ΠΑΤΗΣΤΕ ΣΤΙΣ ΕΙΚΟΝΕΣ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΔΕΞΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΔΕΙΤΕ ΤΑ ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ ΜΑΣ!

Τετάρτη 18 Νοεμβρίου 2026

Οι άνθρωποι παριστάνουν τους καλούς όσο δεν έχουν την δύναμη να γίνουν κακοί.


Ένα πράγμα για το οποίο είμαι πια βέβαιος, τώρα στα 66 μου χρόνια, είναι το εξής: Οι άνθρωποι παριστάνουν τους καλούς όσο δεν έχουν την δύναμη να γίνουν κακοί. Άμα την βρουν σκαρφίζονται κάποια ωραιοποιητική πρόφαση, εκδηλώνουν το πραγματικό τους πρόσωπο και επιδίδονται σε ένα σωρό σκληροκαρδίες, αρπακτικότητες και αθλιότητες.

Υπάρχουν εξαιρέσεις βέβαια αλλά είναι πολύ, πάρα πολύ, σπάνιες. Είναι οι περιπτώσεις των αγίων (ή όσων έχουν μπει στον δρόμο της αγιότητας). Αυτοί, μόνο, απέχουν από τον συρφετό αυτό της συμφοράς.

Ή γνωστή εκείνη Βιβλική έκφραση ‘ουδείς αναμάρτητος’ δεν σημαίνει, πρωτίστως, ‘κανείς δεν υπάρχει που να μην έχει αμαρτήσει’ αλλά σημαίνει ‘κανείς δεν υπάρχει που να μην ζει μέσα στην αμαρτία’. Σημαίνει πως η παραπάνω αναφερθείσα υποκρισία, αυτή του νά’σαι κατά συνθήκη καλός, είναι η κατάσταση που έχει εγκατασταθεί ως φυσιολογικότητα στον κόσμο μας. Είναι μια κατάσταση που έχει γίνει δεύτερη μας φύση (για να το πούμε κάνοντας χρήση και κάποιου όρου της Νηπτικής παράδοσης)[...]

Homo homini lupus έλεγαν οι Ρωμαίοι. Λύκοι οι άνθρωποι μεταξύ τους. Όλοι ανεξαιρέτως. Κάποιοι πιο ακατέργαστοι και κάποιοι πιο λουστραρισμένοι με το βερνίκι της δήθεν καλοσύνης και αρετής αλλά… εν τέλει όλοι αρπακτικά.

Το να αποδεχτεί να πιεί κανείς το τόσο πικρό, για το γόητρο του, αυτό ποτήρι της άκρας ειλικρινείας, το να παραδεχτεί ότι είναι υπηρέτης των ιδίων παθών με όλους τους άλλους, είναι ο μέγιστος των άθλων (και η απαρχή της γνήσιας Ευαγγελικής ταπεινοφροσύνης). Αλλά από εκεί, από το να κάνει κανείς ‘άσπρο πάτο’ το ποτήρι αυτό, ξεκινάει το πρώτο βήμα προς την υπαρξιακή πραγμάτωση, προς την αγιότητα. Προς το να πάψει κανείς να’ναι λύκος δηλαδή και να γίνει άνθρωπος.

3 σχόλια:

Χρήστος είπε...

Ο τρόπος που φέρεται σε ανθρώπους που δεν έχει τίποτα να κερδίσει από αυτούς, δείχνει τον πυρήνα του ήθους του.

Η ψείρα τρώει τα φυτά, η σκουριά το σίδερο, αλλά η ψευτιά την ψυχή.

Ανώνυμος είπε...

Εχουμε εναν ετσι καλο χριστιανο στην δουλεια... με εκκλησιασμο, μοναστηρια και ολα τα συναφη!
Το πρωι φευγουμε μαζι με το λεοφωρειο, στο απογευματινο λεωφορειο δεν το εχω δει ποτε, μια μερα του λεω "Δεν σε βλεπω το απογευμα μονο το πρωι; λεει "Οχι ερχομαι..." , λες και ειμαστε 1000 ατομα και δεν μπορουμε να δουμε ποιοι επιβιβαζονται στα λεωφορεια και ποιοι οχι, η ποιοι περιμενουν και ποιοι οχι, τελος παντων ο τυπος κανει πονηρια με την ωρα εξοδου, και φευγει καμια ωρα πιο νωρις παντα,αλλα φαινεται στο συστημα κανονικα 8ωρο, με διαφορα κολπα, δλδ κλεβει μια ωριτσα καθε μερα!
Προσφατα τον ειδα σε φωτογραφια στο ιντερνετ να κραταει την εικονα μαζι με αλλους σε μια περιφορα μιας ενοριας, εφριξα οταν το ειδα λεω που εχει φτασει ο κοσμος!!! Ουτε ντροπη υπαρχει καν, ουτε για αστειο!

Χρήστος είπε...

Αν θέλουμε πραγματικά να προκόψοιμε Πνευματικά μην επιζητούμε να μας χαϊδεύουν τα αυτιά, μόνο κακό μας κάνουν.

Ο Κύριος μας Ιησούς Χριστός στην Επί του Όρους Ομιλία είπε τους Μακαρισμούς, αλλά είπε και βαριές κουβέντες:

«ὑποκριτά, ἔκβαλε πρῶτον τὴν δοκὸν ἐκ τοῦ ὀφθαλμοῦ σου, καὶ τότε διαβλέψεις ἐκβαλεῖν τὸ κάρφος ἐκ τοῦ ὀφθαλμοῦ τοῦ ἀδελφοῦ σου».

«Υποκριτή! Βγάλε πρώτα από το μάτι σου το δοκάρι, και τότε θα δεις καθαρά και θα μπορέσεις να βγάλεις το σκουπιδάκι από το μάτι του αδερφού σου».

Ο Χριστός χρησιμοποιεί αυτή την την βαριά κουβέντα : Υποκριτή! , για να μας διδάξει την αυτογνωσία και να μας αποτρέψει στην υποκριτική κατάκριση των άλλων.

Ο άνθρωπος τείνει να εντοπίζει εύκολα τα μικρά σφάλματα των γύρω του (την αγκίδα), ενώ αγνοεί τα δικά του, πολύ σοβαρότερα ελαττώματα (το δοκάρι).

Μόνο όταν κάποιος αναγνωρίσει και διορθώσει τα δικά του λάθη, αποκτά την πνευματική διαύγεια και τη διάκριση να βοηθήσει πραγματικά τον συνάνθρωπό του χωρίς έπαρση.

Αυτό αποτελεί μία προειδοποίηση να μην κρίνουμε τους άλλους αυστηρά, καθώς με το ίδιο μέτρο που κρίνουμε θα κριθούμε και οι ίδιοι.

Αν θέλουμε να προκόψουμε πνευματικά ας κοιτάμε τις δικές μας τις αμαρτίες και δεν θα βρίσκουμε καθόλου χρόνο γιατί θα αμαρτίες των άλλων.

Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησον με τον αμαρτωλό.
Υπεραγία Θεοτόκε σώσον ημάς.