Ναός Αγίας Άννας στο Ανισαράκι Κανδάνου και η σπάνια τοιχογραφία

Ο ναός της Αγίας Άννας βρίσκεται στο Ανισαράκι Κανδάνου και αποτελεί μια από τις σημαντικότερες Βυζαντινές Εκκλησίες της Κρήτης, καθώς φέρει πολύ σπουδαίες τοιχογραφίες δύο φάσεων. Το ανατολικό μέρος του ναού τοιχογραφήθκε κατά το πρώτο μισό του 14ου αιώνα από λαϊκότροπο αγιογράφο, ενώ το δυτικό κατά την περίοδο 1457-1462, όπως αναφέρεται στην αντίστοιχη επιγραφή.

Το τέμπλο είναι κτιστό και τοιχογραφημένο. Στην είσοδο της υπάρχει μια εικόνα με την Αγία Άννα να θηλάζει την Παναγία, πολύ σπάνια παγκοσμίως.

Η  Αγία Άννα θηλάζει την κόρη της την Παναγία.

Το εικονογραφικό πρόγραμμα του κεντρικού ναού περιλαμβάνει σκηνές αγίων στα χαμηλά και από τον ευαγγελικό και μαριολογικό κύκλο στην καμάρα. Ο δυτικός τοίχος διακοσμείται με τη μεγάλη παράσταση της Δευτέρας Παρουσίας, όπου ξεχωρίζει η αναπαράσταση της Θάλασσας και της Γης που αποδίδουν τους νεκρούς. Το εικονογραφικό πρόγραμμα στο ιερό βήμα περιλαμβάνει την Παναγία ανάμεσα σε δύο αρχαγγέλους στο τεταρτοσφαίριο, την Κοινωνία των Αποστόλων και συλλειτουργούντες ιεράρχες στον κύλινδρο.

Περισσότερες τοιχογραφίες Εδώ και Εδώ

Η εκκλησία της Αγίας Παρασκευής στο χωριό Γεροσκήπου με τις εκπληκτικές τοιχογραφίες

Η εκκλησία της Αγίας Παρασκευής βρίσκεται στο χωριό Γεροσκήπου, 3,5 χιλιόμετρα ανατολικά της Πάφου. Πρόκειται για ένα εξαιρετικά σημαντικό δείγμα Βυζαντινής αρχιτεκτονικής, που χρονολογείται στον 9ο αιώνα. Δεν έχει εξακριβωθεί κατά πόσο ο ναός αυτός είναι κτισμένος πάνω σε κατάλοιπα αρχαίου ναού της Αφροδίτης. Σύμφωνα με την παράδοση, το όνομα Γεροσκήπου το πήρε από τους ιερούς κήπους της θεάς, που υπήρχαν νότια του χωριού, προς τη θάλασσα, στο σημείο όπου οι προσκυνητές ξεκινούσαν για το ιερό της Παλαιπάφου. Είναι πιθανόν, παλαιότερα ο ναός να ήταν αφιερωμένος στον Τίμιο Σταυρό. Σήμερα όμως, η εκκλησία είναι αφιερωμένη στη μάρτυρα του Χριστιανισμού, Αγία Παρασκευή.

Ο αρχιτεκτονικός τύπος του ναού ανήκει στην κατηγορία της τρίκλιτης θολωτής βασιλικής, με πέντε τρούλους. Οι τρεις μεγαλύτεροι τρούλοι βρίσκονται πάνω από το κεντρικό κλίτος και οι δύο μικρότεροι στο μέσον των πλαγίων κλιτών, βόρεια και νότια του κεντρικού τρούλου του μεσαίου κλίτους. Εξωτερικά ο ναός ομοιάζει με τον ναό των Αγίων Βαρνάβα και Ιλαρίωνος στην Περιστερώνα ενώ έχει κάποια κοινά στοιχεία με τους ναούς Αποστόλου Βαρνάβα κοντά στη Σαλαμίνα και του Αγίου Λαζάρου στη Λάρνακα.

Στο νοτιοανατολικό άκρο της εκκλησίας είναι προσαρτημένο ένα μικρό τετράκογχο που καλύπτεται με τρουλίσκο. Τα τετράκογχα ήταν διαδεδομένα κατά την παλαιοχριστιανική περίοδο και χρησίμευαν είτε σαν μαρτύρια είτε σαν βαπτιστήρια. Ο δυτικός τοίχος της εκκλησίας γκρεμίστηκε για να επεκταθεί ο ναός, πιθανόν τον 19ο αιώνα. Οι αρχικές εισόδοι του ναού πρέπει να βρίσκονταν στο δυτικό τοίχο.

Η εκκλησία της Αγίας Παρασκευής, είναι τοιχογραφημένη εσωτερικά με έργα που χρονολογούνται σε διάφορες περιόδους, από τον 8ο-9ο, 10ο, 12ο μέχρι τον 15ο αιώνα.

Στο εκκλησάκι των Αγίων Αναργύρων στην Αμοργό

Στο εκκλησάκι των Αγίων Αναργύρων στα Κατάπολα της Αμοργού.

πηγή

Η εκκλησία της Παναγίας στην Άρνη -ΑΝΔΡΟΣ

Η εκκλησία της Παναγίας στην Άρνη -ΑΝΔΡΟΣ

Οι άγγελοι της βυζαντινής κληρονομιάς Οι συγγένειες και οι διαφορές των ψηφιδωτών της Μονής της Χώρας και των Αγίων Αποστόλων στη Θεσσαλονίκη

Οι συγγένειες και οι διαφορές των ψηφιδωτών της Μονής της Χώρας και των Αγίων Αποστόλων στη Θεσσαλονίκη

Oλόσωμος άγγελος από τη μονή της Χώρας και δεξιά από τον ναό των Αγίων Αποστόλων.

https://www.kathimerini.gr/culture/562876024/oi-aggeloi-tis-vyzantinis-klironomias/

Νύχτα στον χιονισμένο Άγιο Ιωάννη (Θεολόγο) του Κανεό, Οχρίδα

 Νύχτα στον χιονισμένο Άγιο Ιωάννη (Θεολόγο) του Κανεό, Οχρίδα (Ohrid), Σκόπια
 Η εκκλησία του Αγίου Ιωάννη του Κανεό είναι ένα εξαιρετικό δείγμα της λεγόμενης "Παλαιολόγειας Αναγέννησης" στα τέλη του 13ου αιώνα, και είναι κτισμένη σε μια ξεχωριστή τοποθεσία, σ' έναν βράχο πάνω από τη λίμνη.

  Η προσέγγισή της γίνεται, είτε μέσω ενός πλακόστρωτου μονοπατιού είτε με βάρκα κατά μήκος των ακτών της λίμνης. 

 Η πανοραμική θέα της λίμνης από την εκκλησία του Αγίου Ιωάννη Κανεο αποτελεί ένα ισχυρό κίνητρο για να επισκεφθεί κανείς τον συγκεκριμένο θρησκευτικό χώρο της Οχρίδας, που οικοδομήθηκε το 1270.
Είναι από τα πιο εμβληματικά και φωτογραφημένα τοποσημα των Βαλκανίων.

πηγή

To εκκλησάκι των Αγίων Επτά Παίδων των εν Εφέσω στο Κάστρο της Σίφνου

To εκκλησάκι των Αγίων Επτά Μαρτύρων ( Αγίων Επτά Παίδων των εν Εφέσω ) στο Κάστρο της Σίφνου.

Πηγή ''Σιφναϊκά Νέα'' 

Ο Ναός των Αγίων Αντωνίου και Ανδρέου στην πόλη της Κέρκυρας.

  Βρίσκεται στην οδό Νικηφόρου Θεοτόκη 115, πρώην Calle delle Erbe o dei Mercanti, και όπως αναφέρουν σωζόμενα έγγραφα ‘’Εν τω εμπορίω των Κορυφών και εν τη Σπηλαία’’ είναι ο αρχαιότερος Ναός της Βενετσιάνικης Πόλης. 

  Κτίστηκε πριν το 1400 και το 1438 ο Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Ιωσήφ Β’ με την ακολουθία του και ο Αυτοκράτορας του Βυζαντίου Ιωάννης Η’ ο Παλαιολόγος πηγαίνοντας προς Ιταλία για να λάβουν μέρος στην Σύνοδο της Φλωρεντίας στάθμευσαν στην Κέρκυρα. Στο διάστημα της παραμονής τους, στην γιορτή του Αγίου Αντωνίου ο πατριάρχης λειτούργησε στην εκκλησία μετά από παράκληση του Μεγάλου Πρωτοπαπά Μιχαήλ Κλέκη όπου έγινε και Δέηση για την Σωτηρία της Βασιλίδας των πόλεων.
 Η εκκλησία ανοικοδομήθηκε το 1753 και άλλαξε ριζικά όψη.

Το τέμπλο της κατασκευάστηκε από τον Κερκυραίο αρχιτέκτονα και γλύπτη Αλέξανδρο Τριβώλη-Πιέρρη από μάρμαρο Καρράρας και είναι το ωραιότερο από όλες της εκκλησίες της Ελλάδας. Ένα αληθινό κομψοτέχνημα. Δαπανήθηκαν για αυτό 2.110 δουκάτα.

Οι μεγάλες εικόνες του ναού είναι Βυζαντινής τεχνοτροπίας και απεικονίζουν σκηνές από την Αποκάλυψη του Ιωάννου.

Οι παλιοί Κορφιάτες έλεγαν ότι το βράδυ της Γιορτής Του ο Αγ'Αντώνης μοίραζε κάπες στους αναμένοντας έξω από την Εκκλησία πιστούς λόγω του δυνατού κρύου.

Το όμορφο εκκλησάκι του Αγίου Βασιλείου στη Σύμη

IΣΩΣ ΤΟ ΩΡΑΙΟΤΕΡΟ ΕΚΚΛΗΣΑΚΙ του Αγίου Βασιλείου βρίσκεται σε αυτήν την ερημική τοποθεσία της Σύμης...

πηγή

Στην Παναγία την Θεοσκέπαστη...

  Με θέα που κόβει την ανάσα, το παρεκκλήσι της Παναγίας της Θεοσκέπαστης είναι χτισμένο στη δυτική άκρη του βράχου του Σκάρου στο Ημεροβίγλι της Σαντορίνης.

  Αποτελεί το μοναδικό κτίσμα που υπάρχει σήμερα στον Σκάρο και εορτάζει κάθε χρόνο στις 26 Δεκεμβρίου. 

  Η ασύγκριτη ομορφιά του ενέπνευσε τον Ηλία Βενέζη να γράψει ένα διήγημα αφιερωμένο στην Παναγία μας και στο εκκλησάκι αυτό του βράχου της Καλντέρας…

Η Θεοσκέπαστη
Ηλία Βενέζη

[…] Άξαφνα ψίθυρος σιγονότατος, ψαλμωδία κατανυκτική, φωνή ικέτις, μπερδεύοντας με τη φωνή της ερημίας και της θαλάσσης, έφτασε στ’ αυτιά μας. Xείλη γυναικεία έψελναν ύμνους χριστιανικούς. Kάτω απ’ τα ερείπια του κάστρου των Φράγκων, η ταπεινή μελωδία της Oρθοδοξίας, βεβαίωση της συνέχειας, τι συγκίνηση που ήταν!

Ο σπηλαιώδης ναός του Αγίου Σπυρίδωνος στο Ρέθυμνο

Στη δυτική πλευρά του επιβλητικού κάστρου της Φορτέτσας στο Ρέθυμνο και πάνω από τη θάλασσα βρίσκεται ο σπηλαιώδης ναός του Αγίου Σπυρίδωνος 

  Ο ναός χρονολογείται στον ύστερο 16ο αιώνα και αποτελεί έναν από τους παλαιότερους ναούς της πόλης του Ρεθύμνου που διασώζονται. Στο σημείο του ευρύχωρου ναού οδηγούν σκαλοπάτια από τον κεντρικό δρόμο και στο εσωτερικό υπάρχει ξυλόγλυπτο τέμπλο. Ο ναός θεωρείται προστάτης της των κτιστών και των ναυτικών.

  Η περιοχή είναι γνωστή ως Σκίερο από το μικρό ναυπηγείο (squero), όπου πραγματοποιούνταν οι βασικές εργασίες στα πλοία των Ενετών, πριν συνεχιστούν στο Ενετικό λιμάνι της πόλης. 

  Αναφορά στο ναό γίνεται για πρώτη φορά στο έργο «Κρητικός Πόλεμος» του Μαρίνου Τζάνε Μπουνιαλή, δηλαδή τον 17ο αιώνα. Κατά την πολιορκία του Ενετικού φρουρίου από τους Οθωμανούς, ο ναός μάλλον χρησιμοποιήθηκε ως τάφρος υπονόμευσης του φρουρίου. Κατά την Οθωμανική εποχή, το ναό διαχειριζόταν οι χανούμισσες της γειτονιάς «Χαράκια», ενώ κατά την αποχώρηση των Τούρκων, πέρασε στα χέρια της Χριστιανικής κοινότητας της πόλης, η οποία τον επισκεύασε το 1902 και το 1922.

Ο περικαλλής βυζαντινός ναός του Αγίου Σπυρίδωνα στην Σηλυβρία της Ανατολικής Θράκης

  12 Δεκεμβρίου θα πανηγύριζε ο περικαλλής βυζαντινός ναός του Αγίου Σπυρίδωνα στην Σηλυβρία της Ανατολικής Θράκης. Βρισκόταν στο υψηλότερο σημείο του λόφου της πόλης, κοντά στην νοτιοανατολική γωνιά του βυζαντινού τείχους και ήταν κτίσμα του 11ου με 12ου αιώνα.

 Με χαρακτηριστικό του μεγάλου διαστάσεων τρούλλου, ήταν αγιογραφημένος από την βυζαντινή η μεταβυζαντινή περίοδο. Δυστυχώς μετά το 1922 το μνημείο κατεδαφίστηκε και στο σημείο όπου βρισκόταν ο λαμπρός ναός σήμερα υπάρχει πάρκο.
Η φωτογραφία είναι του 1903 και αποτελεί μία από τις ελάχιστες ίσως και την μοναδική απεικόνιση του μνημείου.

πηγή

Άγιος Νικόλαος Καλαρρύτων

 

Άγιος Νικόλαος στο φαράγγι Κουρταλιώτη-Ρέθυμνο

Μια πόλη της Καλαβρίας που ιδρύθηκε από τους Βυζαντινούς.

Μια πόλη της Καλαβρίας που ιδρύθηκε από τους Βυζαντινούς.
Το Γκεράτσε της Νότιας Ιταλίας ονομαζόταν στα Βυζαντινά χρόνια Ιέραξ(Γεράκι), καθώς ιδρύθηκε την Βυζαντινή εποχή από κατοίκους που προσπαθούσαν να ξεφύγουν από τις επιδρομές των Σαρακηνών.

Ο θρύλος λέει ότι στο συγκεκριμένο μέρος τους οδήγησε ένα Γεράκι και γι'αυτό έδωσαν στην νέα πόλη αυτό το όνομα.

Σήμερα σώζονται μερικά απομεινάρια της μεγάλης Βυζαντινής εκκλησίας του 10ου αιώνα εντός της Νορμανδικής εκκλησίας που χτίστηκε από πάνω. Επίσης διακριτά είναι και τα Βυζαντινά στοιχεία στο κάστρο που άρχισε να χτίζεται από τους Βυζαντινούς και ολοκληρώθηκε από τους Νορμανδούς.

Άθικτη σώζεται μια μικρή Βυζαντινή εκκλησία του 10ου αιώνα που ονομάζεται San Giovanello (μικρός Άγιος Ιωάννης)

πηγή

Ο ναός των Ταξιαρχών στην Κωστάνιανη Δωδώνης.Ο αρχαιότερος βυζαντινός ναός του νομού Ιωαννίνων

Ο Βυζαντινός ναός των Ταξιαρχών βρίσκεται στην Κωστάνιανη Δωδώνης. Ο Ναός των Ταξιαρχών κτίστηκε το δεύτερο μισό του 13ου αιώνα, την εποχή του Δεσποτάτου της Ηπείρου και αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα της αρχιτεκτονικής της εποχής. Είναι ο αρχαιότερος βυζαντινός ναός του νομού Ιωαννίνων. Ιστορικά στοιχεία για την ίδρυση και την λειτουργία του ναού δεν σώζονται. Ωστόσο ο Ναός συνδέεται με διάφορες τοπικές παραδόσεις σχετικές με τη θαυματουργή δράση του Αρχάγγελου Μιχαήλ.

Ανήκει στον αρχιτεκτονικό τύπο του τρίκλιτου σταυρεπίστεγου ναού. Χωρίζεται κατά μήκος σε τρεις παράλληλους χώρους (κλίτη). Ζεύγος ισχυρών πεσσών χωρίζει το κεντρικό από τα δύο πλάγια κλίτη. 

Στο ανατολικό τμήμα των τριών κλιτών διαμορφώνεται το ιερό με την πρόθεση στα βόρεια και το κανονικό στα νότια. Μπροστά από το χώρο του ιερού, το εγκάρσιο κλίτος τέμνει τα υπόλοιπα τρία κλίτη του ναού. Το σχήμα του Σταυρού, που σχηματίζουν σαφώς η ψηλότερα τοποθετημένη στέγη του εγκάρσιου κλίτους και η ενιαία στέγη των τριών κλιτών έδωσε την ονομασία σταυρεπίστεγος στον αρχιτεκτονικό αυτό τύπο, δημιούργημα της βυζαντινής αρχιτεκτονικής του 13 ου αιώνα. 

Ο Ναός είναι κτισμένος με αδρά λαξευμένους ασβεστόλιθους της περιοχής σε ακανόνιστες στρώσεις ανάμεσα στις οποίες παρεμβάλλονται σειρές πλίνθων. Στην νότια πλευρά του εγκάρσιου κλίτους υψώνεται το κωδωνοστάσιο, που σχηματίζει υψηλό, τυφλό αψίδωμα, ενώ στο ανώτερο τμήμα του, υπάρχει δίλοβο άνοιγμα. Στις δύο στενές πλευρές του Ναού , στην εγκάρσια καμάρα και στο κωδωνοστάσιο,

Ο τόπος που βρισκόταν ο πρώτος Μητροπολιτικός Ναός του Πολιούχου των Ιωαννίνων Αρχαγγέλου Μιχαήλ

Γιάννενα, το Φετιχιέ Τζαμί

Σε αυτόν τον χώρο και στην καλύτερη τοποθεσία των Ιωαννίνων, βρισκόταν ο πρώτος Μητροπολιτικός Ναός του Πολιούχου και Προστάτου της πόλης των Ιωαννίνων Αρχαγγέλου Μιχαήλ, κτισμένος από τον Μιχαήλ Άγγελο Δούκα Κομνηνό(1205-1215).

Το 1430 κτίστηκε δίπλα στη Μητρόπολη το πρώτο μετζήτι (ξύλινο τζαμί), με την προσωνυμία Φετιχιέ Τζαμί, δηλαδή Τζαμί της Κατάκτησης.
Το 1611 μετά το αποτυχημένο επαναστατικό κίνημα του Διονυσίου του Φιλοσόφου και την έξωση των Χριστιανών από το Κάστρο γκρεμίζεται ο Μητροπολιτικός Ναός και ανεγείρεται πέτρινο, μολυβδοσκέπαστο τζαμί.
Στα 1795 ο Αλή Πασάς το ξανακτίζει, δίνοντας την σημερινή του μορφή. Δίπλα ακριβώς βρίσκεται και ο τάφος του, ο οποίος διακρίνεται και στη φωτογραφία.
Τα μάρμαρα τα οποία είναι σήμερα στην κόχγη του τζαμιού, ήταν κάποτε στο Ιερό του Ναού.

Κάθε φορά που βλέπουμε αυτό το τζαμί, ΝΑ ΘΥΜΟΜΑΣΤΕ ότι εκεί υπήρχε ο Ναός του Αρχαγγέλου Μιχαήλ.
Σε Μνήμη αυτού του πρώτου Μητροπολιτικού Ιερού Ναού και σε Τιμή Του ως Πολιούχου των Ιωαννίνων, υπάρχει σε όλους τους Ιερούς Ναούς της πόλης εικόνα του Αρχαγγέλου Μιχαήλ απέναντι ακριβώς από τον Αρχιερατικό Θρόνο.

πηγή

Οι Ταξιάρχες στο Μοσχονήσι και το Αϊβαλί

  Δύο Ταξιάρχες από τις αλησμόνητες πατρίδες γιορτάζουν σήμερα. Ο Ναός των Παμμεγίστων Ταξιαρχών Κυδωνιών (Αϊβαλιού – Ayvalik) και ο μητροπολιτικός στο κεντρικό Μοσχονήσι (Cunda).

  Πλήθος πιστοί συνέρρεαν στη γιορτή της Σύναξης των Αρχαγγέλων Μιχαήλ και Γαβριήλ τις εποχές που οι Κυδωνίες και το απέναντι νησί, το Μοσχονήσι, κατοικούνταν σχεδόν εξ ολοκλήρου από ελληνικό πληθυσμό. Η καρδιά της Αιολίας, η αιολική γη του Βενέζη και του Κόντογλου, χτυπούσε στους παλμούς της βαθιάς πίστης των χριστιανών όλης της περιοχής και της χαράς για το αντάμωμά τους.

Παμμέγιστοι Αρχάγγελοι Μιχαήλ και Γαβριήλ Κυδωνιών
  Ο ιερός ναός των Ταξιαρχών, η πάλαι ποτέ Μητρόπολη του Αϊβαλιού, βρίσκεται στην παλαιότερη συνοικία της πόλης. Χτίστηκε πριν από την πρώτη καταστροφή της πόλης το 1821 και επισκευάστηκε το 1860. Το 1922 οι Τούρκοι την μετέτρεψαν σε αποθήκη καπνού, κι όσο και αν αυτό ακούγεται περίεργο, ήταν ακριβώς η κατάσταση αυτή που επέτρεψε να διατηρηθούν οι τοιχογραφίες και σημαντικό κομμάτι από τα ξύλινα μέρη του ναού. Ο ναός είχε συληθεί επανειλημμένα, αλλά η πρόσφατη ανακαίνισή του είναι εντυπωσιακή (αν και κραυγαλέα).

  Ο ναός χρησιμοποιείται για συναυλίες και άλλες εκδηλώσεις, όπως αυτή του Φεστιβάλ Λαδιού που τελείωσε πριν από λίγες ημέρες.

Πώς ο Άγ.Σπυρίδωνας έγινε ο προστάτης Άγιος της Ελαφονήσου

Άγιος Σπυρίδωνας στην Ελαφόνησο - Η εκκλησία δίπλα στο γεφύρι στον οικισμό της Ελαφονήσου

Στο τέλος του βόρειου τμήματος της παραλίας, ένα γραφικό γεφύρι, οδηγεί στο νησάκι πάνω στο οποίο είναι χτισμένη η εκκλησία του Αγίου Σπυρίδωνα. Δίπλα στο ναό βρίσκεται ένας ερειπωμένος ανεμόμυλος. Το γεφυράκι χτίστηκε περίπου το 1954-1955. Όταν ακόμη δεν υπήρχε το γεφύρι οι χωριανοί πατούσαν πάνω στα βράχια για να πάνε στην εκκλησία.

Η εκκλησία του Αγίου Σπυρίδωνα κτίστηκε με τη πρωτοβουλία της γνωστής Μανιάτικης οικογένειας των Γρηγοράκηδων το 1858 και ανακαινίστηκε το 1862. Μία επιγραφή γράφει: «κτήτορες Πασχάλης Γερακάρης και Φλωρούσα Δραγονίτσα σύζυγός του».

Στο τέμπλο του ναού -φτιαγμένο από πέτρα Μάλτας- βρίσκονται οι εικόνες της Παναγίας της Βρεφοκρατούσης και του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου (χρον. 1870), εικόνες του Χριστού Παντοκράτορα, του Αγίου Σπυρίδωνα, της Σύναξης των Αρχαγγέλων (χρον. 1882) και η εικόνα του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου (1882). Στο Ιερό του Ναού, φυλάσσεται εικόνα με παραστάσεις πολλών Αγίων (σε 5 ζώνες) λαϊκής τεχνοτροπίας του 18ου αιώνα και μεγάλη εικόνα του Αγίου Σπυρίδωνος με την υπογραφή: «Αναστ. Γιάννουκλας έγραψεν. Εν Καλάμαις 1926». Επίσης εικόνα του Αγ. Γεωργίου του δρακοντοκτόνου (διάστ. 1,60 Χ 0,775μ.) που παρουσιάζει ιστορικό ενδιαφέρον. Ζωγραφίστηκε στη Μικρά Ασία το 1921 από όπου “διεσώθη... ως ενθύμιο εγκαταλείψεως της Μ. Ασίας”, όπως αναγράφεται στην επιγραφή.

Λέγεται ότι ο ίδιος ο Άγιος επέβαλε την παρουσία του στο νησί και το σημείο ανοικοδόμησης του ναού. Η ιστορία έχει ως εξής: 

Το εκκλησάκι του Αγίου Ερμογένη στην Λέσβο