Η φράση αυτή αναφέρεται σε ένα από τα πιο γνωστά και διδακτικά θαύματα του Αγίου Σπυρίδωνα κατά της σιτοδείας και της απληστίας. Το περιστατικό αυτό συνέβη στην Κύπρο, την πατρίδα του Αγίου, σε μια περίοδο παρατεταμένης ξηρασίας και φοβερής πείνας (λιμού).
Ένας πλούσιος έμπορος σιτηρών της περιοχής είχε γεμίσει τις αποθήκες του με σιτάρι. Αντί όμως να βοηθήσει τον δοκιμαζόμενο λαό, εκμεταλλευόταν την κρίση για να αισχροκερδήσει, κρατούσε το σιτάρι κλειδωμένο, περιμένοντας να ανέβουν κι άλλο οι τιμές, αδιαφορώντας για τους ανθρώπους που πέθαιναν από την πείνα γύρω του.
Όταν ένας φτωχός οικογενειάρχης τον παρακάλεσε με δάκρυα στα μάτια να του δώσει λίγο σιτάρι για να ταΐσει τα παιδιά του, υποσχόμενος να τον πληρώσει μόλις θα μπορούσε, ο πλούσιος τον έδιωξε σκληρά, λέγοντάς του: «Αν δεν φέρεις χρήματα, σιτάρι δεν παίρνεις».
Ο απελπισμένος φτωχός κατέφυγε στον Άγιο Σπυρίδωνα, ο οποίος τον παρηγόρησε, λέγοντάς του να μην απελπίζεται γιατί την επόμενη μέρα η αποθήκη του θα ήταν γεμάτη, ενώ ο πλούσιος θα τον παρακαλούσε να πάρει σιτάρι δωρεάν.
Το ίδιο βράδυ, ξέσπασε μια ξαφνική και καταρρακτώδης βροχή. Με θαυματουργικό τρόπο, τα ορμητικά νερά πλημμύρισαν και γκρέμισαν τα τείχη των σιταποθηκών του άπληστου πλουσίου.
Το νερό παρέσυρε το σιτάρι στους δρόμους και όλοι οι κάτοικοι της πόλης, μαζί και ο φτωχός άνθρωπος, έτρεξαν και μάζεψαν όσο σιτάρι χρειάζονταν για να σωθούν, χωρίς να πληρώσουν τίποτα. Ο πλούσιος έμπορος, βλέποντας την τιμωρία της απληστίας του, μετενοήσε και ζητούσε συγχώρεση από όλους

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου