Ο άνθρωπος είναι ον φύσει ευρισκόμενο σε αδυναμία και ανάγκη. Και το να αρνείται να το παραδεχτεί αποτελεί εξέγερση εναντίον της τάξης του Θεού. Αποτελεί διολίσθηση στο να παριστάνει κάτι που δεν είναι, συνιστά καταβαράθρωση στην ύβρη του να παριστάνει τον Θεό.
Ο εντροχιασμένος στον δρόμο του Θεού άνθρωπος ζει σε συνθήκη πλήρους ομολογίας της ευθραυστότητάς του, των αδυναμιών και φόβων του. Ποτέ δε παριστάνει τον ισχυρό και αγέρωχο. Ποτέ δεν παριστάνει κάτι. Πορεύεται γυμνός από τους όποιους θεατρινισμούς, έχοντας παραθέσει τον εαυτό του στην προστασία του Θεού.
Πρόκειται για ένα παράδοξο: Μόνο ένας τέτοιος άνθρωπος, ένας άνθρωπος που ζει αδιάλειπτα εμφορούμενος από την συνείδηση της ευθραυστότητάς του είναι που είναι πραγματικά ισχυρός και ανθεκτικός. Είναι το ότι αναλαμβάνει την ζωή του ο Θεός που τον καθιστά πανίσχυρο. Ενώ φαίνεται να είναι ο πλέον ανίσχυρος τελικά αποδεικνύεται να είναι ο πλέον ισχυρός.
… … …
Η ανάγνωση ζωής αυτού που αποκαλούμε ΄πολιτισμός μας’, εδώ στον ‘Δυτικό’ και ‘ανεπτυγμένο’ λεγόμενο κόσμο, βρίσκεται στον αντίποδα της παραπάνω αναφερόμενης ανάγνωσης και στάσης ζωής. Η αποθράσυνσή του κόσμου αυτού έχει χτυπήσει, πλέον, ‘κόκκινο’. Γι’αυτό και η κατάρρευσή του είναι μάλλον πολύ κοντά.
Αλλιώς ειπωμένα: Μην εκπλαγούμε καθόλου αν κάποιο πρωϊ ξυπνήσουμε και δούμε ερημωμένα όλα τα ‘airbnb’ και τις πομπώδεις τουριστικές εγκαταστάσεις, τα διάφορα ‘ντουμπάϊ’ που πασχίζουμε να στήσουμε με τόσο αδηφάγο ζήλο για ‘μεγάλη ζωή’.
Οι οιωνοί βοούν για το ότι το βασίλειο της ‘μούρης’ ενδέχεται να είναι στο παρά πέντε της ολοσχερούς και πολύ επώδυνης, για όσους επένδυσαν σε αυτό, κατάρρευσής του.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου