Με ιδιαίτερη συγκίνηση αναπολούμε το προσκύνημα που πραγματοποιήσαμε στον ιερό αυτό τόπο, όπου τελέσαμε τη Θεία Λειτουργία μέσα στα ερείπια του ιστορικού ναού, στον τάφο του Αγίου Αποστόλου, εκεί όπου η πίστη, η ιστορία και η παράδοση της Ορθοδοξίας συναντώνται με τρόπο μοναδικό.
Στο προσκύνημα εκείνο είχαμε την ευλογία να βρίσκονται μαζί μας ο μακαριστός Μητροπολίτης Πριγκηποννήσων κυρός Ιάκωβος, καθώς ο μακαριστός π.Μελέτιος Σακκουλίδης, γαμπρός, από την αδελφή του μακαριστού Μητροπολίτου Πέργης Ευαγγέλου.
Μια ανεκτίμητη πνευματική εμπειρία και μια ευλογημένη ανάμνηση, που παραμένει βαθιά χαραγμένη στην καρδιά μας. Σήμερα, καθώς τιμούμε τη μνήμη του Αγίου Αποστόλου Φιλίππου, η σκέψη μας επιστρέφει σε εκείνες τις ιερές στιγμές και στους αγαπημένους ανθρώπους που μας συνόδευσαν και πλέον αναπαύονται στην αιωνιότητα.
Αιωνία η μνήμη των μακαριστών Πατέρων και Αρχιερέων. Είθε ο Άγιος Απόστολος Φίλιππος να πρεσβεύει υπέρ πάντων ημών.
Με ευγνωμοσύνη για τις ευλογίες του παρελθόντος, με συγκίνηση για όσους έφυγαν και με πίστη στην αιωνιότητα.
ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΒΥΖΑΝΤΙΝΩΝ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΚΩΝ ΜΕΛΕΤΩΝ ΝΟΜΟΥ ΠΡΕΒΕΖΗΣ
1 σχόλιο:
Υπήρχε καί ο Φίλιππος ο Β' ο Μακεδών!
Από αυτόν ξεκίνησαν όλα.
Πρώτα ένωσε τήν Αγία Μακεδονική Γή. Τήν έκανε αλώβητη.
Μετά ένωσε τό ελληνικόν. Τό ελληνικόν γένος. Γένος είναι η γραμμή τού αίματος. Πρώτη φορά αναφέρεται στόν Όμηρο.
Η ενότητα έγινε μέ τόν μόνο τρόπο πού θά μπορούσε νά γίνει: διά τής ισχύος τών όπλων. Καί ήταν τά όπλα τών Μακεδόνων, αλλιώς, θά ήταν τά όπλα τών Περσών πού θά επέβαλλαν δουλεία αφού μετά τόν πελοποννησιακό πόλεμο, Αθήνα καί Σπάρτη έγιναν κουρέλια καί (μέχρι τόν Φίλιππο) υπήρχε παρακμή καί υποτέλεια στήν περσική κυριαρχία.
Οι νότιοι Έλληνες μετά τόν πελοποννησιακό, βρίσκονταν τόσο χαμηλά σέ ηθικό ξεπεσμό πού γιά νά επικρατήσει κάθε πλευρά στίς μεταξύ τους διαφορές, έπαιρναν βοήθεια από τούς Πέρσες.
Ο Φίλιππος πρώτα, ένωσε όλη τήν Μακεδονία καί αντιμετώπισε τούς βορείους επιδρομείς πού ήταν τό διαχρονικό πρόβλημα.
Αυτή η αυτοπεποίθηση ώθησε στήν ένωση καί μέ τούς νότιους Έλληνες.
Η εθνική ενότητα σώζει.
Οι Μακεδόνες ευρισκόμενοι πάντα σέ πόλεμο είχαν συγκεντρωτικό πολίτευμα.
Στήν Μακεδονία δέν υπήρξαν εμφύλιοι πόλεμοι.
Οι εμφύλιοι γίνονταν στόν νότο εκεί πού έπνεε ο άνεμος τής αθηναϊκής δημοκρατίας..
Η ηθική κατάπτωση φέρνει εμφύλιο μίσος. Οι εμπλεκόμενοι φτάνουν στό σημείο νά παίρνουν βοήθεια από εξωτερικούς εχθρούς.
Τί μού θυμίζει, τί μού θυμίζει από τή δεκαετία τού '40, αλλά καί από τή σημερινή υποτέλεια στήν Τουρκία?..
Χάντζος Φίλιππος
Δημοσίευση σχολίου