Οι εικόνες των τελευταίων ημερών έξω από τα γραφεία διαβατηρίων δεν μπορούν να αντιμετωπισθούν ούτε ως μια γραφική παραξενιά κάποιων «αρνητών» ούτε ως μια απλή εκδήλωση της γνωστής ελληνικής συνήθειας να αφήνουμε τα πάντα για την τελευταία στιγμή.
Στη Λάρισα, εκατοντάδες πολίτες περίμεναν από τα ξημερώματα, σχηματίζοντας ουρές δεκάδων μέτρων. Στην Κοζάνη, άνθρωποι ξενύχτησαν έξω από το Αστυνομικό Μέγαρο. Ανάλογες εικόνες καταγράφηκαν στη Θεσσαλονίκη, στην Πάτρα και σε άλλες περιοχές της χώρας. Κοινός σκοπός ήταν η έκδοση διαβατηρίου με την παλαιού τύπου ταυτότητα πριν από την 3η Αυγούστου, ώστε οι ενδιαφερόμενοι να διατηρήσουν τη δυνατότητα ταξιδιών χωρίς να υποχρεωθούν άμεσα να παραλάβουν τη νέα ταυτότητα.
Η έκταση και η πανελλαδικότητα του φαινομένου επιβάλλουν μια σοβαρότερη πολιτική και κοινωνική ανάγνωση.
Ούτε χλευασμός ούτε εξιδανίκευση
Ασφαλώς, οφείλουμε να δούμε το γεγονός και με διάθεση αυτοκριτικής.
Δεν είναι θετικό πολίτες που δηλώνουν ότι αγωνιούν για τις ψηφιακές ελευθερίες τους να εμφανίζονται φοβισμένοι, πανικόβλητοι και ανέτοιμοι μπροστά σε εξελίξεις που είχαν προαναγγελθεί εδώ και χρόνια. Δεν βοηθά την υπόθεση της ψηφιακής ελευθερίας να δίνεται η εντύπωση μιας σπασμωδικής αντίδρασης της τελευταίας στιγμής. Ούτε είναι συνετό να περιμένει κάποιος να φθάσει η προθεσμία στην τελευταία ημέρα και τότε να αναζητεί, μέσα σε αγωνία και πολύωρη ταλαιπωρία, μια προσωρινή διέξοδο.











