Το Βλέμμα της Σιωπής απ' την αδελφή του Πατριάρχη Ηλία γερόντισσα Ναταλία

​Στην ιερή στιγμή του αποχωρισμού, εκεί όπου ο χρόνος συναντά την αιωνιότητα, ένα βλέμμα στέκεται ακίνητο, βαρύ από μνήμη και αγάπη. Είναι το βλέμμα της αδελφής, που κοιτάζει το σκήνωμα του αδελφού της, Πατριάρχη Ηλία, στο τελευταίο επίγειο προσκύνημα.
​Σε αυτό το βλέμμα δεν υπάρχει φόβος, ούτε η κραυγή της απελπισίας. Υπάρχει μια βαθιά, πνευματική σιωπή. Είναι η σιωπή που αποδέχεται το θέλημα του Θεού, που αναγνωρίζει ότι ο θάνατος δεν είναι το τέλος, αλλά η γέφυρα για την άλλη ζωή. Στα μάτια της, που καθρεφτίζουν μια ζωή κοινής πορείας, θυσίας και πίστης, διακρίνεται η θλίψη της ανθρώπινης απώλειας, αλλά συνάμα και η γαλήνη της ελπίδας.
​Αυτό το βλέμμα είναι ένας καθρέφτης της ίδιας της πνευματικής ζωής. Μας θυμίζει ότι η αληθινή αγάπη δεν σβήνει με τον θάνατο, αλλά μεταμορφώνεται σε προσευχή. Μας διδάσκει πώς να στεκόμαστε μπροστά στο μυστήριο της αναχώρησης: με σεβασμό, με πίστη στην Ανάσταση και με την βεβαιότητα ότι η κοινωνία των αγίων υπερβαίνει τα όρια του ορατού κόσμου.
​Εκεί, πάνω από το σεπτό σκήνωμα, το βλέμμα της γίνεται μια αθόρυβη δέηση, ένας πνευματικός ασπασμός που συνοδεύει την ψυχή στο ταξίδι της προς το Φως.

πηγή