρη αγάπη ο Χριστός έγινε άνθρωπος και μας υπέδειξε ποιος είναι ο τρόπος με τον οποίον να αγαπάμε.
Αγαπάμε τον άλλον όταν αδειάσουμε τον εαυτό μας, όταν τον εκκενώσουμε και δεν θελήσουμε τίποτα για εμάς...
Ο Χριστός ήρθε στον κόσμο και ελευθέρωσε τον άνθρωπο από τα δεσμά του. Δεν μας εδέσμευσε ο Χριστός γινόμενος άνθρωπος, διότι δεν είχε καμία απαίτηση από εμάς. Δεν ζήτησε τίποτα απολύτως. Η κίνηση της αγάπης Του ήτανε άρνηση του Εαυτού Του.
Το "Εκένωσεν Εαυτόν" σημαίνει ότι αρνήθηκε την Θεότητα Του και παρέδωσε τον Εαυτό Του σε εμάς. Τον παρέδωσε να Τον κάνουμε ότι θέλουμε.

Όσοι θέλουν να Τον αγαπήσουν, μπορούν.

Όσοι θέλουν να Τον μισήσουν κι αυτοί μπορούν.

Όσοι θέλησαν να Τον σταυρώσουν, μπόρεσαν.

Και αυτό το γεγονός ότι παρέδωσε τον Εαυτό Του να σταυρωθεί ήταν η ύψιστη μορφή αγάπης προς τον άνθρωπο.

Μητροπολίτης Λεμεσού Αθανάσιος

'' ...έως ου έλθη ο Αναμενόμενος και Αυτός η Προσδοκία των Εθνών'' (Γένεση ΜΘ' 10)

  Στο νησάκι της λίμνης των Ιωαννίνων, στη Μονή Φιλανθρωπινών, υπάρχει μια τοιχογραφία η οποία ξαφνιάζει ίσως τον ευλαβή προσκυνητή. 

Πριν μπεις στον κυρίως Ναό, στον Εξωνάρθηκα, υπάρχουν εικονογραφημένοι Επτά Αρχαίοι Φιλόσοφοι χωρίς φωτοστέφανο. Αριστοτέλης, Πλούταρχος, Πλάτων, Απολλώνιος, Σόλων, Θουκυδίδης και Χίλων ο Λακεδαιμόνιος. Και δεν είναι το μόνο Μοναστήρι στον Ελλαδικό χώρο το οποίο έχει τοιχογραφίες Αρχαίων Φιλοσόφων. Σε Κρήτη, Σιάτιστα, Μετέωρα και Άγιο Όρος υπάρχουν περισσότεροι από αυτούς τους επτά Φιλοσόφους.

Τί θέση άραγε έχουν αυτοί οι αρχαίοι φιλόσοφοι σε ένα Χριστιανικό Μοναστήρι; Μήπως είναι ένα πνευματικό συγκέρασμα ή ένα δόλωμα για να προσελκύσουν Αρχαιολάτρες; Τίποτα από όλα αυτά.

Ποιά η σχέση τους και τί κοινό έχουν με τους Αγίους και τους Προφήτες; Τους ενώνει η Προσδοκία της Έλευσης ενός Μεσσία.

Όταν ο εγγονός του Αβραάμ, ο Ιακώβ βρισκόταν στην επιθανάτια κλίνη του, στάθηκαν μπροστά του τα δώδεκα παιδιά του, οι γνωστοί ως Δώδεκα Πατριάρχες των Φυλών του Ισραήλ, τους οποίους ευλόγησε ξεχωριστά και προφήτευσε για την φυλή του καθενός την πορεία της έως της Συντελείας. Χίλια πεντακόσια χρόνια προ Χριστού.

Στον τέταρτο γιό του Ιούδα και όχι στον πρωτότοκο, προφήτευσε ότι από τους απογόνους του θα εξέλθει ο Αναμενόμενος Μεσσίας ''η Εξουσία του Οποίου δεν θα εκλείψει ποτέ'' και Αυτός θα είναι η Προσδοκία όχι μόνο των Ισραηλιτών, αλλά και όλων των Εθνών.
'' ...έως ου έλθη ο Αναμενόμενος και Αυτός η Προσδοκία των Εθνών'' Γένεση ΜΘ' 10.
Δεν υπήρχε έθνος και λαός πάνω στη γη, που να μην περίμενε Κάποιον από τον Ουρανό ο Οποίος θα τους Λύτρωνε, δίνοντας του διαφορετικά ονόματα ο κάθε λαός.

Οι πιο πολλές και ακριβείς προφητείες για τον Αναμενόμενο Μεσσία δόθηκαν στους Ισραηλίτες μέσω της Παλαιάς Διαθήκης.
Οι επόμενοι στους οποίους δόθηκαν αρκετές προφητείες για την Έλευση του Μεσσία ήταν οι Έλληνες οι οποίοι και αυτοί περίμεναν από τον Ουρανό έναν

Ντοστογιέβσκι »Ένα αγόρι τα Χριστούγεννα»

  Έχω την εντύπωση, λοιπόν, ότι υπήρχε στο υπόγειο ένα αγόρι, όμως πολύ μικρό ακόμα, έξι χρονών ή μπορεί και μικρότερο. Αυτό το αγόρι ξύπνησε το πρωί μέσα σε ένα υγρό, κρύο υπόγειο. Φορούσε κάτι σαν ρομπάκι και τουρτούριζε. Η ανάσα του έβγαινε από το στόμα του σαν άσπρος αχνός, κι εκείνο, καθισμένο πάνω σε ένα σεντούκι στη γωνίτσα, διασκέδαζε παρατηρώντας τη να πετάει και να χάνεται. Όμως, ήθελε τόσο πολύ να φάει κάτι. Είχε πλησιάσει κάμποσες φορές από το πρωί το σανιδένιο κρεβάτι, όπου πάνω σε ένα λεπτό σαν φύλλο στρώμα και με έναν μπόγο για μαξιλάρι κειτόταν η άρρωστη μητέρα του.

 Πώς βρέθηκε άραγε εδώ; Θα πρέπει να ήρθε με το αγοράκι της από κάποια άλλη πόλη και αρρώστησε ξαφνικά. Την ιδιοκτήτρια των κρεβατιών την είχαν συλλάβει δυο μέρες πριν. Οι ένοικοι σκόρπισαν στα πόστα τους, λόγω γιορτών, κι ένας ακαμάτης που έμεινε κειτόταν ήδη μεθυσμένος του θανατά ολόκληρα εικοσιτετράωρα, χωρίς να περιμένει καν τη γιορτή.

   Στην άλλη άκρη του δωματίου βογκούσε μια ογδοντάχρονη γριούλα, που έζησε κάποτε, κάπου, σαν γκουβερνάντα, και τώρα πέθαινε μόνη, βογκώντας, μουρμουρίζοντας και γκρινιάζοντας στο αγόρι, που άρχισε να φοβάται πια να πλησιάσει προς τη γωνιά της. Κάπου σε μια πεζούλα ανακάλυψε κάτι για να πιει, αλλά δε βρήκε ούτε μια κόρα ψωμί για να φάει, και πήγαινε τώρα για δέκατη φορά να ξυπνήσει τη μητέρα του. Τελικά, μέσα στο σκοτάδι ένιωσε να φοβάται: είχε βραδιάσει εδώ και ώρα, αλλά κανείς δεν άναψε φως. Ψηλαφώντας το πρόσωπο της μαμάς του, παραξενεύτηκε που εκείνη δεν κουνήθηκε καθόλου και ήταν τόσο παγωμένη όσο κι ο τοίχος.

«Πολύ κρύο κάνει εδώ μέσα», σκέφτηκε. 

Πριν από χρόνια ανήμερα τα Χριστούγεννα κίνησα με ανάμικτα συναισθήματα για την Παναγούδα...

Πριν από χρόνια ανήμερα τα Χριστούγεννα κίνησα με ανάμικτα συναισθήματα για πρώτη φορά για το Περιβόλι της Παναγιάς. Ήθελα να επισκεφθώ το γέροντα Παϊσιο, να δω από κοντά έναν άγιο της εποχής μας, να εξακριβώσω τις διαφορές, να εντρυφήσω στις παραινέσεις του.
Το κρύο ήταν τσουχτερό και το Άγιο Όρος ήταν χιονισμένο.
Ένας άγνωστος γέροντας ανέλαβε ως επίγειος άγγελος να με καθοδηγήσει μέχρι την Ιερά Μονή Κουτλουμουσίου.
Η επιθυμία μου όμως να λάβω συγκεκριμένες απαντήσεις μ’ έκανε να πάρω μαζί μου και ένα δάσκαλο από τη Κοζάνη για την καλύβα του γέροντα στην Παναγούδα αμέσως μετά την ακολουθία του Εσπερινού.
Με πρόσωπο σκυμμένο, καρδιά θλιμμένη και βήματα βαριά προσέγγισα το κελί του γέροντα.
Αναρωτιόμουν τι θα έπραττα αν, ως καρδιογνώστης κοιτούσε βαθιά μέσα στη ψυχή μου και έβλεπε τα λάθη, την αμαρτία, τις παραλείψεις, τα μίση, τις μικρότητες, τις κατακρίσεις, τον αληθινό ψυχικό πόλεμο.
Στη σκέψη και μόνο πως ο γέροντας έχει τέτοια ικανότητα δείλιασα και με έπιασε ντροπή.
Αναθαρρούσα όμως και μονολογούσα μέσα μου.
Ε! και τι έγινε, ο μόνος είμαι…
Μια άλλη φωνή μέσα μου άγνωστη τότε, γνωστή τώρα σε εμένα απαντούσε.
Υπάρχει λύση … Όσο και να επιχειρούσα να μην την ακούω και να την περιφρονώ τόσο αυτή δυνάμωνε.
Υπάρχει λύση, φώναξα και εγώ κάποια στιγμή χωρίς να το καταλάβω και ξάφνιασα τον συνοδοιπόρο μου δάσκαλο.
Με το που φθάσαμε στο κελί άρχισα να νιώθω κάπως περίεργα. Όλα, γύρω προκαλούσαν μια ηρεμία.

Αυτός είναι ο Άρτος, η Οδός, η Αλήθεια και η Ζωή.

Κοίτα προς τα πίσω και θα δεις το Χριστό να πεθαίνει για σένα.

Κοίτα προς τα πάνω και θα δεις το Χριστό να μεσιτεύει για σένα.

Κοίτα προς τα μέσα και θα δεις το Χριστό να ζει μέσα σου.

Κοίτα μπροστά σου και θα δεις το Χριστό να έρχεται για σένα.

Αυτός είναι ο Άρτος, η Οδός, η Αλήθεια και η Ζωή.

Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος

Κυριακή πρό τῆς Χριστοῦ Γεννήσεως-Η ΣΑΡΚΑ ΤΗΣ ΠΑΡΘΕΝΟΥ

π. Δημητρίου Μπόκου

  Ἡ Παναγία «εὑρέθη ἐν γαστρὶ ἔχουσα ἐκ Πνεύματος Ἁγίου». Βρέθηκε νὰ ἐγκυμονεῖ χωρὶς νὰ ἔχει σχέση μὲ ἄνδρα. Ἡ ἐγκυμοσύνη της δὲν προέκυψε κατὰ τοὺς φυσικοὺς νόμους. Ὀφειλόταν ἀποκλειστικὰ σὲ θεϊκὴ ἐνέργεια.

 «Τὸ γὰρ ἐν αὐτῇ γεννηθὲν ἐκ Πνεύματός ἐστιν Ἁγίου». Καὶ ὅταν συμπληρώθηκαν οἱ μέρες γιὰ νὰ γεννήσει, «ἔτεκε τὸν Υἱὸν αὐτῆς τὸν πρωτότοκον, καὶ ἐκάλεσε τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἰησοῦν» (Κυριακὴ πρὸ τῆς Χριστοῦ Γεννήσεως).

  Ἡ Γέννηση τοῦ Χριστοῦ εἶναι ἡ μοναδικὴ ποὺ δὲν ὑπάκουσε στοὺς φυσικοὺς νόμους. Ὁ Χριστὸς ἔγινε ἄνθρωπος παίρνοντας σάρκα μόνο ἀπὸ τὴ μητέρα του. Ἡ Παναγία γέννησε ἐνῶ ἦταν παρθένος. Κατὰ τὴν πίστη τῆς Ἐκκλησίας μας ὑπῆρξε πάντοτε, ψυχῇ τε καὶ σώματι,παρθένος. «Πρὸ τόκου», πρὶν γεννήσει τὸν Χριστό, «ἐν τόκῳ», κατὰ τὴ γέννα τοῦ Χριστοῦ, ἀλλὰ καὶ «μετὰ τόκον», μετὰ τὸν τοκετό. Εἶναι Ἀειπάρθενη. Κυοφόρησε καὶ γέννησε τὸν Κτίστη, «μηδὲν τῆς παρθενίας λυμανθείσης». Χωρὶς νὰ φθαρεῖ καθόλου ἡ παρθενία της. Εἶναι ἡ «ἀδιαφθόρως Θεὸν Λόγον τεκοῦσα».

Χριστούγεννα στο μέτωπο

Εβέσντα, 24 Δεκεμβρίου 1940
Η εκκλησία ήτο ένας σταύλος και η θεία λειτουργία εγένετο σαν παραμονή Χριστουγέννων εντός του σταύλου. Η Αγία Τράπεζα, αποτελείτο από μίαν κάσσαν, τα δε κηροπήγια, ήσαν μία λάμπα εκστρατείας, δύο κηρία και ένα λυχνάρι. Η δε πρόθεσις από ένα τραπεζάκι και ένα κερί. Η θεία λειτουργία ήτο σύντομος, καλλίφωνοι δε ψάλται (στρατιώται) έψαλον. Μετά το τέλος της θείας λειτουργίας, εκοινώνησα, αξιωθείς προς τούτο των Αχράντων Μυστηρίων. Μετά το τέλος της θείας λειτουργίας και πριν ακόμα μεταλάβουν οι άνδρες όλοι, ένας στρατιώτης, νομίσας ότι ετελείωσεν η θεία λειτουργία ή, δεν θα εγνώριζεν ότι θα ετελείτο εις τον σταύλον λειτουργία, έφερεν, δύο ημιόνους δια να τους βάλει εις τον σταύλον. Αλλά κατόπιν συστάσεως, ανέμενεν έξω του σταύλου, προσωρινώς, μέχρις ότου τελειώσει το έργον του ιερέως.
Ευαγγελίας Γεωργ. Κουτσοδόντη, ''Το ημερολόγιο ενός στρατιώτου'', σελ. 53
***

Ύψωμα Μάλι Σπατ, 24 Δεκεμβρίου 1940
Ο τραγικός σύντροφος της βραδυάς, Έφεδρος Ανθυπολοχαγός Γιάννης Δούβρης, η λεπτή κι ευγενικιά αυτή φυσιογνωμία, κάνει τις ίδιες σκέψεις. Μέσα στον πυρετό που τον καίει, δυο μέρες τώρα, νοιώθει την ψυχολογική κατάστασι, στην οποία βρίσκομαι. Θέλει κι αυτός να ξεσπάσει. Με την αδύνατη και γλυκειά φωνή του αρχίζει να ψέλνει το τροπάρι «Η Γέννησίς Σου Χριστέ». Με βραχνιασμένη φωνή τον ακολουθώ. Το ψέλνουμε τρεις φορές κι’ έπειτα άλλες τρεις το «Η Παρθένος σήμερον». Κλαίω και ψέλνω μαζί. Τα καυτερά δάκρυα διατρέχουν το πρόσωπό μου κι’ αισθάνομαι το ζεστό μονοπάτι που ακολουθούν επάνω σ’ αυτό.
Σε κάποια στιγμή ακούμε ψαλμωδία.

Εξαιτίας του Σώματος και του Αίματος του Υιού Σου, που μεταλαμβάνω τόσο συχνά, τολμώ να πω ότι έχω με Σένα συγγένεια!

 Υπεραγία Θεοτόκε Παρθένε! Εξαιτίας του Σώματος και του Αίματος του Υιού Σου, που μεταλαμβάνω τόσο συχνά, τολμώ να πω ότι έχω με Σένα συγγένεια!

 Ω Δέσποινα του κόσμου! 

 Από Σένα έλαβε ο Υιός του Θεού αυτό το Σώμα και Αίμα. 

Το Σώμα και το Αίμα του Κυρίου που μεταλαμβάνω είναι ίδια με το Σώμα του Κυρίου που είναι στους ουρανούς.
Πως μπορώ να μην αγαπάω Εσένα, και πιο πολύ τον Υιό Σου, δικό Σου και δικό μου Θεό;

 Ω Πανάχραντε Δέσποινα!

  Δώσε μου να έχω συγγένεια με Σένα όχι μόνο εξαιτίας του Σώματος και του Αίματος του Χριστού, που πολλές φορές μεταλαμβάνω ανάξια, αλλά να πλησιάσω και το δικό Σου βαθμό της πίστης, της αγάπης και της ελπίδας, να ομοιάσω Εσένα στις σκέψεις και τα συναισθήματα.

 Ω Πανάχραντε Δέσποινα! Έχω μεγάλη ανάγκη και θέλω να αποκτήσω καρδιά καθαρή!

  Τα πάντα για Σένα είναι δυνατά, Υπερευλογημένη• μπορείς να παρακαλέσεις τον Υιό και Θεό Σου να μου χαρίσει καρδιά καθαρή, όπου κατοικεί πίστη, ελπίδα, και αγάπη. Κάνε το, Πανάχραντε!

«Πνευματικὲς ἐμπειρίες καὶ συμβουλές», Ἁγίου Ἰωάννου τῆς Κροστάνδης 

 Ἐκδόσεις: Ὀρθόδοξος Κυψέλη

Περί τῶν ἁγίων καί φρικτῶν Μυστηρίων τοῦ Χριστοῦ

Γιατὶ μᾶς ἔχει δοθεῖ αὐτὴ ἠ τεσσαρακοστὴ τῶν ἡμερῶν ἀπὸ τοὺς θεοφόρους πατέρες
ὡς προκαθάρσιο, ἐπειδὴ ὁδηγεῖ στὴν ἐπέτειο ἑορτὴ τῆς ὡς πρὸς τὴ σάρκα γεννήσεως
τοῦ Κυρίου καὶ Θεοῦ καὶ Σωτήρα μας Ἰησοῦ Χριστοῦ, κατὰ τὴν ὁποία εἶναι συνήθεια
σὲ ὅλους σχεδὸν τοὺς Χριστιανοὺς νὰ μετέχουν τοῦ ἁγίου σώματος καὶ αἵματός του καὶ μέσῳ αὐτῶν νὰ ἑνώνονται μὲ αὐτὸν και να γίνονται μὲ Αὐτὸν κατὰ τρόπο θεῖο ἕνα πνεῦμα καὶ ἕνα σῶμα.

 Γιατὶ χωρὶς τὴν ἐξομολόγηση καὶ τὴν ἀκόλουθη μετάνοια,δὲν εἶναι κανένας ἄξιος οὔτε θεῖα λόγια νὰ ὑποδεχθεῖ,πῶς θὰ δεχθεῖ κανεὶς μέσα του αἷμα Χριστοῦ καὶ σῶμα,
ἂν δὲν καθαρισθεῖ πρῶτα μὲ ἐξομολόγηση καὶ μετάνοια ἀνάλογη μὲ τὰ πταίσματα;

 Γι’ αὐτὸ καὶ ὁ μέγας Παῦλος ἐπιβεβαιώνει αὐτὸ καὶ παραγγέλλει λέγοντας·
«ὁ καθένας νὰ ἐξετάζει τὸν ἑαυτό του,καὶ τότε νὰ τρώγει ἀπὸ τὸν ἄρτο καὶ νὰ πίνει ἀπὸ τὸ ποτήρι·γιατὶ αὐτὸς ποὺ τρώγει καὶ πίνει ὄντας ἀνάξιος, τρώγει καὶ πίνει κατάκριμα γιὰ τὸν ἑαυτό του, μὴ διακρίνοντας τὸ σῶμα τοῦ Κυρίου»,
δηλαδή δεν ἀντιλαμβάνεται ὅτι τὸ σῶμα αὐτό, ποὺ βρίσκεται ἐκτὸς ἁμαρτίας,
δὲν θὰ δεχθεῖ νὰ κατοικήσει σὲ σῶμα καταχρεωμένο μὲ ἁμαρτίες.

Ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Παλαμᾶ

Ὁμιλία περὶ τῶν ἁγίων καὶ φρικτῶν

Μυστηρίων τοῦ Χριστοῦ

''ΠΕΙΡΑΪΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ''Τεῦχος 364, Δεκέμβριος 2023

Αναφορά στον Νικηφόρο Φωκά σε ένα Βυζαντινό κειμήλιο που βρίσκεται στην Ιταλία.

  Αν μπορούσε να δημιουργηθεί κάπου ένα μουσείο με τα δημιουργήματα της εποχής της Μακεδονικής Αναγέννησης θα ήταν πραγματικά ένα στολίδι για τον παγκόσμιο πολιτισμό. Δυστυχώς όλα είναι διασκορπισμένα σε όλο τον κόσμο με αποτέλεσμα η Βυζαντινή τέχνη να παραμένει δυσπρόσιτη στον κόσμο.

  Ένα από τα εντυπωσιακά Βυζαντινά έργα τέχνης εκείνης της εποχής είναι και μια φιλντισένια θήκη για ένα κομμάτι του τίμιου σταυρού. Σήμερα βρίσκεται στην Κορτόνα της Τοσκάνης. Εκεί μεταφέρθηκε μερικά χρόνια μετά την άλωση του 1204 από τον Ηλία της Κορτόνα έναν Παπικό Βικάριο.

  Όπως φαίνεται από την φωτογραφία, η δουλειά που έχει γίνει στο σκάλισμα του ελεφαντόδοντου απαιτεί δεξιοτέχνες με μεγάλη εμπειρία. Τέτοιοι ήταν οι τεχνίτες της Κωνσταντινούπολης που δημιούργησαν έργα τέχνης τα οποία σήμερα εκτείθενται σε μουσεία όπως το Bode στο Βερολίνο και το Met της Νέας Υόρκης.

  Το κείμενο σε μορφή σταυρού από πίσω μαρτυρεί τη χρονολογία δημιουργίας του
Καί πριν κραταιώ δεσπότη Κωνσταντίνω* Χριστός δέδωκε σταυρόνημα εις σωτηρίαν
Και νυν δε τούτου εν θεών Νικηφόρος**
άναξ τροπούται φύλα βαρβάρων έχων.
*Κωνσταντινος Α’
** Νικηφόρος Φωκάς

πηγή

ΧΩΡΙΣ ΧΡΙΣΤΟ ΟΛΑ ΑΝΟΗΤΑ!

  «Ὁ λόγῳ τείνας οὐρανόν, ὑπεισέρχῃ Σπηλαίῳ, καί ἀλόγων ἐν φάτνῃ, ἀνακέκλισαι Χριστέ, τῆς ἀλογίας ἡμῶν, διά σπλάγχνα, θέλων ἐκλυτρώσασθαι» (ωδή γ΄, β΄ προερτίου κανόνος Χριστουγέννων).

  (Χριστέ, Συ που με τον λόγο σου δημιούργησες και άπλωσες τον ουρανό, εισέρχεσαι μέσα σε σπήλαιο και ανακλίνεσαι σε φάτνη αλόγων ζώων. Κι αυτό γιατί από την αγάπη σου θέλεις να μας λυτρώσεις από την αλογία της ζωής).

   Ο άγιος υμνογράφος ευρισκόμενος μέσα στο θάμβος του μυστηρίου της ταπείνωσης του Δημιουργού Υιού του Θεού, του Κυρίου Ιησού Χριστού: πώς Αυτός που είναι ο Δημιουργός ως παντοδύναμος Θεός δέχτηκε να περικλεισθεί μέσα στο σωματάκι ενός εμβρύου και να γεννηθεί σε μία σπηλιά ανακλινόμενος σε μία φάτνη αλόγων ζώων!, μέσα στο θάμβος αυτό λοιπόν ευρισκόμενος κατανοεί εν πίστει το ανεξήγητο: είναι η απειρία αγάπης του Θεού μας που Τον έκανε να «κλίνει ουρανούς και να κατέβει ως άνθρωπος» στη γη, ως ένας από εμάς «χωρίς ἁμαρτίας». 

 Χωρίς την αγάπη και «τα σπλάγχνα» του Δημιουργού τίποτε από τη χριστιανική πίστη, κατεξοχήν δε η Γέννηση Αυτού ως ανθρώπου «ἐκ Πνεύματος Ἁγίου καί Μαρίας τῆς Παρθένου», δεν θα μπορούσε να γίνει κατανοητό. Βγάλε την αγάπη από την κίνηση ερχομού του Θεού στον κόσμο ως «σαρκοφόρου» διαπαντός, τουτέστιν αιωνίως, και όλα διαγράφονται. Αλλά τούτο δεν γίνεται. Διότι «ὁ Θεός ἀγάπη εστί». Αυτό μας απεκάλυψε ο Χριστός και ανταποκρίνεται στην αποκάλυψή Του αυτή κάθε καλοπροαίρετος άνθρωπος όπου γης και κάθε χρόνου.

  Και ποιος ο σκοπός του ερχομού Του στον κόσμο; 

 «Να θεώσει το πρόσλημμα» θα μας πει σε άλλο σημείο ο άγιος ποιητής, δηλαδή τον

"Αι αγγελικαί προπορεύεσθε δυνάμεις..." Ελληνική Βυζαντινή Χορωδία

                             

''Προηγηθείτε Άγγελοι και τους δρόμους ανοίξτε και σεις στη Βηθλεέμ τη φάτνη ευτρεπίστε.

Γιατί έρχεται ο ενανθρωπήσας Υιός του Θεού και Λόγος να γεννηθεί και το ότι είναι Πρόσωπο η του Θεού Σοφία έρχεται να φανερωθεί.

Δέξου η Εκκλησία της αγάπης το χαιρετισμό και τη μέθεξη στης Θεοτόκου τη χαρά και κοινωνία.

Κι απ' όλους τους λαούς αυτής της Γης,να'ναι ευλογημένος Αυτός που έρχεται,ας είναι η προς τον αληθινό Θεό κοινή μας πανανθρώπινη δοξολογία''.

Αἱ Ἀγγελικαί, προπορεύεσθε Δυνάμεις, οἱ ἐν Βηθλεέμ, ἑτοιμάσατε τὴν Φάτνην· ὁ λόγος γὰρ γεννᾶται· ἡ σοφία προέρχεται, δέχου ἀσπασμὸν ἡ Ἐκκλησία, εἰς τὴν χαράν τῆς Θεοτόκου, λαοὶ εἴπωμεν· Εὐλογημένος ὁ ἐλθών, Θεὸς ἡμῶν δόξα σοι.

Υπεράσπιση της ελευθερίας της τέχνης α λα καρτ....

  Το εν λόγω μοντάζ λέει πολλά....

 Τί έγραφαν οι ίδιες"προοδευτικές" ιστοσελίδες όταν αποκλείστηκαν τα έργα του Κωνσταντίνος Παππάς από την Comikdom γιατί είχαν εθνικό περιεχόμενο (Όλους τους αγώνες των Ελλήνων για ελευθερία) και τί για την υποστολή της "ροζ σημαίας". Υπεράσπιση της ελευθερίας της τέχνης α λα καρτ....

ΠΗΓΗ

Δύο αντίθετα Χριστούγεννα...

Στη μια εικόνα η Παναγία δεν κοιτάζει τον Χριστό! Ούτε κι ο Ιωσήφ! Στην άλλη είναι και οι δύο από πάνω Του..

Στη μια εικόνα ο Χριστός είναι βρέφος τυλιγμένο σε σπάργανα και η φάτνη μοιάζει με τάφο... Στην άλλη το Θείο Βρέφος χαμογελάει γυμνό.
Στη μια εικόνα βλέπουμε να υπάρχει μια σοβαρότητα κι ένας προβληματισμός, ενώ στην άλλη μια διάχυτη χαρά.

Κεντρική θέση στην ορθόδοξη εικόνα έχει η Θεοτόκος, ενώ ο Ιωσήφ βρίσκεται στην άκρη σκεφτικός. Στην άλλη κυριαρχεί το ζευγάρι.

Τα Χριστούγεννα για τη Δύση είναι μια γιορτή της οικογένειας. Δεν τονίζεται η ουσία του γεγονότος, αλλά η ατμόσφαιρα που υπάρχει.

Τα Ορθόδοξα Χριστούγεννα τονίζοντας την ουσία υψώνουν τον νου του ανθρώπου στο μεγαλείο της Αγάπης του Θεού που έγινε άνθρωπος...

Τα Δυτικά Χριστούγεννα αφήνουν ένα όμορφο συναίσθημα που δεν αλλάζει τη ζωή του ανθρώπου, αλλά τον παρηγορούν.

Η ΑΝΤΙΣΤΙΞΗ ΤΟΥ ΕΝΑΡΘΡΟΥ ΠΡΟΣ ΤΟ ΑΝΑΡΘΡΟ

Ζωγραφική Χρήστου Μποκόρου: «Σημείο ελευθερίας» (2008)

Τι ανακλά, εν ολίγοις, η τρέχουσα διαμάχη με επίκεντρο τη ροζ «σημαία» εντός ελληνικού Προξενείου στις ΗΠΑ; Μα, τι λιγώτερο απ’ την απαίτηση μιας μηδενιστικής ελίτ – άρχουσας βέβαια στα βάθρα του δημόσιου λόγου – για παντελή κατοχή έως και των εσχατιών (!) της ελληνικής επικράτειας;…

  Στην ουσία, πρόκειται για την αξίωση της ολοσχερούς αντιδημοκρατικότητας. Ως αποτόκου, μάλιστα, μιας βαθύτατα αριστοκρατικής/ολιγαρχικής κατανόησης της σχέσης μεταξύ «πρωτοπορίας» και «ουραγών».

Ας αναχθούμε στη συνολική εικόνα, ωστόσο: Διατρέχουμε κυρίως την εποχή μιας Πέρα ώς Πέρα διάψευσης της ιδρυτικής επαγγελίας του Διαφωτισμού – ότι ανατρέποντας το παρελθόν (ιδιαίτερα μάλιστα : τον πυρήνα της Ιερότητας) επρόκειτο να πλάσουμε έναν, υπετίθετο, καλύτερο κόσμο.
Αντί παραδοχής όμως (από την πλευρά των διανοουμένων μας) της συντριπτικής τούτης αποτυχίας, έχουμε ίσα-ίσα… αποκαλυπτήρια: Πως το ζήτημα δεν ήταν ένας καλύτερος κόσμος – μόνο ζήτημα ήταν ένα σύμπαν του οποίου να είναι, εκείνοι, οι πλάστες!

Έχουν τα παιχνίδια φύλο ;;;

    Μέρες που είναι και οι μικροί μας φίλοι  λαμβάνουν διάφορα δώρα και υπό αυτό το πλαίσιο αρκετοί γονείς ρωτάνε με ανησυχία "εάν τελικά τα παιχνίδια έχουν φύλο;" και η απάντηση μας είναι πως και βέβαια "έχουν τα παιχνίδια φύλο" όπως έχουν και ηλικία και είδος παιχνιδιού και για αυτό οι γονείς θα πρέπει να είναι πολύ προσεκτικοί στο τι δώρα θα πάρουν στα παιδιά τους ή θα λάβουν από φίλους και συγγενείς αφού και αυτά θα επηρεάσουν την διαμόρφωση της ζωή τους.

  Τώρα εάν θέλετε να κάνετε πειράματα πάνω στα παιδιά σας με ροζ κούκλες στα αγοράκια και με στρατιωτάκια στα κοριτσάκια είναι κάτι που αναλαμβάνεται και την ευθύνη της συνθήκης αυτής για ότι προκύψει στην συνέχεια στην ζωή τους οπότε θα πρέπει να σκεφτείτε σοβαρά τις τυχόν μελλοντικές και ίσως απρόβλεπτες συνέπειες ακόμη και από την ίδια την επιστήμη που εμφανιστούν.

  Εξάλλου η επιστημονική γνώση είναι κάτι που συνεχώς εμπλουτίζεται με νέες πληροφορίες οι οποίες δεν ήταν γνωστές μέχρι σήμερα ..

  Οποιαδήποτε άλλη άποψη αναδύεται βασικά από τα συμφέροντα των

«Αγία Αναστασία, η φαρμακολύτρια» Ιερό εικόνισμα του 16ου αιώνα

«Αγία Αναστασία, η φαρμακολύτρια»

Ιερό εικόνισμα του 16ου αιώνα, το οποίο βρίσκεται στο Βυζαντινό Μουσείο Αθηνών.....

Περιγραφή του εικονίσματος........

Μεταφορά από το βιβλίο της:

Μυρτάλης Αχειμάστου, Ποταμιανού

Εικόνες Βυζαντινού Μουσείου Αθηνών

Αθήνα 1998 σελ 156

«Η Αγία Αναστασία παριστάνεται σε προτομή σε στάση μετωπική προς τον προσκυνητή!
Εντυπωσιακό είναι το πάντοτε πράσινο μαφόριό της.
Διευθετημένο αυτό με κομψή φιλαρέσκεια στην εικόνα σκεπάζει τον κεφαλόδεσμο και το σκοτεινόχρωμο φόρεμα που φαίνεται λίγο στο χέρι με τελείωμα χρυσής ταινίας.
Χρυσοπερίκλειστο και πλούσια πτυχωμένο, γυρίζει με χάρη σαν εσάρπα μπροστά, κλείνοντας το λαιμό και κατεβαίνει δεξιά σε απόπτυγμα δείχνοντας σε όλο το πλάτος τα χρυσά λεπτεπίλεπτα κρόσια της παρυφής.
Την αίσθηση λεπτής πολυτέλειας εντείνουν το χρυσαφένιο δοχείο με ωραίο σχέδιο και διακόσμηση και το βαρύ βιβλίο με κόκκινο πάχος των φύλλων και πολύτιμες πέτρες στη στάχωση, με χρυσογραφίες δεμένες σε κομψό σχέδιο.

Τρία μαθήματα από τον Άγιο Νικόλαο για την εποχή μας

π. Θεοδόσιος Μαρτζούχος

Ναός Αγίου Νικολάου, Μοσχόπολη

Η ζωή του Αγίου Νικολάου, η πίστη και η γενναιοδωρία του αποτελούσαν μεγάλη πηγή έμπνευσης για τους χριστιανούς παλαιότερα. Τι μπορεί όμως να μας διδάξει για τη ζωή μας σήμερα;

Στις 6 Δεκεμβρίου, η Ανατολική και η Δυτική Εκκλησία γιορτάζουν τον Άγιο Νικόλαο. Είναι μια πολύ αγαπητή μορφή σε όλο τον κόσμο. Και η γιορτή του για την Γαλλία είναι περισσότερο διαδεδομένη σε ορισμένες περιοχές της όπως η Αλσατία και η Λωρραίνη! Ωστόσο, τα ιστορικά αρχεία μάς δίνουν ελάχιστες βιογραφικές πληροφορίες από το συναξάρι του για τον πραγματικό άνθρωπο.
Η ιστορική του ύπαρξη είναι επαληθεύσιμη. Μπορείτε σήμερα να δείτε τα λείψανα του στη Βασιλική στο Μπάρι της Ιταλίας. Το πρόσωπό του τιμόταν από τους πολύ παλαιούς χρόνους στα Μύρα της Λυκίας (απέναντι από την Ρόδο) όπου υπάρχουν ακόμα τα ερείπια μεγάλης Βασιλικής προς τιμήν του. Από εκεί εκλάπησαν στις Σταυροφορίες τα λείψανα. Το 2014, οι ειδικοί χρησιμοποίησαν ακόμη και διαδραστική τρισδιάστατη τεχνολογία και ανακατασκευή προσώπου για να δείξουν πώς θα μπορούσε να μοιάζει με βάση τη δομή των οστών του. Ωστόσο, η παλαιότερη βιογραφία του αγίου γράφτηκε σχεδόν 500 χρόνια μετά τον θάνατό του, οπότε είναι δύσκολο να διακρίνει κανείς τις υπερβολές από την πραγματικότητα.

Ωστόσο, όσα γνωρίζουμε για τη ζωή του είναι ουσιαστικά και εμπνευσμένα. Ο Άγιος Νικόλαος ήταν ένας εξαιρετικός άνθρωπος, του οποίου η καλοσύνη εξακολουθεί να αναγνωρίζεται, περισσότερους από 16 αιώνες μετά τον θάνατό του, και του οποίου η γενναιοδωρία έχει γίνει σημείο αναφοράς σε πολλές χώρες σε όλο τον κόσμο. Μπορείτε να απευθυνθείτε σε αυτόν για να ζητήσετε την ουράνια μεσιτεία του, αλλά το σπουδαιότερο και για να ακολουθήσετε το παράδειγμα της αγιότητάς του!

Αυτός λοιπόν ο ουσιαστικά μεγάλος αδελφός μας, μας διδάσκει ότι:
1: ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΤΕΛΕΙΟΣ ΓΙΑ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΆΓΙΟΣ.

Μια από τις ιστορίες που έχουν επιβιώσει στους αιώνες είναι αυτή της Συνόδου της Νίκαιας το 325. Μια μέρα ο Νικόλαος, όντας μέλος της Συνόδου, θύμωσε πολύ και,

Δόξα Σοι Κύριε και Θεέ μου, Ευεργέτη μου στους αιώνες των αιώνων!

  Δόξα Σοι Κύριε και Θεέ μου, Ευεργέτη μου στους αιώνες των αιώνων! 

Είθε να Σε γνωρίσουν με την Πίστη όλοι οι Λαοί και οι Φυλές της γης, ώστε όλοι να Σε δοξάζουν με μία καρδιά και ένα στόμα, από την Ανατολή έως την Δύση. 

Γένοιτο! Γένοιτο!

Άγιος Ιωάννης της Κρονστάνδης

πηγή

H γριά μάνα του Στάλιν τον επισκέπτεται στο Κρεμλίνο...

  «H γριά μάνα του Στάλιν τον επισκέπτεται στο Κρεμλίνο κι εκείνος την ξεναγεί στο διαμέρισμά του - υπάρχουν οχτώ δωμάτια, κάθε δεύτερο δωμάτιο έχει μια εντοιχισμένη σόμπα με πλακάκια, τρεις τουαλέτες με ζεστό τρεχούμενο νερό και καζανάκι, υπάρχουν υπηρέτες που στρώνουν τα κρεβάτια και σερβίρουν τα γεύματα, έχει ακόμα και σάουνα. Η γριά μάνα του δεν εντυπωσιάζεται. 

  Έτσι ο Στάλιν την πηγαίνει στο σπίτι του στους λόφους Λένιν- έχει δεκατέσσερα δωμάτια, κάθε δωμάτιο με εντοιχισμένη σόμπα με πλακάκια, υπάρχουν τόσοι πολλοί υπηρέτες που έχουν τη δική τους κουζίνα, υπάρχει κεντρική θέρμανση, ένα αμερικάνικο τζακούζι στο λουτρό και ένας κινηματογράφος είκοσι θέσεων στο υπόγειο. Η μάνα του δεν εντυπωσιάζεται. 

  Έτσι την πηγαίνει με ελικόπτερο στην ντάτσα του στα δάση του Κούντσεβο, που την αποκαλεί η Κοντινή Ντάτσα, γιατί έχει και άλλες πιο μακριά από τη Μόσχα, και την κάνει και βόλτα στο κτήμα με την αμερικάνική του Κάντιλακ. Υπάρχουν δυο χιλιάδες στρέμματα χωράφια και δάσος που τα διασχίζουν ένα φιδωτό ποτάμι, είκοσι τέσσαρα δωμάτια στο κυρίως σπίτι συμπεριλαμβανομένου ενός κινηματογράφου εξήντα θέσεων, υπάρχουν θερμαινόμενες εξωτερικές και εσωτερικές πισίνες και ένα σολάριουμ, υπάρχει κεντρική θέρμανση το χειμώνα και κλιματισμός το καλοκαίρι, η κουζίνα είναι εξοπλισμένη με ένα πάγκο με αμερικάνικη φορμάικα και ένα ψυγείο που μπορείς να μπείς όλος μέσα. 

Η μάνα του, που δεν εντυπωσιάζεται με τίποτα, τον προειδοποιεί :

 "Γιε μου τι θα γίνει αν έρθουν οι κομμουνιστές;"»

( Ρόμπερτ Λίτελ, "Ο Σύντροφος Κόμπα", Εκδόσεις Μέδουσα, 

http://www.medusaselas.gr/eidos.aspx?kod=5bde6a9410 )

ΒΑΖΟΝΤΑΣ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΘΕΣΗ ΤΟΥΣ ΟΣΟΝ ΑΦΟΡΑ ΤΗΝ ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΩΝ ΛΕΞΕΩΝ ΠΟΥ ΕΚΦΡΑΖΟΥΝ ΑΞΙΕΣ…

Γράφει η Καλλιόπη Ταχτσόγλου-ἠθοποιός

1) Ὅταν λέμε ζευγάρι συζυγικό, ἐννοοῦμε ΑΝΔΡΟΓΥΝΟ ποὺ ὑπανδρεύεται καὶ νυμφεύεται ἔμπροσθεν Θεοῦ καὶ ἀνθρώπων καὶ ἐναγκαλίζεται πρόσωπο μὲ πρόσωπο - καὶ ὄχι μὲ ὀπίσθια - γιὰ νὰ φέρει, Θεοῦ θέλοντος, τὰ νὲα ἀνθρωπάκια στὸν κόσμο.
«αὐξάνεσθε καὶ πληθύνεσθε καὶ κατακυριεύσατε τὴν γῆν»

2) Ὅταν λέμε ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, ἐννοοῦμε πὼς τοῦ Δήμου τὸ κράτος καὶ ἡ ἐξουσία, καὶ πὼς τὴν θέληση τοῦ λαοῦ, τὴν ζωὴ,τὸ συμφέρον καὶ τὴν πατρίδα του, ὑπηρετοῦν, ὅσοι ἀναλαμβάνουν τὴν διοίκηση, ὄντες μέλη κι αὐτοὶ τοῦ ἰδίου λαοῦ καὶ ὄχι τύποι ἀλαζονικοὶ ποὺ κτυποῦν τὸν λαό μὲ λόγια καὶ ἔργα ὅταν δηλώνει τὸ θέλημά του.

3) Ὅταν λέμε ΠΑΙΔΕΙΑ ἑλληνική, ἐννοοῦμε α) Γλῶσσα ἑλληνικὴ -καὶ ὄχι τὴν κατακρεουργημένη γλῶσσα ποὺ μαθαίνουν τὶς τελευταῖες δεκαετίες τὰ παιδιά μας

β) Ἱστορία μὲ παράθεση τῶν ἱστορικῶν συμβάντων καὶ ὄχι μὲ τὴν ἐρμηνεία τους κατὰ τὴν πολιτικὴ ὀρθότητα τῶν ἀνορθόδοξων, καὶ τὴν Μυθολογία ὅπως μᾶς παραδόθηκε, χωρὶς ἐρμηνεῖες καὶ παρερμηνεῖες, καθ' ὅτι «μῦθος κρύπτει νοῦν ἀληθείας» καὶ ὁ καθαρὸς νοῦς ἀντιλαμβάνεται τὴν κεκρυμμένη ἀλήθεια τοῦ μύθου.

γ) Θρησκευτικά, ἤτοι, Π.καὶ Ν.Διαθήκη, βίους ἁγίων καὶ λόγους τῶν ἁγίων πατέρων τῆς Ἐκκλησίας μας - καὶ ὄχι θρησκειολογίες καὶ γελοιοποιήσεις διαβολικὲς. δ) Βιβλία καὶ ὄχι βιβλιοτετράδια κακοτυπωμένα ὡς περιοδικὰ ποικίλης ὕλης μὲ ἀνόητα,φτιαχτὰ κείμενα, ἐπικίνδυνα, γιὰ τὴν ψυχικὴ καὶ πνευματικὴ ἰσορροπία τῶν παιδιῶν μας.

4) Ὅταν λέμε ΤΕΧΝΕΣ, ἐννοοῦμε πὼς ἡ εὐαίσθητη ψυχὴ τοῦ κάθε καλλιτέχνη μέσῳ τῆς ζωγραφικῆς, τοῦ θεάτρου, τῆς μουσικῆς , τοῦ χοροῦ, ἐμβαθύνει μὲ τιμιότητα στὴν

Χριστουγεννιάτικο δέντρο, Σπύρος Βικάτος (1878 - 1960)

Χριστουγεννιάτικο δέντρο, Σπύρος Βικάτος (1878 - 1960).

Λάδι σε μουσαμά, 77 x 105 εκ.

Πώς η Χριστιανική Βυζαντινή Αυτοκρατορία έσωσε τον πολιτισμό

Μεγάλη προκατάληψη κατά της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας τους τελευταίους αρκετούς αιώνες, με αποτέλεσμα μια γενική έκπτωση της σημασίας και της συνεισφοράς της.

 Ο δημοσιογράφος και μελετητής Robert Spencer μόλις δημοσίευσε το Empire of God: How the Byzantines Saved Civilization.

Η Βυζαντινή Αυτοκρατορία, το ανατολικό μισό της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, επιβίωσε για χίλια χρόνια αφού το δυτικό μισό είχε καταρρεύσει σε διάφορα φεουδαρχικά βασίλεια. Το Βυζάντιο τελικά έπεσε στις Οθωμανικές Τουρκικές επιθέσεις το 1453. Ένα βαθιά επιστημονικό έργο, το βιβλίο του Spencer υποστηρίζει ότι ο χριστιανικός βυζαντινός πολιτισμός κράτησε ζωντανή τη μάθηση και την πίστη της Αθήνας, της Ρώμης και της Ιερουσαλήμ και προστάτευσε τη Δύση από την επίθεση του Ισλάμ στην Ανατολή. 

Ο Mark Judge του Stream μίλησε πρόσφατα με τον Spencer για το βιβλίο του.

    Mark Judge: Το νέο σας βιβλίο Empire of God υποστηρίζει ότι η Βυζαντινή Αυτοκρατορία δεν έχει λάβει τα εύσημα που της αξίζουν ως δυναμικός χριστιανικός πολιτισμός που κράτησε ζωντανές τις κληρονομιές της Αθήνας, της Ιερουσαλήμ και της Ρώμης. Μέρος αυτού, γράφετε, οφείλεται στην προκατάληψη ορισμένων ιστορικών, συμπεριλαμβανομένου του Edward Gibbon. Ποια είναι η πραγματική αλήθεια πίσω από τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία;

    Robert Spencer: Υπήρξε μεγάλη προκατάληψη κατά της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας τους τελευταίους αρκετούς αιώνες, με αποτέλεσμα μια γενική έκπτωση της σημασίας και της συνεισφοράς της. Αυτό οφείλεται κυρίως σε ένα φαινόμενο που είναι ένα επαναλαμβανόμενο θέμα της Αυτοκρατορίας του Θεού: το Μεγάλο Σχίσμα μεταξύ των γνωστών σήμερα ως Ρωμαιοκαθολικών και Ανατολικών Ορθόδοξων Εκκλησιών το 1054, και η αποξένωση που προκύπτει μεταξύ Ανατολής και Δύσης. Αντί να βλέπουν τους Βυζαντινούς ως Ρωμαίους και εκφραστές του δυτικού πολιτισμού, έστω και στα άκρα του, οι Δυτικοί έτειναν πολύ συχνά να τον βλέπουν τόσο ξένο όσο και άβολο, με συγκεχυμένες («βυζαντινές») πολιτιστικές και κοινωνικές πρακτικές και μια μορφή Χριστιανισμού που εμφανιζόταν τόσο ξένη όσο και ανεξερεύνητη στα δυτικά μάτια.

Το μοναστήρι της Παναγίας Θεοσκεπάστου στην Τραπεζούντα

  Το μοναστήρι της Παναγίας Θεοσκεπάστου [Tr: Kizlar Manastiri] βρίσκεται στις βόρειες πλαγιές του Μποζ Τεπέ (Γκρι Λόφος) με θέα στο λιμάνι της Τραπεζούντας. Πιθανότατα ιδρύθηκε, επαναιδρύθηκε ή προικοδοτήθηκε τη δεκαετία του 1340.

   Το μοναστήρι περιβάλλεται από ένα ορθογώνιο τείχος και περιλαμβάνει ένα μικρό παρεκκλήσι του 19ου αιώνα δίπλα στην Εκκλησία του Σπήλαου, μια εκκλησία του Αγίου Κωνσταντίνου του 19ου αιώνα πάνω από την Εκκλησία των Σπηλαίων, μια μεγάλη διώροφη αίθουσα και η ίδια η Σπηλαιώδης Εκκλησία του Θεοσκέπαστου. 

Το μοναστήρι έχει ανακαινιστεί πρόσφατα. (βλ. κάτω φωτογραφία).

πηγή

«Οι άνθρωποι μπορεί να ξεχάσουν τι ακριβώς έκανες και είπες μα...

 "ΛΟΓΙΑ ΣΟΦΑ 4ο" Εκδ. "ΦΩΤΟΔΟΤΕΣ"