Γιατὶ κλείνεις μέσα στά σπλάγχνα σου θηρίο;

 Δὲν εἶναι τόσο μεγάλο πράγμα τὸ ν᾿ ἀπαλλάξεις κάποιον ἀπὸ δαίμονα, ὅσο τὸ νὰ τὸν λυτρώσεις ἀπὸ τὴν ἀμαρτία. 

Φοβερότερη ἀπὸ τὸν δαίμονα εἶναι ἡ ἀμαρτία· διότι ἐκεῖνος μᾶς κάνει ταπεινούς. Ἢ δὲν βλέπεται τοὺς δαιμονισμένους, ὅταν ἀπαλλαχθοῦν ἀπὸ τὴν ἀσθένειά τους, πῶς εἶναι λυπημένοι; Πῶς εἶναι σκυνθρωποί; Πῶς τὰ προσωπά τους εἶναι γεμάτα ἀπὸ ντροπή; πῶς δὲν τολμοῦν οὔτε νὰ σηκώσουν τὸ βλέμμα τους καὶ νὰ δοῦν; Πρόσεχε τὸ παράλογο· ἐκεῖνοι μὲν ντρέπονται γιὰ ἐκεῖνα ποὺ παθαίνουν, ἐμεῖς ὅμως δὲν ντρεπόμαστε γι᾿ αὐτὰ ποὺ κάνομε· ἐκεῖνοι ἐνῶ ἀδικοῦνται ντρέπονται, ἐμεῖς ἂν καὶ ἀδικοῦμε δὲν ντρεπόμαστε. Ἑπομένως ἐκεῖνοι ποὺ ἁμαρτάνομε βρισκόμαστε σὲ πολὺ πιὸ χειρότερη κατάσταση ἀπὸ τοὺς δαιμονισμένους. Ἀλλὰ δὲν συμβαίνει ν᾿ ἀφρίζομε, οὔτε νὰ συστρέφομε τὶς κόρες τῶν ματιῶν, οὔτε τὰ χέρια; Μακάρι νὰ τὸ κάμναμε αὐτὸ στὸ σῶμα, καὶ ὄχι στὴν ψυχή.

 Θέλεις νὰ σοῦ δείξω ψυχὴ ἀκάθαρτη ποὺ ἀφρίζει, καὶ διεστραμμένα μάτια τῆς διάνοιας; Σκέψου τοὺς ὀργισμένους ἀπὸ τὸ θυμὸ ποὺ πόσο ἀφρὸ δὲν ἐκστομίζουν ἀκαθαρτότερα λόγια; Πραγματικὰ εἶναι σὰν νὰ ξεχύνεται ἀπὸ τὸ στόμα τους σάλιο βρωμερό.

Ο διάβολος άλλαξε την σειρά των πραγμάτων...

Ο διάβολος άλλαξε την σειρά των πραγμάτων και έδωσε, την ντροπή στη μετάνοια και την παρρησία στην αμαρτία.

Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος

πηγή

Τί θά ποῦν, ὅταν θά δεχθοῦν τόν ἀντίχριστο πού ἔλεγε τόν ἑαυτό του Θεό καί δέν ἀνέφερε καθόλου τόν Πατέρα..;

Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος

Ἅπαντα τὰ Ἔργα σειρὰ ΕΠΕ τ. 33 σσ. 573-575 Ἀπ' τὴν Ὁμιλία του «Πρὸς τοὺς σκανδαλισθέντας»

Γιὰ τὸν ἀντίχριστο ὁ Παῦλος λέγει καὶ ἄλλη αἰτία. Ποία λοιπὸν εἶναι αὐτή; Τὸ νὰ ἀποκλεισθεῖ καὶ ἀπὸ ἐδῶ κάθε δικαιολογία γιὰ τοὺς Ἰουδαίους. Γιατί ποιά συγγνώμη θὰ εἶχαν αὐτοὶ ποὺ δὲ δέχθηκαν τὸ Χριστὸ καὶ ἐπρόκειτο νὰ πιστέψουν σ' ἐκεῖνον; Γι' αὐτὸ λέγει, «γιὰ νὰ κατακριθοῦν ὅλοι ὅσοι δὲν πίστεψαν στὴν ἀλήθεια», δηλαδή, στὸ Χριστό, «ἀλλ' ἔδειξαν εὐχαρίστηση στὴν ἀδικία, δηλαδή, στὸν ἀντίχριστο. .

Ἐπειδὴ δηλαδὴ ἔλεγαν, γι' αὐτὸ δὲν πιστεύουμε σ' αὐτόν, ἐπειδὴ ἔλεγε τὸν ἑαυτό του Θεό - γι' αὐτὸ ἀκριβῶς», λέγει, «σὲ λιθοβολοῦμε, γιατὶ ἐσύ, ἂν καὶ εἶσαι ἄνθρωπος, κάνεις τὸν ἑαυτό σου Θεό» -, παρ' ὅλο βέβαια ποὺ τὸν ἄκουαν ν' ἀποδίδει τὰ περισσότερα στὸν Πατέρα καὶ νὰ λέγει ὅτι ἦρθε μὲ τὴ δική του γνώμη καὶ νὰ τὸ ἀποδεικνύει αὐτὸ μὲ πολλά, τί θὰ ποῦν, ὅταν θὰ δεχθοῦν τὸν ἀντίχριστο ποὺ ἔλεγε τὸν ἑαυτό του Θεὸ καὶ δὲν ἀνέφερε καθόλου τὸν Πατέρα, ἀλλὰ ποὺ ἔκανε τὸ ἀντίθετο; 

Γι' αὐτὸ καὶ ὁ Χριστὸς κατηγορώντας τους, προφήτευε καὶ ἔλεγε τὰ ἑξῆς· «ἐγὼ ἦρθα στὸ ὄνομα τοῦ Πατέρα μου καὶ δὲ μὲ δέχεστε· ἂν ὅμως ἔρθει ἄλλος στὸ ὄνομα τὸ δικό του, ἐκεῖνον θὰ τὸν δεχθεῖτε».

ΠΗΓΗ

«Aν έχουμε πίστη τι χρειάζεται η νηστεία;»

Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος

«Aν έχουμε πίστη τι χρειάζεται η νηστεία;»
«Χρειάζεται, γιατί και η νηστεία μαζί με την πίστη προσφέρει πολύ μεγάλη δύναμη. Γιατί χαρίζει μεγάλη ευσέβεια και φιλοσοφημένη σκέψη και μεταβάλλει τον άνθρωπο σε άγγελο, ώστε να μπορεί να αγωνίζεται εναντίον των πονηρών ασωμάτων δυνάμεων. Αυτό, όμως, δεν μπορεί να το κάνει μόνη της η νηστεία, αλλά χρειάζεται και προσευχή και μάλιστα η προσευχή είναι πρώτη. Αυτός που νηστεύει είναι ανάλαφρος και έχει φτερά και προσεύχεται με άγρυπνο πνεύμα και σβήνει τις πονηρές επιθυμίες και εξευμενίζει το Θεό και ταπεινώνει την ψυχή που υπερηφανεύεται».

 Η νηστεία είναι μητέρα και της εξαιρετικής υγείας.Ποιος μπορούμε να πούμε ότι ζει περισσότερο απολαυστικά; Εκείνος που τρώει λάχανα και είναι υγιής και δεν παθαίνει τίποτα δυσάρεστο ή εκείνος που διαθέτει πλούσιο τραπέζι και είναι γεμάτος από άπειρες αρρώστιες.

Είναι γλυκύς και ευχάριστος ο καιρός της νηστείας, η πνευματική άνοιξη των ψυχών, η αληθινή γαλήνη των λογισμών. 

Καταπραΰνει τα κύματα των αλόγων επιθυμιών.Απομακρύνει από τη σκέψη μας την τρικυμία των παθών.Είναι η γαλήνη των ψυχών μας, το στόλισμα και η ευπρέπεια των γερόντων, η παιδαγωγός των νέων, ο δάσκαλος των συνετών και σωφρόνων.Είναι η τροφή της ψυχής.

πηγή 

Πεινάει,ὅπως ὁ ἄσωτος,καί θά πεινάει αἰώνια,ὅποιος δέν τρέφεται μέ τήν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ

Πεινάει,ὅπως ὁ ἄσωτος,καί θά πεινάει αἰώνια,ὅποιος δέν τρέφεται μέ τήν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ

Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου

Ας νοιώσουν ντροπή όλοι οι κοιλιόδουλοι, σαν βλέπουν την εγκράτεια των θηρίων.

Aγιος Ιωάννης Χρυσόστομος

 Τα θηρία ξέρουν να σέβονται τους φίλους του Θεού. Και όταν ακόμα τα θερίζει η πείνα, γίνονται σεβαστικά.

 Ας νοιώσουν ντροπή όλοι οι κοιλιόδουλοι, σαν βλέπουν την εγκράτεια των θηρίων. Λιοντάρια είδαν τον Δανιήλ και έδειξαν εγκράτεια.
Εμείς βλέπουμε τον Υιό του Θεού να έρχεται σε μας, και δεν σεβόμαστε.

 Τα λιοντάρια προτίμησαν να πεθάνουν από την πείνα, παρά να αγγίξουν το σώμα του αγίου. 

Εμείς βλέπουμε γυμνό το Χριστό,να περιφέρεται απ' εδώ και απ' εκεί και να λιώνει από την πείνα,και δεν του προσφέρουμε ούτε τα περιττά. Ζούμε πλουσιοπάροχα και περιφρονούμε τους αγίους, τους αδελφούς μας που πεινάνε.

πηγή

Η ΖΥΜΗ ΚΑΙ Η ΜΑΖΑ[Ἅγιος Ἰωάννης Χρυσόστομος]

 Ἄκουσε λοιπὸν τί λέγει ὁ Χριστὸς στοὺς μαθητὲς Του: «Μοιάζει ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν μὲ προζύμι τὸ ὁποῖο πῆρε μιὰ γυναῖκα καὶ τὸ ἔκρυψε σὲ μεγάλη ποσότητα ἀλεύρου. Ὥστε οἱ δίκαιοι ἔχουν τὴ δύναμη τῆς ζύμης, γιὰ νὰ προσελκύουν πρὸς τὴ δική τους ἀρετὴ τοὺς πονηρούς.

Ἀλλ’ οἱ δίκαιοι εἶναι λίγοι, ὅμως καὶ ἡ ζύμη εἶναι μικρή. Ἡ μικρὴ ὅμως ποσότητα δὲν παραβλάπτει καθόλου τὴ μᾶζα, ἀλλ’ ἀπεναντίας ἡ μικρότητα ἐκείνη μεταβάλλει πρὸς τὴ δική της ποιότητα ὅλο τὸ ἀλεύρι, μὲ τὴ δύναμη ποὺ ὑπάρχει μέσα σ’ αὐτή.

Ἔτσι λοιπὸν καὶ ἡ δύναμη τῶν δικαίων δὲν βρίσκεται στὴν ποσότητα τοῦ ἀριθμοῦ ἀλλὰ στὴ χάρη καὶ τὴ δύναμη τοῦ Πνεύματος.

Δώδεκα ἦταν οἱ Ἀπόστολοι. Εἶδες πόσο μικρὴ ἦταν ἡ ζύμη; Ὅλη ἡ οἰκουμένη ζοῦσε στὴν ἀπιστία. Εἶδες πόσο μεγάλη ἦταν ἡ μᾶζα; Ὅμως ἐκεῖνοι οἱ δώδεκα ἔφεραν πρὸς τὴ δική τους πίστη ὁλόκληρη τὴν οἰκουμένη. Ἡ ζύμη καὶ ἡ μᾶζα ἦταν τῆς ἴδιας φύσεως, ἀλλὰ δὲν ἦταν τῆς ἴδιας ποιότητας.

ΡΩΓΜΗ(Εις την μνήμη του Αγ.Ιωάννη του Χρυσοστόμου)

  Στον μεγάλον αυτον Άγιο και οικουμενικό φωστήρα, τη μνήμη του οποίου τιμούμε σήμερα, στον Άγιο Ιωάννη τον Χρυσόστομο, δεν με τράβηξαν η ρητορική δεινότητα, οι ιστορικές συγκρούσεις με την εξουσία, οι ομιλίες που σείουν τους αιώνες. Όλ' αυτά τα ξέρουμε,τα τιμούμε,τ' ακούμε κάθε χρόνο.Δεν με τράβηξε το μεγαλείο του. Με τράβηξε η ρωγμή του. Το λεπτό εκείνο σημείο όπου ο Άγιος δεν διδάσκει αλλά ανοίγεται. Δεν ελέγχει, εξομολογείται.Δεν φαίνεται ατρόμητος αλλά άνθρωπος:

«Πολλές φορές συλλογίζομαι τη δική μου αδυναμία και γίνομαι ακόμη πιο αδύναμος. Πολλές φορές λιγοψυχώ και κάνω λογαριασμούς με τον εαυτό μου και λέω: Τι κάνω; Πώς είμαι άξιος αυτών των ψυχών; Και τότε ικετεύω να μη με αφήσει ο Θεός να γίνω έρημος, χωρίς την αγάπη σας».

  Κι αυτό, το να βλέπεις έναν τόσο μεγάλο Πατέρα της Εκκλησίας να σου δείχνει τον πόνο του, την αδυναμία του, το φόβο μπροστά στη μοναξιά, είναι ίσως η πιο βαθιά διδασκαλία που μπορεί κανείς να πάρει. Γιατί έχουμε μάθει να θαυμάζουμε, να χειροκροτούμε, να υψώνουμε. Όμως σπανίως στεκόμαστε στη στιγμή εκείνη όπου ένας Άγιος, ναι, ένας Άγιος, τρέμει μπροστά στην ευθύνη του, φοβάται μήπως δεν σταθεί άξιος, νιώθει μικρός. Στη στιγμή που προσεύχεται όχι για δύναμη αλλά για να μη μείνει μόνος. Για να μην τον εγκαταλείψει η αγάπη των ανθρώπων του.
Αυτή η στιγμή με καθήλωσε!

 Και συγχρόνως, από ένα άλλο άκρο των λόγων του, με χτύπησε σαν ριπή ανέμου εκείνος ο λόγος που μοιάζει πρώτα αυστηρός αλλά στην αλήθεια του είναι λυτρωτικός. Ο λόγος που λέει πως ο άνθρωπος, εγώ, εσύ, ο καθένας μας, μπορεί να φτάσει να μη θυμίζει άνθρωπο. Να φέρει όνομα ανθρώπου αλλά να ζει με φρόνημα ζώου. Να μιλά με λογική αλλά να πράττει με ένστικτο. Να έχει σώμα ανθρώπου αλλά καρδιά λύκου, γλώσσα φιδιού, σκληράδα πέτρας:

Άγ. Ιωάννης ο Χρυσόστομος - Η φωνή που δεν σώπασε

                            

Δέν εἶναι ὁ τόπος πού σώζει, ἀλλά ὁ σωστός τρόπος ζωῆς καί ἡ προαίρεση!

 Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος

( Ἅπαντα τά Ἔργα σειρά ΕΠΕ Τόμος 30, σελ. 313-315 Περί μετανοίας Ομιλία Θ')

"Καὶ πῶς, λέγει, μπορῶ νὰ ζῶ μέσα στὸν κόσμο καὶ ἀνάμεσα στὰ κοσμικὰ πράγματα καὶ νὰ σωθῶ;
Τί λές, ἄνθρωπε; Θέλεις μὲ συντομία νὰ σοῦ δείξω ὅτι δὲν εἶναι ὁ τόπος ποὺ σώζει, ἀλλὰ ὁ σωστὸς τρόπος ζωῆς καὶ ἡ προαίρεση;

  Ὁ ᾿Αδὰμ ἔπαθε τὸ ναυάγιο σὰν σὲ λιμάνι μέσα στὸν παράδεισο· (Γεν.3,3). ὁ Λὼτ πάλι διασώθηκε σὰν σὲ πέλαγος μέσα στὰ Σόδομα· (Γεν.19,4).

  Ό Ἰὼβ πέτυχε τὴ δικαίωση ἐπάνω στὴν κοπριά· (Ιώβ 2,5). ἐνῶ ὁ Σαούλ, ἂν καὶ ζοῦσε μέσα στοὺς θησαυρούς, ἔχασε καὶ τὴν ἐδῶ βασιλεία καὶ τὴν ἐκεῖ. (Α' Βασ 18).

 Δὲν εἶναι αὐτὸ δικαιολογία, τὸ νὰ λές, ‘δὲν μπορῶ νὰ ζῶ μέσα στὸν κόσμο καὶ ἀνάμεσα στὰ κοσμικὰ πράγματα καὶ νὰ σωθῶ."

πηγή

Το χέρι που δεν κάνει ελεημοσύνη είναι ξερό και εάν μάλιστα πλεονεκτεί, τότε είναι μιαρό και ακάθαρτο…

ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ

Όπως ακριβώς στις περιπτώσεις των οιδιμάτων και των πληγών, από τα οποία τρέχουν πύον, αν δεν σταματήσει κανείς προηγουμένως το πύον που τρέχει και ερεθίζει το τραύμα, όσα φάρμακα και αν θέσει, όλα τα κάνει μάταια, εφόσον δεν σταμάτησε η πληγή του κακού, έτσι και εμείς αν δεν σταματήσουμε το χέρι της πλεονεξίας και δεν σταματήσουμε την πληθώρα των κακών, ακόμη και αν δώσουμε ελεημοσύνη, όλα τα κάνουμε άδικα. Μάλιστα χειροτερεύουμε την κατάσταση… Ας παύσουμε λοιπόν να αρπάζουμε και τότε ας ελεήσουμε.

Πλεονέκτης δεν είναι μόνο αυτός που επιθυμεί περισσότερα χρήματα, αλλά και αυτός που επιθυμεί οτιδήποτε π.χ. διατροφή, που να ξεπερνά τα συνηθισμένα μέτρα και τους όρους που έθεσε ο Θεός στις ανάγκες μας.

Όχι μόνο το να αρπάζεις τα ξένα, αλλά και το να μην δίνεις τα δικά σου, σε όσους έχουν ανάγκη, είναι αρπαγή, πλεονεξία και στέρηση.

Το χέρι που δεν κάνει ελεημοσύνη είναι ξερό και εάν μάλιστα πλεονεκτεί, τότε είναι μιαρό και ακάθαρτο… Όσο πιο πολλά αποκτά κανείς, τόσο πιο πολλά θέλει. Διότι το πάθος της πλεονεξίας, είναι στενά συνδεδεμένο, με το νόσημα της υπερηφανείας.

Νά ἀναζητοῦμε φίλους που νά μποροῦν νά μᾶς ὠφελήσουν πνευματικά...

   Δὲν πρέπει νὰ ἐπιδιώκουμε φιλίες, ποὺ μᾶς διευκολύνουν νὰ κερδίσουμε χρήματα ἢ νὰ ἀπολαύσουμε πλούσια τραπέζια ἢ νὰ ἐπιτύχουμε ἀνθρώπινη προστασία, ἀλλὰ νὰ ἀναζητοῦμε φίλους ποὺ νὰ μποροῦν νὰ μᾶς ὠφελήσουν πνευματικά, νὰ μᾶς συμβουλεύσουν τὰ πρέποντα, νὰ μᾶς ἐπιπλήξουν, ὅταν σφάλλουμε, νὰ μᾶς ἐλέγξουν, ὅταν πλανώμεθα καὶ νὰ μᾶς βοηθήσουν νὰ πλησιάσουμε τὸν Θεό.

Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος

( Ἑλληνικὴ Πατρολογία Migne PG 48, 959)

πηγή

Οἱ περισσότεροι δυστυχῶς ἄνθρωποι συνδέονται μεταξύ τους φιλικά για λόγους ὑλικοῦ συμφέροντος.

Ὁ μέν ἕνας ἀγαπάει, ἐπειδή τόν ἀγαπᾶνε.

 Ὁ ἄλλος ἀγαπάει, ἐπειδή τόν τίμησαν. 

Ὁ ἄλλος πάλι, ἐπειδή ὁ τάδε τοῦ φάνηκε χρήσιμος σε κάποια βιοτική ὑπόθεσι. 

Καί ἄλλος ἀγαπάει, ἐπειδή τοῦ πρόσφεραν παρόμοια ἐξυπηρέτησι. 

Δύσκολο εἶναι νά βρῆς κάποιον ν' ἀγαπάη τόν ἄλλον εἰλικρινά, ὅπως πρέπει, μόνο καί μόνο γιά τό πρόσωπο τοῦ ΚυρίουἸησοῦ Χριστοῦ. 

Οἱ περισσότεροι δυστυχῶς ἄνθρωποι συνδέονται μεταξύ τους φιλικά για λόγους ὑλικοῦ συμφέροντος.

Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος

Ἅπαντα τά Ἔργα “σειρά ΕΠΕ”11ος τόμος, σελ. 412.

«Θαρσεῖτε· ἐγώ εἰμι· μή φοβεῖσθε»

Ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, μιλώντας για το σημερινό Ευαγγέλιο της Κυριακής λέει:

«Οὐκ ἐν τῷ βαθεῖ τοῦ ὕδατος, ἀλλ᾽ ἐν τῇ ἀπιστίᾳ ἐπέπεσεν ὁ Πέτρος· ὅτε τὸν Χριστὸν ἐβλέπε, ἐπεπορεύετο· ὅτε δὲ ἀπῆλθεν ὁ νοῦς, ἐβυθίσθη». 

Δηλαδή: Δεν έπεσε ο Πέτρος εξαιτίας του μεγάλου βάθους του νερού, αλλά εξαιτίας της απιστίας του. Όσο έβλεπε τον Χριστό, περπατούσε, όταν όμως ο νους του απομακρύνθηκε, βυθίστηκε.

Όσο ο νους μένει στραμμένος στον Χριστό, ακόμη και τα κύματα γίνονται δρόμος στέρεος, όταν όμως στρέφεται στον φόβο, έρχεται η βύθιση.
Τι φοβόμαστε λοιπόν;
Την ασθένεια; τη φτώχεια; τη μοναξιά; το μέλλον;
Μέσα στις τρικυμίες της ζωής μας, ακούγεται καθημερινά η ίδια φωνή που άκουσαν οι μαθητές μέσα στη νύχτα:
«Θαρσεῖτε· ἐγώ εἰμι· μὴ φοβεῖσθε».

ΟΡΟΣ ΥΨΗΛΟ

Αγίου Ιωάννου Χρυσοστόμου

  Ἐμπρός, φίλοι μου, ἂς ἁπλώσουμε σήμερα χωρὶς δισταγμὸ τὸ χέρι στοὺς θησαυροὺς τοῦ Εὐαγγελίου, γιὰ νὰ ἀντλήσουμε ἀπὸ ἐκεῖ κατὰ τὴν συνήθειά μας πλοῦτο, πού ἄφθονα σὲ ὅλους διαμοιράζεται καὶ οὔτε στὸ ἐλάχιστο ποτὲ δὲν ξοδεύεται.

 Ἐλᾶτε, τὸν πάνσοφο καὶ πάλι ἂς ἀκολουθήσουμε, τὸν ὡραῖο ὁδηγό μας, τὸν Λουκᾶ, νὰ δοῦμε τὸν Χριστὸ νὰ ἀνεβαίνει σὲ ὄρος ὑψηλὸ καὶ τὸν Πέτρο καὶ τὸν Ἰάκωβο καὶ τὸν Ἰωάννη νὰ παίρνει μάρτυρες τῆς θεϊκῆς Μεταμορφώσεως.
 Διότι «πῆρε μαζί Του», λέει, «αὐτοὺς πού ἀποτελοῦσαν τὴν συντροφιὰ τοῦ Πέτρου καὶ σὲ ὄρος ὑψηλὸ ἀνέβηκε» ὁ Δεσπότης. Ὄρος ὑψηλό, στὸ ὁποῖο ἡ δυάδα Μωυσῆς καὶ Ἠλίας συζητοῦσε μὲ τὸν Χριστό.

 Ὄρος ὑψηλό, ἐπάνω στὸ ὁποῖο ὁ Νόμος καὶ οἱ Προφῆτες συνομιλοῦσαν μὲ τὴν Χάρη. Ὄρος ὑψηλό: σ’ αὐτὸ ὁ Μωυσῆς, πού ἔγινε σφαγέας τοῦ ἀμνοῦ γιὰ τὸ πάσχα τῶν Ἰσραηλιτῶν καὶ ἔτσι μὲ τὸ αἷμα τὰ ἀνώφλια τῶν Ἑβραίων ράντισε.
 Ὄρος ὑψηλό, σ’ αὐτὸ ὁ Ἠλίας, πού κοντὰ σ’ ἐκείνους τὸ βόδι εἶχε τεμαχίσει, τὴν θυσία τὴν περιχυμένη μὲ νερὸ εἶχε ἀφανίσει μὲ φωτιά. Ὄρος ὑψηλό, ὅπου ὁ Μωυσῆς, ὁ ἄνθρωπος πού ἄνοιξε καὶ ἔκλεισε τῆς Ἐρυθρᾶς Θάλασσας τὰ πολλὰ καὶ πάντοτε ἀξεχώριστα νερά.
 Ὄρος ὑψηλό, γιὰ νὰ μάθουν ὅσοι ἀνῆκαν στὸν κύκλο τοῦ Πέτρου καὶ τοῦ Ἰακώβου ὅτι Αὐτὸς εἶναι τὸ πρόσωπο, ἐμπρὸς στὸ ὁποῖο κάθε γόνατο θὰ λυγίσει τῶν ἐπουρανίων καὶ ἐπιγείων καὶ καταχθονίων.

 Βέβαια, ἀνέβηκε μόνο μὲ τρεῖς, δὲν τοὺς πῆρε ὅλους μαζί Του, δὲν τοὺς ἄφησε κάτω ὅλους, δὲν ἀπέκλεισε τοὺς ἄλλους ἀπὸ τὴν φανέρωση τῆς δόξας Του, δὲν τοὺς ἔκρινε ὑποδεέστερους, ἀφοῦ, καθὼς εἶναι δίκαιος, μὲ δικαιοσύνη τὰ πάντα τακτοποιεῖ.

Αν δεις ότι κάποιος αγριεύει, τότε να υποχωρείς περισσότερο.

Αν δεις ότι κάποιος αγριεύει, τότε να υποχωρείς περισσότερο.
Γιατί όταν ο άνθρωπος βρίσκεται σε αυτήν την κατάσταση της μανίας, χρειάζεται και περισσότερη παρηγοριά.

Όσο χειρότερα φέρεται, τόσο μεγαλύτερη καλοσύνη θέλει.
Η υποχωρητικότητα απέναντι σε κάποιον, που έχει θυμό, είναι απαραίτητη, όσο είναι και απέναντι σε κάποιον που έχει υψηλό πυρετό.
Όταν είναι αγριεμένο το θηρίο, τότε το αποφεύγουμε όλοι.Έτσι κι αυτόν που οργίζεται.
Δε βλέπεις τι κάνουν οι ναύτες;
Όταν πιάσει δυνατός άνεμος, κατεβάζουν τα πανιά για να μη βουλιάξει το σκάφος.
Κι ο αναβάτης, όταν τον παρασύρουν τα άλογα, δεν τραβάει τα χαλινάρια αλλά τα χαλαρώνει, για να μην εξουδετερώσει τη δύναμή του με μια δική του κίνηση.
Αυτό να κάνεις και συ.

Είναι φωτιά ο θυμός, είναι φλόγα δυνατή που χρειάζεται καύσιμη ύλη.
Μη δώσεις τροφή στη φωτιά και γρήγορα θα σβήσεις το κακό.
Μόνη της η οργή δεν έχει δύναμη, αν δεν υπάρχει κάποιος άλλος να την τρέφει.

Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου

Γι’ αυτούς που λένε ότι υπάρχει σωτηρία εκτός Εκκλησίας.

«ἦλθε γὰρ πρὸς ὑμᾶς Ἰωάννης ἐν ὁδῷ δικαιοσύνης, καὶ οὐκ ἐπιστεύσατε αὐτῷ· οἱ δὲ τελῶναι καὶ αἱ πόρναι ἐπίστευσαν αὐτῷ· ὑμεῖς δὲ ἰδόντες οὐ μετεμελήθητε ὕστερον τοῦ πιστεῦσαι αὐτῷ» (Ματθ. 21,32)

Σχόλιο του αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου στο: «αἱ πόρναι ἐπίστευσαν αὐτῷ»:

 «Ου γαρ μένουσαι πόρναι εισήλθον, αλλ’ υπακούσασαι και πιστεύσασαι και καθαρισθείσαι και μεταβαλλόμεναι, ούτως εισήλθον. Ουκ άρα χάριτος μόνης το εισελθείν, αλλά και δικαιοσύνης«.

Δηλαδή:
 Οι πόρνες δεν μπήκαν στον Παράδεισο παραμένοντας πόρνες, αλλά αφού πίστεψαν και καθαρίστηκαν και άλλαξαν ζωή, έτσι μπήκαν. Συνεπώς, η είσοδός τους δεν ήταν αποτέλεσμα μόνο της Αγιοπνευματικής χάριτος αλλά και της δικαιοσύνης του Θεού«.

 Γι’ αυτούς που λένε ότι και εκτός Εκκλησίας, χωρίς το άγιο Βάπτισμα,

Δάκρυα...

 

Τί, λέει, μπορεῖ κάποιος νά μή δακρύζη ἀφοῦ εἶναι ἄνθρωπος; Καί ἐγώ δέν τό ἐμποδίζω αὐτό, ἀλλ᾽ ἐμποδίζω τούς κοπετούς, τό νά θρηνῆς ὑπερβολικά. Δέν εἶμαι σκληρόψυχος· δέν εἶμαι ἀσυγκίνητος. Ξέρω, ὅτι ἡ φύσις ἐπιθυμεῖ τήν καθημερινή συναναστροφή. Δέν εἶναι δυνατόν νά μή λυπῆται κανείς. Αὐτό ἄλλωστε τό ἔδειξε καί ὁ Χριστός, πού δάκρυσε γιά τό Λάζαρο. Αὐτό καί σύ νά κάνης. Νά δακρύσης, ἀλλά ἤρεμα. ῎Αν ἔτσι δακρύσης, ὄχι μόνο δέν δυσπιστεῖς στήν ἀνάσταση, ἀλλά καί δείχνεις τη λύπη σου γιά τό χωρισμό.

 Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος

( Ἅπαντα τά Ἔργα σειρά ΕΠΕ Τόμος14,σελ.197 Όμιλία ΞΒ'.)

πηγή

Στήν πνευματική ζωή ὁ πρῶτος ἀπ' ὅλους καί ὁ πιό ἐπικίνδυνος εἶναι ὁ σκόπελος τῆς κενοδοξίας

   Στὴν πνευματικὴ ζωὴ ὁ πρῶτος ἀπὸ ὅλους καὶ ὁ πιὸ ἐπικίνδυνος εἶναι ὁ σκόπελος τῆς κενοδοξίας, σκόπελος περισσότερο ἐπικίνδυνος καὶ φοβερότερος ἀπὸ τὶς Σειρῆνες, τὰ γνωστὰ τέρατα ποὺ ἔπλασαν μὲ τὴ φαντασία τους οἱ ἀρχαῖοι μυθοπλάστες ποιητές.
   Γιατὶ τὸν σκόπελο αὐτὸ κατόρθωσαν νὰ τὸν προσπεράσουν ἀβλαβεῖς πολλοὶ ἀπὸ κείνους ποὺ διέπλευσαν τὸ νησὶ τῶν Σειρήνων· ἡ κενοδοξία ὅμως εἶναι γιὰ μένα τόσο ἐπικίνδυνη, ὥστε ἀκόμη καὶ τώρα, ποὺ καμιὰ ἀνάγκη δὲν μὲ ὁδηγεῖ πρὸς αὐτὸ τὸ βάραθρο, νὰ μὴ μπορῶ νὰ εἶμαι ἀθῶος ἀπ᾿ αὐτὸ τὸ κακό.
   Ὁ πόθος τῆς τιμῆς καὶ τῆς δόξας, αὐτὴ πρὸ παντὸς ἡ κακία περισσότερο ἀπὸ ὅλες καταστρέφει καὶ ἀπογυμνώνει τὴν ἀνθρώπινη ψυχή.

 Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος

(Περὶ Ἱερωσύνης, λόγος Γ', 9, ΕΠΕ 28, σελ. 134- 136 – PG 48, 646).

πηγή

Εμείς δεν νηστεύουμε γία τό Πάσχα οὔτε καί γιά τόν Σταυρό,ἀλλα γιά τά δικά μας ἁμαρτήματα..

Ἄγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου

πηγή