ΠΑΤΗΣΤΕ ΣΤΙΣ ΕΙΚΟΝΕΣ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΔΕΞΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΔΕΙΤΕ ΤΑ ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ ΜΑΣ!

Τετάρτη 11 Νοεμβρίου 2026

«Η Αγιά Σοφιά είναι δική σας κληρονομιά»


Αυτό που ελάχιστοι Έλληνες από αυτούς που ασχολούνται με τα κοινά είπαν, το είπε ευθαρσώς ένας Τούρκος το 2020...Ο καλαθοσφαιριστής του ΝΒΑ Ενές Καντέρ,ο οποίος αντιτάχθηκε στην μετρατροπή της Αγιάς Σοφιάς, σε τζαμί Είπε το δίκαιο και το σωστό....

''H μετατροπή της Αγίας Σοφίας σε τζαμί, νιώθω ότι είναι ένα από τα παιχνίδια της πολιτικής σκηνής και πως το κίνητρο είναι καθαρά πολιτικό.
Η Τουρκία έχει αρκετά τζαμιά στην περιοχή, τα οποία δεν γεμίζουν ούτε κατά το ήμισυ.
Οπότε, γιατί να μετατρέψεις μια εκκλησία σε τζαμί...
Η Αγία Σοφία είναι μνημείο πολιτιστικής κληρονομιάς των Ηνωμένων Εθνών.
Είναι σύμβολο που αντιπροσωπεύει όλους μας.
Οπότε, ως Μουσουλμάνος νιώθω βαθύ πόνο από αυτήν την απόφαση.
Όταν ήμουν στην Τουρκία, είχα τόσους Χριστιανούς φίλους.
Είναι από τους πιο ταπεινούς και ευγενείς ανθρώπους που 'χω γνωρίσει ποτέ.
Πρέπει να σεβαστούμε αυτούς τους ανθρώπους.
Ξέρετε την ιστορία μου, επειδή παίζω στο ΝΒΑ.
Αλλά υπάρχουν χιλιάδες άλλες ιστορίες ανθρώπων που 'χουν ζήσει πολύ χειρότερες καταστάσεις από ό,τι εγώ.
Αυτός είναι ένας από τους κύριους λόγους που μιλάω για όσα συμβαίνουν στην Τουρκία.«Η Αγιά Σοφιά είναι δική σας κληρονομιά».

2 σχόλια:

Χρήστος είπε...

Η Αγιά Σοφιά ήταν δική μας κληρονομιά μέχρι που οι Έλληνες έστρεψαν τις ελπίδες τους στον καταραμένο πάπα.
Και τότε η Πόλη, η Κωνσταντινούπολη εάλω.

Σήμερα 11 Νοεμβρίου γιορτάζει ένας μεγάλος Ομολογητής της Εκκλησίας μας.
Ο Άγιος Θεόδωρος ο Στουδίτης ήταν Ηγούμενος στην Μονή Στουδίου.
Κοντά στον Θεόδωρο τον Στουδίτη μαζευτήκανε 1.000 Νέοι!
Λεβεντιά και δόξα.
Στρατιώτες του Χριστού, και είχε 1000 Μοναχούς πραγματικά Λιοντάρια και όχι κηφήνες.

Να κάνω μία παρένθεση (Στους Δεσποτικούς θρόνους, κάτω δεξιά και αριστερά υπάρχουν δύο λιοντάρια. Για να μας δείξουν ότι οι Επισκοποι, είναι Λέοντες πυρ Πνέοντες. Σήμερα θα έπρεπε να βγούνε τα λιοντάρια. Γιατί μόνο Λιοντάρια δεν είναι αλλά λαγοί).

Όταν ο αυτοκράτορας ο Κωνσταντίνος ο έκτος ο κοπρώνυμος έδιωξε την γυναίκα του και την έκλεισε σε μοναστήρι για να μην τον ενοχλεί. Και πήρε μία παλλακίδα υπηρέτρια του παλατιού για σύζυγο του δεν μίλησε κανένας ούτε ο Πατριάρχης.
Μίλησε μόνο ο Άγιος Θεόδωρος ο Στουδίτης και έπαυσε να μνημονεύει και τον αυτοκράτορα και τον Πατριάρχη.

Τι έκανε;
Πρώτον έπαυσε το μνημόσυνο, το πολυχρόνιο, του βασιλέως Κωνσταντίνου του ΣΤ΄.
Δεύτερον έπαυσε το μνημόσυνο του πατριάρχου Ταρασίου (784-806).
Τρίτον ξεσήκωσε το Λαό. (σσ. σήμερα κοιμίζουν τον Λαό)
Τέλος, νύχτα η ώρα, έκανε λιτανεία μεσ’ στὴν Κωνσταντινούπολι και έσεισε ολόκληρη την Πόλι.
Το αποτέλεσμα;
Ανοίξτε την ιστορία να μάθετε το αποτέλεσμα.
Ο βασιλιάς ταράχτηκε. Και τι σκέφτηκε. Προσπάθησε με κολακείες και άλλα μέσα να κάνη τον Άγιο Θεόδωρο να συγκατατεθή, εκμεταλλευόμενος και κάτι άλλο πολύ σημαντικό.
Και το σημαντικό αυτό στοιχείο είνε, ότι η Θεοδότη, που πήρε ως βασίλισσα στ’ ανάκτορα ο Κωνσταντίνος διώχνοντας την Αγία του γυναίκα τη Μαρία, η Θεοδότη αυτή ήταν εξαδέλφη του Αγίου Θεοδώρου του Στουδίτου!

Αν ήταν κανένας άλλος, θα είχε χαρά και αγαλλίασι. Αφού η εξαδέλφη του έγινε βασίλισσα, θα μπορούσε πλέον ν’ ανεβαίνῃ στα ανάκτορα και να επιτυγχάνη ό,τι θέλει.
Εκείνος όμως δεν σκέφθηκε έτσι. Ιδού το μεγαλείο του Αγίου.
Δεν ανήκε στην κατηγορία εκείνων που έχουν υπεράνω του πνευματικού χρέους τις κοσμικές σχέσεις και υπεράνω της πνευματικής συγγενείας την κατά σάρκα συγγένεια.
Όχι. Πάνω από τη σάρκα είναι το πνεύμα.
Ο Χριστός είπε· «Ο φιλών πατέρα ή μητέρα υπέρ εμέ ουκ έστι μου άξιος· και ο φιλών υιόν ή θυγατέρα (ή αδελφούς ή γυναίκα ή άλλους συγγενείς) υπέρ εμέ ουκ έστι μου άξιος» (Ματθ. 10, 37).

Έρχονται στιγμές, που θα θυσιάσης όχι μόνο τον εαυτό σου, αλλά και το Μοναστήρι σου· καλείσαι να το κάνης ολοκαύτωμα για τη δόξα του Χριστού.
Κι όπως κάτω στην Κρήτη, στο Αρκάδι, ο Γαβριήλ έβαλε φωτιά κ’ έκαψε το Μοναστήρι, και η φλόγα του Αρκαδίου φώτισε τον κόσμο και συνετέλεσε τα μέγιστα στην απελευθέρωσι της Κρήτης, έτσι έκανε κι ο Άγιος Θεόδωρος ο Στουδίτης.
Για να κτίση το περιλάλητο Μοναστήρι του Στουδίου, κατέβαλε κόπους και μόχθους ετών.
Αλλά ήρθε στιγμή που, για να διατηρήση το Μοναστήρι του, έπρεπε να κάνη συμβιβασμούς σε ζητήματα Ορθόδοξου Πίστεως.
Τότε εκείνος δεν λυπήθηκε το Μοναστήρι του. Δεν είπε Θα υποχωρήσω.
Αλλά σε μια στιγμή, δραματική στιγμή της ιστορίας, το «έκαψε» το Μοναστήρι, το έκανε λιβάνι και θυσία. Τότε το Μοναστήρι αυτό διαλύθηκε.

Από τους χίλιους Μοναχούς, που διώχθηκαν βιαίως, άλλοι πέθαναν στην εξορία, άλλοι υποβλήθηκαν σε ποικίλες δοκιμασίες και μαρτύρια ομολογώντας την Ορθόδοξο πίστι, υπέστησαν κακώσεις, έχασαν τα μάτια τους η άλλα μέλη του σώματός τους.
Σκορπίσθηκαν οι σεβάσμιοι Μοναχοί, ερείπια έγινε το περίφημο Μοναστήρι.

Χρήστος είπε...

Τέσσερις φορές εξορίστηκε και εκοιμήθη στην εξορία. Έχει γράψει το Τριώδιο το Πεντηκοστάριο και Νεκροσιμες Ακολουθιες.
Και στην εικονομαχία αυτός ο Λέων είναι που πάλεψε.
Και αυτό που ψάλλουμε: ΤΗΝ ΑΧΡΑΝΤΟΝ ΕΙΚΌΝΑ ΣΟΥ ΠΡΟΣΚΥΝΟΎΜΕ ΑΓΑΘΈ…
Την ημέρα της Ορθοδοξίας ο Άγιος Θεόδωρος το έγραψε.

Εορτάζει στις 11 Νοεμβρίου. Και η καλύτερη τιμή που μπορούμε να του κάνουμε είναι: ΤΙΜΉ ΑΓΊΟΥ ΜΊΜΗΣΙΣ ΑΓΊΟΥ.

Να πρεσβεύει στον ΔΕΣΠΌΤΗ ΧΡΙΣΤΌ ΜΑΣ.
Να μας δώσει λίγο θάρρος από αυτό που είχε ο Ιδιος. Γιατί αυτό έχουμε ανάγκη όλοι μας σήμερα, η εποχή μας έχει ανάγκη από Αγίους και Ομολογητές όπως ο Άγιος Θεόδωρος ο Στουδίτης.
Τις ευχές και πρεσβείες του να έχουμε του ΑΓΊΟΥ ΘΕΟΔΏΡΟΥ του ΣΤΟΥΔΊΤΗ. Αμήν.