Η σκηνή της "Ημέρας της Κρίσης" στη Μονή Ρίλα, Βουλγαρία

Στη Μονή Ρίλα, οι τοιχογραφίες, οι νωπογραφίες και οι αγιογραφίες διαδραματίζουν κεντρικό ρόλο στην τέχνη και την εικονογραφία της. Ιδιαίτερα εντυπωσιακή είναι η σκηνή της Ημέρας της Κρίσης, η οποία αποτελεί σημαντικό μέρος της θρησκευτικής και καλλιτεχνικής παράδοσης του μοναστηριού.

Η σκηνή της Ημέρας της Κρίσης βρίσκεται στην κεντρική εκκλησία του μοναστηριού, τον Καθεδρικό Ναό της Αναλήψεως του Χριστού. Συνήθως, οι τοιχογραφίες με θέμα την Ημέρα της Κρίσης βρίσκονται στον θόλο ή στον τοίχο της εκκλησίας.

Το Μοναστήρι του Αγίου Ιωάννη της Ρίλας

~ ΤΟ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙ ΤΗΣ ΡΙΛΑΣ~

Κάστρο και βυζαντινή εκκλησία της Παναγίας, Στενήμαχος (Asenovgrad)

Κάστρο και βυζαντινή εκκλησία της Παναγίας, Στενήμαχος (Asenovgrad), βόρεια Ροδόπη, Βουλγαρία

  Μέχρι το 1934 είχε το ελληνικό όνομα Στενήμαχος (Станимака), οπότε και μετονομάστηκε από τις βουλγαρικές Αρχές σε Asenovgrad (Πόλη του Άσεν).
Το 1902 το 52% των κατοίκων της Στενημάχου ήταν Έλληνες, που μετά τον Α' Π. Πόλεμο κατέφυγαν στην Ελλάδα, και κυρίως στο Κιλκίς και στη Νάουσα. 

Δύο χιλιόμετρα πάνω από την πόλη, στις πλαγιές της οροσειράς της Ροδόπης, βρίσκεται το Φρούριο των Άσεν, αν και τα θεμέλια του υπάρχουν απο την εποχή των αρχαίων Θρακών.

 Για τους Ρωμαίους και Βυζαντινους το φρούριο αυτό είχε μεγάλη στρατηγική σημασία. Μέσα στο φρούριο υπάρχει η βυζαντινή εκκλησία της Παναγίας του Ασένοβατα Κρεπόστ (Κάστρο των Ασεν), που είναι ακόμα σε κανονική χρήση από τη βουλγαρική ορθόδοξη εκκλησία

πηγή

Ο ναός των Αγίων Σαράντα Μαρτύρων στο Βέλικο Τίρνοβο.

 Ο ναός των Αγίων Σαράντα Μαρτύρων στο Βέλικο Τίρνοβο.Χτίστηκε από τον Ιβάν Ασάν μετά την νίκη του επί του Δεσπότη της Ηπείρου Θεόδωρου Κομνηνού Δούκα στις 9 Μαρτίου 1230 στην Μάχη της Κλοκοτνίτσα (εδώ)

Εδώ θάφτηκε ο Άγιος Σάββας της Σερβίας μετά την κοίμησή του στο Τίρνοβο στις 14 Ιανουαρίου1235 ή 1236 αλλά σύντομα(6 Μαΐου 1237),τα λείψανά του μεταφέρθηκαν στην Σερβία.

Την περίοδο της Τουρκοκρατίας ο ναός έμεινε χριστιανικός μέχρι τον 18ο αιώνα όταν μετατράπηκε σε τζαμί

Στην φωτογραφία οι μοναδικές τοιχογραφίες που διασώζονται

Περισσότερα ΕΔΩ

Το μοναστήρι της Ρίλας όπως φαίνεται από ψηλά!!

Το μοναστήρι της Ρίλας(ΕΔΩ) όπως φαίνεται από το όρος Golyam Kupen Rila

Τα σκαλισμένα σε βράχους μεσαιωνικά μοναστήρια του Ιβάνοβο(Βουλγαρία)

Δίπλα στον ποταμό Ρούσενσκι Λομ στη Βορειοανατολική Βουλγαρία υπάρχουν πολλά μεσαιωνικά μοναστήρια, σκαλισμένα σε απόκρημνους βράχους. Εκεί οι μοναχοί ζούσαν απομονωμένοι στην προσπάθειά τους να έχουν μια καλύτερη επικοινωνία με τον Θεό. Σήμερα οι περισσότεροι από αυτούς τους ιερούς τόπους έχουν ερημώσει, αλλά δεν παύουν να αποτελούν πολιτιστικά μνημεία. Το μόνο ενεργό από αυτά ταμοναστήρια στο έδαφος της Βουλγαρίας είναι ο Άγιος Δημήτριος Μπασαρμπόβσκι.

Ο βίος του Αγίου Δημητρίου Μπασαραμπώβ ΕΔΩ

«Οι άνθρωποι τον Μεσαίωνα έχτιζαν μοναστήρια σε σπηλιές, γιατί σε εσχατολογικά κείμενα της εποχής αναφέρονταν πως μέσα στο βράχο θα σωθούν οι πιστοί κατά την Αποκάλυψη», λέει ο διευθυντής του Περιφερειακού Ιστορικού Μουσείου του Ρούσε καθηγητής Νικολάι Νένοφ.

Σημάδια μοναχικού βίου στους βράχους του Ιβάνοβο ανακαλύπτουν οι ερευνητές ήδη από τον 9ο αιώνα, από τα πρώτα χρόνια δηλαδή μετά τον εκχριστιανισμό των Βουλγάρων. Το μοναστήρι του Αγίου Δημητρίου αναφέρεται από τον 19ο αιώνα στα επιστημονικά συγγράμματα του Τσέχου που τοποθέτησε τα θεμέλια της βουλγάρικης αρχαιολογίας Κάρελ Σκόρπιλ, όπως και στις μελέτες του σύγχρονου καθηγητή Τόντορ Μόλλοφ από το Πανεπιστήμιο του Βελίκο Τίρνοβο.

Στο χώρο του μοναστηριού έχουν βρεθεί αρχαία νομίσματα και αναθηματικές πλάκες, αφιερωμένες στην Άρτεμη και τον Διόνυσο, ενώ στους τοίχους των κελιών υπάρχουν πρωτοχρισταινικές ζωγραφιές όπως ήλιοι και ελάφια. Μετά την εγκατάσταση χριστιανών μοναχών στις σπηλιές αρχίζουν να απεικονίζονται σταυροί και επιγραφές.

 Το μοναστήρι αρχικά ήταν αφιερωμένο στους Αγίους Θεοδώρους και κτήτοράς του ήταν η Θεοδώρα από τη δυναστεία των Μπασαράμπ, σύζυγος του βασιλιά Ιβάν Αλεξάνταρ, ο οποίος υπήρξε κτήτορας μερικών από τα γύρω μοναστήρια στην περιοχή του Ρούσε.

Αργότερα το μοναστήρι παίρνει το όνομα του Αγίου Δημητρίου από το χωριό Μπασαράμποβο. Το Άγιο λείψανό του στο χωριό Μπασαραμποβο έμεινε για πολλά χρόνια κάνοντας πολλά θαύματα. Τα πολλά του θαύματα μαθεύτηκαν και στην Ρουμανία.Πολλοί πιστοί πέρναγαν τον Δούναβη για να πάνε να προσκυνήσουν τα θαυματουργά λείψανα του Αγίου.

Η παράδοση λέει ότι ένας Ρουμάνος ηγεμόνας έχτισε έναν μεγαλοπρεπή ναό και εκεί τοποθετήθηκαν τα λείψανα του Αγ.Δημητρίου.Μετά το ΡωσοΤουρκικό πόλεμο (1769-1774) ο ρωσικός στρατός πέρασε το Δούναβη και έφτασε στο χωριό Μπασαραμπωβ. 

Τότε ένας ρώσος στρατηγός, ό Πέτρος Σαλτίκωβ πήρε τα Άγια λείψανα με σκοπό να τα πάει στη Ρωσία,ίσως για να τα προστατεύσει από τους Τούρκους. Αλλά ένας ευλαβής Ρουμάνος ο Χατζη Δημήτριος ο οποίος εγνώριζε τον στρατηγό τον έπεισε να τ’ αφήσει στο Βουκουρέστι ως παρηγοριά για τα δεινά και τις καταστροφές όπου είχαν υποστεί από τους Τούρκους.
Ο στρατηγός δέχτηκε ενώ το χέρι του Αγίου μεταφέρθηκε στη Λaύρα Πετσέρσκαγια. Έτσι έφτασε το λείψανο του Αγίου Δημητρίου του Νέου στο Βουκουρέστι το 1774 όπου βρίσκονται μέχρι και σήμερα στον Πατριαρχικό Ναό του Βουκουρεστίου. 

Το 1937 το μοναστήρι ανακαινίζεται από τους μητροπολίτες του Δορυστόλου και του Τσερβέν και εκεί εγκαθίσταται ο μοναχός Χρισάν από το μοναστήρι του Προφήτη Ηλία στο Πλάκοβο του Βελίκο Τίρνοβο, ο οποίος εξασφάλισε την αγιογράφηση του ιερού. Μέχρι πρόσφατα στο μοναστήρι διέμενε μόνο ένας μοναχός, αλλά το 2005 ο πατριάρχης Θεόκτιστος έδωσε την ευλογία του για την ίδρυση εκκλησίας, αφιερωμένη στη Μεταμόρφωση του Κυρίου στο μοναστήρι που έτσι ζωντάνεψε και περιμένει νέους προσκυνητές. Ταυτόχρονα το Πατριαρχείο της Ρουμανίας δώρισε στο μοναστήρι εικόνα με μέλος από τα λείψανά του.

Μετάφραση: Αγάπη Γιορντανόβα

πηγή/αντιγραφή

Η Ορθοδοξία στην Βουλγαρία

Ο ναός του Αγίου Στεφάνου στο Νεσέμπαρ με τις υπέροχες τοιχογραφίες

Οι πρώτες βασιλικές στο Νεσέμπαρ(αρχαίο όνομα Μενεβρία και μεταγενέστερα Μεσημβρία), είναι πόλη της Βουλγαρίας στις ακτές της Μαύρης Θάλασσας) χρονολογούνται στον 5ο αιώνα, όταν η πόλη διατηρεί πολύ στενές επαφές δια θαλάσσης με την Κωνσταντινούπολη.

 Ακριβώς εκείνη την εποχή το Νεσέμπαρ γνωρίζει την πρώτη της πολιτιστική και θρησκευτική ακμή."Κατά την Ρωμαϊκή Περίοδο η περιοχή της Μαύρης Θάλασσας ήταν στην περιφέρεια της Αυτοκρατορίας, μακριά από την πρωτεύουσα, όταν όμως η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία χωρίζεται στα δύο κατά τον 5ο Αιώνα, η κοντινή απόσταση από τη νέα пρωτεύουσα Κωνσταντινούπολη δίνει δυνατή ώθηση στην ανάπτυξη του πολιτισμού στην πόλη", εξηγεί ο Μαρτίν Ζέλεφ. 

Ιερά Μονή Κοιμήσεως Θεοτόκου- Αρμπάνασι Βουλγαρίας

Το μοναστήρι της Κοιμήσεως της Θεοτόκου στο Αρμπάνασι(5 χλμ από το Βέλικο Τύρνοβο)χτίστηκε κατά την διάρκεια του 2ου Βουλγαρικού Βασιλείου και είχε την τύχη που είχαν πολλοί ναοί και μοναστήρια κατα την διάρκεια της Οθωμανικής κατοχής.

Στα τέλη του 17ου αιώνα οι ντόπιοι έχτισαν έναν νέο ναό ο οποίος υπάρχει μέχρι σήμερα.Στο εσωτερικό του ναού υπάρχουν υπέροχες τοιχογραφίες αγιογραφημένες από φημισμένους αγιογράφους.

Στον ναό υπάρχει η εικόνα της Παναγίας της Τριχερούσας.Η παράδοση λεει πως κατα την διάρκεια της Οθωμανικής κατοχής οι μοναχές πριν φύγουν έθαψαν την εικόνα στην γη..Πέρασαν πολλά χρόνια.Μια μέρα ένας βοσκός άκουσε μια φωνή μέσα από τη γη.Τότε οι χωρικοί έσκαψαν και βρήκαν την εικόνα.Το δεύτερο χέρι προστέθηκε μετά την θαυματουργική θεραπεία του παιδιού ενός εμπόρου.Εκτός από αυτή την εικόνα στον ναό διατηρούνται και εικόνες των περίφημων αγιογράφων της Τριάβνα.

http://www.proskynitis.blogspot.gr/

ΠΗΓΗ τοιχογραφιών

Πατριαρχικό μοναστήρι της Αγίας Τριάδος(Βέλικο Τύρνοβο)

Το Πατριαρχικό μοναστήρι της Αγίας Τριάδος βρίσκεται 6 χιλιόμετρα βορείως του Βέλικο Τύρνοβο(πρωτεύουσα της δεύτερης βουλγάρικης αυτοκρατορίας).
Η παλαιότερη αναφορά για το μοναστήρι της Αγίας Τριάδος χρονολογείται από το 1070.

Στα μέσα του 14ου αιώνα εκεί ασκήτεψε ο Άγιος Ευθύμιος του Τυρνόβου,ο οποίος το 1375 εκλέχθηκε πατριάρχης.Γι αυτόν τον λόγο πήρε και την ονομασία ''πατριαρχικό'
Μετά την κατάληψη του Τυρνόβου από τους Τούρκους το 1393 η μονή έπεσε σε παρακμή.

Μαρτυρίες του 18ου και του 19ου αιώνα μας δείχνουν πως πολλοί ηγεμόνες από την Μολδοβλαχία(μεταξυ των οποίων και οι Υψηλάντηδες) βοήθησαν στην αναστήλωση της μονής.Την τελική του μορφή η μονή την πήρε το 1927

Το μοναστήρι της Ρίλας

Το Μοναστήρι του Αγίου Ιωάννη της Ρίλα, γνωστό και απλά ως Μοναστήρι της Ρίλα (Rilski manastir) είναι η μεγαλύτερη και πιο φημισμένη ορθόδοξη μονή στη Βουλγαρία. Βρίσκεται στα Όρη Ρίλα, σε ύψος 1.147 μέτρων και 117 χιλιόμετρα νότια της πρωτεύουσας, Σόφιας. Ολόκληρο το συγκρότημα της μονής καταλαμβάνει μια έκταση 8.800 m² και αποτελείται από μια μονόκλιτη βασιλική, κελιά όπου μένουν οι μοναχοί και έναν πύργο.

Το μοναστήρι ιδρύθηκε το 10ο αιώνα και αποτελεί ένα από τα πιο σημαντικά πολιτισμικά, ιστορικά και αρχιτεκτονικά μνημεία της Βουλγαρίας και γενικότερα των Βαλκανίων. Το 1976 ανακηρύχθηκε εθνικό ιστορικό μνημείο της Βουλγαρίας και το 1983 χαρακτηρίστηκε από την UNESCO ως Μνημείο Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς. Από το 1991 υπάγεται εξ’ ολοκλήρου στην Ιερά Σύνοδο του Πατριαρχείου Βουλγαρίας.

Εξωτερικά το μοναστήρι μοιάζει με φρούριο. Έχει 24-πέτρινους τοίχους οι οποίοι σχηματίζουν ένα ασύμμετρο πεντάγωνο. Η κεντρική εκκλησία είναι η «Γέννηση της Θεοτόκου».Ο ναός έχει πέντε τρούλους, τρεις βωμούς και δύο παρεκκλήσια.. Επίσης στο ναό θα συναντήσετε ,ίσως το πιο σημαντικό πράγμα στην εκκλησία , το τέμπλο με την απίστευτη ξυλογλυπτική. Οι τοιχογραφίες ολοκληρώθηκαν το 1846 με τη συμμετοχή πολλών αγιογράφων από τη Βουλγαρία, αλλά φέρουν μόνο την υπογραφή του Zahary Zagraph .

Στο μοναστήρι υπάρχει μια πλούσια βιβλιοθήκη όπου σώζονται περίπου 250 χειρόγραφα βιβλία από τον 11ο-14ο αιώνα και 9000 έντυπα βιβλία κλπ.. Ο επισκέπτης θα έχει τη δυνατότητα να θαυμάσει μια μεγάλη συλλογή από ξυλόγλυπτα, εικόνες και άλλα πολιτιστικά αντικείμενα, στο μουσείο της Μονής, το οποίο αξίζει να σημειωθεί ότι διαθέτει και ένα ανεκτίμητης αξίας έργο, το Σταυρό του Αγίου Ραφαήλ. Πρόκειται για ένα έργο κατασκευασμένο από ένα ολόκληρο κομμάτι ξύλου 84-43 εκ. για το οποίο ο δημιουργός χρειάστηκε 12 χρόνια χρησιμοποιώντας μικρά μαχαίρια για να χαράξει 104 θρησκευτικά στάδια και 650 φιγούρες.

Πηγή

Krustova Gora: Το δάσος του Τιμίου Σταυρού στην Βουλγαρία

Few Christian sites in Bulgaria attract as many visitors as Krustova Gora (Holy Cross Forest) does. The region gained significant popularity over the past 10 years.

Krustova Gora is situated in the very heart of the Rhodope Mountains. Dense pine forests surround the area. Its history began in the 17th century, when a small monastery complex was constructed there. Today the complex includes Pokrov na Sveta Bogoroditsa and Sveta Troitsa churches, as well as 15 chapels.

The region is located 60 km away from Plovdiv and six km away from the village of Borovo. The winding road will take you to an altitude of 1545 m, where the holy place is located.

A legend describes the creation of the monastery complex. In 1933, a man named Iordan Driankov arrived in Borovo. According to locals, he had visions. One of the visions involved a holy place, where a monastery used to exist.

The monastery preserved a major treasure, a part of the Holy Cross. The piece was initially preserved in the treasury of the Ottoman sultan. Russia’s tsar sent the sultan numerous gifts, in order to receive the Cross piece. The sultan decided to send the piece to the tsar. It was taken to the monastery and hidden in an underground treasury. This helped the holy relic survive an Ottoman assault that took place later on.

Bulgaria’s Tsar Boris III learned of Driankov’s visions. He ordered the positioning of a large cross on the peak, where the monastery was located. The cross, having weight of 33 kg, was set up there on May 1, 1936. During the ceremony, a white dove flew to a place where a spring flowed. Today, people believe that the water of the spring has healing power.

Years ago, the cross was stolen. A new one replaced it. Numerous stories describe the miracles related to the cross and to Krustova Gora.

Over the past years, the complex has become increasingly popular. The number of people praying in the churches and the chapels increased.

Pokrov Bogorodichen church is located near the entrance of the complex. A path leads to the cross at the peak. Twelve chapels are positioned alongside the path, each one honoring one of the apostles.

Krustova Gora attracts believers year-round. Its official holiday, however, is the most special occasion for visits. On the night of September 13, hundreds of followers gather together to attend a night-time liturgy. Many spend the night in prayer.

The ceremony ends when the first rays of the sun touch the cross at the peak.

ΠΗΓΗ/Αντιγραφή