«Η ευχή θα είναι ο μεγαλύτερος βοηθός κι έπειτα ο άγγελος»

 (Συγκλονιστική διήγηση από τον π. Μάρκελλο Καρακαλληνό)

ΜAΝΩΛΗΣ ΜΕΛΙΝΟΣ: Σάς είπαν δηλαδή κάποιοι Αγιορείται πατέρες, ότι έχουν βιωματική εμπειρία αγγέλων και δαιμόνων;
Γ.ΜΑΡΚΕΛΛΟΣ: Βεβαίως και πάλεψαν προς τούς δαίμονας! Μα και ό Γέρων Παΐσιος τα λέει αυτά.
Ένας άλλος Γέροντας μου διηγήθηκε ότι βρέθηκε σε έκσταση. Καθώς διάβαζε ένα πατερικό βιβλίο κουράστηκε, μούδιασε το σώμα του κι έγειρε λίγο να ξεκουραστεί, βάζοντας το βιβλίο πού διάβαζε σαν μαξιλάρι. Ο νους του τότε αρπάγη και βρέθηκε στον ουρανό! Εκεί τον πλησίασαν δύο άγγελοι, όπως τους εικονίζει η Εκκλησία μας, με πρόσωπο όμορφο και χαρωπό. Ο Γέροντας έμεινε κατάπληκτος από το κάλλος των Αγγέλων και τούς λέει με θαυμασμό:
-Άγγελοι μου, τι ωραία είναι αυτή ή φορεσιά που φοράτε!
Οι άγγελοι -το διηγείτο αυτό πολύ συγκινημένος- πρόσχαρα του απήντησαν:
-Έτσι θα γίνει και η δική σας φορεσιά στον άλλον αιώνα!
Τα έχασε εκείνος και σαν να έκανε, λέει, μία κίνηση να πάρει φωτογραφική μηχανή -ενώ δεν είχε ποτέ του μηχανή- να τούς φωτογραφίσει.
-Στάσου, του είπαν οι άγγελοι, αυτές οι μηχανές δεν μας παίρνουν εμάς!

Έμεινε αποσβολωμένος. Πέρασαν από μπροστά του οι άγγελοι, του χαμογέλασαν και φεύγοντας του είπαν:
-Κατέβα τώρα να πάς να προσκυνήσεις την Παναγία.

Πόσους ἀγγέλους ἔχει γιά ἐπίσκεψή του ὁ καθένας ἀπό τούς βαπτισμένους;

Ἐρώτησις πγ΄.
Πόσους ἀγγέλους ἔχει γιὰ ἐπίσκεψή του ὁ καθένας ἀπὸ τοὺς βαπτισμένους;

Ἀπάντησις.
Ἀμέσως μόλις βαπτισθῇ ἕνας ἄνθρωπος, τοῦ ὁρίζεται ἀπὸ τὸν Θεὸ ἕνας ἄγγελος φύλακας καὶ ἐπιτηρητὴς τῆς ψυχῆς του. Αὐτὸς ὁ φύλακας εἶναι ἀχώριστος ἀπὸ τὴν ψυχή, ὅσο αὐτὴ βρίσκεται σὲ αὐτὴ τὴ ζωὴ μαζὶ μὲ τὸ σῶμά της. Τὸ ἔργο του δὲν εἶναι ἄλλο παρὰ νὰ ἀντιμάχεται καὶ νὰ πολεμᾷ τοὺς πονηροὺς δαίμονες (ποὺ προσπαθοῦν νὰ τὴν ἀποσπάσουν ἀπὸ τὴ χάρη τοῦ Θεοῦ), παρακινῶντάς την πάντοτε πρὸς τὴν ἀρετή, τὰ καλὰ καὶ ἐνάρετα ἔργα.

Ὅσο ὅμως αὐτὴ ἡ ψυχὴ εἶναι ἀδύναμη καὶ στερημένη ἀπὸ ἀρετές, τόσο καὶ ὁ πόλεμος τῶν δαιμόνων εἶναι μικρός, καὶ ἀρκεῖ μόνο ἕνας ἄγγελος νὰ τοὺς ἀντιμετωπίζει, ὥστε νὰ μὴ κυριευθεῖ ὁλοκληρωτικὰ ἀπὸ αὐτούς. Ὅταν ὅμως ἀνδρωθεῖ καὶ δυναμώσει μὲ μεγάλες ἀρετές, τότε καὶ ὁ πόλεμος τῶν δαιμόνων γίνεται πιὸ ἰσχυρός.

 Καὶ, γιὰ νὰ εἰπωθεῖ ἡ ἀλήθεια, ὅλοι μαζὶ οἱ πονηροὶ δαίμονες, σὰν λυσσασμένα σκυλιά, ξεσηκώνονται ἐναντίον της καὶ βάζουν ὅλη τους τὴ δύναμη γιὰ νὰ τὴν κατακρημνίσουν.

Γι’ αὐτό, ἀπέναντι σὲ ἕνα σχεδὸν ἄπειρο πλῆθος δαιμόνων, δὲν ἀρκεῖ ἕνας μόνο ἄγγελος νὰ ἀντιστέκεται, ἀλλὰ χρειάζονται πολλοὶ ἄγγελοι γιὰ νὰ τὴν ἐπισκέπτονται καὶ νὰ τὴ φυλάσσουν ἀπὸ τὶς ἀντίθετες δυνάμεις, ἕως ὅτου βγεῖ ἀπὸ τὸ δεσμωτήριο τῆς σαρκός καὶ, μὲ μεγάλη συνοδεία καὶ παράταξη, τὴ φέρουν καὶ τὴν ἀποθέσουν στοὺς κόλπους τοῦ Ἀβραάμ.

Ἀπὸ τὸ βιβλίο: Ἀποστολικὴ Σαγήνη, σελ. 241, Ἐκδόσεις Βασ. Ῥηγόπουλου, 1981.

ΠΗΓΗ

Η περίφημη τοιχογραφία του αγγέλου από τον ιερό ναό Αγίου Θεμωνιανού στην κατεχόμενη Λύση της Κύπρου (13-14ος αι.)

Η περίφημη τοιχογραφία του αγγέλου από τον ιερό ναό Αγίου Θεμωνιανού στην κατεχόμενη Λύση της Κύπρου (13-14ος αι. μ.Χ.). Μετά από 28 και πλέον χρόνια παραμονής της στο Ίδρυμα Menil στο Houston του Texas επαναπατρίστηκε στην Κύπρο κατόπιν συντονισμένων προσπαθειών των αρμόδιων φορέων του Κράτους και της Εκκλησίας, από κοινού με άλλες τοιχογραφίες που κοσμούσαν την εκκλησία του Αγίου Ευφημιανού (κυπρ.: Θεμωνιανού) στη Λύση πριν την τουρκική εισβολή, το 1974.

Ἡ γερόντισσα Γαλακτία ἀνέπτυξε ἰδιαίτερη σχέση μέ τόν Ἀρχάγγελο Μιχαήλ!

Ἡ γερόντισσα Γαλακτία ἀνέπτυξε ἰδιαίτερη σχέση μὲ τὸν Ἀρχάγγελο Μιχαήλ! Ἡ ἐπισφαλής ὑγεία τῆς ἀγαπημένης της ἀνιψιᾶς Ἀντωνούλας, τὴν ὁδήγησε νὰ στείλει ἐπωνύμως τὸ τάμα της στον Πανορμίτη τῆς νήσου Σύμης. Σφράγισε τὰ σχετικά μέσα σὲ ἕνα μπουκάλι καὶ τὸ πέταξε στὴν θάλασσα. Τὸ τάμα της πῆγε ἐνδοθαλασσίως στὸν προορισμό του, ἔλαβε τὴν ἐνημερωτική ἀπάντηση ἀπὸ τὸ προσκύνημα καὶ ἡ μικρὴ Ἀντωνούλα τὴν ἑπόμενη μέρα μίλησε. 

Ἔκτοτε, ἡ σχέση της μὲ τὸν Ἀρχάγγελο ἦταν διὰ βίου ζωηρή, ἄμεση, δυνατὴ καὶ τὰ θαύματα ποὺ ἐπιμαρτυροῦν αὐτὴν τὴν διάθερμη ἀγαπητική συναλληλία, ἦσαν συνεχὴ καὶ ἀπροσμέτρητα. Πέταξε καὶ ἕνα ἄλλο μπουκάλι στὸ Λιβυκό Πέλαγος, ποὺ βρέθηκε σ’ ἕνα ἐρημοκκλῆσι τοῦ Ταξιάρχη στὴν Ἀνώπολη Σφακίων καὶ ἔγινε αἰτία αὐτὸ τὸ θαῦμα, νὰ ἀνακαινισθεῖ καὶ νὰ ξαναλειτουργήσει ὁ πεπαλαιωμένος καὶ ἐγκαταλελειμμένος αὐτὸς ναός.

  Ὁ Ἀρχάγγελος, συνεχῶς ἔδειχνε τὴν εὔνοιά του στὴν νεαρὴ κόρη μὲ τὴν ἰσάγγελο πολιτεία. Καὶ ὅταν κάποτε, πιέσθηκε πολὺ γιὰ νὰ ἐνδώσει στὴν ὁλοκλήρωση ἑνὸς συνοικεσίου, πῆρε ἀγκαλιὰ τὴν εἰκόνα τοῦ Ἀρχαγγέλου καὶ τὸν καθικέτευε σπαρακτικὰ στὸ δωμάτιό της, νὰ ἐπέμβει δυναμικὰ καὶ νὰ ματαιώσει τὴν ἐξύφανση τῆς θετικῆς προοπτικῆς. Ἡ παρουσία του καὶ πάλι, ἦταν ἄμεση. Ἔγινε σεισμὸς στὸ σπίτι, ξεμανταλώθηκαν οἱ πόρτες, ἕνας θόρυβος τάραξε τοὺς προξενητὲς καὶ τοὺς ἐνοίκους. Ὁ εὐλαβὴς ἰατρὸς πατέρας, πείσθηκε πλέον ὅτι ἡ ὑπόθεσις γάμος ἦταν γιὰ τὴν Γαλάτεια τελείως ἀτελέσφορο γεγονὸς καὶ κάθε ἄλλη διαχείρισις τοῦ πράγματος, θὰ ἀπέβαινε γι’ αὐτὴ μαρτύριο.[...]

orthodoxia

«Τῇ Η΄ ( = ὀγδόῃ) τοῦ αὐτοῦ μηνός, ἡ Σύναξις τῶν Ἀρχιστρατήγων Μιχαὴλ καί Γαβριήλ, καί τῶν λοιπῶν ἁγίων ἀσωμάτων καί οὐρανίων Ταγμάτων».

Αρχάγγελος Μιχαήλ-Μονή Σινά,14ος αιώνας

«Τῇ Η΄ ( = ὀγδόῃ) τοῦ αὐτοῦ μηνός, ἡ Σύναξις τῶν Ἀρχιστρατήγων Μιχαὴλ καὶ Γαβριήλ, καὶ τῶν λοιπῶν ἁγίων ἀσωμάτων καὶ οὐρανίων Ταγμάτων».
Έτσι αρχίζει το Συναξάρι του Όρθρου τής 8ης Νοεμβρίου, για να ακολουθήσουν οι επόμενοι τρεις στίχοι:

«Ἐβουλόμην σοι, Μιχαήλ, ᾆσμα πρέπον
ᾆσαι πρεπόντως, ἀλλ’ ἄϋλον οὐκ ἔχω.
Ὀγδόη οὐρανίης κυδαίνει τάξιος Ἀρχούς».

Το “ᾆσαι” στον δεύτερο στίχο είναι απαρέμφατο Αορίστου του ρήματος “ᾄδω”, που σημαίνει “τραγουδώ”/“υμνώ”/“ψάλλω” (έχει μόλις προηγηθεί το ουσιαστικό “ᾆσμα”, που σημαίνει “τραγούδι”/“ύμνος”).

Αρχάγγελος Γαβριήλ-Μονή Σινά,13ο; αιώνας

Η συντακτική σειρά των λέξεων στον τρίτο στίχο έχει ως εξής:

« Ὀγδόη κυδαίνει Ἀρχοὺς οὐρανίης τάξιος».

''Σύναξη των Αρχαγγέλων'', αριστούργημα των μέσων του 14ου αιώνα

''Σύναξη των Αρχαγγέλων'', αριστούργημα των μέσων του 14ου αιώνα από την Ιερά Μονή Παναγίας Πετριτζονίτισσας στην περιοχή της Στενημάχου, Μονή Μπάτσκοβο σήμερα.

Εθνική Πινακοθήκη Σόφιας, Κρύπτη Καθεδρικού Ναού Αγίου Αλεξάνδρου Νέφσκι.

πηγή

Δεν μου λες, καλογριά μου, τί σχέση έχεις εσύ με τον Ταξιάρχη και ήρθε απόψε στον ύπνο μου και με φοβέριζε;

Οι δύο καλογριές, Λουκία και Αντωνία, πού έφεραν ονόματα Άγιων, προς τιμήν των οποίων υπήρχαν παρεκκλήσια στην μονή του Ευαγγελισμού, ήτανε το ευλογημένο ζευγάρι, πού αροτριούσε τα μπαΐρια του μοναστηριού, πού ανάμεσα τους γνώριζες τον Χριστό Θεό..
Την ρωτούσα την Αντωνία διάφορα για το διακόνημά της και μού απαντούσε:
- Οι ταπεινές διακονίες βοηθούνε τον αδύναμο άνθρωπο στην μετάνοια.

Μια χρονιά λοιπόν πού ξεκινούσε, κατά την συνήθεια, ή αδελφή Αντωνία να πάει και πάλι στην Σάμο για τις ελιές, πήγε στον Γέροντά της, για να χαιρετίσει και να πάρει την ευχή του.

Εκείνος με πολλή πατρική αγάπη της λέει:
- Να πάς, παιδί μου, στην ευχή τού Θεού και της Παναγίας, αλλά θέλω, πρώτα ό Θεός, να είσαι πίσω στο μοναστήρι παραμονή Χριστουγέννων οπωσδήποτε.
-Να ‘ναι ευλογημένο, Γέροντα -λέει η αδελφή και ξεκινά.

Έφυγε πράγματι η αδελφή Αντωνία, πήγε στην Σάμο και μάζευε με πολλή προθυμία τις ελιές. Κάθε μέρα της έδιναν ένα καλάθι ελιές και λίγο λάδι.

Όταν τελείωσε το μάζεμα των ελιών, συγκέντρωσε ότι της είχαν δώσει και ετοιμάστηκε να φύγει για το μοναστήρι, γιατί ήδη ήταν προπαραμονή Χριστουγέννων και έπρεπε, κατά την εντολή τού Γέροντα, να επιστρέψει στην Μονή.

Την εποχή εκείνη όμως δεν υπήρχαν αυτοκίνητα και ο μόνος τρόπος για να μεταφερθεί κάποιος στο λιμάνι ήταν οι αγωγιάτες, οι όποιοι είχαν άλογα με καρότσες και έβαζαν μέσα εκεί τα πράγματα.

Πηγαίνει και η αδελφή Αντωνία και βρίσκει τον μοναδικό αγωγιάτη τού χωριού και του λέει:
- Σάς παρακαλώ πολύ, μπορείτε να με πάτε στο λιμάνι, για να φύγω για την Πάτμο; Έχω και μερικά πράγματα μαζί μου. Και όσο κάνει θα σας πληρώσω.

Ο αγωγιάτης, αντί άλλης απαντήσεως, άρχισε να φωνάζει και να την βρίζει άσχημα (Ήταν κομμουνιστής, όπως αργότερα έμαθε ή αδελφή.)

- Φύγε από κοντά μου. Δεν θέλω ούτε να σε βλέπω, όχι να σε πάω και στο λιμάνι -της έλεγε.

Είμαι ο φύλακας σου άγγελος ,πρόσεχε και μην αμαρτανεις

Μητροπολίτης Μόρφου Νεόφυτος

Κάτι το οποίο δεν έχουμε καταλάβει,οι άγγελοι δεν είναι υλικά όντα ,είναι άυλα.
Άρα έχουν μεγάλη ευκολία ,να μπαίνουν μέσα μας.Αυτό να το αντιληφθούμε.
Έχουν πολλή μεγάλη ευκολία να μπουν μέσα στην καρδιά μας και να βάλουν ωραίες επιθυμίες,να μπουν μέσα στον εγκέφαλο μας να μας βάλουν καλούς λογισμούς ,να μπουν μέσα στο σώμα μας να θεραπεύσουν αρρώστιες ,που πολλές φορές είναι λανθάνουσες,υπόγειες δηλαδή ,δεν τις έχουμε αντιληφθεί ακόμα.
Αρκεί εμείς να τους καλέσουμε.

Θα σας πω μια ιστορία τώρα και κάθε ιστορία έχει το δικό της νόημα,το δικό της μήνυμα.
Μεγάλωσα ,έγινα Διάκος στην Λάρνακα στον Άγιο Γεώργιο τον κοντό,κοντά στην Λάρνακα γι'αυτό λέγεται κοντός.
Θυμάσαι ένα μοντέρνο παιδί ,την εποχή εκείνη να εχει σκουλαρίκι ,δεν ήταν συνηθισμένο όπως σήμερα.
Σήμερα είσαι ντεμοντέ να έχεις σκουλαρίκι ,τότε ήταν μοντέρνο ,ήταν μεγάλη υπόθεση ένας και μάλιστα όχι τόσο μικρός σαν και εσάς ,ένας εικοσιπενταρης να βάλει σκουλαρίκι,ή να κάνει τα μαλλιά του κότσο .
Θυμάμαι, δεν θα πω το όνομα του,ας τον πούμε Αντρέα .
Ένας Αντρέας που ήρθε εκεί με το σκουλαρίκι ,με τον κότσο του,με κάτι μπότες περίεργες και μου λέει:Θέλω να εξομολογηθώ .
Τον στείλαμε στον πάτερ Συμεών ,τον γέροντα μας.Αργότερα μ'αυτόν γίναμε φίλοι και μου διηγήθηκε ο ίδιος τι του συνέβη με τον φύλακα του Άγγελο.

Αυτός παντρεύτηκε ο υποτιθέμενος Αντρέας ,έκανε και ένα παιδί.
Η μάνα του ήταν πολύ καλή γυναίκα την γνώρισα,αγία γυναίκα της προσευχής ,της γονατιστης προσευχής .
Έμεναν σε ένα χωριό έξω από την Λάρνακα ,περίπου το χωριό τους ας πουμε 20 χιλιόμετρα έξω από την Λάρνακα .
Σιγά σιγά αυτός ,άρχισε να παίρνει τον κακό δρόμο.

«Με λένε Μιχαήλ… θυμήσου τι έστειλες εκεί – αυτά ακριβώς θέλω»

Ένα θαύμα του Αρχαγγέλου Μιχαήλ που σχετίζεται με το χτίσιμο της Ιεράς Μονής του Αρχαγγέλου στην Θάσο.
Διηγείται η Πρεσβυτέρα από το χωριό Καλλιράχη:
«Είχαμε έλθει το 1973 με τον αδελφό μου εδώ, τότε που το Μοναστήρι ήταν τελείως έρημο, δεν υπήρχε τίποτα, ούτε καλόγριες είχαν έλθει ακόμη. Σκέφθηκε ο αδελφός μου και είπε: «Τι ωραίο μοναστήρι θα γινόταν αυτό, αν είχε καλόγριες μέσα!»
Το ’72 είχε στείλει πάνω στον Άγιο Παντελεήμονα ένα μεγάλο δίσκο, 12 πηρούνια και 12 κουτάλια.
Όταν έφυγε στη Γερμανία το ’74, τον Αύγουστο, βλέπει στον ύπνο του τρεις βραδιές συνέχεια το ίδιο όνειρο. Ένα παλικάρι, στρατιώτη ντυμένο, με στολή κοντή και ένα σπαθί στο χέρι – του παρουσιάσθηκε και του λέει: «Με λένε Μιχαήλ». Φορούσε μπότες μέχρι τα γόνατα και κάτι που φούσκωνε σαν φουστανέλα, ένα πράγμα έτσι με κουλέδες κοφτό, όπως είναι στην εικόνα και είχε ένα σήμα εδώ στο αριστερό του μέρος. Από την μια μεριά τα μαλλιά του ήταν πιο μακρυά κι από την άλλη πιο κοντά.

Ταξιάρχης παραστάτης,πρωτοστάτης,προστάτης

Το εν Χώναις θαύμα του Αρχάγγελου Μιχαήλ (6 Σεπτεμβρίου)

Δύο πράγματα προβάλλει η Εκκλησία μας σήμερα εξ αφορμής του θαύματος του αγίου Μιχαήλ: πρώτον, τη μαρτυρία της για τον αρχάγγελο Μιχαήλ, που επεκτείνεται δι’ ολίγων και στον αρχάγγελο Γαβριήλ, και δεύτερον τη δοξολογική αναφορά προς το θαύμα.

  Η όλη ακολουθία του εσπερινού και του όρθρου πράγματι έρχεται και επανέρχεται στη σπουδαία θέση την οποία κατέχει ο αρχάγγελος και ως προς τον Θεό και ως προς τους υπόλοιπους αγγέλους και ως προς τον άνθρωπο. Αξιοποιώντας το υμνογραφικό του ταλέντο μάλιστα ο υμνογράφος χαρακτηρίζει τον ταξιάρχη, πέραν των άλλων, ως παραστάτη, ως πρωτοστάτη, ως προστάτη.

 Είναι παραστάτης του Θεού, «της τρισηλίου Θεότητος» όπως αναφέρει συγκεκριμένα, και καταυγάζεται επομένως από τις θεϊκές ελλάμψεις, γενόμενος δεύτερο φως μετά τον Θεό, και συνεπώς ζώντας πλούσια την αγάπη του Θεού. Διότι αυτό σημαίνει φως και δόξα και χάρη Θεού: αγάπη Εκείνου βιούμενη από τους μετέχοντες σ’ Αυτόν. 

 Από την άποψη αυτή ο αρχάγγελος ως πολύ κοντά στον Θεό ευρισκόμενος ζει αυτήν την αγάπη, την οποία εκδηλώνει ως δοξολογία προς τον Θεό και ως «άνοιγμα» προς τους υπόλοιπους αγγέλους και τους ανθρώπους. Πόση πλάνη υπάρχει σ’ εκείνους που έχουν συνδέσει τον Ταξιάρχη με κάτι φοβερό και τρομερό, ενώ αν έχει τέτοια μεγάλη θέση στο εκκλησιαστικό στερέωμα είναι λόγω ακριβώς της μεγάλης του αγάπης. Μόνον για τους εχθρούς της πίστεως, τους αρνητές του Θεού, τον διάβολο δηλαδή και τα όργανά του, γίνεται ο πρωτάγγελος αυτός πράγματι φόβητρο και απειλή. Το σημειώνει και ο υμνογράφος: «πυρφόρον το είδος σου» που αφενός φωτίζει τους πιστούς και αφετέρου κατακαίει τους εχθρούς και απίστους.

Ως παραστάτης λοιπόν του Θεού, με τον τρόπο που λέει ο υμνογράφος, είναι με τη θέληση του Θεού πρωτοστάτης των αγγέλων, δηλαδή ο αρχηγός τους που τους καθοδηγεί σε ό,τι ο ίδιος επιτελεί: δοξολογία προς τον Δημιουργό, αγάπη και πρόνοια για τους ανθρώπους. Κι είναι πολύ μεγάλη η χαρά των αγγέλων, σημειώνει ο υμνογράφος, γιατί έχουν τέτοιο αρχηγό, που τους καθοδηγεί με τον συγκεκριμένο τρόπο.

 Και βεβαίως, ο αρχάγγελος, όπως και οι λοιπές ουράνιες δυνάμεις, γίνεται προστάτης των ανθρώπων. Η προστασία του ανθρώπου αποτελεί έκφραση της αγάπης του, που διαπιστώνεται και στην ψυχή του ανθρώπου, με την έννοια ότι ο αρχάγγελος προστατεύει τον άνθρωπο από τις επιθέσεις του πονηρού – «όπου επισκιάσει η χάρις σου, αρχάγγελε, εκεί του διαβόλου φυγαδεύεται η δύναμις» - αλλά και από τις επιθέσεις των ίδιων των παθών του, και στους σωματικούς κινδύνους και τις ασθένειες που μπορεί να περάσει – κάθε ένας που με πίστη θα επικαλεστεί τον άγιο Μιχαήλ θα δει τη θεραπευτική επέμβασή του – και στην ώρα όμως του θανάτου.

Η Παναγία μας δεομένη έχοντας τον Αρχάγγελο Γαβριήλ κοντά Της

13 Ιουλίου εκάστου έτους, ''Σύναξη Αρχαγγέλου Γαβριήλ''

Η Παναγία μας δεομένη έχοντας τον Αρχάγγελο Γαβριήλ κοντά Της, τον προσωπικό δικό της άγγελο ένα βήμα μόλις πίσω από την Παναγία μας με το ένα του γόνατο κεκλιμένο εις ένδειξη σεβασμού προς την Παναγία μας!
Ψάχνοντας εικόνισμα της Παναγίας μας, ώστε να το αγιογραφίσω, εντόπισα με πολλή συγκίνηση αυτό από τα πιο σπάνια ίσως εικονίσματα και το μοναδικό στο οποίο ενώ η Παναγία μας εικονίζεται Δεομένη, εικονίζεται κοντά Της και ο Αρχάγγελός Της Γαβριήλ!

 Περισσότερο συγκίνηση αισθάνθηκα παρά έκπληξη καθότι ο Αρχάγγελος Γαβριήλ είναι ο Αρχάγγελος Της, ο Αρχάγγελος Της που σε όλη τη διάρκεια της ζωής της Παναγίας μας είναι παρών, είναι ο Αρχάγγελός Της ο οποίος της έφερνε τροφή από τα χέρια του Θεού για όσο η μικρή ενάρετη Μαρία από τριετής εισήλθε στον Ναό έως ότου δόθηκε στα χέρια του μνήστωρος Ιωσήφ, είναι ο Αρχάγγελός Της οποίος φέρνει στην Παναγία μας την ευαγγελική ειδηση ότι ως η μόνη του Θεού εκλεκτή άξια, θα γεννήσει τον Υιό του Θεού, ο Αρχάγγελός Της ο οποίος συμβουλεύει την Παναγία μας και τον Ιωσήφ να πάρουν το Θείο βρέφος και να φύγουν γλυτώνοντας το βρέφος από τον Ηρώδη!

Είναι ο Αρχάγγελός Της ο οποίος τρεις ημέρες πριν από την Κοίμησή Της, την ενημερώνει ώστε να προετοιμαστεί!

Ο ΦΥΛΑΚΑΣ-ΑΓΓΕΛΟΣ

Στὸ ἀρχαιότατο ἔργο «Ποιμὴν» τοῦ Ἑρμᾶ,γίνεται λόγος γιὰ τὸν προσωπικὸ
φύλακα ἄγγελο κάθε ἀνθρώπου.

Αὐτὸς μάλιστα εἶναι τρυφερός, σεμνός, πράος, διδάσκει στὴν ἀνθρώπινη καρδιὰ
τὴ δικαιοσύνη καὶ τὸν δρόμο πρὸς τὸ ἀγαθό.

Καὶ ἄλλοι πατέρες τῆς Ἐκκλησίας μᾶς διδάσκουν ὅτι ἀπαραίτητη προϋπόθεση
παραμονῆς τοῦ φύλακα ἀγγέλου δίπλα στὸν ἄνθρωπο, εἶναι ὁ ἅγιος βίος, διαφορετικὰ
ἀπομακρύνεται ἐξ αἰτίας τῶν πονηρῶν καὶ ἁμαρτωλῶν ἔργων.

Ὁ ἄγγελος αὐτὸς παρηγορεῖ στὶς θλίψεις,
βοηθᾶ στοὺς πόνους,συμπάσχει μὲ τὸν ἄνθρωπο,
τὸν ὁδηγεῖ στὴ μετάνοια καὶ τὸν προστατεύει ἀπὸ ὁρατοὺςκαὶ ἀόρατους ἐχθρούς.

''Πειραΐκή Εκκλήσια''Ἀρχιμανδρίτου Ἰωάννου Καραμούζη

Ὁ κόσμος τῶν Ἀγγέλων (ἀπόσπασμα) τεῦχος 378, Μάιος 2025

ΤΟ ΣΠΑΘΙ ΤΟΥ ΤΑΞΙΑΡΧΗ

 πηγή

Η σύναξις του Αρχαγγέλου Γαβριήλ(26 Μαρτίου)

Ο αρχιστράτηγος Γαβριήλ...Τοιχογραφία στον Ναό της Παναγίας της Περιβλέπτου στην Οχρίδα 1294-1295.

 [...]Ο αρχάγγελος Γαβριήλ, — «και το πρόσωπον αυτού ωσεί όράσις αστραπής» — ερμήνευσε στον προφήτη Δανιήλ το όνειρο του Ναβουχοδονόσορος «καταφαιδρύνων αυτόν και εντιθείς την δήλωσιν, των αγνοουμένων εν πνεύματι», κατά τον Ιερόν Υμνογράφο.

Ο αρχάγγελος Γαβριήλ ανήγγειλε στο Ζαχαρία τον Ιερέα ότι θα γέννηση υιό «τον Πρόδρομο της χάριτος».

Ο ίδιος αρχάγγελος καθησύχασε το σώφρονα Ιωσήφ, το Μνήστορα της Παρθένου, λέγοντας: «Ιωσήφ υιός Δαυίδ, μη φοβηθής παραλάβειν Μαριάμ την γυναικά σου το γαρ εν αύτη γεννηθέν εκ Πνεύματος έστιν αγίου».

Ο ίδιος αρχάγγελος μετά την κατάστρωσι του θεοκτόνου σχεδίου του Ηρώδη είπε στον Ιωσήφ «παράλαβε το παιδίον και την Μητέρα αυτού και φεύγε εις Αίγυπτον…μέλλει γαρ Ηρώδης ζητείν το παιδίον του απολέσαι αυτό.

Ο ίδιος αρχάγγελος ενημέρωσε τον Ιωσήφ στην Αίγυπτο περί του θανάτου του Ηρώδη και της εκλείψεως του κινδύνου της ζωής του Μεσσίου, «τεθνήκασι γαρ οι ζητούντες την ψυχήν του παιδιού».

Ο ίδιος αρχάγγελος Γαβριήλ «καταβάς εξ ουρανού προσελθών απεκύλισε τον λίθον από της θύρας και εκάθητο επάνω αυτού, ην δε η ιδέα αυτού ως αστραπή και το ένδυμα αυτού λευκόν ως χιών».

Ο ίδιος τέλος ο αρχάγγελος παρουσιάσθηκε στην Παναγία μας τρεις ήμερες πριν από την Κοίμησί της και της προανήγγειλε την απόφασι του Υιού της να την παραλαβή πλησίον του.

Από όλες αυτές τις υπηρεσίες και τις ιερές αποστολές και διακονίες μαζί με τις πάμπολλες άλλες του αρχαγγέλου Γαβριήλ καταλαβαίνομε ότι ο Αρχάγγελος πού σήμερα τιμούμε είναι «των ασωμάτων λειτουργών πρωτεύων», «ο μέγας Γαβριήλ αρχηγός των αγγέλων», «φως δεύτερον», ο ιδιαίτερος θα ελέγαμε και άμεσος υπηρέτης του Κυρίου μας Ιησού και της Παναγίας Μητέρας Του.[....]

Ολόκληρο στο...

https://proskynitis.blogspot.gr/2015/03/26.html

ΣΥΝΑΞΙΣ ΤΟΥ ΑΡΧΙΣΤΡΑΤΗΓΟΥ ΓΑΒΡΙΗΛ

 Γαβριὴλ ὁ μέγιστος ὁ νοῦς, ὁ θεοειδέστατος, ὁφωταυγὴς καὶ οὐράνιος, φῶς τὸ τρισήλιον,
καθορῶν καὶ βλέπων, σὺν ταῖς ἄνω τάξεσι,τὸ θεῖον καὶ φρικῶδες μυστήριον, εὐηγγελί‐
σατο, τῇ Παρθένῳ ἀφικόμενος, καὶ πρεσβεύει, ὑπὲρ τῶν ψυχῶν ἡμῶν.

 Τὸ μέγα μυστήριον τὸ πρίν, τοῖς Ἀγγέλοις ἄγνωστον, καὶ πρὸ αἰώνων ἀπόκρυφον, μόνος
πεπίστευσαι, Γαβριὴλ καὶ τοῦτο, τῇ μόνῃ τεθάῤῥηκας, Ἁγνῇ εἰς Ναζαρὲτ ἀφικόμενος·
μεθ᾿ ἧς ἱκέτευε, δωρηθῆναι ταῖς ψυχαῖς ἡμῶν, τὴν εἰρήνην, καὶ τὸ μέγα ἔλεος.

 Φωτὸς ὢν ἀνάπλεως ἀεί, καὶ ποιῶν τὸ θέλημα,

 καὶ ἐκτελῶν τὰ προστάγματα,τοῦ Παντοκράτορος, ἀρχηγὲ Ἀγγέλων, 

Γαβριὴλ πανάριστε, τοὺς πόθῳ σε τιμῶντας περίσωζε, ἀεὶ αἰτούμενος,

 δωρηθῆναι ταῖς ψυχαῖς ἡμῶν,τὴν εἰρήνην, καὶ τὸ μέγα ἔλεος

Απόστιχα εσπερινού 26ης Μαρτίου

ΣΥΝΑΞΗ ΑΡΧΑΓΓΕΛΟΥ ΓΑΒΡΙΗΛ

ΟΙ ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΟΙ ΤΑΞΙΑΡΧΕΣ ΣΤΑ ΜΕΣΤΑ ΧΙΟΥ

Το «Αγιονήσι» του Αιγαίου όπως αποκαλούν το Μυροβόλο νησί της Χιου είναι διάσπαρτο από Ιερά κτίσματα , ναούς, ναΐσκους. Φημισμένες ή ταπεινές Μονές, η ιστορία των οποίων χάνεται στα βάθη των αιώνων. Δεν λειτουργούν μόνο σαν ιερά προσκυνήματα αλλά και σαν κιβωτός διαφύλαξης κειμηλίων απαράμιλλου κάλλους.
Το χωριό Μεστά ειναι ενα πανέμορφο μεσαιωνικό μαστιχοχώρι της νότιας Χίου ,το πιο καλοδιατηρημένο καστροχώρι σε απόσταση περίπου 35 χιλιομέτρων από την πόλη της Χίου.
Η εκκλησία Παμμεγίστων Ταξιαρχών στα Μεστά της Χίου είναι αφιερωμένη στους Ταξιάρχες – Αρχαγγέλους Μιχαήλ και Γαβριήλ.
Είναι η μεγαλύτερη εκκλησία της Χίου και μία από τις μεγαλύτερες στην Ελλάδα καθώς ολόκληρη η έκταση της μαζί με την αυλή καταλαμβάνει 985,5 τετραγωνικά μέτρα, ενώ ο Ναός έχει επιφάνεια 450 τετραγωνικών μέτρων.
Πιστοί από όλες τις γωνίες της γης επισκέπτονται την εκκλησία καθημερινα και προσφέρουν ταματα και ευχαριστιες.

Ονομάζεται συνήθως “Ο Μεγάλος Ταξιάρχης” από τους Μεστούσους έτσι ώστε να διακρίνεται από την άλλη εκκλησία του Ταξιάρχη που είναι αρχαιότερη και μικρότερη σε μέγεθος και η χρονολογία κατασκευής της εκτιμάται περίπου στο 1412 μ.Χ.
Αυτή ονομάζεται “Ο παλιός Ταξιάρχης”.
Η νέα εκκλησία του Ταξιάρχη βρίσκεται εκεί όπου ήταν χτισμένος ο κεντρικός πύργος του χωριού-κάστρου. Ο πύργος αυτός εγκαταλείφθηκε όταν έφυγαν οι Γενουάτες μετά την Τουρκική κατάληψη (1566) και έτσι οι χωριανοί αποφάσισαν να τον κατεδαφίσουν και να χτίσουν μία εκκλησία.
H κατεδάφιση διάρκεσε για δύο έτη (άρχισε 1858). Η κατασκευή της εκκλησίας άρχισε αμέσως μετά την κατεδάφιση και τελικά η εκκλησία ολοκληρώθηκε το 1868.
Εντυπωση κανει πια η μεγαλοπρέπεια κι επιβλητικότητα του Ιερού Ναού των Παμμεγίστων Ταξιαρχών.

ΤΟ ΜΙΧΑΗΛΙΟΝ ΗΤΟΙ ΥΜΝΟΛΟΓΙΟΝ ΤΩι ΠΑΜΜΕΓΙΣΤΩι ΤΑΞΙΑΡΧΗι ΜΙΧΑΗΛ

ΜΟΛΙΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΕ Από την ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΡΟΔΟΥ και με την εκδοτική φροντίδα της ΕΠΤΑΛΟΦΟΣ ΑΒΕΕ www.eptalofos.gr

ΤΟ ΜΙΧΑΗΛΙΟΝ
ΗΤΟΙ ΥΜΝΟΛΟΓΙΟΝ ΤΩι ΠΑΜΜΕΓΙΣΤΩι ΤΑΞΙΑΡΧΗι ΜΙΧΑΗΛ

Περιέχει υμνογραφήματα, εις τον Ταξιάρχην Μιχαήλ ποιήματα του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Ρόδου κ. Κυρίλλου.

1. Ακολουθία τής Συνάξεως τού Αρχιστρατήγου Μιχαήλ επί τη αναμνήσει τού γεγονότος παρ᾿ αυτού Θαύματος εν Κολοσσαίς, ήτοι εν Χώναις.
2. Ακολουθία τής Συνάξεως των Τριών Παμμεγίστων Ταξιαρχών Μιχαήλ, Γαβριήλ και Ῥαφαήλ.
3. Ακολουθία τής Συνάξεως τού Αρχιστρατήγου Μιχαήλ εν τοις Αδδά.
4. Ακολουθία τής Συνάξεως τού Αρχιστρατήγου Μιχαήλ επί τη αναμνήσει των Εγκαινίων του πανιέρου Ναού αυτού, του εν Μανταμάδω της Λέσβου
5. Ακολουθία τής Συνάξεως τού Παμμεγίστου Ταξιάρχου Μιχαήλ τελουμένης πλησίον του Αγίου Ιουλιανού εν τω Φόρω.
6. Ακολουθία τής Συνάξεως τού Παμμεγίστου Ταξιάρχου Μιχαήλ επί τη αναμνήσει των Εγκαινίων του εν Σκάλλαις ή Χάλλαις σεβασμίου αυτού Ναού.
7. Υμνογραφικά εις τον Ταξιάρχην Μιχαήλ τον Πανορμίτην
8. Εκλογή εις τους Παμμεγίστους Ταξιάρχας Μιχαήλ και Γαβριήλ.
9 Εκλογή εις τον Παμμέγιστον Ταξιάρχην Μιχαήλ.
10. Κανών Παρακλητικός εις τον Παμμέγιστον Αρχιστράτηγον Μιχαήλ.
11. Κανών Παρακλητικός εις τον Παμμέγιστον Ταξιάρχην Μιχαήλ τον «Θαῤῥενόν».
12. Κανών Παρακλητικός εις τον Παμμέγιστον Ταξιάρχην Μιχαήλ τον «Καμυριώτην».
13. Κανών Παρακλητικός εις τον Παμμέγιστον Ταξιάρχην Μιχαήλ τον «Πανορμίτην».
14. Κανών Παρακλητικός εις τον Παμμέγιστον Ταξιάρχην Μιχαήλ τον «Ῥουκουνιώτην».
15. Κανόνες Οκτώηχοι εις τον Παμμέγιστον Ταξιάρχην Μιχαήλ.

«Οι άγγελοι είναι παρόντες στο τραπέζι»(Ангела за трапезой!)

 Στην ρωσική Ορθόδοξη παράδοση αφού η οικογένεια απαγγείλει ή ψάλλει το ''Πάτερ Ημών'',ο πατέρας θα πει:«Οι άγγελοι είναι παρόντες στο τραπέζι»(Ангела за трапезой!)και οι υπόλοιποι θα απαντήσουν:«Είναι αοράτως παρόντες»(Невидимо предстоит!)

Αυτή η ευλαβής παράδοση προέρχεται από τον βίο του γέροντα Νήφωνος  ο οποίος μία φορά επισκέφτηκε μία φτωχή οικογένεια που έπαιρναν το γεύμα τους.

Ο γέροντας είδε όμορφους νεαρούς άντρες,ντυμένους στα λευκά,να στέκονται πίσω από το κάθε μέλος της οικογενείας.Ποίοι ήταν αυτοί οι όμορφοι άντρες;

 Ο Θεός του αποκάλυψε πως ήταν άγγελοι Θεού.Και ότι έστεκε κοντα στους ανθρώπους εαν εκείνοι έτρωγαν πρόσχαρα,ήσυχα και με αδελφική αγάπη.Αν όμως κατά την διάρκεια του γεύματος μιλούσαν για μάταια πράγματα,ή έβριζαν ή κάποιος άρχιζε να λέει ότι το φαγητό δεν ήταν καλό,τότε οι άγγελοι του Θεού έφευγαν μακριά και την θέση τους έπαιρναν δαίμονες που άφηναν μία απαίσια μυρωδιά

Με τις λέξεις «Οι άγγελοι είναι παρόντες στο τραπέζι»,καλωσορίζουμε τους παρόντες στο γέυμα.Και μας θυμίζουν αυτές οι λέξεις ότι πίσω μας στέκονται άγγελοι Θεού

πηγή/proskynitis.blogspot

Το θαύμα των Ταξιαρχών το 1823 που έσωσε το Αιτωλικό

Ὄχι πλέον τὰ δυνατὰ στοιχεῖα νά μᾶς θωροῦν, καὶ νὰ ὁργίζωνται καὶ ἐκεῖνα καὶ γιὰ νὰ μᾶς πολεμοῦν. (Δ. Σολωμός «ο θάνατος του Μπάϊρον», 74η στροφή)

Το 1821 οι Έλληνες σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της πατρίδος μας είχαν ξεσηκωθεί ζητώντας την Ελευθερία τους αλλά ο τούρκικος ζυγός με χιλιάδες στρατό έτρεξε να καταπνίξει κάθε είδους ξεσηκωμό.

Κατά τον φθινόπωρο του 1823 όταν ο στρατός του Μουσταφά Πασά και του Ομέρ Βρυώνη έφτασαν με περίπου 16.000 εως 18.000 άνδρες και περικύκλωσαν το Αιτωλικό (τότε η ονομασία του ήταν Ανατολικό), όπου το απέκλισαν και ξεκίνησαν εχθροπραξίες ενώ άρχισαν σθεναρά να το πολιορκούν στις 5 Οκτωβρίου.

Οι υπερασπιστές του Αιτωλικού ήταν περίπου 500 άνδρες υπό τους Κώστα Κίτσο και Αποστόλη Κουσουρή έχοντας επαρκή πολεμοφόδια, 8 πυροβόλα, 6 μικρά κανόνια με τα οποία είχε οχυρώσει το νησάκι ο Μιχαήλ Κοκκίνης και ο Άγγλος πυροβολητής Μάρτιν και 1 μεγάλο των 48 λιβρών το οποίο πέστειλε ο Μητροπολίτης Ουγγροβλαχίας Ιγνάτιος ενώ είχαν και επάρκεια τροφών.

 Το μόνο πρόβλημα για τους κατοίκους του Αιτωλικού ήταν η έλλειψη πόσιμου νερού.
 Το Αιτωλικό, ως μικρό νησάκι της λιμνοθάλασσας δεν είχε πόσιμο νερό ενώ ήταν περικυκλωμένο από άκρη σε άκρη από αλμυρό νερό.
  Το πόσιμο νερό το προμηθεύονταν από πηγές έναντι της νησίδας όπου πλέον είχαν στρατοπεδεύσει οι πολιορκητές τούρκοι.
  Η γενναιότητα και η καρτερία των Αιτωλικιωτών ήταν μεγάλη, όπως βέβαια και κάθε επαναστατημένου Έλληνα εκείνη (και όχι μόνο) την περίοδο αλλά δεν είχαν πρόσβαση σε πόσιμο νερό για να ξεγελάσουν την δίψα τους.

  Κάποιες φορές προσπάθησαν να ξεδιψάσουν πίνοντας θαλασσινό νερό αλλά αυτό όπως ήτο φυσικό τους καταπονούσε και τους εξάντλειε γρηγορότερα. Μέσα σε αυτήν την δύσκολη κατάσταση πολλές γνώμες προτάθηκαν για τις επόμενες κινήσεις των πολιορκούμενων.
 Αποφάσισαν να πέσουν μαχόμενοι και μάλιστα να ανατιναχθούν εντός του ναού των Ταξιαρχών την ημέρα της πανηγύρεως τους καθώς οι μέρες περνούσαν και λύση δεν εβρίσκονταν αλλά και οι δυνάμεις τους εξαντλούνταν αφού το πόσιμο νερό πλέον είχε αφανιστεί εντελώς από το νησάκι.

Όταν λοιπόν η απόφαση πάρθηκε ένας ιερεύς του Αιτωλικού, ο ενάρετος εφημέριος των Ταξιαρχών, π. Παϊσιος τους προέτρεψε πριν τον βέβαιο αυτόν θάνατο να μεταλάβουν των Αχράντων Μυστηρίων του Κυρίου, μέρα που ήταν
κιόλας.

Ημέρα γιορτής και μνήμης των Ταξιαρχών. Και πράγματι κατά την Θεία Μυσταγωγία της Θείας Λειτουργίας όπου όλοι είχαν μαζευτεί στον ναό των Παμμεγίστων Ταξιαρχών, Αρχαγγέλων Γαβριήλ και Μιχαήλ, όταν ο ιερεύς
κάλεσε τους συμμετέχοντες να προσέλθουν στο Άγιο Ποτήριο, εκεί στο “..μετά φόβου Θεού...’’ μία βόμβα από τα τούρκικα κανόνια σκίζει τον σκεπή της Εκκλησίας και πέφτει στο μέσον του ναού χωρίς κανείς να βλαφθεί, δημιουργώντας έναν μικρό κρατήρα, ενώ ευθύς αμέσως ανέβλυσε από την τρύπα που δημιούργησε διαυγές ύδωρ.

Το ύδωρ τούτο ήτο πόσιμο.
Το λογικό θα ήταν να υπάρξουν θύματα από την οβίδα του κανονιού αλλά και το

Θαύματα του Αρχαγγέλου Μιχαήλ στον Ταξιάρχη Χαλκιδικής

  

Μεγάλα είναι τα θαύματα που επιτελεί, με τη μεσιτεία του μπροστά στο θρόνο του Πανοικτίρμονα και Φιλάνθρωπου Θεού, ο Μέγας Αρχάγγελος Μιχαήλ. Μεγάλη είναι όμως και η ευλάβεια του ευσεβούς πληρώματος της Εκκλησίας μας που επισκέπτεται τον Ιερό μας Ναό, για να προσκυνήσει τη θαυματουργή του εικόνα και να τον επικαλεσθεί ως σύμμαχο και βοηθό σε κάθε είδους πρόβλημά του.
  Εμείς οι οποίοι ζούμε εδώ, στον τόπο που φέρει το όνομά του, στον Ταξιάρχη Χαλκιδικής, δεν παύουμε ποτέ να αναπέμπουμε δοξολογία προς τον Φιλάνθρωπο Θεό και το Άγιο Αρχάγγελο Του διότι καθημερινά βλέπουμε και ζούμε τη δύναμη της μεσιτείας του και τα θαυματουργικά της αποτελέσματα.

 Θα περιοριστούμε μόνο στο να αναφέρουμε μερικά από τα πολλά θαύματα που μαρτυρούνται από κατοίκους του χωριού μας, οι οποίοι είτε τ’ έζησαν από κοντά, είτε τ’ άκουσαν από τους παλαιότερους απ’ αυτούς και τα κρατούν ζωντανά στην καρδιά και τη μνήμη τους πιστεύοντας ότι με τον τρόπο αυτό βοηθούμε στην ωφέλεια των αδελφών μας προς οικοδομή.

1) Από το χωριό της Κ. της Χαλκιδικής, κάποια οικογένεια είχε ένα παιδί το οποίο αρρώστησε βαριά, δεν μιλούσε και πήγαινε διαρκώς από το κακό στο χειρότερο. Ένα βράδυ η μητέρα του είδε σε όνειρο ένα Ναό και μία φωνή να την καλεί να φέρει το παιδί της στο χωριό Ταξιάρχης. Η μητέρα με την ελπίδα στη καρδιά, πήρε το παιδί και ξεκίνησε να το φέρει στο χωριό.
 Όταν έφτασε και αντίκρισε την Εκκλησία, κατάλαβε ότι ήταν αυτή που είχε δει στο όνειρό της. Το παιδί θεραπεύτηκε εντελώς και σε ανάμνηση αυτού του θαύματος, μεγαλώνοντας, έβαζε κάθε χρόνο ένα λεωφορείο από το μέρος που κατάγονταν και έρχονταν να προσκυνήσουν τον Άγιο Ταξιάρχη. (Η παράδοση αυτή συνεχίζεται μέχρι και σήμερα).
Θα πρέπει ν’ αναφέρουμε ότι το όνομα του παιδιού που θεραπεύτηκε ήταν Μιχάλης.
Το παλικάρι, ενώ ήταν ακόμη αναίσθητο και χωρίς να έχει έρθει ποτέ στο χωριό μας, καθώς το μετέφεραν στο νοσοκομείο, μέσα στο παραμιλητό του, έλεγε συνέχεια “Ταξιάρχης – Ταξιαρχών”, σαν να συζητούσε με κάποιον.

2) Κάποιο παλικάρι από το χωριό Γ. της Χαλκιδικής, έπαθε ένα ατύχημα με το αυτοκίνητο του, αρκετά σοβαρό.