ΠΑΝΗΓΥΡΙΚΗ ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ΚΑΙ ΠΑΡΑΚΛΗΤΙΚΟΣ ΚΑΝΟΝΑΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΙΓΝΑΤΙΟΥ ΜΠΡΙΑΤΣΑΝΙΝΩΦ

Νέα Έκδοσις

Ιερέως Αντωνίου Μάρκου (2025)
ΠΑΝΗΓΥΡΙΚΗ ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ΚΑΙ ΠΑΡΑΚΛΗΤΙΚΟΣ ΚΑΝΟΝΑΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΙΓΝΑΤΙΟΥ ΜΠΡΙΑΤΣΑΝΙΝΩΦ
Προνοία του φιλακολούθου και αγιοφίλου κ. Ελευθερίου Χαμπεσή από την Κόρονθο, εκδόθηκε υπό τον ανώτερω τίτλο ένα νέο υμνογραφικό μας πόνημα, σε εκδοτική παραγωγή των Εκδόσεων Σαΐτη.
Οι φιλολογικές διορθώσεις ανήκουν στην ερίτιμο Πρεσβυτέρα κ. Χαρούλα Τσουλιάη, Φιλόλογο Καθηγήτρια στην Άρτα, και οι μουσικολογικές στον Οσιώτατο Ιεροδιάκονο π. Χρυσόστομο παπα"Αγαθοκλέους. Η έκδοση πολυτελής, περικοσμείται στο εμπροσθόφυλλο με σύγχρονη εικόνα του Αγίου (της Μονής Παρακλήτου Ωρωπού) και στο οπισθόφυλλο με φωτογραφία του περίφημου Καθεδρικού Ναού του Αγίου Βασιλείου της Μόσχας.

Η έκδοση περιλαμβάνει:
Παραχωρητήριο του υμνογράφου στον εκδότη.
Προλογικό Σημείωμα του εκδότη.
Τυπικολογικές διατάξεις.
Την Ακολουθία (Μικρό και Μεγάλο Εσπερινό και Όρθρο) και τον Παρακλητικό Κανόνα του Αγίου.
Σύντομο Βίο του.
Πέντε από τις Διδαχές του και
Βιβλιογραφία.
Η έκδοση διατίθεται ευλογίας χάριν.

Να διαβάζετε, να διαβάζετε! Είναι όλα γραμμένα με το Πνεύμα το Άγιο!

Μια φορά ρώτησα τον Γέροντα Πορφύριο να μου πει κάτι για την προσευχή. Κι εγώ περίμενα να μου μιλήσει για τη νοερά προσευχή, για τη μονολόγιστη ευχή, το "Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με".

 Και ο γέροντας μού λέει:
«Να διαβάζετε, να διαβάζετε! Το ψαλτήριο, ύμνους, παρακλητική, τα τροπάρια της Εκκλησίας μας. Είναι όλα γραμμένα με το Πνεύμα το Άγιο! Κι όταν ο άνθρωπος τα διαβάζει τότε κοινωνεί με το Άγιο Πνεύμα με το οποίο αυτά εγράφησαν. Και να λέτε το "Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησόν με" συνεχώς, αδιαλείπτως!»

π. Αθανάσιος Μητρ. Λεμεσού

«Σ’ εκείνο πού δίνω τή μεγαλύτερη σημασία είναι τό ενδιαφέρον γιά τήν Εκκλησία, γιά τή μελέτη τής Αγίας Γραφής, γιά τίς ακολουθίες. Μελετώντας τά λόγια τού Θεού, θεραπεύεται κανείς χωρίς νά τό καταλάβει!»
Άγιος Πορφύριος

πηγή

ΟΙ ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΙ ΕΙΣ ΤΟΝ ΠΑΝΑΓΙΟΝ ΤΑΦΟΝ

https://www.mikresmaties.eu/%CE%BF%CE%B9-%CF%87%CE%B1%CE%B9%CF%81%CE%B5%CF%84%CE%B9%CF%83%CE%BC%CE%BF%CE%B9-%CE%B5%CE%B9%CF%83-%CF%84%CE%BF%CE%BD-%CF%80%CE%B1%CE%BD%CE%B1%CE%B3%CE%B9%CE%BF%CE%BD-%CF%84%CE%B1%CF%86%CE%BF%CE%BD/ 

Νέα Έκδοση: Αγίου Νικολάου του Πλανά -Υμνογραφία

Ὁ Ἱερός Ναός τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ κυνηγοῦ ἐπί τῆς λεωφόρου Βουλιαγμένης ἐξέδωσε καί κυκλοφόρησε τόν καλαίσθητο ἐπαιτειακό τόμο: «Ἁγίου Νικολάου τοῦ Πλανᾶ Ὑμνογραφία».

Ὁ παρών τόμος ὑπῆρξε τό ἀποτέλεσμα τῶν πρωτοβουλιῶν τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ συμβουλίου καί τῶν ἐφημερίων τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ Ἁγίου Ἰωάννου Κυνηγοῦ προκειμένου νά τιμήσει τή διπλή ἐπέτειο τῆς μνήμης τοῦ Ἁγίου Νικολάου τοῦ Πλανᾶ, καθῶς τό ἔτος 2022 συμπληρώθηκαν 92 ἔτη ἀπό τήν ὁσιακή του κοίμηση (1932-2022) καί 32 ἔτη ἀπό τήν ἁγιοκατάταξή του (1992-2022).

Ὁ Ἅγιος Νικόλαος ὁ Πλανᾶς ἦταν ὁ Ἅγιος τῆς λειτουργικῆς ζωῆς καί τῶν Ἀκολουθιῶν τῆς Ἐκκλησίας μας.

Ὑπῆρξε ἀφοσιωμένος λειτουργός στό θυσιαστήριο τοῦ Κυρίου μας γιά περισσότερα ἀπό 50 συναπτά ἔτη, γι᾿ αὐτό καί ἀρμόζει σέ αὐτόν ἡ τιμή μέσα ἀπό ὅλο τό φάσμα τῆς ἱερῆς ὑμνογραφίας τῆς Ἐκκλησίας μας.

Προετοιμασία για την ακολουθία.

  Πρίν από την ακολουθία, κάθισε ή περπάτησε για λίγο μόνος, συμμαζεύοντας το νου σου και διώχνοντας μακριά κάθε γήινο λογισμό. 

 Ύστερα σκέψου: Ποιος είναι Εκείνος, στον οποίο θα απευθυνθείς με την προσευχή; Και ποιος είσαι εσύ, πού θα Του μιλήσεις;

  Συνειδητοποιώντας τη μικρότητα και την αμαρτωλότητά σου μπροστά στη μεγαλοσύνη και την αγιότητα του Κυρίου, άφησε τη συντριβή, την αυτομεμψία και τον θείο φόβο να πλημμυρίσουν την καρδιά σου. Έτσι να προετοιμαστείς εσωτερικά, πριν σταθείς με ευλάβεια ενώπιον του Θεού. Αρχή της προσευχής είναι η καλή προετοιμασία. Και «αρχή ήμισυ παντός».

Χειραγωγία στην πνευματική ζωή
Όσιος Θεοφάνης ο Έγκλειστος

πηγή

Ότε κατά πρώτον ανέγνωσα τον Βίο της Οσίας Μακρίνης,τόσον κατεθέλχθην...(Αλεξ.Μωραϊτίδης)

 «Ότε κατά πρώτον ανέγνωσα τον Βίο της Οσίας Μακρίνης,τόσον κατεθέλχθην,΄ψστε μοί εγεννήθη πόθος να ηδυνάμην νά συμπκηρώσω την Ακολουθία της Οσίας,ώστε νά εορτάζω είς τήν μνήμη την μνήμην της. Αλλ'ο πόθος μου αυτός απέμεινεν ανεκτέλεστος.

Όμως πρό διετίας,ή έν τή Ιερά γυναικεία μονή τής Τήνου ενασκούμενη Γερόντισσα Μακρίνα,έχουσα τόν αυτόν πόθον,πολύ μέ παρεκάλεσε νά επιχειρήσω αυτό τό έργον.Άλλ'εγώ βασανιζόμενος υπό ποικίλων ασθενειών καί υπό του λογισμού ταχείας αποτάξεώς μου,δέν εύρισκον τόν κατάλληλον χρόνον,αναβάλλων είς ευθετώτερον καιρόν.Τελευταίον,πρό τινων ημερών,η Γερόντισσα Μακρίνα πάλιν μοί επανέλαβε τήν παράκλησιν: «ένα δοξαστικόν μόνον θέλω»,μοί έλεγε.

 Την παράκλησίν της αυτήν διαβιβασασά μοι ή θεοπεφιλημένη έν Χριστώ αδελφή κυρία Άννα,ή πολλάς ευεργεσίας μοί παρασχούσα έν ταίας ασθενείαις μου καί παρέχουσά μοι,υπό Θεού φωτισθείσα βεβαίως,μέ τόσην περιπάθειαν καί ευλάβειαν πρός την Οσίαν μοί ομίλησε ΄΄θα βοηθήση η Οσία λέγουσα,δοκιμάσατε΄΄,ώστε έκαμψεν τήν άρνησή μου πρός μεγάλην καμού ευχαρίστησην καί προχθές μετά τόν εσπερινόν της Αγίας Κυριακής,ότε αέρας δροσερός έπνευσεν,έκαμα ένα κομβοσκοίνιον προς τήν Οσίαν αιτών την θείαν αντίληψην καί ηρξάμην τού έργου,όπερ συμπληρώσας πολύ ευκόλως εντός δύο ημερών,σήμερον αποστέλλω είς Τήνον το παρόν αντίγραφον

 Άς έχη δόξαν ο Μεγαλοδύναμος ο τα ασθενή ενισχύων,ή δέ Οσία του Χριστού Μακρίνα άς διευκολύνη τήν ανάπαυσίν μου ,όπου είναι συμφέρον μου».

Ακολουθία πλήρης της οσίας Μακρίνης αδελφής του Μεγάλου Βασιλείου. Γράφτηκε το 1920. Χειρόγραφά της κατείχαν ο π. Φιλόθεος Ζερβάκος και η Ευπραξία Βασιλικού, ηγουμένη της Ι. Μονής της Τήνου. Εκδόθηκε με επιμέλεια του π.Ηλία Μαστρογιαννόπουλου

Ασματική Ακολουθία εις την Οσίαν Μακρίναν – Αλεξάνδρου Μωραϊτίδου

Λειτουργικές αταξίες!

Μέσα στην γενικότερη λειτουργική παρακμή που ζούμε, τους τελευταίους αιώνες, η Εκκλησία από μόνη της, σε καιρό ειρήνης και πάντοτε "χάριν του λαού..." και "κατ'οικονομία", έφερε πολλές φορές τα πάνω κάτω στην λειτουργική της ζωή.

Η δικαιολογία πάντοτε η ίδια. "Οι ποιμαντικές ανάγκες του λαού".
Ιδιαίτερα η λειτουργική αυτή αταξία φαίνεται μέσα στην Μεγάλη Εβδομάδα. Έχουμε ορθρινές ακολουθίες το απόγευμα, εσπερινούς το πρωί, διπλές θείες λειτουργίες την Μεγάλη Πέμπτη (για να κοινωνήσουνε οι εργαζόμενοι), λειτουργίες στο κουβούκλιο του Επιταφίου (για να "δει" ο φιλοθεάμον λαός!). 

 Την Μεγάλη Πέμπτη, την ώρα που έγινε ο Μυστικός Δείπνος εμείς τελούμε την Σταύρωση, το πρωί της Μεγάλης Παρασκευής που ο Χριστός βρίσκονταν ακόμα στο Πραιτόριο εμείς κάνουμε ήδη την Αποκαθήλωση. 

  Το Μέγα Σάββατο το πρωί τελούμε τον Αναστάσιμο εσπερινό και την εσπερινή λειτουργία του Μεγάλου Βασιλείου.

   Ο Εσπερινός της Αγάπης, (Οὔσης ὀψίας... όπως διακηρύττουμε σε όλες τις γλώσσες) τελείτε το πρωί της Κυριακής, (για να φάει ο κόσμος ελεύθερα το αρνί) κλπ. Ουδεμία δηλαδή τήρηση του χρονικού των Παθών και της Αναστάσεως.

 Το ίδιο έγινε και εκτός Μεγάλης Εβδομάδος. Μετάθεση των ακολουθιών της Υψώσεως του Σταυρού και της τελετής της Αναστηλώσεως των εικόνων την Κυριακή της Ορθοδοξίας από το τέλος του όρθρου στο τέλος της Λειτουργίας (για να προλάβει ο λαός), μετάθεση του εωθινού Ευαγγελίου πριν την Τιμιωτέρα, παράλειψη κατηχουμένων "χάριν συντομίας" (για να μην κουράζεται ο λαός), μετάθεση του κηρύγματος στο Κοινωνικό (για να ακούσουν οι αργοπορημένοι χριστιανοί το κήρυγμα του Ευαγγελίου που δεν άκουσαν), μετάθεση των αρτοκλασιών από τον εσπερινό στο τέλος της λειτουργίας (γιατί έτσι μας βολεύει), μετάθεση των μνημοσύνων τις Κυριακές και των γάμων τα Σάββατα (γιατί έτσι μας αρέσει), ιδιωτικά μυστήρια και ακολουθίες ανά πάσα ώρα και στιγμή και ένα σωρό άλλες παρεκτροπές που αν τα έβλεπαν οι Πατέρες μας, τουλάχιστον θα ανατρίχιαζαν...
Όλα χάριν του λαού! Για τις ανάγκες του κόσμου!
Τώρα που ήρθε η ώρα της μετάθεσης της Αναστάσεως, όλοι εξανίστανται! Όλοι αντιδρούν! Και όμως! Ήταν φυσικό επακόλουθο πως κάποια μέρα θα συνέβαινε και αυτό!
Όταν ξεκινάς την κατρακύλα στο γκρεμό δεν ξέρεις που θα μπορέσεις να σταματήσεις...
Σε καιρούς παρακμής δεν κάνεις καινοτομίες...
Κάνεις υπομονή...

πηγή

«Αγαπήσατε τον Χριστόν·μηδέν προτιμήσητε τῆς ἀγάπης αὐτοῦ!»

 Ἕνα ἄλλο χαρακτηριστικὸ γνώρισμα τῆς προσωπικότητας τοῦ ὁσίου Πορφυρίου ἦταν ἡ μεγάλη ἀγάπη ποὺ εἶχε γιὰ τὶς Ἀκολουθίες τῆς Ἐκκλησίας καὶ τὴν ἐκκλησιαστικὴ ὑμνωδία. Ἔμαθε νὰ ψέλνει τοὺς διάφορους Κανόνες, πρᾶγμα ὄχι εὔκολο, ἀποστήθισε ὅλο τὸ Ψαλτήριο τοῦ Δαβίδ, ὅπως συνηθιζόταν στὴν ἀρχαία μοναστικὴ πράξη, καθὼς καὶ τὴν Καινὴ Διαθήκη, εἰδικώτερα μάλιστα τὸ κατὰ Ἰωάννην Εὐαγγέλιο, πού, ὅταν μποροῦσε, τὸ ἀπήγγελλε ὄρθιος.
Ὅταν τὰ πνευματικά του τέκνα τοῦ ζητοῦσαν νὰ κάνουν κομποσχοίνι στὴ θέση τῶν Ἀκολουθιῶν, τοὺς ἔλεγε: «Καλὸ εἶναι καὶ τοῦτο, ἀλλὰ ἀνώτερο εἶναι νὰ διαβάζεις τὰ ὑμνογραφικὰ κείμενα ποὺ ἔγραψε ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός, ὁ ἅγιος Θεοφάνης ὁ Γραπτὸς κ.ἄ., γιατὶ κάθε λέξη εἶναι γραμμένη ἀπὸ τὸ Ἅγιο Πνεῦμα.
 Καὶ μόνο νὰ δεῖ αὐτὰ τὰ κείμενα τὸ μάτι σου, νὰ τὰ ἀκούσει τὸ αὐτί σου, νὰ τὰ ψάλλει ἡ γλῶσσα σου, τὸ Ἅγιο Πνεῦμα σὲ ἁγιάζει, καὶ μετὰ εὔκολα ἐρωτεύεσαι τὸν Χριστὸ καὶ ὅλα τὰ κακὰ ἀντέχονται.» 

 Ἐδῶ νὰ τονίσουμε καὶ τὸ πόσο ἰδιαίτερα ἐπέμενε ὁ ὅσιος στὴν ἀπόκτηση τοῦ θείου ἔρωτα. Γι᾽ αὐτὸ καί, ἐπαναλαμβάνοντας στίχο ἑνὸς ὡραιότατου ὁσιακοῦ Δοξαστικοῦ, συμβούλευε συχνά: «ἀγαπήσατε τὸν Χριστόν· μηδὲν προτιμήσητε τῆς ἀγάπης αὐτοῦ!»

Μητροπολίτης Μόρφου Νεόφυτος

''Ἅγιος Πορφύριος, ὁ Ὅσιος τῶν μυστικῶν συχνοτήτων''

πηγή

Δοξαστικὸ Ἐσπερινοῦ Κυριακῆς Δ΄ Νηστειῶν, Ἁγ Ἰωάννου Σιναΐτου

Ὅσιε Πάτερ τῆς φωνῆς τοῦ Εὐαγγελίου, τοῦ Κυρίου ἀκούσας, τὸν Κόσμον κατέλιπες, τὸν πλοῦτον καὶ τὴν δόξαν εἰς οὐδὲν λογισάμενος· ὅθεν πᾶσιν ἐβόας· Ἀγαπήσατε τὸν Θεὸν καὶ εὑρήσετε χάριν αἰώνιον, μηδὲν προτιμήσητε τῆς ἀγάπης αὐτοῦ, ἵνα ὅταν ἔλθῃ ἐν τῇ δόξῃ αὐτοῦ εὑρήσητε ἀνάπαυσιν μετὰ πάντων τῶν Ἁγιων, ὧν ταίς ἱκεσίαις Χριστὲ φύλαξον, καὶ σῶσον τὰς ψυχὰς ἡμῶν.

Ο ΌΣΙΟΣ ΠΑΤΑΠΙΟΣ. ΒΙΟΣ - ΕΓΚΩΜΙΑ - ΘΑΥΜΑΤΑ - ΑΚΟΛΟΥΘΙΕΣ - ΤΙΜΗ, ΜΕΤΑ ΕΚ∆ΟΣΕΩΣ ΑΝΕΚ∆ΟΤΟΥ ΚΑΝΟΝΟΣ.

Ο ΌΣΙΟΣ ΠΑΤΑΠΙΟΣ. ΒΙΟΣ - ΕΓΚΩΜΙΑ - ΘΑΥΜΑΤΑ - ΑΚΟΛΟΥΘΙΕΣ - ΤΙΜΗ, ΜΕΤΑ ΕΚ∆ΟΣΕΩΣ ΑΝΕΚ∆ΟΤΟΥ ΚΑΝΟΝΟΣ.  

https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/file/lib/default/data/2315616/theFile

ΟΙ ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΙ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΕΠΙ ΤΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ

Κοντάκιον Ήχος πλ΄δ΄ 

-Τῇ Ὑπερμάχῳ- 

Ὡς Ζωηφόρος Τοῦ Κυρίου ἡμῶν Μήτηρ, 

Τῶν οὐρανῶν ὑψηλοτέρα ἀνεδείχθης, 

Ἀνυμνοῦμεν οἱ πιστοὶ καὶ μεγαλύνωμεν. 

Ἀλλ’ὡς φέρουσα Ζωῆς Κυρίου νάματα, 

Ἐκ θανάτου ψυχικοῦ ἡμὰς ἀνάστησον, 

Ἵνα κράζωμεν , 

Χαῖρε Μήτηρ τῆς Ζωῆς ἡμῶν.

ΣΤΑΣΙΣ ΠΡΩΤΗ 

Ἄγγελος ἑξαστράπτων τῷ μνημείῳ επέμφθη 

κηρύξαι τὴν Ἀνάστασιν πάντων, 

Χαῖρε Μήτηρ τῆς Ζωῆς ημών(γ΄) 

καὶ σὺν τῇ ἀσωμάτῳ φωνῇ , Ἀναστάντα θεωρῶν Σὲ Κύριε , 

ἐξίστατο καὶ ἵστατο βοῶν τῇ Θεοτόκῳ ταῦτα.

Χαῖρε δι’ἧς τεθνηκότες ζωούνται 

Χαῖρε δι’ἧς γαλαξίαι καινούνται. 

Χαῖρε ἡ φωτίζουσα τὰ ταμεῖα τοῦ Ἅδου. 

Χαῖρε ἡ συντρίψασα τοὺς μοχλοὺς τοῦ θανάτου. 

Χαῖρε τοῦ Παραδείσου τῆς πύλης τὸ ῥόπτρον, 

Χαῖρε τοῦ Βασιλέως τὸ πάναγνον ῥόδον. 

Χαῖρε δι’ἧς ὁ Ἀδὰμ τοῦ θανάτου ἀνίσταται 

Χαῖρε δι’ἧς τῆς φθορᾶς οἱ Βροτοὶ ἀπηλλάγημεν 

Χαῖρε τῶν Μαρτύρων τὸ ἔνδοξον κλέος 

Χαῖρε ἡ λαμπρύνουσα τὸ ἡμέτερον γένος 

Χαῖρε δι’ἧς ἡ Ζωὴ ἐκ τοῦ τάφου ἀνέτειλεν 

Χαῖρε δι’ἧς τῶν πιστῶν αἱ καρδία ἀγάλλονται 

Χαῖρε Μήτηρ τῆς Ζωῆς ἡμῶν. 

Βλέποντες οἱ ἐν Ἄδῃ, τοῦ Κυρίου τὴν ἀνείκαστον δόξαν, ἔκραξαν Αὐτῷ θαρσαλέως.Ὁ Θεὸς καὶ Ζωῆς χορηγός , πως κατεδέχθεις ενθάδε ἐλθεῖν ὡς κραταιὸς καὶ τὰ δεσμὰ τοῦ θανάτου συνθλᾶσαι; Κράζοντες το             Ἀλληλούϊα 


Γνῶσιν ἄγνωστον γνῶναι ,Ἰωάννης σὺν Πέτρῳ ζητοῦντες , ἔδραμον, σκοτίας ἔτι οὔσης, εἰς τὸ μνημεῖον.Καὶ θεωροῦντες κείμενα τὰ ὀθόνια μόνα, ἐβόων μετὰ δέους πρὸς τὴν Θεοτόκον 

Χαῖρε τοῦ Παρακλήτου λαμπρὸν οἰκητήριον 

Χαῖρε τῶν Ἀποστόλων τὸ μέγα ἐφύμνιον 

Χαῖρε πύλη ἀδιόδευτος ὡς ὑπάρχεις ἀληθῶς 

Χαῖρε ὄρος καὶ παλάτιον τοῦ Δεσπότου τοῦ παντὸς 

Χαῖρε ὅτι βλυστάνεις τῆς ἁγνείας τὰ ἄνθη 

Χαῖρε ὅτι καὶ Μήτηρ καὶ Παρθένος ὑπάρχεις 

Χαῖρε ἡ πικραίνουσα τοῦ θανάτου τὴν γεῦσιν 

Χαῖρε ἡ γλυκαίνουσα τῶν πιστῶν τάς αἰσθήσεις 

Χαῖρε ὅτι ὤλεσας τοῦ θανάτου τὸν θρόνον 

Χαῖρε ὅτι ἤνοιξας Παραδείσου τάς θύρας 

Χαῖρε δι’ἧς Ἀγγέλων τάξεις εὐφραίνονται 

Χαῖρε δι’ἧς δαιμόνων θράση κατήργηνται 

Χαῖρε Μήτηρ τῆς Ζωῆς ἡμῶν. 

Δύναμις Τοῦ Ὑψίστου ἐπεσκίασε τότε εἰς τοῦ Ἅδου τῶν χασμάτων τὰ ταμεῖα καὶ ἡ ἀφεγγὴς αὐτοῦ τυραννὶς ἐσκυλεύθη τῷ Του Λόγου ἁγίῳ Φωτί, ἐν τῷ ψάλειν ἡμᾶς οὕτως                 Ἀλληλούϊα 


Ἔχουσα Θεανθρώπου τὴν ψυχὴν εἰς τὰ σπλάχνα, τῷ φόβῳ ἡ γῆ ἐκλονείτω. Τὸν γὰρ ἀχώρητον παντί, ἑαυτῇ οὐκ ἠδυνήθη χωρεῖν καὶ ούτως ἐβόα πρὸς Τὴν Θεοτόκον. 

Χαῖρε ὅτι τὸ θνητὸν ἀφθαρσίας ἐνδύεις 

Χαῖρε ὅτι τῶν ψυχῶν τὴν γαλήνην παρέχεις 

Χαῖρε φωτὸς ἀϊδίου τὸ χρυσόπλοκον σέλας 

Χαῖρε Ἁγίων Πατέρων τὸ πολύτιμον γέρας. 

Χαῖρε φέγγος ἀγλαόμορφον οὐρανοῦ τοῦ νοητοῦ. 

Χαῖρε ἄνθος τὸ πανεύοσμον καὶ τοῦ κόσμου χαρμονή. 

Χαῖρε μόνη χριστιανῶν ἡ στερεὰ προστασία 

Χαῖρε τῶν ἀπιστούντων ἡ ἐπίμοχθος ἀπορία . 

Χαῖρε τῆς ἁμαρτίας τὸ κέρας συντρίβουσα, 

Χαῖρε τῶν πιστῶν τάς καρδίας φαιδρύνουσα 

Χαῖρε πλοκῆς ῥᾳδιούργων ἡ λύσις 

Χαῖρε δεινῶν προβλημάτων ἡ ῥύστις. 

Χαῖρε Μήτηρ τῆς Ζωῆς ἡμῶν. 

Τα Λειτουργικά Βιβλία της Εκκλησίας μας

  

  Το πολύτιμο καταφύγιο της προσευχής των αγίων βάση της πνευματικής ζωής στην Ορθοδοξία είναι η λειτουργική κοινωνία των πιστών. Με κορυφαία στην κλίμακα τη θεία Λειτουργία, οι ιερές ακολουθίες της Εκκλησίας μας διανθίζουν, σύμφωνα με το τυπικό των Αγίων Πατέρων, όλο το εικοσιτετράωρο κάθε ημέρας, με σκοπό την συνεχή και αδιάλειπτη επικοινωνία του πιστού με τον Θεό...

  Και αν η ζωή του σύγχρονου ανθρώπου, με τις πολυσχιδείς απασχολήσεις, επιβάλλει ωράρια που αναστέλλουν συχνά ή διακόπτουν τον προγραμματισμό της πνευματικής μας ζωής, δεν παύει να γεννιέται συνεχώς στην ψυχή μας η επιθυμία να μιλήσουμε με τον Κύριο, μέσα από τον κόπο της ημέρας, τις μικρές χαρές, τη δημιουργία και τη δυσκολία, με ένα βαθύ «ευχαριστώ» ή «Κύριε ελέησον» ή «Κύριε Ιησού Χριστέ, Υιέ του Θεού, ελέησόν με».

  Ωστόσο η γνώση και η μελέτη των καθ' ημέραν ακολουθιών της Εκκλησίας μας μπορεί να καταστεί ιερό κίνητρο για την εξεύρεση χρόνου —έστω και λίγου— ώστε η ημέρα μας να αγιασθεί με την ανάγνωση μιας ή περισσοτέρων ακολουθιών. Επιπλέον, στις δύσκολες περιστάσεις, αλλά και στις ενάρξεις μιας δημιουργίας επαγγελματικής, επιμορφωτικής ή σε περιπτώσεις επικίνδυνων καιρικών φαινόμενων, στη συμμετοχή μας στην παγκόσμια αγωνιά για την ειρήνη του κόσμου και σε άλλες ποικίλες προσωπικές και κοινές περιστάσεις, ως μέλη της Εκκλησίας του Χριστού και κοινωνοί του Σώματος Αυτού, έχουμε καθήκον να γνωρίζουμε πως οι Άγιοι Πατέρες συνεκρότησαν ακολουθίες που καλύπτουν κάθε περίσταση και εναποθέτουν στα Άγια Χέρια του Κυρίου μας κάθε προσπάθεια, κάθε αγωνία, κάθε πόνο ή χαρά μας.

Το σύνολο των βιβλίων της Εκκλησίας μας που περιέχουν όλες τις ακολουθίες, τις καθ' ημέραν και για τις ειδικές περιστάσεις, ονομάζονται ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΑ ΒΙΒΛΙΑ. -Αναφέρουμε τα κυριώτερα:

• Πρωτίστως «ΤΟ ΘΕΙΟΝ ΚΑΙ ΙΕΡΟΝ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ» και ο «ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ», που περιέχουν τις ευαγγελικές και αποστολικές περικοπές που αναγινώσκονται κάθε ημέρα του έτους.

• Ακολουθεί το ΩΡΟΛΟΓΙΟΝ, το οποίο περιέχει τις μικρές καθημερινές ακολουθίες που άρχονται από το Μεσονυκτικό και τον Όρθρο, συνεχίζει με τις ακολουθίες των ΩΡΩΝ —από τις οποίες προήλθε και η ονομασία του βιβλίου— τις προσευχές πριν και μετά το «άριστον και το δείπνον», τον Εσπερινό, το Απόδειπνο, τον Ακάθιστο Ύμνο, τον Μεγάλο και Μικρό Παρακλητικό Κανόνα στην Υπεραγία Θεοτόκο, ικετηρίους Κανόνες στον Κύριο ημών Ιησού Χριστό, στον Άγιο Άγγελο και σε όλους τους Αγίους. Περιέχει επίσης τα Απολυτίκια και τα Κοντάκια των Αγίων όλου του έτους, του Τριωδίου και του Πεντηκοσταρίου, τα Αναστάσιμα Απολυτίκια των οκτώ ήχων, Ύμνους Τριαδικούς, τις εννέα Ωδές και τα Εξαποστειλάρια όλης της εβδομάδας.

Ένα άλλο επίσης σπουδαιότατο βιβλίο για την εκκλησιαστική ζωή μας είναι το ΛΕΙΤΟΥΡΠΚΟΝ, το οποίο περιέχει τις τρεις εν χρήσει θείες Λειτουργίες, του M. Βασιλείου, του Ι. Χρυσοστόμου και των Προηγιασμένων.

Ακολουθούν τα MHNAIA. Οι 12 τόμοι τους, εκ των οποίων ο καθείς αντιστοιχεί σε ένα μήνα του έτους, περιέχουν τις ακολουθίες των εορταζομένων Αγίων, κατά τον Εσπερινό και τον Όρθρο, κάθε ημέρας του μήνα και των δεσποτικών και θεομητορικών εορτών.

Για την κατανυκτικότερη και λαμπρότερη περίοδο της Ορθοδόξου Εκκλησίας, που αρχίζει με το Τριώδιο και λήγει με την Πεντηκοστή, έχουμε τα λειτουργικά βιβλία του ΤΡΙΩΔΙΟΥ και ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΑΡΙΟΥ, τα οποία αντίστοιχα περιέχουν το μεν Τριώδιο τις ακολουθίες από την Κυριακή του Τελώνου και Φαρισαίου μέχρι του M. Σαββάτου, το δε Πεντηκοστάριο τις ακολουθίες από την Κυριακή του Πάσχα μέχρι την Κυριακή των Αγίων Πάντων.

Η ΠΑΡΑΚΛΗΤΙΚΗ ή ΟΚΤΩΗΧΟΣ (βίβλος) είναι ένα ακόμη πολύτιμο λειτουργικό βιβλίο. Αρχικά αποτελούσαν δύο ξεχωριστά βιβλία. Η μεν Παρακλητική, που αποδίδεται ως προς τη συγκρότησή της στον Άγιο Ιωσήφ τον Υμνογράφο, περιείχε τις ακολουθίες των οκτώ ήχων όλων των ημερών της εβδομάδας, ενώ η Οκτώηχος, που αποδίδεται στον Άγιο Ιωάννη τον Δαμασκηνό, περιείχε τις ακολουθίες των οκτώ ήχων όλων των Κυριακών από της Κυριακής των Αγίων Πάντων μέχρι και της αρχής του Τριωδίου. Σήμερα αποτελούν ένα βιβλίο με πιο συνηθισμένη την ονομασία «Παρακλητική».

Εκτός από τα παραπάνω Λειτουργικά βιβλία των οποίων η χρήση είναι πολύ συχνή από τους πιστούς, υπάρχουν και άλλα που αφορούν κυρίως τους κληρικούς και αποτελούν απαραίτητο εφόδιό τους:
  Το Ιερατικόν και το Διακονικόν, που περιέχουν όσα πράττουν και εκφωνούν οι Ιερείς και οι Διάκονοι κατά την τέλεση όλων των ακολουθιών.

  Το Εύχολόγιον ή Αγιασματάριον, το οποίο περιέχει τις ακολουθίες των Μυστηρίων του Ευχελαίου, του Γάμου, της Βαπτίσεως, της Παρακλήσεως στην Θεοτόκο και ποικίλες άλλες για διάφορες περιστάσεις. Η δεύτερη ονομασία του προήλθε από την ακολουθία του Αγιασμού, η οποία είναι και η πιο συχνή σε χρήση από τους ιερείς.

 Η μεγάλη σημασία που απέδωσαν οι Άγιοι Πατέρες της Εκκλησίας στη συγκρότηση των λειτουργικών βιβλίων επιβεβαιώνει τον πρωτεύοντα ρόλο τους στη ζωή του πιστού λαού, και κατά Εκκλησίας και η κοινωνία με αυτά ανάγει τον πιστό σε μία πρόγευση του αγγελικού βίου, στον οποίο οι Άγιοι Άγγελοι δοξολογούν και υμνούν τον Τριαδικό Θεό στην Αιώνια Βασιλεία Του «εν μια φωνή», «ακαταπαύστοις στόμασι, ασιγήτοις δοξολογίας». Και αποτελούν το παρήγορο καταφύγιο της προσευχής για όλους τούς πιστούς όλων των εποχών.

Περιοδικό "Η Δράσις μας", Τεύχος 427 - ΜΑΡΤΙΟΣ 2005

ΠΗΓΗ

Οι Ακολουθίες των Μεγάλων Ωρών Ιστορία και Θεολογία

Οι Ακολουθίες των Μεγάλων Ωρών Ιστορία και Θεολογία

π. Στέφανος Αλεξόπουλος

Αντικείμενο της παρούσης μελέτης είναι η εξέταση της ιστορίας και της θεολογίας των Ακολουθιών των Μεγάλων Ωρών. 1 Με τον όρο Ακολουθίες των Μεγάλων Ωρών εννοούμε τις Ακολουθίες της Πρώτης, Τρίτης, Έκτης και Ενάτης Ώρας της Μεγάλης Παρασκευής, της παραμονής των Χριστουγέννων και της παραμονής των Φώτων.

Η παρούσα μελέτη δεν φιλοδοξεί να εξαντλήσει το θέμα – αυτό άλλωστε είναι αδύνατο λόγῳ του περιορισμένου διαθέσιμου χρόνου και χώρου.

Θα προσπαθήσουμε όμως να σκιαγραφήσουμε την ιστορική εξέλιξη των ανωτέρω ακολουθιών και να επιχειρήσουμε μια πρώτη προσέγγιση ως προς το θεολογικό περιεχόμενο και μήνυμα αυτών των ακολουθιών.

http://www.ecclesia.gr/greek/holysynod/commitees/worship/akolouthies_m_oron.pdf

Η κάθοδος των Χορών από το Ιερό Αναλόγιο

Του Πρωτοψάλτου Χρήστου Τσακίρογλου

 Ἡ κάθοδος τῶν χορῶν σὲ συγκεκριμένες στιγμὲς τῶν ἱεροπραξιῶν τῆς Ἐκκλησίας μας ὅπως προβλέπει τὸ λεγόμενο ἐν πολλοῖς ἄγραφο τυπικὸ τοῦ Πατριαρχικοῦ Ναοῦ, εἶναι μία ἀκόμη ἀπόδειξη τοῦ πόσο προσεκτικοὶ ὑπῆρξαν οἱ ἱεροψάλτες ὄχι μόνο μὲ τὸν ἦχο, ἀλλὰ καὶ μὲ τὴν εἰκόνα ποὺ ἐκπέμπεται μέχρι καὶ σήμερα ἀπὸ τὰ ἱερὰ ἀναλόγια. Διότι δὲν πρέπει νὰ ξεχνάμε ὅτι αὐτὸ ποὺ προσφέρει ὁ Ναὸς κατὰ τὴν κοινὴ προσευχὴ εἶναι πέραν τῶν ὑπολοίπων, καὶ μία γλυκιὰ βροχὴ γιὰ τὶς αἰσθήσεις. Ἡ ὄσφρηση τοῦ θυμιάματος, ἡ ἀκοὴ τῆς εὐχῆς, τοῦ ἀναγνώσματος ἢ τοῦ ὕμνου, ἐρεθίζονται μαζὶ μὲ τὴν ὅραση τῶν ἱερῶν εἰκόνων, ἀλλὰ καὶ μὲ τὴν θέαση ἑνὸς ἐκκλησιαστικοῦ πληρώματος ποὺ μὲ τὶς κινήσεις του δὲν μᾶς ἀφήνει περιθώρια ἀμφισβήτησης ὅτι βρισκόμαστε πλέον σὲ ἕναν χῶρο μετανοίας, σὲ ἕναν κοινὸ τόπο λατρείας τοῦ ὑπερκόσμιου, ὅπου κυριαρχεῖ κατὰ μίμηση τοῦ Παραδείσου μία σεμνὴ (καὶ ὄχι σεμνότυφη) ἱεροπρέπεια.

 Ἡ κίνηση αὐτὴ δὲν εἶναι μία μηχανιστικὴ δήλωση προτεσταντικοῦ τύπου. Ἐκφράζει εὐλάβεια, ταπείνωση καὶ συναίσθηση τοῦ τί ψάλλουμε, ἢ τί τελεῖται τὴν συγκεκριμένη χρονικὴ στιγμή ἢ περίοδο. Μὲ τὸ τρόπο δὲ αὐτὸν οἱ χοροὶ ὡς ἄλλοι διάκονοι, σηματοδοτοῦν μὲ τὴν κίνησή τους αὐτὴν στὸν λαϊκὸ ποὺ εἶναι μακριὰ ἀπὸ τὴν λειτουργικὴ τάξη, τὴν ἱερότητα τῆς στιγμῆς. 
Οἱ ἀκολουθίες μας ὅπως καὶ ἡ ἀνθρώπινη ζωή, εἶναι γεμᾶτες μὲ κορυφώσεις ἀλλὰ καὶ ἐφησυχασμούς. Στὸν Ὄρθρο γιὰ παράδειγμα ἐφησυχασμὸς εἶναι τὰ Καθίσματα - τὰ ὁποῖα μάλιστα κατὰ ἀρχαῖα παράδοση ψάλλονταν ὅπως ἀναφέρει καὶ ὁ χαρακτηρισμός τους - ἐνῶ κορύφωση εἶναι ἡ Δοξολογία. Οἱ χοροὶ γιὰ τὸν κόσμο ἐκπροσωποῦν τὸν

Το νόημα των Ιερών Ακολουθιών

Το σύνολο των Ιερών Ακολουθιών αποτελεί μία αληθινή «Λειτουργική Θεολογία» ασύγκριτου πλούτου που ανάγεται στο Κήρυγμα και στη ζωή των Αποστόλων.
Βρίσκουμε εκεί όλα τα εξέχοντα γεγονότα της ιστορίας της λυτρώσεως, ό, τι ρωμαλέο και φωτεινό υπάρχει στη διδασκαλία των Πατέρων και της Εκκλησίας, τον ίδιο τον χυμό τους.

Παρασυρόμαστε γρήγορα από τη ρωμαλέα κίνηση αυτής της θαυμαστής συνθέσεως που ανακεφαλαιώνει όλα τα στάδια της αποκαλύψεως και ανταποκρίνεται σε όλες τις ανάγκες της πνευματικής ζωής.
Το λυρικό και συναισθηματικό στοιχείο είναι μπολιασμένο στο δογματικό και η αλήθεια παρουσιάζεται εκπληκτικά ισορροπημένη σ’ όλες τις πολύμορφες πλευρές της.

Αυτή η παρουσία της θεϊκής Αλήθειας κάνει τη Λειτουργία κατ’ εξοχήν «τόπο Θεολογικό» και προϋποθέτει την αρχή: κανόνας προσευχής - κανόνας πίστεως.
Το Άγιο Πνεύμα μιλάει με τη Λειτουργία, όπως παλαιότερα με τους προφήτες, φανερώνει τον παρόντα Χριστό και μας βοηθάει να καταλάβουμε, ότι η Παράδοση, κυρίως η λειτουργική, είναι ο Λόγος, σχολιάζει αδιάκοπα τα ίδια Ευαγγελικά Του λόγια δια μέσου όλων των στοιχείων της Παραδόσεως.

Η Λειτουργία είναι η Εκκλησία εν Λόγω και εν Μυστηρίω ευχαριστίας. Είτε γίνει μετάφραση, είτε εικόνα της Λειτουργίας που τελείται στον ουρανό από τον Μεγάλο Αρχιερέα «κατά τάξιν Μελχισεδέκ», δηλαδή τον Χριστό, περιβαλλόμενο και υπηρετούμενο από τους Αγγέλους με Ιερατικά και Διακονικά Άμφια, η Θεία Λειτουργία είναι πάντοτε η Θεία Λειτουργία.

Π. Ευδοκίμοφ,«Η ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ»

πηγή

Έχουμε τον ουρανό και την γη μέσα στην λατρεία

Γέροντας Αιμιλιανός

 Εμείς οι ορθόδοξοι έχομε το μοναδικό προνόμιο να μπορούμε από τα λειτουργικά βιβλία να γνωρίσουμε το αγιολογικό, το δογματικό και ηθικό περιεχόμενο της κάθε εορτής. 

 Πράγματι, έχομε τον ουρανό και την γη μέσα στην λατρεία. Γι' αυτό οι άνθρωποι οι οποίοι δεν έχουν ουσιαστική σχέση με τις εκκλησιαστικές ακολουθίες συνήθως είναι πνευματικά άνικμοι, ανόρεκτοι, αδύναμοι, καχεκτικοί.

Και η ζωή τους αποτελείται από διάφορα μικρογεγονότα, τα οποία γεμίζουν τη συνείδηση και τη μνήμη τους. Το βεληνεκές τους είναι μικρό, αφού δεν έχουν εποπτεία των νοητών και ουρανίων πραγμάτων. Για μας λοιπόν τους μοναχούς η καθημερινή λατρεία είναι μεγάλη ευλογία, διότι έχομε κάθε ημέρα κοινωνία με τους αγίους, αλλά και με τον Κύριο και την Θεοτόκο.

Οι συχνές ακολουθίες αυξάνουν τον ορίζοντά μας και κάνουν το είναι μας να ανέρχεται από την γη στον ουρανό.

orthmad

«Περισσότερο απ’ όλα να μαθαίνετε την γλώσσα της αγάπης,την πιο ζωντανή και εκφραστική γλώσσα»(Άγ.Ιωάννης Κροστάνδης)

ΑΓ.ΙΩΑΝΝΗΣ ΤΗΣ ΚΡΟΣΤΑΝΔΗΣ – ΠΕΡΙ ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΑΣ

«Προσπαθήστε να προοδεύετε στην εσωτερική καρδιακή επιστήμη, στην επιστήμη δηλαδή της αγάπης, της πίστεως, της προσευχής, της πραότητος, της ταπεινοφροσύνης, της ευγενείας, της υπακοής, της σωφροσύνης, της συγκαταβατικότητος, της συμπαθείας, της αυτοθυσίας, της καθάρσεως από πονηρούς και κακούς λογισμούς…

«Ζητείτε δε πρώτον την βασιλείαν του Θεού και την δικαιοσύνην αυτού,, και ταύτα πάντα προστεθήσεται υμίν» (Ματθ. στ’ 33).»

«Περισσότερο απ’ όλα να μαθαίνετε την γλώσσα της αγάπης, την πιο ζωντανή και εκφραστική γλώσσα. Χωρίς αυτή, η γνώσις των ξένων γλωσσών δεν φέρνει καμμιά ουσιαστική ωφέλεια.»

 «Ο απ. Παύλος παραγγέλλει «το Πνεύμα μη σβέννυτε» (Α’ Θεσ. ε’ 19). Πρέπει να θυμάται αυτό κάθε χριστιανός ιδιαίτερα όμως ο ιερεύς και ο διδάσκαλος των παιδιών. Ιδιαίτερα εμείς πρέπει πάντοτε να φλεγόμεθα από το Αγ. Πνεύμα κατά την εξάσκηση της υψηλής μας υπηρεσίας προς τον Θεό και τους ανθρώπους».