Έφτασε πριν πολλά χρόνια στο ερειπωμένο μοναστήρι στην έρημο όταν ακόμη αντί για πόρτες είχε κουρελούδες, όταν δεν είχε νερό, όταν δεν ήθελε κανείς να πάει εκεί , όταν οι στρατιώτες περνούσαν για τον πόλεμο της Ιορδανίας έξω από το μοναστήρι του αφού οι μάχες μαίνονταν , όταν τον χτυπούσαν οι ντόπιοι στρατιώτες γιατί νόμιζαν ότι έκρυβε εξτρεμιστές , όταν κουφάθηκε από το ξύλο όταν έβγαινε ξυπόλυτος στους αμμόλοφους και ζητιάνευε στους τουρίστες για να αναστηλώσει το μοναστήρι …. όταν …όταν ….
Κι έκανε το μοναστήρι μια όαση μέσα στην έρημο , με την αγάπη του , την επιμονή του και την αυτοθυσία του . Τον θαύμαζα, όπως έχω θαυμάσει και μερικούς ακόμη εκεί στην Αγία Γη, γιατί δεν φοβήθηκε να συγκρουστεί, να παλαίψει για τα δικαιώματα των προσκυνημάτων , για τη γη του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων . Τάισε κόσμο και κοσμάκη , έζησε τα ορφανά της περιοχής γιατί τους έδωσε δουλειά , γηροκόμησε όλους τους ηλικιωμένους και διωγμένους μοναχούς , τους φρόντισε μέχρι και που βγήκε η ψυχή τους, τους έθαψε εκεί στο μοναστήρι για να τους ανάβει το καντήλι τους .
Τα έλεγε έξω από τα δόντια και στον κόσμο και στον ίδιο τον Θεό στην προσευχή του.
Απαιτούσε και ο Θεός του τα έδινε γιατί ήταν στρατιώτης του δικαίου .
Σήμερα έφυγε από τη γη και ταξιδεύει για εκεί που ανήκει κι εύχομαι η ευχή του να σκεπάζει το μοναστήρι του που το άφησε πίσω με μια βαριά ιστορία .
Στις φωτογραφίες είμαστε κατά την διάρκεια ντοκιμαντέρ στην έρημο της Ιεριχούς.
Αν ήταν λαϊκός θα τον αποκαλούσα μάγκα!
Καλό ταξίδι ήρωα της ερήμου καλό ταξίδι πατέρα των φτωχών , καλό ταξίδι γέροντα στην αιώνια ζωή. Ξέρω πόσο ήθελες να βρεθείς στους κήπους της Άνω Ιερουσαλήμ !
Στο πρώτο σχόλιο ένα παλιό ντοκιμαντέρ που τα λέει όλα.
Και προσθέτω : σε αυτό το ντοκιμαντέρ είχα παρακαλέσει τον καλό μου φίλο, Κώστα Χαρδαβελλα να διαβάσει το σπηκάζ και το έκανε με μεγάλη χαρά γιατί συνδεόταν με τον Γέροντα, από την εποχή των ρεπόρτερ στην οποία εκπομπή είχε γίνει γνωστό το μοναστήρι του. Ο Γέροντας είχε χαρεί πολύ αλλά εκείνη την περίοδο ο Κώστας διαγνώστηκε με καρκίνο. Τότε ο Γέροντας έφερε από την Ιερουσαλήμ το Τίμιο Ξύλο στο γραφείο του στην Αθήνα και τον σταύρωσε και μάλιστα απαίτησε από το Θεό να του δώσει μερικά χρόνια ζωής ακόμη. Θυμάμαι είχαν κλειστεί σε ένα γραφείο και άκουγα τον Γέροντα φωναχτά να προσεύχεται με το τίμιο ξύλο πάνω στον Κώστα!
Ο Κώστας τα κατάφερε για αρκετά χρόνια ακόμη ώσπου έφυγε πριν από περίπου ένα χρόνο ;;;και ο Γέροντας έφυγε σήμερα .
Ελπίζω να ανταμώσουν εκεί πάνω !!!!
Είχαν μια συγκλονιστική σχέση από τα ωραία εκείνα χρόνια που οι εποχές όντως γεννούσαν ήρωες.
Maria Giachnaki
Ηγούμενος της Μονής εδώ και περίπου σαράντα τρία χρόνια ήταν ο 70χρονος, (Μανιάτης στην καταγωγή) Αρχιμανδρίτης Χρυσόστομος Ταβουλαρέας, που το 1974 επισκέφτηκε το εγκαταλειμμένο -τότε- ησυχαστήριο ως διάκος και επισκέπτης συνάμα, αλλά ποτέ έκτοτε δεν εγκατέλειψε τον άγονο, μα και τόσο ευλογημένο αυτό τόπο. Σήμερα, η Μονή του Αγίου Γεράσιμου του Ιορδανίτη αποτελεί πόλο έλξης για χιλιάδες προσκυνητές των Αγίων Τόπων και ο Αγιοταφίτης π. Χρυσόστομος, ο ιππότης του ναού, που επέμενε να σηκώνει ψηλά τα λάβαρα του ελληνισμού και της Ορθοδοξίας, σε πείσμα των καιρών, που θέλουν τις παραδόσεις να ξεθωριάζουν έφυγε για την Άνω Ιερουσαλήμ .
«Οταν ήρθα εδώ έλεγε για πρώτη φορά και για περίπου δώδεκα χρόνια ζούσα ολομόναχος, δίχως ηλεκτρικό, νερό, τηλέφωνο και δρόμο», όταν του ζητούσαμε να μας μιλήσει για την πρώτη, δύσκολη περίοδο.
«Εκείνη την εποχή, ήμουν διάκος στη Βηθλεέμ και επειδή είχα εμπλακεί σε κάτι επεισόδια με Λατίνους, το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων αποφάσισε να με στείλει για τιμωρία έξι μηνών στη Μονή του Αγίου Σάββα. Τότε, ένας γέροντας ηγούμενος πρότεινε στον 92χρονο Πατριάρχη Βενέδικτο να με στείλει στο Μοναστήρι του Αγίου Γερασίμου, που βρισκόταν εγκαταλελειμμένο σε μια πολύ επικίνδυνη περιοχή, στην οποία φυσικά δεν ήθελε να πάει κανένας. Πήγαμε να δούμε από κοντά το μοναστήρι με τον διάκο του Πατριάρχη περπατώντας μέσα σε χωματόδρομους καλοκαίρι, που η θερμοκρασία είναι 50 βαθμούς Κελσίου. Οταν φτάσαμε στο μοναστήρι και παρά το ότι δεν υπήρχε ούτε ένα πράσινο φύλλο, αποφάσισα πως θέλω να μείνω. Ρίζωσε κατευθείαν στην καρδιά μου!»
Ο π. Χρυσόστομος θυμόταν πως όταν επέστρεψαν στον Πατριάρχη και του ανακοίνωσε πως επιθυμεί να ζήσει εκεί, στην ερημιά, για πάντα εκείνος δεν το πίστευε.
«Σηκώθηκε όρθιος, άνοιξε τα χέρια και μου έδωσε ευλογία και ευχή “να γίνει το μοναστήρι μια όαση στην έρημο”. Eχουν περάσει κάμποσα χρόνια και όταν θυμάμαι αυτές τις λέξεις συγκινούμαι και με δάκρυα στα μάτια σκέφτομαι πως η ευχή του έπιασε. Σήμερα, έχω καλύψει 180 στρέμματα με δέντρα και καλλιέργειες, έχω φτιάξει λίμνη με ψάρια, έφερα νερό από τρία χιλιόμετρα μακριά, έβαλα ηλεκτρικό. Τότε όμως και για δώδεκα ολόκληρα χρόνια δεν είχα ούτε να για φάω και ζητιάνευα από τα πούλμαν με τους προσκυνητές που πήγαιναν στο Σινά για να μαζέψω λίγα λεφτά, να το συντηρήσω. Ακόμη και το νερό ήταν βρόχινο και το έβγαζα από μια στέρνα για να το σουρώσω και να το χρησιμοποιήσω».Έκανε μια όαση που προσελκύει χιλιάδες πιστούς.
"Κοιμήθηκε 06/09/26 στις 13:00 η ώρα το μεσημέρι ο γέροντας Χρυσόστομος Ταβουλαρέας, μετά από μάχη που έδινε με τον καρκίνο ,ο ηγούμενος της Ιεράς μονής του Αγίου Γερασίμου του Ιορδάνιτου στην Ιεριχώ στην έρημο του Ιορδάνη, που κράταγε ορθόδοξες Θερμοπύλες.
Είχα την τιμή να τον γνωρίσω από κοντά όταν πήγα στην Αγία γη το 2010 και όπως όσοι άνθρωποι τον γνώρισαν από κοντά,κατάλαβαν ότι είχε το διορατικό χάρισμα όπως και εγώ με αυτό που βίωσα..
Χωρίς να τον έχω ξαναδεί ποτέ στη ζωή μου, χωρίς να με έχει ξαναδεί και αυτός, έτσι πολύ απλά μου είχε πει κοιτάζοντάς με ποιος είμαι, από που έρχομαι,τι επάγγελμα κάνω και τα λοιπά..
Με κοίταζε με ένα απλό και αγαθό βλέμμα και μου λέει παιδί μου,μου τα λέει ο θεός και σου τα λέω,μη με κοιτάς με τόση απορία..
Τον γέροντα Χρυσόστομο τον θυμάμαι από τότε για πάντα στη ζωή μου,γιατί μου θυμίζει ότι ΖΕΙ ΚΥΡΙΟΣ Ο ΘΕΟΣ!
Και αν όπως λένε κάποιοι δεν υπάρχει Θεός,
τότε αυτό που βίωσα,όλα αυτά που ήξερε για μένα χωρίς να τον έχω ξαναδεί και να με έχει ξαναδεί,τότε ποιος του τα είπε να μου τα πει εκείνη τη στιγμή;;;
Οπότε δεν πιστεύει, αυτός που δεν θέλει να πιστέψει, και είναι δικαίωμά του, ο Θεός μας έκανε ελεύθερους..
Επίσης μου είχε πει ότι οι εβραίοι στρατιώτες έψαχναν άσχετη αφορμή για να μπαίνουν στο μοναστήρι και να τον χτυπούν χωρίς λόγο, μόνο και μόνο επειδή ήταν έλληνας χριστιανός ορθόδοξος ιερέας..
10 με 15 άτομα πολλές φορές, τον πάταγαν κάτω και αυτός ήταν ένας ηλικιωμένος γέροντας που του είχαν σπάσει τα δόντια, αλλά είχε ψυχή ακόμα και μόνος του να αμύνεται και παλεύει εναντίον τους..
Αυτό το παλικάρι των ειδικών δυνάμεων του θεού,σήμερα πήγε στο στρατόπεδο της άνω Ιερουσαλήμ!
Όταν του παραδόθηκε το μοναστήρι του Αγίου Γερασίμου,ήταν έρημο δίπλα σε μία απέραντη έρημο..
Ο γέροντας με την ευλογία του Θεού,πίστη ,προσευχή ,κόπο και αγάπη ,το ανέδειξε σε μία όαση μέσα στην έρημο κυριολεκτικά.
Η ανατριχίλα και η συγκίνηση ήταν να βλέπεις μέσα σε μία απέραντη έρημο, ένα μοναστήρι ,μία όαση ευλογημένη και μέσα εκεί να κυματίζει η γαλανόλευκη Ελληνική σημαία με τη βυζαντινή ,χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά από την πατρίδα!
Την ευχή του να έχουμε και να πρεσβεύει στον Κύριο,για εμάς εδώ κάτω που ζούμε ακόμα σε αυτήν την προσωρινή ζωή και την εποχή του αντιχρίστου και με τα χειρότερα που έρχονται,να μας δυναμώνει ο θεός να αντισταθούμε!
Καλό παράδεισο γέροντα Χρυσόστομε!
Καλή κι ευλογημένη αντάμωση να έχουμε όταν έρθει η ώρα!"
Kremastas Nick
Είχα την τιμή να τον γνωρίσω από κοντά όταν πήγα στην Αγία γη το 2010 και όπως όσοι άνθρωποι τον γνώρισαν από κοντά,κατάλαβαν ότι είχε το διορατικό χάρισμα όπως και εγώ με αυτό που βίωσα..
Χωρίς να τον έχω ξαναδεί ποτέ στη ζωή μου, χωρίς να με έχει ξαναδεί και αυτός, έτσι πολύ απλά μου είχε πει κοιτάζοντάς με ποιος είμαι, από που έρχομαι,τι επάγγελμα κάνω και τα λοιπά..
Με κοίταζε με ένα απλό και αγαθό βλέμμα και μου λέει παιδί μου,μου τα λέει ο θεός και σου τα λέω,μη με κοιτάς με τόση απορία..
Τον γέροντα Χρυσόστομο τον θυμάμαι από τότε για πάντα στη ζωή μου,γιατί μου θυμίζει ότι ΖΕΙ ΚΥΡΙΟΣ Ο ΘΕΟΣ!
Και αν όπως λένε κάποιοι δεν υπάρχει Θεός,
τότε αυτό που βίωσα,όλα αυτά που ήξερε για μένα χωρίς να τον έχω ξαναδεί και να με έχει ξαναδεί,τότε ποιος του τα είπε να μου τα πει εκείνη τη στιγμή;;;
Οπότε δεν πιστεύει, αυτός που δεν θέλει να πιστέψει, και είναι δικαίωμά του, ο Θεός μας έκανε ελεύθερους..
Επίσης μου είχε πει ότι οι εβραίοι στρατιώτες έψαχναν άσχετη αφορμή για να μπαίνουν στο μοναστήρι και να τον χτυπούν χωρίς λόγο, μόνο και μόνο επειδή ήταν έλληνας χριστιανός ορθόδοξος ιερέας..
10 με 15 άτομα πολλές φορές, τον πάταγαν κάτω και αυτός ήταν ένας ηλικιωμένος γέροντας που του είχαν σπάσει τα δόντια, αλλά είχε ψυχή ακόμα και μόνος του να αμύνεται και παλεύει εναντίον τους..
Αυτό το παλικάρι των ειδικών δυνάμεων του θεού,σήμερα πήγε στο στρατόπεδο της άνω Ιερουσαλήμ!
Όταν του παραδόθηκε το μοναστήρι του Αγίου Γερασίμου,ήταν έρημο δίπλα σε μία απέραντη έρημο..
Ο γέροντας με την ευλογία του Θεού,πίστη ,προσευχή ,κόπο και αγάπη ,το ανέδειξε σε μία όαση μέσα στην έρημο κυριολεκτικά.
Η ανατριχίλα και η συγκίνηση ήταν να βλέπεις μέσα σε μία απέραντη έρημο, ένα μοναστήρι ,μία όαση ευλογημένη και μέσα εκεί να κυματίζει η γαλανόλευκη Ελληνική σημαία με τη βυζαντινή ,χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά από την πατρίδα!
Την ευχή του να έχουμε και να πρεσβεύει στον Κύριο,για εμάς εδώ κάτω που ζούμε ακόμα σε αυτήν την προσωρινή ζωή και την εποχή του αντιχρίστου και με τα χειρότερα που έρχονται,να μας δυναμώνει ο θεός να αντισταθούμε!
Καλό παράδεισο γέροντα Χρυσόστομε!
Καλή κι ευλογημένη αντάμωση να έχουμε όταν έρθει η ώρα!"
Kremastas Nick
Θυμήθηκα σήμερα....ήταν απο τα πρώτα χρόνια που πήγα στους Αγίους Τόπους και στο Μοναστήρι.....
Μία μέρα με παίρνει τηλέφωνο ο Γέροντας....και μου λέει με το χαρακτηριστικό τρόπο που μιλούσε....
-Ακούς...ακούς Αφροδίτη...πέρασε ενα μεγάλο γκρούπ ...δύο Λεωφορεία...και πήγαν στον Ιορδάνη και σε μένα δεν ήρθαν....δεν ήρθαν ...απο μπροστά πέρασαν..... ήταν πολύ στεναχωρημένος.....
-Ποιοί ήταν Γέροντα;
-Ενας Δεσπότης απο την περιοχή σου ( μου είπε ποιός) ακούς να μην έρθουν και σε μένα;
Τότε ο Γέροντας και όλα τα μοναστήρια ήταν σε δύσκολη κατάσταση.
Ο Γέροντας προσπαθούσε να μαζέψει κανένα - φράγκο - για να αγοράσει απο την Ιεριχώ λίγο ψωμί καμιά ελιά και κάνα κρεμμύδι για να φάνε κάτι...δύσκολα πολύ.
ΠΟΛΛΕΣ φορές...όταν έστρωνε τράπεζα ο Γέροντας για μεσημέρι - ήταν τότε και μια / δύο μοναχές - στο μοναστήρι...το τραπέζι ειχε μόνο για τον καθέναν στο πιάτο ( πολυτέλεια ...μη νομίζετε) ενα ψωμάκι ( πιτα αραβική όπως λέμε εμείς)....και ενα κρεμμύδι κομμένο σταυρωτά...
Και όταν πήγα κάτω...μου λέει:
-Να πηγαίνεις σε όλα τα μοναστήρια...οι Πατέρες που τα κρατάνε ανοιχτά περιμένουν...είναι τιμή και για σας αλλά και για τον τόπο που επισκέπτεσθε....και για τον κάθε Πατέρα...
Και απο τότε - ανάλογα με τις ημέρες που έχουμε κάθε φορά....προσπαθώ να πηγαίνω σε όλους.
ΟΜΩΣ....πολλές φορές υπάρχουν ανυπάκουοι προσκυνητές - οι οποίοι δεν έχουν καταλάβει ή δεν θέλουν να καταλάβουν - οτι γίνονται αιτία να μην επισκεπτώμεθα κάποια Προσκυνήματα....ο λόγος;
ΚΑΝΟΥΝ το θέλημά τους...για το οποίο πολλές φορές μας μιλούσε ο Γέροντας...και πολλές φορές - πήρα κανόνα - γι' αυτό μέχρι να το κάνω πράξη.
ΑΓΑΠΟΥΣΕ πολύ όλους τους Αγιοταφίτες που υπηρετούσαν σε όποιο μοναστήρι και να ήταν... και τούς βοηθούσε με διάφορους τρόπους....και είμαι μάρτυρας γι' αυτό...και για πολλά άλλα.
Ο ΙΔΙΟΣ ταπεινώθηκε... και τον ταπείνωσαν πολλές φορές.... δάκρυσε - έκλαψε ...αλλά έκανε τον Σταυρό του και συνέχιζε...
ΠΡΙΝ γίνει ο δρόμος - άσφαλτος - απο τα Ιεροσόλυμα για την Ιεριχώ κ.λ.π....( ήταν χωματένιος - χάλια) μέσα στον κουρνιαχτό ξυπόλητος μ ενα χιλιομπαλωμένο αντερί ...έτρεχε στο δρόμο ...και έμπαινε μπροστά στα λεωφορεία για να σταματήσουν...
και πουλούσε σάβανα ...για να αγοράσει όπως και πιο πάνω είπα ...λίγο ψωμί....ελιές και κρεμμύδια.
ΕΥΛΟΓΟΥΣΕ και ευχαριστούσε πρώτα το Θεό και τούς πάντες....ποτέ δεν στάθηκε αχάριστος σε όποια ευεργεσία...αυτό άλλοι το εκμεταλέυτηκαν....άλλοι το εκτίμησαν... ..άλλοι τον ζήλεψαν....
Aγαπητοί Π ρ ο σ κ υ ν η τ έ ς....
Ο Γέροντας Χ Ρ Υ Σ Ο Σ Τ Ο Μ Ο Σ , στον Αββά Γεράσιμο τον Ιορδανίτη... με το κ α θ α ρ ό β λ έ μ μ α ...που σε κοίταζε κατάματα.....ήταν ενα ΠΑΝΕΜΙΣΤΗΜΙΟ πνευματικό και Όχι Μόνο, .. στις ζωές όσων - Κ α λ ο π ρ ο α ί ρ ε τ ω ν - τον έζησαν απο κοντά εκεί στην έρημο...
ΒΕΒΑΙΑ ...πάντα υπήρχαν δίπλα του και άνθρωποι ...Δολοπλόκοι - Εκμεταλευτές - Υποκριτές -.... και όταν μία μέρα του είπα κάτι μου απήντησε...το ξέρω.....άστους...για όλους θάρθει η ώρα...αργά ή γρήγορα.
ΚΑΛΟ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ ΓΕΡΟΝΤΑ.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου