ΠΑΤΗΣΤΕ ΣΤΙΣ ΕΙΚΟΝΕΣ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΔΕΞΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΔΕΙΤΕ ΤΑ ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ ΜΑΣ!

Τρίτη, 25 Φεβρουαρίου 2020

«Μην αφήσεις τη χώρα σου να μετατραπεί σε μάζα ανθρώπων, χωρίς συνείδηση, χωρίς εθνικότητα και χωρίς ταυτότητα...»


«Μην αφήσεις τη χώρα σου να χάσει το χαρακτήρα της και να μετατραπεί σε μάζα ανθρώπων, χωρίς συνείδηση, χωρίς εθνικότητα και χωρίς ταυτότητα. Μέσα σ' αυτή τη μάζα κινδυνεύεις να γίνεις ένα νούμερο, ένας αριθμός, να χάσεις την ελευθερία της προσωπικότητάς σου».
Αποτέλεσμα εικόνας για χριστοδουλος ελλαδα
+Αρχιεπ. Χριστόδουλος

Ὁ π. Ἱερώνυμος ὁ Ἡσυχαστής τῆς Αἴγινας και ἡ ἀποφυγή τῶν ἐπαίνων

Ὁ π. Ἱερώνυμος ὁ Ἡσυχαστὴς τῆς Αἴγινας
Αποτέλεσμα εικόνας για ιερωνυμος αιγινας και μισαηλ
 Ὁ π. Βασίλειος (ἔτσι λεγόταν προτοῦ καρεῖ μεγαλόσχημος μοναχός) ἔφτασε στὴν Πόλη, πῆρε τὴν εὐλογία τοῦ πατριάρχη Ἰωακεὶμ τοῦ Γ΄ καὶ τοῦ ἔδωσε τὸ γράμμα τοῦ Μητροπολίτη Προκοπίου. Στὴ συνέχεια ξεκίνησε νὰ προσκυνήσει καὶ νὰ προσευχηθεῖ σ` ὅλα τὰ ἱερὰ προσκυνήματα. Πῆγε στὴν Ἁγία Σοφία, στὸ ἁγίασμα τῆς Βλαχέρνας καὶ τοῦ Μπαλουκλῆ, προσκύνησε τὰ λείψανα τῆς ἁγίας Εὐφημίας, ἐπισκέφτηκε τὴ Μεγάλη τοῦ Γένους Σχολή, τὴ Μονὴ τῆς Χώρας, τὴν Παμμακάριστο, τὴν Μονὴ τοῦ Στουδίου. Ἡ ψυχὴ του εὐφραινόταν. Δοξολογοῦσε τὸ Θεὸ καὶ σκεφτόταν ὅτι ἐδῶ, σ` αὐτὸν τὸν τόπο τὸν ἅγιο, ὅπου ὑπάρχουν τόσες ἐκκλησίες, τόσοι ἱεράρχες, ἡ Μεγάλη τοῦ Γένους Σχολὴ κ.ἅ., θὰ πρέπει νὰ ὑπάρχει ἔντονη πνευματικὴ ζωή. Ἂν στὴν πατρίδα μου, ποὺ οἱ ἄνθρωποι δὲν γνώριζαν γράμματα, δὲν ἤξεραν καλὰ καλὰ τὰ ἑλληνικὰ καὶ δὲν εἶχαν πατερικὰ βιβλία νὰ διαβάσουν, ὑπῆρχε κάποια πνευματικὴ κατάσταση, ἐδῶ, ὁ π. Βασίλειος πίστευε πὼς θὰ βρεῖ ἁγίους πνευματικούς, ἀπ` τοὺς ὁποίους θὰ μάθαινε ὅσα ὁ ἴδιος ἀγνοοῦσε.
 Ρωτοῦσε καὶ ὅπου ἄκουγε ὅτι ὑπάρχει κάποιος καλὸς πνευματικός, ἔτρεχε κοντά τοῦ. Γρήγορα ὅμως ἀπογοητευόταν. «Ὅπου καὶ νὰ πῆγα, ἄνθρωπον σὰν τὸν Μισαὴλ δὲν βρῆκα», μᾶς ἔλεγε. (Ὁ Μισαὴλ ἦταν ἕνας λαϊκὸς στὸ χωριό του, ἄνθρωπος πολὺ πνευματικὸς καὶ κατηχητής). Πολλοί, ὅταν τὸν ἄκουγαν νὰ ρωτάει γιὰ κατανυκτική, καρδιακὴ προσευχή, ἄρχιζαν νὰ τὸν βλέπουν παράξενα, σὰν νὰ...ήτᾶν πλανεμένος.
Ὁ π. Βασίλειος στενοχωρήθηκε πολὺ μ` αὐτὴν τὴν ἔλλειψη ἔμπειρων πνευματικῶν ὁδηγῶν. Κι ἐπειδὴ δὲν εἶχε ποὺ νὰ ἐξομολογηθεῖ τὸν πόνο του, κάθισε κι ἔγραψε ἕνα γράμμα στὸν Μισαήλ. Τοῦ διηγήθηκε ὅλα τὰ θαυμαστὰ ποὺ εἶδε καὶ προσκύνησε στὴν Πόλη καὶ τοῦ διεκτραγωδοῦσε τὴν πνευματική της φτώχεια. «Ὅπου κι ἂν ἔψαξα, ἄνθρωπον σὰν κι ἐσένα δὲν εὗρον διὰ νὰ μὲ ὠφελήσει πνευματικῶς», τοῦ ἔγραφε, ἀνάμεσα στ` ἄλλα.
 Ὅσα δὲν κατάφεραν νὰ τὸν ὠφελήσουν οἱ πνευματικοί τῆς Πόλης, τὰ κατόρθωσε μία αὐστηρὴ ἀπάντηση ποὺ ἔλαβε ἀπ` τὸν Μισαήλ. Ἀφοῦ ξεκινοῦσε τὸ γράμμα του μὲ λόγια εὐγενικὰ καὶ ζεστά, γιὰ νὰ τὸν παρηγορήσει στὶς θλίψεις του, κατέληγε: «… Σύ, τέκνον μου, ἐπεχείρησες νὰ μὲ κρημνίσεις εἰς τὸν βυθὸν τῆς κολάσεως. Ἐὰν πάλιν μου γράψεις ὅτι ἄνθρωπον ὡς ἐμὲ δὲν εὖρες, ξανὰ δὲν σοῦ γράφω, μηδὲ προσευχήν σου κάμνω καὶ τὴν μνήμην σου θέλω ἐξαλείψει ἀπὸ τὸν νοῦν μου καὶ τὴν καρδίαν μου… Ἀλλὰ ἐγὼ ἔστησα ἐνώπιόν μου ὅλες τὶς ἁμαρτίες μου καὶ δὲν ἐσαλεύθην». «Τί ἄνθρωποι ἦταν αὐτοί! μᾶς ἔλεγε ὁ Γέροντας. Ἕναν λόγον τοῦ εἴπα καί διὰ νὰ μὴν πειραχθεῖ ἐνεθυμήθη ὅλες του τὶς ἁμαρτίες. Ποῦ σήμερον τέτοιοι ἄνθρωποι! Ἂν δὲν τοὺς πεῖς λόγον ἐπαινετικόν, σὲ τὸν γυρεύουν. Τέρπονται κι εὐφραίνονται εἰς τοὺς ἐπαίνους».
Ὁ π. Βασίλειος κατάλαβε τὸ νόημα τῆς ἀπάντησης τοῦ Μισαὴλ καὶ σ` ὅλη του τὴν ζωὴ προσπάθησε μὲ κάθε θυσία νὰ ἀποφύγει τοὺς ἐπαίνους.

Μόνο ο ψυχικά αλλοτριωμένος ελληνισμός είναι ευάλωτος...

Η εικόνα ίσως περιέχει: 1 άτομο, κείμενο

Δευτέρα, 24 Φεβρουαρίου 2020

''Παράσταση ψυχών απόντων''

Χρήστος Μποκόρος. ''Παράσταση ψυχών απόντων''

«Πάντα τόν χρόνον, ἡ νηστεία ὠφέλιμός ἐστι...»

 Δευτέρα της Τυρινής

«Πάντα τόν χρόνον, ἡ νηστεία ὠφέλιμός ἐστι, τοῖς αἱρουμένοις καί ποιοῦσιν αὐτήν· οὔτε γάρ ἐπήρεια δαιμόνων, κατατολμᾶ τοῦ νηστεύοντος, ἀλλά καί οἱ φύλακες τῆς ζωῆς ἡμῶν Ἄγγελοι, φιλοπονώτερον παραμένουσι τοῖς διά νηστείας ἡμῖν κεκαθαρμένοις». (Ἰδιόμελον, ἦχος γ΄, ἀπό τά ἀπόστιχα τῶν Αἴνων)
(Γιά ὅλον τον χρόνο ἡ νηστεία εἶναι ὠφέλιμη, σ’ ἐκείνους πού τήν ἐπιλέγουν καί τήν πραγματοποιοῦν. Γιατί οὔτε οἱ δαίμονες τολμοῦν νά ἐπηρεάσουν ἀρνητικά αὐτόν πού νηστεύει, ἀλλά καί οἱ φύλακες τῆς ζωῆς μας Ἄγγελοι παραμένουν μέ μεγαλύτερη διάθεση καί φροντίδα κοντά σέ μᾶς πού ἔχουμε καθαριστεῖ μέ τή νηστεία).

 Ἡ Ἐκκλησία μας διά τοῦ ὑμνογράφου της, μᾶς τονίζει τήν ἀληθινή διάσταση τῆς νηστείας: ὄχι τόσο τήν περιστασιακή, δηλαδή αὐτήν πού ξεκινᾶ στίς συγκεκριμένες περιόδους τῆς νηστείας, ὅπως τώρα πού πλησιάζουμε τήν ἁγία Σαρακοστή - ἤδη ὅμως καί ἡ ἑβδομάδα τῆς Τυρινῆς ὅπως λέγεται καί πού διερχόμαστε σηματοδοτεῖ τή μικρή ἀπαρχή ὡς ἀποχή τοῦ κρέατος -, ἀλλά αὐτήν πού κανονικά ἀναφέρεται σέ ὁλόκληρη τή ζωή μας, ἀνεξάρτητα ἀπό τίς καταλύσιμες ἤ ὄχι ἡμέρες. 
  Πρόκειται ὡς γνωστόν γιά τήν ἀσκητική, ὅπως τήν ἔχουν χαρακτηρίσει (π. Ἀλέξανδρος Σμέμαν) νηστεία, ἡ ὁποία εἶναι ἡ ἐπιλογή τοῦ συνεποῦς χριστιανοῦ σέ ὅλη τή ζωή του, μέ τήν ἔννοια ὅτι ἐγκρατεύεται κυρίως ἀπό πλευρᾶς ποσότητας - ἐκεῖ πού κατεξοχήν φανερώνεται ἡ νηστεία. 
 Ἡ παντοτινή αὐτή ἐγκράτεια, σημειώνει ὁ ὑμνογράφος, εἶναι ὠφέλιμη πνευματικά, γιατί ὄχι μόνον δέν τολμοῦν οἱ δαίμονες νά ἐπηρεάσουν τόν νηστεύοντα ἔτσι, (παρά μόνον μέ ἕναν ἐξωτερικό τρόπο πού τελικῶς τόν βοηθάει παιδαγωγικά), ἀλλά καί οἱ φύλακες ἄγγελοι, σέ ὅσους τηροῦν τήν ἐγκράτεια αὐτή, τούς προσεγγίζουν μέ μεγαλύτερη θετική διάθεση, ὄχι γιατί δέν τήν ἔχουν πάντοτε ἀπό μόνοι τους τήν καλή διάθεση, ἀλλά γιατί οἱ πιστοί πού ἐγκρατεύονται τούς ἀφήνουν χῶρο προκειμένου νά βρίσκονται δίπλα τους ὡς βοηθοί ἀνά πᾶσα στιγμή.
 Εἶναι αὐτονόητο βεβαίως ὅτι μιλᾶμε γιά τή νηστεία ἐκείνη, ἡ ὁποία δέν ἐξαντλεῖται μόνο στήν ἀποχή - ποσοτικά καί ποιοτικά - τῶν τροφῶν, ἀλλά ἔχει ἀναγωγικό χαρακτήρα: γίνεται μέσον καθαρισμοῦ τῶν παθῶν τῆς ψυχῆς, γιατί ἀποσκοπεῖ στη βίωση τῆς ἀληθινῆς ἀγάπης.

Γίνε η αλλαγή που θέλεις να δεις….


Μας λένε οι πιστοί «Αχ πάτερ μου, εγώ δεν πάω στην Εκκλησία ! Πάω μόνο σε ξωκλήσια και ανάβω ένα κεράκι. Δεν μπορώ που μπαίνω μέσα στον Ναό και βλέπουν τι φοράω και με κουτσομπολεύουν».
 Απάντηση: Να έρχεστε στην Εκκλησία για τον Χριστό και όχι για τα βλέμματα. Να γίνετε Αγία ώστε αντί να βλέπουνε τι φόρεμα φοράτε να βλέπουν το φωτοστέφανο της Αγιότητάς σας, ώστε να παραδειγματιστούν και αυτές και να θεραπευτούν.
 Δεν φταίει η κουτσομπόλα που σε κοιτάει, φταις εσύ που δίνεις σημασία. Γιατί αν σε ενδιέφερε πραγματικά ο Χριστός δεν θα έμπαινες καν στην διαδικασία να σε ενοχλούν τέτοιες συμπεριφορές. Καμία μάνα δεν εγκαταλείπει το παιδί της ακόμα και αν το κοροϊδεύουν , είναι περήφανη για αυτό. Μην περιμένουμε να μπαίνουμε στο Ναό και να μας πετάνε ροδοπέταλα. Δεν ερχόμαστε στην εκκλησία να δείξουμε κάτι, για εύσημα ή μετάλλια, αλλά να αφήσουμε τον Χριστό να μας μιλήσει στην σιωπή μας. 
Αρχή μετανοίας είναι να ακούσω έστω αυτό που θέλει να μου πει ο Χριστός, να έρθω στην Εκκλησία και να διαλυθώ μπροστά Του. Όταν πάμε καλεσμένοι σε ένα τραπέζι , δεν μας ενδιαφέρουν τι λένε οι καλεσμένοι, μας ενδιαφέρει να τιμήσουμε τον οικοδεσπότη. Για τους καλεσμένους, ευθύνη έχει ο οικοδεσπότης όχι εμείς.
Εδώ η γνωστή ρήση βρίσκει γόνιμο έδαφος :«Η αγάπη βρίσκει τον τρόπο , η αδιαφορία βρίσκει πάντα μια δικαιολογία».
Αν μας ενδιαφέρει πραγματικά ο Χριστός και η σωτηρία, ακόμα και το μαρτύριο μοιάζει με νανούρισμα. Ενώ αν δεν μας ενδιαφέρει ο Χριστός , ένα βλέμμα ή το κουτσομπολιό μοιάζει με σταύρωση.
Είπαμε, δεν φταίει ο ήλιος , φταίει που έχω κλειστό το παράθυρο και δυστυχώς κατηγορώ τον ήλιο γιατί δεν μπαίνει.
Μην κατηγορείς λοιπόν, την έρημο που είναι νεκρή απλά πήγαινε και φύτεψε ένα λουλούδι.""

Ό,τι έχεις μέσα σου παιδιάτικο,σαν θησαυρό να το φυλάξεις

I think this might be called the "happy food"of any where,anytime on earth..especially for little boys little boys who love summer.
Ό,τι έχεις μέσα σου παιδιάτικο
Σαν θησαυρό να το φυλάξεις
Τους λογισμούς, τους πόθους σου άλλαξε,
Μα αυτό ποτέ να μην αλλάξεις.

Όποτε της ζωής τα ψεύτικα
κι άσχημα σφίγγουν την καρδιά σου,
μες σ’ ό,τι φύλαξες παιδιάτικο
θα βρίσκεις την παρηγοριά σου.

Κι όταν χλωμοφυλλιάσει η όψη σου
Και στα μαλλιά σου πέσουν χιόνια,
Μόνο ό,τι φύλαξες παιδιάτικο
Θα μείνει απείραχτο απ’ τα χρόνια.

Γ. Δροσίνης

"ΣΤΑΥΡΟΣ ΜΕΡΙΣ ΤΟΥ ΒΙΟΥ “(Αγ.Νεκταρίου)

Η εικόνα ίσως περιέχει: κείμενο
Άπό τά Άπαντα τού Άγίου Νεκταρίου..Τόμος Γ´
Ό Άγιος Νεκτάριος,τίς έλεύθερες ώρες του,ίδίως στή Ριζάρειο Σχολή,σχεδίαζε Σταυρούς καί έγραφε έπ´ αύτών είτε άγιογραφικά χωρία είτε στίχους
Ό Σταυρός του Κυρίου ήταν ή παρηγορία καί ένίσχυσή του.
Συνήθιζε νά λέει "ΣΤΑΥΡΟΣ ΜΕΡΙΣ ΤΟΥ ΒΙΟΥ “
Ή γραφή στούς Σταυρούς είναι τού Άγίου Νεκταρίου.

Κυριακή, 23 Φεβρουαρίου 2020

Τι όμορφο που είναι ένα βιβλίο...


  Τι όμορφο που είναι ένα βιβλίο,που επινοήθηκε για να πιάνεται στο χέρι,ακόμη και στο κρεβάτι,ακόμη και μέσα σε μια βάρκα,ακόμη κι εκεί που δεν υπάρχουν ηλεκτρικές πρίζες,ακόμη κι αν έχει αποφορτιστεί κάθε μπαταρία και αντέχει τα σημάδια και τα τσαλακώματα,μπορεί να αφεθεί να πέσει καταγής ή να παρατηθεί ανοιγμένο στο στήθος ή στα γόνατα όταν μας παίρνει ο ύπνος.
 Μπαίνει στην τσέπη,φθείρεται,καταγράφει την ένταση,την επιμονή ή το ρυθμό των αναγνώσεών μας και μας υπενθυμίζει(αν φαίνεται πολύ καινούργιο ή άκοπο)ότι δεν το διαβάσαμε ακόμη.
Ουμπέρτο Έκο

Η Δευτέρα Παρουσία, τοιχογραφία του 14ου αιώνα στο Brindisi (Ιταλία).

Η εικόνα ίσως περιέχει: εσωτερικός χώρος
Η Δευτέρα Παρουσία, τοιχογραφία του 14ου αιώνα στο Brindisi (Ιταλία).

Σάββατο, 22 Φεβρουαρίου 2020

Οἱ νεκροί δεν εἶναι στους τάφους, ἀλλά μέσα στη Θεία Λειτουργία …

Ἀπόσπασμα ἀπὸ κήρυγμα τοῦ Μητροπολίτου Μόρφου κ. Νεοφύτου στὴ Θεία Λειτουργία τῆς ἑορτῆς τοῦ Γενεθλίου τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου, ποὺ τελέσθηκε στὴν ἱερὰ μονὴ Παναγίας τοῦ Ἄρακος τῆς κοινότητος Λαγουδερῶν, τῆς Μητροπολιτικῆς Περιφέρειας Μόρφου (8.9.2017).



....καὶ τὸ ἔτσι πολλὰ μετανοίας νὰ ἔχετε καὶ ἐσείς καὶ ἐγώ καὶ ὁ κόσμος ὅλος, ὁ ὁποῖος πάσχει καὶ ὑποφέρει καὶ ἀπὸ πολλαπλᾶ προβλήματα ὅπου γῆς.
Δύο πράγματα σήμερα μὲ συγκίνησαν πάρα πολὺ καὶ θέλω νὰ τὰ μοιρασθῶ μαζί σας, διότι ἡ Λειτουργία δὲν εἶναι προσωπική ὑπόθεση οὔτε τοῦ Ἐπισκόπου, οὔτε τοῦ παπᾶ, οὔτε τοῦ ψάλτῃ. Ἡ Λειτουργία εἶναι ὑπόθεση ὅλων μας, εἶναι ἔργο τοῦ λαοῦ ἡ Θεῖα Λειτουργία. Τό πρῶτον, ποὺ μὲ συγκίνησε πατέρες μου καὶ ἀδελφοί μου εἶναι,.....ὅταν τὸ πρωί στὸν ὄρθρον ἐχρειάστηκε νὰ μνημονεύσωμεν τὰ ὀνόματα, τὰ ὁποῖα μοῦ δίνει ὁ κόσμος στὰ διάφορα χωριά, ποῦ πηγαίνω ἢ σ᾿αὐτούς ποὺ ἔρχονται νὰ ἐξομολογηθούν ἢ μᾶς παίρνουν τηλέφωνο καὶ ἀπὸ μακρινές χῶρες ἀκόμα καὶ μᾶς στέλνουν ἐνήμεροι προσευχηθῆτε γιὰ τὸν τάδε ἔχει ἀσθένεια, ὁ ἄλλος χωρίζει, ὁ ἄλλος ἔχει προβλήματα ψυχιατρικά ἢ μνημόνευσε τοὺς κεκοιμημένους μας, ἔχασα τὸ παιδὶ μου, ἔχασα τόν ἄνδρα μου, τὸν σύζυγό μου, τὸν ἄνθρωπόν μου. Ἄρα ἀντιλαμβάνεσθε, μαζεύονται ὀνόματα πολλὰ - πάρα πολλὰ.

 Ὁ Ἐπίσκοπος τὴν ὥρα τῆς Λειτουργίας δὲν ἔχει χρόνο νὰ μνημονεύσει ὀνόματα πολλά, ὁ παπᾶς ἔχει χρόνο μέσα στο ἱερό καὶ μάλιστα πολύ νωρίς ὁ παπᾶς, πρίν ἔρθετε ἐσεῖς εἰς την Λειτουργία, πολλαῖς φορές πρίν ἔρθουν οἱ ψάλτες κάνει πρόθεση ἐκεῖ ἀριστερά, τὴν γωνιά τὴν μικρή, καὶ μνημονεύει ὀνόματα πολλά. Ἐκεί τελεῖται ἔνα μεγάλο μυστήριο.
Ὅσες ψυχαῖς ἔχουν ἀνάγκη, ἀνάλογα μὲ τὴν ἀνάγκη που ἔχουν, ὁ Θεός τούς βοηθᾶ. Ἐάν ἔχουν ἀνάγκη ὑγείας, τούς στέλνει ὑγεία, ἐάν ἔχουν ἀνάγκη ὑπομονῆς, τούς στέλνει ὑπομονή, ἐάν ἔχουν ἀνάγκη φωτισμοῦ, τούς στέλνει φώτιση. Ἐάν εἶναι κεκοιμημένοι νεκροί, ἀνάλογα με τό ποῦ εὑρίσκονται τώρα στὴν ἄλλη ζωή τήν αἰώνιον, τούς ἐνισχύει. Δηλαδή, ἐάν κάποιος εἶναι δίκαιος ἄνθρωπος καὶ ξαφνικά πέθανε καὶ δεν πρόλαβε νὰ ὁλοκληρώσει τήν μετάνοιά τοῦ καὶ βρισκόταν ἀκόμα στο στάδιο, πού καθαριζόταν ἡ ψυχή του, ἀλλά ἔμειναν κάποια ἁμαρτήματα, εἴτε ἀνεξομολόγητα εἴτε καὶ ἀμετανόητα, ὁ Θεός μέσα στήν μεγάλη τοῦ φιλανθρωπία δεν τὸν στέλνει στήν κόλαση, τὸν στέλνει σέ τέτοιον στάδιον, καθότι, ἐν τῇ βασιλεία τοῦ πατρός μοῦ, λέει, πολλαί μοναί εἰσίν, καὶ ἐκεῖ συνεχίζει τήν κάθαρσιν τὸ ἴδιο τὸ ἅγιον Πνεῦμα, μέχρι νὰ ἀνοίξουν τὰ μάτια τῆς ψυχῆς, γιὰ νὰ ἀπολαμβάνει τὸ ἄκτιστον φῶς του τριαδικοῦ Θεοῦ. Ἐάν εἶναι κάποιος, ὁ ὁποῖος ἦταν πιό προσεκτικός καὶ ἦταν στὸ στάδιον τοῦ φωτισμοῦ, τοῦ δίνει περισσότερο φῶς, ἐάν κάποιος εἶναι Ἅγιος, ὁ Ἅγιος θὰ ἁγιασθῇ τῷ ἔτει, ἁγιάζεται ἔτη περισσότερο.
Ἄρα λοιπόν, ὅλοι μας ζωντανοί καὶ κεκοιμημένοι, εἴμαστε τὸ ἕνα σῶμα τοῦ Σωτῆρος Χριστοῦ, πού σέ κάθε Λειτουργία μαζευόμεθα, ἀρκῇ ἐμεῖς νὰ ἔχουμεν μνήμη. Σκεφθῆτε δηλαδή, ὅλος αὐτός ὁ κόσμος, πού μᾶς στέλνει τά μνημονοχάρτια του, ἐμεῖς νὰ ἀδιαφορήσουμε οἱ παππάδες ή νὰ τὸν μνημονεύσουμε μια φορά καὶ νὰ ποῦμε στά κυπριακά ’’κανήν’’. Αὐτό δέν εἶναι ἀγάπη. Αὐτό δέν εἶναι ἐκκλησία. Γι᾿αὐτό καὶ ἐγώ, ὅταν εἴδα τά πολλά ὀνόματα ἔκανα ἔνα μικρό τσαντάκι, τά ἔβαλα μέσα καὶ ἀνάθεσα στόν ὁδηγό μου καὶ τοῦ λέω:

Παρασκευή, 21 Φεβρουαρίου 2020

Ψυχοσάββατο! Μια επικοινωνία που κρατά αιώνες...

Γράφει η Μάρω Σιδέρη
Αποτέλεσμα εικόνας για ΚΟΛΛΥΒΟ,ΡΟΔΙ
 Από την εποχή της Περσεφόνης το στάρι και το ρόδι ενώνονται για να συμβολίσουν το παιχνίδι θανάτου και ζωής για τον Έλληνα: 
Από τη μια το σιτάρι ο καρπός της γης, σύμβολο της ζωής που για να γεννηθεί "θάβεται" σε μια μήτρα. Από την άλλη το ρόδι, σύμβολο ενός "γλυκού" θανάτου, ο καρπός του Άδη (με ρόδι τάισε την Περσεφόνη ο Πλούτωνας για να τη δέσει μαζί του). Και τα δυο μαζί ενωμένα, σιτάρι και ρόδι, φτιάχνουν από παλιά μια επικοινωνία που κρατά αιώνες:
  Ψυχοσάββατο σήμερα και οι άνθρωποί μας που είναι κάπου αλλού, δέχονται την αγάπη και τις προσευχές μας, όλων μαζί. Αν ο Παράδεισος είναι μια παρέα, το Ψυχοσάββατο ενώνει κι εμάς σε μια παρέα: μην κλαίς μόνος σου, έλα να γίνουμε παρεάκι κι όλοι μαζί να κεράσουμε την εκεί συντροφιά με καρπούς του δικού της παρελθόντος και του δικού μας μέλλοντος... 
 Γιατί αν το καλοσκεφτείς αυτό είναι το ψυχοσάββατο: η ένωση του παρελθόντος και του μέλλοντος στο παρόν... και η ένωση αυτή γίνεται με φωτιά (η φλόγα του κεριού, σύμβολο των ψυχών που βγαίνουν ζωντανοί και φωτεινοί μέσα από το θάνατο του κέρινού τους σώματος) και με καρπούς: το σιτάρι, το ρόδι, κι όχι μόνο: ζάχαρη για να είναι το ταξίδι τους γλυκό και για να γλυκάνει ο δικός μας πόνος... Μαιντανό, για να είναι καταπράσινα τα λιβάδια όπου περπατούν και

ΟΙ ΨΥΧΕΣ ΤΟΥΣ ΧΑΙΡΟΝΤΑΙ...

Αποτέλεσμα εικόνας για lacrima
Όταν κάποιος πεθάνει,δεν κλαίμε στην πραγματικότητα γι’ αυτόν. Αυτός είναι η αφορμή.
Για εμάς κλαίμε.Γιατί με το χωρισμό αυτό,εμείς πονέσαμε πολύ.
Διότι έμεινα μόνος.Διότι μου λείπει.Διότι είχα όνειρα που τώρα ακυρώνονται.
Σχέδια που αναγκαστικά ναυαγούν.
Προσκολλήσεις που τώρα απότομα σαν έμπλαστρα στην πλάτη με κόπο ξεκολλούν και φέρνουν στης ψυχής το σώμα οδύνη αφόρητη.

Άλλωστε οι φράσεις είναι δηλωτικές και μαρτυρούν το αληθινό που γίνεται
πίσω απ’ τα δάκρυα:
Τι θα κάνω τώρα εγώ χωρίς εσένα!Δεν με λυπήθηκες καθόλου εμένα!Γιατί μου το ‘κανες αυτό!Γιατί μ’ αφήνεις μοναχό!Γύρνα, σε θέλω!Δεν μπορώ!
Γι’ αυτό κι όσοι απ’ την απέναντι όχθη πάλι ήρθαν σ’ ονείρατα και οράματα
και μίλησαν,είπαν να τους αφήσουμε ήσυχους,και πως εκεί περνούν καλύτερα
από εδώ και όλα ωραία.
Και βασικά,μόνο προσευχές κι αγάπη ζήτησαν,και ελεημοσύνη.
Όλα τ’ άλλα,του Νάρκισσου,του Εγώ μου,παιχνίδια και τερτίπια πάλι είναι.
π.Ανδρέας Κονάνος

Μνήμη των αγίων μαρτύρων Κλαυδίου, Σαβίνου και Μαξίμου, των εν Πανόρμω της Σικελίας επί Διοκλητιανού μαρτυρησάντων.

+ Τη κα' του μηνός Φεβρουαρίου, μνήμη των αγίων μαρτύρων Κλαυδίου, Σαβίνου και Μαξίμου, των εν Πανόρμω της Σικελίας επί Διοκλητιανού μαρτυρησάντων.    

Κείμενο τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου περί Ἱερῶν Μνημοσύνων

(Κείμενο τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου περὶ Ἱερῶν Μνημοσύνων ἀπὸ τὸ βιβλίο του «Μελέτη περὶ ἀθανασίας τῆς ψυχῆς καὶ ἱερῶν μνημοσύνων»)


Ἡ Ἐκκλησία τελεῖ ἐτήσια μνημόσυνα ὑπὲρ τῶν τέκνων αὐτῆς τῶν μὴ τυχόντων τῶν νενομισμένων, καὶ στερηθέντων τῆς ἐκ τούτων ὠφελείας διὰ τὸ ἀποθανεῖν αὐτὰ εἴτε ἐν ξένῃ γῇ, ἐν θαλάσσῃ, εἴτ᾿ ἐν ἐρήμῳ. Ὧδε ἐκτίθενται οἱ λόγοι οἱ ἐν τῷ Τριωδίῳ, δι᾿ οὓς ἡ Ἐκκλησία τελεῖ τὸ ὑπὲρ τῶν κεκοιμημένων μνημόσυνον τῷ Σαββάτῳ τῷ πρὸ τῆς ἀπόκρεως, ὅπερ καὶ πρῶτον λέγεται, (κοινῶς ψυχοσάββατον).

α´. Περὶ τοῦ πρώτου ψυχοσαββάτου.

Ὑπόμνημα περὶ τοῦ πρώτου ἐτησίου μνημοσύνου
«Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ μνείαν ποιεῖσθαι τῶν ἀπ᾿ αἰῶνος κοιμηθέντων εὐσεβῶς ἐπ᾿ ἐλπίδι ἀναστάσεως ζωῆς αἰωνίου οἱ θειότατοι Πατέρες ἐθέσπισαν». 
«Ἀμνημόνησον πταισμάτων νεκροῖς, Λόγε, τὰ Χρηστὰ νεκρὰ σπλάγχνα σου μὴ δεικνύων». 
«Ἐπειδὴ τίνες ἄωρον πολλάκις ἐπὶ ξένης ὑπέστησαν θάνατον ἐν θαλάσσῃ τε καὶ ἀβάτοις ὄρεσι, κρημνοῖς τε καὶ χάσμασι, καὶ λοιμοῖς, καὶ λιμοῖς, καὶ πολέμοις καὶ ἐμπρησμοῖς, καὶ κρυμοῖς, καὶ ἄλλους παντοίους θανάτους ὑπομεμενηκότες, ἴσως καὶ πένητες ὄντες καὶ ἄποροι καὶ τῶν νενομισμένων ψαλμωδιῶν καὶ μνημοσύνων οὐκ ἔτυχον, φιλανθρώπως οἱ θεῖοι Πατέρες κινούμενοι κοινῶς τούτων μνείαν ἁπάντων τὴν καθολικὴν Ἐκκλησίαν ποιεῖσθαι ἐθέσπισαν, ἀπὸ τῶν Ἱερῶν Ἀποστόλων διαδεξάμενοι, ἵνα καὶ οἱ τῶν νενομισμένων ἀνὰ μέρος διά τινος συμβάντος μὴ τετυχηκότες, τῇ νῦν κοινῇ μνείᾳ κἀκεῖνοι περιλαμβάνοιντο δεικνύντες ὡς καὶ τὰ ὑπὲρ αὐτῶν γινόμενα μεγάλην αὐτοῖς προξενεῖ τὴν ὠφέλειαν.
 Καθ᾿ ἕνα μὲν οὖν τρόπον οὕτως ἡ του Θεοῦ Ἐκκλησία μνείαν ἐπιτελεῖ τῶν ψυχῶν, δεύτερον δέ, ἐπειδὴ τὴν δευτέραν τοῦ Χριστοῦ παρουσίαν θεῖναι τῇ ἐπαύριον ἔμελλον, ἀρμοζόντως καὶ τῶν ψυχῶν μνημονεύουσιν. Ὠσανεὶ τὸν φοβερὸν Κριτὴν καὶ ἀπαραλόγιστον ἱλεούμενοι τῇ συνήθει πρὸς αὐτὰς χρήσασθαι συμπαθείᾳ, καὶ τῇ ἐπηγγελμένῃ ταύτας κατατάξαι τρυφῇ. Ἄλλως τε καὶ τὴν τοῦ Ἀδὰμ ἐξορίαν οἱ ἅγιοι μέλλοντες τῇ ἐσομένῃ ἐκθεῖναι Κυριακή, ὥσπερ τινὰ κατάπαυσιν προσεπινοοῦσι, καὶ τέλος πάντων τῶν καθ᾿ ἡμᾶς διὰ τῆς παρούσης νῦν καταπαύσεως, ἵνα ἐκεῖθεν ὡς ἀπ᾿ ἀρχῆς ἄρξωνται, τὸ γὰρ ὕστατον τῶν παρ᾿ ἡμῖν πάντων, ἡ τῶν βεβιωμένων παρὰ τοῦ ἀδεκάστου Κριτοῦ ἔσται ἐξέτασις, καὶ ἵνα τοὺς ἀνθρώπους διὰ τούτων φοβήσαντες, πρὸς τοὺς τῆς νηστείας ἀγῶνας ποιήσωσιν εὐχερεῖς. 
Ἐν Σαββάτῳ δὲ τὴν τῶν ψυχῶν μνείαν ποιούμεθα, ὅτι τὸ Σάββατον κατάπαυσιν σημαίνει Ἑβραιστὶ καὶ τῶν τεθνεώτων τοίνυν, ὡς τῶν βιωτικῶν καὶ τῶν λοιπῶν ἁπάντων καταπαυσαμένων, κἂν τῇ καταπαυσίμῳ τῶν ἡμερῶν τὰς ὑπὲρ αὐτῶν δεήσεις ποιούμεθα, ὃ δὴ καὶ ἐπὶ πᾶν κεκράτηκε γίνεσθαι Σάββατον.
 Τὸ δέ γε νῦν καθολικῶς μνημονεύομεν ὑπὲρ παντὸς δεόμενοι εὐσεβοῦς, εἰδότες καὶ γὰρ οἱ Θεῖοι Πατέρες, ὡς τὰ ὑπὲρ τῶν κεκοιμημένων γινόμενα Μνημόσυνα, λέγω ἐλεημοσύναι καὶ λειτουργίαι, καὶ ἰδίως καὶ κοινὴ τὴν Ἐκκλησίαν τοῦτο ποιεῖν ἐπιτρέπουσι, παρὰ τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων τοῦτο παραλαβόντες, ὡς εἴρηται, καθ᾿ ἃ καὶ ὁ Ἀρεοπαγίτης φησὶ Διονύσιος».
 Ἐν τῷ Η´. Βιβλίῳ τῶν Ἀποστολικῶν διαταγῶν ἐν κεφαλαίῳ μα´ ὑπάρχει προσφώνησις ὑπὲρ τῶν κεκοιμημένων ἔχουσα ὧδε: «Ὑπὲρ τοῦ ἀναπαυσαμένου ἐν Χριστῷ ἀδελφοῦ ἡμῶν δεηθῶμεν, ὅπως ὁ φιλάνθρωπος Θεός, ὁ προσδεξάμενος αὐτοῦ τὴν ψυχήν, παρίδῃ αὐτῷ πᾶν ἁμάρτημα ἑκούσιον τε καὶ ἀκούσιον, καὶ ἵλεως καὶ εὐμενὴς γενόμενος, κατατάξῃ εἰς χώραν εὐσεβῶν ἀνειμένων εἰς κόλπον Ἀβραάμ, καὶ Ἰσαάκ, καὶ Ἰακὼβ μετὰ πάντων τῶν ἀπ᾿ αἰώνως εὐαρεστησάντων καὶ ποιησάντων τὸ θέλημα αὐτοῦ. Ὅθεν ἀπέδρα ὀδύνη λύπη καὶ στεναγμός». 

Μην μιμείσαι ό,τι κάνουν απερίσκεπτα οι άλλοι

Αποτέλεσμα εικόνας για μη μιμεισαι το κακο
 Μην μιμείσαι ό,τι κάνουν απερίσκεπτα οι άλλοι. Αυτός ο επιπόλαιος μιμητισμός φθείρει και καταστρέφει ψυχικά, γιατί σιγά-σιγά, ανεπαίσθητα, αυξάνει μέσα σου το κακό και λιγοστεύει την ευσέβεια. Δώσε προσοχή μόνο σε εκείνο που σε διδάσκει ο Θείος Νόμος.
Άγιος Τύχων του Ζαντόνσκ

Πέμπτη, 20 Φεβρουαρίου 2020

Το θέμα είναι να μην μείνουμε στην πληγή αλλά να περάσουμε στην θεραπεία

Happy rainbow with birds...amazing, it looks like the moon!
Βλέπεις κάτι προσωπάκια χαρούμενα,χαμογελαστά,έτοιμα να ευθυμήσουν,
έτοιμα να δείξουν το χαμόγελό τους.
Ακόμα και με βροχή και συννεφιά,ακόμα και μέσα στη δοκιμασία,ακόμα και μέσα στην αποτυχία,χαμογελούν, γελούν, ευθυμούν.
Δεν είναι ότι είναι αναίσθητοι,δεν είναι που θέλουν να κρύψουν το δάκρυ τους.
Φυσικά κι αυτοί κλαίνε,αλλά δεν κλαψουρίζουν συνεχώς.Φυσικά και αυτοί στεναχωριούνται,αλλά η καρδιά τους δεν στενεύει.
Τους ρωτάνε: «καλά, μπορείς ακόμα να χαμογελάς»;Κι αυτοί κοιτούνε απορημένοι.«Μα είναι δυνατόν να μην χαμογελώ;Είναι δυνατόν να πάψω
να χαίρομαι την ζωή που ανοίγεται μπροστά μου;
Είναι δυνατόν να μην σκιρτά η καρδιά μου,κάθε φορά που αναπνέω,κάθε φορά που περπατώ,κάθε φορά που κοιτώ τον ουρανό,κάθε φορά που ενθυμούμαι τον Θεό μου;
Πώς είναι δυνατόν να μην νικά η χαρά την θλίψη,το φως το σκοτάδι;
Πώς είναι δυνατόν να πάψω να χαμογελώ όταν ακόμα και ο θάνατος
για μένα σημαίνει ζωή;
Πώς είναι δυνατόν να πάψω να ευθυμώ όταν ακόμα και ο σταυρός μου
με κάνει πιο δυνατό, πιο σοφό,πιο ταπεινό, πιο καθαρό;
Όχι, δεν θα πάψω να χαμογελώ ακόμα κι όταν όλα γύρω μου είναι σκοτεινά, ακόμα και όταν όλοι γύρω μου κηρύττουν για καταστροφές και δυσκολίες.
Ξέρετε γιατί;Διότι ένα κατάλαβα.Η ευτυχία δεν είναι απλά ένα γεγονός,είναι μια επιλογή ζωής,είναι ένας τρόπος ζωής,είναι ένα δρόμος...

Μνήμη των αγίων Εβδομήκοντα εννέα Μαρτύρων, των εν Σικελία επί Διοκλητιανού μαρτυρησάντων

Η εικόνα ίσως περιέχει: 4 άτομα
+Τη κα' του μηνός Φεβρουαρίου, μνήμη των αγίων Εβδομήκοντα εννέα Μαρτύρων, των εν Σικελία επί Διοκλητιανού μαρτυρησάντων.

Κάνε άγάπη και πές μου πώς θα σωθώ;


Ερώτηση
Ένας άδελφός ρώτησε τό μεγάλο Γέροντα, λέγοντας: Κάνε άγάπη καί πές μου πώς θά σωθώ. Καί νά ξέρεις ό,τι είπα στό λογισμό μου πώς θά υποταχθώ σέ ό,τι μου υποδείξει η επιστολή σου.

’Απόκριση Βαρσανουφίου.
 Αν άληθινά θέλεις νά σωθείς, άπόδειξε μέ τήν πράξη ό,τι ακόυσες όσα θά σου πώ. Σήκωσε τά πόδια πάνω από τη γη και ανύψωσε τό νου σου στον ουρανό και εκεί ας είναι η μελέτη σου νύκτα και ημέρα, παλεύοντας με όση δύναμη διαθέτεις να δείς τον εαυτό σου πιό άμαρτωλό, κάτω από κάθε άνθρωπο. Αυτή είναι η άληθινή όδός. Εκτός απ’ αυτή δέν ύπάρχει αλλη γι’ αυτόν πού θέλει να σωθεί, με τη δύναμη του Χριστού. 
Ας τρέχει αυτός πού θέλει, ας τρέχει αυτός πού θέλει,για νά προφθάσει. Εγώ γίνομαι μάρτυρας καί βεβαιωτής ενώπιον του Θεού του ζώντος και του θέλοντος να χαρίσει ζωή αιώνια σ’ όποιον το επιζητεί.Άν θέλεις, εργάσου, αδελφέ.

Θεόδωρος Κολοκοτρώνης !

Δεν υπάρχει διαθέσιμη περιγραφή για τη φωτογραφία.

Όταν ο Πρωθυπουργός γινόταν…Στάρετς του λαού του

Του π. Διονυσίου Ταμπάκη – Ναύπλιο


ΔΕΟΣ καταλαμβάνει όποιον διαβάσει μία επιστολή του Νεομάρτυρος της Ρωμηοσύνης Κυβερνήτου Ιωάννου Καποδίστρια, προς τον μόνιμο στρατιωτικό Ιερέα (Αρχιμ. Ιωακείμ Φυνδανάκη).
Αντικρίζεις εκεί έναν ολόκληρο Πρωθυπουργό να γίνεται παράλληλα και Γέρων-Στάρετς, της πίστεώς μας.
Η επιστολή αυτή, μπορεί να ήταν υπηρεσιακή, όμως, αποπνέει την ζέουσα πίστη στην Ορθόδοξο Λατρευτική και Μυστηριακή ζωή του οσίου Κυβερνήτου.
Ο Ι. Καποδίστριας, αν και κατακλυζόμενος από σωρεία προβλημάτων και δυσχερειών, αφιέρωσε χρόνο και σκέψη για να νουθετήσει, ως άλλος Πνευματικός, τα περί Αγιοπνευματικής ζωής των υποψηφίων αξιωματικών του Στρατού.

«Χρηματισμοί προς τον Ιερέα του τακτικού σώματος
Ναύπλιο, 28 Φεβρουαρίου 1829
Δια του συναπτομένου διατάγματος η κυβέρνησις σας εμπιστεύει την Ιερατείαν του τακτικού σώματος… αξιωματικοί και υπαξιωματικοί και στρατιώται, οι νυν εν Ναυπλίω εφεδρεύοντες, θέλουσιν εκπληρώσει κατά την ενεστώσαν Τεσσαρακοστήν τα χρέη της ιεράς ημών πίστεως, τα της εξομολογήσεως, λέγω, και μεταλήψεως, εν οις και θέλετε τοις δώσει πάσαν την πνευματικήν υμών βοήθειαν και παράστασιν, συμπαραινούντες ως πατήρ εις την στρατιωτικήν νεολαίαν την προς την Πατρίδα πίστιν και το επιεικές της διαγωγής.
Πόσας ημέρας θέλουσι νηστεύσει, θέλετε το ορίσει μετά της γνώμης του Αρχιερέως.
Ημείς δε φρονούμεν ότι αρκεί να νηστεύωσι μόνον την πρώτην και τελευταίαν εβδομάδα της τεσσαρακοστής, έτι δε την εβδομάδα καθ’ ην κοινωνήσωσι, και τας τετράδας και παρασκευάς.
Να πληροφορηθήτε προσέτι αν συνηθίζωσι να κάμνωσι καθ’ εκάστην την προσευχήν των. Και αν όχι, να τους διδάξετε να την κάμνωσι.
Κατόπιν δε θέλομεν φροντίσει να εισάξωμεν βαθμιαίως την ανάγνωσιντων προσευχών εν Βιβλίοις τα οποία θέλομεν σας δώσει να διανείμετε εις τους στρατιώτας.»

Και μετά απορούμε ποιοι και γιατί τον δολοφόνησαν…!

Κωνσταντινούπολη.Σπίτι στα Ταταύλα

Η εικόνα ίσως περιέχει: υπαίθριες δραστηριότητες
Κωνσταντινούπολη.Σπίτι στα Ταταύλα. 
Ελληνικό προφανώς, αν μη τι άλλο;
Φέρει τα σημάδια της πυρκαγιάς του 1929 που αποδώθηκε στους Τούρκους. Από τότε ο αριθμός των Ρωμιών μειώθηκε δραματικά σε μια περιοχή από μεγάλη Ρωμέικη παρουσία.
Από τότε οι Τούρκοι μετονόμασαν τα Ταταύλα σε Κουρτουλούς δηλαδή απολύτρωση. Απολύτρωση από τι; Από ποιούς; Καταλαβαίνουμε.
Βλέποντας το σπίτι με την καμμένη σκεπή και τα μαυρισμένα τοιχία νομίζεις ότι σου έρχεται η οσμή του καπνού, του ολέθρου, της καταστροφής.

Τετάρτη, 19 Φεβρουαρίου 2020

Ἀπόσπασμα ἀπό την ἔκκληση τῆς Οσίας Φιλοθέης προς τη Γερουσία τῶν Βενετῶν

Δεν υπάρχει διαθέσιμη περιγραφή για τη φωτογραφία.
«Μᾶς ἐσυκοφάντησαν οἱ Ἀγαρηνοὶ διὰ τὴν ἐλευθερίαν τῶν αἰχμαλώτων χριστιανῶν ὁποὺ ἔτυχαν εἰς τὰς χεῖρας μας. Καὶ διὰ τινὲς Ἀγαρηνές, ὁποὺ εὑρέθησαν εἰς τὴν μονὴν πιστεύοντας τῷ Χριστῷ καὶ ἔγιναν μοναχαί. Καὶ ἔγνωσαν πάντα ταῦτα οἱ Ἀγαρηνοί, καὶ ἐβούλοντο ἀπολέσαι τὸ μοναστήριον, καὶ τὰς παρθένας λαβεῖν εἰς τὴν ἐξουσίαν τους».
22 Φεβρουαρίου 1583
Ἀπόσπασμα ἀπὸ τὴν ἔκκληση τῆς ἡγουμένης Φιλοθέης πρὸς τὴ Γερουσία τῶν Βενετῶν γιὰ οἰκονομικὴ ἐνίσχυση τῶν μοναστηριῶν ποὺ εἶχε ἱδρύσει στὴν Ἀθήνα

Η παλαιότερη σωζόμενη απεικόνιση της Φιλοθέης με το ένδυμα της μοναχής.

Η εικόνα ίσως περιέχει: ένα ή περισσότερα άτομα και υπαίθριες δραστηριότητες
Φιλοθέη είναι το νέο όνομα της Παρασκευούλας Μπενιζέλου που δόθηκε στη μοναχική κουρά της όπου έλαβε το αγγελικό σχήμα.
Η τοιχογραφία αυτή είναι, ίσως, η παλαιότερη σωζόμενη απεικόνιση της Φιλοθέης με το ένδυμα της μοναχής. Βρίσκεται στη Σαλαμίνα στο εκκλησάκι της Παναγίας του Μπόσκου ή Καθαρού και είναι ζωγραφισμένη το 1758. Η οσία είναι ζωγραφισμένη με ιδιαίτερα λεπτά χαρακτηριστικά. Με το αριστερό της χέρι ευλογεί, κίνηση που παραπέμπει στη μητέρα ηγουμένη του κοινοβίου, ενώ με το δεξί κρατάει σταυρό.

 Ανδρέας Ξυγγόπουλος, «Εικόνες της οσίας Φιλοθέης». Ημερολόγιον της Μεγάλης Ελλάδος 1925, σ. 451 - 455.








H Aγία Φιλοθέη σε τοιχογραφία στο εκκλησάκι της Αγίας Δυνάμεως

Η εικόνα ίσως περιέχει: υπαίθριες δραστηριότητες
 H Aγία Φιλοθέη, όπως εικονίζεται σε τοιχογραφία στο εκκλησάκι της Αγίας Δυνάμεως, στη γειτονιά Ροδακιό.
 Ο ναός κτίστηκε τον 16ο αιώνα επάνω σε αρχαία ερείπια, βρίσκεται πολύ κοντά στο πατρογονικό σπίτι της Φιλοθέης και είναι πολύ πιθανόν σε αυτό τον ιερό χώρο να προσευχόταν η Συρίγα, η μητέρα της για να αποκτήσει παιδί. Παρά τη φθορά η αποτύπωση της σεπτής μορφής είναι σαφής. Η απεικόνιση είναι ένα δείγμα τιμής και αγάπης για την αρχοντοπούλα Φιλοθέη που έδωσε τα πάντα για την πόλη και τους κατοίκους της.

«Ἡ Ἁγία Φιλοθέη μετά τῆς συνοδίας αὐτῆς ἐν τῇ ἱερᾷ μονῇ τοῦ Ἁγίου Ἀνδρέου»

Η εικόνα ίσως περιέχει: εσωτερικός χώρος
«Ἡ Ἁγία Φιλοθέη μετὰ τῆς συνοδίας αὐτῆς ἐν τῇ ἱερᾷ μονῇ τοῦ Ἁγίου Ἀνδρέου»

 Τοιχογραφία στο καθολικό του Αγίου Ανδρέα, του μονυδρίου της Αγίας Φιλοθέης. Λευκωσίας 40, κοντά στην πλατεία Αμερικής. Στη σύνθεση ο Κόντογλου αναπαριστά το μοναστήρι σύμφωνα με τα αγιορείτικα αρχιτεκτονικά πρότυπα με πύργο, φιάλη και κωδωνοστάσιο στο σύμπλεγμα των κτηρίων. Η Φιλοθέη ως ηγουμένη προπορεύεται της αδελφότητας του κοινοβίου.
 
Η σπάνια αυτή εικόνα της Αγίας Φιλοθέης βρίσκεται στον Ιερό Ναό του Αγίου Ανδρέα  τόπο μαρτυρίου της Αγίας, που ήταν Μετόχι της Μονής της Αγίας στην Αθήνα, από την εικόνα βλέπουμε την μορφή που είχε το Μοναστηράκι της Αγίας από το οποίο σήμερα σώζεται μόνο το καθολικό αλλά και η κολόνα που έδεσαν και βασάνισαν οι Οθωμανοί την Αγία.

Η ΑΓΙΑ ΦΙΛΟΘΕΗ ΑΠΑΝΤΑ ΣΤΟΥΣ ΟΘΩΜΑΝΟΛΑΓΝΟΥΣ

Κωνσταντίνος Χολέβας – Πολιτικός Επιστήμων

Αποτέλεσμα εικόνας για αγια φιλοθεη
 Καθώς προετοιμαζόμαστε για τον εορτασμό των 200 ετών από την Ελληνική Επανάσταση θα αρχίσουν να εμφανίζονται οι γνωστοί απολογητές της Τουρκοκρατίας, οι οποίοι ωραιοποιούν την Οθωμανική κατάκτηση, αρνούνται την καταπίεση και ομιλούν για μία «συνύπαρξη θρησκευτικών κοινοτήτων» στο πλαίσιο της Οθωμανικής διοίκησης. Αρνούνται το Κρυφό Σχολειό, λησμονούν σκοπίμως τα βασανιστήρια και τους εξισλαμισμούς, αγνοούν τους Νεομάρτυρες.
 Σ’ όλους αυτούς απαντούν τα ιστορικά ντοκουμέντα, οι γραπτές πηγές της εποχής εκείνης. Μία αποστομωτική απάντηση δίνουν ο βίος, οι επιστολές και το μαρτύριο της Αγίας Φιλοθέης της Αθηναίας, την οποία τιμά η Εκκλησία μας στις 19 Φεβρουαρίου. Γεννήθηκε ως Ρεβούλα Μπενιζέλου το 1522 στην Αθήνα και πέθανε στις 19 Φεβρουαρίου 1589, λόγω των βαρυτάτων τραυμάτων από τον ξυλοδαρμό της. Είχε χτυπηθεί αλύπητα από τους Τούρκους, δεμένη σε ένα στύλο, στις 3 Οκτωβρίου 1588, στο σημερινό μετόχι του Αγίου Ανδρέου, στην πλατεία Αμερικής.
 Η Αγία Φιλοθέη βασανίσθηκε δύο φορές από τους Τούρκους, κυρίως λόγω της εθνικής και εκπαιδευτικής δραστηριότητάς της. Είχε ανοίξει σχολείο για κορίτσια 150 χρόνια πριν γίνει αυτή η συζήτηση στη Βρετανική Βουλή. Είχε δημιουργήσει μοναστήρι, στο οποίο προστάτευε Χριστιανές γυναίκες για να μην τις αρπάξουν οι Τούρκοι για τα χαρέμια. Καλλιέργησε την Ελληνορθόδοξη

Τρίτη, 18 Φεβρουαρίου 2020

Η απαλλαγή της ψυχής του από την παράλυση της απελπισίας.

Η εικόνα ίσως περιέχει: 1 άτομο, κάθεται
  Δεν μπορούσε βέβαια ο παράλυτος να φανταστεί, ότι Αυτός που δρούσε στο νερό της προβατικής κολυμπήθρας, ήταν δυνατόν να τον επισκεφθεί ως άνθρωπος και να του δώσει με άλλο τρόπο τη θεραπεία που περίμενε από την κολυμπήθρα. Ο Χριστός ανατρέποντας την λογική απελπισία του, του είπε:
 « έγειρε, άρον τον κράββατόν σου και περιπάτει». Και αμέσως έγινε καλά ο άνθρωπος. Πήρε το κρεβάτι στους ώμους του και έκανε μέσα στο πλήθος φανερό το θαύμα. Με το κρεβάτι στους ώμους διακήρυττε, όχι μόνο την απαλλαγή του από την παράλυση του σώματος, αλλά και απαλλαγή της ψυχής του από την παράλυση της απελπισίας.

 Η απελπισία λοιπόν εισβάλλει με πολλούς τρόπους στην ψυχή μας και εδραιώνεται μέσα μας με λογικά επιχειρήματα. Ο Χριστός, όμως , ο Λόγος του Θεού, ξέρει να δρα με τρόπους που δεν χωρά η λογική μας. Γι’ αυτό δεν πρέπει, το στηριγμένοι στους λογισμούς μας, να προκαθορίζουμε το μέλλον μας. Ο Χριστός ξέρει να ανατρέπει όλες τις προβλέψεις. Είναι η Ζωή και η Ανάσταση. Και όπως από τον τάφο πήγασε τη ζωή, που « ο θάνατος ουκέτι κυριεύει», έτσι μπορεί να βλαστήσει την ελπίδα και στην πέτρα της πιο σκληρής ανθρώπινης απόγνωσης, και να της δώσει μάλιστα πλούσιους καρπούς.

ΟΜΟΛΟΓΊΑ ΠΙΣΤΕΩΣ!...

Η εικόνα ίσως περιέχει: 2 άτομα, άτομα στέκονται
Ένας από τους πιο γνωστούς μπασκετμπολίστες της Ευρώπης και παίκτης της Μπαρτσελόνα, Νίκολα Μίροτιτς ταξίδεψε στην πατρίδα του για να συμμετάσχει στην Λιτανεία, κατά του αντιδημοκρατικού νόμου περί της θρησκευτικής ελευθερίας, που προβλέπει την αρπαγή Ναών, Μοναστηριών και εκκλησιαστικής περιουσίας.
Ο Μίροτιτς έφτασε στην Ποντγκόριτσα, απ' όπου κατάγεται, συνοδευόμενος από την οικογένειά του.
Ο παίκτης της Μπαρτσελόνα πήγε πρώτα να προσευχηθεί και να προσκυνήσει το Ιερό Λείψανο του Αγίου Βασιλείου του θαυματουργού στο Όστρογκ.
Αποτέλεσμα εικόνας για mirotic ostrog
Στην συνέχεια συμμετείχε στην Λιτανεία που πραγματοποιήθηκε στην Ποντγκόριτσα, κρατώντας την εικόνα της Αγίας Τριάδας στην αγκαλιά του.
Να αναφερθεί ότι σύμφωνα με πληροφορίες ο Νίκολα Μίροτιτς υπέγραψε μια αίτηση για την απόσυρση του νόμου περί κατάσχεσης περιουσίας της Σερβικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, την οποία έχουν υπογράψει περισσότεροι από 100.000 πιστοί στο Μαυροβούνιο.

Δευτέρα, 17 Φεβρουαρίου 2020

Κύριε, χάρισέ μας και αὐτήν και κάθε ἡμέρα «τελείαν, ἁγίαν, εἰρηνικήν και ἀναμάρτητον»


Ὅταν ὁ ἥλιος ἀνατείλει, μιὰ καινούργια ἡμέρα ξεκινᾶ. Ἕνα ἀκόμη δῶρο ποὺ μᾶς χαρίζει ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ νὰ τὸ χρησιμοποιήσουμε γιὰ τὴ σωτηρία μας.
Ἡ κάθε μας ἡμέρα εἶναι μοναδική, ξεχωριστὴ καὶ ἀνεπανάληπτη. Δὲν γυρνᾶ ὁ χρόνος πίσω, ὅσες εὐκαιρίες κερδίζουμε ἢ χάνουμε δὲν ἐπαναλαμβάνον­ται.
Ἡ Ἐκκλησία μας στὶς Ἀκολουθίες της εὔχεται καὶ μᾶς παρακινεῖ νὰ ζητοῦμε «τὴν ἡμέραν πᾶσαν», τὴν κάθε μας ἡμέρα νὰ μᾶς τὴν χαρίζει ὁ Θεὸς «τελείαν, ἁγίαν, εἰρηνικὴν καὶ ἀναμάρτητον».


 Ζητοῦμε ἀπὸ τὸν πανάγαθο Κύριο καὶ Θεό μας νὰ μᾶς χαρίσει τὴν κάθε ἡμέρα μας «τελείαν». Νὰ ἀγωνισθοῦμε δηλαδὴ νὰ πετύχουμε τὸν σκοπό μας, τὴν τελειότητα. Ἡ πνευματικὴ ζωὴ εἶναι μιὰ πορεία πρὸς τὴν τελειότητα, μιὰ ἀδιάκοπη πορεία, διότι ἡ ἀρετὴ δὲν ἔχει τέλος.
Εἶναι «ἡ τελεία τῶν τελείων ἀτέλεστος τελειότης», ὅπως γράφει ὁ ἅγιος Ἰωάννης τῆς «Κλίμακος». Ζητοῦμε δὲ αὐτὴ τὴν τελειότητα μέσα στὴ θεία Λειτουργία, διότι αὐτὴ ἐπιτυγχάνεται μόνο μὲ τὴν ἕνωσή μας μὲ τὸν Κύριο.

 Ζητοῦμε ἀκόμη ἡ ἡμέρα μας νὰ εἶναι «ἁγία». Νὰ εἶναι ἀγωνιστική. Μιὰ προσ­πάθεια νὰ ἐπιτύχουμε τὴν ἁγιότητα. Αὐ­τὸ ποὺ ζητᾶ ὁ Θεὸς ἀπὸ ὅλους μας: «Ἅγιοι γίνεσθε». Μέσα στὴν ἀτμόσφαιρα τῆς ἁγιότητας νὰ εἶναι ἡ κάθε μας ὥρα, ἡ ἐργασία μας, ἡ οἰκογενειακή μας ζωή, τὸ καθετὶ μὲ τὸ ὁποῖο ἀσχολούμαστε.
 Βλέπουμε μέσα στοὺς Ναούς μας τὶς μορφὲς τῶν Ἁγίων μας οἱ ὁποῖες μᾶς ἐμπνέουν καὶ μᾶς καλοῦν νὰ μιμηθοῦμε τὸ παράδειγμά τους. Οἱ Ἅγιοι πέτυχαν τὸν ἁγιασμό τους μὲ τὴν καθημερινὴ καὶ ἀδιάκοπη προσπάθειά τους.
 Τίποτε δὲν τοὺς χώριζε ἀπὸ τὸν Θεό. Ὅ,τι ἔκαναν τοὺς ἕνωνε μὲ τὸν πανάγιο Θεό. Αὐτὸ καλούμαστε νὰ πραγματοποιήσουμε καὶ ἐμεῖς.

Ἔπειτα ἡ ἡμέρα μας παρακαλοῦμε νὰ εἶναι «εἰρηνική». Αὐτὸ τὸ πολυπόθητο ἀγαθὸ τῆς εἰρήνης τοῦ Θεοῦ νὰ μὴ φεύγει ἀπὸ τὴ ζωή μας. Συχνὰ εὔκολα χάνουμε τὴν εἰρήνη μας.
Ἕνα τηλεφώνημα, μιὰ εἴδηση ποὺ μαθαίνουμε, ἕνα γεγονός, κάτι ἀπρόοπτο ποὺ παρουσιάζεται, ἕνας πειρασμὸς ποὺ δοκιμάζουμε, μιὰ ἀγωνία, μιὰ ἁμαρτία στὴν ὁποία ὑποκύψαμε, διώχνουν τὴν «ἄνωθεν» εἰ­­ρήνη. Χρειάζεται ἀγώνας καὶ ἐπιμονὴ γιὰ νὰ διατηροῦμε τὴν εἰρήνη μέσα μας.
Πόσο διαφορετικὰ θ᾿ ἀντιμετωπίζαμε τὶς διάφορες καταστάσεις ποὺ παρουσιάζονται στὴ ζωή μας, ἂν παραμέναμε εἰρηνικοὶ καὶ γεμάτοι ἐμπιστοσύνη στὸ σχέδιο τοῦ Θεοῦ! Γι᾿ αὐτὸ παρακαλοῦμε τὸν Θεὸ τῆς εἰρήνης τὴν κάθε μας ἡμέρα νὰ μᾶς τὴν χαρίζει εἰρηνική.

Ζητοῦμε ὅμως νὰ εἶναι ἡ ἡμέρα μας καὶ «ἀναμάρτητος». Ἡ ἁμαρτία χαλάει τὴν ἡμέρα μας. Μᾶς ἀλλάζει τὴ διάθεση. Γι᾿ αὐτὸ ὀφείλουμε νὰ προσπαθοῦμε νὰ περάσει ἡ ἡμέρα μας ὅσο πιὸ καθαρὴ γίνεται.
Χωρὶς τὴν ἐπιθυμία, χωρὶς τὴ διά­πραξη ἁμαρτίας. Δύσκολο μᾶς ἀκούγεται. Ἡ ροπὴ πρὸς τὴν ἁμαρτία ὑπάρχει μέσα μας καὶ μᾶς ὁδηγεῖ σὲ πράξεις ποὺ δὲν θέλουμε νὰ κάνουμε.
 Γι᾿ αὐτὸ παρακαλοῦμε τὸν Θεὸ νὰ μᾶς σκεπάζει μὲ τὴ Χάρι Του, ὥστε καμιὰ ἁμαρτωλὴ ἐπιθυμία νὰ μὴ μᾶς ἑλκύει. Νὰ μᾶς δίνει τὴ δύναμη νὰ νικοῦμε τοὺς πειρασμούς, νὰ διώχνουμε τὶς προσβολὲς τοῦ Πονηροῦ καὶ νὰ γεμίζουμε μὲ τὴ δική Του παρουσία ὅλη τὴ ζωή μας.
Ἡ κάθε ἡμέρα εἶναι δῶρο τοῦ Θεοῦ στὸν καθένα μας καὶ καθὼς περνᾶ, μᾶς φέρνει ὅλο καὶ πιὸ κοντὰ στὸ τέλος τῆς ζωῆς μας. Σὲ μᾶς ἀπομένει πῶς θὰ χρησιμοποιήσουμε, πῶς θὰ περάσουμε τὴν κάθε μας ἡμέρα.

Κύριε, χάρισέ μας καὶ αὐτὴν καὶ κάθε ἡμέρα «τελείαν, ἁγίαν, εἰρηνικὴν καὶ ἀναμάρτητον».

Όταν λες: «Κύριε Ιησού Χριστέ» τρέμει όλη η κόλαση, μόνο να την λες από την καρδιά σου!

 Γέροντας Κλεόπας Ηλίε

"Δεν μπορεί να σε αλλάξει κανείς, όταν στην καρδιά σου έχεις τον Χριστό. Αλλά πρέπει να είσαι σε κάποιο βαθμό της εσωτερικής προσευχής. Όταν λες: «Κύριε Ιησού Χριστέ» τρέμει όλη η κόλαση, μόνο να την λες από την καρδιά σου!"

Κυριακή, 16 Φεβρουαρίου 2020

Μόνο οι Άγιοι του Θεού αγάπησαν τον άνθρωπο...


...Τα γεγονότα είναι καθαρά. Στη γη κανένας δεν αγάπησε τον άνθρωπο. Κανένας κοσμικός Ηγεμόνας και κανένας σοφός. Γιατί οι μεν πρώτοι ανέκαθεν χρησιμοποιούσαν τον άνθρωπο σαν πρώτη ύλη για τις φιλοδοξίες τους και οι δεύτεροι ανέκαθεν τον κοίταζαν από την έδρα της αυθεντίας τους. Μόνο οι Άγιοι του Θεού αγάπησαν τον άνθρωπο κι ευτύχησαν να γίνουν ζωντανές πηγές Αγάπης....
Άρης Ζεπάτος - ''Ποιός είμαι εγώ; Η τρίτη γέννηση'', Εκδόσεις Αρμός.

Ἅγιος Νικόλαος Πατριάρχης Γεωργίας(+18 Φεβρουαρίου)

 Ο Άγιος Νικόλαος(Μπατονισβίλι) ήταν γιός του Λεβάν του Α',βασιλιά του Κακχέτι(1520-1574). Έζησε κατά την διάρκεια των περσικών επιδρομών στην ανατολική Γεωργία. Ο νεαρός πρίγκηπας επέλεξε τον μοναχικό βίο και βοήθησε με γενναιότητα τον μεγαλύτερο αδελφό του βασιλία Αλέξανδρο τον Β'(1574-1605).
Παρ'όλη την βασιλική του καταγωγή προτίμησε τον ελαφρύ ζυγό του Χριστού από την εγκόσμια δόξα και χλιδή.
Τα σωζόμενα γεωργιανά χειρόγραφα των Καρτλίς Τσχόβρεμπα αναφέρουν ως ημερομηνία της ενθρόνισής του στον Πατριαρχικό θρόνο την 28η Φεβρουαρίου 1584.
Απεδείχθη ένας εξαιρετικός πνευματικός ηγέτης για τον γεωργιανό λαό. Προσπάθησε να φυτέψει τον σπόρο της χριστιανικής αγάπης μεταξύ των λαών που είχαν την ίδια πίστη.
Αλληλογραφούσε με τον άγιο πατριάρχη Ρωσίας Ιώβ(1586-1590) και του έστειλε ως δώρο και ένα άλογο. Επίσης δώρησε και ένα δερματόδετο εικονογραφημένο χειρόγραφο του Ευαγγελίου το οποίο είχε αντιγραφεί στον ναό της Παναγίας στο Μετέκχι
Ο φημισμένος ιστορικός του 18ου αιώνα Αρχιεπίσκοπος Τιμόθεος(Γκαμπασβίλι),στο Χρονικό των προσκυνημάτων του αναφέρει ότι υπήρχε μία εικόνα του Καθολικού Πατριάρχη πάσης Γεωργίας Νικολάου στην Μονή Ιβήρων
Η μνήμη του τιμάται στις 18 Φεβρουαρίου.

Σάββατο, 15 Φεβρουαρίου 2020

Θυσία εσπερινή


 Σχεδόν μια μέρα ταξίδι. Ο δρόμος κακοτραχαλος, τα στομάχια μας σφιγμένα. Οι αντοχές ελάχιστες. Άφιξη σε ένα από τα πιο απομακρυσμένα χωριά της περιοχής. Ένιωσα τόσο μικρός για την όλη κούρασή μου. Η λαχτάρα αυτών των ανθρώπων, τα πύρινα μάτια τους, τα διψασμένα σώματα για Θεία Κοινωνία, για μετοχή σε Αυτό που λόγω απόστασης το απολαμβάνουν μια φορά το χρόνο, ήταν αισθητά παντού.
 Μια γυναίκα έφερε ένα κακοζυμωμένο, ανισόπεδο, πρόσφορο, το οποίο όμως ήταν ότι πιο σπουδαίο θα προσκόμιζα ποτέ. Το αλεύρι άγνωστο στην περιοχή, κι όμως βρήκε, το νερό δυσεύρετο, είδος πολυτελείας, κι όμως βρήκε καθαρό. Ένα παιδί διυλίζει το λασπόνερο μιας λακούβας με αλλεπάλληλα στρώματα από ύφασμα. Ελάχιστα θολό, εξαιρετικά καλύτερο από ότι πίνουν.
Βουρκωνω, αυτοί οι άνθρωποι προσφέρουν πραγματικά το καλύτερο στον Βασιλέα των όλων, από το υστέρημά τους, εγώ τι κάνω.
Ευλογητός ο Θεός... Σύντομος Όρθρος και αμέσως Θεία Λειτουργία. Το φως γύρω λιγοστεύει, το να θερμανει κάνεις νερό για το ζέον, αχρείαστο μια και η θερμοκρασία περιβάλλοντος είναι πάνω από 50 βαθμούς. Μετάληψη, Απόλυση και αντίδωρο στο σκοτάδι. Δεν διέκρινα πολλά πάρα μόνο υγρά μάτια και κόμπους από δάκρυα.

Μόνο κάνε την αρχή! (Κυριακή Ασώτου)

Αγ.Ιουστίνος (Πόποβιτς)
Αποτέλεσμα εικόνας για fiul risipitor
  Ιδού ευαγγέλιο που αφορά στο νου και το σώμα του καθενός μας. Είναι το ευαγγέλιο της ευσπλαχνίας. Είναι η θαυμαστή παραβολή του Σωτήρος, στην οποία απεικονίζεται ολόκληρη η ζωή μας. Η δική μου, η δική σου, του καθενός ανθρωπίνου όντος επάνω στην γη. Όλους τους αφορά το σημερινό άγιο Ευαγγέλιο. Όλους. Ο άνθρωπος! Αυτός ο θεϊκός πλούτος επάνω στην γη! Κύτταξε το σώμα του, το μάτι, το αυτί, την γλώσσα. Τι θαυμαστός πλούτος. Το μάτι! Υπάρχει τίποτε πιο τέλειο που να ημπορή ο άνθρωπος να επινοήση σ’ αυτόν τον κόσμο; Κι όμως, το μάτι αυτό το εδημιούργησε ο Κύριος, όπως και την ψυχή και το σώμα. Η ψυχή μάλιστα είναι ολόκληρη εξ ουρανού. Οποίος πλούτος! Το σώμα! Θαυμαστός θείος πλούτος που σου δόθηκε για την αιωνιότητα και όχι μόνο για την πρόσκαιρη αυτή γήινη ζωή. Και ψυχή δοσμένη για την αιωνιότητα.

 Ακούσατε τι ευαγγελίζεται ο Άγιος Απόστολος Παύλος σήμερα. «Το δε σώμα τω Κυρίω» (Α΄ Κορ. 6, 13). Ο Κύριος έπλασε το ανθρώπινο σώμα για την αιώνια ζωή, για την αθανασία, για την καθαρότητα. Το έπλασε για την αιώνια αλήθεια, για την αιώνια δικαιοσύνη και για την αιώνια αγάπη: όπως το σώμα, έτσι και την ψυχή. Όλα αυτά είναι δώρα του Θεού, ανεκδιήγητα και μεγάλα και πλούσια, και –το πιο σπουδαίο– αθάνατα και αιώνια δώρα του Θεού. Εμείς όμως οι άνθρωποι τι κάνομε μ’ όλα αυτά τα δώρα; Τι οικοδομούμε με αυτά; Παραδίδουμε το σώμα στις ηδονές και στα πάθη αυτού του κόσμου, και την ψυχή στους ακαθάρτους λογισμούς, τις ακάθαρτες επιθυμίες, τις ακάθαρτες ηδονές. Δια των αμαρτιών και η ψυχή και το σώμα απομακρύνονται από τον Θεό, φεύγουν από το Θεό, φεύγουν «εις χώραν μακράν». Τίνος είναι αυτή η «μακρυνή χώρα;»

 Ακούσατε που ο άσωτος υιός βόσκει χοίρους. Στην χώρα του διαβόλου. Στην χώρα, όπου ο διάβολος έχει εξουσία πάνω στον άνθρωπο δια των παθών, δια των αμαρτιών, και τον κρατάει σε φρικτή τρέλλα, στον παραλογισμό και την παραφροσύνη. Λοιπόν, η αμαρτία; Κάθε αμαρτία είναι τρέλλα. Και ο άνθρωπος θα είναι πάντα μέσα σ’ αυτή την τρέλλα, μέχρις ότου συναντηθή με τον Κύριο Ιησού Χριστό. Και θα συναντηθή με την μετάνοια. Ακούσατε πως ο άσωτος υιός,

Αποστολικό ανάγνωσμα Κυριακής Ασώτου


Του Πρωτοσυγκέλλου της Ι.Μ. Φωκίδος, Γέροντος Νεκταρίου Μουλατσιώτη
Αποτέλεσμα εικόνας για prodigal son

Μην αμαρτάνετε με το σώμα σας, μήτε με το πνεύμα σας, διότι είστε ναός του Αγίου Πνεύματος»
Αγαπητοί μου αδελφοί.
Σήμερα στους ιερούς ναούς μας διαβάστηκε η παραβολή του ασώτου υιού.
Θέλοντας ο Κύριός μας να φέρει κοντά Του όλους τους ανθρώπους, και να τους βοηθήσει δείχνοντάς τους το δρόμο προς τη σωτηρία, αφηγείται την ανωτέρω παραβολή. Σ’ αυτήν ξεκάθαρα μας περιγράφει ποιος είναι ο αμαρτωλός άνθρωπος, τον οποίο ονομάζει άσωτο, διότι δεν δέχεται τη σωτηρία του.

 Άσωτος λοιπόν είναι εκείνος ο άνθρωπος που απομακρύνθηκε από τον Θεό και έχασε όλα τα χαρίσματα με τα οποία Εκείνος τον έντυσε, σπαταλώντας τα μέσα στην αμαρτία. Μας αναφέρει ο Κύριος ότι αφού πέταξε από πάνω του όλες τις αρετές, τελικά έφτασε στο βούρκο, εκεί που επιβιώνουν και κυλιούνται τα γουρούνια. Με τα γουρούνια εικονίζονται οι δαίμονες, που οδηγούν τον άνθρωπο στην απώλεια και την καταστροφή.

 Ευτυχώς όμως, όπως μας αναφέρει ο Κύριός μας στην παραβολή, ο άνθρωπος αυτός ήλθε τελικά σε συναίσθηση. Ήλθε σε επίγνωση της κατάστασής του και επέστρεψε κοντά στον Θεό ζητώντας του ταπεινά συγγνώμη. Ο δε Θεός, ως Θεός της αγάπης, τον αγκάλιασε και του φόρεσε όπως αναφέρει το Ευαγγέλιο, την “στολή την πρώτη”, δηλαδή τον έντυσε ξανά με τις αρετές του Αγίου Πνεύματος, τις οποίες είχε αρνηθεί, σπαταλώντας ασώτως τα χαρίσματά του. Αποκαταστάθηκε δηλαδή, αφού πρώτα διά του μυστηρίου της μετανοίας των δακρύων και της εξομολογήσεως καθάρισε την ψυχή και το σώμα του.

Αδελφοί μου.
  Ο Κύριός μας έντυσε τον άνθρωπο με τις αρετές του Αγίου Πνεύματος, κάνοντας

Πως να αισθανθείς Εκείνον Πατέρα όταν δεν νιώθεις τον άλλον αδελφό σου;


 Πως να αισθανθείς Εκείνον Πατέρα όταν δεν νιώθεις τον άλλον αδελφό σου;
Πολύ απλά,ειλικρινά κι αληθινά!


Αποτέλεσμα εικόνας για prodigal son
(Μ΄ αφορμή την παραβολή του Ασώτου Υιού)

Την στιγμή ἀκριβῶς που ὁ Ἐπίσκοπος τον προσαγόρευε ''Ἄξιος'' ἕνας δυνατός σεισμός τράνταξε συθέμελα την Ἐκκλησία

Από τον βίο του Αγίου Ανθίμου της Χίου
Η εικόνα ίσως περιέχει: ένα ή περισσότερα άτομα 

Ὁ Ἄνθιμος διακρινόταν γιὰ τὴν εὐφυΐα του. Ἄν ὑποβαλλόταν σὲ σύντομη ἀγωγή, εὔκολα θὰ μποροῦσε νὰ γίνει ἐκλεκτὸς ἱερουργός, καὶ σπάνιος πνευματικός. Ἀπὸ Θεία Οἰκονομία πῆγε στὸ Ἀδραμύττι τῆς Σμύρνης τοὺς πρώτους μῆνες τοῦ 1910 γιὰ νὰ μάθει τὰ πρῶτα γράμματα. Ἡ πρώτη ἐξαδέλφη του ποὺ ὀνομαζόταν Λουκία Διοματάρη, ἀνέλαβε νὰ τὸν βοηθήσει. Στὸ Ἀδραμύττι, ὁ σύζυγος τῆς Λουκίας, ὁ προύχοντας Στέφανος Διοματάρης, βάλθηκε νὰ τοῦ μάθει γράμματα γιὰ νὰ μπορεῖ νὰ διαβάζει τὸ Εὐαγγέλιο. Δάσκαλό του προσέλαβε τὸν ἔμπειρο καὶ σοφὸ Καρακατσάνη γιὰ νὰ τὸν προχωρήσει γρήγορα. Ἡ προετοιμασία κράτησε ἀρκετοὺς μῆνες. Ἔπειτα, ἡ οἰκογένεια Διοματάρη καὶ ὁ Ἄνθιμος ἀναχώρησαν γιὰ τὴν Σμύρνη. Μὲ ἐντολὴ τοῦ Μητροπολίτη Ἐφέσου, ὁ μοναχὸς Ἄνθιμος χειροτονήθηκε στὴν Σμύρνη ἱερέας, ἀπὸ τὸν βοηθὸ Ἐπίσκοπο Δηλανᾶ.

Τὴν στιγμὴ ἀκριβῶς ποὺ ὁ Ἐπίσκοπος τὸν προσαγόρευε Ἄξιος, καὶ τὸ ἐκκλησίασμα ἀπαντοῦσε Ἄξιος, ἕνας δυνατὸς σεισμὸς τράνταξε συθέμελα τὴν Ἐκκλησία καὶ τὴν εὐρύτερη περιοχή.

Παναγία μου· ἦταν ἡ ἰαχὴ ποὺ ἀκούστηκε ἀπὸ τοὺς πιστοὺς καὶ ὅλοι σταυροκοπήθηκαν τρομαγμένοι. Ὁ οὐρανὸς ξαφνικὰ μαύρισε καὶ τὸ σύμπαν ἀναστατώθηκε. Βροντές, ἀστραπὲς καὶ κατακλυσμός. Καὶ τότε πάλι ἀκούστηκε ἀπὸ τοὺς πιστούς· Παναγία μου.

Μὲ τὴν ταλάντωση τῶν καντηλιῶν ἀπὸ τὸν σεισμό, μιὰ καντήλα ἔπεσε μπροστὰ στὰ πόδια του πρὶν ἀπὸ λίγο χειροτονηθέντος Ἄνθιμου. Ἀμέσως σταμάτησαν ὅλα. Τὴν κοσμοχαλιασιὰ διαδέχθηκε σιωπηλὴ γαλήνη ἐνῷ ὁ Ἄνθιμος ἔκλαιγε. Ὁ Θεὸς ἐπιδοκίμασε τὴν χειροτονία τοῦ Ἱερέα πλέον Ἄνθιμου μὲ θαυμαστὸ τρόπο καὶ τὸν ὅπλισε μὲ τὴν θαυματουργική του δύναμη.

Παρασκευή, 14 Φεβρουαρίου 2020

Οι δέκα «οφθαλμοί» του ανθρώπου. (Αγ. Ιουστίνου Πόποβιτς)

Αγ. Ιουστίνου (Πόποβιτς)
Αποτέλεσμα εικόνας για ochii sufletului
 Γίνεται κατανοητό, ότι το ανθρώπινο πνεύμα δεν είναι ένα αυτόματο και νεκρό μηχάνημα, με το οποίο το Άγιο Πνεύμα ενεργεί και πράττει, αλλά ζωντανός συνεργάτης του Αγίου Πνεύματος. Με την επίδραση του Αγίου Πνεύματος όλος ο άνθρωπος μετατρέπεται σε «πράξη», «ενέργεια». Και με την βοήθεια των αγίων αρετών μετατρέπει τις «Θεοκεχαριτωμένες» δυνάμεις του Αγίου Πνεύματος σε δικές του δυνάμεις. Τις μεταφέρει σε κάθε «συστατικό» της υπάρξεώς του, τις εκχέει σ’ ολόκληρο τον εαυτό του και αυτές συμμετέχουν σε όλες τις σκέψεις του (του ανθρώπου δηλ.), σε όλα τα αισθήματά του, στις θελήσεις του, στις ενέργειές του και σε όλους τους λόγους του. Με μία λέξη, στην ολόπλευρη ζωή του.

 Γι’ αυτό με την ευλογία, με τη χάρη του Αγίου Πνεύματος ο άνθρωπος καθαρίζει από την αμαρτία, ανανεώνει, ανακαινουργώνει, αγιάζει, αγιοποιεί, μεταμορφώνει όλα τα όργανα του πνεύματός του, όργανα επίγνωσης και αισθήσεως: καρδιά, νου, ψυχή, θέλημα, έτσι ώστε αυτά μπορούν πλέον να μη υποκύπτουν στην αμαρτία, να εξουδετερώνουν το σκοτάδι της αμαρτίας, μπορούν πλέον να μη ναρκώνονται από την παράλυση του -οιουδήποτε-πάθους, από την παράλυση των παθών και να προσβλέπουν σε όλα τα θεϊκά αγαθά, τα οποία προσφέρει, δίνει σε μας ο φιλάνθρωπος Κύριος Ιησούς Χριστός. 

 Αυτό το μυστήριο μας αποκαλύπτει ο «περίφροντις» (αυτός που φροντίζει πολύ ) για την σωτηρία μας Απόστολος, προσευχόμενος στον Θεό για τους χριστιανούς, για καθαρή καρδιά, για καρδιά «αποκαθαρμένη», «εξαγιασμένη» και «πεφωτι­σμένη» με την χάρη του Αγίου Πνεύματος. 
«Πεφωτισμέ­νους τους οφθαλμούς της καρδίας υμών, εις το ειδέναι υ­μάς τις εστίν, η ελπίς της κλήσεως αυτού, και τις ο πλού­τος της δόξης της κληρονομιάς αυτού εν τοις αγίοις, και τί το υπερβάλλον μέγεθος της δυνάμεως αυτού εις ημάς τους πιστεύοντας κατά την ενέργειαν του κράτους της ισχύος αυτού».
Οφθαλμοί της καρδιάς είναι η πίστη. Γιατί η πίστη γίνεται το «βλέμμα» της ψυχής μας. «Βλέμμα» το οποίο βλέπει τον «μη ορώμενον» και το «μη δρώμενο». Βλέπει τον αόρατο Θεό στον ορατό άνθρωπο Ιησού, βλέπει τις αναρίθμητες «αόρατες» κεχαριτωμένες δυνάμεις Του, οι οποίες με την εκκλησία οικοδομούν την σωτηρία των ανθρώπων, του κόσμου, των δημιουργημάτων: και την δική μου σωτηρία και την δική σου και όλων των δικαίων, αλλά και όλων των αμαρτωλών (που έχουν καλή προαίρεση και την εκφράζουν με την μετάνοια).

 Γι’ αυτό και εμείς, διαμέσου αυτού του γήινου κόσμου και διαμέσου όλων «των κόσμων» γενικά, «διά πίστεως περιπατούμεν, ου διά είδους» (Β΄ Κορινθ. 5,7), «διά πίστεως», η οποία είναι το «βλέμμα» της ψυχής μας, της «κεχαριτωμένης», της «εξαγιασμένης», της «μεταμορφω­μένης» ψυχής μας. 

 Σε μας η χριστιανική πίστη είναι κάτι το μοναδικό, είναι ο πρώτος αθάνατος και ο «παν-ορών» οφθαλμός της «εν χάριτι» ευρισκομένης ψυχής μας, η αγάπη είναι ο δεύτερος οφθαλμός, η προσευχή ο τρίτος, η ελπίδα ο τέταρτος, η νηστεία ο