Οὐράνιον ἐφύμνιον, ἐν γῇ τελεῖται λαμπρῶς....

ΑΓΙΟΣ ΦΑΝΟΥΡΙΟΣ

πηγή

«Εγώ να προσευχηθώ για τον γέροντα Ιουστίνο;Εκείνος να προσεύχεται για εμάς!Αυτός είναι ο Άγιος του αιώνα μας!»

Μερικές εβδομάδες μετά την κοίμηση του γέροντα Ιουστίνου (Πίρβου),στις 16 Ιουνίου 2013,ήλθε εκεί στον τάφο του μία Ρουμάνα που ζει 30 χρόνια στην Αθήνα και διηγήθηκε τα εξής:

«Εμείς ζούμε στην Αθήνα εδώ και 30 χρόνια.Εξομολογούμαστε σ'έναν Έλληνα πνευματικό,τον πατέρα Σάββα Αχιλλέως.

Όταν άκουσα ότι εκοιμήθη ο γέροντας Ιουστίνος,πήγα στον π.Σάββα και τον παρακάλεσα να προσεύχεται για την ψυχή του κεκοιμημένου δούλου του Θεού Ιουστίνου ιερομονάχου μού απάντησε:

«Εγώ να προσευχηθώ για τον γέροντα Ιουστίνο;Εκείνος να προσεύχεται για εμάς!Αυτός είναι ο Άγιος του αιώνα μας!»

Αυτό που εγώ εννόησα είναι ότι δύσκολα θα φτάσει κανείς την αγιότητα του γέροντα Ιουστίνου,από το σώμα του οποίου μετά την κοίμησή του μυρόβλυζε

πηγή/proskynitis.blogspot

Μαρτυρίες για τα θαυμαστά γεγονότα που έγιναν μετά την οσιακή κοίμηση του στάρετς π.Ιουστίνου Pârvu

Άγιε μας Φανούριε φανέρωσε μας την απαισιότητα της αμαρτίας και την ομορφιά της Χάρης του γλυκύτατου μας Θεού!

Απόψε κι αύριο η μνήμη του Αγίου Φανουρίου....Ιδιαίτερα λαοφιλής Άγιος....
Βέβαια ανησυχώ ότι την τιμητική την έχουν πιο πολύ οι φανουρόπιτες και λιγότερο ο Άγιος μας.....
Αυτό μαρτυρά η έγνοια και ανησυχία της παρασκευής του σχετικού γλυκίσματος.....
Η φανουρόπιτα τι είναι;
Ένα ‘’παρακαλώ’’(για κάτι που έχουμε ανάγκη) ή ένα ‘’ευχαριστώ’’(για εκείνο που λάβαμε)....
Για αυτό και δεν φτιάχνουμε φανουρόπιτα σε μια αγρυπνία λ.χ αντί για κάποιο άλλο γλυκό.....Απλά ξέρετε τι λησμονάμε;
Ότι όλες αυτές οι ανταποκρίσεις της αγάπης των Αγίων μας στα αιτήματα μας(ακόμα ακόμα και για τα πιο τετριμμένα)έχουν ΈΝΑΝ και ΜΟΝΟΝ σκοπό,να μας βοηθήσουν να καλλιεργηθεί η ΣΧΕΣΗ μας με τον Θεό....
Ζητήσαμε από τον Άγιο κάτι....’’ήρθε’’ μας βοήθησε και εμείς από ευγνωμοσύνη φτιάξαμε την πίτα και μετά τι; Τίποτα...
Συνεχίσαμε να ζούμε όπως πριν την δυσκολία,συνεχίσαμε να ζούμε ‘’προ Χριστού’’.....

Οι φιλοκατήγοροι και φλύαροι αποκλείουν τον εαυτό τους από την Βασιλεία των Ουρανών...

πηγή

Λειψυδρία

 Κάποτε μας ήταν γνωστή μόνο από διηγήσεις παλαιοτέρων ή από κείμενα που αναφέρονταν σε άλλες χώρες και άλλες εποχές. Σήμερα όλο και περισσότερο τη βλέπουμε, την ακούμε και διαβάζουμε γι’ αυτήν στα διάφορα Μέσα. Τις περυσινές καταστροφικές πλημμύρες στη χώρα μας τις διαδέχθηκε ένας σχεδόν κατάστεγνος χειμώνας, μια άβροχη άνοιξη και ένα θερμό και άνυδρο καλοκαίρι. Και οι προγνώσεις όσο πάνε και γίνονται πιο απειλητικές και δυσοίωνες, όχι μόνο για την έλλειψη του ίδιου του νερού, αλλά και για τη γεωργία και τη φυτική και ζωική παραγωγή που εξαρτάται απόλυτα από αυτό. Ακούμε ότι σε κάποια μέρη ήδη άρχισαν να γίνονται λιτανείες για να βρέξει, κάτι που παλιά ήταν η συνηθισμένη αντίδραση σε τέτοιες δύσκολες συνθήκες. Κι αν τέτοιες αναφορές κάποτε γίνονταν με διάθεση ειρωνείας από τους δημοσιολόγους, το ύφος σιγά-σιγά σοβαρεύει καθώς τα πράγματα ‘σφίγγουν’.

Άκουσα σήμερα στο ραδιόφωνο ειδικό επιστήμονα να λέει ότι όλο το νερό που χρειαζόμαστε το παίρνουμε από πάνω, από τον ουρανό. Η φράση επιδέχεται διπλή ερμηνεία.

 Από φυσική άποψη, όλοι οι υδάτινοι πόροι που καταναλώνουμε προέρχονται από τη βροχή. 

Από θεολογική όμως σκοπιά, μας έρχονται ως δώρο «ἄνωθεν», από τον Θεό. 

Η Αγία Γραφή και τα εκκλησιαστικά κείμενα είναι γεμάτα από σαφείς αναφορές και εικόνες γι’ αυτό.

Έτσι, στις πρώτες ήδη γραμμές της Γενέσεως διαβάζουμε ότι «διεχώρισεν ὁ Θεὸς ἀνὰ μέσον τοῦ ὕδατος, ὃ ἦν ὑποκάτω τοῦ στερεώματος, καὶ ἀναμέσον τοῦ ὕδατος τοῦ ἐπάνω τοῦ στερεώματος» [Γεν. 1:7].

Με σώμα ασθενικό αλλά καρδιά λιονταριού(Γέροντας Ανδριανός)

   Σήμερα - με το Νέο Ημερολόγιο - εορτάζει ο Άγιος Αδριανός και το δικό μου μυαλό, πήγε σε μια ευλογημένη ψυχή που γνώρισα το 1999. Τον Γέροντα Αδριανό τον Σιναΐτη. Θυμάμαι ότι το κοσμικό του όνομα ήταν Γεώργιος κι αυτό ήταν η αφορμή για να ξεκινήσουμε πρώτη φορά συζήτηση με τον Γέροντα. Έκτοτε, συζητούσαμε συχνά. Τότε ήταν στην Ιερά Μονή Αγίων Κυπριανού και Ιουστίνης, στη Φυλή Αττικής. Τα χρόνια που πέρασε ασκητεύιντας στην έρημο του Σινά, είχαν αφήσει τα σημάδια τους πάνω του. Με σώμα ασθενικό αλλά καρδιά λιονταριού, τελούσε εξορκισμούς κι είχε αξιωθεί της χάρης του θαυματουργείν. 

Πολλές οι προσωπικές εμπειρίες που έχω από τον ευλογημένο τούτο Γέροντα!

Θυμάμαι, κάπου στις αρχές του 2.000 ένα Σάββατο απόγευμα, σ' ένα από τα μικρά οικήματα της Μονής, τον Γέροντα να στέκει ορθός κρατώντας έναν μεταλλικό σταυρό που μέσα του είχε πολλά άγια λείψανα, να τελεί εξορκισμό σε ένα παληκάρι που στεκόταν γονατιστό μπροστά του. Ένα παληκάρι που όρθιο ήταν γύρω στο 1,85 ύψος. Ο δε Γέροντας, ήταν δεν ήταν ήταν 1,60... Και πολύ αδύνατος. Κι όμως, αυτός ο "γίγαντας" στεκόταν γονατιστός μπροστά στον εύθραυστο Γέροντα. Του έλεγε θυμάμαι ο Γέροντας:
- Φύγε πονηρέ! Άφησε αυτόν τον άνθρωπο.
Κι ο δαίμων απαντούσε:
- Δε φεύγω ρε τράγο...
Κι ο Γέρων Αδριανός με ήρεμη φωνή, του έλεγε:
- Θα φύγεις, θες δε θες...
Η πόρτα κλειστή. Απ' έξω το δαιμόνιο που είχε κυριεύσει τη μητέρα του παιδιού να ουρλιάζει:
- Άσε ήσυχο το παιδί μου ρε κερατά! Τον καις π' ανάθεμά σε!
Και δωσ' του να προσπαθεί ν' ανοίξει την πόρτα...
Από πίσω, κόσμος τρομαγμένος κι εγώ, να προσπαθώ να κρατήσω τη μητέρα, ή μάλλον το δαίμονα που την είχε κυριεύσει, για να μην μπει. Με κάποιον τρόπο, η πόρτα άνοιξε. Με έσπρωξε με δύναμη κι όρμησε μέσα. Φοβήθηκα ότι θα χτυπούσε τον Γέροντα κι όρμησα κι εγώ μέσα. Εκείνη άρπαξε το γιο της από το χέρι και τον τράβηξε να φύγουν. Προσπάθησα να τους κρατήσω και τότε βλέπω το Γέροντα να μου κάνει νόημα να τους αφήσω. Κούνησα το κεφάλι μου με απογοήτευση και τους άφησα. Καθώς περνούσαν δίπλα μου, μου χαμογέλασαν κι οι δύο. Εκείνο το εκνευριστικό χαμόγελο που δήλωνε ικανοποίηση. Τους κοίταξα με θυμό και τότε μου λέει ο Γέροντας:
- Ασ' τους! Θα ξανάρθουν!

In the Year 2525

                          

Ήταν στα τέλη της δεκαετίας ’60 με αρχές της ’70 όταν οι Zager & Evans, ένα αμερικάνικο rock-pop ντουέτο έκαναν την επιτυχία τους

ο τραγούδι “In the Year 2525” γράφτηκε αρχικά το 1964 από τον Έβανς, αλλά δεν ηχογραφήθηκε ή κυκλοφόρησε μέχρι το 1968 από την εταιρεία Truth Records. 

Αφού οι ραδιοφωνικοί σταθμοί στο Λίνκολν και στην Ομάχα έκαναν το “2525” ένα τοπικό δίσκο επιτυχίας, η RCA Records υπέγραψε με το ντουέτο και κυκλοφόρησε το τραγούδι με το “Little Kids”, που επίσης έγραψε ο Evans, ως το B-side σε εθνικό επίπεδο.

Το “In the Year 2525” παραμένει δημοφιλές ακόμα στους παλιούς σταθμούς. 

Οι πωλήσεις της αρχικής ηχογράφησης επιτυχίας, συμπεριλαμβανομένων των πωλήσεων σινγκλ, της χρήσης άλμπουμ και των συμπερασμάτων συλλογής, υπολογίζονται σε πάνω από δέκα εκατομμύρια παγκοσμίως. 

Κατατάσσεται στην κατηγορία των one-hit wonder, αυτή που επιτυγχάνει δημοτικότητα, συχνά για ένα μόνο έργο.

Το τραγούδι, που ξεκινά από την τότε σχετικά μακρινή ημερομηνία του 2525, κάνει την πρώτη «πρόβλεψη», και συνεχίζει να ανεβαίνει ανά χιλιετία + δεκαετία, με μοναδική εξαίρεση που μόνο ο ίδιος γνωρίζει τον λόγο, τις χιλιετίες 7 και 8.

Φυσικά δεν ξέρουμε τι θα συμβεί στο μέλλον, αλλά ήδη ξέρουμε τι αλλαγές έχουν γίνει από τότε που γράφτηκε το τραγούδι μέχρι σήμερα, από μια μπάντα που δίστασε να το τραγουδήσει, και τελικά έμελλε να γίνει διάσημη εξ αιτίας του.

Το έτος 2525

αν ο άντρας είναι ακόμη ζωντανός

αν η γυναίκα μπορεί να επιβιώσει

μπορεί να βρεθούν

Το έτος 3535

δεν θα χρειάζεται να λες την αλήθεια, να λες ψέματα

όλα όσα σκέφτεσαι, κάνεις και λες

θα είναι στο χάπι που πήρες σήμερα

Το έτος 4545

δεν θα χρειάζεσαι τα δόντια σου, δεν θα χρειάζεσαι τα μάτια σου

δεν θα βρεις τίποτε να μασάς

κανείς δεν θα σε κοιτά

'Οτι προβάλλει σήμερα η τηλεόραση, δεν είναι παρά για να προετοιμάσει τούς ανθρώπους για τον ερχομό του αντιχρίστου..''

''Οτι προβάλλει σήμερα η τηλεόραση, δεν είναι παρά για να προετοιμάσει τούς ανθρώπους για τον ερχομό του αντιχρίστου..''

π. Αθανάσιος Μυτιληναίος

... 1200 χρόνια το καντήλι της Παναγίας μας δεν έσβησε ποτέ...

"... 1200 χρόνια το καντήλι της Παναγίας μας δεν έσβησε ποτέ... ακόμη και ένας μοναχός να έμενε εδώ, το καντήλι ήταν αναμμένο.
Φανταστείτε 1200 χρόνια πόσος πόνος ακούστηκε εδώ στη Χάρη Της ,πόσα κεριά ανάφτηκαν , πόσες λαμπάδες... αλλά και πόσοι Άγιοι πέρασαν από εδώ...
Το καταπληκτικό είναι το ότι η Παναγία μας έχει μία ιδιαίτερη Χάρη και όσο την χαιρετάς, τόσο θέλεις να ξαναρθείς... βλέπετε τους προσκυνητές εδώ; Χαιρέτησαν την Παναγία , μέχρι να φύγουν θα ξανάρθουν όχι λιγότερο από πέντε φορές , θα πάνε έξω , θα ξαναγυρίσουν θα ξαναχαιρετήσουν..."

Γέροντας Ιωαννίκιος-Ηγούμενος της μονής Παναγίας Προυσιώτισσας

πηγή

"Οι αξίες μας καταπατήθηκαν από το τανκ"

Για τη γερμανική οπαδική σκηνή τα έχουμε πει πολλές φορές. Σε έναν κόσμο που κυριαρχεί η λογική «λεφτά να'ναι κι από όπου να'ναι» ώστε να στηριχθεί η άλλη αγαπημένη ιδέα «η ομάδα να κερδίζει κι όλα τα άλλα δεν έχουν σημασία», αρκετοί Γερμανοί οπαδοί επιμένουν να στηρίζουν μια διαφορετική προσέγγιση στο ποδόσφαιρο.

Στα τέλη Μάϊου η διοίκηση της Ντόρτμουντ πρόσθεσε ξαφνικά στους χορηγούς της τη γερμανική εταιρεία κατασκευής όπλων Rheinmetall, μια εταιρεία που προμηθεύει όπλα και εκτός Γερμανίας τα οποία κάποιες φορές συμβάλλουν σε παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων (έχουν καταγραφεί πρόσφατα τέτοιες περιπτώσεις στην Υεμένη και τη Γάζα).

Χάρη στη συμφωνία αυτή η ομάδα θα λάβει για τα επόμενα τρία χρόνια ένα ποσό που θα ξεπεράσει τα 20 εκατομμύρια ευρώ. Οι οργανωμένοι οπαδοί της Ντόρτμουντ όμως δεν συμφωνούν με όλο αυτό. Οι αντιδράσεις ξεκίνησαν τις πρώτες μέρες μετά την ανακοίνωση της συμφωνίας και συνεχίστηκαν εχθές, στο πρώτο παιχνίδι τους στη Μπουντεσλίγκα.

O Μητροπολίτης Ζαχουμίου -Ερζεγοβίνης της Σερβικής Εκκλησίας Λεόντιος και το άφθαρτο λείψανό του

  Το 2010 το λείψανο του Μητροπολίτη Ζαχουμίου -Ερζεγοβίνης,της Σερβικής Εκκλησίας, Λεοντίου  βρέθηκε όταν καθαρίζονταν τα ερείπια της κατεστραμμένης Εκκλησίας στο Μόσταρ.

Κοιμήθηκε το 1888 και ετάφη στην Εκκλησία της Αγίας Τριάδος.

Τι έγραφε ο σέρβικος τύπος το 2010(όταν και βρέθηκε το λείψανο):

Κατά την πρόσφατη εκκαθάριση των υπολειμμάτων του κατεστραμμένου καθεδρικού ναού στο Μόσταρ, προκειμένου να τον αποκαταστήσουν, οι ιερείς βρήκαν τα άφθαρτα λείψανά του στον τάφο του Μητροπολίτη Ζαχουμίου-Ερζεγοβίνης Λεόντιου Ραντούλοβιτς, ο οποίος ισοπεδώθηκε μαζί με την εκκλησία πριν από 18 χρόνια[1992]. 

Το σώμα του Μητροπολίτη, που θάφτηκε πριν από 122 χρόνια, σώζεται πλήρως και τα άμφια όπως και το εγκόλπιο με την Παναγία είναι άθικτα. Πολλοί πιστοί που έρχονται να προσκυνήσουν τα λείψανα λένε ότι μια ιδιαίτερη ευωδιά απλώνεται στην εκκλησία.

Δεν θα μπορούσαμε να λάβουμε μεγαλύτερη ευλογία από αυτή στην αρχή της ανακαίνισης του Καθεδρικού Ναού της Αγίας Τριάδας. Βρήκαμε το σώμα του πλήρως διατηρημένο, δεν αποσυντέθηκε παρόλο που ο τάφος ήταν εμποτισμένος με νερό. Και τα ρούχα είναι σχεδόν ανέγγιχτα – λέει ο ιερέας της ενορίας του Μόσταρ Radivoje Krulj.

Ο μητροπολίτης Λεόντιος εννήθηκε στο χωριό Τούλα κοντά στο Πόποφ Πόλγια στη Σέρβικη οικογένεια Ραντούλοβιτς το 1835 και βαφτίστηκε με το όνομα Λουκάς. Σπούδασε στο σχολείο υπό τη διεύθυνση του θείου του Ioannikiy (Pamucine) στο Μόσταρ το 1844 - 1849 και στη συνέχεια συνέχισε τις σπουδές του στο μοναστήρι Duji . Εισήλθε στο θεολογικό σεμινάριο στο Βελιγράδι , αλλά αναγκάστηκε να το εγκαταλείψει λόγω ασθένειας.
Το 1856 εκάρη μοναχός με το όνομα Λεόντιος και την ίδια χρονιά χειροτονήθηκε ιεροδιάκονος και ιερομόναχος .

Κατά τη διάρκεια της σερβικής εξέγερσης στην Ερζεγοβίνη υπό την ηγεσία του Λούκα Βουκάλοβιτς, ήταν συνεργάτης του. Όταν ο Λουκάς ήλθε σε διαφωνία με την αυλή, ο πατέρας Λεόντιος πήγε στο Ντουμπρόβνικ και στη συνέχεια στο Ζαντάρ , όπου ολοκλήρωσε την εκπαίδευσή του.

Ο Καθεδρικός Ναός της Αγίας Τριάδος σήμερα

Μετά την ειρήνευση της εξέγερσης της Ερζεγοβίνης, έγινε ιερέας της ενορίας στο Μόσταρ , αλλά σύντομα συνελήφθη από τις οθωμανικές αρχές και οδηγήθηκε στη φυλακή . Πέρασε ένα χρόνο στη φυλακή στο Σεράγεβο. Τον Μάρτιο του 1871, η τουρκική κυβέρνηση τον έστειλε από το Σαράγεβο στην Κωνσταντινούπολη και στη συνέχεια από την Κωνσταντινούπολη στην Τρίπολη, όπου έμειναν για τρεις μήνες. Μετά από αυτό στάλθηκε στην πόλη Fezzan Murzouk . Πέρασε 5 ολόκληρα χρόνια σε αυτόν τον αφρικανικό τόπο, μέχρι το 1876. Απελευθερώθηκε χάρη στην παρέμβαση ξένων προξένων και επέστρεψε στο Ντουμπρόβνικ και στο Τσετίνιε, όπου χρειάστηκε να παραμείνει μέχρι το 1878 λόγω της εξέγερσης της Ερζεγοβίνης.

Όποιος αγαπά τον Χριστό, αφομοιώνει και φέρει μέσα του τα αισθήματα που είχε ο Ιησούς Χριστός...

  Διαβάστε τον Άγιο Σιλουανό. Γι’ αυτόν ο καθένας στον κόσμο έχει το έργο του:

 Ο ένας είναι Bασιλιάς, ο άλλος Πατριάρχης, καθηγητής ή ακόμη εργάτης. Αυτό δεν έχει σημασία. Για τον Σιλουανό δεν είχε καμιά διαφορά αν κάποιος είναι Βασιλιάς ή εργάτης. Όποιος αγαπά τον Χριστό, αφομοιώνει και φέρει μέσα του τα αισθήματα που είχε ο Ιησούς Χριστός, ζει την ανθρωπότητα ως ένα Αδάμ, προσεύχεται για τον ''Αδάμ παγγενή''. Ιδού ο αληθινός Χριστιανισμός.

Όσιος Σωφρόνιος Σαχάρωφ ο Αθωνίτης

πηγή

Η ΕΥΡΕΣΗ ΤΗΣ ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΟΥ ΕΙΚΟΝΑΣ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΚΥΡΑΣ ΣΤΗ ΝΙΣΥΡΟ

 Η παράδοση μας πληροφορεί ότι στα πιο παλιά χρόνια, από το Καρπάθικο Μοναστήρι της “Κυρά Παναγιάς”, στάλθηκε ένα εικόνισμα που απεικόνιζε την Κοίμηση της Θεοτόκου, να το αργυρώσουν στην Κωνσταντινούπολη.

  Κατά την επιστροφή, το ιστιοφόρο που μετέφερε το αργυρωμένο πλέον εικόνισμα, βρήκε μεγάλη τρικυμία στη Μικρασιατική ακτή του Κάβο Κριός, κατα την οποία το πλοίο ναυάγησε και βυθίστηκε. Φαίνεται ότι ο καιρός ήταν βορειοανατολικός (γρέο δραμουντάνα) ο οποίος ΄εφερε το πλεούμενο πάνω στα κύματα εικόνισμα στην παράπλευρη της περιοχής των “Κορακισιών” (Παχειά Άμμος) Νισυριακή ακτή και σ’ ένα μικρό ορμίσκο, ο οποίος από τότε επικράτησε να λέγεται “της Παναγιάς το Λαγκαδάκι” για το ότι βρέθηκε στο μέρος αυτό το εικόνισμα της Παναγίας.

 ‘Οπως ο πληθυσμός του χωριού τύγχανε αγροτικός, μια γυναίκα, της οποίας το όνομα χάθηκε στο βάθος του χρόνου, πήγε με το παιδί της κατά σύμπτωση στη θαλάσσια αυτή περιοχή για να βάλει (λουμπουνάρια) στη θάλασσα να γλυκάνουν, όπως συνηθίζουν να κάνουν ακόμα οι χωρικοί, οπότε είδε να αστράφτει πάνω στην επιφάνεια της θάλασσας το εικόνισμα.
Οι ηθικές αρχές και οι πεποιθήσεις της έποχής δικαιολογούν το γεγονός, οτι η γυναίκα ξαφνιάστηκε και τρόμαξε στη θέα του εικονίσματος, το οποίο προσπάθησε με προσοχή και το έπιασε και αφού με ευλάβεια το προσκύνησε, μονολογώντας από συγκίνηση – όπως θα έκανε κάθε χριστιανή στη θέση της – το έβαλε στο ανίεμά της κι ετοιμάσθηκε να φύγει.

Ανεβαίνοντας κατόπιν από τα Κορακίσια τις πλαγιές του “Αφίωνα” με το ανήλικο παιδί της, λόγω της ζέστης του καλοκαιριού, κάθησε να ξεκουραστεί στη σκιά, κάπου εκεί που βρίσκεται σήμερα η πηγή. Εξαντλημένη και κατάκοπη όπως ήταν, την “άρπαξε” για λίγο ο ύπνος, ενώ το μικρό παιδί της έκλαιγε και ζητούσε νερό. Και όπως πουθενά στον τόπο δεν υπήρχε ολυτε στέρνα ούτε νερό, προσπαθούσε στην αμηχανία της η μάνα να δαμάσει την δίψα του παιδιού της με τα γνωστά παρήγορα λόγια.
Ενώ λαγοκοιμόταν στη σκιά, βλέπει μεταξύ ονείρου και οπτασίας, μια γυναίκα άγνωστη να την πλησιάζει και να της λέει συμβουλευτικά: “Πήγαινε κόρη μου, εκειδά πούναι οι πέτρες σωρός, τράβηξε και βγάλε μερικές και θα βρεις νερό να δώσεις στο παιδί”!

Μεταγύρισε και αποκαμωμένη από την κούραση, την ξαναπήρε ο ύπνος χωρίς να το αντιληφθεί, οπότε το είδος ονείρου ή φαντασίας επαναλαμβάνεται και πάλι,

ΑΓΙΟΣ ΚΟΣΜΑΣ Ο ΑΙΤΩΛΟΣ-«του κόσμου κόσμος, ήδ’ ωραιότης».

ΑΓΙΟΣ ΚΑΛΛΙΝΙΚΟΣ ΕΔΕΣΣΗΣ

ΛΟΓΟΣ ΕΙΣ ΤΟΝ ΑΓΙΟΝ ΚΟΣΜΑΝ ΤΟΝ ΑΙΤΩΛΟΝ

« Ο ποιων το θέλημα του Θεού μένει εις τον αιώνα» (Α’. Ιωάν. β’, 17).

 Κανών γενικός είναι να φθείρωνται και να παρέρχωνται όλα τα ανθρώπινα. Ο χρόνος, ο ορμητικός αυτός πο­ταμός, σαρώνει τους πάντας και τα πάντα. Μένουν όμως μερικά πρόσωπα εκτός χρόνου. Παρα­μένουν, ως αιωνόβια όρη, μέσα εις την κοινωνίαν ασάλευτα. Ένα τοιούτον πρόσωπον είναι και η μεγάλη αιτωλική μορφή, ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός, κατά τον συνα­ξαριστήν «του κόσμου κόσμος, ήδ’ ωραιότης». Είναι πάντοτε ζωντανός. Ευρίσκεται ανάμεσά μας. Ο θάνατος δεν του διέκοψε την ζωήν.
Που άραγε οφείλεται η δόξα του Αγίου Κοσμά; Πως ο Άγιος συγκινεί δια μέσου των χρόνων;

Μήπως, διότι ήτο εγγράμματος; Και άλλοι υπήρξαν εγγράμματοι και έτυχον μάλιστα μεγαλυτέρας μορφώσεως. Και όμως ελησμονήθησαν, δεν άφησαν ίχνη. Μερικοί με επιστημονικάς περγαμηνάς συνετέλεσαν, ώστε «σύν­τριμμα και ταλαιπωρία» να απλωθή εξ αιτίας των.

Μήπως δια το αξίωμά του παραμένει εκτός χρόνου ο Άγιος; Βεβαίως τρισμέγιστον αξίωμα έφερεν. Ήτο Ιερεύς του Θεού του Υψίστου. Αλλά, κατά κόσμον, δεν είχεν εξουσίαν. Υπέγραφε: «Κοσμάς Ιερομόναχος».

Την δόξαν του, το κόσμημα αυτό της Εκκλησίας το τιμώμενον σήμερον, οφείλει αλλού. Την απάντησιν δίδει ο Θεόπνευστος Ιωάννης ο Θεολόγος «ο ποιών το θέλημα του Θεού μένει εις τον αιώνα».
Εποίησε το θέλημα του Αγίου Θεού ο Ιερομόναχος Κοσμάς. Και θέλημα του Θεού είναι η αγάπη.Ο Άγιος Ισαπόστολος Κοσμάς ηγάπησε τον άνθρωπον γενικώς και ειδικώτερον το Έθνος μας.

Ιδιαιτέραν εντύπωσιν του επροξένησαν οι Αποστολικοί λόγοι: «μηδείς το εαυτού ζητείτω, αλλά το του ετέρου έκαστος» (Α’. Κορ. ι’, 24). Έλεγεν: «μ’ έτρωγεν εκείνος ο λόγος μέσα εις την καρδίαν τόσους χρόνους, ωσάν το σκουλήκι οπού τρώγει το ξύλον».

Αυτή η φλόγα της αγάπης τον υποχρεώνει να έλθη πλησίον του Λαού και μάλιστα του υποδούλου, του πονεμένου Λαού. Ακούει τον πόνον του. Αναστενάζει μαζύ με αυτόν, «ελόμενος συγκακουχείσθαι τω λαώ του Θεού» ως ο μέγας Μωυσής (Εβρ. ια’, 25).

Γεμάτος αγάπην αυτός, κηρύττει την αγάπην και την φιλανθρωπίαν. Δεν ανέχεται την περιφρόνησιν του πτωχού, την στέρησιν του συνανθρώπου και ιδιαιτέρως του παιδιού. Θεωρεί αμαρτίαν την πολυτέλειαν, την χαρα­κτηρίζει ως πρόκλησιν τιμωρητέαν από τον Θεόν. Έλε­γεν: «να αγαπάς τα πτωχά παιδιά καλλίτερα από τα ιδικά σου, ει δε και να ζητάς πως να δίνης του παιδιού σου να τρώγη και να πίνη καλά, να έχη εύμορφα φορέματα και δι’ εκείνο το πτωχό να μη σε μέλλη, αύριο βλέπεις το παιδί σου αποθαμένο και καίγεται η καρδιά σου (Διδαχή Ζ’.).

Ένα άγνωστο θαύμα με την εικόνα της Παναγίας Σουμελά!

 Ο καθηγητής του πανεπιστημίου της Βιέννης Πολυχρόνης Ενεπεκίδης στο περιοδικό “Ποντιακή Εστία” δημοσίευσε το παρακάτω γεγονός, βασιζόμενος στην αφήγηση του Γερμανού αντιστρατήγου Χοφμάιστερ, που επισκέφτηκε τη Μονή Σουμελά το 1911 και οποίος είχε διαβάσει την ιστορία σε κώδικα ή χειρόγραφο της Μονής.

“Κατά τον δωδέκατο αιώνα, πριν την διάλυση της αυτοκρατορίας των Κομνηνών, άγριες ορδές Τουρκομάνων εισέβαλαν μέσω Αρμενίας στον Πόντο και έφτασαν στην κοιλάδα ‘Μαριεμάνα’ και κάνοντας έφοδο προσπάθησαν να κάψουν το μοναστήρι και να το ληστέψουν.

 Ύστερα άρπαξαν την εικόνα της Παναγίας, την έκαναν κομμάτια και την πέταξαν σε ρυάκι του παρακείμενου της Μονής ποταμού. Ωστόσο τα νερά δεν παρέσυραν τα κομμάτια, αλλά αντίθετα τα συγκράτησαν και τα συναρμολόγησαν μεταξύ τους. Έτσι αργότερα οι μοναχοί που την αναζήτησαν τη βρήκαν και την επανέφεραν στη θέση της στη Μονή”.

Πηγή: Σ. Τανιμανίδη, “Σουμελά – Η πρόσφυξ Ποντία Παναγιά”, εκδ. Μαλλιάρης, Θεσ/νίκη 2009, τόμος Α΄, σελ.406.

Κυριακή Θ’ Ματθαίου-ΠΕΡΙΠΑΤΩΝ ΕΠΙ ΘΑΛΑΣΣΗΣ

“Τετάρτῃ δὲ φυλακῇ τῆς νυκτὸς ἀπῆλθε πρὸς αὐτοὺς ὁ ᾿Ιησοῦς περιπατῶν ἐπὶ τῆς θαλάσσης. Καὶ ἰδόντες αὐτὸν οἱ μαθηταὶ ἐπὶ τὴν θάλασσαν περιπατοῦντα ἐταράχθησαν λέγοντες ὅτι φάντασμά ἐστι, καὶ ἀπὸ τοῦ φόβου ἔκραξαν” (Ματθ. 14, 23-24).
“Κατὰ τὰ ξημερώματα, ἦρθε ὁ Ιησοῦς κοντά τους περπατῶντας πάνω στὴ λίμνη. Οἱ μαθητές, ὅταν τὸν εἶδαν νὰ περπατάει πάνω στὴ λίμνη, τρόμαξαν· ἔλεγαν πὼς εἶναι φάντασμα κι ἔβαλαν τὶς φωνὲς ἀπὸ τὸν φόβο τους”.

  Σ᾽ ένα από τα πιο γνωστά θαύματά Του, που επισυμβαίνει αμέσως μετά τον πολλαπλασιασμό των πέντε άρτων και των δύο ιχθύων, ο Χριστός εμφανίζεται να περπατά στη θάλασσα σε μία βραδιά δύσκολη για τους μαθητές που περνούσαν από το ένα μέρος προς το άλλο, εξαιτίας δυνατού ανέμου που έκανε το πλοίο και τις καρδιές των μαθητών να κλυδωνίζονται. Και αυθόρμητα έρχεται στη σκέψη μας ένα ερώτημα: γιατί ο Χριστός, ξημερώματα, χωρίς να υπάρχει το φως της αυγής, περπατά στα νερά, ενώ θα μπορούσε να δώσει μία εντολή και να σταματήσει ο ισχυρός άνεμος, θα μπορούσε να φωνάξει καθησυχαστικά στους μαθητές Του, θα μπορούσε να τους προτρέψει να περιμένουν είτε προσευχόμενοι μαζί Του είτε στην όχθη, μέχρις ότου ηρεμήσει η θάλασσα.

 Το περπάτημα πάνω στη θάλασσα, η υπέρβαση της βαρύτητας, των φυσικών νόμων δηλαδή, είναι στην πραγματικότητα ένα σημάδι παντοδυναμίας του Χριστού που είναι Θεός και άνθρωπος. Ο άνθρωπος υπόκειται στους φυσικούς νόμους, όμως ο Θεός όχι. Έτσι, ο Χριστός περπατά ως άνθρωπος, νικά όμως τη δύναμη της βαρύτητας που τραβά τον άνθρωπο κάτω από το νερό που δεν είναι σταθερή επιφάνεια ως Θεός. Και αυτό γίνεται ταυτόχρονα, διότι θεία και ανθρώπινη φύση είναι ένα, έχουν γίνει ένα.

Ή Παναγία η Θρηνωδούσα

 Ό γέροντάς, ό π. Ιωάσαφ, έζησε στό Άγιο Όρος 64 χρόνια καί αγιογράφησε εκατοντάδες εικόνες.

 Μία από αυτές τίς εικόνες θαυματούργησε καί θαυματουργεί. Είναι ή «Παναγία ή Θρηνωδούσα», ή οποία βρίσκεται στήν Νέα Όλυνθο Χαλκιδικής.

Έκανε ή Παναγία μας ένα θαύμα σ' έναν πιστό στήν Νέα Όλυνθο - θεράπευσε τό παιδί του πού είχε καρκίνο - καί ό πιστός έταξε, όταν αποκτήσει λίγα χρήματα, νά κτίσει μία Εκκλησία πρός τιμήν τής Παναγίας μας. 

Όταν έκτισε τήν Εκκλησία, είχε απορία σέ ποία θαυματουργό εικόνα τής Παναγίας μας νά αφιερώσει τήν Εκκλησία. Παρουσιάστηκε ή Παναγία στόν ύπνο του καί τού λέει: 

«Θά πάς στό Άγιον Όρος στούς αδελφούς Ιωσαφαίους καί θά πής στόν γέρο-Ιωάσαφ νά σού αγιογραφήσει τήν Παναγία τήν Θρηνωδούσα». 

Αποκρίνεται τότε ό πιστός: 

«Εγώ έχω γυρίσει τόσες Εκκλησίες, τόσα μοναστήρια, δέν έχω δεί τέτοια εικόνα». «Εσύ» τού απαντά ή Παναγία, «θά πάς νά τού τό πείς καί εγώ θά τού στείλω μήνυμα καί ξέρει αυτός πώς θά σού τήν αγιογραφήσει».

Πήγε ό πιστός μέ ευλογία τής Μητροπόλεως, τήν επιτροπή τής Εκκλησίας καί τόν ιερέα τού χωριού του, καί διηγήθηκε στόν γέροντα αυτό τό όνειρο πού είδε. Έτσι ό γέροντας αγιογράφησε τήν Παναγία το 1972 καί τήν έστειλε ευλογία εκεί στό χωριό. Από τότε έχει επιτελέσει πάμπολλα θαύματα.
Ή Παναγία η Θρηνωδούσα πανηγυρίζει στις 23 Αύγουστου.

πηγή

Στη πέτρα ετούτη πάνω, ανέβηκε και κήρυξε Χριστό και ελευθερία ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός...

''Στη πέτρα ετούτη πάνω, ανέβηκε και κήρυξε Χριστό και ελευθερία ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός στην πορεία του από Βόνιτσα προς Αμφιλοχία''
..τότε που όλα τα σκίαζε η φοβέρα και τα πλάκωνε η σκλαβιά”

πηγή

Σύγχρονη Ελλάδα...

 

Ποιό χωριό της Ηπείρου έκανε την καλύτερη υποδοχή στον Άγιο Κοσμά τον Αιτωλό και ποιό την χειρότερη;

"Όποιος εσάς δέχεται, Εμένα δέχεται και όποιος δέχεται Εμένα δέχεται Αυτόν που με έστειλε". Αυτά τα λόγια του Χριστού ειπώθηκαν όχι μόνο για τους Δώδεκα Αποστόλους, αλλά και όσους θα απέστειλε Αυτός ανά τους αιώνες να κηρύξουν το Ευαγγέλιο Του.
Μια τέτοια Θεία Αποστολή είχε και ο εορταζόμενος Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός ο οποίος δίκαια ονομάστηκε Ισαπόστολος διότι είχε όλα τα γνωρίσματα αλλά και το μαρτυρικό τέλος των Αγίων Αποστόλων.
Ένα ισχνό κατά το σώμα γεροντάκι, αλλά "ζέων κατά το πνεύμα" πέρασε πόλεις και χωριά, βουνά και λαγκάδια με τα αδύναμα πόδια του κηρύττοντας μετάνοια και επιστροφή στο Θεό σε μια πολύ δύσκολη εποχή εξισλαμισμού των Χριστιανών.
Ξύπνησε συνειδήσεις, θρησκευτικές και εθνικές και έκανε ένα έργο το οποίο δύσκολα μπορεί να φέρει σε πέρας ένας απλός άνθρωπος. Νομίζω ότι εάν δεν είχε προηγηθεί αυτό το γεροντάκι ούτε το 1821 θα υπήρχε.

Το πιο θαυμαστό όμως είναι οι προφητείες του οι οποίες επαληθεύτηκαν και επαληθεύονται καθημερινά. Λόγος απλός, κατανοητός και από τους αγράμματους ο οποίος έφερνε έλεγχο, δάκρυα, μετάνοια, φόβο Θεού αλλά και θάρρος και ελπίδα.

Πόση πίστη άραγε χρειάζεται ένας άνθρωπος για να δεχθεί έναν τέτοιο φτωχό, γέρο καλόγερο ως απεσταλμένο από τον Χριστό; Δεν ξέρω αν και η δική μου καρδιά, στη δική του εποχή, τον έβλεπε ως Άγιο ή ως κάποιον ιδιόρρυθμο καλόγερο.
Πολλοί λοιπόν τον υποδέχθηκαν με μεγάλο σεβασμό και τον άκουσαν και τον φιλοξένησαν σαν να είχαν τον Ίδιο τον Χριστό ανάμεσα τους. Αυτή ήταν και η πλειοψηφία.

 Ιστορικά στην Ήπειρο ξεχωρίζει ως η πιο θερμή υποδοχή του, στους Φιλιάτες

Ο Πατροκοσμάς πίστευε μακροπρόθεσμα στη ιστορική ποστολή του Ρωμαίϊκου...

 

πηγή

Πανήγυρις μεγάλη, ἤτοι τά ἐπιλεγόμενα «ἐννεάμερα».

Πανηγυρίζουσιν ἱεραί μοναί καί προσκυνήματα, ὡς:
Παναγίας Προυσιωτίσσης Εὐρυτανίας,  Μαλεβῆς εἰς Πάρνωνα,  Παναγίας Δεμερλιωτίσσης Φαρσάλων,  Παναγίας Ἐλώνης Κυνουρίας,   Παναγίας Μαλαματένιας Τήνου,   Παναγίας τῆς Μηχανιώνας,   Παναγίας Φανερωμένης Σαλαμῖνος,   Παναγίας Νέας Μονῆς Χίου,   Παναγίας τοῦ Χάρου ἐν Λειψῷ,   Κρεμαστῆς εἰς Λάνθι Πύργου Ἠλείας,   Χρυσοποδαριτίσσης Πατρῶν,   Παναγίας Ἐννιαμεριτίσσης ἐν Ναούσῃ Πάρου, Κυρίας τῶν Ξένων ἐν Τήνῳ,   Παναγίας Πελεκητῆς εἰς Καρύτσαν Εὐρυτανίας, 

 Κάτω Ξενιᾶς παρὰ τὸν Ἁλμυρὸν Βόλου,  Παναγίας Κορνοφωλιᾶς Ἕβρου,  Παναγίας Παντανάσσης Ἀρκῶν,   Παναγίας τῆς Μεγάλης εἰς Σάμον,   Παναγίας Κυρᾶς Νισύρου, Κυρᾶς Παναγιᾶς Καρπάθου,   Παναγίας Ἁποκουῆς Νίμου Σύμης,   Παναγίας Φανερωμένης Νέας Σκιώνης Χαλκιδικῆς,   Παναγίας Ὑψενῆς Ῥόδου,   Παναγίας Σκεπαστῆς Αἰγίου,   Παναγίας Κουτσουριωτίσσης Ἐρατεινῆς Φωκῖδος,   Παναγίας Ντινιοῦς Εὐβοίας,   Παναγίας Κρεμαστῆς Ἠλείας,   Παναγίας Μάντζαρη Ὀξυλίθου Εὐβοίας,   Παναγίας Λεσινιωτίσσης Ἀκαρνανίας,   Παναγίας Φανερωμένης τῆς Ῥοδόπης, Παναγίας Θεομάνας Νέας Κίου Ἀργολῖδος,   Παναγίας Θρηνωδούσης Νέας Ὀλύνθου Χαλκιδικῆς.

πηγή

Η Παναγία της Αγιάσου(Ηλίας Βενέζης)

 Η Παναγία της Αγιάσου όπως φαίνεται και από το άρθρο του μεγάλου συγγραφέα Ηλία Βενέζη που με γλαφυρότητα περιγράφει τις εντυπώσεις τους από το προσκύνημα στην Παναγία. 

Το αναδημοσίευσε το Αναγνωστήριο της Αγιάσου από το μηνιαίο εκκλησιαστικό περιοδικό της Μητρόπολης Μυτιλήνης «Ο Ποιμήν» (έτος ΚΑ \ Αύγουστος-Σεπτέμβριος 1959, αριθ. 8-9, σσ. 277-281).

Γράφει ο Ηλίας Βενέζης:
Σήμερα θα πάμε στη Λέσβο. Όχι για να γνωρίσουμε την πόλι της Μυτιλήνης ή το νησί ολόκληρο. Αλλά για να επισκεφθούμε ένα μονάχα μέρος του, μια μικρή πολιτεία ξακουστή σ’ όλο το Ελληνικό Αρχιπέλαγο και στα παράλια της Μικρασίας: στην Αγιάσο. Είνε στην καρδιά του νησιού κάτω από τον λεσβιακόν Όλυμπο. Και είνε το λίκνο του θαύματος. Εκεί είνε το προσκύνημα της Παναγίας του Λουκά, που επί γενεές γενεών του Αιγαιοπελαγίτικου και του Μικρασιατικού Ελληνισμού εστάθηκε η παραμυθία και η ελπίδα.

Σ'αγαπώ “σάν τό ἁλάτι”

Ὁ Γέροντας πολλές φορές δίδασκε μέ παραβολές ὥστε νά γίνεται μέ εὐχάριστο τρόπο ἡ διδασκαλία του καί μέ τά χαριτωμένα περιστατικά νά ἀποτυπώνεται πιό καλά στήν μνήμη τους καί νά ἔχει ἀπήχηση στήν ψυχή τους.

Μία από αυτές είναι αυτή.....

 Μία φορά ἕνας πατέρας πού εἶχε τρεῖς κόρες ρώτησε τήν καθεμία πόσο τόν ἀγαπᾶ. Ὅταν ἔφθασε στήν τρίτη, πῆρε τήν ἀπάντηση ὅτι τόν ἀγαπᾶ σάν τό ἁλάτι. Θύμωσε πολύ καί παρεξηγήθηκε μέ τήν ἀπάντησή της. 

 Μετά ἀπό καιρό παντρεύτηκε ἡ τρίτη κόρη του καί ὁ πατέρας της μιά μέρα τήν ἐπισκέφθηκε στό σπίτι της, νά δεῖ πῶς περνάει. Τόν ὑποδέχθηκαν, τοῦ ἔστρωσαν τραπέζι καί μόνο σ᾿ αὐτόν παρέθεσαν ἀνάλατο φαγητό. Κάθησαν ὅλοι καί ἔτρωγαν, ἀλλά αὐτός μετά τήν πρώτη κουταλιά σταμάτησε.

 «Τί ἔχεις, πατέρα, καί δέν τρῶς;» τόν ρώτησε ἡ κόρη του. 

«Ξέρω 'γώ... Τί σόι φαγητό εἶναι αὐτό χωρίς ἁλάτι;». 

Τότε ἡ κόρη του χαμογέλασε καί τοῦ εἶπε: 

«Θυμᾶσαι, πατέρα, πού μέ ρώτησες πόσο σ᾿ ἀγαπῶ καί σοῦ ἀποκρίθηκα “σάν τό ἁλάτι”; Βλέπεις τό ἁλάτι πόση ἀξία ἔχει;».

Όσιος Γεώργιος Καρσλίδης

πηγή

Άγιος Νικόλαος-1480-1520.Νόβγκοροντ

Άγιος Νικόλαος-1480-1520.Νόβγκοροντ

Μουσείο Τέχνης και Αρχιτεκτονικής,Όσλο

Saint Hierarch Nicholas; Icon 1480-

1520 Novgord; National Museum of Art, Architecture and Design in Oslo,

Norway.

Kυρά Xρυσοδαφνιώτισσα

Ιερά Μονή Δαφνίου.Η Παναγία «Χρυσοδαφνιώτισσα ή Χρυσοδαφνίτισσα»Μία ακόμα ονομασία της Θεοτόκου στο ιστορικό μοναστήρι του Δαφνίου στην Αθήνα., που γιόρταζε στην Απόδοση της εορτής της Κοιμήσεως της Θεοτόκου.

 Η ονομασία προήλθε από τα χρυσά ψηφιδωτά που είναι στολισμένος ο ναός της.

 Την ημέρα της Γιορτής στις 23 Αυγούστου, γινόταν μεγάλο πανηγύρι με χιλιάδες προσκυνητές που έφταναν από όλη την Αττική, χαρακτηριστικό το τραγούδι που διέσωσε η Δόμνα Σαμίου. 

"Σεργιάνι ’ναι στη Σεργιανή και στη Mεντέλη μέλι και στο Δαφνί κρύο νερό που πίνουν οι αγγέλοι. Kυρά Xρυσοδαφνιώτισσα μεγάλη σού ’ναι η χάρη με το ψηφί, με το ριγλί, με το μαργαριτάρι. ". 

                  

Το τραγούδι αυτό αναφέρεται για πρώτη από τον Δημήτριο Καμπούρογλου το 1888 στο Βυζαντινό Ημερολόγιο, η δε Δόμνα Σαμίου το έμαθε από τον δάσκαλό της Σίμωνα Καρά που είχε παντρευτεί στη Μονή Δαφνίου το 1950.

πηγή

Η Παναγιά της Ροδιάς

Το εκκλησάκι έχει χρονολογία ανέγερσης στο μακρύ παρελθόν, το έτος 970 .Αυτά αναφέρει ο Σεραφείμ Ξενόπουλος Μητροπολίτης άλλοτε Άρτας, στο «Δοκίμιον ιστορικό περί Άρτης Πρεβέζης» επανέκδοσης το 1968.Λέγεται ότι αναστηλώθηκε και ανακαινίστηκε το 1860, σύμφωνα με την άποψη του αρχαιολόγου Α. Ορλάνδου.
Αποτελεί μετόχι της Ιεράς Μονής του Προφήτη Ηλία. Η τελευταία βρίσκεται στα δεξιά της εθνικής οδού Άρτας- Πρέβεζας, μετά την κωμόπολη του Λούρου στο Νομό Πρέβεζας.
Το εκκλησάκι βρίσκεται στην άκρη της λιμνοθάλασσας της Ροδιάς που είναι συνέχεια της λιμνοθάλασσας, το Τσουκαλιό. Η λιμνοθάλασσα της Λογαρούς είναι από την άλλη μεριά.

                                      

Εκκλησάκι μικρό 5Χ10 μέτρα και ύψος 4 μέτρων. Πέτρινη κατασκευή. Μια κύρια είσοδο από το Νότο και μια μικρότερη από τον Δύση για πρόσβαση στο Ναό.
Ο περίβολος της εκκλησίας, ευρύχωρος, είναι με πέτρινη επένδυση και ταιριάζει με το περιβάλλον. Ένα πρώτο επίπεδο με κυπαρίσσια και πηγάδι στη μέση. Ζωογόνο στοιχείο ύπαρξης ζωής δίπλα από τη λιμνοθάλασσα. Δεύτερο επίπεδο μαζί με τον κύριο όγκο της εκκλησίας. Πεζούλια φαρδιά που χρησιμεύουν για να ξαποσταίνουν οι επισκέπτες. Εκτός της κύριας εισόδου προς τον περίβολο, υπάρχει και πλάγια είσοδος προς το μέρος του ιερού. Επικοινωνεί και αυτή με τον χωματόδρομο με ένα επικλινές δρομάκι.

πηγή

Στα δέκα μέτρα από την κυρίως εκκλησία το καμπαναριό. Γνώριμη στήλη προς τον

Όταν έχουμε δίκιο σε κάτι, μια φορά μόνο θα μιλήσουμε γι΄αυτό...

Όταν έχουμε δίκιο σε κάτι, μια φορά μόνο θα μιλήσουμε γι΄αυτό. Αν εισακουστούμε έχει καλώς. Αν όχι, σωπαίνουμε και προσευχόμαστε να φωτιστούν οι νόες των άλλων, για το θέμα αυτό. Δεν επιμένουμε, γιατί αυτό δεν έχει ταπείνωση.

Γέροντας Εφραίμ Σκήτης Αγίου Ανδρέα

Σύναξη της Παναγίας της Μαλαματένιας στην Τήνο

Η Εκκλησία της Παναγίας της Μαλαματένιας βρίσκεται στην χώρα της Τήνου και εορτάζει στις 23 Αυγούστου (ημέρα απόδοσης της εορτής της Κοιμήσεως της Θεοτόκου).

Ειχα την αναγκη,την υποχρεωση μαλλον να σας γνωρισω την Παναγια μας την Μαλαματενια,δεν ηξερα πως υπαρχει μεχρι που μου εμφανιστηκε στον υπνο μου. Εννοειται πως την επισκευθηκα στο μαγευτικο νησι στην Τηνο, μια εκκλησια κρυμενη στα σοκακια του νησιου. Το ονομα της το πηρε απο την εικονα που βρηκαν καποιοι ψαραδες και γυαλιζε στον βυθο της θαλασσας σαν χρυσος. Η εικονα της λαμπει πραγματικος χρυσος και ο μικρος Ιησους στρεφει το κεφαλι του προς τα παθη του.
Ηταν ενα θαυμα για μενα μετα απο την περιπετεια μου καθως ελεγα πως οταν τελειωσει θα παω στην Τηνο να αναψω λαμπαδα και ηρθε στον υπνο μου η συγκεκριμενη Παναγια ως θαυματουργη.
Οσοι θελετε και μπορειτε να πατε ειναι γραφικο εκκλησακι...
Εγω εφτιαξα μια εικονα μεγαλη οπως ακριβως την ειδα στον υπνο μου με ενα ροζ δακρυ στα μαγουλα. Η εικονα βρισκεται στον Ιερο Ναο της Θεοτοκου στα Σπατα και την εκανα δωρεα.. μπορειτε να την ζητησετε να την δειτε και εσεις... πραγματικα ηθελα να το μοιραστω μαζι σας...

ΑΛΕΞΙΑ ΒΑΜΒΑΚΗ

Γέρων Ιερόθεος ο Σπηλαιωτης,ένας από τους μεγάλους σύγχρονους ασκητές της Εκκλησίας.

Γερων Ιεροθεος (Ιωαννης Νικολακης κατα κοσμο ) ο Σπηλαιωτης,ηγουμενος στην Λογγοβαρδα.

Ενας απο τους μεγαλους συγχρονους ασκητες- πατερες της Εκκλησιας. Παραιτηθηκε από την ηγουμενία για να ασκητεψει στο Μυρισι ( ορος ) της Ναξου σε μια σπηλια ( στους τοιχους της σπηλιας ηταν κολλημενα κερακια που του φωτιζαν τα βραδια μαζι με το φως της σεληνης ) κοντα σε ενα ρυακι απο οπου επαιρνε νερο . 

Τον γνωρισα πριν πολλα χρονια ... Πληρης χαρισματων ,ασκητης και μεγας νηστευτης εκανε ξηροφαγια με παξιμαδια ελιες και φρουτα και ετρωγε λιγο λαδι μονο τη Κυριακη. 

Ειχε ενορατικο, προρατικο και διορατικο χαρισμα . 

Ασθενης με καρκινο του πνευμονα απο το 1987 ( διαγνωσμενος με βιοψια)χωρις καμια θεραπεια παρα μονο την βαρια ασκηση και τη Θεια Χαρη .

                           

Σε μια επισκεψη μου στην ομορφη Ναξο ο Σεβασμιωτατος Αγιος Παροναξιας κ.κ. Καλλινικος  με προετρεψε να γνωρισω τον Γεροντα .
Στην ερωτηση μου που θα τον βρω μου απηντησε να ρωτήσω καθως θα επέστρεφα στην Ιερα μονη Φανερωμενης .

 Περνωντας απο την Ιερα Μονή Παναγίας Φανερωμένης μετα το χωριο Γαλήνη , μπηκα στην ιερα μονη.Βρισκοταν τοτε εκει ενας αγιογραφος που επιδιορθωνε καποιες αγιογραφιες .

 Τον ρωταω: "Πού μπορω να βρω τον π Ιεροθεο το Σπηλαιωτη ;"

 Στρεφεται προς τα εμενα και μου λεει αφοπλιστικα 

" Ειστε ο π Ιωαννης ο γιατρος ;"
"Ναι του απαντω πως το γνωριζετε ;!"
Και συνεχιζει προς μεγαλυτερη εκπληξη μου λεγοντας :

"Χθες κατεβηκε ο Γεροντας Ιεροθεος απο το ασκητηριο του να λειτουργηθει και να κοινωνησει, φευγοντας μου λεει. 

''Αυριο θα ελθουν το μεσημερι μια παρεα 4 ατομων  Ο ενας ειναι ο π Ιωάννης ο γιατρος, θα με αναζητησει . Πες του σε παρακαλω τον περιμενω με χαρα, να ανεβει πανω στο βουνο και θα τον βρω .