Τό κέρδος τῆς Κυριακῆς δέν εἶναι εὐλογημένο

 Μία γυναίκα ἀπὸ ἕνα χωριὸ εἶχε τάξει σὲ κάποια ἀνάγκη της, νὰ τὴ βοηθοῦσε ἡ Παναγία καὶ νὰ πήγαινε στὴ χάρη της ἕνα ἀσκὶ λάδι.
Τὸ καλοκαίρι κατὰ τὸν Δεκαπενταύγουστο, πῆγε τὸ τάμα της μὲ τὴν ἐλπίδα ὅτι ὁ Ἡγούμενος Παρθένιος, θὰ ἔκανε καὶ χαρὰ γιὰ τὴν προσφορὰ της αὐτή. Ὅμως ὁ Γέροντας πληροφορημένος ἀπὸ τὸ Θεό, τὴν περίμενε στὴν πόρτα τῆς Μονῆς.
-Δὲν παίρνω τὸ λάδι σου καὶ δὲν τὸ βάζω μέσα στὸ Μοναστήρι, διότι δὲν εἶναι εὐλογημένο.
Ἐκείνη ἀπόρησε καὶ ρώτησε τό γιατί.
-Διότι μάζεψες τὶς ἐλιὲς Κυριακὴ καὶ Κυριακὴ τὶς ἄλεσες.

Ἐκείνη βέβαια δὲν μποροῦσε νὰ ἀποκρύψει τὴν ἀλήθεια καὶ τὸ παραδέχτηκε.
-Τὸ παραδέχομαι, Γέροντα, ἀλλὰ σὲ παρακαλῶ νὰ μὲ συγχωρήσεις καὶ νὰ τὸ κρατήσεις διότι ἔκαμα πολὺ κόπο νὰ μαζέψω αὐτὲς τὶς ἐλιὲς καὶ νὰ κουβαλήσω τὸ λάδι ὡς ἐδῶ.
-Ὄχι δὲν τὸ κρατίζω, ἐπέμενε ὁ Γέροντας.

 Ἐκείνη ἄρχισε νὰ κλαίει καὶ νὰ τὸν παρακαλεῖ. Μαζεύτηκαν γύρω κι ἄλλοι προσκυνητὲς καὶ ἔβαλαν λογισμοὺς ὅτι ὁ Γέροντας φερόταν σκληρὰ στὴ γυναίκα αὐτή. Ἐκεῖνος ὅμως ποὺ εἶχε τὸ χάρισμα τῆς διοράσεως καὶ γνώριζε ὅτι θὰ ἐρχόταν καὶ τὴν περίμενε στὴν πόρτα, εἶχε καὶ τὸ χάρισμα τῆς θαυματουργίας. Θέλοντας νὰ δείξει σ’ ὅλους μπροστὰ πόσο κακὸ εἶναι νὰ χαλοῦμε τὴν Κυριακὴ σὲ δουλειὲς καὶ πὼς τὸ κέρδος τῆς Κυριακῆς δὲν εἶναι εὐλογημένο, τῆς λέει:
-Πάρε τὸ ἀσκὶ μὲ τὸ λάδι σου καὶ ἔλα πιὸ κάτω στὴν ἄμμο.

Θαυμαστά καί διδακτικά περιστατικά ἐκ τοῦ βίου τοῦ Ὁσίου Παρθενίου της Χίου

Ὅσιος Παρθένιος ὁ Χῖος, Μυρίπνοον Ἄνθος τοῦ Παραδείσου

 Σύντομον Συναξάριον

   Γεννήθηκε στὸ χωρίον Δαφνώνας τῆς νήσου Χίου τὸ ἔτος 1815 ἀπὸ εὐσεβεῖς γονεῖς. Τὴν γέννησι καὶ τὴν πνευματική του πρόοδο προεῖπε στοὺς γονεῖς του ὁ Ἅγιος Μακάριος Κορίνθου. 

 Σὲ νεαρὴ ἡλικία ἀρραβωνιάσθηκε καὶ ἀσχολήθηκε μὲ τὸ ἐμπόριο μεταξὺ Χίου, Σμύρνης καί Κωνσταντινουπόλεως. Ἐνῶ ἑτοιμαζόταν γιὰ Γάμο, εἰδοποιήθηκε ὅτι ἡ μνηστή του ἀρρώστησε βαριὰ καὶ μέχρις ὅτου ἐπιστρέψη ἀπὸ τὸ ταξίδι, εἶχε πεθάνει. Θέλοντας νὰ ἰδεῖ τὴν μνηστή του «ἰδίοις ὄμμασι» νεκρή, πῆγε στὸν τάφο νύκτα, τὴν ξέθαψε καὶ τὴν πῆρε στὴν ἀγκάλη του. Φιλοσοφίσας τὸ ἐκ τῶν Μακαρισμῶν τῆς Νεκρωσίμου Ἀκολουθίας Τροπάριον «ἐξέλθωμεν καὶ ἴδωμεν ἐν τοῖς τάφοις, ὅτι γυμνᾶ ὀστέα ὁ ἄνθρωπος, σκωλήκων βρῶμα καὶ δυσωδία», χωρὶς νὰ εἰπῆ τίποτε σὲ κανέναν, ἐγκατέλειψε τὶς φροντίδες τοῦ ματαίου κόσμου, ἔγινε Μοναχὸς στὴν Νέα Μονὴ τῆς Χίου καὶ ἐπιδόθηκε σὲ ἀσκητικοὺς ἀγῶνες. 

 Μὲ τὴν εὐλογία τοῦ Γέροντός του, ἀνέβαινε στὴν κορυφὴ τοῦ Πενθόδους ὄρους, ἄναβε τὴν κανδήλα καὶ γενικὰ ἐφρόντιζε τὸ ἐκεῖ ἐρειπωμένο Ναΐδριο τοῦ Ἁγίου Ἀποστόλου καὶ Εὐαγγελιστοῦ Μάρκου. 

 Κάποια στιγμή, «θείᾳ βουλήσει», ἀνεκάλυψε ἕνα σπήλαιο στὴν Νοτιο-ανατολικὴ πλευρὰ τοῦ ὄρους, ὅπου ἀποφάσισε νὰ ἀσκητεύση. Ἐκεῖ ἔζησε νηστεύων, ἀγρυπνῶν καὶ προσευχόμενος νύκτα καὶ ἡμέρα. Ὁ Κύριος, γιὰ τοὺς ὑπὲρ ἄνθρωπον πνευματικούς του ἀγῶνες, τὸν προίκισε μὲ πολλὰ πνευματικὰ χαρίσματα, μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ μὲ τὸ διορατικόν. Ἔτσι, προεῖπε τὸν μεγάλο καὶ φοβερὸ σεισμὸ τῆς Χίου τοῦ 1881. Σύντομα ἡ φήμη του ἐξαπλώθηκε καὶ τὸ ἐρειπωμένο Ναΐδριο τοῦ Ἁγίου Μάρκου ἐξελίχθηκε σὲ Σκήτη, ὅπου ὁ Ὅσιος Παρθένιος μὲ τοὺς Ὑποτακτικούς του ἀσκοῦσε εὐλαβῶς καὶ ταπεινῶς τὰ μοναχικά του καθήκοντα.Ὁ κόσμος συνέρρεε ἀπὸ διάφορα μέρη τῆς νήσου γιὰ νὰ ἀκούση τὰ μελίρρυτα λόγια του καὶ νὰ ζητήση τὴν εὐχὴ καὶ εὐλογία του. Ὁ ἀείμνηστος Καθηγητὴς Λάζαρος Ζανάρας κατέγραψε, χωρὶς τὴν θέληση τοῦ Ὁσίου, πολλὰ ἀπὸ τὰ θαυμαστὰ περιστατικὰ ποὺ ὁ Ὅσιος Παρθένιος ἐπετέλεσε. Ἐκοιμήθη ἐν εἰρήνη τὴν 8η Δεκεμβρίου τοῦ 1883.

«Ἔπεσες; Ἐγείρου!»

  Ο ΑΓΙΟΣ Παρθένιος δὲν ἦτο Ἱερεύς, ἦτο ἁπλὸς Μοναχός. Τοῦτο ὅμως δὲν ἐμπόδιζε, ὅσους ἐφωτίζοντο ἀπὸ τὴν ἁγία ζωή Του, νὰ τὸν πλησιάζουν καὶ νὰ τοῦ ἐξομολογοῦνται τὶς ἁμαρτίες των. Ἐκεῖνος πάλι τοὺς ἄκουγε καὶ τοὺς συμβούλευε, ἐνῶ συγχρόνως τοὺς ἔλεγε: «Αὐτὰ σὰν συμβουλές, ἀλλὰ τὴν ἄφεσι θὰ τὴν λάβετε ἀπὸ τὸν Πνευματικὸ ἱερέα, διότι ἡ Ἱερωσύνη λύνει καὶ δένει τὶς ἁμαρτίες». 

 Κάποτε, πῆγε ἕνας πιστὸς εὐλαβὴς καὶ ἐξωμολογήθη στὸν Ὅσιο. Ἐκεῖνος τὸν συμβούλευσε καὶ τὸν βοήθησε στὴν ἠθικὴ πάλη. Ἀλλὰ ὁ ἴδιος ξαναγύρισε πάλι καὶ εἶπε στὸν Ἅγιο τὴν ἴδια ἁμαρτία. Αὐτὸ ἐπανελήφθη πολλὲς φορές.

 Ὁ πιστὸς κάποτε τὸν ρώτησε «καὶ μέχρι πότε Γέροντα θὰ ἐπαναλαμβάνωνται τὰ ἴδια, ἀφοῦ μισῶ τὴν ἁμαρτία καὶ ὅμως ἐκείνη μὲ κυκλώνει;». 

Ὁ Ἅγιος τοῦ ἀπήντησε: Αὐτὸ εἶναι, «ἀδελφὲ τοῦ Χριστοῦ διὰ τῆς υἱοθεσίας». Πατᾶμε στὴν γῆ καὶ βλέπομε στὸν Οὐρανό. Αὐτὸ θὰ ἐπαναλαμβάνεται μέχρι ποὺ νὰ σὲ σκεπάσῃ ἡ Χάρις τοῦ Θεοῦ καὶ βγῇς νικητής. Ὡς τόσο γνώριζε, τὴν φωνὴ τοῦ Θεοῦ ποὺ λέει: «Ἔπεσες; Ἐγείρου. Τὸ πίπτειν ἀνθρώπινον. Τὸ ἐμμένειν σατανικόν». 

Ἡ ζωή μας εἶναι μία πάλη, ἕνας ἀγώνας καὶ μὴν ἀπελπίζεσαι, κανένας δὲν βγαίνει νικητὴς ἄν δὲν τελειώσῃ ὁ ἀγώνας. Ἡ ἀπόγνωσι τοῦ πιστοῦ εἶναι ἡ χαρὰ τῶν δαιμόνων καὶ ἡ μετάνοια ἡ χαρὰ τῶν Ἀγγέλων. Ἀγωνίζου ὅσο μπορεῖς, γιὰ νὰ πάρῃς τὸν στέφανο τῆς ζωῆς. Μὴν παραδίδῃς τὰ ὅπλα ὅταν πέφτῃς, νὰ ξαναεπιτεθῇς πάλι.

 «Οὐκ ἔστιν ἡ πάλη ἡμῶν πρὸς αἷμα καὶ σάρκα, ἀλλὰ πρὸς τὰς ἀρχὰς καὶ ἐξουσίας τοῦ σκότους». Ἀγωνίζου νὰ χαροποιήσῃς τοὺς Ἁγίους Ἀγγέλους.

 «Καλὴ νίκη. Σὲ περιμένω νικητή», τοῦ εἶπε ὁ Ἅγιος καὶ τὸν προέπεμψε μέχρι τὴν εἴσοδο τῆς Μονῆς. 

Ὅλα τὰ ἁμαρτήματα ὁ Ἅγιος τὰ ἐπιτιμοῦσε, ἀλλὰ ἰδιαίτερα τὴν βλασφημία. ῎Ελεγε: «ὅταν βλαστημᾷ ὁ ἄνθρωπος ἐπιτίθεται κατὰ τοῦ Ἰδίου τοῦ Θεοῦ, ἐνῷ μὲ τὰ ἄλλα ἁμαρτήματα παραβαίνει τὸν Νόμο τοῦ Θεοῦ. Ἄλλο νὰ ἐπιτίθεσαι ἐναντίον κάποιου καὶ ἄλλο νὰ παραβῇς τὴν παραγγελία του».

Ἡ Κυριακὴ καὶ ὁ Ἅγιος

ΜΙΑ γυναῖκα ἀντὶ νὰ πάῃ στὴν Ἐκκλησία τὴν Κυριακή, ἔκανε φιδὲ νὰ πάῃ στὸν Ὅσιο. − Γέροντα, σᾶς ἔφερα λίγο φιδέ, τοῦ εἶπε.

 − Σκουλήκια, τῆς ἀποκρίθηκε, μοῦ ἔφερες! Τὴν ὥρα τῆς Λειτουργίας δὲν τὸ ζύμωσες; Ἄδειασέ τον. 

Διάλογος του Μεγάλου Αντωνίου μετά του Αγγέλου

Οὗτος ὁ Μακάριος καὶ Πανθαύμαστος Ἀββᾶς καὶ Πατὴρ ἡμῶν Ἀντώνιος ὁ μέγας, εἰς καιρὸν ὁποῦ εὑρίσκετο εἰς τὴν ἔρημον καὶ ἀσκήτευεν, ἐφάνη πρὸς αὐτὸν Ἄγγελος Κυρίου εἰς σχῆμα Καλογήρου, καὶ ὡς τὸν εἶδεν ὁ Ὅσιος, ἔκαμε πρὸς αὐτὸν μετάνοιαν.

Ὁ δὲ Ἄγγελος εἶπε πρὸς αὐτόν: Εὐλόγησον Πάτερ Ἅγιε.
Ὁ δὲ Ἅγιος νομίζοντας ὅτι εἶνε καλόγηρος ἀπὸ τοὺς ἐκεῖσε ἐρημίτας, λέγει πρὸς αὐτόν• ὁ Θεὸς συγχωρήσοι σε τέκνον μου καὶ πλησιάσας πρὸς τὸν Ἄγγελον εἶπεν εἰς αὐτόν• ἂς περιπατήσωμεν μαζὺ ὁλίγον δρόμον καὶ περιπατῶντες εἶπεν ὁ Ὅσιος• θαυμάζω, ἀδελφὲ εἰς τὴν θεωρίαν σου καὶ εἰς τὴν νεότητα καὶ εἰς τὴν εὐμορφίαν ὁποῦ ἔχεις καὶ ἐκπλήττομαι, διότι τοσοῦτον κάλλος δὲν εἶδον εἰς ἄλλον ἄνθρωπον καὶ διὰ τοῦτο στοχάζομαι πῶς δὲν εἶσαι ἄνθρωπος.
Λοιπὸν ὁρκίζω σε εἰς τὸν Θεὸν τοῦ οὐρανοῦ καὶ τῆς γῆς νὰ μοῦ εἰπῇς τὴν ἀλήθειαν• ὁ δὲ Ἄγγελος ποιήσας μετάνοιαν, λέγει πρὸς τὸν Ἅγιον.

Πάτερ Ἅγιε, μὲ βλέπεις, ἐγὼ ἄνθρωπος δὲν εἶμαι, ἀλλά, Ἄγγελος τοῦ Θεοῦ, καὶ ἤλθα νὰ σὲ διδάξω μυστήρια τοῦ Θεοῦ, ἐκεῖνα ὁποῦ δὲν ἠξεύρεις, καὶ τὰ ὁποῖα ἐπιθυμεῖς νὰ μάθῃς• λοιπὸν ἐρῶτα με ὅτι θέλεις νὰ σοῦ εἰπῶ. 

Τότε ἔπεσεν ὁ Ἅγιος καὶ ἔκανε μετάνοιαν τοῦ Ἀγγέλου λέγοντας• «Εὐχαριστῶ σοι Κύριε ὁ Θεός μου, ὅτι μοῦ ἔπεμψας ὁδηγὸν διὰ νὰ μοῦ φανέρωση κεκρυμμένα μυστήρια, τὰ ὁποῖα ἐπιθυμοῦσα νὰ μάθω.» 

Ὁ δὲ Ἄγγελος εἶπε πρὸς τὸν Ἅγιον, ἐρῶτα με λοιπόν.

Ὁ δὲ Ἅγιος ἀποκριθείς, εἶπεν• εἰς τὸν αἰώνιον ἐκεῖνον κόσμον, γνωρίζονται οἱ ἀποθαμμένοι ἄνθρωποι ἕνας τὸν ἄλλον;
Ὁ δὲ Ἄγγελος ἀποκριθείς, εἶπε, πρὸς τὸν Ὅσιον• βλέπεις εἰς τοῦτον τὸν κόσμον ὁποῦ ἀφ΄ ἑσπέρας κοιμοῦνται οἱ ἄνθρωποι, καὶ τὸ πρωὶ ὅταν ξημερώσῃ ἀπαντῶνται ἕνας τὸν ἄλλον καὶ χαιρετοῦνται καὶ συνομιλοῦν ὡς φίλοι, ἀναφέροντες τὰ ὅσα εἶχον προμελετήσει, τοιουτοτρόπως γίνεται καὶ εἰς ἐκεῖνον τὸν Κόσμον, καὶ ἕνας τὸν ἄλλον γνωρίζεται καὶ συνομιλεῖ, καὶ καθὼς ἕνας ἄνθρωπος δὲν γνωρίζει ἄλλον ἐδῶ καὶ ἐρωτῶντας μανθάνει ποῖος εἶναι, οὕτω γίνεται καὶ ἐκεῖ• πλὴν οἱ δίκαιοι μόνον γνωρίζονται, οἱ ἁμαρτωλοὶ ὅμως διόλου.

Λέγει του ὁ Ἅγιος - εἶπέ μοι καὶ τοῦτο παρακαλῶ σε, ὅταν εὐγαίνει ἡ ψυχὴ ἀπὸ τὸ κορμὶ τοῦ ἀνθρώπου, τὶ γίνεται; Καὶ τὰ μνημόσυνα διατὶ τὰ κάμνουσι; καὶ τὶ ὄφελος δίδουσιν εἰς τοὺς ἀποθαμένους;
Λέγει του ὁ Ἄγγελος "Ἄκουσον, πάτερ Ἅγιε" ἡ ψυχὴ ἀφοῦ εὔγει ἀπὸ τὸ κορμί, τὴν λαμβάνουν οἱ ἄγγελοι καὶ τὴν ὑπάγουν εἰς τὸν οὐρανὸν -διὰ νὰ προσκύνησῃ• τὸν

Ενώ πρέπει περισσότερο την Κυριακή να την αγιάζουμε, καταντάμε την Κυριακή να κολαζόμαστε περισσότερο...

Έξι μέρες εργάζεται ο εργάτης και την Κυριακή κάνει πανήγυρι στο καφενείο.
Τι θα λέει ο Θεός βλέποντας τους Χριστιανούς, να Τον τιμούν με τραγούδια, παρά με ψαλμούς, με θυσίες χρηματικές, παρά με την αναίμακτη θυσία, με την σπατάλη, παρά με την Χριστιανική ευλάβεια;
Ενώ πρέπει περισσότερο την Κυριακή να την αγιάζουμε, καταντάμε την Κυριακή να κολαζόμαστε περισσότερο...

Ηλίας Μηνιάτης

«Γιατί οἱ Ἑβραῖοι ἔμειναν ἑβδομῆντα χρόνια αἰχμάλωτοι στή Βαβυλῶνα;

«Γιατί οἱ Ἑβραῖοι ἔμειναν ἑβδομῆντα χρόνια αἰχμάλωτοι στή Βαβυλῶνα;
Σᾶς τό ἔχω πεῖ, τό ξέρετε, ἀλλά δέν πειράζει, σᾶς τό ὑπενθυμίζω.

  Οἱ Ἑβραῖοι ἀπό τόν καιρό πού πῆραν τό Νόμο ὅτι ἔπρεπε νά φυλάσσουν τίς ἑορτές καί τά Σάββατα ὡς ἀργίες, μέχρι τόν 6ο αἰῶνα πού ἔγινε ἡ αἰχμαλωσία, κάπου ἐννιακόσια χρόνια, οἱ ἀργίες δέν ἦταν μόνο τά Σάββατα, ἦταν καί ἄλλες ἀργίες, τῶν ἑορτῶν. Αὐτές, τό λέει ὁ Θεός, ἦταν σύνολο οἱ γιορτές πού καταπατήθηκαν, σύνολο ἑβδομῆντα χρόνια!
Τί λέτε, θά πᾶτε στό χωράφι σας νά ὀργώσετε, νά σπείρετε τήν Κυριακή;
Ἀδελφοί μου, προσέξτε! 

Ὅταν τό πρωτοδιάβασα αὐτό στήν Ἁγία Γραφή, τρόμαξα. Ὄχι! Θά τηρήσουμε τίς ἀργίες, γιά νά ἔχομε τήν εὐλογία. 

Καί λέει ὁ Θεός: «Καί τώρα, ἑβδομῆντα χρόνια ἐκεῖ στή Βαβυλῶνα, ὅταν δέ θά ὑπάρχουν τά ἐργατικά χέρια, γιά νά σπείρουν σιτάρι καί ἄλλους καρπούς καί νά φυτέψουν ἀμπέλια, ἡ γῆ θά ξεκουραστεῖ, γιατί τήν κούρασες μέ τό νά τήν καταπατεῖς, ἐργαζόμενος τή γῆ τίς ἡμέρες τῶν ἀργιῶν». Ἄν μπορεῖτε, μή φοβηθεῖτε … Ζεῖ Κύριος ὁ Θεός! Φοβερό ! Φοβερό !».

Απόσπασμα από την 11η ομιλία στο βιβλίο της Παλαιάς Διαθήκης
« Προφήτης Ησαΐας ».

Εδώ η ομιλία: (μετά το 48ο λεπτο):

  https://www.arnion.gr/.../prof_hsaias/prof_hsaias_011.mp3
+ Γέροντας Αθανάσιος Μυτιληναίος

Η κυβέρνηση λήστεψε τη μέρα του Θεού για να την προσφέρει στα κέρδη της πλουτοκρατίας

 Ελευθέριος Ανδρώνης

Κυριακάτικη αργία: Το εκτρωματικό νομοσχέδιο του Άδωνι Γεωργιάδη για τα εργασιακά που στο σύνολό του τινάζει στον αέρα θεμελιώδη δικαιώματα του εργατικού δικαίου, προβλέπει μεταξύ άλλων την κατάργηση της αργίας της Κυριακής για μεγάλους κλάδους επιχειρήσεων. Ο ίδιος ο υπουργός Εργασίας δήλωσε χωρίς καμία ντροπή ότι οι εργαζόμενοι «θα τσακώνονται για το ποιος θα πρωτοδουλέψει τις Κυριακές», για να πάρουν το +115% του ημερομισθίου τους.

Πρόκειται για άλλη μια τρανή απόδειξη για το πόσο άθεο, υλιστικό και αντιχριστιανικό έχει καταντήσει το ελληνικό κράτος. Η κυριακάτικη αργία κατατεμαχίζεται και τα κομμάτια της μοιράζονται στα συμφέροντα της πλουτοκρατίας. Το θηρίο του καταναλωτισμού είναι μονίμως πεινασμένο και καταβροχθίζει αχόρταγα πλέον κάθε ιερότητα που έχει απομείνει στην ελληνική κοινωνία.

Από την άλλη πλευρά και ο φασισμός της πολιτικής ορθότητας θέλει να εκμηδενίσει τις ιερές μέρες της Χριστιανοσύνης και να τις κάνει άψυχα καταναλωτικά πανηγύρια ή συνηθισμένες μέρες που ενσωματώνονται στη φάμπρικα του καπιταλισμού. Ενοχλούν τα Χριστούγεννα ως λέξη, ενοχλεί το Χριστός Ανέστη ως ευφρόσυνο μήνυμα, ενοχλούν οι Τρεις Ιεράρχες ως σχολική αργία, τώρα το κράτος αποχαρακτηρίζει και την Κυριακή ως μέρα αφιερωμένη στον Θεό.

Δάνεισε κι εσύ δυο ώρες στο Θεό...

Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος

 "Μα είμαι αμαρτωλός", λες και δεν τολμώ ν΄ αντικρίσω τον Άγιο".
Ακριβώς επειδή είσαι αμαρτωλός έλα εδώ, για να γίνεις δίκαιος.Ή μήπως δεν γνωρίζεις ότι και αυτοί που στέκονται μπροστά στο ιερό Θυσιαστήριο έχουν διαπράξει αμαρτίες;Γι΄ αυτό οικονόμησε ο Θεόςνα υποφέρουν και οι ιερείς από κάποια πάθη ώστε να κατανοούν την ανθρώπινη αδυναμία και να συγχωρούν τους άλλους.

 "Αφού όμως δεν τήρησα όσα άκουσα στην εκκλησία", θα μου πει κάποιος
"πώς μπορώ να έρθω πάλι;".
Έλα να ξανακούσεις τον θείο λόγο.Και προσπάθησε τώρα να τον εφαρμόσεις.
Αν βάλεις φάρμακο πάνω στο τραύμα σου και δεν το επουλώσει την ίδια μέρα
δεν θα ξαναβάλεις και την επόμενη;Αν ο ξυλοκόπος, που θέλει να κόψει μια βελανιδιά δεν κατορθώσει να τη ρίξει με την πρώτη τσεκουριά δεν τη χτυπάει και δεύτερη και πέμπτη και δέκατη φορά;Κάνε κι εσύ το ίδιο.
Αλλά, θα μου πεις, σ΄ εμποδίζουν να εκκλησιαστείς η φτώχεια και η ανάγκη να εργαστείς.Δεν είναι εύλογη ούτε τούτη η πρόφαση.
Εφτά μέρες έχει η εβδομάδα.Αυτές τις εφτά μέρες τις μοιράστηκε ο Θεός μαζί μας.Και σ΄ εμάς έδωσε έξι, ενώ για τον εαυτό Του κράτησε μόνο μία.
Αυτή τη μοναδική μέρα, λοιπόν, δεν δέχεσαι να σταματήσεις τις εργασίες;
Και γιατί λέω για ολόκληρη μέρα;Εκείνο που έκανε στην περίπτωση της ελεημοσύνης η χήρα του Ευαγγελίου το ίδιο κάνε κι εσύ στη διάρκεια αυτής της μιας μέρας.Έδωσε εκείνη δυο λεπτά και πήρε πολλή χάρη από το Θεό.
Δάνεισε κι εσύ δυο ώρες στο Θεό, πηγαίνοντας στην εκκλησία
Και θα φέρεις στο σπίτι σου κέρδη αμέτρητων ημερών.Αν όμως δεν δέχεσαι να κάνεις κάτι τέτοιο σκέψου μήπως μ΄ αυτή σου τη στάση χάσεις τους κόπους πολλών ετών.
Γιατί ο Θεός, όταν περιφρονείται, γνωρίζει να σκορπίζει τα χρήματα  που συγκεντρώνεις με την εργασία της Κυριακής.
Μα κι αν ακόμα έβρισκες ολόκληρο θησαυροφυλάκιο γεμάτο από χρυσάφι
και εξ αιτίας του απουσίαζες από το ναό, θα ήταν πολύ μεγαλύτερη η ζημιά σου
και τόσο μεγαλύτερη, όσο ανώτερα είναι τα πνευματικά από τα υλικά.
Γιατί τα υλικά πράγματα, κι αν ακόμα είναι πολλά και τρέχουν άφθονα από παντού δεν τα παίρνουμε στην άλλη ζωή,δεν μεταφέρονται μαζί μας στον ουρανό,δεν παρουσιάζονται στο φοβερό εκείνο βήμα του Κυρίου.
Αλλά πολλές φορές, και πριν ακόμα πεθάνουμε, μας εγκαταλείπουν.
Αντίθετα, ο πνευματικός θησαυρός που αποκτούμε στην εκκλησία είναι κτήμα αναφαίρετο και μας ακολουθεί παντού.
"Ναι, αλλά μπορώ", λέει κάποιος άλλος, "να προσευχηθώ και στο σπίτι μου".
Απατάς τον εαυτό σου, άνθρωπε.Βεβαίως, είναι δυνατό να προσευχηθείς και στο σπίτι σου
Είναι αδύνατον όμως να προσευχηθείς έτσι, όπως προσεύχεσαι στην εκκλησία
Όπου υπάρχει το πλήθος των πατέρων και όπου ομόφωνη κραυγή ικεσίας αναπέμπεται στο Θεό.
Δεν σε ακούει τόσο πολύ ο Κύριος όταν Τον παρακαλείς μόνος σου

Ο εκκλησιασμός της νέας χρονιάς και η Θεία Λειτουργία της Κυριακής

  «Kαί νέον Ἔτος ἀριθμεῖ...», τραγουδάει ἡ λαϊκή εὐσέβεια, πού ἀγκάλιαζε –μέχρι πρίν λίγα χρόνια– ὅλες τίς πτυχές τῆς ζωῆς τοῦ λαοῦ μας. Ἄρχισε τό νέο ἔτος μέ πανηγυρικό Ἐκκλησιασμό του καί μᾶς συνεκκλησίασε, γιά νά μᾶς κρατήση ὁλόκληρο τόν χρόνο ἐκκλησιασμένους, λειτουργημένους, δηλαδή ἀνθρώπους πού πατοῦν καί ἐρ­γά­ζονται στή γῆ ἀλλά, ταὐτόχρονα, ἑτοιμάζονται γιά τά αἰώνια οὐράνια χρόνια, πού θά ἐπακολουθήσουν γιά τόν καθένα μας, ὅταν συμπληρωθῆ ὁ ἀριθμός τῶν ἐτῶν πού μᾶς ἀναλογεῖ.

 Ὁ ἐκκλησιασμός, ἡ εἴσοδος τοῦ Νέου Ἔτους, ἔγινε μέσα στήν κατανυκτική Ἀγρυπνία τῆς Ἐνορίας μας, στίς 12 τά μεσάνυχτα τῆς 31ης Δεκεμβρίου καί μᾶς ἀφύπνισε πνευματικά, ἐπισημαίνοντάς μας πόσο συνυφασμένη πρέπει νά εἶναι ἡ Θεία Λειτουργία, μέ τήν καθημερινή μας ζωή, ἰδιαιτέρως δέ κάθε Κυριακή!
  Ὅσοι εἴμαστε τό βράδυ στήν Ἀγρυπνία καί ὅσοι ἦλθαν στήν πρωϊνή Λειτουργία τῆς Πρωτοχρονιᾶς νοιώσαμε καί πάλι τό γιατί ἡ Ἐκ­κλησία μας δίνει τόσο μεγάλη σημασία στόν Ἐκκλησιασμό, καί ἰδιαίτερη στόν Ἐκκλησιασμό τῆς Κυριακῆς. Μᾶς τονίζουν οἱ Ἅγιοι Πατέρες τῶν Ἀποστολικῶν καί τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων ὅτι ὅποιος λείπει ἀπό τή Θεία Λειτουργία ἐπί τρεῖς συνεχόμενες Κυριακές, χωρίς νά ἔχει πνευμα­τικά εὔλογη δικαιολογία, αὐτός ὁ ἄνθρωπος εἶναι σάν νά χάνη τό Ἅγιο Βάπτισμα, ἀφοῦ ἀφωρίζεται ἀπό τήν Ἐκκλησία!

 Ἔτσι ἐξηγεῖται τό σημερινό πνευματικό κατάντημα τῆς Πατρίδος μας, μιᾶς Πατρίδος, πού ἡ συντριπτική της πλειοψηφία κοιμᾶται βαρειά κάθε Κυριακή πρωΐ, ἤ κάνει τζόκινγκ στούς δρόμους ἀπό τά ἄγρι­α χαράματα, καί ἄλλες τέτοιες ἀνόητες ἀσχολίες, μέ ἀποτέλεσμα νά γίνουμε λαός θηριώδης, μανιασμένος, διχασμένος, λαός προδοτῶν καί προδομένων!
 Μέσα στή ζάλη καί στήν ταραχή, πού κυριαρχοῦν, ἔχουμε ἀνακατέψει καί τά μαθήματα τῆς Πνευματικῆς Ζωῆς. Χάσαμε τίς προτεραι­­ότητες, τό τί μᾶς εἶναι ἀπαραίτητο, τό τί εἶναι ζωτικό καί ἀναγ­καῖο.

 Δώσαμε προτεραιότητα στά λόγια καί ὄχι στήν Πράξη, γι’ αὐτό ἀτόνισε τό ἐνδιαφέρον μας γιά τή Θεία Λειτουργία καί ἰδιαίτερα τῆς Κυριακῆς. Παραγεμίσαμε τό μυαλό μας μέ θρησκευτική φλυαρία, ἀποστηθίζουμε καί ἀναμασοῦμε τίς προδιαγραφές τῆς “ἁγιότητος” πού διαμορφώνει ἡ φαντασία μας, καί κάναμε καθημερινό μας ἐν­τρύ­­φημα ἀρρωστημένα κείμενα πού δέν διαφέρουν ἀπό τόν... «Κα­ζα­μία»!
 Ἀπουσιάζει ἡ πράξη ἀπό τή ζωή μας γιατί ἀπουσιάζει ἡ Θεία Λειτουργία, πού εἶναι Πράξη, ἔργο τοῦ Λαοῦ τοῦ Θεοῦ, πού μεταβάλλεται μέ τή Θεία Χάρη σέ Θεῖο Ἔργο!

 Ἡ Θεία Λειτουργία τῆς Κυριακῆς εἶναι προορισμένη γιά ἐκεί­νους τούς ἀνθρώπους πού ἀνταποκρίνονται στήν κλήση τους ἀπό τόν Θεό ὅτι εἶναι «θεοί κεκελευσμένοι». Εἶναι γι’ αὐτούς πού, μι­μού­­με­­νοι τόν Δημιουργό Θεόν Λόγον, ἕξι ἡμέρες ἐργάζονται καί τήν ἑβδόμη ἀναπαύονται μέ τήν Θεία Λειτουργία καί ἀναπαύουν ὅσους τούς πλησιάζουν. Ὅσοι συ­στη­ματικά δέν συμμετέχουν στήν Ἱερή αὐτή ἐργασία, πού εἶναι ταὐτόχρονα ἀπόλαυση καί τιμή,ἀπό προορισμένοι γίνονται ἀφωρισμένοι, ἀφοῦ ἐπιλέγουν ἑκούσια νά μή συμμετέχουν στήν Κυριακάτικη κάθοδο τοῦ Παραδείσου στή γῆ μας.

Ὅσοι χωρίς πνευματική δικαιολογία δέν ἐκκλησιάζονται τήν Κυριακή πρέπει νά διδαχθοῦν ἀπό αὐτά πού συνέβησαν καί σημάδεψαν τήν ἱστορία τοῦ ἀνθρωπίνου γένους.
 Ὁ Ἀπόστολος Θωμᾶς ἔλλειψε τήν Κυριακή πού ἐμφανίστηκε ὁ Χριστός στούς ἄλλους ἐκκλησιαζομένους Μαθητάς Του, ἔχασε τήν Παρουσία τοῦ Χριστοῦ καί κινδύνεψε νά χάση τήν πίστη του, πού τήν ξαναβρῆκε, διορθώνοντας τό λάθος του αὐτό «μεθ’ ἡμέρας ὀκτώ», τήν ἑπόμενη Κυριακή.
 Ἡ Πεντηκοστή, ἡ Κάθοδος τοῦ Ἁγίου Πνεύματος πού μᾶς χάρισε τήν Μία, Ἁγία, Καθολική καί Ἀποστολική Ἐκκλησία, ἔγινε ἡ­μέ­ρα Κυριακή. Ἡ «Ἀποκάλυψις» τῶν Μελλόντων στόν Ἅγιο Ἀπό­στο­­λον καί Εὐαγγελιστήν Ἰωάννην τόν Θεολόγον ἔγινε ἡμέρα Κυρια­κή. Ἡ Δευτέρα Παρουσία τοῦ Χριστοῦ μας δέν γνωρίζωμε σέ ποιά ἡμερομηνία καί σέ ποιά ὥρα θά γίνη, ἔχω, ὅμως, μιά βεβαιότητα ὅτι θά γίνη ἡμέρα Κυριακή, γιατί ἡ Κυριακή εἶναι ἡ κατ’ ἐξοχήν ἡμέρα τοῦ Κυρίου μας.
 Αὐτό μᾶς τό ἔδειξε ἐξ ἀρχῆς ὁ Ἴδιος μέ τό νά θαυματουργῆ σχεδόν πάν­το­τε ἡμέρα Σάββατο, πού στήν Παλαιά Διαθήκη ἦταν προτύ­πω­ση τῆς Κυριακῆς.

Ξεχάσαμε τήν Κυριακή, ἀδιαφορήσαμε γιά τήν Κυριακή ὅλοι μας. Κληρικοί καί λαϊκοί. Ξεχάσαμε ὅτι Θεία Λειτουργία γίνεται κάθε μέρα ὥστε νά ἔχουν τή δυνατότητα ὅλοι οἱ ἄνθρωποι νά βροῦν τή μέρα πού ἡ ἐργασία τους τό ἐπιτρέπει καί νά ἐκκλησιάζονται.

 Ἡ Κυριακή ὅμως, εἶναι Πανορθόδοξο προσκλητήριο γιά τήν συνάθροιση ὅλων τῶν –ὅπου γῆς– Πιστῶν, ὥστε ἑνωμένοι ὅλοι μας μέ τή Θεία Λει­τουργία –ἀσχέτως τοῦ Ναοῦ πού ἐκκλησιάζεται ὁ κα­θέ­νας μας– νά ὑ­πο­δεχθοῦμε τόν Χριστό μας, πού κατέρχεται μέ ἰδι­αίτερο τρόπο τήν ἡμέρα πού ἔχει τό Ὄνομά Του, σάν μιά ἀέναη, ἀόρατη ἀλλά πραγ­μα­τι­κή προ­αναγ­γελία τῆς Δευτέρας καί Ἐνδόξου Παρουσίας Του! Ἔτσι ἐξηγεῖται καί τό γιατί ἡ Ἐκκλησία μας δέν ἀποκόπτει ἀπό τό Σῶμα Της ὅσους ἀπουσιάζουν ἀπό τήν καθημερινή Θεία λειτουργία, ἀκόμη καί τῶν μεγάλων ἑορτῶν, ἀλλά ἀφορίζει μόνο ἐκείνους πού ἀπουσιάζουν ἀναίτια τήν Κυριακή.
  Ἀναίτιες ἀπουσίες εἶναι πολλές, ὅπως ἡ ἀπουσία τῶν μαθη­τῶν λόγω συμμετοχῆς τους σέ φροντιστηριακά μαθήματα ἤ φροντιστηριακές ἐξετάσεις, πού, ὅσο περνοῦν οἱ μέρες, γενικεύονται σέ ὅλη τήν Πατρίδα μας χωρίς νά διαμαρτύρονται Ἱεράρχες, Πνευματικοί, γονεῖς, καθηγητές καί μαθητές!

 Ἔχουμε ὑποταχθεῖ στή μοῖρα μας! Τριακόσιοι Βουλευτές ἀποφάσισαν νά συμμαχήσουν μέ τήν ἀθεϊστική Δύση καί νά “βγάλουν τόν Χριστό” ἀπό τίς ψυχές τῶν Ἑλλήνων καί τούς ἀφήνουμε ἀνενόχλητους μέ τό “ὠχαδελφικό” δικαιολογητικό “πώς ἄλλαξαν οἱ καιροί καί δέν μποροῦμε νά τούς φέρουμε πίσω”! Οἱ καιροί δέν ἄλλαξαν, ἐμεῖς –οἱ λεγόμενοι χριστιανοί– ἀλλάξαμε καί “βολευτή­κα­με” μέ τίς ἀλλαγές τῶν καιρῶν πού ἐπέβαλαν οἱ “προ­σκυ­νη­μένοι” πολιτικοί πράκτορες τῆς Ἑλληνικῆς Βουλῆς!

Γι’ αὐτό οἱ “προσκυνημένοι” προχωροῦν ἀκάθεκτοι! Πρόσφατα νομοθέτησαν –οἱ παράνομοι– κατάργηση τῆς ἀργίας τῆς Κυριακῆς(!), πού ἐθέσπισε ὁ Μέγας Ἅγιος Κωνσταντῖνος καί τήν σεβάσθηκαν οἱ Ἀγαρηνοί καί ὅλοι οἱ κατακτητές τῆς Πατρίδος μας μέσα στούς δεκαεπτά αἰῶνες!

Πότε θά ξεσηκωθοῦμε; Ποιός θά μᾶς ξεσηκώση; Ἕως πότε θά ἀνεχόμαστε νά καταντᾶ μέρα μέ τήν ἡμέρα «γενεά ἄπιστος καί διεστραμ­μένη» τό κάποτε εὐσεβές Γένος μας; Θά ἀρκεσθοῦμε στήν μοιρολατρεία ἤ θά ἀδράξουμε τό κοντάρι τοῦ Φινεές νά πατάξουμε ὅλους αὐτούς πού ἀσελγοῦν στό Σῶμα τῶν Πιστῶν, πού εἶναι Ἐκκλησία;
Φαίνεται πώς σήμερα πιά πρέπει νά διδαχθοῦμε εὐσέβεια καί ἀπό τήν ἄλογη Κτίση, ἀφοῦ γίναμε ἀλογότεροι τῶν ἀλόγων καί, ὄχι μόνο δέν ἐκκλησιαζόμεθα τίς Κυριακές ἀλλά οὔτε τόν Σταυρό μας δέν κάνουμε ὅταν καθήσουμε στό τραπέζι γιά νά φᾶμε! Πρέπει νά διδαχθοῦμε εὐσέβεια ἀπό τήν ἄλογη Κτίση πού ὑπακούει στόν Κτίστη μέ φυσικό καί ἀδιαπραγμάτευτο τρόπο, χωρίς νά ἐπηρεάζεται ἀπό τήν δική μας ἀπείθεια καί ἀσέβεια.

Χαρακτηριστικό ἀλλά καί ἐκπληκτικό εἶναι τό παράδειγμα τῆς συμπεριφορᾶς τῶν πουλιῶν Horneros, πού ἐργάζονται κάθε ἡμέ­ρα ὀκτώ ὧρες γιά τό κτίσιμο τῆς φωλιᾶς τους καί τήν Κυριακή δέν ἐργά­ζονται ἀλλά ἔχουν ἀργία!





Ἄς προσέξουμε τήν περιγραφή τοῦ ἐρευνητοῦ Daniel Carajal, πού παρατήρησε τή ζωή αὐτῶν τῶν πουλιῶν:

Τήρηση Κυριακής αργίας,πρόξενος ευλογίας

Οι χριστιανοί παλαιότερα σέβονταν πολύ την αργία, την τηρούσαν με φόβο Θεού, δεν ήταν μια απλή τυπική πράξη. Η τήρησή της ήταν πρόξενος ευλογίας και η παράβαση επέφερε δοκιμασίες και όλεθρο.

Σ’ ένα προσφυγικό τραγούδι λέγεται ότι έχασαν το  ωραίο τους χωριό, γιατί δεν τηρούσαν Κυριακές και γιορτές:

Αυτό μας έμελλε να πάθουμε,

Διότι δεν τηρούσαμε Κυριακές και γιορτές.

Αδιάβαστοι μείνανε των γονέων οι τάφοι.

Αχ ,Θεέ μας, εσύ λυπήσου μας.

Η αργία άρχιζε από τον Εσπερινό του Σαββάτου ή της παραμονής της εορτής. Μόλις χτυπούσε η καμπάνα οι γυναίκες έκαναν τον σταυρό τους και σταματούσαν το πλέξιμο ή τον αργαλειό. Ούτε και την σειρά δεν τελείωναν. Επίσης οι γεωργοί που ώργωναν, μόλις άκουγαν την καμπάνα του Εσπερινού , ξέζευαν τα βόδια και επέστρεφαν στο χωριό. Εθεωρείτο ντροπή και σκάνδαλο η παράβαση της αργίας και αποδοκιμαζόταν από όλους.

Προτιμούσαν να πάθουν καμιά ζημιά υλική στην σοδειά τους, παρά να καταπατήσουν την αργία και να αμαρτήσουν στον Θεό, παραβαίνοντας την εντολή Του. Η τήρηση της αργίας ήταν από τα πιο βασικά καθήκοντά τους, μαζί με τη νηστεία, την προσευχή, την ελεημοσύνη, τον εκκλησιασμό, φυσικά την εξομολόγηση αλλά και την  Θεία Κοινωνία.

Τα Μετέωρα επί Τουρκοκρατίας είχαν ένα μετόχι. Μία Κυριακή πρωί πήγαν οι εργάτες και έσπειραν σιτάρι. Όταν το έμαθε ο Ηγούμενος , αγανάκτησε και είπε ότι αυτό είναι αφωρισμένο διότι το έσπειραν την Κυριακή , και μάλιστα την ώρα που γινόταν η Θεία Λειτουργία. Όταν ήρθε ο καιρός του θερισμού πήγε ο Ηγούμενος και έβαλε φωτιά στο σιτάρι. Κάηκε όλο το κομμάτι που ήταν σπαρμένο την Κυριακή και το υπόλοιπο δεν το  πείραξε καθόλου η φωτιά, αλλά έσβησε μόνη της.

 Η Γεωργία από το Νεοχώρι Μεσολογγίου σύζυγος του Επαμεινώνδα Μωραϊτου και κατόπιν κάτοικος Μεσολογγίου , διηγήθηκε: «Είχαμε την αγία Αικατερίνη ως προστάτρια του σπιτιού μας και αυτή την ημέρα κάναμε αργία. Μια φορά όμως ξεμείναμε από ψωμί και είπαμε να ζυμώσουμε καθώς εξημέρωνε η ημέρα της αγίας Αικατερίνης. Πράγματι, πιάσαμε το προζύμι, ζυμώσαμε και το αφήσαμε να φουσκώση, εν τω μεταξύ δε ετοιμάσαμε τον φούρνο. Όταν κοίταξα να δω αν σηκώθηκε το ζυμάρι για να το φουρνίσω, τι να δω! Μέσα από το ζυμάρι έβγαιναν μεγάλα σκουλήκια. Τότε κατάλαβα ότι η Αγία έδειξε το θαύμα της για να τηρούμε αργία στην μνήμη της».

 Εκτός από την ακριβή τήρηση των καθιερωμένων αργιών άξιο θαυμασμού είναι και ο μεγάλος σεβασμός που είχαν οι γιαγιάδες μας και οι μητέρες μας στην Τετάρτη και την Παρασκευή. Διότι την Τετάρτη ημέρα επωλήθη και την Παρασκευή εσταυρώθη ο Κύριος. Αυτή την ευαισθησία την διαπιστώνουμε  και στην ζωή πολλών Αγίων. Π.χ. ο άγιος Αυξέντιος κάθε Παρασκευή έκανε αγρυπνία για να τιμήση το πάθος του Κυρίου. Αυτές τις ημέρες δεν τηρούσαν φυσικά αργία διότι δεν προβλέπεται. Πήγαιναν στο χωράφι, αλλά απέφευγαν επιμελώς να πλύνουν, να μπαλώσουν να λουσθούν και να ζυμώσουν. Αν είχε τελειώσει το ψωμί, έπαιρναν δανεικό.

Διηγείται η Βαρβάρα Αχιλλέως Τζίκα ότι στο χωριό Αύρα Καλαμπάκας, στα χρόνια της μητέρας της γύρω στα 1900, μία γυναίκα ζύμωσε ημέρα Παρασκευή και όταν ξεφούρνισε το ψωμί ήταν μέσα κατακόκκινο σαν να είχε αίμα. Γι’ αυτό μέχρι σήμερα τιμούν αυτές τις ημέρες και αυτή η τιμή ανάγεται στο πάθος του Χριστού.

Από το βιβλίο: «ΑΣΚΗΤΕΣ ΜΕΣΑ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ Α΄

ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ 2011 Ιερόν Ησυχαστήριον Άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος

Μεταμόρφωσις Χαλκιδικής

πηγή

Η αργία της Κυριακής

Κήρυγμα Δευτέρας 27-1-2014 στον Ιερό Ναό Αγίου Νεκταρίου Πατρών 

υπό του προϊσταμένου του Ιερού Ναού Αρχιμ. Χρυσάνθου Στελλάτου.

πηγή

Γέροντας Παΐσιος: «Σταμάτα να πλέκης κομποσχοίνι. Σήμερα είναι Κυριακή»

Κάποτε, ἦταν Κυριακή - αὐτό ἔχει σχέσι μέ τό ὅτι θέλουν νά καταργήσουν τήν Κυριακή ὡς ἀργία - καί κάποιος δόκιμος μοναχός, στό Ἅγιον Ὄρος, ἔπλεκε κομποσχοίνι. Ὁπότε τοῦ λέγει ἀπό μόνος του, ὁ Γέροντας, ἐπιτακτικά: 

«Σταμάτα. Μή πλέκης, σήμερα εἶναι ἀργία. Δέν πρέπει». Καί ἐκεῖνος ἀθῶα, ἀλλά καί μέ εἰλικρίνεια, εἶπε: «Ἔ, Γέροντα, αὐτά τά κομποσχοίνια δέν τά πουλᾶμε. Τά δίνομε εὐλογία».

 Καί σ᾽ αὐτό,ἀπήντησε ἀκόμη πιό δυναμικά ὁ π. Παΐσιος:

 «Δέν ἔχει σημασία. Ὅποιος προσεύχεται μέ αὐτά - ἄλλο θέμα πῶς θά τό οἰκονομήση, πῶς θά τό καλύψη ὁ καλός Θεός - πάντως ἀπό σᾶς θά παίρνη ἀρνητική εὐλογία».

Απόσπασμα από την Ραδιοφωνική συνέντευξη τοῦἈρχ. Ἀρσενίου Κατερέλου γιὰ τὸν Γ. Παΐσιο & τὸν Γ.Ἰσαάκ Λιβανέζο

agioritikesmnimes.

Πώς μπορεί ένας σύγχρονος πονηρός Φαραώ να σπρώχνει τους ανθρώπους για δουλειά και μόνο δουλειά για να μην υπάρξει όρεξη για λατρεία στο Θεό

ΕΞΟΔΟΣ (5,6,14)

Διαταγές στους επιστάτες των αγγαρειών (5,6-14)

Ό Φαραώ διέταξε τούς εργοδότες του λαού και τούς επιτρόπους του και τούς είπε:

«Δεν θα δίνετε πια άχυρο στον λαό αυτό για να κατασκευάζειπλίνθους, όπως πρώτα- να πηγαίνουν μόνοι τους να μαζεύουν άχυρο-και θα απαιτείτε απ' αυτούς τόσες πλίνθους όσες έκαναν και πρώτα - δεν θα τις ελαττώσετε καθόλου- γιατί είναι οκνηροί. Γι' αυτό φωνάζουν λέγοντας- "άφησε μας να πάμε να προσφέρουμε θυσία στον Θεό μας". Να γίνουν βαρύτερες οι εργασίες των ανθρώπων αυτών για να στρέψουν την προσοχή τους σ' αυτές και όχι σε μάταια λόγια». 

"Έτσι οι εργοδηγοί και οι επίτροποι του λαού έλεγαν σ' αυτόν: «Αυτό λέγει ό Φαραώ- δεν θα σας δίνω πια άχυρο.

Πηγαίνετε μόνοι σας να συλλέγετε άχυρο, όπου μπορείτε να το βρείτε- αλλά δεν θα γίνει καμιά ελάττωση της εργασίας σας». 1Καί διασκορπίστηκε ό λαός σ' όλη την γη της Αιγύπτου, για να βρει καλάμια αντί για άχυρα. Οι δέ εργοδότες τούς βίαζαν λέγοντας: «Τελειώνετε την ημερήσια εργασία σας ακριβώς όπως και όταν σας δινόταν άχυρο».

"Και μαστιγώθηκαν οι Ισραηλίτες προϊστάμενοι, τούς οποίους είχαν διορίσει σ' αυτούς οι εργοδότες του Φαραώ. «Γιατί -τούς έλεγαν - και σήμερα δεν συμπληρώσατε την καθορισμένη, όπως και πρώτα, ποσότητα των πλίνθων»;

ΑΝΑΛΥΣΗ ΚΕΙΜΕΝΟΥ

Ό Φαραώ όχι μόνον δεν έδωσε άδεια στους Εβραίους να λατρεύσουν τον Θεό στην έρημο, όπως του ζήτησε ό Μωυσής, αλλά τούς επιβάρυνε και με νέες αγγαρείες. Πρώτα οι Εβραίοι έκαναν για τα έργα των Αιγυπτίων πλίνθους ζυμωμένες με άχυρα (1,14) για να είναι στερεές, αλλά τα άχυρα τα έδιναν οι Αιγύπτιοι. Τώρα όμως ό Φαραώ διέταξε τούς επιστάτες των καταναγκαστικών έργων των Εβραίων να μη δίνουν σ' αυτούς άχυρα, αλλά να πηγαίνουν οι ίδιοι οι Εβραίοι στα χωράφια να μαζεύουν άχυρα και να είναι μάλιστα υποχρεωμένοι να παράγουν τον ίδιο αριθμό πλίνθων, όπως και πρώτα, πού τούς δινόταν το άχυρο (στίχ. 7-9). Ή εργασία τώρα των Εβραίων, με την νέα αύτη καταναγκαστική εργασία, γινόταν διπλάσια και ακόμη περισσότερο κοπιαστική από πριν, γιατί δεν ήταν εύκολη δουλειά το μάζεμα άχυρων. «Δεν έχω κανένα να με βοηθήσει να κάνω πλίνθους, δεν έχω καθόλου άχυρο», φωνάζει με πικρία ένας Αιγύπτιος της 19ης δυναστείας.

Οι Εβραίοι ζήτησαν άδεια για προσευχή και ό Φαραώ τούς έβαζε για δουλειά. Κάποιος πονηρός Φαραώ πιέζει και σήμερα τούς ανθρώπους και τούς σπρώχνει όλο για δουλειά - δουλειά, χωρίς να τούς αφήνει καθόλου χρόνο για προσευχή!...

 ΓΕΝΕΣΙΣ -Κείμενα,μετάφραση,ανάλυση,σχόλια,μητροπολίτου κ.Ιερεμία Φούντα

ΠΗΓΗ

Ό,τι και να κάνετε η Ελλάδα άθρησκο κράτος δεν πρόκειται να γίνει...

Ποιός θα το πίστευε...

Ψηφίστηκε από την Βουλή των "Ελλήνων" η κατάργηση της αργίας της Κυριακής! Και δεν είναι μόνο ότι ψηφίστηκε αλλά ο υφυπουργός Ανάπτυξης, ένας κάποιος Σκορδάς ονόματι, επιχειρηματολογώντας (υπέρ του ασεβούς νόμου) είπε και την ρήση του Κυρίου «το Σάββατο έγινε για τον άνθρωπο και όχι ο άνθρωπος για το Σάββατο». Θράσος χιλίων πιθήκων έχει αυτός ο τύπος! 

Λοιπόν, κυρ Σκορδά, ο Ιησούς το είπε αυτό καυτηριάζοντας την υποκριτική στάση των Εβραίων που τον κατηγόρησαν επειδή έκανε θαύματα την ημέρα της αργίας. Εσείς ποιό "θαύμα" θα κάνετε Κυριακή;

Κυρ Σκορδά, δεν έχουμε λεφτά να ψωνίσουμε τις καθημερινές και θα ξεσκιστούμε στα ψώνια τις Κυριακές;

Κυρ Σκορδά, τα μαγαζιά κλείνουν το ένα μετά το άλλο από την αναδουλειά και συ τους χαρίζεις άλλη μια μέρα να...πουλήσουν;

 Κυρ Σκορδά, το έχουμε καταλάβει πως ο σκοπός σας είναι να κόψετε όλες τις γέφυρες του λαού με την Ορθόδοξη πίστη του αλλά δεν θα σας γίνει! Ο Κύριος που δεν σηκώνει ούτε τις "μαγκιές", ούτε τα κολπάκια σας θα τα κάνει όλα όπα και θα ψάχνεστε!

 Άκου κυρ Σκορδά  τι λέει ο ΠατροΚοσμάς για την αργία της Κυριακής:

 «Ἐπῆγεν ὁ Κύριος εἰς τὴν κόλασιν καὶ ἔβγαλε τὸν Ἀδάμ, τὴν Εὔαν καὶ τὸ γένος του.

 Ἀνέστη τὴν τρίτην ἡμέραν. 

Ἐφάνη δώδεκα φορὰς εἰς τοὺς Ἀποστόλους του.

 Ἔγινε χαρὰ εἰς τὸν οὐρανόν, χαρὰ εἰς τὴν γῆν καὶ εἰς ὅλον τὸν κόσμον· φαρμάκι καὶ σπαθὶ δίστομον εἰς τὴν καρδίαν τῶνἙβραίων καὶ μάλιστα τοῦ διαβόλου. 

Διὰ τοῦτο καὶ οἱ Ἑβραῖοι δὲν κατακαίονται ἄλλην ἡμέραν τόσον,ὡσὰν τὴν Κυριακήν, ὁποὺ ἀκούουν τὸν παπά μας νὰ λέγῃ: «Ὁἀναστὰς ἐκ νεκρῶν Χριστὸς ὁ ἀληθινὸς Θεὸς ἡμῶν». 

Διότι ἐκεῖνο ὁποὺ ἐσπούδαζον οἱ Ἑβραῖοι νὰ κάμουν διὰ νὰἐξαλείψουν τὸ ὄνομα τοῦ Χριστοῦ μας, ἐγύρισεν ἐναντίον τῆς κεφαλῆς των. 

Πρέπει καὶ ἡμεῖς, ἀδελφοί μου, νὰ χαιρώμεθα πάντοτε, μὰπερισσότερον τὴν Κυριακήν, ὁποὺ εἶνε ἡ Ἀνάστασις τοῦ Χριστοῦμας. 

Διότι Κυριακὴν ἡμέραν ἔγινεν ὁ Εὐαγγελισμὸς τῆς Δεσποίνηςἡμῶν Θεοτόκου καὶ Ἀειπαρθένου Μαρίας. 

Κυριακὴν ἡμέραν μέλλει ὁ Κύριος νὰ ἀναστήσῃ ὅλον τὸν κόσμον. 

Πρέπει καὶ ἡμεῖς νὰ ἐργαζώμεθα τὰς ἓξ ἡμέρας διὰ ταῦτα τὰμάταια, γήϊνα καὶ ψεύτικα πράγματα, καὶ τὴν Κυριακὴν νὰπηγαίνωμεν εἰς τὴν ἐκκλησίαν καὶ νὰ στοχαζώμεθα τὰς ἁμαρτίας μας, τὸν θάνατον, τὴν κόλασιν, τὸν παράδεισον, τὴν ψυχήν μαςὁποὺ εἶνε τιμιωτέρα ἀπὸ ὅλον τὸν κόσμον, καὶ ὄχι νὰπολυτρώγωμεν, νὰ πολυπίνωμεν καὶ νὰ κάμνωμεν ἁμαρτίας· οὔτε νὰ ἐργαζώμεθα καὶ νὰ πραγματευώμεθα τὴν Κυριακήν.

Ἐκεῖνο τὸ κέρδος ὁποὺ γίνεται τὴν Κυριακὴν εἶνε ἀφωρισμένο καὶκατηραμένο, καὶ βάνετε φωτιὰ καὶ κατάρα εἰς τὸ σπίτι σας καὶ ὄχι εὐλογίαν· καὶ ἢ σὲ θανατώνει ὁ Θεὸς παράκαιρα, ἢ τὴν γυναῖκα σου, ἢ τὸ παιδί σου, ἢ τὸ ζῶον σου ψοφᾶ, ἢ ἄλλον κακόν σοῦκάμνει.

 Ὅθεν, ἀδελφοί μου, διὰ νὰ μὴ πάθετε κανένα κακόν, μήτε ψυχικὸν μήτε σωματικόν, ἐγὼ σᾶς συμβουλεύω νὰ φυλάγετε τὴν Κυριακήν, ὡσὰν ὁποὺ εἶνε ἀφιερωμένη εἰς τὸν Θεόν. 

Ἐδῶ πῶς πηγαίνετε, χριστιανοί μου; 

Τὴν φυλάγετε τὴν Κυριακήν; Ἂν εἶσθε χριστιανοί, νὰ τὴν φυλάγετε. 

Ἔχετε ἐδῶ πρόβατα; Τὸ γάλα τῆς Κυριακῆς τί τὸ κάμνετε;Ἄκουσε, παιδί μου· νὰ τὸ σμίγῃς ὅλο καὶ νὰ τὸ κάμνῃς ἑπτὰμερίδια· καὶ τὰ ἓξ μερίδια κράτησέ τα διὰ τὸν ἑαυτόν σου, καὶ τὸἄλλο μερίδιον τῆς Κυριακῆς, ἂν θέλης, δῶσε το ἐλεημοσύνην εἰς τοὺς πτωχοὺς ἢ εἰς τὴν Ἐκκλησίαν, διὰ νὰ εὐλογήσῃ ὁ Θεὸς τὰπράγματά σου. 

Καὶ ἂν τύχη ἀνάγκη καὶ θέλῃς νὰ πωλήσῃς πράγματα φαγώσιμα τὴν Κυριακήν, ἐκεῖνο τὸ κέρδος μὴ τὸ σμίγεις εἰς τὴν σακκούλα σου, διότι τὴν μαγαρίζει· ἀλλὰ δῶσε τα ἐλεημοσύνην, διὰ νὰ σᾶς φυλάγῃ ὁ Θεὸς» (Διδαχ. Δ’).

Κοίτα να δείς τί θα συμβεί τώρα που ψηφίσατε έτσι, κυρ Σκορδά μου:

Τώρα είναι που θα γεμίσουν οι εκκλησιές (που θέλετε να τις αδειάσετε) τις Κυριακές!

Και οι χλιαροί θα το πάρουν στα "ζεστά", θα ξαναγυρίσουν στους ναούς, οι καταστηματάρχες που έχουν Θεό μέσα τους δεν θα ανοίξουν Κυριακή και η μέρα αυτή, η αφιερωμένη στον Κύριο, θα ξαναγίνει -εξαιτίας σας!!!!- Ευχαριστιακή μέρα.

Άκου κυρ Σκορδά και πάρτε το ΟΛΟΙ χαμπάρι: 

Ό,τι και να κάνετε η Ελλάδα άθρησκο κράτος δεν πρόκειται να γίνει. Το πολύ- πολύ να δημιουργήσετε νέους ομολογητές και μάρτυρες....

anazhthseis-elena

Σεβ. Πειραιώς: ''Κατάργηση της Κυριακής κατ΄εντολή του Εβραϊκού λόμπυ''

Του Μητροπολίτη Πειραιώς κ. Σεραφείμ

Τελικά ὁ Ὑπουργός Ἀνάπτυξης κ. Κ. Χατζηγάκης τό τόλμησε. Ἔγινε ὁ Ἠρόστρατος πού στό Ὀρθόδοξο Γένος τῶν Ἑλλήνων κατέθεσε νομοθέτημα γιά τήν ἀποϊεροποίηση τῆς ἡμέρας τοῦ Κυρίου, τήν ὁποία καθόρισε στίς 7 Μαρτίου τοῦ 321 ὁ ἅγιος Ἰσαπόστολος καί Θεόστεπτος Αὐτοκράτωρ Κωνσταντῖνος ὁ μέγας.

Ἀλλά ὁ σύγχρονος αὐτός Ἠρόστρατος δέν εἶναι μόνος του, οὔτε ἐνεργεῖ ἀπό ἰδίᾳ πρωτοβουλία.

Ἔχει τήν συναίνεση τοῦ Πρωθυπουργοῦ τῆς Χώρας καί τοῦ Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβέρνησης καί δημιουργεῖ εὐλόγους συνειρμούς ἡ ταυτόχρονη ἀναγγελία τῆς προσκλήσεως τοῦ κ. Πρωθυπουργοῦ ἀπό τόν Πρόεδρο τῶν ΗΠΑ κ. Μπάρακ Ὀμπάμα στίς 8 Αὐγούστου ἐ.ἔ. γιά τήν ὁποία ἀγωνίζετο ἐπί μῆνες μέ μεσίτες τούς προύχοντες τοῦ Ἑβραϊκοῦ λόμπυ τῶν ΗΠΑ, ὅπως δημοσιοποιήθηκε στόν Τύπο.

Τελικά ἡ πρόσκλησις ἦρθε καί τό ἀντίτιμο πληρώνεται καί εἶναι ἡ ἀποϊεροποίηση καί ἡ κατάργηση τῆς Κυριακῆς ἀργίας γιά νά ἐπιτευχθῆ διπλός στόχος ἀφ’ ἑνός ἡ ἀπόμείωση τῆς Ὀρθόδοξης αὐτοσυνειδησίας τῶν Ἑλλήνων καί ἀφ’ ἑτέρου νά σαρώσουν ὅλα τά μικρομάγαζα καί τούς μικρομεσαίους ἐπιχειρηματίες οἱ ἑβραϊκῶν συμφερόντων μεγάλες πολυεθνικές ἁλυσίδες πού σέ λίγο καιρό θά δρέψουν τούς καρπούς τοῦ νομοθετήματος τοῦ κ. Χατζηγάκη καί τῆς συντροφίας του.

Ἐντολοδόχοι λοιπόν οἱ ἀνωτέρω κ.κ., ὅπως προκύπτει ἀπό τίς ἐνέργειές τους πού βάλθηκαν μέ τό στανιό νά «σώσουν» δῆθεν τούς μικρομεσαίους ἐμπόρους ἐνῶ ἐκείνοι μέ ἀδιάψευστα στοιχεῖα στήν διαπασών ὀρύονται ὅτι θά καταστραφοῦν καί πού θά ἀποδειχθεῖ σέ κάποια χρόνια ὅπως ἀποδείχθηκε ἡ ἄθλια ἐνέργεια τοῦ Κώστα Σημήτη γιά τήν διαγραφή τοῦ θρησκεύματος ἀπό τίς ταυτότητες τῶν Ἑλλήνων ὅτι ἦταν ἐντολή τοῦ Ἑβραϊκοῦ λόμπυ, μέ τήν πρόσφατη ἀδιάψευστη μαρτυρία τῆς κ. Δήμητρας Λιάνη-Παπανδρέου.

Ὁ ἑορτασμός μιᾶς ἡμέρας ἀναπαύσεως τῆς ἑβδομάδος ὅπως ἀπαιτεῖ ἡ ἀνθρώπινη φύση βασίζεται στό βιβλίο τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης «Γένεση» (β΄,2-3), ἔτσι τό Σάββατο διά τοῦ Νόμου τῆς ΠΔ εἰσῆλθε ὡς «ἡμέρα Κυρίου» στήν Καινή Διαθήκη μέ τά δύο βασικά στοιχεῖα, δηλ. ἀποχή ἀπό τίς ἐργασίες καί ἰδιαίτερη λατρεία τοῦ Θεοῦ. Τή θέση τοῦ Σαββάτου στόν Χριστιανισμό κατέλαβε ἡ Κυριακή (Ἀποκαλ. α΄,10) σάν πρώτη ἡμέρα τῆς ἑβδομάδος κατά τήν ὁποία ἀνεστήθη ὁ Κύριος ἐκ τοῦ Τάφου, δημιούργησε τό ἀναστάσιμο φῶς καί ἀπέστειλε τό Πανάγιο Πνεῦμα νά ἐπιφοιτήση στούς Ἀποστόλους.

Ἡ Κυριακή σάν κατ’ ἐξοχήν «ἡμέρα τοῦ Κυρίου» ὑπενθυμίζει τόν ἐρχόμενο Χριστό σάν ἀνατέλλοντα ἥλιο, ὁ Ὁποῖος θά ἔλθῃ νά ἀποκαταστήση τήν χειμαζομένη δικαιοσύνη καί νά καταργήση τήν ἀφόρητη ὑποκρισία.

Ἡ Ἀνάσταση τοῦ Κυρίου λέγει ὁ Ἱ. Αὐγουστῖνος ὑπόσχεται σέ ὅλους μας τήν αἰώνια ἡμέρα καί τῆς δικῆς μας Ἀναστάσεως (Serm 15 de verb apost). Ἡ Κυριακή εἶναι ἡ ἀρχαιοτάτη ἑορτή τοῦ Χριστιανισμοῦ, ἡ ὁποία ἀποκαλεῖται στό Εὐαγγέλιο, ὡς ἡ «μία τῶν Σαββάτων» (Ματθ. κη΄1, Μαρκ. ιστ΄2, Α΄Κορ. ιστ΄2, Πραξ. κ΄7), στήν δέ Ἀποκάλυψη τοῦ Ἰωάννου ὀνομάζεται Κυριακή ἡμέρα (Ἀποκαλ. α΄10).

Οἱ μαρτυρίες γιά τόν ἑορτασμό τῆς Κυριακῆς συνεχίζονται καί μετά τήν Καινή Διαθήκη. Στήν ἐπιστολή Βαρνάβα ὀνομάζεται «8η ἡμέρα», ὁ δέ ἅγιος Ἰγνάτιος Ἀντιοχείας καταδικάζει τούς σαββατίζοντες καί μή συμμορφουμένους στήν καθολική πράξη τῆς Ἐκκλησίας γράφοντας: «Κατά Κυριακήν Κυρίου ζῶντες ἐν ᾗ καί ἡ ζωή ἡμῶν ἀνέτειλε δι΄ Αὐτοῦ» (Μαγν. κεφ. 9). Κατά τά μέσα τοῦ 2ου αἰ. ὁ ἅγιος Ἰουστῖνος ὁ φιλόσοφος καί μάρτυς γράφει στήν Ἀπολογία του πρός τόν Ρωμαῖο Αὐτοκράτορα (Κεφ. 67) «Τήν δέ τοῦ ἡλίου ἡμέραν κοινήν τήν συνέλευσιν ποιούμεθα» χρησιμοποιῶν γιά τήν Κυριακή τόν ὅρο «ἡλίου ἡμέρα», ὁ ὁποῖος παρέμεινε σέ ὁρισμένες Εὐρωπαϊκές γλῶσσες ὅπως στήν Ἀγγλική Sunday, στήν Γερμανική Sonntag κλπ.

Μετά τήν εἰρήνη τοῦ Μ. Κων/νου μέ τό διάταγμα τῶν Μεδιολάνων (313) καθορίζεται μέ τόν πρῶτο νόμο του στίς 7/3/321 ὅπως ἀναφέρθηκε ἤδη ὡς ἡμέρα ἀναπαύσεως, ἀγαλλιάσεως, θείας λατρείας καί ἀγαθοεργίας ἡ ἀργία τῆς Κυριακῆς, ἡ «σεβαστή ἡμέρα τοῦ ἡλίου» ὅπως τήν ἀποκαλοῦσε, ἡ δέ ἐν Λαοδικείᾳ Σύνοδος μέ τόν 29ο Κανόνα της ὥρισε «οὐ δεῖ χριστιανούς ἰουδαΐζειν, τήν δέ Κυριακήν προτιμῶντες σχολάζειν ὡς χριστιανοί».

Τό νόμο τοῦ Μ. Κων/νου «Omnes judices urbanaeque pledes et atrium officia cunctarum venerabili die solis quiescant» ἐπεκύρωσε καί ὁ διάδοχός του Μ. Θεοδόσιος, μέ τόν κωδ. VIII 8, 3 καί XV 5, 2.

Ὅλη αὐτή ἡ τόσο ἱερά ὑπόθεση, κατά τόν ἐκσυγχρονιστή Ὑπουργό κ. Χατζηδάκη «κρατᾶ τήν χώρα στό παρελθόν» ὅπως εἶχε δηλώσει καί ἔρχεται ὁ κ. Χατζηδάκης γιά νά τήν εἰσαγάγη στό μέλλον (!!!), ὑπενθυμίζων δυστυχῶς δι’ αὐτόν μέ τίς ἐνέργειες καί τά λόγια του ἀναποδράστως τό μαρτυρικό τέλος δι’ ἀπαγχονισμοῦ τοῦ διδάχου τοῦ Γένους Ἁγίου Κοσμᾶ τοῦ Αἰτωλοῦ (1714-1779) ὁ ὁποῖος ὑπερασπιζόμενος πέραν τῶν ἄλλων τήν ἀργία τῆς Κυριακῆς ἐμισήθη θανασίμως ὑπό τῶν τότε Ἑβραίων τῶν Ἰωαννίνων.

Ἔγραψε πρός τόν ἀδελφό του Χρύσανθο τό ἀποκαλυπτικό: «χιλιάδες ἑβραῖοι θέλουν τόν θάνατό μου καί ἕνας ὄχι» καί ἦταν τραγική ἀλήθεια γιατί χρηματίσαντες μέ ἱκανά ἀργύρια τόν Τουρκαλβανό Κούρτ Πασᾶ τοῦ Βερατίου ἐπέτυχαν τό μαρτυρικό τέλος τοῦ μεγάλου ἐθνεγέρτου καί ἰσαποστόλου ὁ ὁποῖος ἐτελειώθη «κρεμασθείς ἐκ δένδρου» τήν 24/8/1779.

Αὐτοί οἱ συνειρμοί προκαλοῦνται ἐκ τῶν θέσεων τοῦ κ. Ὑπουργοῦ καί βέβαια οἱ ἰσχυρισμοί του καταρρίπτονται ἐκ τοῦ γεγονότος ὅτι ἡ ἀγορά δέν πάσχει ἀπό ὧρες λειτουργίας ἀλλά ἀπό ἔλλειψη ρευστότητος!!!   

Κατόπιν τῶν ἀνωτέρω πού πλέον ἀποτελοῦν casus beli γιά τήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος ἡ καθ’ ἡμᾶς Ἱ. Μητρόπολις Πειραιῶς, Φαλήρου καί Ἁγ. Ἰωάννου Ρέντη ἀνακοινώνει τά κάτωθι:

1.    Καλεῖ ἄμεσα τήν Κυβέρνηση νά ἀποσύρη τό ἐπαίσχυντο αὐτό προδοτικό κατά τοῦ Γένους καί ἀπαράδετο νομοθέτημα τό ὁποῖο ἔχει ἤδη καταδικάσει διά πεπαρρησιασμένων καί δυναμικῶν δηλώσεων ὁ Μακ. Ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνῶν καί πάσης Ἑλλάδος κ.κ. ΙΕΡΩΝΥΜΟΣ ὁ Β΄ καί ἡ Σεπτή Διαρκής Ἱ. Σύνοδος διά τοῦ ἐκπροσώπου αὐτῆς Σεβ. Μητροπολίτου Κορίνθου κ.κ. Διονυσίου καταρρίπτοντες τά φλυναφήματα τοῦ δῆθεν ἐκσυγχρονισμοῦ.

2.    Καλεῖ ἄμεσα τούς Βουλευτές καί ἐκπροσώπους τοῦ λαοῦ, ἰδιαίτερα τῆς Α΄καί Β΄ Περιφερείας Πειραιῶς νά δηλώσουν ἄμεσα τήν πλήρη ἀντίθεσή τους στό νομοθέτημα-συμφορά πού θά προκαλέσει ὁπωσδήποτε τήν ὀργή τοῦ Θεοῦ καί θά γίνη αἴτιο μεγάλων δεινῶν τῆς Πατρίδος.

3.    Δηλώνει πρός πᾶσαν κατεύθυνσιν ὅτι Βουλευταί πού θά τό στηρίξουν μέ τήν ψῆφο τους παύουν νά ἔχουν ὁποιαδήποτε σχέση μέ τήν Ἱ. Μητρόπολη Πειραιῶς καί θά τούς ἀπαγορευθῆ ὁποιαδήποτε παρουσία τους, ὡς ἀκοινώνητοι πλέον, σέ ὁποιαδήποτε λατρευτική σύναξη τῆς Ἱ. Μητροπόλεως Πειραιῶς, διότι κατεπάτησαν τόν Νόμο τοῦ Θεοῦ.

4.    Καλεῖ τούς συγκεκριμένους Βουλευτάς νά ἀναλογισθοῦν τήν πολιτική τύχη τῆς τ. Ὑπουργοῦ κ. Μ. Κουτσίκου-Γιαννάκου καί τοῦ Πειραιώτη Ὑφυπουργοῦ κ. Γεωργίου Καλοῦ, τῶν «ἀρχιτεκτόνων» τῆς ἐκδιώξεως τῶν Κληρικῶν ἀπό τά Σχολεῖα μέ τήν πνευματικά ἐγκληματική Ἐγκύκλιο τοῦ εἰδικοῦ τους Γραμματέως κ. Ράμμα.

5.    Παρακαλεῖ ἀδελφικῶς τούς Ἁγιωτάτους Μητροπολίτας τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἱεραρχίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος νά πράξουν τά ὅμοια γιά τήν ἀποτροπή αὐτοῦ τοῦ κακουργήματος.

6.    Συγχαίρει δημοσίᾳ τόν ἀκάματο ἀγωνιστή καί φρυκτωρό Ἱεράρχη Σεβ. Μητροπολίτη Καλαβρύτων καί Αἰγιαλείας κ.κ. ΑΜΒΡΟΣΙΟΝ, ὁ ὁποῖος ἤδη ἐζήτησε τήν ἔκτακτο σύγκληση τῆς Ἱεραρχίας.            romfea.

Προτροπές για την ημέρα της Κυριακής (Αγ.Γρηγορίου του Παλαμά).

«Μια ημέρα την εβδομάδα, που ονομάζεται Κυριακή, διότι είναι αφιερωμένη στον Κύριο που αναστήθηκε κατ’ αυτήν εκ των νεκρών και προϋπέδειξε και προεπιβεβαίωσε την κοινή ανάσταση, κατά την οποία θα σταματήσει κάθε γήινο έργο· αυτή λοιπόν την ημέρα να την αγιάσεις και να μην κάμεις κανένα βιοτικό έργο, εκτός από τα αναγκαία· να δώσεις ελευθερία σε όλους όσοι είναι υπό τις διαταγές σου ή μαζί σου, ώστε να δοξάσετε μαζί εκείνον που μας απέκτησε με το θάνατό του και αναστήθηκε και συνανέστησε τη φύση μας. 

Να θυμάσαι τον μέλλοντα αιώνα και να μελετάς όλες τις εντολές και τα διατάγματα του Κυρίου και να εξετάσεις τον εαυτό σου, μήπως παρέβηκες ή παρέλειψες κάτι, και να διορθώσεις σε όλα τον εαυτό σου. 

Κατά την διάρκειά της να διαμένεις στο ναό του Θεού και να μετάσχεις στις συνάξεις του· επίσης να μεταλάβεις με ειλικρινή πίστη και ακατάκριτη συνείδηση το άγιο σώμα και αίμα του Χριστού, να αρχίσεις προσεκτικότερο βίο και να ανανεώσεις τον εαυτό σου και να τον ετοιμάσεις για την υποδοχή των μελλόντων αγαθών, χάριν των οποίων τα γήινα αγαθά ούτε τις άλλες ημέρες δεν πρέπει να πολυχρησιμοποιήσεις, αλλά την Κυριακή χάριν των αφιερώσεων στο Θεό, θα τα αποφύγεις όλα, εκτός από τα αναγκαιότατα, χωρίς τα οποία είναι αδύνατον να ζήσεις. 

Έτσι λοιπόν, έχοντας τον Θεό τόπο καταφυγής, δεν θα μετακινηθείς, δεν θα ανάψεις το πυρ των παθών και δεν θα σηκώσεις το βάρος των αμαρτιών, και έτσι θα αγιάσεις την ημέρα των Σαββάτων, καταπαύοντας την διάπραξη των κακών. Να συνάψεις επίσης με την Κυριακή και τις αναγνωρισμένες μεγάλες εορτές, πράττοντας τα ίδια και αποφεύγοντας τα ίδια».

Απόσπασμα από τον ‘’Δεκάλογο της κατά Χριστόν Νομοθεσίας’’, ΕΠΕ 8, σελ. 493- 495)/ΠΗΓΗ

Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός, "Εκείνο το κέρδος οπού γίνεται την Κυριακήν είναι αφωρισμένο και κατηραμένο"

Από τις Διδαχές του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού, όπως τις διασώζει ο αείμνηστος Μητροπολίτης Φλωρίνης Αυγουστίνος:

Επήγεν ο Κύριος εις την κόλασιν και έβγαλε τον Αδάμ, την Εύαν και το γένος του. Ανέστη την τρίτην ημέραν. Εφάνη δώδεκα φοράς εις τους Αποστόλους του. Έγινε χαρά εις τον ουρανόν, χαρά εις την γην και εις όλον τον κόσμον. Φαρμάκι και σπαθί δίστομον εις την καρδίαν των Εβραίων και μάλιστα του διαβόλου. Δια τούτο και οι Εβραίοι δεν κατακαίονται άλλην ημέραν τόσον, ωσάν την Κυριακήν,

όπου ακούουν τον παπά μας να λέγει : “Ο αναστάς εκ νεκρών Χριστός ο αληθινός Θεός ημών”. Διότι εκείνο όπου εσπούδαζον οι Εβραίοι να κάμουν δια να εξαλείψουν το όνομα του Χριστού μας, εγύρισεν εναντίον της κεφαλής των.

Πρέπει και ημείς, αδελφοί μου, να χαιρώμεθα πάντοτε, μα περισσότερον την Κυριακήν, οπού είναι η Ανάστασις του Χριστού μας. Διότι Κυριακή ημέραν έγινεν ο Ευαγγελισμός της Δεσποίνης ημών Θεοτόκου και Αειπαρθένου Μαρίας. Κυριακήν ημέραν μέλλει ο Κύριος να αναστήσει όλον τον κόσμον.Πρέπει και ημείς να εργαζώμεθα τας εξ ημέρας δια ταύτα τα μάταια, γήινα και ψεύτικα πράγματα, και την Κυριακήν να πηγαίνωμεν εις την εκκλησίαν και να στοχαζώμεθα τας αμαρτίας μας, τον θάνατον, την κόλασιν, τον παράδεισον, την ψυχήν μας οπού είναι τιμιωτέρα από όλον τον κόσμον, και όχι να πολυτρώγωμεν, να πολυπίνωμεν και να κάμνωμεν αμαρτίας, ούτε να εργαζώμεθα και να πραγματευώμεθα την Κυριακήν. 

Εκείνο το κέρδος οπού γίνεται την Κυριακήν είναι αφωρισμένο και κατηραμένο, και βάνετε φωτιά και κατάρα εις το σπίτι σας και όχι ευλογίαν. Και ή σε θανατώνει ο Κύριος παράκαιρα, ή την γυναίκα σου, ή το παιδί σου, ή το ζώον σου ψοφά, ή άλλον κακόν σου κάμνει. Όθεν, αδελφοί μου, δια να μη πάθετε κανένα κακό, μήτε ψυχικόν μήτε σωματικόν, εγώ σας συμβουλεύω να φυλάγετε την Κυριακήν, ωσάν οπού είναι αφιερωμένη εις τον Θεόν.
   Εδώ πώς πηγαίνετε, χριστιανοί μου ; Την φυλάγετε την Κυριακήν ; Αν είσθε χριστιανοί, να την φυλάγετε. Έχετε εδώ πρόβατα ; Το γάλα της Κυριακής τί το κάμνετε ; Άκουσε, παιδί μου, να το σμίγεις όλο και να το κάμνεις επτά μερίδια. Και τα έξ μερίδια κράτησέ τα δια τον εαυτό σου, και το άλλον μερίδιον της Κυριακής, αν θέλεις δώσε το ελεημοσύνην εις τους πτωχούς, ή εις την εκκλησίαν δια να ευλογήσει ο Θεός τα πράγματά σου. Και να τύχει ανάγκη και θέλεις να πωλήσεις πράγματα φαγώσιμα την Κυριακήν, εκείνο το κέρδος μη το σμίγεις εις την σακκούλα σου, διότι την μαγαρίζει. Αλλά δώσε το ελεημοσύνην, δια να σας φυλάγει ο Θεός.

πηγή

Γέροντας Παΐσιος: Η Κυριακή είναι Ιερή Ημέρα!

Κανονικά πριν από τον Εσπερινό της γιορτής ή της Κυριακής
σταματάει κάθε εργασία. Καλύτερα είναι να δουλέψη κανείς περισσότερο την προπαραμονή, όταν αυτό μπορή να ρυθμισθή, και να μη δουλέψη μετά τον Εσπερινό της παραμονής. Άλλο είναι να κάνη κανείς σε μια γιορτή ή την Κυριακή ένα ελαφρό πράγμα το απόγευμα, όταν είναι μεγάλη ανάγκη, αλλά και αυτό πάλι με τρόπο.

Παλιά και οι χωρικοί που ήταν έξω στα χωράφια, μόλις άκουγαν την καμπάνα του Εσπερινού, έκαναν τον σταυρό τους και σταματούσαν την δουλειά. Το ίδιο και οι γυναίκες που κάθονταν στην γειτονιά. Σηκώνονταν, έκαναν τον σταυρό τους και άφηναν το πλέξιμο ή ό,τι άλλο έκαναν.

Και ο Θεός τους ευλογούσε. Είχαν την υγεία τους και χαίρονταν... Τώρα κατήργησαν τις γιορτές, απομακρύνθηκαν από τον Θεό και την Εκκλησία και τελικά όσα βγάζουν από την δουλειά τους τα δίνουν στους γιατρούς και στα νοσοκομεία...

Μια φορά ήρθε ένας πατέρας στο Καλύβι και μου λέει: «Το παιδί μου αρρωσταίνει συχνά και οι γιατροί δεν μπορούν να βρουν τι έχει». «Να σταματήσης να δουλεύης Κυριακή και όλα θ’ αλλάξουν», του είπα. Πράγματι σταμάτησε, και το παιδάκι του έγινε καλά.
Πάντα λέω στους λαϊκούς να σταματήσουν να δουλεύουν Κυριακές και γιορτές, για να μην τους βρουν στην ζωή τους συμφορές. Όλοι μπορούν να ρυθμίσουν την δουλειά τους. Όλη η βάση είναι η πνευματική ευαισθησία. Αν υπάρχη ευαισθησία, βρίσκονται λύσεις για όλα.

Και αν λίγο ζημιωθούν από μια λύση, θα πάρουν ευλογία διπλή. Πολλοί όμως δεν το καταλαβαίνουν. Ούτε στην Θεία Λειτουργία πηγαίνουν. Η Θεία Λειτουργία αγιάζει. Αν δεν πάη ο Χριστιανός την Κυριακή στην Εκκλησία, πως θα αγιασθή; Δυστυχώς όμως πάνε σιγά-σιγά οι άνθρωποι να μην αφήσουν ούτε γιορτές ούτε τίποτε. Βλέπεις, ακόμη και τα ονόματα τα αλλάζουν, για να μη θυμούνται τους Αγίους τους.
Το Βασιλική το κάνουν Βίκυ· το Ζωή, Ζωζώ, και έτσι λέει δυο φορές... «ζώο»! Έβαλαν την γιορτή της Μάνας, του Μάη, του Απρίλη... Σε λίγο θα πουν: «Σήμερα είναι η γιορτή της αγκινάρας, την άλλη του κυπαρισσιού, την άλλη τα γενέθλια αυτού που βρήκε την ατομική βόμβα ή το ποδόσφαιρο». Δεν αφήνει όμως ο Θεός...

Η ΙΕΡΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ

Κυριακή πρωί. Ώρα Θείας Λειτουργίας. Όμως στην νεοελληνική μας κοινωνία των... προχωρημένων αντιλήψεων η ζωή διοργανώνεται αγνοώντας χαρακτηριστικά, τι σημαίνει κάλεσμα της καμπάνας και σύναξη στην θεία λειτουργία.
- Φροντιστήρια κανονίζουν μαθήματα την iδια ώρα με την λειτουργία.
- Εκδρομεiς και ταξιδιώτες κανονίζουν ταξίδια Κυριακή πρωί-πρωί.
- Εργαζόμενοι ρυθμίζουν τις δουλειές τους ή τον ύπνο τους την ίδια ώρα, που στους ναούς γίνεται η λειτουργία.
Πόσο θλιβερή άγνοια έχουν! Τι χάνουν! Τι στερούνται προτιμώντας κάτι άλλο, ούτε καν το σκέπτονται!Ω αν καταλάβαιναν, σε τι προσφορά πλούτου χάριτος στρέφουν την πλάτη τους!Ω αν ήξεραν, τι «δικαιώματα» δίνουν στο διάβολο και πόσο πιο ευάλωτοι γίνονται στις παγίδες του, μένοντας γυμνοί από την «χάρη» της θείας λειτουργίας!Ω αν εiχαν επίγνωση, πόσο τραγικά λάθος αξιολογήσεις κάνουν, αδικώντας έτσι τον εαυτό τους!...

Κάποτε, ένας ψαράς επήγε σε έναν ευλαβέστατο και άγιο μοναχό στο Άγιο Όρος Κυριακή βράδυ φρέσκα ψάρια για την εορτή πού θα είχε την άλλη ήμέρα, την Δευτέρα. Ο Γέροντας παραξενεύτηκε, και τον ερώτησε:

-Ποτέ τα έπιασες; Εκείνος απάντησε:
-Σήμερα το πρωί. Εiναι φρέσκα-φρέσκα! Τότε ο άγιος έκεiνος τού λέει:
-Παιδί μου, δεν μπορώ να τα αγοράσω. Εiναι αφορισμένα. Γιατί τα έπιασες την Κυριακή.
Ο ψαράς δεν μπορούσε να το καταλάβει αυτό. Τότε του λέει ο Γέροντας:
Θέλεις να βεβαιωθείς γι' αυτό; Δώσε ένα ψάρι στο γάτο μου. Και θα το ιδεiς. Δεν θα το φάει.Και πράγματι. `Ο γάτος δεν το έφαγε. Βέβαια αυτό δεν ήταν φυσικό. Οι γάτες «τρελαίνονται» για ψάρια. Καί δεν γνωρίζουν, σαν ζώα, καταστάσεις χάριτος. Ο γάτος εκείνος δεν έφαγε το ψάρι, κατά ειδική υπερφυσική ενέργεια τoυ Θεού. Όχι για την ψυχή του. Αλλά για την ψυχή τού ψαρά. Πού από άγνοια δεν σεβόταν την αργία τής Κυριακής. Αυτό, φυσικά, συγκλόνισε τον ψαρά, και στο εξής σεβόταν τις Κυριακές και τις μεγάλες εορτές.

Εμείς τις σεβόμαστε;

πηγή