Στοχασμοί στό φοβερό μυστήριο τῆς ἱερῆς ἐξομολόγησης

Ἕνας πραγματικός ὁδηγός πνευματικῆς προετοιμασίας πρίν ἀπό τήν ἐξομολόγηση

(Ἅγιος Ἰωάννης Κρονστάνδης)

  Στοχασμοὶ γιὰ ἐκείνους ποὺ ἑτοιμάζονται νὰ σταθοῦν ἐνώπιόν του Δημιουργοῦ καὶ τῆς κοινότητας τῆς Ἐκκλησίας στὸ φοβερὸ μυστήριο τῆς ἱερῆς ἐξομολόγησης, ἔτσι ὥστε νὰ λάβουν τὴν ἀνακαίνιση ἑνὸς δεύτερου βαπτίσματος.Ἐγώ, μιὰ ἁμαρτωλὴ ψυχή, ἐξομολογοῦμαι στὸν Κύριο, Θεὸ καὶ Σωτήρα μας Ἰησοῦ Χριστό, ὅλες τὶς μοχθηρὲς πράξεις ποὺ ἔχω διαπράξει διὰ ἔργου, λόγου ἢ σκέψεων ἀπὸ τὴν στιγμὴ τῆς βάπτισής μου μέχρι καὶ τὴν παροῦσα ἡμέρα.

 Δὲν ἔχω τηρήσει τὶς ὑποσχέσεις τοῦ βαπτίσματός μου, ἀλλὰ ἔχω καταντήσει τὸν ἑαυτό μου ἀνεπιθύμητο ἐνώπιόν τοῦ προσώπου τοῦ Θεοῦ μου.

  Ἔχω ἁμαρτήσει ἐνώπιόν τοῦ Κυρίου μὲ τὴν ἔλλειψη πίστης ποὺ μὲ διακρίνει καὶ μὲ τὶς ἀμφιβολίες μου σχετικὰ μὲ τὴν Ὀρθόδοξη Πίστη καὶ τὴν Ἁγία Ἐκκλησία μας· μὲ τὴν ἀχαριστία μου ἀπέναντί σε ὅλες τὶς μεγάλες καὶ ἀκατάπαυστες δωρεὲς τοῦ Θεοὺ καὶ ἀπέναντι στὴν μακροθυμία Του καὶ τὴν πρόνοιά Του γιὰ ἐμένα, ἕναν ἁμαρτωλό· μὲ τὴν ἔλλειψη ἀγάπης πρὸς τὸν Θεό, ἀλλὰ καὶ φόβου τοῦ Θεοῦ, κάτι ποὺ διαφαίνεται ἀπὸ τὴν μὴ τήρηση τῶν ἁγίων ἐντολῶν Του καὶ τῶν κανόνων τῆς Ἐκκλησίας.

 Δὲν ἔχω διατηρήσει τὴν ἀγάπη στὸν Θεὸ καὶ στὸν πλησίον μου, οὔτε ὅμως ἔχω κάνει ἀρκετὲς προσπάθειες γι’ αὐτό, ἐξαιτίας τῆς ὀκνηρίας μου καὶ λόγω τῆς ἀδιαφορίας μου, νὰ μάθω τὶς ἐντολὲς τοῦ Θεοῦ καὶ τὶς ἐπιταγὲς τῶν Ἁγίων Πατέρων. Ἔχω ἁμαρτήσει, διότι δὲν προσεύχομαι τὸ πρωὶ καὶ τὸ βράδυ ἀλλὰ καὶ κατὰ τὴν διάρκεια τῆς ἡμέρας· διότι δὲν συμμετέχω στὶς θεῖες λειτουργίες ἢ διότι προσέρχομαι στὴν Ἐκκλησία μὲ μισῆ μόνο καρδιά.

 Ἔχω ἁμαρτήσει μὲ τὴν κατάκριση κληρικῶν. Ἔχω ἁμαρτήσει διότι δὲν σέβομαι τὶς Ἑορτὲς τῆς Ἐκκλησίας, διότι δὲν τηρῶ τὶς νηστεῖες ἀλλὰ καὶ μέσα ἀπὸ τὴν ἄμετρη κατανάλωση φαγητῶν καὶ ποτῶν.

 Ἔχω ἁμαρτήσει μὲ τὴν αὐτοπεποίθησή μου, μὲ τὴν παρακοή μου, μὲ τὴν ἰσχυρογνωμοσύνη μου, μὲ τὴν αὐτοδικαίωσή μου ἀλλὰ καὶ μὲ τὴν ἀναζήτηση ἀποδοχῆς καὶ ἐπαίνων γιὰ τὶς πράξεις μου.

18 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 1842 Η ΔΕΥΤΕΡΗ ΕΥΡΕΣΗ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΕΙΚΟΝΑΣ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΤΗΝΟΥ

Κλοπή - Δεύτερη Εύρεση

  19 χρόνια μετά την Εύρεση της Εικόνας της Παναγίας, στις 15 Δεκεμβρίου του 1842 ο επίδοξος ληστής Χριστόδουλος Δημητριάδης έθεσε σε εφαρμογή το σχέδιό του.

  Μπήκε στον Ιερό Ναό Ευαγγελιστρίας κατά τη διάρκεια του εσπερινού. Αναζήτησε μέρος στο οποίο θα μπορούσε να κρυφτεί και χωρίς να γίνει αντιληπτός ανέβηκε στο γυναικωνίτη. Ο Ναός με τη δύση του ηλίου έκλεισε χωρίς ο Δημητριάδης να έχει γίνει αντιληπτός. Με σκοινί που είχε κρύψει στα ρούχα του κατέβηκε από τον γυναικωνίτη απέσπασε την εικόνα και έφυγε από τη δυτική έξοδο .Μέσα στο σκοτάδι κατευθύνθηκε προς την παραλία του Αγίου Μάρκου. Συνέχισε να περπατάει και τα ξημερώματα είχε φτάσει στα Υστέρνια. Εκεί έσπασε το τζάμι της εικόνας, κράτησε τα κοσμήματα και τα αφιερώματα και την έθαψε σε ένα χωράφι.

  Ο μοναδικός τρόπος διαφυγής ήταν μέσω της Άνδρου και έτσι κατευθύνθηκε προς το στενό στο ΒΔ άκρο της Τήνου. Το ξημέρωμα της επόμενης οι νεωκόρες άνοιξαν το Ναό και διαπίστωσαν εμβρόντητες ότι η εικόνα έλειπε. Τα νέα διαδόθηκαν αμέσως και βύθισαν το νησί στη θλίψη. Αμέσως πάρθηκαν μέτρα για τον εντοπισμό του ληστή. Οι δήμαρχοι έστειλαν περιπολίες σε όλα σημεία της Τήνου, όλα τα ιστιοφόρα έπλεαν γύρω από το νησί για να εμποδίσουν τη φυγή του δράστη. Οι έρευνες παρέμεναν άκαρπες, οι καμπάνες χτυπούσαν πένθιμα, η απογοήτευση μεγάλωνε και τελέστηκε ολονύκτια δέηση στο Ιερό Ναό Ευαγγελιστρίας. 

 Αργά το βράδυ τα ευχάριστα νέα έφτασαν στη Χώρα. Ο ληστής φτάνοντας στο Στενό παρακάλεσε δύο ψαράδες να τον περάσουν στην Άνδρο με τη βάρκα τους. Τους φάνηκε όμως ύποπτος και αρνήθηκαν. Εκείνος έφυγε γρήγορα προς τον Μαρλά όπου και τον βρήκε εξουθενωμένο η περιπολία του Πανόρμου. Πραγματοποίησαν σωματικό έλεγχο και βρήκαν τα κοσμήματα και τα αφιερώματα. Την επόμενη μέρα με ένοπλη συνοδεία υπέδειξε το σημείο που είχε κρύψει το εικόνισμα. Η εικόνα ήταν και πάλι ασφαλής. Η επιστροφή της εικόνας στο φυσικό της χώρο συνοδεύτηκε από πομπή 5.000 κατοίκων. Από τότε η 18η Δεκεμβρίου, η Ημέρα της Δευτέρας Ευρέσεως είναι μεγάλη γιορτή για την Τήνο.

πηγή

Ας είναι κοινή η πανήγυρις των ουρανίων και των επιγείων δυνάμεων…

Αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου

  «Χριστὸς γεννᾶται, δοξάσατε· Χριστὸς ἐξ οὐρανῶν, ἀπαντήσατε· Χριστὸς ἐπὶ γῆς, ὑψώθητε. Ἄσατε τῷ Κυρίῳ πάσα η γή…». 

 Μ᾿ ένα λόγο: Ας ευφραίνωνται οι ουρανοὶ και ας αγάλλεται η γη για τον επουράνιο, που κατόπιν έγινε επίγειος. Ο Χριστός παρουσιάζεται με ανθρώπινο σώμα, αγαλλιάσθε με τρόμο και χαρά. Με τρόμο για την ενοχὴ της αμαρτίας και με χαρὰ για την ελπίδα της σωτηρίας…
Πάλι διαλύεται το σκοτάδι, πάλι υπάρχει το φως.Ο λαὸς που καθόταν στο σκοτάδι της αγνοίας, ας δει το μεγάλο φως της θεογνωσίας.

 «Τα αρχαία παρήλθεν, ιδοὺ γέγονε τα πάντα καινά». Το νεκρὸ γράμμα υποχωρεί. Το πνεύμα επικρατεί. Οι σκιὲς του νόμου περνούν. Η αλήθεια θριαμβεύει.
Αυτός, που ως Θεὸς δεν έχει μητέρα, γεννιέται χωρὶς πατέρα. Γιατί στον Δημιουργό της φύσεως δεν ισχύουν οι φυσικοὶ νόμοι. Όλα τα έθνη χειροκροτήστε, γιατί «παιδίον ἐγεννήθη ἡμῖν, υἱὸς καὶ ἐδόθη ἡμῖν, οὗ ἡ ἀρχὴ ἐπὶ τοῦ ὠμοῦ αὐτοῦ καὶ καλεῖται τὸ ὄνομα αὐτοῦ μεγάλης βουλῆς ἄγγελος».
Αυτος που είναι άναρχος και αιώνιος, τώρα λαμβάνει αρχή. 

Αυτος που είναι αυθύπαρκτος, δημιουργείται. 

Αυτος που είναι άπειρος, χωρείται στην περιορισμένη ανθρώπινη φύση.

 Αυτος που πλουτίζει με τα αγαθά Του τον κόσμο, γίνεται φτωχὸς, παίρνοντας ανθρώπινο σώμα, για να πλουτίσω εγὼ με την θεότητά Του.
Ποιὸς μπορεί να παραστήσει πόσος είναι ο πλούτος της αγαθότητός Του; Γι᾿ αυτό και συ μαζὶ με τον αστέρα τρέξε και μαζὶ με τους Μάγους φέρε Του για δώρα, χρυσὸ και λιβάνι και σμύρνα. Τίμησέ Τον ως Βασιλέα και Θεὸ και ως Λυτρωτή, που νεκρώθηκε για σένα. Μαζὶ με τους ποιμένες δόξασέ Τον, με τους αγγέλους ύμνησέ Τον, με τους αρχαγγέλους σκίρτησε απὸ χαρά. Ας είναι κοινὴ η πανήγυρις των ουρανίων και των επιγείων δυνάμεων…

 (Αποσπάσματα εκ της ΛΗ´Ομιλίας )

''Η εν Χριστώ ζωή μου''-1905-Το εξώφυλλο και η πρώτη σελίδα του πρωτοτύπου

 

''Η εν Χριστώ ζωή μου''-1905-Το εξώφυλλο και η πρώτη σελίδα του πρωτοτύπου. Έργο του Αγ.Ιωάννη της Κροστάνδης( Иоа́нн Ильи́ч Се́ргиев)

Η εικών Tης είναι αγιασμένη από την ίδια.

 

 Αν σου έρχεται αμφιβολία για το κατά πόσον είναι πράγματι αγιασμένη κάθε εικών της Θεοτόκου, μπροστά στην οποία προσεύχεσαι, διώξε ευθύς αυτή την αμφιβολία. Είναι αμφιβολία, που προέρχεται από τον Διάβολο, για να σου ψυχράνη την προσευχή. 

 Η Δέσποινά μας, το Πρωτότυπο αυτής της εικόνος, έχει αγιασθή ήδη απόλυτα πριν από δεκαεννέα αιώνες, αφ΄ότου ήταν στα σπλάχνα της μητέρας της, της Αγίας Άννης, κατόπιν κατά τη γέννησή της, ύστερα με τα Εισόδιά της στον ναό των Ιεροσολύμων, τέλος δε με την ανείπωτο Σάρκωση του υιού της και Θεού. Είναι πάντοτε αγία και, μάλιστα, αγία από κάθε άποψη, γι’ αυτό και λέγεται Παναγία. Βρίσκεται παντού και σε κάθε εικόνα της. Η εικών της είναι αγιασμένη από την ίδια. Ατένιζε λοιπόν την εικόνα της με απλότητας καρδιάς, με πίστh φωτεινή και ορθόδοξο. Λέγε στο πονηρό πνεύμα, που θέλει να σε κλονίση: «Όλη η γη είναι αγιασμένη. Η δύναμις του Κυρίου μου και της Πανάγνου Μητρός του, της βασιλίσσης του κόσμου, είναι παντού. Ατενίζω προς Αυτήν, την Πάναγνο Μητέρα του Εμμανουήλ, με τα πνευματικά μου μάτια. Δεν λατρεύω είδωλο. Η εικών είναι καμωμένη απλώς για να βοηθή την αδυναμία μου».

Αγ. Ιωάννου της Κροστάνδης, Η εν Χριστώ ζωή μου 

ΤΟ ΜΑΡΤΥΡΙΟ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΤΗΣ ΦΑΡΜΑΚΟΛΥΤΡΙΑΣ

 

Η Αγία Αναστασία συνελήφθη για δεύτερη φορά και καταδικάστηκε σε θάνατο από πείνα. Πέρασε 60 μέρες στη φυλακή χωρίς φαγητό. Η Αγία Θεοδοσία εμφανιζόταν κάθε βράδυ στη φυλακή και την ενίσχυε.

 Βλέποντας ότι η πείνα δεν προκάλεσε στην Αγία Αναστασία κανένα κακό, ο δικαστής διέταξε να την πνίξουν με άλλους καταδικασμένους. Όταν το πλοίο βγήκε στην ανοιχτή θάλασσα, οι στρατιώτες άνοιξαν τρύπες στο πλοιάριο και τότε άρχισε να μπαίνει νερὀ. Όμως εμφανίστηκε η αγία Θεοδοσία και οδήγησε το πλοίο στην ακτή.

Βγαίνοντας στη στεριά, 120 άτομα, που σώθηκαν από το θαύμα της σωτηρίας τους, πίστεψαν στον Χριστό και βαφτίστηκαν.
Σύντομα όμως, όλοι συνελήφθησαν και παραδόθηκαν στο μαρτύριο. Την αγία Αναστασία την τέντωσαν σταυρωτά ανάμεσα σε τέσσερις στύλους πάνω από μια φωτιά. Το σώμα της κατά θαυμαστό τρόπο δεν κάηκε από την φωτιά, και κάποια ευσεβής γυναίκα ονόματι Απολλιναρία το έθαψε στον κήπο της.

"Ευλογημένε, για το Χριστό γίνονται όλα αυτά τα πράγματα!

 Όταν ήμουν νεότερος είχα πολύ σκεπτικισμό βλέποντας τον τρόπο που γιορτάζονται οι Άγιες μέρες των Χριστουγέννων. Και μπορώ να πω ότι με την απειρία η οποία με χαρακτήριζε κατέκρινα αυτά τα πράγματα. Έλεγα αυτά είναι κοσμικά, δεν χρειάζονται, γιατί γίνονται, δεν προσφέρουν τίποτα, χάνουν το νόημα το πνευματικό και όλα αυτά τα οποία ακούμε συχνά να λέγονται.

  Κάποτε λοιπόν συνόδευσα ένα γεροντάκι από το Άγιο Όρος γιατί ήταν ανάγκη να επισκεφτεί το γιατρό. Και επειδή στο Άγιο Όρος τα Χριστούγεννα γιορτάζονται αργότερα σε άλλη ημερομηνία λόγω του εορτολογίου, τύχαμε τις ημέρες των Χριστουγέννων να είμαστε στη Θεσσαλονίκη. Η Θεσσαλονίκη, όπως και στις άλλες πόλεις, στις μεγάλες οδούς Εγνατία, Τσιμισκή και άλλες γεμίζουν με χιλιάδες λάμπες, λαμπάκια που στολίζουν τους δρόμους. 

 Αυτός ο ασκητής, ο γεροντάκος -χρόνια πολλά να βγει έξω στον κόσμο- το βράδυ περπατώντας είδε όλο εκείνο το υπερθέαμα με το φωτισμό και τα φώτα και τις λάμπες και άρχισε να κλαίει και να ευχαριστεί το Χριστό και να λέει: 

"Χριστέ μου, όλα αυτά είναι για σένα που γίνονται!".

 Ενώ του έλεγα εγώ: "Παππούλη, όλα αυτά είναι κοσμικά πράγματα. Έτσι γιορτάζονται τα Χριστούγεννα;"

Μου λέει: "Ευλογημένε, για το Χριστό γίνονται όλα αυτά τα πράγματα! Αν δεν ήταν Χριστούγεννα οι άνθρωποι θα έβαζαν τόσες λάμπες στους δρόμους; Αφού τα έβαλαν για το Χριστό, επειδή είναι Χριστούγεννα και επειδή θέλουν να γιορτάζουν και αυτοί όπως ξέρουν. Γι' αυτό γέμισαν τους τόπους λάμπες και φώτα και είναι για την αγάπη και για τη δόξα Του Χριστού που γίνονται όλα αυτά".

 Και τόσο πολύ κατενύγηκε και ήτανε τρισευχαριστημένος και είχε τόσο καλό λογισμό για τους ανθρώπους, οι οποίοι κοσμούσαν και στόλιζαν τα σπίτια τους και τις βιτρίνες τους και τους δρόμους τους με τόσες λάμπες. Γιατί δεν έβαζε το λογισμό ότι αυτά είναι κακά και κοσμικά αλλά έλεγε ότι αυτά γίνονται για τη δόξα του Χριστού μας, επειδή είναι Χριστούγεννα! Κι αν δεν ήταν Χριστούγεννα δεν θα γινόντουσαν αυτά τα πράγματα όλα.

π. Αθανάσιος Μητρ. Λεμεσού/πηγή

https://www.youtube.com/watch?v=kHhH4E35EKc

Θα πεθάνουν οι άλλοι ''θεοί'', για να γεννηθεί Αυτός.

  Αν μέσα στην ψυχή του ανθρώπου, υπάρχει ο ''θεός'' της μόδας, ο ''θεός'' της σαρκός, ο ''θεός'' του κόσμου, ο ''θεός του εγώ'', ο Χριστός ο Ναζωραίος, δεν γεννιέται στην ψυχή αυτή. Θα πεθάνουν οι άλλοι ''θεοί'', για να γεννηθεί Αυτός. Και για να πεθάνουν, εξάρταται από σένα και όχι από το Θεό.

Δημήτριος Παναγόπουλος

Στην Μόσχα υπάρχουν 200 ναοί αφιερωμένοι στον Άγιο Νικόλαο,να μερικοί από αυτούς!

ΕΔΩ- https://russian-faith.com/st-nicholas-churches-moscow-n2254

«Παντοῦ Ἐσύ, το καθετί Ἐσύ, δέν ξέρω πῶς να σοῦ το πῶ»

Στῆς Κυριακῆς ἀπόσπερα
στοῦ δειλινοῦ τήν ὥρα
μέ χίλιες μυρωδιές τῆς ὀμορφιᾶς,
τοῦ δενδρολίβανου καί τοῦ φασκόμηλου,
τοῦ γιασεμιοῦ καί τοῦ βασιλικοῦ,
ἀντικριστά ζωγραφισμένα,
μοῦ βγήκε ἐτούτη
ἡ προσευχή,
«Παντοῦ Ἐσύ,
τό καθετί Ἐσύ,
δέν ξέρω πῶς νά σοῦ τό πῶ»
τῆς ὀμορφιᾶς ἀνάπαυση.

Πηγή: «Τά ἑπτά πρόσωπα τῆς ὀμορφιᾶς», π. Ἀν.
Στόν Παναγιώτη.

Μα το κενό που οι άνθρωποι δε βλέπουν, το βλέπει ο Χριστός.

Θυμάμαι πόσο μου άρεσαν τα ψώνια των εορτών. Να ανταλλάζω δώρα με τα αγαπημένα μου πρόσωπα, επισκέψεις, νόστιμα φαγητά και γλυκά. Έμοιαζαν τα Χριστούγεννα σαν ένα πυροτέχνημα που το προετοίμαζες με επιμέλεια, για να σκάσει το βράδυ του ρεβεγιόν. Στο πρωτοχρονιάτικο ρεβεγιόν πιο μεγάλο το πυροτέχνημα. Πιο δυνατό το μπαμ!

 Και μετά, ένα κενό κι ένα βαρύ στομάχι.
Μα το κενό που οι άνθρωποι δε βλέπουν, το βλέπει ο Χριστός. Κι έρχεται απαλά, σκύβει, γίνεται τόσος δα για να μπει στην καρδιά σου, να τη γεμίσει. Και τότε, αν του κάνεις χώρο και τον αφήσεις να μπει, τα πλούτη του κόσμου όλου ξεχυλίζουν απ την καρδιά σου κι ας μην κρατάς τίποτα στα χέρια σου...

 Ας Τον αφήσουμε φέτος να μπει στην καρδιά μας. 

Ας Τον καλέσουμε με πόθο και έρωτα να μας επισκεφτεί. 

Ας είναι αυτές οι γιορτές οι πιο όμορφες, γεμάτες και πλούσιες της ζωής μας!

 Λυδία

Ηλιοστάσια και εποχές.

 Σήμερα στις 17:58 ώρα Ελλάδας είναι το χειμερινό ηλιοστάσιο και θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας μία σύνθεση φωτογραφιών από την φετινή χρονιά που έκανα στην διάρκεια της καραντίνας.

Οι φωτογραφίες περιγράφουν την αλλαγή της ηλιακής τροχιάς με την πάροδο των εποχών ανάμεσα στο χειμερινό και στο θερινό ηλιοστάσιο.
Μια και λόγω της κατάστασης είχα εγκλωβιστεί στην Αθήνα, είπα να αρπάξω την ευκαιρία και να ασχοληθώ με αυτό το πρότζεκτ που είχα στο μυαλό μου εδώ και αρκετά χρόνια.
Όταν πριν από καιρό είχα επισκεφτεί το Μουσείο Μοτοσυκλέτας στο Μετς και είδα την θέα της Ακρόπολης από την ταράτσα του Μουσείου, σκέφτηκα πως θα ήταν η ιδανική τοποθεσία για να υλοποιήσω μια τέτοια φωτογραφία.
Έτσι ζήτησα από τον φίλο μου Τάκη Μαριολόπουλο, ιδιοκτήτη του μουσείου, να με φιλοξενήσει κάποια απογεύματα για να φωτογραφίσω από το ίδιο σημείο της ταράτσας τον ήλιο να δύει πίσω από τον λόφο του Φιλοπάππου.
Με δέχτηκε με μεγάλη χαρά, αν και δεν είχε καταλάβει ακριβώς από την αρχή αυτό που ήθελα να κάνω και τον ευχαριστώ από καρδιάς! Περάσαμε όμορφα όλα αυτά τα απόγευματα, παρέα απολαμβάνοντας το ηλιοβασίλεμα και συζητώντας για μοτοσυκλέτες και ταξίδια.
  Κατά το χειμερινό ηλιοστάσιο στις 21 Δεκεμβρίου, ο ήλιος βασίλευει στις 240 μοίρες, στο νοτιότερο σημείο της ετήσιας τροχιάς του, ενώ μέχρι το θερινό ηλιοστάσιο στις 21 Ιουνίου ταξιδεύει έως τις 301 μοίρες φτάνοντας στο βορειότερο σημείο της ετήσιας τροχιάς.
Επέλεξα τις ημερομηνίες έτσι ώστε τα ενδιάμεσα σημεία να ισαπέχουν μεταξύ τους με το διάστημα των 10°.
Οι λήψεις πραγματοποιήθηκαν τις κάτωθι ημερομηνίες όπως εμφανίζονται από πάνω προς τα κάτω στις φωτογραφίες.
21 Ιουνίου 301°
1 Μαΐου 290°
8 Απριλίου 280°
19 Μαρτίου 270°
27 Φεβρουαρίου 260°
3 Φεβρουαρίου 250°
21 Δεκεμβρίου 240°
Στην φωτογραφία της πρώτης σειράς από το θερινό ηλιοστάσιο, ο ήλιος ίσα που διακρίνεται μέσα στην θολούρα του καύσωνα εκείνων των ημερών.
"...κι αν έχεις χάσει όλα τα πρωινά της ζωής σου, όλες τις ανατολές, δεν είσαι και προς θάνατον!Έχει κάτι απογεύματα η ζωή! Κάτι δειλινά! Να σου λιγώνεται η ψυχή!"- Α.Παπαδάκη

ΠΗΓΗ

Το πρόβλημα με τις αντωνυμίες

Λέμε εμείς και εννοούμε εγώ

λέμε εσύ και εννοούμε εγώ

λέμε αυτός και εννοούμε πάλι εγώ.

Στην ουσία μόνο με το εγώ

μπορούμε να εννοήσουμε

κάποιον άλλο.

Τίτος Πατρίκιος

Ο τελικός σκοπός του είναι η "Πνευματική Πτώση" του ανθρώπου.Ο Μετανθρωπισμός.

  Επιτρέψτε μου να σας πω κι εγώ την άποψη μου για το "είδος" του πολέμου που ζούμε σήμερα.(Υγειονομικός / Πολιτικός / Οικονομικός / Πνευματικός).Θα τα περιγράψω όσο πιο απλά μπορώ τα πράγματα.
Η μάχη είναι ανάμεσα στο "Καλό" και το "κακό".Δηλαδή, ανάμεσα στο Φως και το σκοτάδι, την Αλήθεια και το ψέμα.Η μάχη αυτή, είναι η μητέρα των μαχών και είναι ξεκάθαρα Πνευματική.Το "τι μάχη είναι" το καταλαβαίνει κανείς από τον "σκοπό" της.Τον σκοπό εκείνου που την ξεκίνησε. Δηλαδή του "κακού".
Ο τελικός σκοπός του είναι η "Πνευματική Πτώση" του ανθρώπου.Ο Μετανθρωπισμός.

Η επιβίωση ενός νέου μοντέλου ανθρώπου χωρίς πνεύμα / ψυχή.Πλήρως ελεγχόμενου από ένα εωσφορικό σύστημα μέσα σε έναν εικονικό και ψεύτικο κόσμο.
Το "υγειονομικό" κομμάτι ήταν το "αίτιο" για την κήρυξη της νέας μεγάλης μάχης. Ποτέ δεν ήταν το "αιτιατό".Ήταν η Κορόνα που προορίζεται για τη στέψη του Διαφθορέα.
Το πολιτικό και οικονομικό κομμάτι είναι τα "μέσα" του "υλικού κόσμου".Τα "άρματα", το "πεζικό" και η "αεροπορία" δηλαδή.Αυτή είναι η αξία τους για εκείνους, ακόμη και αν για εμάς σημαίνει "επιβίωση".
Όμως αυτός ο πόλεμος δεν ξεκίνησε με την Υγειονομική Κρίση.Είχε ξεκινήσει πολύ νωρίτερα,με χιλιάδες Δούρειους Ίππους να χαρίζονται.
Με χιλιάδες "τεχνάσματα" με σκοπό τη διαφθορά του "Καλού".Με χιλιάδες αόρατες μάχες για την αγορά των "μέσων" από το "Κακό".Με το ξεκίνημα της μάχης των μαχών,το "κακό", ο Διαφθορέας, δηλαδή, είχε ήδη στο πλευρό του
και είχε βάλει δικούς του, σε κάθε σημαντική θέση του οικονομικού και πολιτικού γίγνεσθαι.
Όλα αυτά όσο το "Καλό" βρίσκονταν κοντά στις Σειρήνες.
Οι Σειρήνες με το μαγικό τραγούδι τους είχαν πλανέψει τους περισσότερους ανθρώπους στη Γη.
Βλέπε τηλεόραση, διαφημίσεις, διαδίκτυο κλπ μμε.Καθότι η μάχη είναι καθαρά πνευματική, τα όπλα μας δεν είναι ούτε το χρήμα, ούτε οι πολιτικοί.
Αλλά ούτε και γίνεται εκεί έξω, ώστε να υπερισχύσει ο πιο έξυπνος ή δυνατός.
Η μάχη γίνεται "μέσα" στον καθένα μας ξεχωριστά και είναι ένα ταξίδι "αυτογνωσίας" με προορισμό την επαναφορά των χαμένων αξιών μας.
Όσο νικάμε το κακό μέσα μας, και όσο χρησιμοποιούμε σαν όπλο την αγάπη και την πίστη τόσο θα εξαφανίζουμε τον Διαφθορέα.
Ακριβώς όπως μια μικρή ηλιαχτίδα νικά το σκοτάδι.
Αν αλλάξουμε εμείς μέσα μας, τότε έχουμε γίνει οι ίδιοι ένα πνευματικό υπερόπλο.
Γνωρίζω πόσο δύσκολο είναι για κάποιον να αναλογιστεί και να δεχτεί
πως η κατάσταση δεν αλλάζει με έναν εύκολο "υλιστικό" τρόπο,
με μια "επανάσταση" με μια "λογική ανατροπή" κλπ αλλά δυστυχώς αυτή είναι η αλήθεια.
Θα πρέπει να αλλάξουμε μέσα μας, ο καθένας μόνος του.
Και ο ένας με τη βοήθεια του άλλου στην πορεία αυτής της αλλαγής.
Τις δυσκολίες που θα αντιμετωπίσουμε θα πρέπει να τις αγκαλιάζουμε με αγάπη
γιατί αυτές είναι το "Θεόσταλτο μέσον" που θα μας βοηθήσει να αλλάξουμε.

Yannis Bakman

Ένα ανεξομολόγητο αμάρτημα παραμένει στην ψυχή και την ακολουθεί ως την άλλη ζωή...

πηγή

Ἐσωτερικά να ταπεινώνεσαι μπροστά σέ ὅλους...

 «Τὸν κάθε ἄνθρωπο ποὺ σὲ πλησιάζει, νὰ τον δέχεσαι μὲ καλοσύνη καὶ μὲ χαρούμενη διάθεση, ἀκόμη κι ἂν εἶναι ἕνας ἐπαίτης ἢ μία πτωχὴ γυναίκα. Ἐσωτερικὰ νὰ ταπεινώνεσαι μπροστὰ σὲ ὅλους, θεωρώντας τὸν ἑαυτό σου κατώτερο ἀπὸ ὅλους, διότι ἐσὺ τοποθετήθηκες ἀπὸ τὸν ἴδιο τὸν Χριστὸ νὰ εἶσαι ὑπηρέτης ὅλων. Οἱ ἀδελφοί σου εἶναι μέλη Του, ἀκόμη κι ἄν, ὅπως ἐσύ, φέρουν ἐπάνω τους τὰ τραύματα τῶν παραπτωμάτων».

Ο Μακεδονομάχος ιερέας Βασίλειος Γκιώνης

''ΑΓΝΩΣΤΟΙ'' ΗΡΩΕΣ ΤΗΣ ΒΟΡΕΙΟΥ ΗΠΕΙΡΟΥ

   Φωτογραφία όπου εμφανίζει τον ιερέα Μακεδονομάχο Βασίλειο Γκιώνη ο οποίος γεννήθηκε στο χωριό Λάμποβο (άγνωστη ημερομηνία γέννησης) της επαρχίας Αργυρόκαστρου (περιοχή Βορείου Ηπείρου), που βρίσκεται στη σημερινή Αλβανία.     Αποφοίτησε από την ιερατική σχολή της νήσου των Ιωαννίνων το 1900, και έλαβε μέρος στον Μακεδονικό Αγώνα αποκρύπτοντας και μεταφέροντας μηνύματα και οπλισμό στους Μακεδονομάχους. 

  Μετά το τέλος των Βαλκανικών Πολέμων και την επιδίκαση της πατρίδας του στο νεοσύστατο Αλβανικό κράτος προσέτρεξε και έλαβε μέρος στον αγώνα των Βορειοηπειρωτών για αυτοδιάθεση. 

  Ο Γκιώνης ως διάκος στην πόλη της Κορυτσάς, υπήρξε από τους ηγέτες του επαναστατικού κινήματος που ξέσπασε εκεί λίγες ημέρες μετά την εγκαθίδρυση της Αλβανικής χωροφυλακής, και με το ξέσπασμα της εξέγερσης των Ελλήνων της Κορυτσάς τέθηκε επικεφαλής αυτών των μαχητών οι οποίοι είχαν ‘’ταμπουρωθεί’’ εντός της περιοχής του Ιερού Ναού του Αγίου Γεωργίου (δηλαδή στον καθεδρικό ναό της πόλης), όπου εκεί υπό την ηγεσία του ιερέα κατάφεραν οι Έλληνες μαχητές επιτυχώς να απωθήσουν τα όποια εχθρικά Αλβανικά τμήματα που τους επιτέθηκαν.  Δύο ώρες όμως μετά τη συμφωνία της προσωρινής κατάπαυσης του πυρός, ομάδα Αλβανών ελεύθερων σκοπευτών, σε παράβαση των όρων της συμφωνίας, και ενεργώντας ύπουλα και υποχθόνια τον εκτέλεσαν τον ιερέα εν ψυχρώ στο προαύλιο του Αγίου Γεωργίου. Ήταν άνοιξη του 1914. Το γεγονός αυτό είχε ως αποτέλεσμα να προκαλέσει και την επανέναρξη των συμπλοκών στην Κορυτσά μεταξύ Αλβανών και Ελλήνων, αλλά το κακό είχε ήδη γίνει.

Μία εν εξελίξει απόπειρα κάλυψης του Φωτός...

Φίλος του erimitic από το Πρέστον της Αγγλίας, μοιράζεται το παρακάτω κειμενάκι με τις σκέψεις του, καθώς και την γελοιογραφία όπου "αλίευσε" από τον Βρετανικό Τύπο.

"Με τη φράση: "Μακάρι να 'ξερα" θα μπορούσαμε ίσως να αποδώσουμε στην ελληνική γλώσσα αυτόν τον γλωσσικό ιδιωματισμό της επίμαχης λεζάντας, όπου εκφράζει ο Μάγος απευθυνόμενος στους υπολοίπους δύο.
Το υποθετικό ερώτημα τους στη σύγχρονη εποχή μας όπου ίσως θα εμπεριείχε απορία: "Ποιο αστέρι θα πρέπει να ακολουθήσουμε τώρα για να μας πάει στο Θείο Βρέφος και Σωτήρα;" φαντάζει τραγικό όμως επίκαιρο πολύ.
Σε έναν γεμάτο ουρανό, μας τοποθέτησαν έναν σωρό με ψεύτικα αστέρια, όχι αυτόφωτα και κατ' ουσίαν κούφια, δίχως δικό τους φως...
Έναστρος, όμως κάλπικος ο ουρανός γεμάτο δορυφόρους που είναι εκεί για να προβάλλουν πλάνες και οφθαλμαπάτες.
Είναι κι η επικοινωνία όπως αυτή εκδηλώνεται μέσω των social και μέσω των ΜΜΕ... ιμιτασιόν αστέρια, πλασμένα, ίσα για να σε οδηγήσουνε αλλού, να σε αποπλανήσουν...
Μία εν εξελίξει απόπειρα κάλυψης του Φωτός.
Ας είμαστε σε εγρήγορση.
Καλά κι Ορθόδοξα Χριστούγεννα με τις αρχές της Πίστης μας.

Παντού στους Αγίους Τόπους συγκλονίστηκα, αλλά όταν πήγα στο σπήλαιο της Βηθλεέμ, εκεί έσπασε η καρδιά μου! (Όσιος Εφραίμ Κατουνακιώτης)

Θυμάμαι έλεγε ο γέροντας, ο Άγιος Εφραίμ ο Κατουνακιώτης: 

"Παντού στους Αγίους Τόπους συγκλονίστηκα, αλλά όταν πήγα στο σπήλαιο της Βηθλεέμ, εκεί έσπασε η καρδιά μου! Έγινε χίλια κομμάτια! Και είπα: πώς ο Θεός εγεννήθηκε σ'αυτόν τον χώρο, μέσα σ'αυτό το σπήλαιο, χωρίς παρηγορία, πεταμένος, έξω από την πόλη... Αυτός ο Θεός, ο οποίος μπορούσε να κάνει τα πάντα περί του εαυτού Του, κι όμως αθορύβως, μακρυά από κάθε κοσμικότητα, σε μια νύχτα -την πιο παγωμένη νύχτα του χρόνου- την πιο μεγάλη νύχτα του χρόνου, σ'ένα τελείως περιφρονημένο χώρο, Αυτός που τα πάντα εδημιουργούσε -τον ουρανό και τη γη- Αυτός εγεννήθηκε σ'εκείνον το χώρο!"
"Κι όταν επέστρεψα", λέει, "στο κελί μου και μπήκα μέσα και είδα κουβέρτες" (και τι κουβέρτες είχε αυτός... τελοσπάντων) "και είδα το τι είχα εγώ, εντράπηκα και είπα: εάν ο Θεός γεννήθηκε σε τούτο το σπήλαιο, εγώ πώς μπορώ να χρησιμοποιώ όλα αυτά τα πράγματα; 

Είδα κατσαρόλες, είδα μπρίκια" (βέβαια αν σας περιγράψω τις κατσαρόλες του.. ούτε οι σκύλοι μας δεν τρώνε μέσα! κι αν σας πω το κρεβάτι του.. ούτε τα γουρούνια μας δεν τα βάζουμε εκεί μέσα!).
Κι όμως εθεώρησε αυτόν τον χώρο, τον δικό του, σαν μια πολυτέλεια, μια υπερβολή. 

Κι από τότε -καμιά φορά που του έλεγα:"Γέροντα, μικρό το κελί σου" μου έλεγε: 

"Ο Θεός εγεννήθηκε σ' ένα σπήλαιο! Εάν σκεφτώ την σπηλιά του Θεού, ε, τότε τι θα πω περί του εαυτού μου;"

π. Αθανάσιος Μητροπολίτης Λεμεσού

πηγή

ΣΠΑΝΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΥΠΟΔΟΧΗ ΤΩΝ ΑΠΑΧΘΕΝΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΕΣ

Φωτογραφία αρχές της δεκαετίας του 1950 όπου εμφανίζει πλήθος κόσμου στην προβλήτα του λιμανιού της Ηγουμενίτσας να περιμένει την άφιξη απαχθέντων Ελληνόπουλων από τους κομμουνιστές κατά την περίοδο του συμμοριτοπολέμου με πλοίο του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού από την Αλβανία.

«Λόγος εγκωμιαστικός εις τον άγιο Ιωάννη της Κροστάνδης»(Οσίου Σιλουανού του Αθωνίτου)

Τη 20η του μηνός Δεκεμβρίου η μνήμη του εν αγίοις πατρός ημών Ιωάννου , ιερέως της Κροστάνδης

  ''Toν πατέρα Ιωάννη εγώ τον είδα στην Κροστάνδη. Τελούσε την θεία λειτουργία.Έμεινα έκπληκτος για την δύναμη της προσευχής του, κι από τότε – παρότι πέρασαν γύρω στα σαράντα χρόνια- δεν είδα κανένα να λειτουργή όπως εκείνος. O λαός τον αγαπούσε κι όλοι παρευρίσκονταν με φόβο Θεού.

 Και αυτό δεν είναι παράδοξο γιατί το Άγιο Πνεύμα ελκύει κοντά του τις καρδιές των ανθρώπων.Βλέπουμε στο Ευαγγέλιο τι πλήθη λαού ακολουθούσαν τον Κύριο.
 Ο λόγος του Κυρίου προσείλκυε τον λαό γιατί προσφερόταν με το Άαγιο Πνεύμα, και γι αυτό είναι γλυκύς και ευάρεστος στην ψυχή.

 Όταν ο Λουκάς και ο Κλεόπας πορεύονταν στους Εμμαούς και τους πλησίασε καθ΄οδον ο Κύριος και μιλούσε μαζί τους, τότε έκαιγαν οι καρδιές τους από αγάπη Θεού. Και ο πατέρας Ιωάννης είχε μέσα του άφθονη την χάρη του Αγίου Πνεύματος , που θέρμαινε την καρδιά του με την αγάπη τού Θεού και το ίδιο Άγιο Πνεύμα, μέσω αυτού, επενεργούσε στους ανθρώπους.Είδα πώς έτρεχε ξοπίσω του ο λαός, σαν σε πυρκαγιά, για να πάρουν ευλογία, κι όταν την έπαιρναν χαίρονταν, γιατί το Άγιο Πνεύμα είναι ευχάριστο και δίνει στην ψυχή ειρήνη και γλυκύτητα.

 Μερικοί σκέφτονται στραβά για τον πατέρα Ιωάννη και θλίβουν έτσι το Άγιο Πνεύμα, το Οποίο ζούσε μέσα του και ζεί και μετά θάνατον.Λένε πως ήταν πλούσιος και ντυνόταν κομψά.Δεν ξέρουν όμως αυτοί πώς ο πλούτος δεν μπορεί να βλάψη αυτόν που μέσα του ζεί το Άγιο Πνεύμα, γιατί όλη του η ψυχή είναι στον Θεό και ο Θεός τον άλλαξε και έτσι λησμονεί τον πλούτο και τις στολές. Καλότυχοι οι άνθρωποι που αγαπούν τον πατέρα Ιωάννη γιατί θα προσεύχεται για εμάς. Η αγάπη του για τον Θεό ήταν φλογερή και αυτός βρισκόταν ολοκληρωτικά μέσα στη φλόγα της αγάπης.

Το Θέλημα του Θεού είναι η ζωή μας....

 

Όταν δεν ζούμε αυτά πού λέμε στην προσευχή, αυτές οι προσευχές είναι μάταιες.

   Πρέπει να επιμένουμε στην εσωτερική εργασία. Όταν δεν ζούμε αυτά πού λέμε στην προσευχή, αυτές οι προσευχές είναι μάταιες. Μέχρι τώρα μπορούσαμε να ξεπερνάμε τις καθημερινές μας δυσκολίες κάνοντας κάποια επιφανειακά θρησκευτικά καθήκοντα, αλλά αυτό δεν θα είναι αρκετό για τούς καιρούς πού έρχονται. Αν δεν έχουμε συντετριμμένη καρδιά, δεν θα μπορούμε να αντέξουμε στα ψυχολογικά βασανιστήρια.

Θα έρθει εποχή πού μόνο αυτοί πού έχουν πείρα της χάριτος τού Θεού θα μπορέσουν να διακρίνουν το καλό από το κακό. Θα γίνουν φοβερές προδοσίες, γι’ αυτό προσευχηθείτε, προσευχηθείτε, για να μην πέσετε στην παγίδα της προδοσίας.

π. Ιουστίνος Πίρβου

Ο Ααρών και οι γιοί του μπροστά στο θυσιαστήριο(14ος αιώνας)

Ο Ααρών και οι γιοί του μπροστά στο θυσιαστήριο(Παμμακάριστος,14ος αιώνας)

ΛΕΥΙΤΙΚΌΝ-ΚΕΦ.10

ΚΑΙ παίρνοντας οι γιοι τού Ααρών, ο Ναδάβ και ο Αβιούδ, κάθε ένας το θυμιατήριό του, έβαλαν σ' αυτό φωτιά, κι επάνω σ' αυτή έβαλαν θυμίαμα, και πρόσφεραν μπροστά στον Κύριο ξένη φωτιά, που δεν τους είχε προστάξει.
2 Και βγήκε φωτιά από τον Κύριο, και τους κατέφαγε· και πέθαναν μπροστά στον Κύριο.
3 Τότε, ο Μωυσής είπε στον Ααρών: Αυτό είναι που ο Κύριος είπε, λέγοντας: Εγώ θα αγιαστώ σ' εκείνους που με πλησιάζουν, και θα δοξαστώ μπροστά σε ολόκληρο τον λαό. Και ο Ααρών σιώπησε.
4 Και ο Μωυσής κάλεσε τον Μισαήλ και τον Ελισαφάν, τους γιους τού Οζιήλ, θείου τού Ααρών, και τους είπε: Πλησιάστε, σηκώστε τους αδελφούς σας μπροστά από το αγιαστήριο, έξω από το στρατόπεδο.
5 Και πλησίασαν, και τους σήκωσαν με τους χιτώνες τους έξω από το στρατόπεδο, όπως είπε ο Μωυσής.

Τώρα όλα τα στρατεύματα του σατανά έχουν ξεχυθεί στον κόσμο και παρασύρουν τους ανθρώπους στην απώλεια με όλα τα μέσα που έχει στη διάθεσή του

 Γέροντας Αμβρόσιος Λάζαρης

Θα τα βρείτε μπροστά σας αυτά πού σας λέω. Θα τα δείτε από τώρα και μπρος.
– Να μας δίνει δύναμη ο Θεός, φώτιση, κουράγιο, να μπορέσουμε να αντέξουμε αυτά τα πράγματα.
Θα δίνει ο Κύριος. Εδώ θα είναι και θα δίνει.
Ο Θεός έθρεψε τους Εβραίους σαράντα χρόνια με το μάννα.
Ούτε έσπερναν, ούτε θέριζαν, ούτε όργωναν, ούτε είχαν τίποτα, κανένα ζώο.
Και κάθε πρωί πήγαιναν έξω, άνοιγαν την πόρτα τους και έβρισκαν στο κατώφλι μια κατσαρόλα με το μάννα, πού είχε όλες τις ουσίες όλων των φαγητών.
Και ζήσανε σαράντα χρόνια, όχι έναν χρόνο και τρία χρόνια. Σαράντα!
Θ’ αφήσει τώρα, λες, ο Θεός τον άνθρωπο εκείνον πού θα Τον ακολουθήσει;
Όχι!Δεν θα τον αφήσει!
Τώρα όλα τα στρατεύματα του σατανά έχουν ξεχυθεί στον κόσμο και παρασύρουν τους ανθρώπους στην απώλεια με όλα τα μέσα που έχει στη διάθεσή του.
Εσύ ή με τον Θεό θα είσαι ή με τον σατανά. Ο Κύριος δεν θα μας αφήσει.
Να είσθε βέβαιοι και πιστοί.
Τα πιστά παιδιά Του θα Τον κηρύξουν εκεί πού δεν περιμένεις, θα είναι μέσα στις ταπεινές οικογένειες και από εκεί θα ξεφυτρώσουν τα διαμάντια.
Χρειάζεται μετάνοια, όπως αυτή που έδειξαν οι Νινευίτες, για ν’ αλλάξουν οι βουλές του Κυρίου. Διαφορετικά, έρχονται πολλά δεινά στον κόσμο.
Να μην είσαι προσκολλημένος στα γήινα.Να βλέπεις ψηλά, τον Παράδεισο, κι Εκείνος θα σε περιμένει.Και να ξέρεις ότι δεν τα καταφέρνουμε μόνοι μας. Η Χάρις του Κυρίου θα μας βοηθήσει.
Ο Χριστός είναι εδώ! Γιατί δεν πιστεύεις; Πίστεψε και θα πάνε όλα καλά.
Μόνο πίστεψε. Περίμενε!Μη φοβάσαι!
Η Χάρις του Θεού σε σκεπάζει.
Περίμενε! Να ζητάς αγάπη από τον Κύριο. Μέσα στην αγάπη κρύβονται όλες οι αρετές."

Κάποιος Ινδουιστής αμφισβητούσε το Ορθόδοξο δόγμα της Αγίας Τριάδος...(Όσιος Γαβριήλ ο δια Χριστόν σαλός)

Κάποιος Ινδουιστής αμφισβητούσε το Ορθόδοξο δόγμα της Αγίας Τριάδος αντιπαραβάλλοντάς το με την Ινδουιστική σντίληψη για τα 3 πρόσωπα των θεοτήτων που βρίσκονται σε αρμονία, αλλά δεν είναι ομοούσια.
Ο Άγιος Γαβριήλ ο δια Χριστόν Σαλός που η μνήμη του τιμάται 2 Νοεμβρίου εκάστου έτους, του είπε:
- Κάνετε λάθος αδερφέ μου. Η διδασκαλία μας δεν έχει τίποτα το ανθρώπινο.Είναι όλη αποκεκαλυμμένη από τον Θεό.Πώς μπορεί λοιπόν να είναι λάθος;
Αλλά επειδή δεν μπορείς να το καταλάβεις,θα σου παρουσιάσω ένα χειροπιαστό παράδειγμα.
Τότε ο Άγιος Γαβριήλ επιτέλεσε ένα παρόμοιο θαύμα με αυτό του Αγίου Σπυρίδωνα.
Πήρε ένα καρβέλι ψωμί και το εναπόθεσε στο τραπέζι.
Το σταύρωσε στο όνομα της Αγίας Τριάδος και το ψωμί χωρίστηκε στα συστατικά του:νερό, σιτάρι και φωτιά.
Και είπε:
- Έτσι είναι η Αγία Τριάδα, ένας Θεός σε τρία πρόσωπα:
τον Πατέρα, τον Υιό και το Άγιο Πνεύμα.
Έπειτα ο Άγιος Γαβριήλ σταύρωσε πάλι με το σημείο του Σταυρού τα υλικά και το νερό,το σιτάρι και η φωτιά, έγιναν πάλι ψωμί!
- Όπως αυτό το ψωμί είναι μία ουσία, αλλά έχει 3 φύσεις, έτσι και τα πρόσωπα της Αγίας Τριάδος είναι 3 διαφορετικές υποστάσεις αλλά ομοούσιες.

Σπ. Γιαννιώτης: Ξανά εδώ, απ΄ όπου ξεκίνησαν όλα…

   Στο μέρος όπου πέρασε δύσκολα χρόνια ο Ολυμπιονίκης μας Σπύρος Γιαννιώτης, στο 10ο Δημ. Σχολείο Κέρκυρας επέστρεψε για λίγο την Πέμπτη 16/12.

  Ο κορυφαίος Έλληνας κολυμβητής όλων των εποχών θυμήθηκε όλα όσα τον πλήγωσαν τότε, λόγω της δυσλεξίας του και της αντιμετώπισης από όλους και από τους δασκάλους του… Μια ανάρτηση του τα λέει όλα:
   «Μετά από τριάντα χρόνια βρέθηκα ξανά στο 10ο Δημοτικό Σχολείο Κέρκυρας. Σκοπός της επίσκεψής μου είναι να ενθαρρύνω τα παιδιά μέσα από τη δική μου αθλητική και μαθητική εμπειρία να μη σταματούν ποτέ και για κανέναν λόγο να κυνηγούν τα όνειρά τους όσο δύσκολα και αν είναι.
Τα συναισθήματά μου καθώς στέκομαι απέναντί τους είναι πολλά, δυστυχώς όμως τα περισσότερα από αυτά ιδιαίτερα άσχημα και όχι ευχάριστα όπως θα ένιωθε ένα παιδί όταν θα βρισκόταν μετά από τόσα χρόνια στο σχολείο του.

  Παρ όλα αυτά ίσως όλη μου τη διαδρομή την οφείλω ακριβώς σ αυτό το σχολείο και ότι βίωσα σ αυτό. Δεν εύχομαι σε κανέναν/καμία μαθητη/τρία να βιώσει εμπειρίες τραυματικές όπως οι δικιές μου (αν και είμαι σίγουρος πως υπάρχουν παιδιά που έχουν περάσει και χειρότερα, δυστυχώς). Θέλω να τονίσω πως αυτά που αναφέρω δεν είναι ένα απλό και εύκολο κατηγορώ για τους δασκάλους μου. Είναι μια συνεχής προσπάθεια ένα ταρακούνημα πιο απλά, να μη γίνονται ξανά οι ίδιοι άστοχοι χειρισμοί που μπορούν να πληγώσουν ένα παιδί.
Γιατί όμως να οφείλω όλη μου την διαδρομή σ αυτό το σχολείο;

   Όσο θυμάμαι τον εαυτό μου δεν πέρασα σχεδόν ποτέ καλά σε αυτό. Συνεχώς είχα την αγωνία πως θα ανταποκριθώ αλλά και τι θα ακούσω όταν τελικά θα αποτύχω! Θυμάμαι να πέφτω για ύπνο γεμάτος άγχος για την επόμενη μέρα αφού ενώ πήγαινα "διαβασμένος" ήμουν πάντα "αδιάβαστος", ενώ "ήξερα" να απαντήσω "δεν ήξερα" πως να απαντήσω, πως όταν έγραφα ένιωθα (και νιώθω ακόμα) έναν πανικό, ένα μούδιασμα, ένα ψυχολογικό μπλοκάρισμα.
Να λένε στο πατέρα μου να μην μου μιλάει η μητέρα μου Αγγλικά γιατί όχι απλά δε με βοηθάει αλλά με "χειροτερεύει", πως θα μεγαλώσω και θα μιλάω σπαστά ελληνικά όπως την μητέρα μου; Σοβαρά τώρα;! Το λες αυτό σε ένα γονέα για το παιδί του;
  Πώς λοιπόν με σήκωνε στον πίνακα να διαβάσω κείμενα ενώ ήξερε ο δάσκαλος πως δεν μπορώ να διαβάσω καλά; Και εγώ από το πανικό μου να έχω ανάποδα το βιβλίο.
  Πόσο μάλλον να διαβάσω δυνατά και να νιώθω την γη κάτω από τα πόδια μου να χάνεται και να γελάει η τάξη μαζί μου και να μου λέει να συνεχίσω; Και να γελάνε ακόμα περισσότερο!
Θυμάμαι να φεύγω κλαίγοντας εκείνη την ημέρα απο το σχολείο και να μην θέλω να επιστρέψω σε αυτό από ντροπή.

   Όλα αυτά μου έδωσαν πείσμα και δύναμη να παλέψω και να αποδείξω σ αυτούς αλλά πάνω απ όλα σε εμένα πως εγώ θα τα καταφέρω, και τα κατάφερα...πείσμωσα όσο τίποτα στον κόσμο! Ήξερα πως αξίζω, ήθελα να το δείξω και το έδειξα! Γι αυτόν λοιπόν τον λόγο σε όλους όσους δεν με πίστεψαν τους οφείλω πολλά όχι γιατί κοίταξαν μόνο στις δυσκολίες μου στα μαθήματα αλλά γιατί μ αυτή τους τη στάση με σκληραγώγησαν..δυστυχώς με λάθος τρόπο!
Σήμερα είναι μια μέρα νίκης και υπερηφάνειας για τον τότε μαθητή Σπύρο. Γύρισα σε αυτό σχολείο γεμάτος ικανοποίηση πως τα κατάφερα, πως πέτυχα, πως έκανα ακόμα και τα πιο δύσκολα όνειρά μου πραγματικότητα!
Πηγή εφημερίδα ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ
Φώτο: Ο Σπύρος Γιαννιώτης μικρός στο 10ο Δημ. Σχολείο Κέρκυρας

Κυριακή προ Χριστουγέννων-«Βίβλος γενέσεως Ἰησοῦ Χριστοῦ υἱοῦ Δαυίδ, υἱού Ἀβραάμ».

«Βίβλος γενέσεως Ἰησοῦ Χριστοῦ υἱοῦ Δαυίδ, υἱού Ἀβραάμ».

Σχεδόν ολόκληρη η Ευαγγελική περικοπή σήμερα αδελφοί μου είναι ένας μακρύς οικογενειακός κατάλογος που μας παραθέτει ο Ευαγγελιστής Ματθαίος.

Ίσως στους περισσότερους να φαίνεται παράξενος και κουραστικός όμως αυτός έχει ένα πολύ σημαντικό σκοπό. Θέλει να μας αποδείξει ότι το πρόσωπο που γεννήθηκε από την Παρθένο Μαρία «εκ Πνεύματος Αγίου» είναι ο Μεσσίας. Απευθυνόμενος προς τους ομοεθνείς του Εβραίους να τους τονίσει ότι είναι Αυτός που αιώνες περίμεναν, να τους λυτρώσει «εκ των αμαρτιών αυτών». Γι αυτό και στο τέλος της περικοπής αναφέρει την προφητεία του προφήτη Ησαΐα «ἰδοὺ ἡ Παρθένος ἐν γαστρὶ ἕξει καὶ τέξεται υἱὸν καὶ καλέσουσι τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἐμμανουήλ», ο Θεός ήλθε ανάμεσά μας.

Ο γενεαλογικός κατάλογος σε συνδυασμό με όλες εκείνες τις προφητείες της Παλαιάς Διαθήκης καταδεικνύουν την ιστορικότητα και αυθεντικότητα του προσώπου του

Αν υπάρχει φόβος στις μέρες μας και αγωνία ακόμη και σ' όσους αγωνίζονται να ομολογήσουν Χριστό, είναι γιατί δεν έχουν τον Θεό βοηθό.

  Αν υπάρχει φόβος στις μέρες μας και αγωνία ακόμη και σ' όσους αγωνίζονται να ομολογήσουν Χριστό, είναι γιατί δεν έχουν τον Θεό βοηθό.
   "Μάκαριος ου ο Θεός βοηθός αυτού" λέει ο Δαβίδ και υπενθυμίζει συνεχώς στα αντίφωνα η Εκκλησία στις Λειτουργίες.
  Μακάριος, λέει, αυτός που έχει τον Θεό βοηθό. Τι θα πει έχω κάποιον βοηθό; Θα πει ότι του αναθέτω πράγματα να κάνει και τα κάνει. Λες στον βοηθό "φέρε μου νερό" και σου φέρνει, "κάτσε στο μαγαζί" και κάθεται.
   Κι ενώ ο Θεός θέλει να Τον έχουμε βοηθό και να του αναθέτουμε πράγματα για να μη μεριμνούμε εμείς, εντούτοις ας ρωτήσει ο καθένας και ας εξετάσει τον εαυτό του αν έχει αναθέσει στον Θεό έστω και ένα πράγμα. Έστω ένα, που να μη μεριμνά καθόλου γι' αυτό.

  Γνωρίζω και από διαλόγους που έχω ότι οι περισσότεροι δεν ασχολούνται μ' αυτόν τον μακαρισμό. Παλεύουν μονάχοι. Δεν έχουν τον Θεό βοηθό και δεν Του έχουν εμπιστευτεί έστω κι ένα θέμα τους όπως είναι η τροφή ή τα παιδιά, ή η εργασία.
Ενηνθρώπησε ο Θεός για να μας βοηθήσει να βγούμε από τα στενά όρια των δυνάμεών μας, να μας απαλλάξει από τα βάρη των αμαρτιών και των μόχθων αλλά μέχρι και σήμερα αποδεικνύεται τρανώς ότι δεν έχουμε καταλάβει τίποτα...
Και ο Κύριος δοξολογεί τον Θεό Πατέρα, ότι αυτά που λέμε τώρα δεν τ' απεκάλυψε σε όλους αλλά μόνο στους νηπίους, αυτούς που δηλαδή έχουν τη διάθεση και τη συμπεριφορά νηπίου, που αγκιστρώνονται δηλαδή επάνω Του και παύουν να ανησυχούν για τα δευτερεύοντα.

  Δεν μας ρώτησε ο Κύριος "ουκ εστίν μείζων η ψυχή του σώματος"; Κι όμως για να σωθούν ψυχές λιγότερο ασχολούμαστε από το να σωθούν σώματα. Λιγότερο ασχολούμαστε να σβηστεί μια αμαρτία από τους πλησίον μας. Ακόμη και τώρα. Κι ακόμη χειρότερα τους φορτώνουμε και μ' άλλες επιμένοντας να λέμε αυτά που απορρίπτουν, ίσως για να φανούμε εμείς σωστοί.

Άγιος Ιωάννης ο Βαπτιστής,νωπογραφία 14ος αιώνας.Μονή Χιλανδαρίου

Άγιος Ιωάννης ο Βαπτιστής. Νωπογραφία στο καθολικού της Σερβικής μονής Χιλανδαρίου στο Άγιον Όρος. 1318 - 1320.