Η λέξη της εποχής είναι η ανηδονία.

Όχι καινούργια για την ψυχιατρική, καινούργια για εμάς, που ανακαλύπτουμε τις λέξεις όταν αρχίζουν να εμφανίζονται σε reels.
Μέχρι χθες έλεγες «δεν έχω όρεξη για τίποτε».
Σήμερα έχεις ανηδονία και, φυσικά, οφείλεις να το ανακοινώσεις.
Κατά προτίμηση σε podcast, με χαμηλό φωτισμό, ένα ποτήρι νερό δίπλα και εκείνο το βλέμμα ανθρώπου που έχει επιστρέψει από τα βάθη της ύπαρξης.
Η δυστυχία απέκτησε ορολογία και αμέσως έγινε πιο φωτογενής.
Η ανηδονία είναι πραγματικό και κάποτε σοβαρό σύμπτωμα: η μειωμένη ικανότητα να αισθανθείς ευχαρίστηση από πράγματα που άλλοτε σε ευχαριστούσαν.
Φαγητό, μουσική, φίλοι, έρωτας, σεξ.
Καμία εποχή δεν είχε τόσο σεξ μπροστά στα μάτια της και τόσο λίγο μυστήριο γύρω από αυτό. Σώματα, porn, sexting, dating apps, OnlyFans, γυμνό διαθέσιμο πριν καν προλάβει να σχηματιστεί η επιθυμία.
Κάποτε έπρεπε να επιθυμήσεις έναν άνθρωπο για να τον δεις γυμνό.
Τώρα πρέπει σχεδόν να κλείσεις το κινητό για να προλάβεις να επιθυμήσεις άνθρωπο.Καταφέραμε να κάνουμε ακόμη και το σεξ περιεχόμενο που καταναλώνεται με τον αντίχειρα.
Το πρόβλημα δεν είναι μόνο ότι έχουμε πολλά. Είναι ότι τίποτε δεν προλαβαίνει να μας λείψει.
Πεινάς;Παραγγέλνεις.
Θέλεις ταινία;Χιλιάδες σε περιμένουν.
Θέλεις άνθρωπο;Σύρε δεξιά.
Θέλεις γυμνό;Δύο δευτερόλεπτα.
Θέλεις μουσική;Όλη η μουσική που ηχογράφησε ποτέ ο άνθρωπος βρίσκεται στην τσέπη σου.
Θέλεις να δεις τη Ρώμη;Μέχρι να κλείσεις εισιτήριο έχεις ήδη παρακολουθήσει εκατό βίντεο από τη Φοντάνα ντι Τρέβι.

Γενιά Gen Z. Η γενιά που μεγάλωσε ψηφιακά και κατέρρευσε υπαρξιακά

Η γενιά Gen Z. Είναι όσοι γεννήθηκαν από τα τέλη δεκαετίας 1990 έως τις αρχές της δεκαετίας 2010. Είναι η πρώτη γενιά στην ιστορία που μπορεί να επικοινωνεί με όλο τον πλανήτη μέσα σε δευτερόλεπτα. Δυσκολεύεται όμως να κοιτάξει έναν άνθρωπο στα μάτια. Μια γενιά που μεγάλωσε μέσα στις οθόνες. Με «φίλους» παντού, αλλά χωρίς πραγματική συντροφιά. Με likes, αλλά χωρίς ουσιαστική επιβεβαίωση. Με διαρκή και on line «σύνδεση», αλλά με τρομακτική εσωτερική μοναξιά...

❕Η συνέχεια εδώ: epomenimera.gr/

Η σύγχρονη ζωή χαρακτηρίζεται από μια παράδοξη συνύπαρξη...

Η σύγχρονη ζωή χαρακτηρίζεται από μια παράδοξη συνύπαρξη: υπερπληροφόρηση και εσωτερική σύγχυση, διαρκή διασύνδεση και βαθιά μοναξιά. Σε έναν κόσμο που προβάλλει την αυτονομία ως ιδανικό, πολλοί άνθρωποι βιώνουν έναν υπόγειο φόβο ανεξαρτησίας. Η ταυτότητα συχνά δεν οικοδομείται εσωτερικά, αλλά αντανακλάται μέσα από τα μάτια των άλλων.

Οι σχέσεις γίνονται πεδία επιβεβαίωσης. Ο άλλος μετατρέπεται σε καθρέφτη αξίας: «Υπάρχω, επειδή με θέλεις». Η αγάπη συγχέεται με την ανάγκη· η εγγύτητα με την προσκόλληση. Η απουσία βιώνεται όχι ως φυσική εξέλιξη, αλλά ως ρήγμα στην ύπαρξη. Η εγκατάλειψη δεν σημαίνει απλώς απώλεια σχέσης· σημαίνει απώλεια νοήματος.

Στον πυρήνα αυτής της ψυχικής κατάστασης βρίσκεται ο φόβος της αυτονομίας. Η ελευθερία τρομάζει, γιατί απαιτεί ευθύνη. Η αυτάρκεια απαιτεί επαφή με τον εαυτό και ο σύγχρονος άνθρωπος συχνά δεν έχει μάθει να μένει μόνος χωρίς να νιώθει κενός. Έτσι, η εξάρτηση γίνεται ψυχικό καταφύγιο: προσφέρει σταθερότητα, ακόμη κι αν κοστίζει την αυθεντικότητα.

Από ένα smartwatch σε μια πολιτική ερώτηση για την ελευθερία

Η είδηση: Εξαφανίστηκε κάποιος πυροσβέστης και οι αρμόδιες αρχές τον αναζητούν, εξετάζοντας πληροφορίες και ευρήματα από κάθε πηγή. Περισσότερα εδώ: https://www.naftemporiki.gr/.../exafanisi-pyrosvesti.../

Τα ευρήματα από το cloud του smart watch
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχουν τα ευρήματα που ανέκτησαν οι αρμόδιες αστυνομικές αρχές από το cloud του smart watch του 45χρονου πυροσβέστη και τα οποία δείχνουν τις διαδρομές που έκανε το τελευταίο διάστημα αλλά και την ψυχολογική του κατάσταση. Εκτός από τις συνηθισμένες διαδρομές που έκανε ο 45χρονος ως περιπατητής στο όρος Μπέλες, εντοπίστηκε μια ακόμα διαδρομή, η οποία δεν ήταν σε αυτές που ακολουθούσε συνήθως ,και η οποία έχει μπει επίσης στο «μικροσκόπιο» των υπηρεσιών αλλά και των ομάδων που τον αναζητούν στο όρος. Επίσης φαίνεται πως ο 45χρονος τις τελευταίες ημέρες κοιμόταν ελάχιστα, δηλαδή το πολύ δύο με τρεις ώρες κάθε βράδυ. Μάλιστα το βράδυ πριν εξαφανιστεί, δηλαδή το βράδυ της Δευτέρας 22 Δεκεμβρίου ο 45χρονος είχε κοιμηθεί μόλις μία ώρα και ένα τέταρτο.

Η βαθύτερη διάσταση της είδησης
Η αξιοποίηση δεδομένων από το smartwatch του εξαφανισμένου πυροσβέστη στις έρευνες, πέρασε –δικαίως– ως ένα παράδειγμα του πώς η τεχνολογία μπορεί να αποδειχθεί πολύτιμη σε κρίσιμες στιγμές. Τα δεδομένα ύπνου, κόπωσης και διαδρομών ενδέχεται να προσφέρουν στοιχεία εκεί όπου ο χρόνος και η αβεβαιότητα πιέζουν.
Όμως η δημόσια συζήτηση δεν μπορεί –και δεν πρέπει– να σταματά στην ανακούφιση της στιγμής. Γιατί το συγκεκριμένο περιστατικό δεν είναι απλώς μια ιστορία τεχνολογικής χρησιμότητας. Είναι ένα σύμπτωμα μιας βαθύτερης μετάβασης: από την τεχνολογία ως εργαλείο, στην τεχνολογία ως υποδομή ζωής.
Ας δούμε τι ακριβώς συνέβη, χωρίς συναισθηματισμούς. Ένα σώμα παρήγαγε βιομετρικά δεδομένα. Τα δεδομένα αποθηκεύτηκαν σε cloud. Και στη συνέχεια έγιναν προσβάσιμα και αξιοποιήσιμα από τρίτους.
Αυτό, από μόνο του, δεν είναι ούτε καλό ούτε κακό. Είναι όμως πολιτικά σημαντικό.

Η γενιά που περπατάει σκυμμένη

Του Άγη Βερούτη

Πριν λίγες μέρες είχα μια ενδιαφέρουσα συζήτηση με τον παλιό Ελληνοαμερικανό φίλο, από τα χρόνια της Νέας Υόρκης. Η συζήτηση περιστράφηκε γύρω από το ζήτημα της απο-κοινωνικοποίησης της νεότερης γενιάς των παιδιών μας, αυτής που λέγεται Generation Alpha και ακολουθεί την "Z”, που ήρθε μετά τους "Millenials”. Δηλαδή τα παιδιά που είναι γεννημένα ανάμεσα στο 2010 και σήμερα.

Εκεί ο φίλος μου ανέφερε την σημαντική δουλειά που έχει δημοσιεύσει ως σήμερα ο Αμερικανός δημοσιογράφος και αναλυτής Fareed Zakaria του CNN για αυτό το θέμα.

Αφού το έψαξα λίγο, είδα ότι ο Fareed Zakaria έχει προειδοποιήσει εδώ και χρόνια για αυτό το ζήτημα: τα κινητά τηλέφωνα και οι οθόνες δεν είναι απλά εργαλεία. Έχουν αλλάξει τον ίδιο τον τρόπο που ζούμε, που σκεφτόμαστε, που σχετιζόμαστε, ακόμα και τη χημεία του εγκεφάλου με την εθιστική χρήση των οθονών για έκκριση της ντοπαμίνης.

Στο CNN και στο βιβλίο του "Ten Lessons for a Post-Pandemic World”, επανέρχεται ξανά και ξανά στην ιδέα ότι η τεχνολογία είναι ουδέτερη, όμως ο τρόπος που την αφήνουμε να διαμορφώσει την κοινωνία μας, δεν είναι.

Κοιτάξτε γύρω σας σήμερα. Στις καφετέριες, στο Μετρό, στα λεωφορεία, στα τραπέζια των οικογενειών: πρόσωπα σκυμμένα πάνω από μια οθόνη. Οι νέες γενιές, οι λεγόμενοι Gen Z και πλέον οι Gen Alpha, δεν έμαθαν ποτέ πώς είναι να ζεις χωρίς την ψηφιακή προέκταση του εαυτού σου. Δεν γνωρίζουν την αμηχανία μιας παύσης στη συζήτηση, γιατί υπάρχει πάντα ένα βιντεάκι του TikTok για να γεμίσει το κενό. Δεν ξέρουν τη χαρά του να μαζεύεσαι στην πλατεία με φίλους, χωρίς τις ειδοποιήσεις στο κινητό να σπάνε τη ροή της κουβέντας. Όλα είναι φιλτραρισμένα μέσα από μια οθόνη.

Ο Zakaria σημειώνει ότι η μεγαλύτερη απώλεια αυτής της ενσωμάτωσης του κινητού στον homo sapiens, είναι η απώλεια της ικανότητας για βαθιά, ουσιαστική επαφή με άλλους ανθρώπους.

Δεν εννοώ φυσικά την επιφανειακή "σύνδεση/φιλία" που δίνει το Facebook ή το Instagram. Μιλάμε για την τέχνη της συναναστροφής, δηλαδή του να κάθεσαι με τον άλλο, να τον ακούς, να μαθαίνεις από τη γλώσσα του σώματος του, να αντέχεις την ατέλεια και το απρόβλεπτο ή τις αδυναμίες του. Αυτά που χτίζουν τους δεσμούς εμπιστοσύνης ανάμεσα στους ανθρώπους. Αυτά που διδάσκουν ενσυναίσθηση. Αυτά που φτιάχνουν τις ανθρώπινες σχέσεις.

Μέ τήν τεχνολογία πηγαίνουμε ἐκεῖ που θέλει αὐτή!

Μοῦ ἔκανε ἐντύπωση, καλοί μου φίλοι, αὐτὸ ποὺ ἔγραψε ὁ Τρίσταν Χάρις, στέλεχος κραταιῶν ἑταιρειῶν τεχνολογίας (ὅπως τῆς Google) καὶ μάλιστα στὸ γνωστὸ περιοδικὸ τεχνολογίας Wired: «Ἡ τεχνολογία μᾶς κατευθύνει πρὸς τοὺς δικούς της στόχους, ὄχι τοὺς δικούς μας. Ἀπολαμβάνουμε αὐτὸ ποὺ μᾶς πείθει νὰ κάνουμε, γεγονὸς ποὺ μᾶς κάνει νὰ πιστεύουμε ὅτι ἦταν ἐπιλογή μας»!

Κράτησα τὸ δημοσίευμα στὴν ἄκρη, σκεπτόμενος αὐτὸ ποὺ ἔγραψε. Ναί, ἔχει δίκιο, ἔλεγα κάθε τόσο, ἡ τεχνολογία πράγματι μᾶς κατευθύνει κάπου καὶ τὸ κάνει τόσο τέλεια αὐτό, ὥστε νὰ τὸ ἀπολαμβάνουμε κιόλας σὰν νὰ ἦταν μία δική μας ἐπιλογή! Ὅμως πῶς καὶ πρὸς τὰ ποῦ μᾶς πηγαίνει καὶ γιατί; Ὥσπου ἔπεσαν στὰ χέρια μου δύο ἐπιστημονικὲς ἔρευνες ποὺ δίνουν μία καλὴ ἀπάντηση. Φυσικὰ δὲν εἶναι οἱ μόνες. Θὰ ἀρκεστοῦμε ὅμως σ’ αὐτές, λόγῳ καὶ τοῦ περιορισμένου χώρου. Δέστε τί ἀποκαλύπτουν …

Ἡ πρώτη ἀναφέρει ὅτι, σύμφωνα μὲ στοιχεῖα τοῦ ΟΟΣΑ, οἱ νέοι τῶν χωρῶν ποὺ τὸν ἀπαρτίζουν, ἀπολαμβάνουν σήμερα καλύτερη ποιότητα ζωῆς, σὲ σχέση μὲ τοὺς νέους πρὶν ἀπὸ 20 χρόνια. Ζοῦν σὲ καλύτερες συνθῆκες, τὰ πηγαίνουν καλύτερα μὲ τοὺς γονεῖς τους, πίνουν λιγότερο, σπουδάζουν περισσότερο κ.λπ., μὲ ἐξαίρεση ἕνα! Καὶ ποιὸ εἶναι αὐτό, ποὺ τοὺς κάνει μάλιστα καὶ χειρότερους ἀπὸ τὶς προηγούμενες γενιές; Εἶναι τὸ ἑξῆς τελείως ἀναπάντεχο: Τὸ ποσοστὸ τῶν νέων στὴν ἡλικία τῶν 15 ἐτῶν ποὺ ἔχουν φίλους, ἔχει πέσει δραματικὰ τὰ τελευταῖα χρόνια!

Ο Έρωτας στα Χρόνια της Τεχνητής Οικειότητας

Γράφει ο Δημήτριος Νικ. Δασκαλάκης, Δικηγόρος Αθηνών

H αγωνία της καθημερινής επιβίωσης, η παρατεταμένη οικονομική δυσπραγία, η έλλειψη εμπιστοσύνης, η υποκρισία, ο ατομισμός, η εγωιστική ικανοποίηση των επιδιώξεών μας, και τέλος, η ψυχική σκληρότητα, η αδιαφορία και η αναζήτηση της ευτυχίας μέσα από εύκολες και εφήμερες γνωριμίες συνθέτουν ένα εκρηκτικό κοινωνικό μείγμα, που έχει οδηγήσει σε πλήρη κατάρρευση τις ανθρώπινες διαπροσωπικές σχέσεις, σκορπίζοντας κυρίως μεταξύ των νέων ανθρώπων το άγχος, την μοναξιά, την ανασφάλεια και την κατάθλιψη.

Την ίδια στιγμή, η επικράτηση του αχαλίνωτου πανσεξουαλισμού και της ηδηνοθηρίας, που αποτελούν νοσηρές εκφράσεις του σύγχρονου υλιστικού και ευδαιμονιστικού τρόπου ζωής, έχουν εκμηδενίσει την αξία της συντροφικής σχέσης και επικοινωνίας, θέτοντας σε πρώτο πλάνο την «ερωτική ετοιμότητα» (τόσο των ανδρών, όσο και των γυναικών) εις βάρος της συντροφικότητας και της αγάπης, με αποτέλεσμα την σεξουαλική αντικειμενοποίηση των γυναικών, αλλά και την αποκτήνωση των ανδρών.

Μολονότι η ικανοποίηση της γενετήσιας επιθυμίας έχει καταστεί στις μέρες ιδιαίτερα ευχερής, εντούτοις παρατηρείται το ανησυχητικό φαινόμενο της εμφάνισης στους δρόμους των ευρωπαϊκών μεγαλουπόλεων (ιδιαίτερα κατά την διάρκεια κοινωνικών εκδηλώσεων, μουσικών φεστιβάλ, συναυλιών) κάποιων «αγελών ερωτικά πεινασμένων λύκων», δηλαδή νεαρών ανδρών, που περιφέρονται άσκοπα, αναζητώντας να κατασπαράξουν σεξουαλικά το πρώτο ανυπεράσπιστο γυναικείο θύμα τους.

ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΗ ΠΟΡΝΟΓΡΑΦΙΑ

Ο σημερινός άνδρας, θύμα της αδικαιολόγητης έκθεσής του στην διαδικτυακή πορνογραφία, έχει αποκτήσει μια εντελώς εσφαλμένη και παραμορφωμένη εικόνα για το πλέγμα των ερωτικών σχέσεων, με αποτέλεσμα να βυθίζεται στην σκοτεινή πλευρά του διαδικτύου και να συνδέει την χρήση του internet με την εύκολη και γρήγορη σεξουαλική του ικανοποίηση, η οποία, όταν σταθερά επαναλαμβάνεται, οδηγεί σε συνθήκες ψυχικού εθισμού και πορνογραφικής εξάρτησης. Τούτου λεχθέντος, ο σύγχρονος άνδρας, κατακλυζόμενος από ένα πλήθος διαδικτυακών πορνογραφικών εικόνων, έχει υποβαθμίσει την σπουδαιότητα της ερωτικής σχέσης από παθιασμένο αγαπητικό συνταίριασμα δύο ετερόφυλων προσώπων σε πρωτογενή ικανοποίηση βασικών γενετήσιων ενστίκτων, και επομένως, μετεξελίσσεται βαθμιαία σε σκληρό, κομπλεξικό και κακοποιητικό «σύντροφο», που προσβάλλει και ταπεινώνει την γυναίκα του, ασκώντας λεκτική, ψυχολογική και σωματική βία, καθώς έχει εθιστεί να την μεταχειρίζεται ως πράγμα και σκλάβα του σεξ.

Ἡ τεχνολογία βλάπτει τήν ἀγάπη!

Ναί, ἀκούγεται παράξενο αὐτό, καλοί μου φίλοι. Καὶ ὅμως, ὅπως θὰ δοῦμε, εἶναι πολλοὶ οἱ τρόποι μὲ τοὺς ὁποίους ἡ τεχνολογία μᾶς ἀπομακρύνει ἀπὸ τὴν ἀγάπη. Καὶ δὲν εἶναι μόνον ἡ ἀγάπη, ἀλλὰ καὶ πολλὰ ἄλλα ἀνώτερα συναισθήματα τὰ ὁποῖα παραγκωνίζει πρὸς χάρη τῶν ἀρνητικῶν μας συν­αισθημάτων! Ἀλλ’ ἂς δοῦμε τί ἀκριβῶς συμβαίνει μὲ τὴν ἀγάπη, μέσα ἀπὸ συγκεκριμένα παραδεί­γματα

* * *

Πρώτη περίπτωση. Εἶναι ἀλήθεια ὅτι ὅλοι, λίγο ὥς πολύ, ἔχουμε μία ἰδιαίτερη σχέση μὲ τὰ κινητά μας, ἰδιαίτερα δὲ ἡ νέα γενιά, ἡ ὁποία δὲν μπορεῖ νὰ ζήσει πλέον χωρὶς αὐτά! Τὰ ἔχουμε πάντα μαζί μας, τρῶμε μὲ αὐτὰ καὶ κοιμόμαστε ἔχοντάς τα στὸ προσκεφάλι μας. Τὰ ἐλέγχουμε κατὰ μέσον ὅρο 47 φορὲς τὴν ἡμέρα, οἱ δὲ νέοι 82 φορὲς τὴν ἡμέρα, σύμφωνα μὲ τὶς ἔρευνες. Καὶ δὲν εἶναι τυχαῖο ποὺ συμβαίνει αὐτὸ καὶ τὰ ἀγαπᾶμε τόσο πολύ. Μὲ αὐτὰ ἐπικοινωνοῦμε, ἐνημερωνόμαστε, δικτυωνόμαστε, ψυχαγωγούμαστε κ.λπ. Ὡστόσο αὐτή μας ἡ ἀγάπη πρὸς τὰ κινητά, κάποτε ξεπερνᾶ τὰ ὅρια. Σὲ βαθμὸ ποὺ διαταράσσει (τουλάχιστον!) τὴν ἀγάπη καὶ τὸ ἐνδιαφέρον μας πρὸς τὸν συνάνθρωπο, ἀκόμη δὲ καὶ μὲ τοὺς οἰκείους μας.

Πῶς; Ὅταν κάποιος μπροστὰ μας ἐλέγχει συνέχεια τὸ κινητό του καὶ ἀσχολεῖται μ’ αὐτό, ἀκόμη καὶ ἄθελά του, ἐκπέμπει τὸ ἑξῆς μήνυμα: Ὅτι βρίσκει τὸ κινητό του πιὸ ἐνδιαφέρον ἀπὸ μᾶς!!

Τὸ βλέπουμε αὐτὸ ἰδιαίτερα στὴ νέα γενιά. Ὅταν βρίσκονται στὸ καθιστικὸ τοῦ σπιτιοῦ μαζὶ μὲ τοὺς γονεῖς καὶ τὰ ἀδέλφια τους, στὸ αὐτοκίνητο, ἀκόμη δὲ καὶ στὸ οἰκογενειακὸ τραπέζι, ἀποφεύγουν τὴ συζήτηση καὶ τὴν τόσο ἀναγκαία ψυχικὴ ἐπαφὴ μαζί τους, ἀσχολούμενοι μὲ τὸ κινητό! Τὸ ὁποῖο εἶναι καὶ ἡ διέξοδος στὸ νὰ μὴ ἔχουν καμμία τέτοια ἐπαφή!

Ὅμως τὸ φαινόμενο παρατηρεῖται καὶ στοὺς γονεῖς. Ἐνῶ μετὰ τὸν κάματο τῆς ἡμέρας ἢ καὶ τῆς ἑβδομάδας βρίσκονται ἐπιτέλους μαζὶ μὲ τὰ παιδιά τους (καὶ τοὺς ἐφήβους τους!), δὲν ἀφήνουν τὸ «ἔξυπνο» κινητὸ ἀπ’ τὰ χέρια τους, ἀσχολούμενοι ἀκατάπαυστα μαζί του! Γιὰ τὸ λόγο αὐτὸ ὑπάρχουν πολλὰ παιδιὰ σήμερα ποὺ – ὅσο παράξενο κι ἂν φαίνεται – τὰ ἔχουν μὲ τὶς νέες τεχνολογίες, ἐπειδὴ τοὺς στεροῦν τοὺς γονεῖς τους!

Τὸ φαινόμενο αὐτὸ εἶναι τόσο μεγάλο, ποὺ τὸ παρατηρεῖ κανεὶς ἀκόμη καὶ στὶς κηδεῖες, στὶς ὁποῖ­ες – κατὰ τὰ ἄλλα – πηγαίνουμε γιὰ νὰ προσευχηθοῦμε γι’ αὐτοὺς ποὺ ἔφυγαν ἀπ’ τὴ ζωὴ αὐτὴ καὶ νὰ συμπαρασταθοῦμε στοὺς πενθοῦντες!

Ἐπιστημονικὴ μελέτη ποὺ δημοσιεύτηκε στὸ περιοδικὸ «Psychology of Popular Media Culture» ἔδειξε ὅτι γιὰ τὸ 70% τῶν γυναικῶν τὸ κινητὸ ἐπηρεάζει τὴ σχέση τους μὲ τὶς συζύγους τους, καθ’ ὅσον αὐτοί, ἐνῶ συζητοῦν, ἀπαντοῦν στὶς κλήσεις ἢ στέλνουν μηνύματα!

Ἄλλη ἔρευνα τοῦ Πανεπιστημίου Μπέϊλορ κατέληξε σ’ αὐτὸ τὸ συμπέρασμα: Ἐκεῖ στὴν προσπάθειά μας νὰ εἴμαστε συνέχεια σ’ ἐπαφὴ μὲ τὴν τεχνολογία, διαταράσσουμε τὶς ἀνθρώπινες σχέσεις μας ἀκόμη καὶ μὲ τοὺς δικούς μας ἀνθρώπους!

ΜΙΑ ΓΕΝΙΑ ΑΠΑΘΕΙΑΣ

Στη δεκαετία του ’80 του προηγούμενου αιώνα δέσποζε ο όρος « αλλοτρίωση», ως αποξένωση από τον συνάνθρωπο, ως «απάθεια» και ενασχόληση μόνο με τον εαυτό μας. Μία σειρά κινημάτων εθελοντικών και ακτιβιστικών προσπάθησε να ανατρέψει αυτή τη στάση ζωής. Από την άλλη, ο ατομοκεντρισμός, ο οποίος θριάμβευσε εις βάρος της συλλογικότητας, με γνώμονά του την μετοχή στα αγαθά του πολιτισμού, τα οποία έχουν ως βάση τους τον κόσμο και το παρόν, έδωσε νέα ώθηση στην «απάθεια», με αποτέλεσμα αυτή να επικρατήσει σαρωτικά. Η εικονική πραγματικότητα, η ενασχόληση του ανθρώπου με τον δικό του κόσμο μέσα από το Διαδίκτυο και το κινητό τηλέφωνο επέτεινε αυτό το αίσθημα. Είμαστε τόσο απορροφημένοι από όσα βλέπουμε, από όσα μπορούμε να παίξουμε, από όσα μπορούμε να σκρολάρουμε, με αποτέλεσμα ο διπλανός μας να μην έχει καμία σημασία για μας.

Αυτό το βλέπουμε σε ένα μεγάλο ποσοστό στη νέα γενιά. Παιδιά που δυσκολεύονται να διακρίνουν το καλό από το κακό, που αισθάνονται ότι ο κόσμος αφορά στους μεγάλους και όχι σε αυτά, που νιώθουν ότι πρέπει να τα έχουν όλα χωρίς να χρειάζεται να εκτιμήσουν τον κόπο των μεγαλυτέρων, των γονιών τους, των δασκάλων τους, αλλά και εκείνων που αγωνίζονται να τους δείξουν δρόμους, σχηματίζουν μία νέα πλειοψηφία: αυτή που δεν πιστεύει σε τίποτα συλλογικό, που δεν αισθάνεται την ανάγκη να κρίνει και να διακρίνει την αλήθεια, που αρκείται στο να υπάρχει.

Με ένα “hi” φλερτάρουμε, με ένα "κλεμμένο" απόφθεγμα αγαπάμε και με ένα διαβάστηκε που δεν απαντήθηκε ποτέ "ξε-φλερτάρουμε" και "ξε-αγαπάμε"...

Χάσαμε το θάρρος και την τόλμη μας φίλοι μου! Χάσαμε τον ανδρισμό μας και "κρυβόμαστε" όλο και περισσότερο πίσω από τις οθόνες μας!!!
Έγιναν οι ζωές μας "άχαρες" και ψεύτικες και φταίμε εμείς γι’ αυτό...
Με ένα “hi” φλερτάρουμε, με ένα "κλεμμένο" απόφθεγμα αγαπάμε και με ένα διαβάστηκε που δεν απαντήθηκε ποτέ "ξε-φλερτάρουμε" και "ξε-αγαπάμε", αγενέστατοι, εγωιστές και... κομπλεξικοί...

Μου λέει ένας φίλος:
-"Το είδα και έκανα τρεις ώρες να της απάντησω για να... μάθει"!!!

Και τι ακριβώς την έμαθες ρε φίλε; Να χάσει την πίστη της στον έρωτα, στους άντρες και στην τελική στους ανθρώπους και στην ίδια την ζωή; Συγχαρητήρια φίλε μου, είσαι... "τεράστιος"!!!

Κάθε συζήτηση πλέον σε ό,τι αφορά τις ερωτικές σχέσεις έχει να κάνει με: Του έκανα like, με έκανε block, τον έκανα unblock, είδε το story μου, έβαλε καρδούλα, έκλεισε το προφίλ του, ήταν online, απάντησε με φατσούλα και ούτω καθεξής…

Τι μας συμβαίνει βρε παιδιά; Που ακριβώς το χάσαμε το παιχνίδι;

Κρυβόμαστε πίσω από το δάκτυλό μας. Υποκρινόμαστε συναισθήματα ή την έλλειψη αυτών, αντί να πούμε ή να δείξουμε αυτό που πραγματικά νιώθουμε ή δεν νιώθουμε... Κάποτε μιλούσαμε ξεκάθαρα, με λόγια ή πράξεις, και ξηγημένα, "δεν γουστάρω" ή "σε θέλω"... Τι έγινε τώρα βρε παιδιά;

Ἡ καταστροφή τοῦ ἀνθρώπινου προσώπου μέσῳ τοῦ κινητοῦ τηλεφώνου καί τῶν ἄλλων ἠλεκτρονικῶν πολυμέσων

                     

Ἡ καταστροφή τοῦ ἀνθρώπινου προσώπου μέσῳ τοῦ κινητοῦ τηλεφώνου καί τῶν ἄλλων ἠλεκτρονικῶν πολυμέσων, 

Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου, 3-11-2024 Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης

Τό «κουρδιστό πορτοκάλι» εἶναι πλέον ἐδῶ

Δημήτρης Καπράνος

Μέ ἔχει συγκλονίσει τό «λυντσάρισμα» τῆς μαθήτριας ἀπό συνομηλίκους καί συμμαθητές της στήν Γλυφάδα!
Τόση βία,τόση μανία,τέτοια χτυπήματα καί γύρω-γύρω τά «κινητά» νά ἀπαθανατίζουν τήν σκηνή! Νά ἀποθηκεύουν τήν βία στήν δαιμονισμένη συσκευή, γιά νά τήν πάρουν μαζί τους, νά τήν θαυμάσουν καί νά τήν «χορτάσουν».

Αὐτή θά εἶναι ἡ ζωή ἀπ’ἐδῶ καί πέρα; Ναί, αὐτή θά εἶναι,ἄν δέν ὑπάρξει καίρια ἀντιμετώπιση τοῦ φαινομένου. Ἄν δέν ἀλλάξει τό καθεστώς τῆς ἀτιμωρησίας, τῆς ἀσυδοσίας καί τοῦ ξεχαρβαλώματος στά σχολεῖα. Ἄν δέν διδαχθοῦν οἱ δάσκαλοι καί οἱ καθηγητές πῶς θά πολεμήσουν τό φαινόμενο καί ἄν ἡ Πολιτεία δέν τούς θωρακίσει ἀπέναντι στούς (πολλούς, δυστυχῶς) γονεῖς, πού παρεμβαίνουν, ἀπειλοῦν, ἀκόμη καί γρονθοκοποῦν δασκάλους καί καθηγητές, ὅταν θεωρήσουν ὅτι «τούς πείραξαν τό παιδί».

Μέ ἔχει ἐπίσης κλονίσει ἡ συμπεριφορά τῶν «περαστικῶν», πού ἔβλεπαν τό περιστατικό, κοντοστέκονταν καί προσπερνοῦσαν. Νά ἕνα ἀκόμη φαινόμενο τῆς ἐποχῆς. Τό «κάτσε στ’ αὐγά σου», τό «μήν ἀνακατεύεσαι», τό «πρόσεξε μήν μπλέξεις». Κανείς δέν παρεμβαίνει σέ διενέξεις, ἀκόμη καί ἐγκλήματα γίνονται ὑπό τά ὄμματα τῶν γύρω, κάποιοι ἐκ τῶν ὁποίων «τραβοῦν κινητό» καί ἀπαθανατίζουν τίς στιγμές! Ἔχει χαθεῖ ὁλοσχερῶς ἡ ἐπαφή μέ τήν ἀνθρώπινη συμπεριφορά. Πῶς μπορεῖς νά βλέπεις μιά ὁμάδα ἀλητόπαιδων νά χτυποῦν, νά κλωτσοῦν, νά ποδοπατοῦν ἕνα κορίτσι καί δέν παρεμβαίνεις; Πῶς ἀνεχόμαστε τήν μετατροπή μας σέ μιά κοινωνία ὅπως ἐκείνη πού μᾶς ἔδειξε στήν προφητική ταινία «Τό κουρδιστό πορτοκάλι» ὁ μέγας Στάνλεϊ Κιούμπρικ;

Τί στό καλό συμβαίνει στίς οἰκογένειες καί στά σχολεῖα; Πῶς θά ἀντιμετωπίσουμε τήν μετατροπή τοῦ μυαλοῦ τῶν παιδιῶν σέ «χυλό» ἀπό τά δαιμονισμένα «κινητά», πού ξεκλειδώνουν κάθε σκοτεινή πλευρά τῆς ἀνθρώπινης ψυχῆς;

Πόσο ἀκριβά θά πληρώσουμε ὅλο αὐτό τό σύστημα, τό ὁποῖο ἐνέσκηψε στήν ζωή

Γιατὶ ἆραγε ἀγρίεψαν τὰ παιδιά μας, ἔ;; ἆραγε, γιατί !!

Ταχτσόγλου Καλλιόπη, ἠθοποιός.

Ἡ βαρβαρότητα ἀπὸ κούνια

Γιατὶ ἆραγε ἀγρίεψαν τὰ παιδιά μας, ἔ;; ἆραγε, γιατί !!
Γιατὶ οἱ γονεῖς τὰ παρκάρουν σὲ ὀθόνες ὅπου ἡ σαχλαμάρα καὶ ἡ βία καλὰ κρατοῦν
καὶ διότι, στὴ δεύτερη εὐκαιρία τους γιὰ μόρφωση καὶ ψυχικὴ καὶ πνευματικὴ καλλιέργεια (στὸ σχολεῖο,)ἡ βία καὶ ἡ κακία διδάσκονται καὶ εἶναι συγκεκριμένη, ἐγκεκριμένη καὶ ἐπιβεβλημένη ἡ διδαχή τους ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖο τῶν στερητικῶν Α !!
Α παιδείας Α θεΐας Α πιστίας Α γνωσίας Α μαθείας Α σεβείας Α γένειας Α ναλγησίας καὶ Α συνεπείας πρὸς τὸ Σύνταγμα τῆς Ἑλλάδος.

ΔΑΙΜΟΝΟΛΟΓΙΟ
Δαίμονες καὶ Δαιμόνισσες
δαιμονίζονται στὴν ἀκτὴ
χαριεντίζονται μεταξὐ τους
ἑτοιμάζουν τὰ νέα δαιμονάκια
ποὺ θὰ βασιλέψουν
σ’ αὐτὴ τὴ γῆ
ποὺ εἶναι πιὰ δική τους.
Μακριὰ στὸν ὁρίζοντα
σὲ μιὰ κόκκινη θάλασσα
μέσα σὲ ψεύτικους καπνοὺς
βυθίζεται ἕνα καράβι.
(Μ.Σαχτούρης)

Ὅσο δὲν καταλαβαίνουμε, τόσο σκληρότερη ἡ τιμωρία μας

.πηγή

ΓΙΑ ΤΑ ΚΙΝΗΤΑ ΣΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ

Μια απόφαση που παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον έλαβε το Υπουργείο Παιδείας για τη νέα σχολική χρονιά: τα κινητά να είναι στις τσάντες των μαθητών και να τιμωρούνται όσοι και όσες τα κρατούν στα χέρια τους στις ώρες των μαθημάτων και στα διαλείμματα. Ο πρωθυπουργός της χώρας δήλωσε ότι η απόφαση στηρίχτηκε στο ότι «τα επιστημονικά δεδομένα πια για το πώς η χρήση του κινητού κατά τη διάρκεια της ημέρας στο σχολείο επηρεάζει την ίδια τη μαθησιακή διαδικασία είναι καταλυτικά. Από την διάσπαση προσοχής μέχρι άλλα σημαντικά ζητήματα είναι σαφές ότι το κινητό δεν έχει θέση στο σχολείο την ώρα της ημέρας».

Η απόφαση αυτή προκάλεσε αντιδράσεις σε γονείς και εκπαιδευτικούς, οι οποίοι έσπευσαν να κατηγορήσουν την πολιτεία για έλλειψη επαφής με την πραγματικότητα, για αδυναμία ενσωμάτωσης της χρήσης της τεχνολογίας στη μαθητική ζωή, για οπισθοδρομικές αντιλήψεις. Αυτές οι αντιδράσεις όμως δείχνουν συνειδητή αδιαφορία για στοιχεία της μαθητικής πραγματικότητας, τα οποία υφίστανται χωρίς να σχετίζονται κατ’ ανάγκην με τα επιστημονικά δεδομένα που η πολιτεία επικαλείται.

NEW EDUCATION

 

Η ΠΑΝΤΟΔΥΝΑΜΙΑ ΤΟΥ ΠΛΗΚΤΡΟΛΟΓΙΟΥ

 

πηγή

Ο Δ. Νατσιός στη Βουλή για τον διαδικτυακό εθισμό των νέων Γυμνασίου-Λυκείου

Προς τον κ. Υπουργό Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού ("Επίκαιρη ερώτηση")

ΘΕΜΑ: Διαδικτυακός εθισμός των νέων Γυμνασίου-Λυκείου

Ιστοσελίδα της Βουλής των Ελλήνων

Το άρθρο 21 παρ.3 του Συντάγματος προβλέπει ότι «το Kράτος μεριμνά για την υγεία των πολιτών και παίρνει ειδικά μέτρα για την προστασία της νεότητας». Σήμερα αντιθέτως προς τις επιταγές του Συντάγματος, είμαστε όλοι θεατές ενός νοσηρού περιβάλλοντος στο οποίο μεγαλώνουν οι έφηβοί μας. Το αποτέλεσμα συνοψίζεται σε δύο σκέλη:

(Α) Βλέπουμε μετάλλαξη της συμπεριφοράς των εφήβων, που μεταφράζεται σε παραβατικές συμπεριφορές υψηλότατης συχνότητας αλλά και πρωτόγνωρης βαναυσότητας, σε εκτεταμένα περιστατικά σεξουαλικής παρενόχλησης, αλλά και σε γενική έλλειψη σεβασμού προς τον νόμο, τους θεσμούς και τον ίδιο τον συνάνθρωπο.

Μόνο τον μήνα Σεπτέμβριο, η αστυνομία προχώρησε σε 1.353 συλλήψεις ανηλίκων σε όλη τη χώρα, που περιλαμβάνουν οπλοφορία, ναρκωτικά, σωματικές βλάβες, και 17 βιασμούς, πρωτάκουστα δεδομένα για τον πολιτισμό μας.

(Β) Διαπιστώνουμε πνευματική λοβοτόμηση και αχρήστευση των ικανοτήτων των εφήβων, που σηματοδοτείται από απόσπαση προσοχής, υψηλά ποσοστά λειτουργικού αναλφαβητισμού, αυξανόμενες μαθησιακές δυσκολίες, κακές βαθμολογίες στους εισακτέους της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Πρόκειται για μία ωρολογιακή βόμβα στην κοινωνική μας συνοχή, την ποιότητα δημοκρατίας και την ποιότητα ζωής των επομένων γενεών, αφού σε λίγα χρόνια, αυτοί οι νέοι θα είναι στρατιώτες, γονείς, δάσκαλοι, παραγωγοί, τεχνίτες, ψηφοφόροι, κυβερνήτες.

Μία μεγάλη εστία του προβλήματος είναι ο διαδικτυακός εθισμός των εφήβων, η εξάρτηση από τις οθόνες, η «ηλεκτρονική μορφίνη» όπως ονομάζεται.

Σύμφωνα με την Αμερικανική Ψυχολογική Εταιρία η διάγνωση στους εφήβους συνυφαίνεται με κριτήρια όπως: αντικοινωνική συμπεριφορά, απόρριψη της πραγματικότητας, αδιαφορία για την μάθηση και την επαγγελματική

Διότι τήν τεχνολογία θά τήν χρησιμοποιήση ὁ διάβολος στούς ἐσχάτους καιρούς...

+Επίσκοπος Αυγουστίνος Καντιώτης

[…]Τὴν τεχνολο­γία δὲν τὴν κατηγοροῦμε. Τὸ χελιδόνι κάνει τὴν φωλιά του ὅπως τὴν ἔκανε πρὶν ἀπό 2.000 χρόνια, καὶ θὰ ἐξακολουθήση νὰ τὴν κάνη ἴδια καὶ μετὰ ἀπὸ 2.000 χρόνια. Ἐνῶ ὁ ἄνθρωπος τὴν καλύβα του τὴν ἔκανε οὐρανοξύστη. Ἐπίσης ὁ ἄνθρωπος βάδιζε μὲ τὰ πόδια, τώρα τρέχει ἰλιγγιωδῶς με τ᾽ αὐτοκίνητο. Τὸ εἶπε ὁ ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός ὅτι θὰ δῆτε νὰ τρέχουν ἀμάξια χωρίς ἄλογα…
Ἐγκωμιάζουμε και τιμοῦμε τὴν τεχνολογία, ὅμως μέχρι ἑνὸς σημείου. Διότι τὴν τεχνολογία θὰ τὴν χρησιμοποιήση ὁ διάβολος στοὺς ἐσχάτους καιρούς (βλ. Α΄ Πέτρ. 1,5). Καὶ βρισκόμεθα σὲ ἐσχάτους καιρούς[....]

πηγή

Πάνω από τον “άνθρωπο της τεχνολογίας” δεν υπάρχει τίποτα!..

Αυτός ο πολιτισμός, αφού μας αφαίρεσε τα ρούχα μας, χώρισε τις οικογένειές μας, πήρε το φαγητό από το στόμα μας, τώρα προσπαθεί να αδειάσει την ψυχή.
Η τεχνολογική πρόοδος, ως τεχνολογία, δεν έχει τίποτα κακό• αλλά η λανθασμένη χρήση της προκαλεί μεγάλη ζημιά.
Η μεγαλύτερη ζημιά είναι ότι απομακρύνει τον Θεό από τον κόσμο, από την κοινωνία.
Τι ανάγκη έχει πια τον Θεό ο σύγχρονος άνθρωπος, αν έχει στη διάθεσή του την τεχνολογία;
Αυτή η τεχνολογία δίνει στον άνθρωπο τέτοια αυτοπεποίθηση, ώστε νομίζει ότι αυτός είναι “το άλφα και το ωμέγα”, ότι μπορεί να επικοινωνεί και με το φεγγάρι και με τον ήλιο, δεν έχει ανάγκη πια τον Θεό.
Πάνω από τον “άνθρωπο της τεχνολογίας” δεν υπάρχει τίποτα!..

π. Ιουστίνου Πίρβου +

πηγή

ΤΟ ΜΗΔΕΝΙΣΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

  Πόλεμος ἐναντίον τοῦ Θεοῦ, ὁ ὁποῖος εἰσάγει στὴ βασιλεία τοῦ μηδενός, πρᾶγμα ποὺ σημαίνει τὸ θρίαμβο τῆς ἀσυνέχειας καὶ τοῦ παραλόγου, ἕνα πλῆρες σχέδιο ποὺ καθοδηγεῖται ἀπὸ τὸ Σατανᾶ: μὲ συντομία, αὐτὰ ἀποτελοῦν τὴ θεολογία καὶ τὸ νόημα τοῦ Μηδενισμοῦ.

Ὅμως ὁ ἄνθρωπος δὲν μπορεῖ νὰ ζήσει μέσα σὲ τέτοια ἄρνηση. Σὲ ἀντίθεση μὲ τὸ Διάβολο, δὲν μπορεῖ κἄν νὰ τὴν ἐπιθυμήσει γιὰ τὴ σωτηρία του, ἐκτὸς ἐὰν ἀπὸ λάθος τὴ θεωρήσει θετικὴ καὶ καλή. Στὴν πραγματικότητα κανεὶς Μηδενιστὴς -πέραν ἀπὸ στιγμὲς τρέλλας καὶ ἐνθουσιασμοῦ ἤ πιθανὸν ἀπελπισίας- δὲν εἶδε αὐτὴν τὴν ἄρνηση παρὰ σὰν μέσον γιὰ ἕναν ὑψηλότερο σκοπό: ὁ Μηδενισμὸς προάγει τοὺς Διαβολικούς του σκοποὺς μέσω θετικῶν προγραμμάτων.

  (...) Τὸ πρῶτο καὶ πλέον ἐμφανὲς πρᾶγμα στὸ πρόγραμμα τοῦ Μηδενισμοῦ εἶναι ἡ καταστροφὴ τῆς Παλαιᾶς Τάξης. Ἡ Παλαιὰ Τάξη ἦταν τὸ ἔδαφος ποὺ τρεφόταν ἀπὸ τὴ χριστιανικὴ ἀλήθεια καὶ στὸ ὁποῖο εἶχαν τὶς ρίζες τους οἱ ἄνθρωποι. Οἱ νόμοι καὶ οἱ θεσμοί της, ἀκόμη καὶ οἱ συνήθειές της, θεμελιώνονταν σὲ αὐτὴν τὴν Ἀλήθεια καὶ ἀφιερώθηκαν στὴ διδασκαλία της. Οἱ δομές της ἀναφέρονταν στὴ δόξα τοῦ Θεοῦ καὶ ἦταν ὁρατὸ σημεῖο τῆς Τάξης του πάνω στὴ γῆ.

  (...) Σὲ κάθε περίπτωση πρόκειται γιὰ ἕναν κρύο, ἀπάνθρωπο κόσμο ποὺ φέρνουν στὸ προσκήνιο ἄνθρωποι χωρὶς Θεό. Ἕναν κόσμο ποὺ κατακλύζεται ἀπὸ τὴν ὀργάνωση καὶ τὴν ἀποτελεσματικότητα καὶ στερεῖται ἀγάπης ἤ σεβασμοῦ.