Λίγο το'χεις να σου πει ένας Άγιος ότι τον ξέχασες;

"Όσες φορές θυμάμαι ή ακούω αυτή τη φράση, μου έρχεται ευθυμία και γελώ με τον μπάρμπα-Νίκο, τον συνταξιούχο εργάτη ενός προπολεμικού εργοστασίου, κάπου εκεί στη Δραπετσώνα του Πειραιά.
Ο μπάρμπα-Νίκος με τα γυαλιά, που έχουν τους παλιούς χοντρούς φακούς και τα φορά από 20 χρόνια που είχε κάνει εγχείρηση καταρράχτη, με καθόλου μαλλιά σχεδόν στην κεφαλή του, στις συζητήσεις του, στις προσευχές του, τον Άγιο Ιωάννη το Ρώσσο τον λέει φίλο και φίλο τον έχει!
Είναι παιδική η απλότητά του και η αφέλειά του!

"Ήρθα πάλι και φέτος, πάτερ, ήρθα να χαιρετίσω τον φίλο μου!
Ά! δεν μπορώ, πρέπει να του φέρω κεράκι στη γιορτή του, είναι φίλος μου!
Είμαστε χρόνια φίλοι!
Και πως να μην είμαστε, αφού δεν μου χαλάει χατήρι – ό,τι του ζητήσω αμέσως μου το κάνει!
Φίλος ε;"

Να, που ο μπάρμπα-Νίκος, μια μέρα ήρθε στενοχωρημένος και βαρύθυμος.
Μπαίνει στην Εκκλησία, δεν μας χαιρετά και πηγαίνει κατ’ ευθείαν στον φίλο του τον Όσιο Ιωάννη "να τα πούνε", όπως πάντα έλεγε.
Τελείωσε και πολύ λυπημένος μας είπε:
-Τι τα θέλετε, σήμερα έχω μεγάλη στενοχώρια και τι λέω σήμερα, από χθες το πρωί.
Χθες, κατά τις δέκα το πρωί αγόρασα μια μικρή συκωταριά αρνίσια, είπα στην κυρά μου να την βάλει στο τηγάνι και ΄γώ πετάχθηκα στο παντοπωλείο να αγοράσω λίγη βαρελίσια ρετσίνα.
Καλός μεζές βλέπεις η συκωταριά.

Στο φανάρι που σταμάτησα και περίμενα να ανάψει πράσινο άκουσα πίσω μου μια φωνή:«Έτσι ξεχνούν τους φίλους;»

Ο βίος του Αγ.Ιωάννη του Ρώσου μέσα από την ασημένια λάρνακά του...

 

Λένε πώς ὁ μέγας ἐν ὁμολογηταῖς καί ὁσίοις θεῖος Ἰωάννης γνώριζε ἀπό στήθους ὅλο τό Ψαλτήρι

  Λένε πὼς ὁ, μέγας ἐν ὁμολογηταῖς καὶ ὁσίοις ,θεῖος Ἰωάννης ,γνώριζε ἀπὸ στήθους ὅλο τὸ ψαλτήρι στὴν σλαβονικὴ (ρωσικὴ «καθαρεύουσα») καὶ τὸ ἀπήγγειλε ὁλόκληρο κάθε βράδυ στὴν σπηλιά - στάβλο ποὺ ζοῦσε ἐνῷ κάθε Σάββατο μετελάμβανε στὴν ἐκκλησία τοῦ Ἁγίου Γεωργίου ὅπου καὶ φυλάχθηκε τὸ τίμιο λείψανο του ἕως τὸ 1845

ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΧΑΡΤΙ, ΟΥΤΕ ΜΟΛΥΒΙ ΓΙΑ ΝΑ ΜΠΟΡΕΣΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΝΑ ΓΡΑΨΕΙ ΤΑ ΑΠΕΙΡΑ ΘΑΥΜΑΤΑ ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΔΑΥΙΔ ΚΑΙ ΤΟΥ ΘΕΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΡΩΣΟΥ

".. ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΧΑΡΤΙ, ΟΥΤΕ ΜΟΛΥΒΙ ΓΙΑ ΝΑ ΜΠΟΡΕΣΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΝΑ ΓΡΑΨΕΙ ΤΑ ΑΠΕΙΡΑ ΘΑΥΜΑΤΑ ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΔΑΥΙΔ ΚΑΙ ΤΟΥ ΘΕΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΡΩΣΟΥ,έλεγε ο Άγιος Ιάκωβος Τσαλίκης

 " Δύο Οκτωβρίου του 1967, ο Γέροντας Ιάκωβος, ο Άγιος, πλέον, της Εκκλησίας μας, Άγιος Ιάκωβος, βρισκόταν στη Χαλκίδα, στην Κλινική του «Σούλα». Ταλαιπωρίες υπήρχαν και έπρεπε να χειρουργηθεί. Τον ετοιμάζαν για χειρουργείο, τέσσερις εγχειρήσεις επρόκειτο να κάνει.
Εκείνος πάντα για όπλο του, για βοήθειά του, για σύνδεσμο με το Θεό είχε την προσευχή. Η προσευχή, όπως έλεγε κι ο Άγιος Γέροντας Κύριλλος, παντρεύει τον άνθρωπο με το Θεό τους κάνει Ένα, Θεό και άνθρωπο.
Προσευχήθηκε ο Άγιος Ιάκωβος στον Όσιο Δαυίδ, αυτόν τον τόσο ζωντανό Άγιο και του λέει:
- Άγιέ μου Δαυίδ , ασφάλισε το Μοναστήρι σου και έλα σε 20 λεπτά στη Χαλκίδα και όπως θα περνάς απ' το Προκόπι, μην ξεχάσεις, σε παρακαλώ, -νόμιζα, λέει, ότι ήταν άνθρωπος που θα περνούσε απ' το Προκόπι-, πήγαινε και στον Θείο Ιωάννη το Ρώσο και παρακάλεσέ τον κι εκείνον να 'ρθει μαζί σου για να με βοηθήσετε.

Σε λίγο, στο θάλαμο της Κλινικής, βρέθηκε ο Ηγούμενός του, ο Μακαριστός Νικόδημος Θωμάς, ενάρετος άνθρωπος, άγιος άνθρωπος, από την Κύμη που ήταν τότε Ηγούμενος της Μονής του Οσίου Δαυίδ, Αρχιερατικός Επίτροπος της Περιφερείας και εφημέριος στην Παναγία τη Λιμνιά.
Μαζί του ήταν κι ο πατήρ Χριστόδουλος Τσιμπούκας, μοναχός, ιερομόναχος τότε της μονής του Οσίου Δαυίδ που διακονούσε, βέβαια, στη Μητρόπολη Χαλκίδος και ο οποίος ήταν και μετέπειτα ηγούμενος της Ιεράς Μονής Κουτλουμουσίου του Αγίου Όρους, ο καθηγητής, ο Ιωάννου και άλλοι δάσκαλοι και καθηγητές που γνώριζαν τον Γέροντα Ιάκωβο.

Ο πατήρ Ιάκωβος, ο Άγιος Ιάκωβος "Βλέπω, λέει, τότε έναν γέροντα μοναχό, σαν το δικό μας, τον πατέρα Σεραφείμ, το μακαριστό, με την άσπρη μακριά γενειάδα, με το κουκούλι του, ιδρωμένο και να λέγει -δίπλα του στεκόταν κι ένας νέος ιερέας, σαν τον πατέρα Χριστόδουλο, λέει, και μου λέγει :
- Τί κάνεις Ιάκωβε; τί κάνεις πάτερ Ιάκωβε;
- Δεν βλέπετε, ετοιμάζομαι για χειρουργείο και είναι δύσκολα τα πράγματα.
- Μη φοβείσαι, του λέει, εδώ, από εδώ ο Γέρων Δαυίδ, τον οποίον κάλεσες και από εδώ ο νεότερος, ο Θείος Ιωάννης ο Ρώσος. Μας κάλεσες και ήρθαμε να σε βοηθήσουμε.
Τους είδα ολοζώντανους τους Αγίους, έλεγε. 

Είπα στο Γέροντα τότε:
- Δεν βλέπετε τους Αγίους;
- Πάτερ Ιάκωβε, τί είναι αυτά που λες; μου είπε ο Γέροντας, είσαι φοβισμένος και φαντασίες βλέπεις;
Τότε ο Άγιος Δαυίδ μου είπε:
-Μη στενοχωρείσαι πάτερ Ιάκωβε αυτοί δεν μας βλέπουν, εμείς όμως ήρθαμε να σου συμπαρασταθούμε.
Σε λίγο έρχεται ένας νοσηλευτής από το χειρουργείο:
- Έλα πάτερ μου, του λέει, έλα να σε πάω στο χειρουργείο, σε θέλει ο κύριος Καλοχέρης, ο γιατρός, ο χειρουργός.

Όταν οι ''Προκοπιανοί'' οργάνωσαν τήν «ἀπαγωγή» του Αγ.Ιωάννη του Ρώσου

Ο ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΡΩΣΣΟΣ

ΔΙΗΓΗΣΗ....

1924, Προκόπι Καππαδοκίας Μικρᾶς Ἀσίας δύο χρόνια μετὰ τὴν καταστροφὴ στὴν ἐπίσημη ἀνταλλαγή των πληθυσμών Ἑλλάδος-Τουρκίας, πῆραν τὸ Ἱερὸ Λείψανο τοῦ Ἁγίου Ἰωάννη τοῦ Ρώσου, ἄλλα κειμήλια τῆς Ἐκκλησίας καὶ λιγοστὰ πρὸσωπικά τοὺς εἴδη καὶ ξεκίνησαν γιὰ τὸ δρόμο τῆς ξενιτειᾶς.

Ἀπὸ τὴν Καισάρεια στὴ Μερσίνα.

Ἀπὸ τὸ λιμάνι τῆς Μερσίνας μὲ τὸ πλοῖο «Βασίλειος Δεστούνης» ποὺ ναυλώθηκε μὲ ἔξοδα τῆς οἰκίας Παπαδοπούλου, μεταφέρεται στὴν Χαλκίδα.
Ὅταν ἦρθαν οἱ κάτοικοι τοῦ Προκοπίου στὴν Ἑλλάδα καὶ ἀποβιβάστηκαν στὴν Χαλκίδα φέρνοντας μαζὶ καὶ τὸ ἄφθαρτο σκήνωμα τοῦ Ὁσίου Ἰωάννου, τὸ σκήνωμα τοποθετήθηκε στὸν κοιμητηριακὸ Ναὸ τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου στὴν Χαλκίδα (στὴν δεξιὰ πλευρά, ἐκεῖ ποὺ σήμερα βρίσκεται μαρμάρινο προσκυνητάρι μὲ τὴν εἰκόνα τοῦ Ὁσίου).
Οἱ Προκοπιανοὶ μοιράστηκαν στὴν Χαλκίδα, στὸ Μακρυμάλι καὶ στὸ Νέο Προκόπι (Ἀχμέταγα).

Ἐκεῖνοι ὅμως ποὺ ζοῦσαν στὸ Νέο Προκόπι, ἤθελαν νὰ ἔχουν ἐκεῖ τὸ σκήνωμα τοῦ Ἁγίου καὶ (ἴσως ἐπειδὴ ἦταν πιὸ δυναμικοὶ) ὀργάνωσαν τὴν «ἀπαγωγή» του.

... δεν ήρθανε τυχαία εδώ, για να πάρεις λεφτά εσύ, αλλά για να πιστέψεις!...

Είχαμε πάει κάποτε, με 8 λεωφορεία να προσκυνήσουμε τον Άγιο Ιωάννη τον Ρώσο στην Εύβοια.
Κανείς από τους 8 οδηγούς, δεν φιλοτιμήθηκε να ανάψει καν, ένα κερί στον Άγιο.
Ήσαν και οι 8 οδηγοί άπιστοι και μας περίμεναν έξω...
Ένα από τα 8 πούλμαν το πιο καινούριο, παρουσίασε ξαφνικά μία βλάβη, καθώς εμείς προσκυνούσαμε τον Άγιο.
Είχε τρυπήσει το ρεζερβουάρ.
Κάτι το παράδοξο, να συμβαίνει κάτι τέτοιο, σε ένα ολοκαίνουριο πούλμαν.
Δεν μπορούσαν οι οδηγοί να κάνουν τίποτα!
Τότε πλησιάζω τον οδηγό του συγκεκριμένου λεωφορείου και του λέω:
- Αγαπητέ Γιώργιε, δεν πας να ανάψεις ένα κερί σ΄αυτόν, που είναι ξαπλώμένος εκεί μέσα;
Το αυτοκίνητό σου, δεν έχει τίποτα!
Από αγάπη που έχει ο Άγιος σε σένα, τρέχει αυτό το ρεζερβουάρ...
Αυτός ντράπηκε, αλλά πήγε τελικά και άναψε κερί στο Άγιο.
Όταν επέστρεψε, το ρεζερβουάρ δεν έτρεχε πιά!
- Βλέπεις, του λέω, ότι εσύ έτρεχες και όχι το ρεζερβουάρ...
Ο Άγιος σε αγαπάει και σε λέει:
-"Το θέμα δεν είναι να παίρνεις το παραδάκι και το μπουρμπουάρ, δεν είναι μόνο αυτό!Είμαι και εγώ εδώ!
Και αυτούς που έφερες σε μένα, δεν ήρθανε τυχαία εδώ, για να πάρεις λεφτά εσύ, αλλά για να πιστέψεις!... "

(Δημητρ.Παναγοπουλος Ιεροκήρυκας)

Ο «Μπαμπάς» Άγιος Ιωάννης Ρώσος..!

Έχω Έναν Πατέρα Θεό!
Έναν Πατέρα Τριαδικό Θεό, Του οποίου Παιδιά είμαστε όλοι μας, μικροί μεγάλοι, μωρά, νέοι, ηλικιωμένοι, παππούδες και γιαγιάδες, όλοι χωρίς ηλικίες και χρώμα δέρματος. Αδύνατοι, κανονικοί, «γεματούτσικοι», υπέρβαροι, κοντοί, ψηλοί, «χαζούληδες» και «ξύπνιοι», πλούσιοι και φτωχοί. Όλοι. Η Ψυχή δεν τα κοιτά αυτά. Ούτε ο Πατέρας Θεός! Αυτά τα κοιτούν μόνο οι άνθρωποι.
Αυτός «Ελέγχει» μόνο την Ψυχούλα αυτή που κουβαλά το Χ σώμα.

Πάμε 50 χρόνια πίσω…
Αξημέρωτα ακόμα σχεδόν, 4ης Ιουνίου του ‘74 μικρό παιδάκι, κάτι συνέβη που με έκανε να μην ξυπνήσω ξανά για τις επόμενες ημέρες. Ίσως άλλο ένα όνειρο, από αυτά που για καλό δεν έβλεπα ποτέ όσο θυμάμαι από δύο ετών τον εαυτό μου. Ίσως. Ίσως και για να γίνει και να αλλάξει την ζωή όλων γύρω μου… με πρώτη την δική μου…
Η μητέρα μου παλεύει να με ξυπνήσει χωρίς αποτέλεσμα. Γονατισμένη κάτω προσπαθεί να με σηκώσει, με γυρίζει προς το μέρος της και κάνω εμετό πάνω της χωρίς αισθήσεις.

Στο Παίδων η Διάγνωση ήταν σαφής. Κλινικά Νεκρή. Ένα Εγκεφαλικό, στον ύπνο, που θα μου στερούσε να ξαναδώ το φως της ημέρας, τους αγαπημένους μου. Για τρία μερόνυχτα ένα μηχάνημα προσπαθούσε να κρατήσει έναν ασθενικό παλμό στην καρδιά. Τα ζωτικά όργανα όμως έπαυαν να είναι «ζωτικά».
Από ψηλά έβλεπα την μητέρα μου να βάζει το χέρι της μέσα από μία στρογγυλή τρύπα που είχε το «πλαστικό» που κάλυπτε όλο το κρεββάτι μου και μου παρείχε παράλληλα οξυγόνο. Άλλα χρόνια τότε. Προσπαθούσε να μου χαϊδεύει το πρόσωπο, να μου κρατά το χέρι όσο άντεχε. Ελπίδα καμία. Έχανε το παιδί της, που όπως της έλεγε και ο τότε γιατρός μου κ. Δοξιάδης (μετέπειτα Υπουργός Υγείας), «το παιδί σας το έχετε χάσει. Και αυτή τη στιγμή που του μιλάτε, μιλάτε σε ένα φυτό». Ποιά Μάνα όμως χάνει την ελπίδα της…
Την επομένη το πρωί, μπαίνει στο δωμάτιο ο κ. Δοξιάδης. Προσπαθεί να της πει πως θα πρέπει να «αδειάσουμε» το κρεββάτι, θα κλείσει το μηχάνημα και να με πάρουν για τα «διαδικαστικά»…

Η μαμά μου πέφτει στα πόδια του. Στα γόνατα τον Ικετεύει δείχνοντας του με τα δάχτυλα της να της δώσει ΜΙΣΗ ελπίδα να κρατηθεί.
Της απαντά: «Μην έχετε Αυταπάτες κυρία μου. Αυτό το παιδί δεν έχει ζωή μέσα του. Θέλετε ένα παιδί φυτό να το κάνετε τι;» και φεύγει…
Οι γονείς μου δεν ήταν ποτέ άνθρωποι της εκκλησίας. Όμως στην Απόγνωση της θυμάται τον Άγιο μας, τον Άγιο στα μέρη μας, τον Άγιο στον οποίο βαπτίστηκα. Τον Άγιο Ιωάννη το Ρώσο.

Από την Καππαδοκία στην Εύβοια μέσα από φωτογραφίες

100 χρόνια ἀπο τὴν ἔλευση τοῦ ἱεροῦ σκηνώματος τοῦ Ὁσίου Ἰωάννου τοῦ Ρώσου ἀπο την Καππαδοκία στὴν Εὔβοια

Μεταφορά του σκηνώματος τους Αγίου κρυφά απο τους πρόσφυγες απο την Χαλκίδα στο Προκόπι το 1925

Θεμέλιος λίθος του ναού που ανεγέρθηκε προς τιμήν του Οσίου Ιωάννου του Ρώσου

Η λάρνακα του Οσίου Ιωάννου του Ρώσου στην είσοδο του ναου των αγίων Κω/νου & Ελένης το 1928. Το λείψανο του αγίου παρέμεινε στον ναό απο το 1925 μέχρι το 1951 που χτίστηκε ο ναός προς τιμήν του

Λιτανεία της λάρνακας του αγίου

Νέο Προκόπιο Ευβοίας, Λιτανεία του Οσίου Ιωάννου του Ρώσου - 27/05/1940

Οἱ πρόσφυγες ποὺ ἦρθαν στὸ Νέο Προκόπιο Εὐβοίας, ἔφυγαν στὶς 22 Σεπτεμβρίου 1924, μετὰ ἀπὸ πορεία 3 ἡμερῶν ἔφθασαν στὸ σταθμό του Οὐλάκισλα καὶ μία μέρα μὲ ἁμαξοστοιχία στὸ λιμάνι της Μερσίνας. 

Ἀπὸ ἐκεῖ μὲ τὰ ἀτμόπλοια «Παντελὴς» καὶ «Βασίλειος Δεστούνης» στὸ ὁποῖο εἶχαν καὶ τὸ σκήνωμα τοῦ Ὁσίου Ἰωάννου Ρώσσου, ἔφθασαν μετὰ 5 ἡμέρες στὸν Πειραιᾶ. Ἀπὸ ἐκεῖ στὴν Σκῦρο καὶ στὶς 11 Ἀπριλίου τοῦ 1925 στὸ Ἀχμὲτ Ἀγᾶ της Εὔβοιας.

ΠΗΓΗ

Το χέρι του Αγίου Ιωάννη του Ρώσου επέστρεψε στο σπίτι του..!

 Το χέρι του Αγίου Ιωάννη του Ρώσου επέστρεψε στο σπίτι του..!

Το θαύμα του Αγίου Ιωάννου του Ρώσου στον Βασιλάκη

«Μανούλα μου μην κλαις, με έκανε καλά ο Άγιος Ιωάννης»

Μια οικογένεια στην Αθήνα δέχτηκε ένα μεγάλο πλήγμα, το παιδί τους ο Βασιλάκης, Ε΄ Δημοτικού, ξαφνικά έχασε το κέφι του, κλείστηκε στο σπίτι, άρχισαν εξετάσεις και διαπιστώθηκε «μυελογενής λευχαιμία», μετά από παρακέντηση που έγινε στην σπονδυλική στήλη.
Άρχισαν οι χημειοθεραπείες, πέφτουν τα μαλλιά του παιδιού και πρέπει να έχει μεγάλη αντοχή κανείς. Έχανε το παιδί τις δυνάμεις του.
Μια βραδιά, μεσάνυχτα, φωνάζει την μητέρα του.
Μανούλα θέλω μια χάρη. Να με πάτε στον Άγιο Ιωάννη τον Ρώσο.
– Πως, παιδί μου, σκέφθηκες τον Άγιο αυτόν ανάμεσα σε τόσους Αγίους;
– Θυμάσαι που πήγαμε εκδρομή πέρσι; Είχαμε πάρει και το βιβλίο με την Ιστορία και τα θαύματά του. Απόψε, μόλις τελείωσα να το διαβάζω, άκουσα μέσα μου μια φωνή, σα να μου είπε έλα Βασιλάκη στην εκκλησία μου και θα σε κάνω καλά και σένα.
Πήγανε… Το παιδί να βλέπατε πως προσπαθούσε να πιαστεί από τη ζωή. Πήγε κοντά, προσκύνησε. Άνοιξε τα χεράκια του, προσευχόταν, κατόπιν βάζει το σκουφάκι και τη ζώνη του Αγίου. Και το πιό απλό αντικείμενο μπορεί να μεταφέρει την δύναμη του Θεού. Η μάνα του να κλαίει κοντά στο άγιο λείψανο, και τότε της λέει το παιδί:

Βρέθηκε τμήμα της δεξιάς χείρας του Αγίου Ιωάννη του Ρώσου

Στην επετειακή εκδήλωση για τη συμπλήρωση των 100 χρόνων παρουσίας του Οσίου Ιωάννη του Ρώσου στην Εύβοια, που πραγματοποιήθηκε την Τετάρτη 15 Μαΐου, ο Μητροπολίτης κ. Χρυσόστομος έκανε την αποκάλυψη ότι βρέθηκε η δεξιά χείρα του του Οσίου και ότι την Δευτέρα 27 Μαΐου, ανήμερα της γιορτής του Αγίου, θα πραγματοποιηθεί η επανένωση του χεριού με το υπόλοιπο άφθαρτο ιερό λείψανο.

Πρόκειται για ένα τμήμα ( μέρος της παλάμης και των δακτύλων), το οποίο είχε καταλήξει σε μία οικογένεια, η οποία το φύλαξε για δεκαετίες.

Η οικογένεια αυτή αποφάσισε, με αφορμή τη φετινή επέτειο από την έλευση του ιερού σκηνώματος στην Εύβοια να το παραχωρήσει στο Ιερό Προσκύνημα, ώστε να γίνει η επανένωση του χεριού με το υπόλοιπο σκήνωμα.

Ενα άλλο τμήμα από το δεξί χέρι του Αγίου δωρήθηκε το 1881 στη Μονή Παντελεήμονος του Αγίου Όρους, για τη συνδρομή της στην κατασκευή του ναού του Aγίου Ιωάννη του Ρώσου, στην Καππαδοκία και βρίσκεται ακόμα εκεί.

H έλευση της δεξιάς χείρας του Αγίου θα πραγματοποιηθεί ανήμερα της εορτής του στις 27/5 σε μια τελετή εντός του Ναού και πριν την λιτάνευση του ιερού σκηνώματος.

πηγή

ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΡΩΣΟΣ-Η αφή της Ανάστασης και η δωρούμενη βεβαιότητα ότι θάνατος ουκέτι κυριεύει!

Μεγάλο Σάββατο,μετά την πρώτη Ανάσταση.Για την αλλαγή των αμφίων του Αγ.Ιωάννη του Ρώσου η συγκινητική και ολοζώντανη διήγηση από τον παρόντα Μητροπολίτη Κορίνθου κ.Διονυσίου:
"Έτσι όπως αγκαλιάσαμε το σώμα του(σώμα,όχι σκελετό) για να τον βγάλουμε από τη λάρνακα και αφού τον ξεντύσουμε να τον ενδύσουμε με τα καινούργια(λευκού χρώματος,όπως είχε ο ίδιος ζητήσει) άμφια,ζήσαμε ότι δεν ήταν πτώμα, αλλά ζωντανό σώμα,που είχε μάλιστα ιδρωμένο το μαξιλάρι της κεφαλής του".
Η αφή της Ανάστασης και η δωρούμενη βεβαιότητα ότι θάνατος ουκέτι κυριεύει!
ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ.

ΠΗΓΗ

18 Απριλίου 2024, μετά από 20 χρόνια,αλλάχθηκαν τα άμφια του Αγίου Ιωάννη του Ρώσσου,

 

Σήμερα 18 Απριλίου 2024, μετά από 20 χρόνια,αλλάχθηκαν τα άμφια του Αγίου Ιωάννη του Ρώσσου, όπως το έχει «ζητήσει» ο ίδιος.

Φέτος συμπληρώνονται εκατό χρόνια από την έλευση και παραμονή του ιερού, αφθάρτου και θαυματουργού ιερού σκηνώματος του Οσίου Ιωάννου του Ρώσσου στο Προκόπι Ευβοίας από το Προκόπι της Καππαδοκίας.

Ο Άγιος ζητά κάθε 20 χρόνια να αλλάζουν τα Ιερά Άμφια του και φέτος ήρθε η στιγμή. Εμφανίζεται σε πιστούς που ζουν σε διαφορετικά μέρη και ζητά το χρώμα τους.

Αλλάζουν μετά από 20 χρόνια τα άμφια του Αγίου Ιωάννη του Ρώσσου, όπως το έχει «ζητήσει» ο ίδιος

Αλλάζουν μετά από 20 χρόνια τα άμφια του Αγίου Ιωάννη του Ρώσσου, όπως το έχει «ζητήσει» ο ίδιος
Φέτος συμπληρώνονται εκατό χρόνια από την έλευση και παραμονή του ιερού, αφθάρτου και θαυματουργού ιερού σκηνώματος του Οσίου Ιωάννου του Ρώσσου στο Προκόπι Ευβοίας από το Προκόπι της Καππαδοκίας.
Ο Άγιος ζητά κάθε 20 χρόνια να αλλάζουν τα Ιερά Άμφια του και φέτος ήρθε η στιγμή. Εμφανίζεται σε πιστούς που ζουν σε διαφορετικά μέρη και ζητά το χρώμα τους.
Οπως λέει αποκλειστικά στο evia online o πρωθιερέας του Ιερού Ναού π. Ιωάννης Μάρκου, ήδη υπάρχουν 35 γράμματα πιστών που αναφέρουν ότι τους παρουσιάστηκε ο Αγιος και ζήτησε να του αλλάξουν τα άμφια – τα οποία μάλιστα αυτή τη φορά θέλει να είναι λευκά.
Με την αλλαγή ακολουθείται μία ιεροτελεστία όπου τα προηγούμενα Άμφια κόβονται κομματάκια και παραδίδονται στους πιστούς που καταφτάνουν από όλα τα μέρη του κόσμου.
Όσιε του Θεού Ιωάννη Ρώσε πρέσβευε Χριστώ τω Θεώ έλεηθήναι τας ψυχάς πάντων ημών των αμαρτωλών. Αμήν!

Ανάμνηση του θαύματος κατάσβεσης της φωτιάς από τον Όσιο Ιωάννη τον Ρώσσο

  Πληροφορούμε τους ευσεβείς Χριστιανούς, ότι στο Ιερό Προσκύνημα του Οσίου Ιωάννου του Ρώσσου στο Νέο Προκόπι, κατά το διήμερο 6 και 7 Αυγούστου 2023, πρόκειται να τελεσθεί η δεύτερη ευχαριστήριος πανήγυρις, εις ανάμνηση του θαύματος της βροχοπτώσεως κατά τις πυρκαϊές του 2021.
  Την Κυριακή 6 Αυγούστου 2023, ώρα 7μ.μ. στο Ιερό Προσκύνημα του Οσίου Ιωάννου του Ρώσσου θα τελεσθεί Μέγας Πανηγυρικός Αρχιερατικός Εσπερινός και μετά το πέρας του Εσπερινού θα τελεσθεί ιερά λιτανεία του αγίου Λειψάνου του Οσίου Ιωάννου του Ρώσσου και της ιεράς Εικόνος της Ενορίας των αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης, ακολουθώντας την λιτανευτική πορεία της βραδυάς εκείνης του θαύματος της βροχής, εις ανάμνηση αγαθή.
Τη Δευτέρα 7 Αυγούστου 2023, θα τελεσθεί ο Όρθρος, η Αρχιερατική Χοροστασία και το Αρχιερατικό Συλλείτουργο.

 Τον Αύγουστο του 2021 ξέσπασε η μεγάλη φωτιά στην Βόρειο Εύβοια που έκαιγε για ημέρες. Δεύτερο μεγάλο θαύμα έζησαν οι κάτοικοι της Εύβοιας, καθώς μετά την Ιερά Μονή Οσίου Δαυΐδ σώθηκε και το Προκόπι, λόγω βροχόπτωσης που σταμάτησε την πύρινη λαίλαπα, ύστερα από λιτανεία του ιερού Εικονίσματος του Οσίου Ιωάννου του Ρώσσου και της ιεράς Εικόνος των προστατών της Ενορίας Προκοπίου, αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης.

 Οι φλόγες απείλησαν και το Προκόπι, όπου εκεί βρίσκεται το σκήνωμα του Αγίου Ιωάννου του Ρώσσου. Ήταν Παρασκευή 6 Αυγούστου 2021. Κανένα μοντέλο πρόγνωσης και κανένα μέσο ενημέρωσης δεν έδινε βροχή στην Εύβοια, όπως και πουθενά αλλού και όμως… ο Άγιος Ιωάννης ο Ρώσσος έκανε το θαύμα του. 

Στην περιοχή έπιασε έντονη βροχή και έσβησε τα μέτωπα της φωτιάς που ήταν κοντά και πλησίαζαν το χωριό. Δεν έβρεξε ΠΟΥΘΕΝΑ εκτός από… το Προκόπι.

Τότε ο Σεβασμιώτατος Ποιμενάρχης μας, Μητροπολίτης Χαλκίδος κ.

Άγιος Ιωάννης ο Ρώσος, Οι Γάλλοι γιατροί λένε: «έκτακτο επιστημονικό γεγονός»!

Μια μητέρα ελληνίδα, έφερε στον κόσμο ένα παιδάκι με μια τρομερή αρρώστια που θα πρέπει να ονομάζεται «ακρομεγαλία». Μεγαλώνουν οι σάρκες χωρίς να μεγαλώνουν τα οστά.
 Η επιστήμη λέει πως λίγα χρόνια ζει ο άνθρωπος μ’ αυτή την τρομερή πάθηση και είναι σαν μια άμορφη μάζα.
 Η μητέρα αγωνίστηκε εδώ στην Ελλάδα και της υπέδειξαν να πάει στο Παρίσι, σ’ ένα Ινστιτούτο υγείας του παιδιού για να γίνει σχετική έρευνα. Εκεί της είπαν οι γάλλοι γιατροί πως είναι στις τελευταίες του μέρες το παιδάκι της και ότι πρόκειται να πεθάνει και μάλιστα πως ο θάνατος συμβαίνει με πολύ υψηλό πυρετό.
 Και πραγματικά, τις μέρες εκείνες παρουσιάστηκε ο υψηλός αυτός πυρετός γύρω στα 41, χωρίς να πέφτει με τίποτα.

  Η μάνα μόλις το βλέπει έτσι, αρπάζει στην αγκαλιά της το παιδάκι, βγαίνει από το νοσοκομείο και πηγαίνει σ’ ένα μοναστήρι, ορθόδοξο ρωσικό. Πηγαίνει κατ’ ευθείαν στην εικόνα της Παναγίας και με κλάματα αρχίζει να της λέει:
«Εσύ μάνα, μάνα του Κυρίου, που γνωρίζεις από πόνο, σε ικετεύω ή να γίνει καλά το παιδί μου ή ας το αναπαύσεις εσύ».

Κάποιος Ρώσος που ήξερε λίγα ελληνικά, ακούει τα παρακάλια της.

 Την πλησιάζει, βλέπει το παιδάκι της σ’ αυτή την τρομερή κατάσταση και της λέει:

Άγιος Ιωάννης ο Ρώσος, Πώς έσωσε τα παιδιά του σχολείου όταν έπεσε η στέγη

 

πηγή

  Κάποιο Σάββατο στα 1862, ενώ ακόμη ετελείτο η Θεία Λειτουργία στην εκκλησία του Προκοπίου της Μικράς Ασίας, μία ευλαβής γυναίκα διηγόταν πως την προηγούμενη νύκτα είδε στο όνειρό της τον άγιο Ιωάννη τον Ρώσο ο οποίος βγήκε από τη λάρνακά του και έτρεχε κρατώντας στα χέρια του τη στέγη της Ελληνικής Σχολής η οποία θα κατέρρεε.

  Ενώ τα έλεγε όλα αυτά, ακούστηκε ξαφνικά δυνατός κρότος και θόρυβος και οι εκκλησιαζόμενοι βγήκαν από την εκκλησία και είδαν, πράγματι, ότι κατέρρευσε η στέγη της Σχολής.

  Αμέσως, λοιπόν, έτρεξαν στο μέρος εκείνο με θρήνους και κλάματα, και αφού σήκωσαν την πεσμένη βαριά στέγη έβγαλαν από εκεί σώους όλους τους μαθητές οι οποίοι ήταν πάνω από 20 άτομα.

  Όταν τους ρώτησαν οι γονείς να τους πουν τι συνέβη, τα παιδιά τους είπαν τα εξής:
– Ακούσαμε ξαφνικά να τρίζουν δυνατά τα δοκάρια της στέγης και καταλάβαμε τι επρόκειτο να γίνει και ότι κινδυνεύαμε. Και εκείνη τη στιγμή σαν να μας έδωσε κάποιος ένα παράγγελμα, ένα σύνθημα και ταυτόχρονα μας οδηγούσε ένα αόρατο χέρι και έτσι βρεθήκαμε σε μια στιγμή κάτω από τα θρανία φοβισμένοι και τρομαγμένοι όλοι. Όταν έπεσε με βοή η στέγη, τα δοκάρια της στηρίχθηκαν στα θρανία μας και εμείς μείναμε από κάτω χωρίς να πάθουμε τίποτε.

Έτσι με τη χάρη του Θεού και με την αόρατο φροντίδα του αγίου Ιωάννη σώθηκαν τόσα αθώα πλάσματα.

Διασκευή από τον «Μέγα Συναξαριστή της Εκκλησίας», μήνας Μάιος, τόμος ε’.

πηγή

Λιτάνευση του Ιερού Λειψάνου του Αγίου Ιωάννου του Ρώσου στο Νέο Προκόπι Ευβοίας περί το έτος 1925

  Λιτάνευση του Ιερού Λειψάνου του Αγίου Ιωάννου του Ρώσου στο Νέο Προκόπι Ευβοίας περί το έτος 1925 όταν ακόμα το σεπτό λείψανο βρισκόταν ακόμα σε ξύλινη πρόχειρη λάρνακα και φυλασσόταν στον Ναό των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης πριν την ανέγερση του νέου περίλαμπρου Ναού. Της λιτανεύσης προεξάρχει ο αείμνηστος Μητροπολίτης Χαλκίδος Γρηγόριος Πλειαθός ο εκ Τήνου.

πηγή

Ο ναός του Μεγάλου Βασιλείου όπου φυλασσόταν το άφθαρτο λείψανο του Οσίoυ Ιωάννη του Ρώσου

 

Ο ναός του Μεγάλου Βασιλείου όπου φυλασσόταν το άφθαρτο λείψανο του Οσίoυ Ιωάννη του Ρώσου στο Προκόπι της Καππαδοκίας. 

Καταστράφηκε μεταξύ 1948-1952 όταν η Ελλάδα ζήτησε από τον ΟΗΕ την καταγραφή των ελληνικών έργων στην Τουρκία .Στην θέση του έχει χτιστεί μια επαγγελματική σχολή .

Από το Ναό σώθηκε μόνο η εξωτερική Πύλη που κοσμεί σήμερα το Δημαρχείο της Πόλης.

πηγή

Προς τιμήν ενός νεαρού" ακτιβιστή",δηλαδή αντισυμβατικού ασκητή και ήρωα της υπομονής: Του Αγίου Ιωάννου του Ρώσου!

   Η διαδρομή από Χαλκίδα σε Προκόπι είναι μεγαλύτερη απο αυτήν του μαραθώνιου δρόμου.Αν ξεκινήσεις νοτιότερα από τη Χαλκίδα,θα έχεις να διανύσεις ακόμη περισσότερα από τα 48 χιλιόμετρα της παραπάνω απόστασης,με ένα σωρό στροφές και ανηφοριές στη δύσκολη,στην άκρη της ασφάλτου,διαδρομή σου.
 Και όλο αυτό γίνεται με τα πόδια!
   Γίνεται κάθε χρόνο ,έχοντας ξεκινήσει αυθόρμητα εδώ και μια εικοσαετία,από χιλιάδες,κυρίως από νέα παιδιά,προς τιμήν ενός νεαρού" ακτιβιστή",δηλαδή αντισυμβατικού ασκητή και ήρωα της υπομονής: Του Αγίου Ιωάννου του Ρώσου!
  Σε λίγες ώρες,αργά το απόγευμα,η ανθρώπινη αλυσίδα θα αρχίσει να πεζοπορεί και μάλιστα από δύο κατευθύνσεις,τόσο από Χαλκίδα,όσο και βορειότερα του Προκοπίου(Ιστιαία,Αιδηψό).

Πριν αρχίσει να φωτίζει,οι πρώτοι θα έχουν φτάσει στο "σπίτι"του Αγίου στο Προκόπι,όπου και το ολόσωμο σκήνωμά του.
Και το ημερολόγιο θα γράφει "27 Μαΐου,του Αγίου Ιωάννου του Ρώσου".

πηγή