Τι τρομερά λόγια: «η αγάπη θα ψυχρανθεί».

 Τι τρομερά λόγια: «η αγάπη θα ψυχρανθεί». Ισοδυναμεί με το να πει κανείς ότι η ίδια η ζωή θα σβήσει. Είναι σαν να λέει «το βδέλυγμα της ερημώσεως [θα σταθεί] στον άγιο τόπο». 

 Το να είσαι χριστιανός σημαίνει να είσαι άνθρωπος γεμάτος αγάπη. Πού βρίσκεται η αγάπη στον κόσμο; Στην Εκκλησία του Χριστού. Αν δεν υπάρχει αγάπη στην Εκκλησία, τότε δεν μπορεί να υπάρξει ούτε στον κόσμο... Ωστόσο, ακόμη και σε έναν κόσμο που δεν γνωρίζει τον Θεό, η ανθρώπινη αγάπη είναι πάντα παρούσα ως ένα φως που επιμένει — ως αυτό που επιτρέπει στην ανθρωπότητα να συνεχίσει να υπάρχει.

 Πού υπάρχει κυρίως αυτό το φως που επιμένει; Στην οικογένεια. Κι όμως, σήμερα, ακριβώς μπροστά στα μάτια μας, γίνονται τα πάντα για να καταστραφεί η οικογένεια — και με μεγάλη επιτυχία, όπως βλέπουμε. Και πού αλλού εκδηλώνεται η ανθρώπινη αγάπη; Στις πιο οικείες και υψηλές σχέσεις ανάμεσα στον άνδρα και τη γυναίκα. Τι συμβαίνει τώρα; Αυτό που παλαιότερα ονομαζόταν ''πεπρωμένο'' —το όνειρο της αδελφής ψυχής— αντικαθίσταται όλο και περισσότερο από αυτό που αποκαλείται «συντροφικότητα» ή «σχέση συνεργασίας», μια σχέση δηλαδή που είναι εύκολα αντικαταστάσιμη.

«Ο ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ»

METAΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ
Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου με θέμα:
«Ο ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ»
[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 26-9-2001]

Σήμερα η Εκκλησία μας, αγαπητοί μου, τιμά την Μετάσταση του θαυμαστού και μεγάλου αποστόλου του Χριστού, του μαθητού της αγάπης και ευαγγελιστού Ιωάννου του Θεολόγου. Η μνήμη του συμπίπτει περίπου 1906 –από σήμερα- 1906 χρόνια από της συγγραφής του περιφήμου προφητικού του βιβλίου, του τελευταίου της Καινής Διαθήκης, της Αποκαλύψεως. Γιατί ο Ευαγγελιστής Ιωάννης, εξόριστος στην Πάτμο, συνέγραψε το βιβλίο αυτό το 95 μ.Χ. ύστερα από μια σειρά αποκαλύψεων που είχε σε ένα σπήλαιο του νησιού εν ημέρα Κυριακή, όπως ο ίδιος μάλιστα το καταγράφει. Και ξέρετε πρώτα εγράφη η Αποκάλυψις και μετά εγράφη το Ευαγγέλιον, αν το γνωρίζετε. Είναι λοιπόν το πρώτο βιβλίο που έγραψε. Και μετά δε και οι επιστολές. Όταν επανέκαμψε από την εξορία στην Έφεσο, εκεί έγραψε το ομώνυμον Ευαγγέλιον, όπως σας είπα, και τις επιστολές.

Βέβαια, όταν γιορτάστηκαν τα 1900 χρόνια, κυρίως πήραν ως αφορμή – δεν ξέρω γιατί- που ήταν μία επίσημος ημέρα, να δουν το βιβλίο της Αποκαλύψεως ως ένα βιβλίο οικολογικής, οικολογικής σπουδαιότητος… Επειδή αναφέρεται το βιβλίο αυτό σε πολλές καταστροφές κ.λπ. κ.λπ. και περίεργα φαινόμενα μες στη φύση, αυτό το στοιχείο εκλέχθηκε για να χρησιμοποιηθεί για να τονιστεί το βιβλίο της Αποκαλύψεως. Λυπάμαι βέβαια, αλλά πολύ περισσότερο και πολύ βαθύτερα το βιβλίο της Αποκαλύψεως αναφέρεται σε εσχατολογικές αναστατώσεις και αυτό είναι εκείνο που μας ενδιαφέρει και αυτό θα είναι που θα μας απασχολήσει, εν συντομία βεβαίως, στο σημερινό μας θέμα.

Έτσι, το μήνυμα του ευαγγελιστού Ιωάννου δεν είναι η οικολογία, το ξαναλέω, του πλανήτου μας, αλλά το τέλος της Ιστορίας. Το τέλος του σύμπαντος κόσμου, ο διωγμός της Εκκλησίας, η παρουσία του Αντιχρίστου, ο ένδοξος ερχομός του Χριστού ως Κριτού της Ιστορίας και η ανάστασις των νεκρών· και η αρχή της αιωνίου Βασιλείας· αλλά και η αρχή της αιωνίου κολάσεως. Αυτά μας ενδιαφέρουν. Αλλά και η παλιγγενεσία της Δημιουργίας, αν θέλετε, κατά την βεβαίωση του ιδίου του Χριστού με τους καινούριους ουρανούς και την καινούρια γη· κατά την βεβαίωση του ευαγγελιστού Ιωάννου που είναι μέσα στο βιβλίο της Αποκαλύψεως.

ΤΑ ΤΕΣΣΕΡΑ ΑΛΟΓΑ ΤΗΣ ΑΠΟΚΑΛΥΨΗΣ – ΤΙ ΣΥΜΒΟΛΙΖΟΥΝ;

Στο 6ο κεφάλαιο της Αποκάλυψης, όταν το Αρνίο ανοίγει τις τέσσερις πρώτες σφραγίδες, εμφανίζονται τέσσερα άλογα: λευκό, κόκκινο, μαύρο και χλωρό (Αποκ. 6,1-8).

ΤΟ ΛΕΥΚΟ ΑΛΟΓΟ
Ο αναβάτης εξέρχεται «νικῶν καὶ ἵνα νικήσῃ». Κατά την ερμηνεία που παραδίδει ο άγιος Ανδρέας Καισαρείας, συνδέεται με τη νικηφόρο εξάπλωση του Ευαγγελίου. Άλλοι ερμηνευτές το συνδέουν με την κατάκτηση. Πάντως η Γραφή δεν λέει ότι ο λευκός καβαλάρης είναι ο Αντίχριστος, όπως συχνά ακούγεται.

ΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ ΑΛΟΓΟ
Συμβολίζει τον πόλεμο, τη βία και την αιματοχυσία. Στον αναβάτη δίνεται να αφαιρέσει την ειρήνη από τη γη, ώστε οι άνθρωποι «ἀλλήλους σφάξωσι».

«ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΕΣ ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ»

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου με θέμα:

«ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΕΣ ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ»

[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 8-5-2002]

[...]Είναι γνωστόν, ότι ο ευαγγελιστής Ιωάννης, κατ’ αρχαίας παραδόσεις, είχε εξοριστεί στην νήσο Πάτμον· κατά την διάρκεια διωγμού υπό του Δομετιανού. Κι όπως ο ίδιος ο ευαγγελιστής αναφέρει –έχομε εσωτερική μαρτυρίαν- εις το βιβλίον της Αποκαλύψεως, εις το πρώτο κεφάλαιον, που λέγει: «διά τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ καὶ τὴν μαρτυρίαν τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ». Γι'αυτό εξορίσθη εις την νήσον Πάτμον. Η εξορία εννοείται υπό την λέξη «θλίψει», δοτική. 

Να τι γράφει: «Ἐγὼ Ἰωάννης, ὁ ἀδελφὸς ὑμῶν καὶ συγκοινωνὸς ἐν τῇ θλίψει, ἐγενόμην ἐν τῇ νήσῳ τῇ καλουμένῃ Πάτμῳ διὰ τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ καὶ διὰ τὴν μαρτυρίαν Ἰησοῦ Χριστοῦ». 

 Έτσι ο άγιος Ειρηναίος μάς βεβαιώνει ότι η Αποκάλυψις, το βιβλίο, δηλαδή, της Αποκαλύψεως, «οὐ πρὸ πολλοῦ χρόνου ἑωράθη, ἀλλὰ σχεδὸν ἐπὶ τῆς ἡμετέρας γενεᾶς, πρὸς τῷ τέλει τῆς Δομετιανοῦ ἀρχῆς». 

Αλλά και ο Κλήμης ο Αλεξανδρεύς γράφει: «Ἐπειδὴ δὲ τοῦ τυράννου –εννοείται του Δομετιανού- τελειώσαντος ἀπὸ τῆς Πάτμου τῆς νήσου μετῆλθεν ἐπὶ τὴν Ἒφεσον». Δηλαδή, όταν πέθανε ο Δομετιανός, επέστρεψε ο Ιωάννης εις την Έφεσον.

 Και ο άγιος Ανδρέας ο Καισαρείας μάς γράφει: «Πάτμον οἰκεῖν τὴν νῆσον καταδικασθείς». Ότι κατεδικάσθη να κατοικήσει εις την νήσον Πάτμον. Και ο Ευσέβιος Καισαρείας μάς πληροφορεί ότι συνέβη αυτή η εξορία το 14ον έτος της βασιλείας του Δομετιανού, δηλαδή γύρω στο 94 με 95 .

Η ημέρα που εδέχθη την αποκάλυψη του Χριστού, μας σημειώνει ο ίδιος ο ευαγγελιστής εις το πρώτο κεφάλαιο, ήταν Κυριακή. 

 Κατά την παράδοση, συνέβη σε ένα σπήλαιον, που είναι μέχρι σήμερα γνωστό.Αλλά και η συγγραφή έγινε εις την Πάτμον. Κάτω από την νωπή εντύπωση των βιωμάτων που ο ευαγγελιστής έζησε. Συχνότατα, καθ΄όλον το μήκος της Αποκαλύψεως, και μάλιστα και τούτο σημειώνω, συχνά να καταφεύγομε εις το βιβλίον της Αποκαλύψεως ως ανάγνωσμα, ως ευαγγελικό ανάγνωσμα, μάλιστα θα λέγαμε πολύ συχνά, και ιδιαιτέρως όταν αισθανόμεθα κάποιαν θλίψιν, γενικοτέρας σημασίας, να ανοίγομε στο βιβλίο της Αποκαλύψεως και να διαβάζουμε. Και θα βρίσκομε πάντοτε πολλήν πολλήν την παρηγορίαν.

Γράφει λοιπόν, συχνότατα όπως σας είπα, καθ’ όλον το μήκος της Αποκαλύψεως, την λέξη «εἶδον», δηλαδή «είδα». Είδα με τα μάτια μου, είδα. Σε κάθε νέα οραματική εικόνα αναφέρεται ο ευαγγελιστής σ’ αυτό το «εἶδον». Πολύ συχνά· που δεν είναι τίποτε άλλο παρά εκδιπλούμενες θείες εμπειρίες. Ο ίδιος αναφέρει:

«Ἐγενόμην ἐν πνεύματι ἐν τῇ Κυριακῇ ἡμέρᾳ, καὶ ἤκουσα φωνὴν ὀπίσω μου μεγάλην ὡς σάλπιγγος λεγούσης· ὃ βλέπεις γράψον –ό,τι βλέπεις, σημείωσέ το-. Καὶ ἐκεῖ ἐπέστρεψα βλέπειν τὴν φωνὴν ἥτις ἐλάλει μετ᾿ ἐμοῦ· καὶ ἐπιστρέψας εἶδον –πάλι «εἶδον»- ἑπτὰ λυχνίας χρυσᾶς, καὶ ἐν μέσῳ τῶν ἑπτὰ λυχνιῶν ὅμοιον υἱῷ ἀνθρώπου · ἡ δὲ κεφαλὴ αὐτοῦ καὶ αἱ τρίχες λευκαὶ ὡς ἔριον λευκόν, ὡς χιών, καὶ οἱ ὀφθαλμοὶ αὐτοῦ ὡς φλὸξ πυρός, καὶ οἱ πόδες αὐτοῦ ὅμοιοι χαλκολιβάνῳ -ένα μίγμα χρυσού και αργύρου-, ὡς ἐν καμίνῳ πεπυρωμένοι -σαν να είχανε θερμανθεί στο καμίνι- , καὶ ἡ φωνὴ αὐτοῦ ὡς φωνὴ ὑδάτων πολλῶν, καὶ ἐκ τοῦ στόματος αὐτοῦ ῥομφαία δίστομος ὀξεῖα ἐκπορευομένη, καὶ ἡ ὄψις αὐτοῦ ὡς ὁ ἥλιος φαίνει ἐν τῇ δυνάμει αὐτοῦ».

Φοβερή οπτασία, αγαπητοί μου. Φοβερή οπτασία, πραγματικά· που θυμίζει λίγο την εικόνα της Μεταμορφώσεως, στην οποία είχε βρεθεί και ο Ιωάννης, προ του Πάθους του Χριστού, αλλά αυτή ήτο ασυγκρίτως περισσότερο τρομακτική. Η μορφή του Χριστού εδώ είναι «ὡς ὁ ἥλιος φαίνει ἐν τῇ δυνάμει αὐτοῦ».

...δεῦρο δείξω σοι τό κρῖμα τῆς πόρνης τῆς μεγάλης τῆς καθημένης ἐπί ὑδάτων πολλῶν...

 «Και ήλθεν από τον ουρανόν ένας εκ των επτά αγγέλων, που είχαν τας επτά φιάλας, και συνωμίλησε μαζή μου, λέγων· “έλα να σου δείξω την κατάκρισιν και καταδίκην της πόρνης της μεγάλης (της διεφθαρμένης, δηλαδή, και εξηχρειωμένης πολυαρίθμου πόλεως), η οποία κάθεται επάνω εις ύδατα πολλά (τα οποία συμβολίζουν λαούς και έθνη με αμαρτωλά και γήϊνα φρονήματα, ωσάν την μεγάλην πόλιν).

 Με αυτήν διεφθάρησαν και εξεφαυλίσθησαν οι βασιλείς της γης και εμέθυσαν οι κάτοικοι της γης από τον οίνον της πορνείας της” (από την μεθυστικήν ζάλην και παραφοράν της ηθικής εξαθλιώσεώς της)».

ΑΡΧΑΙΟ ΚΕΙΜΕΝΟ:
 Καὶ ἦλθεν εἷς ἐκ τῶν ἑπτὰ ἀγγέλων τῶν ἐχόντων τὰς ἑπτὰ φιάλας, καὶ ἐλάλησε μετ᾿ ἐμοῦ λέγων· δεῦρο δείξω σοι τὸ κρῖμα τῆς πόρνης τῆς μεγάλης τῆς καθημένης ἐπὶ ὑδάτων πολλῶν, μεθ᾿ ἧς ἐπόρνευσαν οἱ βασιλεῖς τῆς γῆς, καὶ ἐμεθύσθησαν οἱ κατοικοῦντες τὴν γῆν ἐκ τοῦ οἴνου τῆς πορνείας αὐτῆς.
Αποκάλυψη 17, 1-2

πηγή

Οι Επτά Εκκλησίες της Αποκάλυψης

Οι Επτά Εκκλησίες της Αποκάλυψης, όλες στις Ιερές και Αλησμόνητες Πατρίδες της Ανατολής...

Τον Ιωάννη ενέπνευσε ο ίδιος ο Θεός: «...ὃ βλέποις γράψον εἰς
βιβλίον καὶ πέμψον ταῖς ἑπτὰ ἐκκλησίαις.
εἰς ᾿Εφεσον καὶ εἰς Σμύρναν καὶ εἰς
Πέργαμον καὶ εἰς Θυάτειρα καὶ εἰς Σάρδεις
καὶ εἰς Φιλαδέλφειαν καὶ εἰς Λαοδίκειαν...»

...Κι αλήθεια στην Ανατολή γεννήθηκε το Φως...
το πρώτο, το υπέρλαμπρο αριστούργημα της Δημιουργίας!

...Εκεί έλαμψε ο Άνθρωπος και ο Πολιτισμός!

πηγή

Τον καιρό του Αντιχρίστου δεικνύεται ἠ ὑπομονή καί ἀντοχή τῶν Χριστιανῶν, οἱ ὁποῖοι τηροῦν τάς ἐντολάς τοῦ Θεοῦ καί κρατοῦν τήν πίστιν προς τόν Ἰησοῦν".

"Ὧδε ἡ ὑπομονὴ τῶν ἁγίων ἐστίν, οἱ τηροῦντες τὰς ἐντολὰς τοῦ Θεοῦ καὶ τὴν πίστιν Ἰησοῦ."....Αποκ.ιδ΄12....

"Ἐδῶ κατά τόν καιρόν αὐτόν τοῦ ἀντιχρίστου δεικνύεται ἠ ὑπομονή καί ἡ ἐγκαρτέρησις καί ἀντοχή τῶν Χριστιανῶν, οἱ ὁποῖοι τηροῦν τάς ἐντολάς τοῦ Θεοῦ καί κρατοῦν τήν πίστιν προς τόν Ἰησοῦν". 

( Ἀπό τήν «ΚΑΙΝΗ ΔΙΑΘΗΚΗ μετά συντόμου ἑρμηνείας» τοῦ Π.Ν.Τρεμπέλα)

ΣΧΟΛΙΟ

 "Μέσα στήν τραγική καί φρικτή κατάστασι πού θά ἐπικρατῇ κατά τήν ἐποχή τῆς φθοροποιοῦ δράσεως τοῦ ᾿Αντιχρίστου θά φανῇ καί θά λάμψῃ ἡ ὑπομονή, ἡ ἐγκαρτέρησις καί ἡ ἀντοχή τῶν ἀνθρώπων πού θά μένουν πιστοί στόν Θεό. Γι’ αὐτό καί τό ἱερό Κείμενο τῆς «᾿Αποκαλύψεως» κάμνει ἰδιαίτερο λόγο γιά τήν ὑπομονή αὐτή τῶν ἡρωϊκῶν ἐκείνων πιστῶν. 

«῟Ωδε ἡ ὑπομονή τῶν ἁγίων ἐστί», γράφει, «οἱ τηροῦντες τάς ἐντολάς τοῦ Θεοῦ καί τήν πίστιν ᾿Ιησοῦ» (᾿Αποκ. ιδ´ 12). Κατά τόν καιρόν δηλαδή ἐκεῖνον τῆς ἐξάρσεως τοῦ κακοῦ θά ἐκδηλωθῇ ἡ σταθερότης, «ἡ ἀντοχή καί ἡ καρτερία τῶν πιστῶν» (ΕΒ), οἱ ὁποῖοι θά τηροῦν τίς ἐντολές τοῦ Θεοῦ καί θά κρατοῦν τήν πίστι στόν ᾿Ιησοῦ Χριστό.

῞Οπως σημειώνει παλαιός ἑρμηνευτής τῆς «᾿Αποκαλύψεως», οἱ πιστοί ἐκεῖνοι «τά τοῖς δικαίοις ἀποκείμενα ἀγαθά, καί τά τοῖς ἁμαρτωλοῖς ἡτοιμασμένα δικαιωτήρια ἀναλογιζόμενοι, καί κατά διανοίας ἔχοντες, τηροῦσι καί πράττουσι τάς ἐντολάς τοῦ Θεοῦ, καί φυλάττουσι τήν εἰς Χριστόν πίστιν ἐν ταῖς ἡμέραις τῶν διωκτῶν καί τυράννων». 

Θά σκέπτωνται δηλαδή τά ἀγαθά πού ἀναμένουν στήν Βασιλεία τοῦ Θεοῦ τούς ἐναρέτους ἀνθρώπους καί ἀντιθέτως τίς δίκαιες τιμωρίες τῶν ἀσεβῶν, καί μέ τήν σκέψι αὐτή θά μένουν πιστοί τηρηταί τοῦ θείου θελήματος.

Γιά νά καταλάβουμε καί ἐκτιμήσουμε καλύτερα γιατί τονίζεται ἡ ὑπομονή καί ἀντοχή τῶν Χριστιανῶν τῆς ἐποχῆς τοῦ ᾿Αντιχρίστου, πρέπει νά σκεφθοῦμε τί θά ἐπικρατῇ κατά τούς καιρούς ἐκείνους. Τί διαφθορά, τί κατάπτωσις καί ἐξαχρείωσις!

Μιά εἰκόνα σχετική μέ ἐκείνη τήν κατάστασι μᾶς δίνει ὁ ἅγιος ἀπόστολος Παῦλος μέ αὐτά πού γράφει στόν μαθητή του Τιμόθεο·

«Τοῦτο δέ γίνωσκε, ὅτι ἐν ἐσχάταις ἡμέραις ἐνστήσονται καιροί χαλεποί· ἔσονται γάρ οἱ ἄνθρωποι φίλαυτοι, φιλάργυροι, ἀλαζόνες, ὑπερήφανοι, βλάσφημοι, γονεῦσιν ἀπειθεῖς, ἀχάριστοι, ἀνόσιοι, ἄστοργοι, ἄσπονδοι, διάβολοι, ἀκρατεῖς, ἀνήμεροι, ἀφιλάγαθοι, προδόται, προπετεῖς, τετυφωμένοι, φιλήδονοι μᾶλλον ἤ φιλόθεοι, ἔχοντες μόρφωσιν εὐσεβείας, τήν δέ δύναμιν αὐτῆς ἠρνημένοι» (Β´ Τιμ. γ´ 1-5). 

Είσαι Ορθόδοξος Χριστιανός; ΚΡΑΤΑ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΧΕΙΣ.

Πατήρ Αθανάσιος Μυτιληναίος

Απόσπασμα από την 57η ομιλία στο βιβλίο της Καινής Διαθήκης

« Ιερά Αποκάλυψις ».

 Ο Αντίχριστος θα κηρύξει αγαπητοί μου την έλευση νέας εποχής εις την γην, η οποία θα διαδεχθεί την Χριστιανικήν εποχή, δημιουργώντας ίσως μια τρίτη διαθήκη. Έχουμε την Παλαιά Διαθήκη, έχουμε την Καινή Διαθήκη και θα δημιουργήσει μία τρίτη διαθήκη.
Αυτό το κακόδοξον δόγμα περί τρίτης διαθήκης είναι παλαιόν και το αναφέρει ο Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος. Όμως μην σας κάνει εντύπωση αυτό, δεν είναι τίποτε άλλο παρά αυτό που ήδη ζούμε.
Ακούστε περί τίνος πρόκειται, ποια είναι αυτή η τρίτη διαθήκη.
Είναι η καλλιεργουμένη κατά κόρον στις ημέρες μας αντίληψις περί απηρχαιώσεως του Χριστιανισμού που υποστηρίζουν κοσμικοί κύκλοι, κοσμικοί άνθρωποι και οικουμενιστικοί κύκλοι.

 Όταν σας λέγουν ότι ο Χριστιανισμός πάλιωσε, εχρεοκόπησε, ότι πλέον δεν έχει τίποτα να μας προσφέρει και να μας μιλήσει, ότι ο Χριστιανισμός δεν έχει πλέον ισχύ, είναι απηρχαιωμένος, μια καινούρια κατάσταση πρέπει να δημιουργήσουμε. Αυτό στην πραγματικότητα είναι η τρίτη διαθήκη. Υπάρχει λοιπόν αυτή η κατάστασις.
Εξάλλου τι είναι αυτό που λέγει ο Δανιήλ ο Προφήτης;
''καί ὑπονοήσει τοῦ ἀλλοιῶσαι καιρούς καί νόμον''(ΔΑΝ.ζ,25)
Αλλοιώσαι νόμον, να αλλοιώσει τον νόμον. Είναι η τρίτη διαθήκη.
Οι Πατέρες και οι Άγιοι της Εκκλησίας θα θεωρούνται ξεπερασμένοι.
Σας είπα με μελαγχολικό τρόπο, μήπως ο Αντίχριστος κάθεται και σε Χριστιανικούς Ναούς; 

Το αναφέρει αγαπητοί μου ο Ιερός Χρυσόστομος αυτό, αλλά με ποιαν έννοια; Όχι με την έννοια ότι θα καθίσει τότε ο Αντίχριστος, αφού λέγει ο Άγιος Κύριλλος, μη γένοιτο, τέτοιο πράγμα όχι, αλλά με την έννοια των υπηρετών του Αντιχρίστου. Όταν υπάρχουνε οικουμενισταί κληρικοί, ή μασονίζοντες ή μασόνοι, ή αιρετικοί: -ορθόδοξοι, που είναι κρυμμένοι, δεν φαίνονται-,μα είτε Πατριάρχαι είναι αυτοί, είτε επίσκοποι είναι, είτε αρχιμανδρίται, πρεσβύτεροι, διάκονοι, ό,τι είναι, και οι άνθρωποι αυτοί λέγουν πράγματα αιρετικά, όπως επί παραδείγματι:
–Οι Ιεροί Κανόνες είναι ξεπερασμένοι.
–Το Πηδάλιον δεν έχει καμία σημασια και αξία.
–Οι νηστείες να καταργηθούν.
–Η εγκράτεια θεωρείται παρωχημένο πράγμα.
-Σήμερα ζούμε σε μία νέα εποχή, πρέπει τους νέους μας να τους δούμε με άλλο μάτι, μπορούν να ζουν την γενετήσια ζωή και λοιπά, και λοιπά …
Πεστε μου. Μήπως και στην Ορθόδοξη Εκκλησία κάθονται όργανα του Αντιχρίστου;

Κάνει εντύπωση ότι ο Θεός σε κάθε εποχή έχει τους Αγίους Του. Γιατί λέτε; Για να δίδει την απάντηση εις τους πιστούς ότι δεν μπορούμε να λέμε ότι οι Άγιοι είναι ξεπερασμένοι. Σε κάθε αιώνα θα δώσει πολλούς Αγίους. Στον 20ον αιώνα έδωσε τον Άγιο Νεκτάριο. Έδωσε τον Άγιο Νεκτάριο. Πολύ ορθά και χαρακτηριστικά, χαρακτηρίστηκε «ο Άγιος του αιώνος μας».

Αναφορές της Ιεράς Αποκαλύψεως στους μάρτυρες της Εκκλησίας...

   Οι άγιοι μάρτυρες αποτελούν το πιο δυναμικό κομμάτι της στρατευομένης Εκκλησίας. Είναι η εμπροσθοφυλακή της παρατάξεως Κυρίου, οι πιο σκληροτράχηλοι πολεμιστές, οι κομμάντος της Εκκλησίας. Ευρίσκονται πάντοτε στην πρώτη γραμμή του μετώπου, στον διαρκή πόλεμο και τον ακατάπαυστο αγώνα που διεξάγουν οι Ορθόδοξοι χριστιανοί απέναντι στις δυνάμεις του Εωσφόρου και των αντιχρίστων οργάνων του. Είναι τόσο μεγάλη και τόσο δυνατή η αγάπη τους για τον Χριστό, ώστε εξαιτίας αυτής της αγάπης τους, φθάνουν να θυσιάσουν ακόμη και την ίδια τους την ζωή, χωρίς να φοβηθούν και δίχως να λυγίσουν από τα τρομερά βασανιστήρια που τους προξενούν οι δήμιοί τους.

Εμείς στο παρόν άρθρο θα ασχοληθούμε με τις αναφορές της Ιεράς Αποκαλύψεως, του τελευταίου βιβλίου της Αγίας Γραφής, στους μάρτυρες της Εκκλησίας. θα αναφερθούμε σε στίχους του ιερού κειμένου που είναι αφιερωμένοι στους μάρτυρες του Χριστού, δι’ εκείνους που έχυσαν το αίμα τους για το εσφαγμένο Αρνίο.

  Προτού όμως φθάσουν στο μαρτύριο οι άγιοι μάρτυρες, προπαρασκεύασαν τον εαυτόν τους, προετοίμασαν την οδό του μαρτυρίου γενόμενοι μάρτυρες της συνειδήσεως, αγωνιζόμενοι τον γνήσιο αγώνα του Χριστού κατά των παθών και της αμαρτίας. Εκοπίασαν, εμόχθησαν με έργα αγαθά και πόνους πολλούς, προκειμένου να αλλάξουν ριζικά τον εαυτόν τους, να μεταμορφώσουν τα πάθη τους και να φθάσουν - αγγίζοντας την τελειότητα - στην αγάπη Χριστού, η οποία «ου ζητεί τα εαυτής» (Α' Κορ. ιγ' 5). Είχαν κατά νουν ότι τα πάντα ενώπιον του Χριστού και του Θρόνου του είναι ως «θάλασσα υαλίνη, ομοία κρυστάλλω» (Αποκ. δ' 6). Μπροστά στους θεϊκούς οφθαλμούς, όλα είναι διάφανα και κρυστάλλινα και διακρίνονται καθαρά, όπως η γυάλινη θάλασσα που ομοιάζει με κρύσταλλο.

  Οι άγιοι μάρτυρες άκουσαν καθαρά μέσα στην καρδιά τους τα παρηγορητικά λόγια του Κυρίου που απηύθηνε προς τον επίσκοπο της εν Εφέσω Εκκλησίας, και τα όποια ταυτόχρονα αποτελούν επιβράβευση των κόπων και των πόνων τους: «Οίδα τα έργα σου και τον κόπον σου και την υπομονήν σου... και εβάστασας διά το όνομά μου, και ου κεκοπίακας... και ότι ου δύνη βαστάσαι κακούς...» (Αποκ. β' 2-3). Γνωρίζω τα αγαθά σου έργα - λέγει ο Χριστός - και τον κόπο σου και την

Ἒλλειψη γνησίου ἐκκλησιαστικοῦ φρονήματος

Ἱερομονάχου Εὐσεβίου Βίττη (1927-2009)

  Πολλοί Χριστιανοί σήμερα δέν ἒχουν πιά γνήσιο ἐκκλησιαστικό φρόνημα ἢ εἶναι μέσα τους ἐντελῶς ξεθωριασμένο, δηλαδή ἀνύπαρκτο. Αὐτό σημαίνει πώς δέν ἒχουν μέσα τους τή συνείδηση, ὃτι εἶναι μέλη τῆς Ἐκκλησίας, δηλαδή τοῦ Χριστοῦ. 

  Ἀντίθετα μπορεῖ νά ἒχουν στό ἒπακρο ἀναπτυγμένη τή συνείδειση τοῦ ὃτι ἀνήκουν σέ ἓνα κόμμα, σέ ἓνα σύλλογο, σέ μιά ἀθλητική ὁμάδα, σέ ἓνα συνδικᾶτο, σέ κάποια ὀργάνωση κοσμική. Γιά ὃλα αὐτά δείχνουν ζῆλο, ἐνθουσιασμό, εὐθιξία, πού μπορεῖ νά γίνη καί δυναμίτης, πού νά ἀνατινάζη ὃλα στόν ἀέρα γιά μιά στιγμή.

 Γιά ἓνα πρᾶγμα δέν τούς νοιάζει καθόλου΄ γιά τήν Ἐκκλησία. Τούς εἶναι ξένη ἢ σχεδόν ξένη. 

 Γι’αὐτό καί παρουσιάζοναται νωθροί, νωθρότατοι, προκειμένου νά ἀντιδράσουν στήν εἰσβολή τοῦ “ταύρου ἐν ὑαλοπωλείω”, τοῦ σατανᾶ μέσα στήν Ἐκκλησία διά τοῦ “χαράγματος” τοῦ “κατατεθέντος σημάτός του”, 666. Αὐτοί οἱ ἂνθρωποι καί γιά ζητήματα σάν αὐτό πού μᾶς ἀπασχολεῖ ἐδῶ, μιλοῦν καθησυχαστικά. Δέ χρειάζονται φανατισμοί καί ἀκρότητες, Δέν ἐπιτρέπονται σήμερα μεσαιωνισμοί καί Βυζαντινισμοί. Οἱ φανατισμοί, λένε, δημιουργοῦν ἀναστατώσεις καί ταράζουν τήν κοινή γνώμη. Ὁ σημερινός ἂνθρωπος, ἰσχυρίζονται, ἒχει ἂλλες ἀνάγκες σέ σχέση μέ ἂλλες ἐποχές. Δέν τοῦ χρειάζονται πολλές Θρησκευτικότητες. Δέ λέμε, συνεχίζουν, καλές καί ὡραῖες εἶναι οἱ Παραδόσεις μας, τίς ὁποῖες σεβόμαστε, καλή καί ἡ Ἐκκλησία, καί αὐτή κάποιον καλό σκοπό ἐξυπηρετεῖ.

Οἱ Κληρικοὶ καὶ Μοναχοὶ στὰ ἔσχατα χρόνια.

Τοῦ Ἰωάννου Ρίζου

Στὰ ἐνταλτήρια γράμματα μὲ τὰ ὁποῖα ἐφοδίαζε ἡ Ἐκκλησία τοὺς χειροτονηθέντες Ἀρχιερεῖς,τὸ πρῶτο καθῆκον ποὺ τοὺς ὑπενθύμιζε ἦταν ἡ φύλαξη τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως.
Διὰ τοῦ θεσμοῦ τῆς Ἀρχιερωσύνης «τὰ τῆς καθαρᾶς καὶ ἀμωμήτου πίστεως διαφυλάττεται γνωρίσματα καὶ ἀνόθευτον ταύτης ἐναστράπτει τῆς Ὀρθοδοξίας τὸ κάλλος». Καί«τὰ θεῖα καὶ ἀποστολικὰ θεσπίσματα, χερσὶν ὑπτίαις, εἰσδέχεσθαι καὶ ὡς θεοχαράκτους πλάκας ταῦτα τιμᾶν καὶ φυλάττειν».[1] 

Καὶ μόνον τὸ ὄνομα τοῦ Ἐπισκόπου –παρατηρεῖ ὁ Ζωναρᾶς στὴν ἑρμηνεία τοῦ ΝΗ΄ Ἀποστολικοῦ Κανόνα– πρέπει νὰ εἶναι μία διαρκὴς ὑπόμνηση τοῦ πνευματικοῦ χρέους τοῦ ἐπισκόπου ἀπέναντι στὸν λαό. Ὁ Ἐπίσκοπος εἶναι ὁ φρουρός, ποὺ ἀπὸ ὑψηλὸ μέρος ἐπισκοπεῖ, μηπως ἀντιληφθεῖ ἔγκαιρα κάποια ἐχθρικὴ ἐνέργεια. Ἀλλοίμονο ἐὰν ὁ Ἐπίσκοπος κοιμηθεῖ. Ἡ πόλη θὰ καταστραφεῖ ἐξ αἰτίας του. Πρὸς αὐτὸν ἀπευθύνεται ἡ φωνὴ τοῦ Ἰεζεκιήλ: «Υἱὲ ἀνθρώπου, σκοπὸν τέθεικά σε τῷ οἴκῳ Ἰσραὴλ καὶ τῷ οἴκῳ Ἰούδα· εἰ μὴ διαστείλῃ, μηδὲ λαλήσῃς ἀποθανεῖται ὁ ἄνομος ἐν τῇ ἀνομίᾳ αὐτοῦ καὶ τὸ αἷμα αὐτοῦ ἐκ τῆς χειρός σου ἐκζητήσω».[2] 

Ὅταν ὁ ὕπαρχος τοῦ αὐτοκράτορα Οὐάλεντα (304-378), ὁ Μόδεστος, πίεζε τοὺς Ἐπισκόπους νὰ ὑπογράψουν ὑπὲρ τοῦ ἀρειανισμοῦ, ὁ Μ. Βασίλειος ἀπτόητος ἀπὸ τὶς ἀπειλὲς γιὰ δήμευση τῆς περιουσίας του, ἐξορία καὶ θανατικὴ καταδίκη, ἀρνοῦνταν. Ὁ Μόδεστος ἐξοργισμένος τοῦ εἶπε ὅτι κανεὶς Ἐπίσκοπος δὲν τοῦ μίλησε ἔτσι. Καὶ ὁ Μ. Βασίλειος ἀπάντησε: «Φαίνεται ὅτι δὲν συνάντησες πραγματικὸ Ἐπίσκοπο». Τέτοιοι ἦταν οἱ Ἐπίσκοποι τοῦ Χριστοῦ. Πῶς θὰ εἶναι ὅμως οἱ Κληρικοὶ καὶ Μοναχοὶ τῶν ἐσχάτων χρόνων; Τί λένε οἱ Ἅγιοί μας;

Ὁ ἅγιος Ἱππόλυτος
«Οἱ ποιμένες ὡς λύκοι γενήσονται. Οἱ Ἱερεῖς τὸ ψεῦδος ἀσπάσονται. Οἱ Μοναχοὶ τὰ τοῦ κόσμου ποθήσουσιν...».[3]

Ὁ ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός
«Οἱ κληρικοὶ θὰ γίνουν οἱ χειρότεροι καὶ ἀσεβέστεροι τῶν ὅλων»[4]

Ὁ ἅγιος Νεῖλος ὁ Ἁγιορείτης
«Ὅταν πλησιάσῃ ὁ καιρὸς τῆς ἐλεύσεως τοῦ Ἀντιχρίστου θὰ σκοτισθῇ ἡ διάνοια τῶν ἀνθρώπων ἀπὸ τὰ πάθη τῆς σαρκὸς καὶ θὰ πληθυνθῇ σφόδρα ἡ ἀσέβεια καὶ ἡ ἀνομία... Οἱ ποιμένες τῶν Χριστιανῶν Ἀρχιερεῖς καὶ Ἱερεῖς θὰ εἶναι ἄνδρες κενόδοξοι, μὴ γνωρίζοντες παντελῶς τὴν δεξιὰν ὁδὸν ἀπὸ τὴν ἀριστεράν... Αἱ Ἐκκλησίαι δὲ τοῦ Θεοῦ θὰ στερηθοῦν εὐλαβῶν καὶ εὐσεβῶν Ποιμένων καὶ ἀλλοίμονον τότε εἰς τοὺς ἐν τῷ κόσμῳ εὑρισκομένους Χριστιανούς, οἱ ὁποῖοι θὰ στερηθοῦν τελείως τὴν πίστιν, διότι δὲν θὰ βλέπουν ἀπὸ κανένα φῶς ἐπιγνώσεως...».[5]

...καί ὁ ἥλιος μέλας ἐγένετο ὡς σάκκος τρίχινος, καί ἡ σελήνη ὅλη ἐγένετο ὡς αἷμα...

Αποκ. 6,12 

 Καὶ εἶδον ὅτε ἤνοιξε τὴν σφραγῖδα τὴν ἕκτην, καὶ σεισμὸς μέγας ἐγένετο, καὶ ὁ ἥλιος μέλας ἐγένετο ὡς σάκκος τρίχινος, καὶ ἡ σελήνη ὅλη ἐγένετο ὡς αἷμα,

Και όταν το Αρνίον ήνοιξε την έκτην σφραγίδα, είδα συνταρακτικά γεγονότα στον φυσικόν κόσμον. Εγινε σεισμός μέγας, που συνεκλόνισε την γην, και ο ήλιος έχασε το φως του, εσκοτίσθη και έγινε μαύρος σαν σάκκος τρίχινος, και όλη η επιφάνεια της σελήνης έγινε κατακόκκινη σαν αίμα. 

Τοιχογραφία Ι.Ναός Crețulescu, Βουκουρέστι 1722

Η ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ.Τώρα αρχίζω να καταλαβαίνω γιατί το βιβλίο αυτό ονομάστηκέ ετσι..

Annas Ntaras

Η ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ

Τώρα αρχίζω να καταλαβαίνω γιατί το βιβλίο αυτό ονομάστηκέ έτσι....
Γιατί κυριολεκτικά αποκαλύπτει την γύμνια μας στην σχέση μας προς τον Θεό.
Γι αυτό κι οι Ιεράρχες κι Ιερείς το 'χουν θαμμένο.
Καθρεπτης βλέπεις της ασχήμιας μας και των αμετανόητων ψυχών μας.
Ποιός ν αντέξει την αποκάλυψη;
Ο ρασοφόρος χωρίς Χριστό ή ο λαϊκός χωρίς μετάνοια;
Παλιά την διάβαζα για τα μελλούμενα ,για ν αποκτήσω γνώση του τι μέλλει να γίνει κι ενοιωθα σοφός...
Τώρα την διαβάζω και κλαίω για το πόσο ανέραστος είμαι και πόσο χλιαρός.
Και του ζητάω να με μάθει ν'αγαπάω, γιατι κάθε μέρα που περνά νοιώθω πιο βρώμικος κι αμαρτωλός....
Κύριε Ιησού Χριστέ ελεησέ με....

Το έσχατολογικό δέντρο της Αποκάλυψης (22,2)

  Η σαρκοφάγος (340-350) βρισκόταν στην βασιλική, που έχτισε ο Κωνσταντίνος πάνω από τον τάφο του απ. Παύλου και είναι γνωστή ως η Ανάσταση με τα δέντρα. Από αριστερά προς τα δεξιά υπάρχουν οι παραστάσεις: 

1. Η προσφορά του Κάιν και του Αβελ 2. Η σύλληψις του Πέτρου 3. Το μαρτύριο του Παύλου 4. Οι πληγές του Ιώβ. Στο κέντρο ο εσχατολογικός Σταυρός και ο θρόνος του Θεού ταυτόχρονα με το μονόγραμμα του Χριστού μέσα σε στεφάνι νίκης απ όπου πτηνά τρώνε καρπούς.

 Τα δέντρα είναι το έσχατολογικό δέντρο της Αποκάλυψης (22,2) τα οποία θα βρίσκονται γύρω από τον θρόνο του Θεού, θα καρπίζουν κάθε μήνα και τους καρπούς τους θα γεύονται τα έθνη!

πηγή

Η έβδομη σφραγίδα και το χρυσό λιβανιστήρι

Αποκαλυψις

(ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ 8)

Οι τοιχογραφίες βρίσκονται στην Μονή Διονυσίου

Η έβδομη σφραγίδα και το χρυσό λιβανιστήρι

Καὶ ὅτε ἤνοιξε τὴν σφραγῖδα τὴν ἑβδόμην, ἐγένετο σιγὴ ἐν τῷ οὐρανῷ ὡς ἡμιώριον.  2 Καὶ εἶδον τοὺς ἑπτὰ ἀγγέλους οἳ ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ ἑστήκασι, καὶ ἐδόθησαν αὐτοῖς ἑπτὰ σάλπιγγες.  3 καὶ ἄλλος ἄγγελος ἦλθε καὶ ἐστάθη ἐπὶ τοῦ θυσιαστηρίου ἔχων λιβανωτὸν χρυσοῦν, καὶ ἐδόθη αὐτῷ θυμιάματα πολλά, ἵνα δώσῃ ταῖς προσευχαῖς τῶν ἁγίων πάντων ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον τὸ χρυσοῦν τὸ ἐνώπιον τοῦ θρόνου.  4 καὶ ἀνέβη ὁ καπνὸς τῶν θυμιαμάτων ταῖς προσευχαῖς τῶν ἁγίων ἐκ χειρὸς τοῦ ἀγγέλου ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ.  5 καὶ εἴληφεν ὁ ἄγγελος τὸν λιβανωτὸν καὶ ἐγέμισεν αὐτὸν ἐκ τοῦ πυρὸς τοῦ θυσιαστηρίου καὶ ἔβαλεν εἰς τὴν γῆν. καὶ ἐγένοντο βρονταὶ καὶ φωναὶ καὶ ἀστραπαὶ καὶ σεισμός.	1 Και όταν άνοιξε τη σφραγίδα την έβδομη, έγινε σιγή στον ουρανό περίπου μισή ώρα.  2 Και είδα τους εφτά αγγέλους που μπροστά στο Θεό έχουν σταθεί, και τους δόθηκαν εφτά σάλπιγγες.  3 Και άλλος άγγελος ήρθε και στάθηκε δίπλα στο θυσιαστήριο, έχοντας λιβανιστήρι χρυσό, και του δόθηκαν θυμιάματα πολλά, για να τα προσφέρει με τις προσευχές όλων των αγίων πάνω στο θυσιαστήριο το χρυσό που είναι μπροστά στο θρόνο.  4 Και ανέβηκε ο καπνός των θυμιαμάτων με τις προσευχές των αγίων από το χέρι του αγγέλου μπροστά στο Θεό.  5 Και έχει λάβει ο άγγελος το λιβανιστήρι και το γέμισε από τη φωτιά του θυσιαστηρίου και την έριξε στη γη. Και έγιναν βροντές και φωνές και αστραπές και σεισμός.
Οι σάλπιγγες
6 Καὶ οἱ ἑπτὰ ἄγγελοι οἱ ἔχοντες τὰς ἑπτὰ σάλπιγγας ἡτοίμασαν ἑαυτοὺς ἵνα σαλπίσωσι. 7 Καὶ ὁ πρῶτος ἐσάλπισε, καὶ ἐγένετο χάλαζα καὶ πῦρ μεμιγμένα ἐν αἵματι, καὶ ἐβλήθη εἰς τὴν γῆν· καὶ τὸ τρίτον τῆς γῆς κατεκάη, καὶ τὸ τρίτον τῶν δένδρων κατεκάη, καὶ πᾶς χόρτος χλωρὸς κατεκάη.  8 Καὶ ὁ δεύτερος ἄγγελος ἐσάλπισε, καὶ ὡς ὄρος μέγα πυρὶ καιόμενον ἐβλήθη εἰς τὴν θάλασσαν, καὶ ἐγένετο τὸ τρίτον τῆς θαλάσσης αἷμα,  9 καὶ ἀπέθανε τὸ τρίτον τῶν κτισμάτων τῶν ἐν τῇ θαλάσσῃ, τὰ ἔχοντα ψυχάς, καὶ τὸ τρίτον τῶν πλοίων διεφθάρη.  10 Καὶ ὁ τρίτος ἄγγελος ἐσάλπισε, καὶ ἔπεσεν ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἀστὴρ μέγας καιόμενος ὡς λαμπάς, καὶ ἔπεσεν ἐπὶ τὸ τρίτον τῶν ποταμῶν καὶ ἐπὶ τὰς πηγὰς τῶν ὑδάτων. 11 καὶ τὸ ὄνομα τοῦ ἀστέρος λέγεται ὁ ῎Αψινθος. καὶ ἐγένετο τὸ τρίτον τῶν ὑδάτων εἰς ἄψινθον, καὶ πολλοὶ τῶν ἀνθρώπων ἀπέθανον ἐκ τῶν ὑδάτων, ὅτι ἐπικράνθησαν.  12 Καὶ ὁ τέταρτος ἄγγελος ἐσάλπισε, καὶ ἐπλήγη τὸ τρίτον τοῦ ἡλίου καὶ τὸ τρίτον τῆς σελήνης καὶ τὸ τρίτον τῶν ἀστέρων, ἵνα σκοτισθῇ τὸ τρίτον αὐτῶν, καὶ τὸ τρίτον αὐτῆς μὴ φανῇ ἡ ἡμέρα, καὶ ἡ νὺξ ὁμοίως.  13 Καὶ εἶδον καὶ ἤκουσα ἑνὸς ἀετοῦ πετομένου ἐν μεσουρανήματι, λέγοντος φωνῇ μεγάλῃ· οὐαί, οὐαί, οὐαὶ τοὺς κατοικοῦντας ἐπὶ τῆς γῆς ἐκ τῶν λοιπῶν φωνῶν τῆς σάλπιγγος τῶν τριῶν ἀγγέλων τῶν μελλόντων σαλπίζειν.	6 Και οι εφτά άγγελοι, που έχουν τις εφτά σάλπιγγες, ετοιμάστηκαν για να σαλπίσουν.  7 Και ο πρώτος σάλπισε: και έγινε χαλάζι και φωτιά ανακατεμένα με αίμα και ρίχτηκαν στη γη. Και το ένα τρίτο της γης κατακάηκε και το ένα τρίτο των δέντρων κατακάηκε και κάθε χλωρό χορτάρι κατακάηκε.  8 Και ο δεύτερος άγγελος σάλπισε: και κάτι σαν όρος μεγάλο που καίγεται με φωτιά ρίχτηκε στη θάλασσα. Και έγινε το ένα τρίτο της θάλασσας αίμα  9 και πέθανε το ένα τρίτο των κτισμάτων που είναι μέσα στη θάλασσα και έχουν ψυχές και το ένα τρίτο των πλοίων καταστράφηκαν.  10 Και ο τρίτος άγγελος σάλπισε: και έπεσε από τον ουρανό ένας αστέρας μεγάλος που καίγεται σαν λαμπάδα και έπεσε πάνω στο ένα τρίτο των ποταμών και πάνω στις πηγές των νερών.  11 Και το όνομα του αστέρα λέγεται ο Άψινθος. Και έγινε το ένα τρίτο των νερών αψίνθιο και πολλοί από τους ανθρώπους πέθαναν από τα νερά, γιατί πικράθηκαν.  12 Και ο τέταρτος άγγελος σάλπισε: και χτυπήθηκε το ένα τρίτο του ήλιου και το ένα τρίτο της σελήνης και το ένα τρίτο των αστέρων, ώστε να σκοτεινιάσει το ένα τρίτο αυτών και η ημέρα να μη φέξει στο ένα τρίτο της και η νύχτα ομοίως.  13 Και είδα, και άκουσα έναν αετό να πετάει στα μεσούρανα, λέγοντας με φωνή μεγάλη: Ουαί, ουαί, ουαί σ’ αυτούς που κατοικούν πάνω στη γη από τις υπόλοιπες φωνές της σάλπιγγας των τριών αγγέλων που μέλλουν να σαλπίζουν».

''ΠΟΡΝΗ ΒΑΒΥΛΩΝ''

ΙΖ'1και ήρθε ένας από τους αγγέλους που είχαν τις επτά φιάλες και μου είπε: έλα να σου δείξω την αμαρτία της μεγάλης πόρνης που κάθεται πάνω σε άφθονα νερά2. Και με αυτήν εκπόρνευσαν οι βασιλείς της γης και οι κάτοικοι της γης μέθυσαν με το κρασί της πορνείας της. 3. Και μεταφέρθηκα πνευματικά σε μιαν έρημο και είδα μια γυναίκα να κάθεται πάνω στο θηρίο το κόκκινο, το οποίο ήταν γεμάτο βλασφημίες, και είχε επτά κεφάλια και δέκα κέρατα. ΙΖ'4 και η γυναίκα που ήταν ντυμένη στα κόκκινα, πορφυρά, με χρυσάφια, μαργαριτάρια και κρατούσε χρυσό ποτήρι που ήταν γεμάτο με ακαθαρσίες της πορνεία της γης 5. Και το μέτωπό της ήταν γραμμένο ένα μυστήριο όνομα. "Βαβυλώνα η μεγάλη, η μητέρα όλων των πόρνων και των αηδιαστικών έργων της γης". ΙΖ'6 και είδα την γυναίκα να μεθάει από το αίμα των αγίων και των μαρτύρων του Ιησού και θαύμασα εγώ βλέποντας την.ΙΖ'7 και με ρώτησε ο άγγελος γιατί θαύμασες; κι εγώ τότε ρώτησα ποιο είναι το μυστήριο που καλύπτει αυτή τη γυναίκα και το θηρίο με τα 7 κεφάλια και τα 10 κέρατα

Η εξήγηση δίνεται ακριβώς παρακάτω από τον άγγελο που παρουσίασε το όραμα στον Ιωάννη. Από την εξήγηση καταλαβαίνουμε ότι η Αποκάλυψη είναι σε πολλά σημεία αλληγορική και χρειάζεται μεγάλο φωτισμό για να ερμηνευθεί πλήρως. Εμείς οι άνθρωποι προσπαθούμε να την ερμηνεύσουμε αλλά την πλήρη εξήγηση, μόνο ο Θεός γνωρίζει, εφόσον εδώ βλέπουμε ότι ούτε ο ίδιος ο Ιωάννης μπορεί να καταλάβει πλήρως τα οράματα που του παρουσιάζονται από τον Παντοκράτορα.

Η συνέχεια στο apologitis.com

«Γυνή περιβεβλημένη τόν ἥλιον»

Τοῦ Μητροπολίτου Ναυπάκτου καί Ἁγίου Βλασίου Ἱεροθέου

Τό βιβλίο τῆς Ἱερᾶς Ἀποκαλύψεως τοῦ Ἰωάννου ἀναφέρει ἕνα μεγάλο σημεῖο πού ἐμφανίσθηκε στόν οὐρανό, ἤτοι μιά γυναίκα πού ἦταν περιβεβλημένη τόν ἥλιο, κάτω ἀπό τά πόδια της ἦταν ἡ σελήνη καί στό κεφάλι της ὑπῆρχε στεφάνι μέ δώδεκα ἀστέρια, ἦταν ἔγκυος καί φώναζε ἀπό τίς ὠδῖνες καί τόν πόνο τοῦ τοκετοῦ.

«Καί σημεῖον μέγα ὤφθη ἐν τῷ οὐρανῷ, γυνή περιβεβλημένη τόν ἥλιον, καί ἡ σελήνη ὑποκάτω τῶν ποδῶν αὐτῆς, καί ἐπί τῆς κεφαλῆς αὐτῆς στέφανος ἀστέρων δώδεκα, καί ἐν γαστρί ἔχουσα ἔκραζεν ὠδίνουσα καί βασανιζομένη τεκεῖν» (Ἀπ. ιβ΄, 1-2).

Κατά τούς ἑρμηνευτές τῆς Ἱερᾶς Ἀποκαλύψεως, τόν Ἀνδρέα Καισαρείας καί τόν Ἀρέθα Καισαρείας ἡ γυναίκα τῆς Ἀποκαλύψεως πού εἶναι περιβεβλημένη τόν ἥλιο καί εἶναι μέγα σημεῖο στόν οὐρανό, εἶναι κατ’ ἄλλους ἡ Ὑπεραγία Θεοτόκος καί κατ’ ἄλλους ἡ Ἐκκλησία. Ὑπάρχει, ὅμως, συνδυασμός μεταξύ Θεοτόκου καί Ἐκκλησίας, γιατί τό πρόσωπο πού ἑνώνει καί τίς δύο εἶναι ὁ Χριστός. Ὁ Ἀνδρέας περισσότερο ἑρμηνεύει ὅτι μέ τήν γυναίκα ἐννοεῖται ἡ Ἐκκλησία, ἐνῶ ὁ Ἀρέθας Καισαρείας ἀναλύει καί τά σχετικά μέ τήν Θεοτόκο.

Ὁ Ἀνδρέας Καισαρείας γράφει: «Γυναῖκα δέ περιβεβλημένην τόν ἥλιον, τινές μέν δι’ ὅλου τήν (παναγίαν) Θεοτόκον νενοήκασι, πρίν ἤ γνωσθῆναι αὐτῆς τόν θεῖον τόκον, παθοῦσαν...τά ἐχόμενα». 
 Ἀλλά ὁ Μεθόδιος «εἰς τήν ἁγίαν Ἐκκλησίαν ἐξέλαβεν». Ὁ Ἀρέθας Καισαρείας ἑρμηνεύει καί ἐκεῖνος ὅτι «τήν γυναῖκα ταύτην τήν τοῦ Κυρίου ἔφησάν τινες εἶναι Μητέρα», ἐπειδή εἶναι καθαρή καί ἀπαλλαγμένη ἀπό τά γήινα, καί «ἐν οὐρανῷ ταύτην γράφει, καί οὐκ ἐν τῇ γῇ, ὡς ἰσάγγελον». Ὁ Οἰκουμένιος, Ἐπίσκοπος Τρίκκης γράφει ὅτι ὡς γυνή περιβεβλημένη τόν ἥλιον εἶναι ἡ Θεοτόκος: «Εἰκότως δέ αὐτήν (τήν Θεοτόκον) ἡ ὀπτασία ἐν τῷ οὐρανῷ καί οὐκ ἐν τῇ γῇ γράφει ὡς

Αθωνικές παραστάσεις της Αποκάλυψης

Με αφορμή την έκδοση της διδακτορικής διατριβής του Αρχαιολόγου Γεωργίου Τσιμπούκη με θέμα: «Η Αποκάλυψη του Ιωάννη στη μνημειακή ζωγραφική του Αγίου Όρους» θελήσαμε να μάθουμε περισσότερα για τη θέση της Αποκάλυψης στους Αθωνικούς κύκλους εικονογράφησης.Εισαγωγικά να τονίσουμε ότι οι δέκα εικονογραφικές σκηνές της Αποκάλυψης του Ιωάννη που σώζονται στο Άγιον Όρος βρίσκονται στις μονές: Διονυσίου, Ξενοφώντος, Δοχειαρίου, Μεγίστης Λαύρας, Φιλοθέου, Καρακάλλου, Ξηροποτάμου, Ιβήρων και Ζωγράφου. Η συνολική παρουσίαση των σημαντικών αυτών τοιχογραφιών εκτείνεται χρονικά  σε τρεις αιώνες (μέσα 16ου – μέσα 19ου αιώνα) και εν συνεχεία διαδόθηκε και στην υπόλοιπη Ορθόδοξη Ανατολή. Ας δούμε τι μας είπε ο κ. Γεώργιος Τσιμπούκης.

Το Α ΜΕΡΟΣ/ εδω         Το Β ΜΕΡΟΣ/εδώ