ΠΑΤΗΣΤΕ ΣΤΙΣ ΕΙΚΟΝΕΣ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΔΕΞΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΔΕΙΤΕ ΤΑ ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ ΜΑΣ!

Δευτέρα, 15 Οκτωβρίου 2018

«Πρέπει να κλαίμε και για τις αμαρτίες του πλησίον μας- χωρίς αυτό κανένας άνθρωπος δεν θά σωθεί».

Σχετική εικόνα
 Κάνεις δεν είναι τόσο ανόητος, όσο αυτός που δεν μπορεί να δει τις δικές του αμαρτίες, αλλά επίσης δεν μπορεί να δει τις αρετές των άλλων. Κανείς δεν είναι τόσο φωτισμένος, όσο αυτός πού μπορεί να δει και να αναγνωρίσει τις δικές του αμαρτίες και τις αρετές των άλλων.

 Ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος εξισώνει εκείνους, οι οποιοι βλέπουν μόνον τα λάθη των άλλων, με μύγες πού πέφτουν πάνω στις πληγές των άλλων όχι γιά να τούς θεραπεύσουν, αλλά γιά να τούς καταφάγουν και να τούς μολύνουν περισσότερο.

 «Ο Θεός μάς έχει στείλει εδώ γιά να εξιλεωθούμε», έλεγε ο
 μακάριος Θεόφιλος του Κιέβου (1853). Εκείνος πού γνωρίζει και συναισθάνεται ότι βρίσκεται στη, ζωή για να εξιλεωθεί, ησυχάζει στη σιωπή και την περισυλλογή για τις δικές του αμαρτίες, πού τον έφεραν εδώ ώστε να μετανιώσει γι’ αυτές. Ο όσιος γράφει επίσης:«Πρέπει να κλαίμε και για τις αμαρτίες του πλησίον μας- χωρίς αυτό κανένας άνθρωπος δεν θά σωθεί».

 Να κλαίμε ή να τις δημοσιεύουμε - πώς είναι σωστά γραμμένο, παιδί μου; Κατά τον όσιο Θεόφιλο, να κλαίμε γιά τις αμαρτίες του πλησίον• ενώ, κατά τον Σατανά, να τις αποκαλύπτουμε.
 Οταν ο όσιος Θεόφιλος έφθασε στα πρόθυρα του θανάτου, αυτό το παράγγελμα άφησε ως διαθήκη στους αδελφούς του: «Μνημονεύετε τον δυσώδη Θεόφιλο!». Ιδού, λοιπόν, η μαρτυρία του αγιότερου ανθρώπου στο Κίεβο το έτος 1853.

''Ο πρόλογος της Αχρίδος''-Αγ.Νικολάου Βελιμίροβιτς,μήνας Ιούνιος

Μην λησμονείς ποτέ παιδί μου, ότι είσαι πάντα "τρίτος"


Κάποια ευσεβής μάνα, συνόδευσε το παιδί της, που πήγαινε να μπει ως εσωτερικός μαθητής σε ένα Γυμνάσιο, με τα εξής λόγια:
- Μην λησμονείς ποτέ παιδί μου, ότι είσαι πάντα "τρίτος"...
Το παιδί, για να θυμάται πάντα και καθημερινώς την συμβουλή της μάνας του, έγραψε με ωραία γράμματα σε ένα χαρτόνι: ""είμαι τρίτος" και το κρέμασε στο δωμάτιό του.
Στο μεταξύ προόδευσε και αρίστευσε στο Γυμνάσιο τόσο, που βραβεύτηκε ως ο καλύτερος μαθητής του Γυμνασίου.
Το βράδυ, τον επισκέφτηκε ένας φίλος του και μόλις είδε το χαρτόνι, του είπε:
- Τώρα είσαι πια πρώτος! Δεν είσαι τρίτος όπως σε είπε η μητέρα σου... Κατέβασε λοιπόν αυτό το χαρτόνι..!
Ο αριστεύσας μαθητής χαμογέλασε και του είπε:
- Φίλε μου, άλλο είναι το νόημα αυτού του χαρτονιού... Η μάνα μου εννοούσε, ότι πρώτα να σκέφτομαι τον Θεό, μετά τους άλλους και τρίτο τον εαυτόν μου...

Κυριακή, 14 Οκτωβρίου 2018

«Είμαι κουρασμένος»


 Η διαπίστωση, που λέμε συχνά στον εαυτό μας και ακούμε από τους γύρω μας, «είμαι κουρασμένος», φαίνεται πως είναι αλήθεια! Κι όμως σήμερα υπάρχουν τόσες ανέσεις, τόσες ευκολίες. Θα περίμενε κανείς ο σύγχρονος άνθρωπος να είναι πιο ξεκούραστος και με περισσότερο χρόνο.

 Η μείωση της σωματικής κούρασης, σε σχέση με τις προηγούμενες κοινωνίες με τις γεωργικές και κτηνοτροφικές εργασίες, αύξησε την ψυχική κούραση.
Το «είμαι κουρασμένος» αποκαλύπτει, όχι πάντα, την εσωτερική κούραση. Δείχνει πως μέσα μας υπάρχει μια απογοήτευση, ένας πόνος, μια ακαταστασία. Απουσιάζει η ειρήνη, η ισορροπία, η ασφάλεια.

  Σ’ όποια ηλικία και να βρίσκεται ο άνθρωπος έχει ανάγκη από την αγάπη των γύρω του, τη στοργή και την κατανόησή τους. Χρειάζεται να αισθάνεται πως δεν τον απόρριψαν, πως αξίζει γι’ αυτό που είναι κι όχι γι’ αυτό που προσφέρει. Τότε, όσες δουλειές και να του τύχουν, έχει δύναμη και ζωντάνια. Η ζωντανή ψυχική του κατάσταση υπερβαίνει τη σωματική κούραση που γίνεται «γλυκιά κούραση».

 Έτσι οι όμορφες διαπροσωπικές σχέσεις στο οικογενειακό, επαγγελματικό ή κοινωνικό περιβάλλον, είναι ουσιαστικής σημασίας για την ψυχική ηρεμία. Όμως και η πνευματική ηρεμία δεν είναι λιγότερης σημασίας. Με την έννοια της σχέσης μας με το Άγιο Πνεύμα, τον Κύριο και Θεό μας.

 Ως εικόνα Θεού ο άνθρωπος και ο χριστιανός ως παιδί του Θεού, υιοθετημένος κατά το μυστήριο του Βαπτίσματος, έχουν οργανική σχέση μαζί Του. Η αμαρτία διασαλεύει αυτή τη σχέση, ώστε να χάνεται η ηρεμία, η ειρήνη, η ισορροπία. Έρχεται η αναστάτωση, η σύγχυση, η ένταση, η κόπωση. Και επειδή ο άνθρωπος είναι ψυχοσωματική ύπαρξη, το πνευματικό επιδρά και στην ψυχή και στο σώμα.

Ο Χριστός μας είπε: «Έλατε σε μένα όλοι όσοι κοπιάζετε και είστε φορτωμένοι κι εγώ θα σας ξεκουράσω» (Ματθ. 11,28). Ο λόγος του είναι αληθινός, γιατί δοκιμάστηκε από εκατομμύρια ανθρώπους ανά τους αιώνες.
Το «είμαι κουρασμένος», πέρα από της συνθήκες της δουλειάς που ενδεχομένως να προκαλούν πολλή κούραση, μπορεί να γίνεται και έμμεση κραυγή της ψυχής που ζητά συμπαράσταση από τους γύρω, κατανόηση και αγάπη, ώστε να μην πορεύεται μόνη.

 Μπορεί ακόμα να γίνεται υπόμνηση στον εαυτό μας πως χρειάζεται να πλησιάσουμε το Χριστό με την προσευχή και τη μετάνοια, ώστε να φύγει το φορτίο που πλακώνει και συνθλίβει την ψυχή. Είναι το SOS της ύπαρξης που, πνιγμένη από τις μέριμνες, ζητά Αυτόν που όντως ξεκουράζει.

  Βέβαια, αν δεν θέλουμε να περάσουμε την οδύνη της μετάνοιας προφασιζόμενοι ότι η κούραση του σώματος φταίει μόνο, θα περνάει η ζωή χωρίς χαρά και ανάπαυση. Το πέρασμα όμως από το χάος του εαυτού μας στο φως του Χριστού, όσο πόνο και να προκαλεί, μας φέρνει στην πρόγευση της αιώνιας μέρας με τη ξεκούρασην που γίνεται ανανέωση, ανάσταση, όντως ζωή.
π. Ανδρέα Αγαθοκλέους
http://www.in-agiounikolaoutouneou.gr

Σάββατο, 13 Οκτωβρίου 2018

Δεν θα κολαστούμε γιατί αμαρτάνουμε αλλά επειδή δεν μετανοούμε!

Αποτέλεσμα εικόνας για spovedanie demoni
 Ενας αξιωματικός είχε στείλει τον ανηψιό του στην μονή Διονυσίου κοντά σε μένα.Ο ανηψιός είχε ζήσει όπως είχε ζήσει.. ανεξομολόγητος.. δεν είχε εξομολογηθεί ποτέ.. είχε κάνει ένα σωρό πράγματα το θέμα ήταν ότι τότε έτυχε να βρίσκεται στο μοναστήρι ένας δαιμονισμένος .. Τον είχαν κρατήσει από ελεημοσύνη και αγάπη οι πατέρες.

 Οποτε συναντούσε τον ανηψιό, το τι του φανέρωνε δεν λέγεται. Οτι είχε κάνει και δεν είχε κάνει .. Το μόνο που μπορούσαν να κάνουν οι πατέρες ήταν να τους κρατάνε χώρια να μη συμπίπτουνε και γίνουν επεισόδια μπροστά σε προσκυνητές και ακούνε οι προσκυνητές τι είχε κάνει ο νεαρός έξω στον κόσμο..

 Τελικά τον καταφέρανε τον νεαρό να εξομολογηθεί .. Κι είχε κάποια ελαφριά ψυχολογικά προβλήματα. Εξω από το μοναστήρι ήταν ένας πνευματικός, πήγε εκεί εξομολογήθηκε για πρώτη φορά στην ζωή του και γυρνάει στο μοναστήρι ..και να χει βγει τώρα στο παράθυρο ο δαιμονισμένος.. να τον βλέπει και να φωνάζει :
- ''ΣΕ ΠΕΤΥΧΑ!!! ΤΩΡΑ ΘΑ ΣΤΑ ΠΩ ΟΛΑ !!
- ΤΩΡΑ ΘΑ ΤΑ ΔΙΑΒΑΣΩ ΟΛΑ '' και έκανε τα χέρια του έτσι σαν να είχε βιβλίο και να φωνάζει :
- ''ΚΑΙ ΘΑ ΑΡΧΙΣΩ ΑΠΟ ΤΟ ΕΞΩΦΥΛΛΟ ΔΕΝ ΘΑ ΚΡΥΨΩ ΤΙΠΟΤΑ ''
.. και να αρχίσει όχι να φανερώνει αλλά αυτά που χε κάνει ο νεαρός,να ουρλιάζει και τι φώναζε: '' ΠΟΥ ΕΙΝ ΤΑ ;;; ΠΟΥ ΠΗΓΑΝΕ;;;; ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΒΛΕΠΩ ΤΙΠΟΤΑ?? '' Δεν έβλεπε πια τίποτα..
Αυτή είναι η εξομολόγηση.. Αυτό είναι το πετραχήλι του παπά ..

Δεν θα κολαστούμε γιατί αμαρτάνουμε.. Ολοι αμαρτάνουμε.Θα κολαστούμε γιατί δεν μετανοούμε. Γιατί δεν αγωνιζόμαστε όπως αγωνίστηκαν κι οι άγιοι..


Μαρτυρία Αγιορείτου μοναχού Νίκωνος

ΚΥΡΙΑΚΗ Δ΄ΛΟΥΚΑ-Ο αγρός και η γωνία

π.Θεμιστοκλής Μουρτζανός
Σχετική εικόνα
«Τοις δε λοιποίς δέδοται τα μυστήρια της βασιλείας του Θεού εν παραβολαίς, ίνα βλέποντες μη βλέπωσι και ακούοντες μη συνιώσιν» (Λουκ. 8, 10)
«Στους υπόλοιπους τα μυστήρια της βασιλείας του Θεού δίνονται από Αυτόν με παραβολές, ώστε να κοιτάζουν αλλά να μην βλέπουν και να ακούνε αλλά να μην καταλαβαίνουν».

 Κάνει διακρίσεις ο Θεός; Σε άλλους δίνει την δυνατότητα να αντιλαμβάνονται το θέλημά Του, τον δρόμο που οδηγεί στην Αλήθεια της Βασιλείας, στο νόημα της όντως ζωής και σε άλλους προσφέρει κάποιες ιστορίες, κάποιες παραβολές, ώστε τελικά να μην είναι σε θέση να δουν πραγματικά τα παραπάνω, αλλά και ενώ ακούνε να μην καταλαβαίνουν;
Το Ευαγγέλιο του Σπορέως αυτό λέει, χωρίς υπεκφυγές. Και αφήνει σε μας να ερμηνεύσουμε την πραγματικότητα.
 Δύσκολος δρόμος. Όταν έχουμε ταυτίσει την αγάπη με την ομοιομορφία, με την ισότητα, το ομότροπο, πώς να εξηγήσουμε ότι η αγάπη εκφράζεται κατά την δύναμη του καθενός; Κατά την διάθεση της καρδιάς του; Ότι δεν αρκεί η σπορά του λόγου και της αλήθειας, αλλά χρειάζεται η αγαθή γη, για να καρποφορήσει αυτός ο λόγος. Ότι δεν είναι ανάγκη να είναι μεγάλο το χωράφι, αλλά ότι είναι αρκετή και μία γωνιά, στην οποία το έδαφος λέει ΝΑΙ στον γεωργό. Ότι αυτό το ΝΑΙ δεν έρχεται τυχαία, αλλά έπεται της απόφασης του κατόχου και διαχειριστή του να μην κοιτά από εδώ και από εκεί, αλλά να συγκεντρωθεί στην προετοιμασία για την σπορά. 

 Να αναζητεί την αλήθεια. 
Να έχει υπομονή να έρθει το φθινόπωρο. 
Να μη βιαστεί στον χειμώνα να απαιτήσει να βγει το στάχυ, διότι θα καεί στο κρύο των λογισμών, στο χιόνι των μεριμνών που με το βάρος του θα το λυγίσει, αλλά και στα άτσαλα βήματα των άλλων, που χωρίς να βλέπουν πού πατάνε, θα το τσακίσουν. 
Να μην αγωνιά την ώρα της άνοιξης να κιτρινίσει, αλλά να περιμένει την ώρα του καλοκαιριού. Και να είναι έτοιμος να αφήσει αυτόν που έσπειρε και να θερίσει.

Γιατί περίσσεψε η κατάκριση, η αργολογία και το κουτσομπολιό.....

 Ισαάκ του Σύρου, Λόγος ΝΗ΄
Γνώριζε, αδελφέ μου, ότι γι’ αυτό πρέπει να καθόμαστε μέσα στο κελί μας, για να μη μαθαίνουμε τα κακά έργα των ανθρώπων, και τότε τους βλέπουμε όλους ως αγίους· αλλά αν ελέγχουμε και παιδεύουμε και κρίνουμε και εξετάζουμε και αδικούμε και μεμψιμοιρούμε, τότε λοιπόν σε τι διαφέρει η ζωή στην ησυχία από την ζωή στις πόλεις; 
 (Στις πόλεις, όπου οι άνθρωποι γκρινιάζουν ασταμάτητα, κατηγορούν ο ένας τον άλλον, μιλάνε μόνο για τα στραβά του κόσμου τούτου, δεν βλέπουν τίποτε καλό να υπάρχει πουθενά κι έχουν κάνει την τηλεόραση πνευματικό τους οδηγό σε όλα τα παραπάνω).
Και τι άλλο υπάρχει χειρότερο από τη ζωή στην έρημο, αν δεν απαλλαγούμε από όλα αυτά; Αν δεν ησυχάζεις στην καρδιά σου, ησύχασε τουλάχιστον με την γλώσσα σου· και αν δεν μπορέσεις να τακτοποιήσεις τους λογισμούς σου, τακτοποίησε τουλάχιστον τις σωματικές σου αισθήσεις· και αν δεν είσαι μόνος με τη διάνοιά σου, μείνε τουλάχιστον μόνος με το σώμα σου· και αν δεν θέλεις να εργάζεσαι σωματικά, να λυπάσαι τουλάχιστον με τη διάνοιά σου· και αν δεν μπορείς να αγρυπνάς όρθιος, αγρύπνησε καθιστός ή ξαπλωμένος στο κρεβάτι σου 
(Γιατί το ζητούμενο και για εμάς τους χριστιανούς που ζούμε στην ερημία των πόλεων, είναι να φτάσουμε με την βοήθεια του Θεού να ζούμε σαν να ’μαστε στην έρημο, ώστε να έχουμε την ειρήνη του Αγίου Πνεύματος).
 Και αν δεν μπορείς να νηστεύσεις δυό ημέρες, νήστευσε τουλάχιστον ως το απόγευμα· και αν δεν μπορείς πάλι ως το απόγευμα, μη χορταίνεις την κοιλιά σου· και αν δεν είσαι άγιος στην καρδιά, γίνε καθαρός στο σώμα σου· και αν δεν πενθεί η καρδιά σου, ας πενθεί το πρόσωπό σου· και αν δεν μπορείς να ελεήσεις, μίλησε τουλάχιστον ως αμαρτωλός· και αν δεν είσαι ειρηνοποιός, μην γίνεσαι τουλάχιστον φιλοτάραχος.

(Γιατί νηστεία δίχως αγώνα πνευματικό, χωρίς καθαρό νου και καρδιά, μπορεί να είναι απλώς μία συνήθεια – άσε που οι περισσότεροι την καταργήσαμε κι αυτή).

 Και αν δεν υπάρχεις ικανός και έμπειρος, γίνε ακούραστος στο φρόνημα· και αν δεν είσαι νικητής, μην υπερηφανεύεσαι μπροστά στους αίτιους και υπεύθυνους· και αν δεν μπορείς να φράξεις το στόμα εκείνου που κατηγορεί τον αδελφό του, φύλαξε τουλάχιστον το δικό σου, και μην συμφωνήσεις μαζί του.

(Γιατί περίσσεψε η κατάκριση, η αργολογία και το κουτσομπολιό, κι όπου σταθείς κι όπου βρεθείς, ο ένας κατηγορεί τον άλλο).

Κυριακή Δ' Λουκά-ΟΙ ΜΑΤΑΙΕΣ ΚΟΥΒΕΝΤΕΣ

Αποτέλεσμα εικόνας για vorbirea desarta
  Τα περισσότερα θέματα, αγαπητοί μου αδελφοί, με τα οποία ασχολούμαστε οι άνθρωποι είναι χωρίς νόημα. Αποσκοπούν απλώς στο να μας κάνουν να περάσουμε ευχάριστα τον χρόνο μας, στο να μας αυτοδικαιώσουν και να μας καταστήσουν αποδεκτούς τόσο από τον εαυτό μας όσο και από τον συνάνθρωπό μας ή να μας δώσουν την αίσθηση ότι είμαστε δυνατοί και σημαντικοί, αφού έχουμε άποψη για όλους και για όλα. Χωρίς ουσιαστικό νόημα είναι και οι αναζητήσεις που δεν αποσκοπούν στην αποτύπωση της αλήθειας. Κάποτε και οι επιστημονικές πραγματείες, όταν αποβλέπουν στο κέρδος ή στην εξυπηρέτηση ιδεολογικοποιημένων, από πριν προσανατολισμένων συμπεριφορών. Σίγουρα είναι χωρίς τελικό νόημα κάθε αναζήτηση που δεν εμπεριέχει την αγάπη.

  Οι άνθρωποι φλυαρούμε. Κρίνουμε και κατακρίνουμε, με κριτήριο το «εγώ» μας, την υπεροχή μας, την ευφυΐα και τα χαρίσματά μας ή αυτά που θεωρούμε ότι μας καθιστούν ξεχωριστούς. Έχουμε ένα αίσθημα αφ’ υψηλού θεώρησης του κόσμου, όταν κέντρο είναι μόνο ο εαυτός μας. 

 «Εμείς ξέρουμε». «Εμείς έχουμε δίκιο». Οι άλλοι είναι λιγότερο ικανοί από εμάς, δεν μπορούν να σκεφτούνε με τον δικό μας τρόπο που είναι ο σωστός». Έτσι ακόμη και οι όποιες αναζητήσεις μας δεν έχουν ως κριτήριο την αλήθεια και την αγάπη, αλλά να δείξουμε στους άλλους ποιοι είμαστε. Αυτός ο δρόμος έχει ως αποτέλεσμα να φτάνουμε στην μωρία. Διότι εύκολα παρασυρόμαστε από τον ατομοκεντρισμό μας, εύκολα κάνουμε λάθη, διότι η αλήθεια πάντοτε βρίσκεται μέσα από την σχέση μας με τους άλλους, με τις γνώσεις, με τις ιδέες, με την πίστη, η αλήθεια προϋποθέτει έξοδο, δηλαδή λόγο και αντίλογο, με πνεύμα ταπείνωσης και όχι την βεβαιότητα ότι το απόλυτα ορθό βρίσκεται σε μας.       Μπορεί κάποτε τα συμπεράσματα στα οποία φτάνουμε να μην είναι ανόητα. Αν όμως δεν συνοδεύονται από μία συνολική στάση ζωής, η οποία να νοηματοδοτεί το ήθος και το βίωμά μας, αλλά και να μας κάνει να γνωρίζουμε ποιος είναι ο τελικός σκοπός μας, ακόμη και η σωστή κρίση, ακόμη και η επιτυχία θα έχουν

Παρασκευή, 12 Οκτωβρίου 2018

Οι Άγιοι βγήκαν στο μεϊντάνι...


 " Άμα γράψεις κάτι για το θέμα", μου είπε ο φίλος μου ο ιερέας που μου διηγείτο τα θαυμάσια, δώσε τίτλο "οι Άγιοι βγήκαν στο μεϊντάνι".
Μου άρεσε.
"Κρατείται" σκέφτηκα και βγήκα από το ναό, κρυφοκοιτάζοντας ολόγυρα για αγίους....Σίγουρα υπήρχαν αλλά ο φθινοπωρινός ήλιος χτυπούσε κατ'ευθείαν στα μάτια μου και δίχως γυαλιά δεν έβλεπα καλά.
Όταν ανέβηκα στο γραφείο, έψαξα να βρω τι ακριβώς σημαίνει "μεϊντάνι". Στο περίπου ξέρω αλλά με τους αγίους δεν είμαστε στο περίπου. Εδώ υπάρχει ακρίβεια και απολυτότητα.
Μεϊντάνι λοιπόν είναι η αλάνα, ο ανοικτός χώρος, η πλατεία και "βγήκε στο μεϊντάνι" σημαίνει μπορούν να τον δουν όλοι και μεταφορικά "βγήκε στο κλαρί", έγινε κλέφτης", βγήκε στα βουνά".
"Ωραία" είπα "μου κάνουν όλα. Σωστά είναι."
Γιατί με όσα μαθαίνουμε, νιώθουμε, βιώνουμε όντως στο μεϊντάνι έχουν βγει οι Φίλοι μας και μας κυκλώνουν, μας ακουμπούν, μας προστατεύουν, μας αγαπούν, μας σκεπάζουν....

 Ο ιερέας που προανέφερα, μου περιέγραψε ένα τελείως εξώκοσμο γεγονός που συνέβη πριν καναδυό εβδομάδες με πολλούς θεατές αλλά με δέσμευσε να μην το γράψω ακόμη (Αν αργήσει να μου δώσει ευλογία, θα "αυθαιρετήσω").
Ωστόσο για το δεύτερο γεγονός δεν ζήτησα άδεια και έτσι το γράφω: Προς δόξαν Θεού και προς ενίσχυση όλων μας, ακριβώς σε μέρες που οι αρχές και εξουσίες του κόσμου τούτου παλεύουν να μας πείσουν πως ο Θεός περισσεύει και δεν υπάρχει θέση γι'Αυτόν στις ζωές των έξυπνων και προοδευτικών ανθρώπων (ότι πιο αναχρονιστικό έχω ακούσει....παλιός μύθος προερχόμενος κάπου από τα βόρεια, όπου τώρα πια -μετά την επιστροφή στον Χριστό- στέκονται όρθιοι σε τετράωρες θείες λειτουργίες).

Αυτό που θα πούμε, συμβαίνει εδώ και δυο περίπου χρόνια κάπου στην Αθήνα και η πηγή είναι εξακριβωμένα αξιόπιστη, σοβαρή και ακριβής.

  Ο άνδρας είναι αυτό που δίχως περιστροφές θα ονόμαζε κάποιος "ρεμάλι". Εκ νεότητός του ναρκωτικά, πιοτό και άλλες καταχρήσεις, νυχτερινές ασχολίες (όχι και τόσο...ευγενείς) και μια ζωή να σέρνεται από λάσπη σε βούρκο. Τώρα, γύρω στα εβδομήντα του χρόνια, είναι μόνος, άρρωστος, με την υγεία του υποθηκευμένη στις κραιπάλες της νιότης, την ψυχούλα του να παλεύει εφιάλτες και καθηλωμένος σε ένα κρεββάτι. Κάποιες φορές τον επισκέπτεται ένας πονόψυχος μακρινός συγγενής αλλά η Αθήνα είναι μεγάλη, οι αποστάσεις μακρινές και οι άνθρωποι πολυάσχολοι.

Ωστόσο, πριν δυο χρόνια, ένα περίεργο γεγονός τάραξε τα λιμνάζοντα νερά της βρώμικης (και κυριολεκτικά) καθημερινότητος του μοναχικού αυτού ανθρώπου

Τα πάθη μας διώχνουν από τον Θεό

Βενεδίκτου Ιερομονάχου Αγιορείτου.
Αποτέλεσμα εικόνας για lumina,intuneric,oameni
 Τα πάθη είναι σαν κάποια σκληρή ουσία, που εμποδίζει να λειτουργήσουν τα διάφορα πνευματικά χαρίσματα στον άνθρωπο. Έτσι ο άνθρωπος βρίσκεται συνέχεια μέσα στο σκοτάδι και δεν μπορεί να βγει στη χώρα της ζωής και του φωτός.

 Ένας φιλάργυρος π.χ. δε γνωρίζει τη χαρά της ελεημοσύνης ούτε ο πόρνος την ηδονή της σωφροσύνης, ούτε ο φιλόκοσμος την χάρη των δακρύων και του πένθους. Όλοι αυτοί βρίσκονται σαν σε μία νυκτομαχία και ψηλαφούν το σκότος. Διότι το φως ανήκει στους αγαθούς καί σ' εκείνους, που έχουν καθαρίσει την ψυχή τους από τα πάθη.
Έτσι λοιπόν τα πάθη, μας διώχνουν από το φως και την ζωή. Και επειδή το Φως και η Ζωή είναι ο Χριστός, τα πάθη μας διώχνουν από τον Θεό, που είναι η Ζωή και μας οδηγούν στον θάνατο.

Πέμπτη, 11 Οκτωβρίου 2018

Αρχίζω την ευχή...Όταν σταματάει, είναι ήδη χαραυγή...

Γεννήθηκε στο Σουφλί του Έβρου το 1902 ο κατά κόσμον Δήμος Ι. Καζακίδης. Νέος ήλθε το 1925 να μονάσει στο Παντοκρατορινό Κελλί του Αγίου Γεωργίου του Φανερωμένου της Καψάλας, στην υπακοή του εναρέτου Γέροντος Ευλογίου του νηστευτού (†1948), που υπήρξε υποτακτικός του περιβόητου ασκητή του Άθωνος Χατζη-Γιώργη (†1886). Εκάρη μοναχός το 1928. Μετά την οσιακή κοίμηση του Γέροντος Ευλογίου, ο π. Γεώργιος υποτάχθηκε πρόθυμα στον Γέροντα Παχώμιο (†1974), ο οποίος και αυτός υπήρξε θερμός φίλος της αρετής, όπως και ο παραδελφός του Δανιήλ (†1930).......

....Στον επίσκοπο Ροδοστόλου Χρυσόστομο κάποτε εκμυστηρεύθηκε εξομολογητικά, φοβούμενος μη πλανάται:
 «Μπαίνω για τον όρθρο πολύ νύχτα ακόμα, όπως συνηθίζουμε, προσκυνώ τις εικόνες και βλέπω ύστερα τα καντήλια, κι αν είναι κανένα σβησμένο το ανάβω. Με “τραβάει” ύστερα να δω πολύ προσεκτικά την εικόνα του Ιησού Χριστού μας. Αρχίζω ύστερα την ευχή. Στην αρχή την λέω καθαρά με το στόμα, την καταλαβαίνω όλη. Ύστερα τα χάνω. Ούτε εικόνα βλέπω, ούτε τα χείλη μου αισθάνομαι να λένε τίποτα. Μόνο που ειρηνεύουν όλα και μου φαίνεται σαν να λέγεται η ευχή μέσα μου· την ακούω και την καταλαβαίνω κατακάθαρα μέσα εδώ· και ευχαριστιέμαι, πολύ ευχαριστιέμαι. Όταν σταματάει, είναι ήδη χαραυγή και πολλές φορές ψηλωμένος ο ήλιος. Πάει λοιπόν η ακολουθία. 
 Το ίδιο κι όταν μπαίνω για εσπερινό· με πιάνει η νύχτα και εσπερινό δεν κάνω. Το ίδιο παθαίνω και μπροστά στην εικόνα της Παναγίας μας. Την αγαπώ πολύ. Μ’ αρέσει πολύ να την αντικρίζω, κι αρχίζω το “Υπεραγία Θεοτόκε, σώσον ημάς”· κι απ’ εκεί τα ίδια. Έχω και το φόβο μη και πέση απ’ τα χέρια μου το καντηλοκέρι και κάψω την εκκλησιά του Άη Γιώργη μου και καγώ κι εγώ· γι’ αυτό το σβήνω και το αποθέτω παρ’ έκει, προτού αρχίσω την ευχή …».

Η ζωή και το μαρτύριο του Αγίου Βατσλάβ Πρίγκηπα της Βοημίας

Μιχάλ Ντβορζάτσεκ

 Ο Άγιος Βάτσλαβ, που με το μαρτύριό του έγινε «ο ουράνιος προστάτης του Σλαβικού έθνους» γεννήθηκε γύρω στο έτος 907 σαν πρεσβύτερος γιος του Τσέχου πρίγκηπα Βράπσλαβ και της γυναίκας του Ντραχομίρα. Ο παππούς του ήταν ο Τσέχος πρίγκηπας Μπορζιβόυ και η γιαγιά του η Αγία Λουντμίλα. Ο Άγιος Βάτσλαβ βαπτίστηκε με το σλαβωνικό, δηλαδή το ορθόδοξο τυπικό. Όταν το αγόρι ωρίμασε πνευματικά ο πατέρας του του έκοψε τα μαλλιά σύμφωνα επίσης με το σλαβωνικό τυπικό. Με την ευκαιρία της εκκλησιαστικής τελετής της τριχοκουρίας του Βάτσλαβ, όπως λέγει ο πρώτος παλαιός εκκλησιαστικός σλαβωνικός Βίος, ο πρίγκηπας Μπορζιβόυ κάλεσε κάποιο επίσκοπο ονομαζόμενο Νοτάριο μαζί με τον κλήρο του. Στην εκκλησία της Αγίας Θεοτόκου, στο κάστρο της Πράγας τελέστηκε πρώτα η θεία λειτουργία και στη συνέχεια ο Επίσκοπος πήρε τον Αγιο Βάτσλαβ, τον έβαλε στην εξέδρα μπροστά στην αγία τράπεζα και τον ευλόγησε με τα εξής λόγια: «Κύριε Ιησού Χριστέ, ευλόγησε αυτό το αγόρι, όπως ευλόγησες όλους τους δίκαιους».

Υπό την εποπτεία του ιερέως Πάβελ του σλαβωνικου τυπικού και την επίβλεψη της γιαγιάς του της Λουντμίλας, ο Άγιος Βάτσλαβ άρχισε να μαθαίνει την επίσημη σλαβωνική γλώσσα. Μετά ο πατέρας του τον έστειλε στο κάστρο του Μπούντετς με σκοπό να σπουδάσει επίσης λατινικά, που θα ήσαν αναγκαία για τη μελλοντική του σταδιοδρομία και τις επαφές με τους δυτικούς Γερμανούς γείτονες. Επιπρόσθετα ο Αγιος Βάτσλαβ είχε καλή γνώση των ελληνικών και ανήκε στους μορφωμένους ηγεμόνες της περιοχής.

Στα 920 ο πατέρας του Βάτσλαβ πέθανε και τον ίδιο χρόνο απεβίωσε σαν μάρτυρας η αγαπητή του γιαγιά Λουντμίλα. Ο Άγιος Βάτσλαβ ηταν μόνο 13 χρονών όταν ανέβηκε στο θρόνο των προγόνων του. Μέχρι να φτάσει ο νεαρός Βάτσλαβ στην ωριμότητα κυβερνούσε εν ονόματι του η μητέρα του Ντραχομίρα.

Σαν 18χρονος άνδρας ο Άγιος Βάτσλαβ πήρε τα ηνία της εξουσίας στα χέρια του. Είχε πολύ έντονη την αίσθηση της δικαιοσύνης και ένοιωθε ότι έπρεπε να αντισταθεί εναντίον των ραδιουργιών της αυλής. Έτσι αποφάσισε ν’ αφήσει τη μητέρα του εκτός της αυλής και παραχώρησε σ’ αυτήν σαν κατοικία το κάστρο του Μπούντετς. Ταυτόχρονα μετέφερε τα λείψανα της Αγίας Λουντμίλας από το Τετίν στο κάστρο της Πράγας, όπου τα τοποθέτησε στην εκκλησία του Αγίου Γεωργίου.
Αποτέλεσμα εικόνας για БЛАГОВЕРНЫЙ КНЯЗЬ ВЯЧЕСЛАВ ЧЕШСКИЙ
 Σαν ηγεμόνας ο Άγιος Βάτσλαβ ηταν υπόδειγμα Χριστιανού. Προικισμένος με υψηλή θρησκευτική και ηθική ζωή, ζήλο για την τιμή και δόξα του Θεού, ενδιαφέρον για την επέκταση της χριστιανικής πίστης σ’ ολόκληρο το Έθνος, το κτίσιμο πολυάριθμων εκκλησιών (στο ίδιο το κάστρο της Πράγας έκτισε το ναό του Αγίου Βίτου) και τακτική συμμετοχή στις εκκλησιαστικές ακολουθίες. Ένας από τους παλαιοτέρους και ιστορικά πολύτιμους Βίους του Αγίου λέγει γι’ αυτόν ότι ενδιαφερόταν για τους φτωχούς, τους άρρωστους και τα ορφανά, παρείχε καταφύγιο και φιλοξενία στους ταξιδιώτες και τους ξένους και ότι δεν ανεχόταν οποιανδήποτε αδικία. Έγινε το αγαπητό πρόσωπο του έθνους του που αγαπούσε το γεγονός ότι ο Άγιος Βάτσλαβ ήταν επίσης προσωπικά γενναίος κι εξαιρετικός καβαλλάρης.

Πάντοτε υπήρχαν τα σκάνδαλα...



Ποτέ να μη σκανδαλιζόμαστε!
Ποτέ να μην απογοητευτόμαστε!
Ποτέ να μη χάνουμε την ελπίδα μας!


Πάντοτε υπήρχαν τα σκάνδαλα.

Πάντοτε οι σκανδαλοποιοί, οι κακόδοξοι και οι ασεβείς εμφιλοχωρούσαν στις τάξεις της Εκκλησίας.


Η Εκκλησία, όμως, είναι του Χριστού και ποτέ δεν την αφήνει ο Κύριος να καταποντιστεί.

...να νοιώθεις στην καρδιά σου τη δύναμη και την αλήθεια των λόγων της προσευχής...


«Όταν προσεύχεσαι, να προσπαθείς με κάθε τρόπο να νοιώθεις στην καρδιά σου τη δύναμη και την αλήθεια των λόγων της προσευχής. 
Να τρέφεσαι απ’ αυτά, γιατί είναι τροφή άφθαρτη. 
Να ποτίζεις την καρδιά σου μ’ αυτά, γιατί είναι σαν την πρωινή δροσιά και να θερμαίνεσαι μ’ αυτά, όπως από μια ευεργετική φωτιά».
 Άγιος Ιωάννης της Κροστάνδης

Τετάρτη, 10 Οκτωβρίου 2018

Όταν ο Alain Durel συνάντησε τον Γέροντα Πετρώνιο Προδρομίτη

Αποτέλεσμα εικόνας για prodromu athos
  Πολλά είχα ακούσει για τον πατέρα Πετρώνιο, τον ηγούμενο της Ρουμανικής Σκήτης του Προδρόμου.
  Έτσι αποφάσισα να πάω διά θαλάσσης μέχρι τη Μεγίστη Λαύρα και από κει να συνεχίσω με τα πόδια. Εκείνη την όμορφη φθινοπωρινή μέρα, στα πλάγια του μονοπατιού οι μουριές και οι κουμαριές έγερναν γεμάτες καρπό, αλλά και οι βελανιδιές και τα πεύκα, λουσμένα στο φως, έλαμπαν με μια βαθιά και μυστηριώδη χαρά. Την ίδια κιόλας μέρα, μπόρεσα να μιλήσω με τον Πετρώνιο, άνθρωπο πολύ προχωρημένης ηλικίας, με αριστοκρατικό παράστημα. Κατάγεται άραγε από οικογένεια ευγενών;Δε θα το μάθω ποτέ, αλλά οι κινήσεις του και η ευφράδειά του, τα θαυμάσια γαλλικά του μου έδιναν την εντύπωση ότι είχα μπροστά μου ένα μέλος της βασιλικής οικογένειας.
Αποτέλεσμα εικόνας για prodromu athos petroniu
  Ο άγιος μοναχός στεκόταν ενώπιον μου, με το σκούφο στο χέρι. Το σαλόνι, δίπλα στην τράπεζα, ήταν γεμάτο φωτογραφίες από ρουμανικά μοναστήρια και τοπία. Ήταν η χρονιά των μεγάλων ανατροπών: η Ανατολική Ευρώπη άλλαζε, η Ρουμανία ήταν σε αναβρασμό. Περίμενα ότι θα μιλούσε για τα πολιτικά γεγονότα που συγκλόνιζαν την πατρίδα του. Δεν το έκανε. Σαν του αετού που ίπταται πάνω απ’ τη γη, το βλέμμα του παρέμενε αταλάντευτα προσηλωμένο στο γαλάζιο, εκεί που θριαμβεύει ο Αμνός ο άμωμος, ο άδυτος ήλιος.

  - Οι άνθρωποι παθιάζονται με το επάγγελμα τους, βάζουν τά δυνατά τους, για να

Αγ.Ιωάννης Μαξίμοβιτς και η Παναγία του Κούρσκ

Η εικόνα ίσως περιέχει: 3 άτομα, άτομα στέκονται
Ο σάκκος, ο οποίος φαίνεται κρεμασμένος στον λαιμό του Αγίου Ιωάννη Μαξίμοβιτς, περιέχει την θαυματουργή Εικόνα της Παναγίας του Κουρσκ(Εδώ), ενώπιον της οποίας ο Άγιος εκοιμήθη.

Τρίτη, 9 Οκτωβρίου 2018

Μην πτοείσαι από το τι λένε οι άνθρωποι για σένα

 
Μην πτοείσαι από το τι λένε οι άνθρωποι για σένα.
Αυτός είναι ο διαβολικός φόβος.
 Συλλογίσου τι ο Θεός λέγει για σένα, τι οι Άγγελοι και οι Άγιοι λένε για σένα.

Αγιος Ιωάννης της Κρονστάνδης 
Από το βιβλίο ''Η εν Χριστώ ζωή μου''

Η συγκέντρωση του νου στην προσευχή

Αποτέλεσμα εικόνας για calugar colt icoane 
Μία μέρα καθήμενος στὸ κελλί του, ὁ Στάρετς ἔτυχε νὰ ρίξη μία ματιὰ στὴν ἁγία του γωνιά, ὅπου ἦταν οἱ εἰκόνες του. 
Ἕνα θέαμα ὅμως τὸν τρόμαξε. Μπροστὰ στὶς εἰκόνες στεκόταν ἕνας δαίμονας μὲ ἕνα ἀηδιαστικό, φρικιαστικὸ κεφάλι, σὰν κουκουνάρι. Στεκόταν ἐκεῖ καὶ παραληροῦσε τοὺς Ψαλμοὺς τοῦ Δαβίδ.
—Ἔ! τί κάνεις; Σίγουρα δὲν προσεύχεσαι;»,ρώτησε ὁ Στάρετς.
— Ἐγώ; Ἐγὼ βρίζω τὴν προσευχή», τραύλισε ὁ δαίμονας καὶ ἔγινε ἄφαντος.

 Ὁ Στάρετς μᾶς νουθετοῦσε νὰ μὴ προσευχώμαστε ὅπως — ὅπως, χωρὶς νὰ παρακολουθοῦμε τὰ λόγια τῆς προσευχῆς μας, ἐνῷ οἱ καρδιές μας θὰ εἶναι βυθισμένες σὲ συναισθήματα τελείως ἄσχετα μὲ τὴν προσευχή μας καὶ οἱ σκέψεις μας θὰ περιπλανῶνται ἐδῶ καὶ ἐκεῖ, ὅπου θέλουν.

Από τον βίο του στάρετς Ζαχαρία

Το...βιογραφικό του κάθε χριστιανού!

Η εικόνα ίσως περιέχει: 1 άτομο, χαμογελάει, γένι
Μια Κυριακή πρωι στο κήρυγμα ο π.Κωνσταντινος μας είπε:
«Ἀλήθεια, ἄν σᾶς ἔλεγε ὁ Χριστός «θέλω νά σᾶς προσλάβω στόν χορό τῶν Ἀποστόλων, νά γίνετε Ἀπόστολοι, μοῦ φέρνετε ἕνα βιογραφικό σας». Τί θά γράφατε;
Μή βιάζεσθε νά ἀπαντήσετε. Τό ἀπήντησε σήμερα ὁ Ἀπόστολος Παῦλος, στό κείμενο πού ἀκούσαμε πρίν ἀπό λίγο. Εἶναι ἕνα κείμενο τό ὁποῖο εἶναι βιογραφικό, πού ἀφορᾶ κάθε χριστιανό καί ταυτόχρονα μιά καταπληκτική διακήρυξη τῆς ἐλευθερίας τοῦ κάθε προσώπου. Ἀκοῦστε τό βιογραφικό πού ἔπρεπε νά γράψετε:

Ὄνομα: Μωρός.
Ἐπώνυμο: Ἄτιμος.

Ἡλικία: Ἐπιθανάτιος (κοντεύω νά πεθάνω).
Διεύθυνση: Ἄστεγος (ἄστατος).

Ἐπάγγελμα: Θεατρίνος, μέ κοινό ἀγγέλους καί ἀνθρώπους.
Οἰκονομική κατάσταση: Πεινασμένος, διψασμένος, γυμνός.

Προσόντα: Κάθαρμα καί σκουπίδι
Σωματική κατάσταση: Ἀσθενής.

Προϋπηρεσία: Ἔσχατος. Σέ ἐλεεινές θέσεις.
Ἐργασία: Χειρωνακτική.

Μόρφωση: Εἶχα δέκα χιλιάδες δασκάλους (μυρίους παιδαγωγούς) ἀλλ᾽ ὄχι πολλούς πού μέ γέννησαν στόν Χριστό.
Γλῶσσες: Λοιδωρούμενοι εὐλογοῦμεν, διωκόμενοι ἀνεχόμεθα, βλασφημούμενοι παρακαλοῦμεν.

Τί προτείνετε γιά τό μέλλον; Παρακαλῶ νά μοῦ μοιάσετε (μιμηταί μου γίνεσθε).

Ἄν αὐτό τό βιογραφικό -τοῦ ἀποστόλου Παύλου- τό ᾽παιρνε κάποιος τοῦ κόσμου κι ὄχι ὁ Χριστός, θά ἔλεγε: Ντροπή, ντροπή…
Κι ὁ ἀπόστολος Παῦλος θά ἀπαντοῦσε: Δέν ντρέπομαι γι’ αὐτά πού σᾶς γράφω, γιατί εἶστε παιδιά μου ἀγαπητά καί θέλω νά σωθεῖτε.

Τό βιογραφικό τοῦ κάθε ἀνθρώπου, τό ἀπογυμνωμένο ἀπ᾽ ὅλη τή σκέτη ὑποκρισία πού κουβαλᾶμε στόν κόσμο μέσα. Αὐτοί εἴμαστε μπροστά στόν Χριστό...και...οι περισσότεροι ... μείναμε να κοιτάζουμε ο ένας τον αλλο μηπως και κάποιος μας εξηγήσει τα λογια που πολυ συχνα μας έλεγε: δεν ειναι τιποτα δικό μου,ολα, απο τους πατερες ειναι κλεμμενα

Δευτέρα, 8 Οκτωβρίου 2018

Διαβάστε ή κατεβάστε δωρεάν Έργα του Μεγάλου Βασιλείου

Αγίου Βασιλείου του Μεγάλου -Άπαντα τα Έργα -Τόμοι Α εως Ι
Σχετική εικόνα

https://azbyka.ru/otechnik/Vasilij_Velikij/sobranie-sochinenij-svt-vasilija-velikogo-na-grecheskom-jazyke/


Δεν διδάσκω τα βλάσφημα βιβλία των Θρησκευτικών

Δημήτρης Νατσιός-δάσκαλος-Κιλκὶς

Δεν διδάσκω τα βλάσφημα βιβλία των Θρησκευτικών
 Ἐπειδή, “Ὅταν μοῦ πειράζουν τὴν πατρίδα μου καὶ θρησκεία μου, θὰ μιλήσω, θὰ ενεργήσω κι ὅ,τι θέλουν ἂς μοῦ κάμουν”, κατὰ τὸν πατριδοφύλακα στρατηγὸ Μακρυγιάννη.

 Ἐπειδή, ὁρκίστηκα ὡς δάσκαλος, νὰ ὑπηρετῶ τὸ Σύνταγμα τῆς πατρίδας μου καὶ νὰ σέβομαι τὴν θεμελιώδη ἐπιταγή του, ἡ ὁποία ὁρίζει ὅτι ἡ “Ἡ παιδεία ἀποτελεῖ βασικὴ ἀποστολὴ τοῦ Κράτους καὶ ἔχει σκοπὸ τὴν ἠθική, πνευματική, ἐπαγγελματικὴ καὶ φυσικὴ ἀγωγὴ τῶν Ἑλλήνων, τὴν ἀνάπτυξη τῆς ἐθνικῆς καὶ θρησκευτικῆς συνείδησης καὶ τὴ διάπλασή τους σὲ ἐλεύθερους καὶ ὑπεύθυνους πολίτες”.

 Ἐπειδή, κατὰ τὴν ἐντολὴ τῆς Ἁγίας Γραφῆς, «πάντες οἱ θεοὶ τῶν ἐθνῶν δαιμόνια» (Ψαλμ. ϞΕ´ [95] 5) καὶ «πειθαρχεῖν δεῖ Θεῶ μᾶλλον ἢ ἀνθρώποις».

 Ἐπειδή, ἔμαθα νὰ ἀκούω τοὺς ἁγίους τῆς Ἐκκλησίας μας καὶ ὄχι «ἱερὲς μουρμοῦρες» συμβιβασμένων ἱεραρχῶν, νὰ ὑπακούω σὲ λόγια παλληκαρίσια σὰν τοῦ ἁγίου Παϊσίου.

 «…Ἡ Ἑλλάδα, ἡ Ὀρθοδοξία, μὲ τὴν παράδοσή της, τοὺς Ἁγίους καὶ τοὺς ἥρωές της, νὰ πολεμεῖται ἀπὸ τοὺς ἴδιους τοὺς Ἕλληνες καὶ ἐμεῖς νὰ μὴ μιλᾶμε! Εἶναι φοβερό! … Ἂν οἱ Χριστιανοὶ δὲν ὁμολογήσουν, δὲν ἀντιδράσουν, αὐτοὶ θὰ κάνουν χειρότερα. Ἐνῶ, ἂν ἀντιδράσουν, θὰ τὸ σκεφθοῦν…»

 Ἐπειδή, δὲν ἀνέχομαι μία δράκα ἐκκλησιομάχων νὰ μαγαρίζει εὐαίσθητες καὶ ἀθῶες παιδικὲς ψυχές.

  Ἐπειδή, εἶμαι ὀργισμένος ἐξ αἰτίας τῆς ὑλικῆς καὶ πνευματικῆς λεηλασίας τῆς πατρίδας μου, ἀπὸ ἡμέτερα καὶ ἀλλογενῆ ἁρπακτικὰ- «οἱ μὴ ὀργιζόμενοι ἐφ᾽ οἷς δεῖ ἠλίθιοι δοκοῦντες εἶναι» (κατὰ τὸν Ἀριστοτέλη, δάσκαλο τοῦ πρώτου καπετάνιου τῆς προδομένης Μακεδονίας μας, τοῦ Μ. Ἀλεξάνδρου).

 Ἐπειδή, ντρέπομαι νὰ ντροπιαστῶ ἐνώπιον τῆς ἱστορίας μας καὶ σκέφτομαι ὅτι κάποτε κάποιοι δάσκαλοι καὶ δασκάλες, ὑπέγραφαν μὲ τὸ αἷμα τους τὴν διδασκαλία τους, σὰν τὶς ἡρωικὲς δασκάλες τοῦ Μακεδονικοῦ Ἀγώνα.

 Ἐπειδή, εἶμαι Ἕλληνας, Χριστιανὸς Ὀρθόδοξος καὶ ὄχι Γραικύλος τῆς σήμερον.

 Ἐπειδή, δὲν φοβᾶμαι καὶ «δὲν ξέρω ἐγὼ νὰ τσακάω τὴν μέση μου», ὅπως ἔλεγε ὁ ἀπροσκύνητος κλεφταρματολὸς τοῦ ᾽21, Δημήτριος Μακρής.

 Γιὰ ὅλους αὐτοὺς τοὺς λόγους καὶ γιὰ ἄλλους τόσους, δὲν διδάσκω τὰ βλάσφημα βιβλία τῶν Θρησκευτικῶν, ἀλλὰ “ψυχὴ καὶ Χριστό”, ὅπως μᾶς κανοναρχεῖ ὁ ἐθναπόστολος ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός, πράγμα ποὺ κάνω ἐδῶ καὶ πολλὰ χρόνια.

Τρίτος δρόμος δεν υπάρχει


«Στη γη πόλεμος, στον ουρανό ανάπαυσις. Και αναγκαστικά ένα από τα δύο θα κάνης, είτε θα νικήσης είτε θα νικηθής· είτε θα μείνης κοντά στον Θεό είτε θα χωρισθής απ’ Αυτόν. Τρίτος δρόμος δεν υπάρχει».

Άγιος Δημήτριος του Ροστόφ

Κυριακή, 7 Οκτωβρίου 2018

Μια σπανία αγία ψυχούλα του Αγιου Όρους

Η εικόνα ίσως περιέχει: 2 άτομα, γένι

  Εδώ είναι ο γέροντας Ισίδωρος της μονής Φιλοθέου που είναι τυφλός.Μια σπανία αγία ψυχούλα του Αγιου Όρους.
 Η εμπειρία μου με αυτόν τον γέροντα που θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας ήταν πριν δύο χρόνια.Βρεθήκαμε στο λιμάνι της Δάφνης του Αγίου Όρους .
Εγώ δεν τον ήξερα .Είδα κάποιά στιγμή να τον περίκυκλώνει πολύς κόσμος ...
για να πάρει την ευχή του .
Εγώ πήγα στο τέλος για να πάρω την Ευχή του .
Μου είπε πάμε μια βόλτα,να περπατήσουμε μέχρι έρθει το καράβι ;
Πήγαμε μαζί .Και μου είπε πάρα πάρα πολλά .
Για το γέροντά του τον γέροντα Εφραίμ ..επισης το πως είδε την Παναγία .!
Αλλά δεν μου είπε,ούτε κατάλαβα ότι είναι τυφλός .Γιατί με καθοδηγούσε αυτός στο μονοπάτι .
  Όταν γυρίσαμε οι φίλοι μου είπαν ..μπράβο πήρες μεγάλη ευλογία απο το γέροντα Ισίδωρο τον τυφλό!
Εγώ αντέδρασα και λέω ποιον τυφλό;Μια χαρά ηταν.
Ο γέροντας αυτός με οδηγούσε στο μονοπάτι προς την Μονη Ξηροπόταμου που είχαμε πάει.Και δεν τους πίστεψα.Στο καράβι άκουσα και άλλους που έλεγαν να είναι εδώ ο γέροντας Ισίδωρος ο τυφλός !
Αλλά πάλι αμφισβητούσα.Λέω θα πάω να τον δω πάλι.Δεν είναι δυνατόν ..
Και πριν του μιλήσω μου λεει:

"Αριστείδη γι' αυτό είδα την Παναγία , τυφλός ήμουνα και Την παρακάλεσα να είμαι τυφλός !
Να έχουμε την ευλογία του.
ΑΜΗΝ!

Πνευματικές νουθεσίες Αγίου Αμφιλοχίου της Πάτμου

Η εικόνα ίσως περιέχει: 1 άτομο, σχέδιο
 ~Το να παραμένεις πιστός στον Μοναχισμό θεωρείται μαρτύριο.
-Θέλει ο Χριστός να σου βγάλει τα αγκάθια, διότι είναι κηπουρός και εσύ θέλεις την ησυχία σου.
 ~Ο Χριστός είναι κοντά μας, ας μη τον βλέπουμε…. καμμιά φορά μας δίνει και κανένα μπάτσο από πολλή αγάπη.
-Πολλές φορές έρχεται ο Χριστός σου χτυπάει, τον βάζεις να καθίσει στο σαλόνι της ψυχής σου και εσύ απορροφημένος με τις ασχολίες σου ξεχνάς τον μεγάλο επισκέπτη. Εκείνος περιμένει να εμφανιστείς, περιμένει και όταν πλέον αργήσεις πολύ σηκώνεται και φεύγει. Άλλη φορά πάλι είσαι τόσο απασχολημένος που του απαντάς από το παράθυρο. Δεν έχεις καιρό ούτε ν’ ανοίξεις.


 ~Πρέπει να χαίρεσαι. Καλλιτεχνική σμίλη κρατάει στα χέρια του ο Ιησούς. Θέλει να σε ετοιμάσει ένα άγαλμα του ουράνιου παλατιού.
-Είστε βασιλικά πρόσωπα, προορίζεστε για τον ουράνιο νυμφώνα.
~Όταν δεις άνθρωπο κουρασμένο (πνευματικώς) μη του βάλεις άλλο φορτίο διότι τα γόνατα δεν αντέχουν.
-Αγάπησε τον Ένα να σε αγαπούν και τα θηρία.
~Αληθινός πλούτος για μένα είναι να σας δω στη Βασιλεία των Ουρανών.
-Όταν υπάρχει η φλόγα της αγάπης, ό,τι κακό πλησιάζει το κατακαίει.
~Ο άνθρωπος όταν δεν ζητάει τα δικαιώματά του θα φωτίσει ο Θεός τον άλλον να του τα δώσει.
-Το φως του Κυρίου να σε φωτίζει και να σε οδηγεί πάντοτε.
~Ένα πράγμα μόνο με κάνει να θλίβωμαι, ότι κατηγορούν τις καλόγριες. Διά τον εαυτό μου δεν με νοιάζει ό,τι και αν λένε.
-Ο διάβολος φρίττει όσο μάλιστα βλέπει νέες υπάρξεις να κάθωνται εδώ για τον Χριστό.

~Όταν έχετε πειρασμούς τότε κατέρχεται η χάρη του Θεού. Φαίνεται ότι του χαλάτε (του πειρασμού) τα σχέδια.
-Ο άνθρωπος αγαπάει πνευματικά αισθάνεται προσευχόμενος, ότι βρίσκεται εντός του Θεού και του αδελφού του. Λυπάται όταν δεν πορεύεται καλά ο αδελφός του και προσεύχεται για την πρόοδό του.
~Ουδέποτε αλλάζει εκείνος που έχει που έχει την χριστιανική αγάπη.
-Ο άνθρωπος που φωνάζει δεν έχει δύναμη.
~Κρατήστε ψηλά τη σημαία του Χριστού για να έχετε πάντα το τηλέφωνο του Γέροντά σας, όπου και αν είστε.
~Η διάθεση η δικιά σας μου ανάβει φωτιά. Είναι σαν να μου ρίχνετε κάρβουνα σ’ αυτό που υπάρχει μέσα μου.
-Θέλω παιδί μου, να ζεις για το Χριστό, ολόκληρος να δοθείς σ’ αυτόν. Θέλω όταν τύχει ν’ ανοίξει κανείς την καρδιά σου τίποτε άλλο να μη βρει, μόνο το Χριστό.
Η εικόνα ίσως περιέχει: 1 άτομο, γένι
~Πολλές φορές την ημέρα έρχεται ο Χριστός και σου χτυπάει, αλλά εσύ έχεις δουλειές…
-Εκείνος που ταράζεται δε σκέφτεται λογικά, ορθά. Κάνε υπομονή και θα βραβευτείς με στέφανο.
~Θέλω να είστε ήρεμες για να συναντιόμαστε. Άμα είστε κουρασμένες δε λειτουργούν οι ασύρματοι.
-Το Πνεύμα του Θεού να μη φεύγει από το νου και την καρδιά σας.
~Ο Κύριος να σας ενισχύει, να κρατήσετε σταθερά τη σημαία της αλήθειας και της εγκράτειας.
-Ο Χριστιανός είναι πραγματικά άνθρωπος. Ξέρει όλους τους τρόπους της ευγένειας.
~Όταν η καρδιά μας δεν έχει την αγάπη προς το Χριστό δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα. Είμαστε σαν πλοία που δεν έχουν φωτιά, βενζίνη στη μηχανή τους.

-Όσο ο άνθρωπος απλοποιείται, θεοποιείται. Γίνεται άκακος, ταπεινός, πράος, ελεύθερος, γίνεται… γίνεται…
~Αυτά που ακούμε (πολέμους, σεισμούς, καταστροφές) είναι βροντές και θα έρθει και η βροχή… Πρέπει λοιπόν να είμαστε έτοιμοι προς απολογία και μαρτύριο.

Σάββατο, 6 Οκτωβρίου 2018

Τα τραγούδια του Θεού(Αληθινή ιστορία)!

Νώντα Σκοπετέα
Η εικόνα ίσως περιέχει: υπαίθριες δραστηριότητες
 Ο Παύλος ο Σιδεράς ...Έτσι τον ήξεραν όλοι για χρόνια , που πλέον δύσκολα με ακρίβεια μετριούνται . Κάποιοι μικρότεροι πολύ σε ηλικία , τον αποκαλούσαν κάποτε-κάποτε και Αλουμινά, μα τούτη η προσφώνηση μάλλον τον παραξένευε ! Άκου Αλουμινάς ! έλεγε γελώντας και έπειτα αρχίνιζε να τραγουδά …
-Κι από μια πόρτα χαμηλή κι από μια σκοτεινή αυλή βγήκε κλεφτά, κλεφτά ο σιδεράς , ο σιδεράς και του είπε λόγια της χαράς…

  Δεν έλειπε ποτέ το τραγούδι από τα χείλη του Παύλου… 
Μεγαλωμένος στις φτωχογειτονιές της προσφυγιάς στην Νέα Ιωνία, σε μια Ελλάδα που αναστέναζε πότε με ένα βουβό μοιρολόι,και πότε προσμένοντας το φως της ημέρας και της πατρίδας, τραγουδώντας την θλίψη,το μαράζι , την ξενιτιά, τον νόστο ,την άδολη καρδιά και το φιλότιμο ,έμαθε να ζει με τα τραγούδια και κείνους τους στίχους τους ,που η ζωή δεν σταματούσε τότε να γράφει,άλλοτε ως άπονη,μαύρη ,ψεύτρα και άδικη και άλλοτε σαν λεμονιά που άνθιζε την υπομονή και έναν ουρανό όλο και πιο γαλανό… 
Από 8 χρονώ παιδί στο σκληρό μεροκάματο . Στην οικοδομή των ονείρων και της ελπίδας ! Βαρύ φορτίο στη ζωή του η ορφάνια και η εγκατάλειψη , ίσως περισσότερο και από αυτά τα ίδια τα μεγάλα σίδερα , που τον συντρόφεψαν σε ολάκερη τη ζήση του !

 Αυτός βέβαια τα κατάφερε και δεν έφυγε ποτέ από τον τόπο του …Με μουτζουρωμένα πάντα χέρια τα κατάφερε να σταθεί και να ανασαίνει πάντα της μάνας γης το αέρι …Τα κοίταζε καμιά φορά τα χέρια του ο Σιδεράς , ιδίως μόλις η γυναίκα του, του παραπονιόταν γιατί δεν φόραγε γάντια ώστε να μην τα λερώνει …και εκείνος κοιτώντας την στα μάτια όλο αγάπη και χαμόγελο της τραγουδούσε ξανά όπως πάντα , ένα από τα αγαπημένα του :
-Τα μουντζουρωμένα χέρια με τους ρόζους, τα χοντρά, είναι χέρια τιμημένα και ας μην είναι καθαρά. Τα μουντζουρωμένα χέρια και η φόρμα η παλιά, κρύβουν χρήμα και αξία και μια τίμια καρδιά.
-Δεν γινόσουν βρε άντρα μου τραγουδιστής ! τον πείραζε εκείνη καμιά φορά …Δεν θα παιδευόσουν συνέχεια με τις φωτιές και τις μουτζούρες !
-Άκου τι λέει ! Εύκολο νομίζεις είναι καημένη να πεις αυτά τα τραγούδια, αυτά τα λόγια …Οι αμίμητες φωνές που τα είπαν ….οι μεγάλοι της εποχής μας , ο Στέλιος , ο Στράτος , ο Μητροπάνος έπειτα , είχαν απ΄τον Θεό χάρισμα μεγάλο ! Αστεία λέμε τώρα ; Κάτσε γυναίκα , να σου βάλω ένα τραγούδι να καταλάβεις !

Και έπιασε να ψάξει κάτι σπάνιο , από μια τεράστια συλλογή σε βινύλια , κασέτες και έπειτα σε σι ντι …
-Μόλις ακούω την φωνή του Στέλιου με του Πυθαγόρα τα αληθινά τα λόγια και του Χρηστάκου του Νικολόπουλου τις πενιές , θυμάμαι τα απογεύματα δίπλα στον ηλεκτρικό στην Νέα Ιωνία , με ένα μικρό τραντιστοράκι στα χέρια να περπατώ μετά την δουλειά και να ξεκουράζεται το μέσα μου ! Για άκουσε αυτό :
-Φτωχιά μου νέα Ιωνία στα μάτια σου είδα το φως στους δρόμους και στα καφενεία ο κάθε φίλος αδερφός !Και μου λέγαν ιστορίες στην μικρή μου την αυλή δυο γερόντοι απ’ τον Πόντο μια γριούλα απ’ τ ’ Αϊβαλί ! Γλυκιά μου νέα Ιωνία ποτέ μου δε θα σ’ αρνηθώ μέσα στα γκρίζα δειλινά σου πάντα θα υπάρχω και θα ζω !
Η εικόνα ίσως περιέχει: 1 άτομο, κείμενο
  Μια βιβλιοθήκη σχεδόν γεμάτη με τα τραγούδια και τους αναστεναγμούς της ζωής του …
-Μόνο εγώ και ο μακαρίτης ο Πάνος ο Γεραμάνης έχουμε τέτοια συλλογή! έλεγε με καμάρι …Καμάρωνε και τα σπλάχνα του ο Παύλος ο Σιδεράς …
  Και για αυτά δούλευε, ως που μεγάλωσε αρκετά,στο δύσκολο επάγγελμά του . Ώρες πολλές να λείπει για να μην τους λείψει τίποτα! Η μάνα τους τα μεγάλωνε όμορφα με αγάπη και Ζωντανό Θεό! Εκείνος πολλά δεν είχε με την Εκκλησία , χωρίς όμως ποτέ να παρεμβαίνει στην σπορά της Θεοφοβούμενης γυναίκας του …Σάστισε κάπως μόλις ο γιός του μια μέρα , του είπε αποφασιστικά και αναντίλεκτα πως θα αφιερωθεί στον Θεό και θα καλογερέψει ! 
Δεν είπε τίποτα ,ούτε πεισμονή έδειξε μόλις τα συζητούσαν …
Αλλιώς βέβαια τα λογάριαζε… Παρηγορήθηκε κάπως μόλις του είπε ο μικρός , πως θα μόναζε στο κυκλαδίτικο νησί και θα αναλάμβανε κάποια στιγμή μια ενορία ως Ιερομόναχος !
Κύλησαν τα χρόνια .
 Έγινε η κουρά και οι χειροτονίες του πατέρα Μητροφάνους ! Τον ακολούθησαν

Από την ανάξια συμμετοχή στη Θεία Κοινωνία δαιμονίζονται πολλοί άνθρωποι.

Αποτέλεσμα εικόνας για Γέροντας Αναστάσιος Κουδουμιανός
''Ο γέροντας μου Αρχιεπίσκοπος Τιμόθεος, απαγόρευε και αντίδωρο ακόμα να δίνουμε στους αρραβωνιασμένους που είχαν σχέσεις. 
 Τώρα, αξιώνουν και τη Θεία Κοινωνία… 
 Από την ανάξια συμμετοχή στη Θεία Κοινωνία δαιμονίζονται πολλοί άνθρωποι. Τους ευεργετεί πάλι ο Χριστός, διά μάστιγος και αφορήτου οδύνης. Και τα δαιμονικά μικρόβια πηγαίνουν στα παιδιά τους...''
 Γέροντας Αναστάσιος Κουδουμιανός 

Η ενοχή να είναι κάποιος κανονικός Ελληνας

Aπό τον Ναπολέων Λιναρδάτο*

 Ο καταστηματάρχης, ο γιατρός, ο υδραυλικός, ο δικηγόρος, ο περιπτεράς, ο υπάλληλος είναι τα νέα μαύρα πρόβατα
 Aν έχεις γεννηθεί από Ελληνες γονείς, αν είσαι ετεροφυλόφιλος, χριστιανός ορθόδοξος και εργάζεσαι για να ζήσεις τον εαυτό σου και την οικογένειά σου, τότε όλα τα παραπάνω χαρακτηριστικά και ιδιότητες συνιστούν το κατηγορητήριο που ανά πάσα στιγμή η πολιτική τάξη, τα ΜΜΕ και το κράτος τους είναι έτοιμοι να ενεργοποιήσουν.
  «Αυτός που λιντσάρισε τον Ζακ στο κοσμηματοπωλείο λέγεται Γιώργος κι είναι ωραίος τύπος, έτσι καλαμπουρτζής, όξω καρδιά» έγραψε η Ελενα Ακρίτα. Μετά έγραψε για όλους τους κανονικούς Ελληνες όπως ο «Νίκος που χαρίζει καραμέλες στα παιδάκια», η «Μαρία που πάει εκκλησία», ο κυρ Στέφανος, το Αλικάκι. Αυτόν τον καθημερινό κανονικό Ελληνα «τον βλέπεις κάθε μέρα, τον χαιρετάς κάθε μέρα, τον συμπαθείς κάθε μέρα και πιο πολύ. Αυτός που λιντσάρισε τον Ζακ είναι ο διπλανός σου».

 Για την κυρία Ακρίτα και τους ομοϊδεάτες της, αν είσαι Ελληνας νοικοκυραίος, είσαι ένοχος μέχρις αποδείξεως του εναντίου. Ειδικά αν το υποτιθέμενο θύμα δεν είναι ένα μέσος πολίτης, αλλά κάποιος από τις προνομιούχες ομάδες, τότε η ενοχή σου είναι τελεσίδικη. 
 Βέβαια αν ο Ζακ Κωστόπουλος είχε έρθει σε συμπλοκή με έναν Πακιστανό και είχε πεθάνει λίγο αργότερα, κανείς από αυτούς που φωνάζουν σήμερα δεν θα είχε βγάλει άχνα. Θα είχαν μάλιστα κατακεραυνώσει όσους θα τολμούσαν να αναφερθούν στο γεγονός ως ρατσιστές και ξενοφοβικούς. Υπάρχει αυστηρή ιεραρχία στη θυματοποίηση και στη συγκεκριμένη περίπτωση ο Κωστόπουλος δεν θα είχε καμία ελπίδα αγιοποίησης.

 Τουλάχιστον κάποτε η Αριστερά κατηύθυνε το μίσος και τον φθόνο προς την άρχουσα τάξη, τους καπιταλιστές και γενικώς τους κρατούντες. Αλλά στην Ελλάδα, μιας και έχουμε μια κρατικοδίαιτη ολιγαρχία, δηλαδή κάτι σαν τα μούτρα τους, η μόνη διέξοδος για το μίσος που καλλιεργούν είναι η μεσαία τάξη. Ο καταστηματάρχης, ο γιατρός, ο υδραυλικός, ο δικηγόρος, ο περιπτεράς, ο υπάλληλος είναι τα νέα μαύρα πρόβατα.

 «Ητανε Ζακ, ήτανε και Zackie, στους νοικοκυραίους θα βάλουμε γκαζάκι» το πλακάτ στη διαδήλωση για τον Ζακ Κωστόπουλο. Ακολούθησαν επιθέσεις σε μαγαζιά. Κανένας φυσικά στα ΜΜΕ δεν αναρωτιέται πώς είναι δυνατόν ανθρωπιστές εναντίον της βίας να είναι τόσο επιρρεπείς στην άσκησή της. Την επόμενη μέρα οι νοικοκυραίοι θα πρέπει να βγουν και να μαζέψουν τα σπασμένα. Θα πρέπει να δουλέψουν για να ζήσουν και να πληρώσουν φόρους σε ένα κράτος που τους εχθρεύεται και το οποίο με τη σειρά του συντηρεί με τον ιδρώτα τους τούς επαναστάτες των βορείων προαστίων. Αυτοί που ανέφερε η κυρία Ακρίτα, ο Γιώργος, ο Νίκος, το Αλικάκι, ο κυρ Στέφανος, θα πρέπει καθημερινά να σηκώνουν τον δικό τους σταυρό, για να πληρώνουν γενικώς, όπως πλήρωναν επί χρόνια τη σύνταξη άγαμης θυγατέρας στην ευκατάστατη αριστερή κυρία Ακρίτα.

*Τραπεζικός στη Νέα Υόρκη

ΚΥΡΙΑΚΗ Γ΄ ΛΟΥΚΑ-Δύο παρήγορες εντολές


 «Μη κλαίε· και προσελθών ήψατο της σορού… και είπε· νεανίσκε σοι λέγω, εγέρθητι» (Λουκ. ζ΄ 13-14). 
Αποτέλεσμα εικόνας για vaduva nain fiu

 Χωρίς αμφιβολία, ο θάνατος είναι το πιο οδηνηρό φαινόμενο της ιστορίας, αλλά και της ζωής του ανθρώπου. Μόνο όσοι έζησαν από κοντά αυτό το φαινόμενο με την απώλεια ενός συγγενικού ή φιλικού τους προσώπου, μπορούν να καταλάβουν το πόσο οδυνηρός είναι πραγματικά ο θάνατος. Αυτή την οδύνη εκφράζει πολύ παραστατικά και ο υμνωδός της εξοδίου, της νεκρώσιμης ακολουθίας λέγοντας: «Θρηνώ και οδύρομαι όταν εννοήσω τον θάνατον και ίδω εν τοις τάφοις την κατ’ εικόνα Θεού πλασθείσαν ημίν ωραιότητα». 
 Κατά τον Απόστολο Παύλο, ο θάνατος είναι αποτέλεσμα της αμαρτίας και αυτός ο θάνατος είναι καθολικός για όλους ανεξαίρετα τους ανθρώπους. Λέει, λοιπόν, ότι: «Μέσω ενός ανθρώπου μπήκε στον κόσμο η αμαρτία και μέσω της αμαρτίας ο θάνατος. Έτσι εξαπλώθηκε ο θάνατος σ’ όλους τους ανθρώπους, γιατί όλοι αμάρτησαν… Έφτασε, λοιπόν, το παράπτωμα ενός ανθρώπου για να κυριαρχήσει ο θάνατος σ’ όλο τον κόσμο, εξαιτίας ενός ανθρώπου. Το ίδιο κι ακόμα περισσότερο, ο ένας Ιησούς Χριστός θα γίνει αιτία να κυριαρχήσουν μέσα στην αληθινή ζωή όσοι αποδέχονται την άφθονη χάρη του Θεού και τη δωρεά της λυτρώσεως» (Ρωμ. ε΄ 12-17). 
 Η κυριαρχία του Ιησού πάνω στον θάνατο προβάλλει σαν το πιο ελπιδοφόρο μήνυμα προς όλους τους ανθρώπους μέσα από τις αναστάσεις νεκρών, πριν από το δικό του θάνατο και την Ανάσταση, όπως και η σημερινή ανάσταση του γιου της χήρας της Ναΐν. 
 Έτσι, μέσα από τη σημερινή προστακτική εντολή: «νεανίσκε, σοι λέγω εγέρθητι», καθώς και τις εντολές «η παίς εγείρου» (Λουκ. η΄ 54) προς την κόρη του Ιάειρου και το «Λάζαρε δεύρο έξω» (Ιωάν, ια΄ 43) προς το φίλο του το Λάζαρο, ο Ιησούς έρχεται να επιβεβιαώσει την πλήρη, κυριαρχία του πάνω στο θάνατο. 
 Αυτή η πλήρης κυριαρχία του Ιησού πάνω στο θάνατο με τις πιο πάνω αναστάσεις νεκρών γίνονται όλες στην παρουσία πολλών αυτοπτών μαρτύρων, ούτως ώστε να μην μπορούν να αμφισβητηθούν από κανένα.
  Επιπρόσθετα στέλνουν το ελπιδοφόρο μήνυμα ότι κανένας άνθρωπος, καμιά

Παρασκευή, 5 Οκτωβρίου 2018

Ο άνθρωπος του Θεού δεν σκανδαλίζεται

Γέροντας Αιμιλιανός Σιμωνοπετρίτης

 Στάσου. Οι αισθήσεις σου έχουν παύσει να είναι ασθενείς;...Εάν έχεις ταραχή, εάν στεναχωριέσαι, εάν αγκομαχάς, εάν πειράζεσαι, εάν έχεις λογισμούς και φαντασίες και πάθη ενεργούντα, μη ζητάς να ανέβης στον σταυρό...

 Εάν σε βλέπω να κοιμάσαι στην εκκλησία και σκανδαλίζομαι, εάν σε βλέπω που βρίζεις και σκανδαλίζομαι, εάν σκανδαλίζομαι επειδή κοινώνησες ενώ δεν νήστεψες, ενώ με κατηγόρησες χθες, τότε πώς ζητώ να ανέβω στον σταυρό; Ο σκανδαλισμός τον οποίον προξενώ στον άλλον είναι αμάρτημα, ο σκανδαλισμός τον οποίον υφίσταμαι αποκαλύπτει εσωτερική εμπάθεια
Ο άνθρωπος του Θεού δεν σκανδαλίζεται.

Με πληγιασμένα πόδια έλεγε τους Χαιρετισμούς της Παναγίας όρθιος στο κελλί του.

Ησύχιος μοναχός Γρηγοριάτης (1896 - 1999)

...Στις παγκοινιές έλεγε τους Χαιρετισμούς της Παναγίας, που τη λάτρευε. Δεν ήθελε, έλεγε, να τρώει δωρεάν το ψωμί του. Υπέργηρος ήταν κι αφού δεν μπορούσε να εργασθεί στους κήπους, που τόσο αγαπούσε, έκανε ό,τι περνούσε από το χέρι του.
  Δεν έμενε ποτέ αργός. Χαιρόταν να εξυπηρετεί, να διακονεί με κάθε τρόπο τους αγαπητούς πατέρες και άδελφούς του. Τα γεράματα δεν τον έκαναν να μην είναι πρώτος στην ακολουθία και την πιο πολλή ώρα να στέκεται όρθιος.

 Έζησε 76 χρόνια στη μονή με πέντε ηγουμένους. Και στους πέντε έκανε την ίδια υπακοή. Μόνο γι’ αυτό είναι σπουδαίος. Μετά από 50 έτη μοναχικής ζωής, υπακούοντας βγήκε στον κόσμο για μία απαραίτητη εγχείρηση. 
 Η πρόοδος της τεχνολογίας του έκανε μεγάλη εντύπωση. Τα παρατηρούσε όλα σαν μικρό παιδί. 
Παρά τις συστάσεις των ιατρών δεν μπορούσε να μη μένει όρθιος στο ναό και στο κελλί του. Από την πολύχρονη ορθοστασία είχαν ανοίξει πληγές τα πόδια του. Με πληγιασμένα πόδια έλεγε τους Χαιρετισμούς της Παναγίας όρθιος στο κελλί του.
 Δεν κατέκρινε ποτέ. Αν η συζήτηση ξέφευγε σε κρίσεις άλλων, μονολογούσε χαμηλόφωνα: «Αλίμονο τα χάλια μου». 
Ήταν ένας βιαστής μοναχός. Τα λίγα γράμματα που ήξερε τα χρησιμοποίησε μόνο για το καλό...

Όταν μπορούμε να αφυπνίσουμε τον άνθρωπο που κοιμάται με χάδι, γιατί να τον χτυπήσουμε με μαστίγιο;

Αποτέλεσμα εικόνας για sf serafim sarov si monahia
  «Λέγεται για κάποια μοναχή, ότι εξομολογήθηκε στον Άγιο Σεραφείμ του Σάρωφ και του ομολόγησε ότι πάσχει από δυνατή οργή και νευρικό θυμό.
 Ανέμενε από τον άνθρωπο του Θεού μεγάλη επίπληξη και βαρύ κανόνα. Αλλά αντί επιπλήξεων και κανόνα τα αυτιά της χάιδεψαν οι παρακάτω στοργικές λέξεις του πνευματικού γέροντα:
  «Μα τι λες αδελφή; Κοίταξε βαθιά μέσα σου, υπάρχει ένας υπέροχος ήσυχος χαρακτήρας, πραγματικά μαγευτικός, μετριόφρων και σεμνός!». 


 Σαν απαλή βροχή που πέφτει στη διψασμένη γη, έπεσαν αυτές οι στοργικές λέξεις στην ψυχή της γυναίκας. Ντράπηκε πολύ για τον εαυτό της, αλλά ταυτόχρονα γέμισε αυτοπεποίθηση.
 Δηλαδή εδώ έχουμε τις δύο σημαντικότερες συνθήκες για την επαναφορά! Αυτό το παράδειγμα μας δείχνει πως μπορούμε να πετύχουμε να ανυψώσουμε τους ανθρώπους με λόγο στοργικό και ευχάριστο, βοηθώντας τους παράλληλα να ανυψωθούν και ως προς τα έργα τους. Όταν μπορούμε να αφυπνίσουμε τον άνθρωπο που κοιμάται με χάδι, γιατί να τον χτυπήσουμε με μαστίγιο;
 Εσύ τώρα μπορείς να μου πεις: μα ο Άγιος Σεραφείμ δεν είπε την αλήθεια σε εκείνη τη γυναίκα κατάματα, ενώ εγώ λέω στον καθένα την αλήθεια κατά πρόσωπο! 
 Ο Άγιος Σεραφείμ είπε την αλήθεια, αλλά την αλήθεια εκείνη, που δεν έφερε τη γυναίκα στο σημείο εκείνο να εκφραστεί με θυμό και οργή. Αφού η γυναίκα μερικές φορές παραδιδόταν στον θυμό, αλλά το μεγαλύτερο διάστημα της ζωής της ήταν εντελώς ήσυχη και σεμνή. Και ο Άγιος Θεός ως άριστος παιδαγωγός και γιατρός, ανύψωσε εκείνο που είναι καλό μέσα στην ψυχή της, αποσιωπώντας εκείνο που είναι κακό. Αφού τι νόημα θα είχε να μιλήσει περί του κακού για το οποίο ήδη η ίδια η γυναίκα είχε μιλήσει;

 Εσύ όμως, έχεις εντελώς αντίθετη μέθοδο, εσύ λες κατά πρόσωπο ότι κακό έχει η ηθική αρρώστια κάποιου ανθρώπου! Και αυτό τονισμένο αυστηρά και κακοπροαίρετα. Παράλληλα, εκείνο που είναι καλό σε κάποιον αμαρτωλό το αποσιωπάς. Αυτή είναι η ειδοποιός διαφορά ανάμεσα σ’ εσένα και σ’ εκείνον του οποίου το όνομα μπήκε στον Συναξαριστή».

Αγ. Νικολάου Βελιμίροβιτς, "Δεν φτάνει μόνο η πίστη", εκδ. Εν πλω σελ. 239-240.

Πέμπτη, 4 Οκτωβρίου 2018

Ήρωες του Μακεδονικού αγώνα-Επίσκοπος Κίτρους Νικόλαος

Η εικόνα ίσως περιέχει: 1 άτομο, κείμενο
  Σχολική αφίσα με την εικόνα του Επισκόπου Κίτρους Νικόλαου Λούση (1840-1882) που ήταν ιδιαίτερα αγαπητός στον κλήρο του, και ήταν αυτός που το 1878 πρωτοστάτησε στον ξεσηκωμό των Μακεδόνων στην περιοχή του Λιτοχώρου.   Μετά την αποτυχία της εξέγερσης φυγαδεύτηκε στην ελεύθερη Ελλάδα όπου διορίστηκε καθηγητής θρησκευτικών στην Λαμία και πέθανε το 1882 από φυματίωση μόνος και ξεχασμένος από όλους. 
  Η εν λόγω αφίσα με το σύντομο βιογραφικό του ήρωα ιερέα είχε εκδοθεί και μοιραστεί κατά την δεκαετία του 1970 προς ανάρτηση σε όλα τα σχολεία της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης από το Υπουργείο Παιδείας, όπου και αργότερα κατά την δεκαετία του 1980 αποσύρθηκε.

Ο ΜΕΓΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΖΕΙ.

Κάπου στο Μενίδι
Η εικόνα ίσως περιέχει: υπαίθριες δραστηριότητες