ΠΑΤΗΣΤΕ ΣΤΙΣ ΕΙΚΟΝΕΣ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΔΕΞΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΔΕΙΤΕ ΤΑ ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ ΜΑΣ!

Πέμπτη, 21 Νοεμβρίου 2019

Διανύουμε μια τρομερή περίοδο. Αλλά δεν είναι μόνο επειδή οι δυνάμεις του παγκόσμιου κακού κερδίζουν όλο και μεγαλύτερο έδαφος

Η εικόνα ίσως περιέχει: 3 άτομα, , τα οποία χαμογελούν, άτομα στέκονται
  «Διανύουμε μια τρομερή περίοδο. Αλλά δεν είναι μόνο επειδή οι δυνάμεις του παγκόσμιου κακού κερδίζουν όλο και μεγαλύτερο έδαφος στον κόσμο, αλλά ακόμα περισσότερο επειδή – τρομερό να το λέει κανείς! – πολλοί υψηλόβαθμοι ιεράρχες της Εκκλησίας του Χριστού διεξάγουν μια πραγματική προδοσία της ιερής μας Πίστεως και της Εκκλησίας. 

 Μια εντελώς νέα εποχή στον Χριστιανισμό διακηρύσσεται.Σκέφτονται να δημιουργήσουν νέα εκκλησία στην οποία όχι μόνο όλοι οι Ορθόδοξοι πρέπει να μετέχουν, αλλά και οι ετερόδοξοι, και ακόμη και οι Μουσουλμάνοι, οι Εβραίοι και οι ειδωλολάτρες. 

 Μιλάνε επίσης και για κάποιου είδους «διάλογο» με τους άθεους! Με αυτόν τον τρόπο, αντί της αληθινής Πίστεως και της αληθινής Εκκλησίας, μια ψεύτικη πίστη ή, κατά την έκφραση του μεγάλου μας πνευματοφόρου λύχνου, Επισκόπου Θεοφάνους του Εγκλείστου, μια δαιμονική πίστη και μια ψεύτικη εκκλησία, ετοιμάζεται να ανατείλει.

 Και είναι σε αυτές τις φοβερές στιγμές που θέλουμε να δούμε στο πρόσωπο σας τον σταθερό και ακλόνητο πνευματικό ηγέτη μας, που θα μας εμπνέει όλους στον ιερό Αγώνα – την ιερή μάχη – για την αληθινή Πίστη και την αληθινή Εκκλησία εναντίον αυτής της ψεύτικης πίστεως και ψεύτικης εκκλησίας. Αυτό είναι ό, τι θέλουμε! .. Και μόνο αυτό!

(Από τον Χαιρετιστήριο Λόγο του Αρχιεπισκόπου Συρακουσών και Αγίας Τριάδος Αβερκίου προς τον Άγιο Φιλάρετο Πρωθιεράρχη της Ρωσικής Εκκλησίας εν Διασπορά – 1/14-12-1967)

Είσαι φτωχός ή πλούσιος;(Από το Γεροντικό)

Δεν υπάρχει διαθέσιμη περιγραφή για τη φωτογραφία.

Μία σπάνια φωτογραφία, ο Αγ.Ιάκωβος ως στρατιώτης

Η εικόνα ίσως περιέχει: 12 άτομα
Έτος 1949. Μία σπάνια φωτογραφία, ο Αγ.Ιάκωβος ως στρατιώτης.
Ουδέποτε κατά τη διάρκεια της θητείας του έφαγε λαδερό φαγητό τις Τετάρτες και τις Παρασκευές, καθώς και τις Σαρακοστές των Χριστουγέννων και του Πάσχα.
Απολύθηκε από τις τάξεις του Στρατού τριάντα και πλέον ετών, κι αφού αποκατέστησε την αδελφή του, κατά την εντολή της μητέρας του, έχοντας ζήσει ''ευαγγελικώς'' στον κόσμο, ακολούθησε τη Μοναχική ζωή, που από μικρός ολόψυχα επόθησε.
Η εποχή πού πήγε στρατιώτης (1947) ήταν η περίοδος του εμφυλίου και αδελφοκτόνου πολέμου στην πατρίδα μας. 
Με την πίστη του στον Θεό, τις προσευχές και τις δεήσεις του, έχοντας πάντοτε μαζί του το θαυματουργό εικονισματάκι του αγίου Χαραλάμπη, με τον σεβασμό και την πειθαρχία προς τους ανωτέρους του, την εργατικότητα και τη σεμνότητά του, ξεπέρασε τις ποικίλες δυσκολίες και δοκιμασίες που αντιμετώπισε κατά τη διάρκεια της τριετούς στρατιωτικής του θητείας, αρχικά στο Βόλο κι ύστερα στον Πειραιά. 
 Δεν «συσχηματίσθηκε» ποτέ με άτοπες και απρεπείς επιθυμίες ορισμένων συστρατιωτών του και γι’ αυτό είχε, τουλάχιστον στην αρχή, να πολεμήσει με τα πειράγματα και τη χλεύη τους. 
Με την ενάρετη όμως ζωή του εδίδαξε πολλούς και στο τέλος όλοι τον αγάπησαν, γιατί στις δυσκολίες και στις αρρώστιές τους ήταν πάντα δίπλα τους.

Tα Εισόδια της Υπεραγίας Θεοτόκου. Τοιχογραφία του 12ου αιώνα

Η εικόνα ίσως περιέχει: εσωτερικός χώρος
Tα Εισόδια της Υπεραγίας Θεοτόκου. Τοιχογραφία του 12ου αιώνα στην Ιερά Μονή του Αγίου Αδριανού στο χωριό Άγιος Δημήτριος Κορώνης στην Καλαβρία.

Ἄγγελοι την Εἴσοδον τῆς Πανάγνου, ὁρῶντες ἐξεπλήττοντο


ᾨδὴ θ', τῆς Ἑορτῆς 
Ἦχος δ', Ἦς ἡ Ἀκροστιχίς, κατ' ἀλφάβητον ἀντιστρόφως. 
Μεγαλυνάριον
Ἄγγελοι τὴν Εἴσοδον τῆς Πανάγνου, ὁρῶντες ἐξεπλήττοντο πῶς ἡ Παρθένος εἰσῆλθεν, εἰς τὰ Ἅγια τῶν Ἁγίων. 
Ὁ Εἱρμὸς 
«Ὡς ἐμψύχῳ Θεοῦ κιβωτῷ, ψαυέτω μηδαμῶς χεὶρ ἀμυήτων, χείλη δὲ πιστῶν, τῇ Θεοτόκῳ ἀσιγήτως, φωνὴν τοῦ Ἀγγέλου ἀναμέλποντα, ἐν ἀγαλλιάσει βοάτω· Ὄντως ἀνωτέρα πάντων, ὑπάρχεις Παρθένε ἁγνή».

Ἄγγελοι τὴν Εἴσοδον τῆς Πανάγνου, ὁρῶντες ἐξεπλήττοντο, πῶς μετὰ δόξης εἰσῆλθεν, εἰς τὰ Ἅγια τῶν Ἁγίων.
Ὡς ὑπέρλαμπρον Θεοτόκε ἁγνή, Ψυχῆς τὸ καθαρὸν ἔχουσα κάλλος· Χάριτος Θεοῦ δ' ἐμπιπλαμένη οὐρανόθεν· Φωτὶ ἀϊδίῳ καταυγάζεις ἀεί, τοὺς ἐν εὐφροσύνῃ βοῶντας· Ὄντως ἀνωτέρα πάντων, ὑπάρχεις Παρθένε ἁγνή.

Ἄγγελοι τὴν Εἴσοδον τῆς Παρθένου, ὁρῶντες ἐξεπλήττοντο, πῶς παραδόξως εἰσῆλθεν, εἰς τὰ Ἅγια τῶν Ἁγίων.
Ὑπερίπταται Θεοτόκε ἁγνή Τὸ θαῦμά σου τὴν δύναμιν τῶν λόγων· Σῶμα γὰρ ἐν σοὶ κατανοῶ ὑπὲρ λόγον, Ῥοῆς ἁμαρτίας ἀνεπίδεκτον· ὅθεν εὐχαρίστως βοῷ σοι· Ὄντως ἀνωτέρα πάντων, ὑπάρχεις Παρθένε ἁγνή.

Ἄγγελοι καὶ ἄνθρωποι τῆς Παρθένου, τὴν Εἴσοδον τιμήσωμεν, ὅτι ἐν δόξῃ εἰσῆλθεν, εἰς τὰ Ἅγια τῶν Ἁγίων.
Παραδόξως προδιετύπου Ἁγνή, ὁ Νόμος σε σκηνὴν καὶ θείαν στάμνον, Ξένην κιβωτόν, καὶ καταπέτασμα καὶ ῥάβδον, Ναὸν ἀκατάλυτον, καὶ πύλην Θεοῦ· Ὅθεν ἐκδιδάσκει σοι κράζειν· Ὄντως ἀνωτέρα πάντων, ὑπάρχεις Παρθένε ἁγνή.

«Προπέμποντας την Μαρία – Προπέμποντας τον Ιησού Χριστό στον παρόντα αιώνα»

Του Παντελή Λεβάκου

Αποτέλεσμα εικόνας για intrarea in biserica a maicii domnului
  Έχοντας η Μαριάμ σαρκικά φθάσει στο τρίτο έτος της ηλικίας της, έρχεται το πλήρωμα του χρόνου να εκπληρωθεί η υπόσχεση του Ιωακείμ και της Άννας, να την αφιερώσουν στον Θεό. 
 Ο τόπος που θα λάμβανε χώρα η αφιέρωση ήταν ο Ναός του Θεού, ο Ναός όπου ήταν το κέντρο της λατρείας του εβραϊκού Γιαχβέ. Εκτός από τον Ιωακείμ, την Άννα, τους ιερείς του Ναού και φυσικά την ίδια την Μαριάμ που είναι οι άμεσοι πρωταγωνιστές του γεγονότος αυτού, από την υμνολογία της ημέρας μαθαίνουμε ότι σε ένα παράλληλο «κόσμο», αυτόν (τον κόσμο) των αγίων Αγγέλων, επικρατεί μια διαφορετική προσέγγιση στο γεγονός. 
«Ἄγγελοι τὴν Εἴσοδον τῆς Πανάγνου, ὁρῶντες ἐξεπλήττοντο πῶς ἡ Παρθένος εἰσῆλθεν, εἰς τὰ Ἅγια τῶν Ἁγίων».
 Οι Άγγελοι με έκπληξη παρακολουθούν την Πάναγνο (εκείνη δηλαδή που ήταν η αγνότερη από όλους) όχι μόνο να πορεύεται εντός του Ναού, αλλά τα βήματά της να την οδηγούν στα «Άγια των Αγίων»! Παρακολουθούν μια «τριετίζουσαν δάμαλιν» να καταφθάνει στο σημείο του Ναού όπου ο Αρχιερέας μόνο μία φορά τον χρόνο και κατόπιν αυστηρής προετοιμασίας εισερχόταν ώστε να συναντήσει τον ίδιο τον Γιαχβέ.

«Ἄγγελοι τὴν Εἴσοδον τῆς Παρθένου, ὁρῶντες ἐξεπλήττοντο, πῶς παραδόξως εἰσῆλθεν, εἰς τὰ Ἅγια τῶν Ἁγίων».
 Την έκπληξη των αγίων Αγγέλων διαδέχεται η απορία. Οι Άγγελοι «απορούν» με το γεγονός που διαδραματίζεται ενώπιόν τους, ότι δηλαδή η Παρθένος με παράδοξο τρόπο και ανερμήνευτο (εκείνη τη στιγμή) λόγο κατευθύνεται στα «Άγια των Αγίων».

 «Ἄγγελοι καὶ ἄνθρωποι τῆς Παρθένου, τὴν Εἴσοδον τιμήσωμεν, ὅτι ἐν δόξῃ εἰσῆλθεν, εἰς τὰ Ἅγια τῶν Ἁγίων». 
 Αφού ο υμνογράφος αποτύπωσε την απορία και την έκπληξη των Αγγέλων για το συντελούμενο γεγονός, σειρά έχει η προτροπή προς τους Αγγέλους αλλά και προς τους ανθρώπους. Η προτροπή αυτή αφορά στο ότι τόσο τα ουράνια όσο και τα επίγεια δημιουργήματα πρέπει να τιμήσουν την είσοδο της Παρθένου καθώς η είσοδός της στα «Άγια των Αγίων» συντελέσθηκε με δόξα.

 «Ἄγγελοι τὴν Εἴσοδον τῆς Παρθένου, ὁρῶντες κατεπλήττοντο, πῶς θεαρέστως

Τετάρτη, 20 Νοεμβρίου 2019

Γιατί μας πιάνει ένας τρόμος, όταν ακούμε για άσκηση;

π. Γεώργιος Σχοινάς

 Και λέει κανείς, γιατί άραγε σήμερα εμείς οι λιγότερο ασκητικοί χριστιανοί, μας πιάνει ένας τρόμος, όταν ακούμε για άσκηση; Και κάπως αισθανόμαστε άβολα. Γιατί μας έχει διαφύγει αδελφοί μου μια μεγάλη αλήθεια της πίστης μας….

Την συνοψίζει ο Άγιος Ιωάννης της Κλίμακος, σε τρείς λέξεις: «ἔρως ἔρωτι νικᾶται».
Ένας έρωτας λέει, νικιέται απο έναν άλλο, μεγαλύτερο έρωτα…
Τι είναι εκείνο, που μας κρατάει δεμένους με τα πάθη μας; Τα έχουμε ερωτευτεί!
Τα έχουμε αγαπήσει, μέσα στήν πτώση μας, μέσα στήν εμπάθεια μας, τα έχουμε σφιχταγγαλιάσει. Είμαστε ερωτευμένοι με τα πάθη μας, με την γαστριμαργία μας, με την πορνεία μας, με την υπερηφάνια μας, τον εγωισμό, την κενοδοξία μας και ολα αυτά…

Και πως θα μπορέσουμε να θεραπευτούμε απο αυτά; Μόνο με επιταγές νομικού τύπου; Δεν πρέπει να είσαι κοιλιόδουλος; Δεν πρέπει να είσαι γαστρίμαργος; Δεν πρέπει να είσαι πόρνος, δεν πρέπει να είσαι υπερήφανος;
Καλά είναι και αυτά, αλλά εχω την αίσθηση οτι δεν είναι ικανά, να γεμίσουν τον άνθρωπο απο μια φιλότιμη διάθεση να πετάξει απο επάνω του αυτά τα πάθη…
Ερχεται λοιπόν ο Άγιος Ιωάννης της Κλίμακος και μας λέει, οτι για να πάψουμε να έχουμε αυτούς του έρωτες, τούς έρωτες για τα γήινα πάθη μας, χρειάζεται να έρθει μέσα στήν καρδιά μας ένας μεγαλύτερος έρωτας!
Οπότε ξαφνικά η άσκησή μας, δεν γίνεται απλώς η αποφυγή κάποιων παθών. Ούτε καν θα λέγαμε η μίμηση κάποιων καλών πράξεων, κάποιων αρετών, αλλά η άσκησή μας πλέων αλλάζει περιεχόμενο, και δεν είναι τόσο »αυτονόητο» αυτό το περιεχόμενο της άσκησης.
Η άσκησή μας θα έλεγα, αρχίζει και μοιάζει με την προσπάθεια που κάνει

Εάν υπάρχει Θεός τον περιμένω να έρθει, να με ''εκτελέσει''!

Αποτέλεσμα εικόνας για dumnezeu tatal milostiv
Κάποτε βγήκε στην έδρα ένας άθεος και έλεγε στο ακροατήριό του:
- Εάν υπάρχει Θεός τον περιμένω να έρθει, να με ''εκτελέσει''.
Πέρασαν 3 λεπτά και ο Θεός δεν τον έκανε τίποτα. Είχε στη συνέχεια το θράσος να πει:

- Είδατε; Εάν υπήρχε Θεός, θα με έκανε κακό!

Τότε, εκείνη την στιγμή, ζήτησε μια γιαγιά το λόγο και του λέει:
- Εσύ εάν είχες ένα παιδί και σου έκανε παρακοή, θα το σκότωνες; Εάν σε έβριζε, θα τον σκότωνες;
- Όχι βέβαια, απάντησε ο άθεος.
Και συνεχίζει η γιαγιά:
- Αυτός ο Πανάγαθος Θεός, πως είναι δυνατόν το παιδί του να το σκοτώσει; Εσύ από το παιδί σου, δεν θα ήθελες την μετάνοιά του; Δεν θα ήθελες την συγγνώμη του; Αυτό ακριβώς θέλει και ο Θεός από σένα! Γι΄αυτό και δεν σε εξουθένωσε. Εύχομαι να βάλεις μυαλό...

 Δημήτριος Παναγόπουλος (ιεροκήρυκας)

Τρίτη, 19 Νοεμβρίου 2019

Αρχιμανδρίτης Βασίλειος Λυμπρίτης,σφαγιασθείς από τους κομμουνιστές κατά τα «Δεκεμβριανά»

Η εικόνα ίσως περιέχει: ένα ή περισσότερα άτομα
 Φωτογραφία του Αρχιμανδρίτη Βασίλειου Λυμπρίτη ο οποίος κατά τα ‘’Δεκεμβριανά του 1944’’ στην Αθήνα βασανίστηκε και σφαγιάστηκε από τους κομμουνιστές καθώς αρνήθηκε να συνεργαστεί μαζί τους και να υποδείξει σε αυτούς οικογένειες οι οποίες είχαν μέλη που υπηρετούσαν στα Σώματα Ασφαλείας και στις Ένοπλες Δυνάμεις και ως εκ τούτου θεωρήθηκε ‘’αντιδραστικός’’

Ήταν σαν να έκανε εμπορική συναλλαγή με την Παναγία!(Πορφυρίας Μοναχής)


 Αποβίβασα στο νοσοκομείο Παίδων. Και, πριν ξεκινήσω, βλέπω μια κυρία να τρέχει προς εμένα. Την περιμένω! Μπαίνει κλαμένη. Αφού μου λέει τον προορισμό της, τη ρωτώ γιατί κλαίει.
-Αχ, κοπέλα μου! Το παιδί μου είναι βαριά άρρωστο.
-Το έχετε εδώ, στο Παίδων;
-Εδώ το έχω.
-Μην κλαίτε, κυρία μου, ο Θεός είναι μεγάλος. Θα κάνει καλά το παιδί σας.
-Αχ! Οι ελπίδες μου είναι σ' Εκείνον! Έταξα στην Παναγιά να μου το κάνει καλά και θα της το πάω χρυσό!

 Τι ήθελε και μου το είπε τώρα αυτό; Και με τον τρόπο που το είπε, μου άναψε τα αίματα. Ήταν σαν να έκανε εμπορική συναλλαγή με την Παναγία! Ωστόσο, κρατάω την υπομονή μου και γίνομαι όσο πιο γλυκιά μπορώ.

-Καλή μου κυρία, πήγαινε σε μία Εκκλησία, γονάτισε μπροστά στην Παναγιά μας και παρακάλεσε την να σε λυπηθεί και να κάνει καλά το παιδί σου. Και αντί να της το πας χρυσό, να της υποσχεθείς πώς θα νηστεύεις το κρέας κάθε Παρασκευή ή και Τετάρτη ή κάθε Μεγάλη Εβδομάδα να φοράς μαύρα, για να συμμετέχεις και εσύ στον πόνο της. Θυσιάζοντας κάτι από εσένα δεν θα Την ξεχάσεις ποτέ.

Εδώ έκανε σαν να της έβαλα μαχαίρι στην καρδιά. Ακούστε απάντηση:
-Τι λες, μωρή ταξιτζού; Αν είναι να νηστεύω ή να φορέσω μαύρα, ας το πάρει!
-Πολύ σωστά, κυρία μου, τότε γιατί κλαίτε; Για να σας λυπηθώ;

Η κυρία θύμωσε, μου ζήτησε να σταματήσω, για να κατέβει. Εγώ δεν της απάντησα. Απλά έκανα, όπως μου είπε. Η κυρία κατέβηκε βρίζοντας με και χτυπώντας δυνατά την πόρτα.
Αυτή η μάνα λατρεύει το παιδί της!

Από το βιβλίο: «Ταξιδεύοντας στα τείχη της πόλης», της Μακαριστής μοναχής Πορφυρίας.
ΑΘΗΝΑ 2010

Δομήνικος Θεοτοκόπουλος / Άποψη του Όρους και της Μονής Σινά / Συγκρίσεις

Δομήνικος Θεοτοκόπουλος
ΑΠΟΨΗ ΤΟΥ ΟΡΟΥΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΜΟΝΗΣ ΣΙΝΑΑΠΟΨΗ ΤΟΥ ΟΡΟΥΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΜΟΝΗΣ ΣΙΝΑ
ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΑ

 Το τοπίο στον πίνακα του Θεοτοκόπουλου δεν έχει γίνει εκ του φυσικού, αφού καμία πληροφορία δεν μας επιτρέπει να υποθέσουμε επίσκεψη του καλλιτέχνη στην περιοχή του Σινά. 

Ο ζωγράφος συνεπώς πρέπει να είχε ως πρότυπο κάποιο χαρακτικό από αυτά που εικονογραφούσαν περιηγητικά βιβλία, τυπωμένα στη Δύση, κατά τον 16ο αιώνα. Επικρατέστερη πιθανή πηγή, σύμφωνα με τους περισσότερους μελετητές, είναι το χαρακτικό του Giovanni Baptista Fontana. Οι ομοιότητες των δύο έργων είναι πολλές τόσο στην απόδοση του τοπίου, όσο και σε επιμέρους λεπτομέρειες, όπως για παράδειγμα η υποδοχή του καραβανιού των προσκυνητών κάτω δεξιά. Υφίστανται όμως διαφορές, όπως λόγου χάρη η απουσία της ομάδας των περιηγητών αριστερά στο χαρακτικό, που αποτελεί και την πιο εμφανή προσθήκη του Θεοτοκόπουλου στην απόδοση του τοπίου Σινά.

Δομήνικος Θεοτοκόπουλος
ΑΠΟΨΗ ΤΟΥ ΟΡΟΥΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΜΟΝΗΣ ΣΙΝΑ
ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΑ
GIOVANNI BAPTISTA FONTANA, ΑΠΟΨΗ ΤΟΥ ΟΡΟΥΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΜΟΝΗΣ ΣΙΝΑ
ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΑ

 Το φρουριακό συγκρότημα της Μονής και στα δύο έργα είναι τοποθετημένο λοξά στο χώρο. Χαρακτηριστική είναι επίσης η ομοιότητα στο ύψος του οχυρωματικού περιβόλου και το ορθογώνιο σχήμα του, καθώς και η παρουσία του χαμηλότερου προτειχίσματος στη μία πλευρά του τείχους που προστάτευε την κύρια είσοδο του μοναστηριού. Κοινό στοιχείο μεταξύ των δύο έργων είναι ακόμα η παρουσία του τοξωτού ανοίγματος στην άλλη πλευρά του τείχους, με μία σημαντική ωστόσο διαφορά. Στο χαρακτικό καθίσταται εμφανής η χρησιμότητα του ανοίγματος αυτού, καθώς διακρίνεται μορφή που κατεβάζει, ή ανεβάζει ίσως, με σχοινί ένα καλάθι, σκηνή που απουσιάζει όμως από τον πίνακα του Θεοτοκόπουλου.

Μήπως είναι διαφορετικό εθνικό σύμβολο ;

Η εικόνα ίσως περιέχει: 6 άτομα, άτομα στέκονται, πλήθος και υπαίθριες δραστηριότητες
 Αναρωτιέται, δικαίως, ο συγγραφέας και κριτικός θεάτρου Κώστας Γεωργουσόπουλος ("Περί σημείων", ΤΑ ΝΕΑ, 16-17/11/2019) :

 Ποιος θ’ ακολουθήσει σήμερα τη ματωμένη σημαία της εξέγερσης του Πολυτεχνείου χορεύοντας «σαχλεπίσαχλα»; 
 Το μόνο βέβαιο είναι πως σίγουρα δεν θα υπάρξουν στην καθιερωμένη πορεία σαχλεπίσαχλοι χοροί.
  Όμως το εθνικό σύμβολο θ’ ακολουθήσουν πολλοί «προοδευτικοί», από αυτούς που πριν μερικές εβδομάδες, στην παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου, όχι μόνο επικροτούσαν την προσβολή της ίδιας σημαίας από κάποιο τάλεντ σόου αλά Μόντι Πάιθον, αλλά έβγαζαν «χολή και όξος» κατηγορώντας για «εθνικισμό» όσους τόλμησαν να πουν, όπως ο Κώστας Γεωργουσόπουλος, ότι εφόσον «παρελαύνει επικεφαλής η σημαία της χώρας, καμία προσβολή, καμία ανοησία, καμία σαχλαμάρα δεν συγχωρείται».

Δευτέρα, 18 Νοεμβρίου 2019

Και οι αγιότατες ψυχές καμιά φορά βρίσκονται σε αμηχανία, μπροστά στο αίνιγμα των γεγονότων.

Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς.

Η εικόνα ίσως περιέχει: 1 άτομο, κοντινό πλάνο και εσωτερικός χώρος
  Οι ανόητοι θυμώνουν επειδή ο Θεός δεν διοικεί τον κόσμο κατά τη δική τους λογική, και οι λογικοί κοπιάζουν ασταμάτητα να μπουν στη λογική του Θεού. Είναι δύσκολο καμιά φορά και στον λογικότατο να κατανοήσει το γιατί σε έναν άνθρωπο συμβαίνει έτσι, ενώ στον άλλον αλλιώς!
 Γιατί ο νέος που επιθυμεί τη ζωή πεθαίνει, ενώ ο γέρος που επιθυμεί τον θάνατο ζει, γιατί ο ευσεβής βασανίζεται, ενώ ο άθεος καλοπερνά. 
 Και οι αγιότατες ψυχές καμιά φορά βρίσκονται σε αμηχανία, μπροστά στο αίνιγμα των γεγονότων.

Το όνομά μου είναι Νουριέ...

Η εικόνα ίσως περιέχει: 1 άτομο

  Το όνομά μου είναι Νουριέ, είμαι χήρα εικοσιεννιά (29) χρονών, παιδιά δεν έχω. Τώρα μένω στο σπίτι του πατέρα μου, του Χατζημεμέτ Τζαναβάρ, στο χωριό Γκόριανη, δίπλα στη Νικησιάνη. Αύριο θα κατέβω στο Πράβι, θα πάω στο Δεσπότη και θα του ζητήσω να με βαφτίσει. Θα του πω ότι η γιαγιά μου ήταν χριστιανή από τα μέρη της Ζηλιάχοβας, της Ζίχνης, που αλλαξοπίστησε με το ζόρι. Στις φλέβες μου, θα του πω, κυλάει χριστιανικό αίμα. Από μικρή αγαπούσα τη χριστιανική θρησκεία και τους Έλληνες. Γι’ αυτό δεν έφυγα μαζί με τους συγχωριανούς μου. Μ’ όλα τα παρακάλια και τις απειλές τους, δεν τους ακολούθησα στην Τουρκία, αλλά έμεινα εδώ, με κίνδυνο της ζωής μου. Εδώ είναι η πατρίδα μου, εδώ ανάπνευσα τον πρώτο αέρα της ζωής, εδώ θέλω να ζήσω!”

  “Εγώ είμαι η Εσμέ, γέννημα θρέμμα της Καβάλας. Τον άντρα μου τον έχασα πριν από δυόμισι χρόνια. Αρρώστησε ξαφνικά και με άφησε χήρα με δυο θυγατέρες. Μετά γνώρισα έναν καλόν άνθρωπο. Χριστιανός είναι, ήρθε πρόσφυγας από τα Άδανα. Με νοιάστηκε κι εμένα και τα παιδιά μου και μας πήρε να ζήσουμε μαζί του στο Νουσλά, κοντά στο Λευτεραί. Μαζί του απέκτησα και μια τρίτη κόρη και τώρα που σας μιλάω, θαρρώ πως είμαι πάλι γκαστρωμένη. Μου λένε τώρα να σηκωθώ να φύγω. Έγινε, λέει, Μουμπαντελέ, Ανταλλαγή, κι εμείς οι μουσουλμάνοι θα πάμε στην Τουρκία. Καλύτερο το έχω να σκοτωθώ. Αύριο θα σηκωθώ και θα πάω στο Δεσπότη. Θα τον παρακαλέσω να με βαφτίσει χριστιανή, να μείνω εδώ στην πατρίδα μου, με τον άνθρωπό μου”.

 Η υπόθεση της Νουριέ παραπέμφθηκε από το Μητροπολίτη Ελευθερούπολης

Κυριακή, 17 Νοεμβρίου 2019

Είδα το γκρίζο αντερί του Αγίου Φιλουμένου !

Από το βιβλίο ''Μυστικά βιώματα στην Αγία Γη»(Σοφία Κιόρογλου)
Αποτέλεσμα εικόνας για αγιος φιλουμενος
 Το 2005, ενώ ο ναός είχε σχεδόν ολοκληρωθεί, δέχτηκε επίθεση από δύο εβραϊκά τάνκς.
-Την ώρα που έγινε η επίθεση, στις 3:45 π.μ,θυμάται ο π. Ιουστίνος, βρισκόμουν στο ηγουμενείο. Μου τηλεφώνησε η γυναίκα του φύλακα που δουλεύει εδώ, η οποία μένει ακριβώς απέναντι από την κεντρική πύλη του προσκυνήματος, και μου είπε:
-Πρόσεξε, μην πλησιάσεις στα παράθυρα, διότι δύο τάνκς είναι έτοιμα να κτυπήσουν το Μοναστήρι.
-Έμεινα πραγματικά μέσα και, κοιτάζοντας πλαγίως από το ένα παράθυρο, είδα μία οβίδα να κτυπά την εκκλησία.
- Άγιε Ιακώβ... Αγία Φωτεινή..., φώναξα. Εγώ έφτιαξα το σπίτι σας με το υστέρημα του φτωχού λαού. Προστατέψτε το, διότι μπροστά στα τάνκς δεν μπορώ να κάνω τίποτα! Όταν όμως άκουσα και το δεύτερο κτύπημα κάτω από το καμπαναριό, δίπλα στον σταυρό, απελπίστηκα και είπα:
-Έ, πάτερ Φιλούμενε, αν είσαι Άγιος, δείξε μου το τώρα! Και τότε πραγματικά, με αυτά τα αμαρτωλά μου μάτια είδα τον Άγιο με το γκρίζο του αντερί επάνω στον σταυρό, στο κέντρο της προσόψεως του ναού, να κινεί τα χέρια του,σαν να έδιωχνε κάτι. Έπειτα διαπίστωσα, ότι αυτό που έδιωχνε ήταν τρεις οβίδες, οι οποίες έπεσαν κάτω χωρίς να εκραγούν και κατρακυλούσαν πάνω στο λιθόστρωτο, σαν να ήταν μπουκάλια. Έτσι, τα τάνκς απεχώρησαν άπρακτα και σώθηκε ο ναός.

Η αγία κάρα του Αγ.Γρηγορίου Νεοκαισαρείας του Θαυματουργού

Δεν υπάρχει διαθέσιμη περιγραφή για τη φωτογραφία.
 Η αγία κάρα του αγίου Γρηγορίου του Θαυματουργού(+17 Νοεμβρίου).
 Μέχρι τον 16ο αιώνα φυλασσόταν στο χωριό Σταλεττί της Καλαβρίας μαζί με τα υπόλοιπα λείψανα του αγίου. Σήμερα βρίσκεται στην Λισαβόνα της Πορτογαλίας, στο μουσείο São Roque. 
Αποτέλεσμα εικόνας για Il Museu de São Roque di Lisbona conserva cranio di San Gregorio Taumaturgo
Προσέξτε την ελληνική επιγραφή στην κάρα του αγίου.

Σάββατο, 16 Νοεμβρίου 2019

Η αγία Χίλντα, η πνευματική μητέρα της ορθόδοξης Αγγλίας

Αποτέλεσμα εικόνας για saint hilda
Η Αγία Hilda (Χίλντα) ήταν ηγουμένη του μεγάλου μοναστηριού του Whitby στη νότια Αγγλία. Γεννήθηκε το 614 στην Northumbria και κοιμήθηκε το 680 .

Ήταν κόρη του Hereric ανιψιού του βασιλέα Edwin της Northumbria και έγινε Χριστιανή στα δεκατρία της χρόνια ακολουθώντας τα κηρύγματα του Αγίου Paulinus του Γιορκ (10 Οκτωβρίου). Το κανονικό της όνομα ήταν Hild και σημαίνει «μάχη».
Αποτέλεσμα εικόνας για saint hilda
Όταν έγινε 20 ετών, πήγε στο μοναστήρι Chelles στην Γαλλία, όπου βρισκόταν και η αδερφή της, Αγία Hereswitha και έγινε μοναχή. Το 649 μ.Χ. ο Άγιος Aidan (31 Αυγούστου) την κάλεσε πίσω στην Northumbria και έγινε ηγουμένη του μικτού μοναστηριού στο Hartlepool.
Ύστερα από μερικά χρόνια, η Αγία Hilda έγινε ηγουμένη του μικτού μοναστηριού του Whitby στο Streaneshalch και έμεινε εκεί μέχρι την κοίμηση της.
Αποτέλεσμα εικόνας για saint hilda
Το μοναστήρι της γνώρισε ιδιαίτερη επιτυχία και πολλοί μοναχοί και άρχοντες έτρεχαν να τη συμβουλευτούν. Αρκετοί από τους μοναχούς έγιναν αργότερα επίσκοποι, όπως ο Άγιος Ιωάννης του Beverly και ο Άγιος Wilfrid της Υόρκης (12 Οκτωβρίου), ενώ μοναχός του μοναστηριού ήταν και ο Caedmon, ο πρώτος Άγγλος θρησκευτικός ποιητής.
Στο μοναστήρι της, το 664 , έγινε μία σύνοδος για το αν θα ακολουθούσαν τα Κέλτικα ή τα Ανατολικά εκκλησιαστικά έθιμα. Αν και υπερίσχυσε η πρώτη άποψη, στο μοναστήρι της η Αγία Hilda ακολούθησε τα Ανατολικά εκκλησιαστικά έθιμα.
Whitby Abbey

Επτά χρόνια πριν από το θάνατο της προσβλήθηκε από πυρετό ο οποίος δεν την άφησε μέχρι να πεθάνει. Παρόλα αυτά δεν παραμέλησε καθόλου τα καθήκοντα της προς το Θεό και προς τα πνευματικά της παιδιά.
 Κοιμήθηκε ειρηνικά αφού μετάλαβε των Αχράντων Μυστηρίων του Χριστού και ο ήχος της καμπάνας του μοναστηριού ακούστηκε θαυματουργικά στο Hackness 13 μίλια μακριά, όπου μια αφοσιωμένη μοναχή με το όνομα Begu είδε την ψυχή της Αγίας να μεταφέρεται από Αγγέλους στους Ουρανούς.Η μνήμη της τιμάται στις 17 Νοεμβρίου

ΚΥΡΙΑΚΗ Θ' ΛΟΥΚΑ-Ο πλούσιος διαλαλεί τη φοβερή φτώχεια του,λέγοντας εκείνο το «δεν έχω».

Βασιλείου Μουστάκη
Αποτέλεσμα εικόνας για bogatul nebun
ΔΕΝ ΕΧΩ...». Ήταν απ' αρχής πλούσιος αγαπητοί μου αδελφοί. Τώρα, μετά την εξαιρετικά μεγάλη συγκομιδή που του έτυχε, ήταν πάμπλουτος. Ευπορήσει η χώρα του. Όλοι οι αγροί του είχαν αποδώσει υπεράφθονα. Κι' όμως, σ΄ αυτή τη κατάσταση, ακούγεται από τα χείλη του πλουσίου το «δεν έχω». Είναι κάτι ασφαλώς το ολότελα απρόοπτο, που ξαφνιάζει και σταματά την προσοχή.

Βέβαια, το «ουκ έχω» το είπε ο άφρων εκείνος άνθρωπος σχετικά με τις αποθήκες του, που ήταν πλέον μικρές και δεν χωρούσαν την εξαιρετικά μεγάλη σοδειά. Ωστόσο, χωρίς να το θέλει, ο πλούσιος διαλαλεί τη φοβερή φτώχεια του, λέγοντας εκείνο το «δεν έχω».

«Ουκ έχω», αναλογίζεται. Εννοεί αποθήκες κατάλληλες. Αλλά ακούσια, προσφέρει μια αλήθεια, μια πραγματικότητα που δεν τη φαντάζεται. Γιατί ακριβώς αυτός ο άνθρωπος είναι κατ' εξοχήν «ουκ έχων», ο πραγματικά ακτήμων, αυθεντικά πένης.
Το «ουκ έχω» είναι ένα αθέλητο προανάκρουσμα στο φοβερό άσμα που παίζει η αύρα του Αγίου Πνεύματος στις χορδές της παραβολής. Γιατί η παραβολή, στη συνέχειά της, αποδεικνύει ότι πραγματικά ο άνθρωπος εκείνος «δεν είχε». Ότι ήταν ιδιοκτήτης ενός τίποτε.

Νόμιζε ότι είχε τον σιτοβολώνα εκείνης της χρονιάς. Ότι είχε εξασφαλίσει αγαθά στη ζωή του για πάντα. Κι' έτσι, αποτεινόμενος στον εαυτό του έλεγε:
-Ψυχή μου, έχεις πολλά αγαθά, σωριασμένα για ατελείωτα χρόνια. Αναπαύου, τρώγε, πίνε, χαίρε.

Ἡ ἀκολουθία τῆς Θείας Μεταλήψεως και Εὐχαριστίας


 Στὸ « Ἱερατικὸν» λειτουργικὸν βιβλίον τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας μας καθὼς καὶ στὸ «Ὡρολόγιον τὸ Μέγα» ὑπάρχει μιὰ ἀκολουθία ἐπιλεγομένη «Ἀκολουθία τῆς Θείας Μεταλήψεως». Πρόκειται γιὰ μιὰ ἐκτενὴ ἀκολουθία ποὺ διαβάζεται ὄχι μόνον ἀπὸ τὸν ἱερέα ποὺ πρόκειται νὰ ἱερουργήσει τὰ Ἄχραντα Μυστήρια ἀλλὰ καὶ ἀπὸ κάθε Ὀρθόδοξο πιστὸ ποὺ ἐπιθυμεῖ νὰ μεταλάβει τοῦ Σώματος καὶ τοῦ Αἵματος τοῦ Χριστοῦ. Ἡ ἀκολουθία αὐτὴ ἐμφανῶς προέρχεται ἀπὸ τὴ μοναστικὴ παράδοση.

 Μὲ τὴν ἀνάγνωση τῆς Ἀκολουθίας τῆς Θείας Μεταλήψεως γίνεται ἡ πνευματικὴ προετοιμασία κάθε πιστοῦ. Ὁ πιστὸς ὀφείλει πρὶν τὴ μετάληψη τῶν Ἀχράντων Μυστηρίων νὰ προσευχηθεῖ ἰδιαιτέρως ὄχι γιὰ νὰ ἀποκτήσει τὴν ἀξιότητα γιὰ τὴν προσέλευσή του στὸ ἅγιο Ποτήριο, ὅσο γιὰ τὴ συνειδητοποίηση τῆς ἁμαρτωλότητάς του. Κανεὶς ἐκ τῶν πιστῶν, ποὺ προσέρχονται στὰ Ἄχραντα Μυστήρια, εἴτε πρόκειται περὶ κληρικῶν εἴτε περὶ λαϊκῶν, δὲν εἶναι κατ’ οὐσίαν πανέτοιμος, οὔτε κεκαθαρμένος καὶ ἀπαλλαγμένος ἀπὸ ἁμαρτίες. Γιὰ τὴν συναίσθηση αὐτῆς τῆς ἁμαρτωλότητας σπουδαῖο ρόλο παίζει ἡ πνευματικὴ προετοιμασία τοῦ πιστοῦ πρωτίστως μὲ τὸ μυστήριο τῆς ἐξομολογήσεως-μετανοίας καὶ ἀκολούθως μὲ τὴν ἀδολεσχία καὶ τὴ μελέτη τοῦ Θείου Λόγου, δηλ. μὲ τὴν ἀνάγνωση-μελέτη τῶν Ἁγίων Γραφῶν καὶ τῶν Πατερικῶν συγγραμμάτων. Ὁ πιστὸς ὅταν μελετᾶ καὶ προσπαθεῖ νὰ μιμεῖται τὰ ὅσα διαβάζει τότε μέσα στὴν ψυχή του ἀρχίζει νὰ αὐξάνει ὁ πόθος γιὰ τὴν ἕνωσή του μὲ τὸ Θεὸ καὶ τοὺς Ἁγίους Του. Ἔτσι καὶ τὰ κείμενα ποὺ περιλαμβάνονται στὴν ἀκολουθία τῆς Θείας Μεταλήψεως χαρακτηρίζονται λίαν κατανυκτικὰ καὶ φέρνουν τὴν ψυχὴ στὴ μετάνοια καὶ στὴ συντριβή.

Ἡ Ἀκολουθία τῆς Θείας Μεταλήψεως χωρίζεται σὲ τρία μέρη:

 Α. Τὸ πρῶτο μέρος τῆς Ἀκολουθίας διαβάζεται ἀποβραδὶς κατὰ τὴν ἀκολουθία τοῦ Μικροῦ Ἀποδείπνου. Μετὰ τὴν ἀνάγνωση τοῦ Συμβόλου τῆς Πίστεως («Πιστεύω εἰς ἕναν Θεόν…») διαβάζεται μὲ κατάνυξη ὁ κανόνας τῆς Ἀκολουθίας τῆς Θείας Μεταλήψεως ποὺ ἔχει ἀκροστιχίδα κατ’ ἀλφάβητον, δηλ. κάθε τροπάριο τοῦ κανόνα ἀρχίζει μὲ ἕνα ἀπὸ τὰ γράμματα τοῦ ἑλληνικοῦ ἀλφαβήτου, δηλ. τὰ τροπάρια ξεκινοῦν ἀπὸ τὸ γράμμα Α καὶ καταλήγουν στὸ γράμμα Ω, ἐν συνόλῳ 24 τροπάρια, ὅσα καὶ τὰ γράμματα τοῦ ἀλφαβήτου. Ὁ κανόνας εἶναι ποίημα τοῦ ὑμνογράφου Θεογνώστου καὶ ψάλλεται σὲ ἦχο β’. Ἡ α’ ὠδὴ ἔχει ὡς εἱρμό της τό: «Δεῦτε λαοί». Ἀφοῦ τελειώσει ἡ ψαλμωδία ἤ ἡ ἀνάγνωση τοῦ κανόνα συνεχίζει τὸ Μικρὸν Ἀπόδειπνον μὲ τό: «Ἄξιον ἐστιν…», τὸ Τρισάγιον καὶ τὰ ὑπόλοιπα τοῦ Ἀποδείπνου.

Παρασκευή, 15 Νοεμβρίου 2019

... κι είναι ο χρόνος μια μεγάλη εκκλησία, μ' ακούς ;


... κι είναι ο χρόνος μια μεγάλη εκκλησία, μ' ακούς ;
Όπου κάποτε οι φιγούρες
Των Αγίων
Βγάζουν δάκρυ αληθινό, μ' ακούς ;
Οι καμπάνες ανοίγουν αψηλά, μ' ακούς ;
Ένα πέρασμα βαθύ να περάσω ...
Περιμένουν οι άγγελοι με κεριά και νεκρώσιμους ψαλμούς ...

« Μονόγραμμα »/Οδ. Ελύτης 

Η εικόνα της Παναγίας της Σηλυβριανής,στο δωμάτιο του Αγίου Νεκταρίου

Η εικόνα ίσως περιέχει: 1 άτομο, εσωτερικός χώρος
Η Θαυματουργή Εικόνα της Παναγίας της Σηλυβριανής,στο δωμάτιο του Αγίου Νεκταρίου στην Αίγινα.Ενώπιον Της προσευχόταν καθημερινά ο Άγιος Νεκτάριος.
Η Εικόνα αυτή, έγινε κατά παραγγελία στους Αγιογράφους Δανιηλαίους στο Άγιον Όρος, κατ΄ απομίμηση Εικόνας της Παναγίας στην γενέτειρά του Σηλυβρία,που υπήρχε εκεί σε Ναό και με την οποία ήταν ψυχικά δεμένος στα παιδικά του χρόνια.

Ψυχή σκοτισμένη από τα πάθη του σαρκικού φρονήματος...

Αποτέλεσμα εικόνας για reflections water church
"... Ούτε ακάθαρτος καθρέπτης μπορεί να δεχθή τις αντανακλάσεις των εικόνων, ούτε ψυχή που είναι κατειλημμένη από τις βιοτικές φροντίδες και σκοτισμένη από τα πάθη του σαρκικού φρονήματος, μπορεί να υποδεχθή τις έλλάμψεις του Άγιου Πνεύματος".
Μ. Βασιλείου, επιστολή 210, Προς τους λογιωτάτους της Νεοκαισαρείας, ΕΠΕ 3,188

Πέμπτη, 14 Νοεμβρίου 2019

Στην κορυφή του Άθωνα...

Ο Ναός της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος στην κορυφη του Αθωνος, Αγ. Όρος.

Το μπάρμπεκιου με χοιρινό τους μάρανε!

Το μπάρμπεκιου με χοιρινό τους μάρανε! Είναι λέει προσβολή στο θρησκευτικό τους αίσθημα. Εδώ, ρε υποκριτές, Ιησουίτες και Φαρισαίοι, προσβάλλετε ταυτόχρονα Χριστιανούς και Μουσουλμάνους! Άδειο να είναι και ό,τι νάναι, αρκεί να τους χώσετε μέσα!

Πηγαίνετε σε έρημο ιστορικό μοναστήρι 60 μουσουλμάνους και δίνετε την ιστορική Ι.Μ. Πορετσού που θα βλέπουν κάθε ημέρα το Καθολικό με τον Σταυρό του επάνω; Και σας πείραξε το χοιρινό; Που θα ζουν σε κελιά, όπου πότισαν οι τοίχοι τους από τις προσευχές των ασκητών ενοίκων τους; Τι λόγου σαδιστές είστε εσείς; Θέλετε να τους κάνετε από μουσουλμάνους, ορθόδοξους καλόγερους;

Εκτός και αν έχετε σκοπό να βγάλετε από παντού τους σταυρούς, να σκεπάσετε τις εικόνες και να βεβηλώσετε τον χριστιανικό χώρο με 7 φορές την ημέρα μουσουλμανικές προσευχές. Τίποτα δεν σέβεστε! Ούτε εμάς, αλλά ούτε και αυτούς!

Το Σπουργίτι

Τουργκένιεφ Ι.Σ.
Αποτέλεσμα εικόνας για vrabia
 Γύριζα ἀπ’ τὸ κυνήγι, τραβώντας ἀπὸ µιά δεντροστοιχία τοῦ κήπου. Τὸ σκυλὶ ἔτρεχε µπροστά µου. Ἄξαφνα τὰ βήµατά του ἔγιναν πιὸ ἀργὰ καὶ φαινόταν σὰ νὰ παραµόνευε κάτι. Κοίταξα καλὰ καὶ εἶδα ἕνα σπουργιτάκι µὲ κιτρινωπὸ χρῶµα κοντὰ στὸ ράµφος του καὶ µὲ πούπουλο στὸ κεφαλάκι του. Εἶχε πέσει ἀπ’ τὴ φωλιά του. Ὁ ἀγέρας κουνοῦσε δυνατὰ τὶς σηµύδες τοῦ κήπου. Τὸ σπουργιτάκι καθόταν ἀκίνητο µ’ ἁπλωµένες τὶς φτεροῦγες του, ποὺ µόλις ἄρχισαν νὰ µεγαλώνουν, δὲν µποροῦσε ὅµως νὰ πετάξει.
 Τὸ σκυλί µου ἀργὰ - ἀργὰ πλησίαζε τὸ σπουργιτάκι, ὅταν ἄξαφνα ἀπὸ ἕνα κοντινὸ δέντρο ξεπετάχτηκε ἕνα γέρικο σπουργίτι µὲ µαῦρο τὸ στῆθος του κ’ ἔπεσε σὰν µία πέτρα ἀκριβῶς µπροστὰ στὸ µοῦτρο τοῦ σκύλου µου. Παραµορφωµένο, µὲ φουντωµένα τὰ φτερά του καὶ µ’ ἀπελπισµένη καὶ γεµάτη λύπη φωνὴ πήδησε µία - δυὸ φορὲς µπροστὰ στ’ ἀνοιχτὸ στόµα τοῦ σκύλου.
Τὸ γέρικο σπουργίτι ὅρµησε νὰ γλιτώσει τὸ παιδί του. Ὅλο του τὸ σωµατάκι σπαρταροῦσε ἀπὸ φρίκη, ἡ φωνούλα του ἀγρίεψε καὶ βράχνιασε, ἦταν ἕτοιµο νὰ πεθάνει, νὰ θυσιαστεῖ!
Σὰν τί πελώριο τέρας νὰ ἔβλεπε τὸ σκυλί! Κι ὅµως δὲν µπόρεσε νὰ κάτσει ἥσυχα - ἥσυχα πάνω στὸ ψηλό του κλαδί, ὅπου ἦταν τόσο ἀσφαλισµένο... Μία δύναµη πιὸ δυνατὴ κι ἀπ’ τὴ θέλησή του τὸ ἔριξε ἀπ’ ἐκεῖ πάνω.Ὁ Τρεζὸρ (ἔτσι λέγανε τὸ σκυλί) σταµάτησε κι ἔκανε πίσω, καθὼς φαίνεται κι αὐτὸς ἀναγνώρισε τὴ δύναµη. Βιαστικὰ φώναξα τὸ ντροπιασµένο σκυλὶ κι ἔφυγα ἀπ’ αὐτὸν τὸν τόπο, γεµάτος εὐλάβεια.

Ἔτσι ἦταν καὶ µή σᾶς φανεῖ παράξενο. Αἰσθανόµουνα εὐλάβεια µπροστὰ σ’ ἐκεῖνο τὸ µικρὸ ἡρωικὸ πουλί, µπροστὰ στὴ µεγάλη του στοργή.

Ἡ ἀγάπη ἔλεγα, εἶναι πιὸ δυνατὴ κι ἀπ’ τὸ θάνατο καὶ τὸ φόβο τοῦ θανάτου. Μονάχα µ’ αὐτήν, µόνο µὲ τὴν ἀγάπη κρατιέται καὶ κινεῖται ἡ ζωή.

Ησυχία...το βρεφικό δωμάτιο της καρδιάς μας

π.Σπυρίδων Σκουτής

Φοβάμαι να με αντικρίσω ώστε να σε αντικρίσω Χριστέ μου...
Φοβόμαστε να αντικρίσουμε τον εαυτό μας…
Φοβόμαστε να αντικρίσουμε τον Χριστό…
Γιατί άραγε….;


Περνούν ώρες, μέρες και χρόνια μέσα στο τρέξιμο και τις μέριμνες πολλές φορές για άχρηστα πράγματα. Η καρδιά μας δεν μπορεί να ειρηνεύσει. Γίνεται η ταραχή κατάσταση μόνιμη. Πολλές φορές δεν μπορούμε χωρίς αυτή και η πολλή ησυχία μας τρελαίνει. "Μάρθα Μάρθα, μεριμνᾷς καὶ τυρβάζῃ περὶ πολλά· 42 ἑνὸς δέ ἐστι χρεία· Μαρία δὲ τὴν ἀγαθὴν μερίδα ἐξελέξατο, ἥτις οὐκ ἀφαιρεθήσεται ἀπ' αὐτῆς. ........." (Λουκ. Κεφ. 10ο, 38-42)
 Φοβόμαστε την ησυχία. Διότι εκεί θα αρχίσει να αποκαλύπτεται ο εαυτός μας και θέλει κότσια για να δούμε την αλήθεια, να παραδεχτούμε λάθη και παραλείψεις, ώστε να πάρουμε τις μεγάλες αποφάσεις της αλλαγής και της μετανοίας.Η ησυχία είναι ένας τρόπος ανακάλυψης του εαυτού , μια βύθιση στην καρδιά για να βρω και να ανακαλύψω τα διαμάντια αλλά και για να πετάξω τα σκουπίδια στο καλάθι των άχρηστων .

  Κάνε δώρο στον εαυτό σου αυτή την ησυχία. Κάνε δώρο 1 ώρα από τις 24 της ημέρας, για να συναντήσεις τον εαυτό σου και τον Χριστό. Πως ; Με ένα μισάωρο προσευχής και μισή ώρα πνευματικής ανάγνωσης. Δεν μπορείς τόσο; Κάνε λιγότερο αλλά να κάνεις. Κάνε δέκα λεπτά προσευχής και δέκα ανάγνωσης. Aγίας Γραφής, Πατερικής ανάγνωσης , προστάγματα Αγίων…. Όχι κάτι λιγότερο.
Είναι σαν να θηλάζεις με γάλα το βρέφος στης ψυχής σου , μην στερήσεις στην ψυχή σου αυτή την τροφή, διότι τότε την τοποθετείς σε τροχιά θανάτου.
Να γίνει αυτή η ώρα ο δικός σου παράδεισος, το δικό σου εργαστήριο που θα χρειαστεί να δεις, να διορθώσεις, να διαγνώσεις πράγματα και να προχωρήσεις στην ίαση.

 Και στην Εκκλησία ακόμα , έλα λίγο νωρίτερα. Κλείσε κινητό, tablet , και μάτια. Βάλε χαλινάρι στα πάθη, κοίτα το τέμπλο και άκου τις ευλογίες του Ιερέως. Αρκούν αυτά.
Θες να γράφεις και προσωπικό ημερολόγιο; Κάντο ! Αλλά να στήσεις τον εαυτό

Τετάρτη, 13 Νοεμβρίου 2019

''Με θεράπευσε ο Άγιος Νεκτάριος''

Η εικόνα ίσως περιέχει: 1 άτομο, κείμενο
Οι Εκδόσεις Άθως διοργανώνουν  νέο διαγωνισμό με δώρο το βιβλίο ''Με θεράπευσε ο Άγιος Νεκτάριος'' που θα κυκλοφορήσει σε λίγες μέρες.

Πώς ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος έλαβε το χάρισμα της κατανόησης των θείων Γραφών

  Στο μοναστήρι που μόναζε ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, ήταν ένας Γέροντας, Σύρος την καταγωγή ο οποίος ήταν ιδιαίτερα ενάρετος. Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, τον εκτιμούσε πολύ, τον είχε ως πρότυπο του στην αρετή και προσπαθούσε να τον μιμηθεί.
Κάποτε, ενώ ο Γέροντας αυτός προσευχόταν, είδε ένα όραμα κατά τα μεσάνυκτα το οποίο και να το πει κάποιος είναι δύσκολο, αλλά είναι και φοβερό γι’ αυτούς που θα το ακούσουν. Εντούτοις, η διήγηση αυτή προσφέρει ευφροσύνη, τόσο σ’ αυτόν που την λέει όσο και σ’ αυτόν που την ακούει.


  Είδε, λοιπόν, ο Σύρος Γέροντας έναν λευκοφόρο άντρα, ο οποίος κατέβηκε από τον ουρανό και ήταν φοβερός στην όψη και στο χέρι του κρατούσε ένα χαρτί τυλιγμένο. Ο λευκοφόρος αυτός άντρας στάθηκε μπροστά στον Ιωάννη, ο οποίος προσευχόταν εκείνη την ώρα.
Ο Άγιος, μόλις τον είδε, έπεσε κάτω από τον φόβο του και εκείνος αφού τον σήκωσε του είπε:
– Μην φοβάσαι αλλά να έχεις θάρρος!
Ο άγιος, τότε, τον ρώτησε να του πει ποιος είναι, και αυτός του απάντησε:
– Με έστειλε σε σένα ο Θεός και δέξου αυτό που σου δίνω. Είμαι ο Θεολόγος και Ευαγγελιστής Ιωάννης και πάρε αυτό το χαρτί. Από σήμερα θα ανοιχθεί η διάνοια σου για να καταλαβαίνεις και να εννοείς όλη την θεία Γραφή.
Ο Άγιος του απάντησε πως:
– Εγώ δεν είμαι άξιος τέτοιας χάριτος.
 Ο Ευαγγελιστής Ιωάννης αφού τον ευλόγησε, κάνοντας σ’ αυτόν το σημείο του σταυρού, τον φίλησε, του έδωσε θάρρος και ανελήφθη.

 Μετά από αυτό, ο ενάρετος και διορατικός αυτός Γέροντας, ήταν για πολλές μέρες έκπληκτος και συνεσταλμένος με το όραμα που είδε. Όταν το αντιλήφθηκαν κάποιοι άλλοι μοναχοί, τον ρώτησαν και έμαθαν τι του συνέβη αλλά και την αιτία της οπτασίας.
Ο μακάριος αυτός Γέροντας τους είπε και αυτό:
Κρατείστε σιωπή γύρω από το θέμα αυτό, για να μη το μάθει και ο ίδιος και για να αποφύγει την τιμή των ανθρώπων, αναχωρήσει από το μοναστήρι μας.
Οι μοναχοί κατεπλάγησαν και αυτοί από την φοβερή αυτή διήγηση και ανέμεναν και οι ίδιοι να δουν πώς θα εξελιχθεί η ζωή του Ιωάννη, πιστεύοντας ότι θα συμβούν μεγάλα και παράδοξα πράγματα στην ζωή του.
Και, πράγματι, όπως είναι γνωστό πολλά, μεγάλα και παράδοξα γεγονότα συνέβησαν στην ζωή του Αγίου Ιωάννη του Χρυσοστόμου, ενώ όπως μπορούν να μας διαβεβαιώσουν και πολλοί άλλοι Πατέρες της Εκκλησίας, αποτελεί και τον σημαντικότερο ερμηνευτή των Γραφών!

Διασκευή από τον Μεγάλο Συναξαριστή της Εκκλησίας. Διασκευή Στέλιος Κούκος.

Ο ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΠΑΥΛΟΣ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΙΩΑΝΝΗ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ

Ο ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΠΑΥΛΟΣ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΙΩΑΝΝΗ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ
Σχετική εικόνα

Ο τόπος θανάτου του Αγ.Ιωάννου του Χρυσοστόμου

Ο τόπος θανάτου του Αγ.Ιωάννου του Χρυσοστόμου
Διδακτορική διατριβή
Αποτέλεσμα εικόνας για adormirea sf ioan gura de aur

Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος και άλλοι άγιοι(Σε έμμετρο λόγο)

Αποτέλεσμα εικόνας για sfantul ioan gura de aur icoane
ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΚΑΙ ΑΛΛΟΙ ΑΓΙΟΙ
ΣΕ ΕΜΜΕΤΡΟ ΛΟΓΟ
Copyright © 2015 Μᾶρκος Σκουλᾶτος
Τρίποδες Νάξου, 843 00 Νάξος,
http://users.uoa.gr/~nektar/orthodoxy/tributes/markos_skoulatos92/11_13_agios_iwannhs_kpolews_xrysostomos_klp.htm

Δώσε ψωμί και πάρε παράδεισο


Δώσε ψωμί και πάρε παράδεισο.Δώσε μικρά και πάρε μεγάλα.Δώσε θνητά και πάρε αθάνατα. Λύτρο της ψυχής είναι η ελεημοσύνη.

Αγιος Ιωάννης Χρυσόστομος

Τοιχογραφία Αγ.Ιωάννου Χρυσοστόμου-Καλαβρία

Η εικόνα ίσως περιέχει: εσωτερικός χώρος και υπαίθριες δραστηριότητες
Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος. Καθολικόν του Στύλου στην Καλαβρία.

Όταν ο Αγ.Ιωάννης ο Χρυσόστομος ζητούσε ένα σημάδι εαν ερμηνέυει σωστά τις Επιστολές

Αποτέλεσμα εικόνας για sf ioan gura de aur si sfanta scriptura
Όταν ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, ενθουσιώδης θαυμαστής του Αποστόλου Παύλου, ερμήνευε τις επιστολές του Αποστόλου, ζήτησε από τον Θεό να του δωσει ένα σημάδι προκειμένου να βεβαιωθεί ότι η ερμηνεία των επιστολών ήταν σωστές. 
Διαβάζουμε λοιπόν στον βίο του Αγίου Πρόκλου(20 Νοεμβρίου)ότι μιά βραδυά ο διάκονός του Χρυσοστόμου Πρόκλος (ο οποίος διαδέχθηκε αργότερα τον Άγιο Ιωάννη ως Πατριάρχης) πήγε στο κελλί του Πατριάρχη. 
  Τον είδε όμως από την χαραμάδα της πόρτας σκυμμένο να ασχολείται με την ερμηνεία των επιστολών του Παύλου. 
Είδε επίσης και κάποιον άλλον άνδρα, φαλακρό και με πλατειά γένια να στέκεται πίσω από τους ώμους του και να του ψιθυρίζει κάτι στο αυτί. Ξαναπήγε ο Πρόκλος να δει,και ξαναβλέπει τον άγνωστο επισκέπτη. Ο Πρόκλος του το αναφερει. Ο άγιος τον ρωτά πως ήταν ο συνομιλητής του πού είδε. Εκείνος με την σειρά του τού δείχνει την εικόνα του Παύλου που κρεμόταν απέναντί του. Ήταν η θεία απάντηση στο ερώτημά του που περίμενε.Ο ίδιος ο Απόστολος Παύλος του έλεγε (ψιθύριζε στα αυτιά του) την ερμηνεία των νοημάτων τους. Γι᾿ αυτό και χαρακτηρίζεται ως το «στόμα του Χριστού και το στόμα του Παύλου».

Τρίτη, 12 Νοεμβρίου 2019

Το ραντεβού των 5 παρά 5 ακριβώς

 Κάθε απόγευμα στις 5 παρά τέταρτο ξεκινάμε από το σπίτι για τον πλησιέστερο ναό. 10 λεπτά περπάτημα και είμαστε ήδη στο αναλόγιο για τον εσπερινό. 
 Στα μέσα της διαδρομής οφείλω να αφιερώσω περί το μισό λεπτό στο καθιερωμένο ραντεβού. Ο μικρός μου φίλος, ο γενναίος κτηνοτρόφος που σέρνει ίσα με δέκα αγελάδες, ισχνές, με κέρατα που ξεπερνούν το μπόι του, με περιμένει κοιτώντας επίμονα το χωματόδρομο. 
Δεν έχει ρολόι, μάλλον αγνοεί την υπάρξή του. Μάλλον το στομάχι του να του θυμίζει το πότε περνάω.
  Μόλις με δει, τρέχει. Ευγενικά απλώνει το χέρι, και παίρνει ότι του δώσω. Πολλές φορές τα καταναλώνει με το περιτύλιγμα. Ειδικά τις τσίχλες. Τα μάτια του γυαλίζουν στη θέα της συμπυκνωμένης ζάχαρης. Ίσως είναι η μοναδική τροφή της ημέρας. Στο τέλος πάντα μου αρπάζει το χέρι για να το φιλήσει. Όχι γιατί ειναι χριστιανός, πάρα γιατί νιώθει ευγνωμοσύνη. Και πάντα το τραβώ προτάσσοντας το μάγουλο μου. 
 Κάπως έτσι, με λίγο γλυκό σάλιο στα γένια μου διαβάζω καθημερινά τα γράμματα του Εσπερινού. Και νιώθω ειλικρινά ευτυχισμένος. Δόξα Τον!

Η μοναχή Βέρα της Όπτινα και η φωνή της Παναγίας που της έλεγε «'Ελα σε εμένα»

Αποτέλεσμα εικόνας για monahia
 ...Έτσι η Ζένια εργάστηκε στο μοναστήρι μέχρι το θάνατό της, μέχρι που ήρθε το ασθενοφόρο και την πήγε στο νοσοκομείο. Η διάγνωση των γιατρών τους εξέπληξε όλους. Είχε καρκίνο σε προχωρημένο στάδιο, το συκώτι της ήταν ήδη διαλυμένο. Την κράτησαν για κάποιο χρονικό διάστημα στο νοσοκομείο κάνοντάς της ανώφελες ενέσεις και δίνοντάς της ψεύτικες ελπίδες. Συνέβαινε δηλαδή η συνηθισμένη υποκρισία μπροστά στο θάνατο, όταν οι γιατροί καταλαβαίνουν ότι καμιά θεραπεία δεν βοηθάει τον ασθενή και το μόνο που μπορούν να κάνουν είναι να μην τον αφήσουν να πεθάνει στο νοσοκομείο αλλά να πεθάνει στο σπίτι του. 
Ο Γέροντας έφερε την Ευγενία στο σπίτι της.
Ειδοποίησαν με τηλεγράφημα τους γιους της. Φτάνοντας βιαστικά κοντά στη μητέρα τους, στο κελί είχε ήδη γίνει η κουρά της. Όπως θα αναγνωρίσουν αργότερα, τους συγκίνησε η σκέψη πως, ενώ πέθαινε η επίγεια μητέρα τους, γεννιόταν η μοναχή Βέρα.
Η μοναχή Βέρα έζησε στη γη ως μοναχή δεκατέσσερις ημέρες. Στο κελί της έμπαιναν μόνο όσοι είχαν ευλογία από τον γέροντα παρότι πολλοί προσφέρθηκαν τότε να την βοηθήσουν
- Τι γυρεύετε όλοι εσείς εκεί; έλεγε ο γέροντας. Αφήστε την επιτέλους ήσυχη.

 Ούτε εμένα με άφηναν να μπω στο κελί της μοναχής Βέρας, ωστόσο όμως την είδα μια φορά. Την ώρα που καθάριζαν το κελί της με παρακάλεσαν να καθίσω δίπλα της στο παγκάκι κοντά στο σπίτι. 
Τότε την είδα πρώτη φορά με μοναχικά ενδύματα και με εξέπληξε η αλλαγή της: το πρόσωπό της έλαμπε με μια ουράνια χαρά και εξέπεμπε φως.Αγκαλιαστήκαμε
- Συγχώρεσε με, μητερούλα Βέρα.
- Συγχώρεσέ με εσύ, αγαπητή μου, συγχώρεσέ με.
Αγκαλιαζόμασταν καταλαβαίνοντας πως είναι ο τελευταίος αποχαιρετισμός και η μητερούλα Βέρα μου είπε:
- Ξέρω ότι σύντομα θα πεθάνω, αλλά είμαι τόσο ευτυχισμένη! Τι γέροντα έχω! Πόσο πολύ αγαπάει όλον τον κόσμο. Από πού αντλεί τόση αγάπη;
Συνέβαινε κάτι ανεξήγητο και εγώ την παρακάλεσα:
- Μητερούλα Βέρα, διηγήσου μου κάτι για σένα.
- Είχα μια ζωή δύσκολη. Ήμουν ορφανή και η ζωή μου ήταν γεμάτη πίκρες. Δόξα τω Θεώ πάντων ένεκεν!
Μη θέλοντας να γογγύσει άλλο, η μοναχή Βέρα δεν μου είπε τίποτε περισσότερο. 

 Εγώ γνωρίζω για εκείνη μόνο το γεγονός πως από νωρίς έμεινε χωρίς σύζυγο και με παιδιά μικρά στην αγκαλιά. Δεν είχε πού να ζήσει και δεν περίμενε βοήθεια από κανέναν. Τότε ακολούθησε τα ίχνη των θαρραλέων εκείνων Σιβηριανών που φεύγουν στον απομακρυσμένο βορρά όπου αντλούν πετρέλαιο ή αέρια. Τον χειμώνα εδώ η θερμοκρασία πέφτει κάτω από τους πενήντα βαθμούς. Τα πουλιά πέφτουν ενώ πετάνε και μετά από μία ανεμοθύελλα μπορείς να χάσεις τον δρόμο για το σπίτι. Στον βορρά όμως οι μισθοί ήταν καλύτεροι και στα αέρια η Βέρα πληρωνόταν καλύτερα αφού έπαιρνε και ανθυγιεινό επίδομα.
Οι ειδικοί στην έρευνα αερίων είχαν ένα σύνθημα: «Χημικά, χημικά, όλο το πρόσωπο γεμάτο μελανιές». Η νεαρή μητέρα όμως εκτιμούσε αυτά τα χημικά που προσέφεραν στα παιδιά της φαγητό. Όλη της τη ζωή έτρεχε σαν ένας μαραθωνοδρόμος προς τον τελικό σκοπό να αποκτήσει ένα διαμέρισμα και να σταθούν τα παιδιά της στα πόδια τους. Δεν αρνήθηκε ποτέ το Θεό, αλλά δεν τον γνώριζε. Μερικές φορές είχε τόση μελαγχολία, που την έπαιρνε ο ύπνος με τα μάτια πλημμυρισμένα από δάκρυα. Είδε στον ύπνο της την Παναγία έτσι όπως αγιογραφείται στην εικόνα «Πολλαπλασιασμός των σιτηρών». Η Ζένια ξύπνησε ευτυχισμένη ακούγοντας τη φωνή:
- Έλα σ’ Εμένα!
- Θα έρθω! αναφώνησε η Ζένια, μην ξέροντας που έπρεπε να πάει.
Αποτέλεσμα εικόνας για maica domnului sporitoarea granelor
Για τη Ζένια το όνειρο ήταν μια αποκάλυψη τόσο μεγάλη, που πήρε άδεια και έφυγε για τη Μόσχα για να βρει τον «πίνακα» όπως πίστευε τότε. Γύρισε όλα τα μουσεία και ρωτούσε: «Μήπως να είδατε έναν παρόμοιο πίνακα;»

Δευτέρα, 11 Νοεμβρίου 2019

Είκοσι οχτώ υπουργοί Παιδείας, σε σαράντα τέσσερα χρόνια. Ετοίμασαν την ασχημοσύνη των κοριτσιών της Νέας Φιλαδέλφειας.

Χρήστος Γιανναράς

Αποτέλεσμα εικόνας για γιανναρας
 Ανερμήνευτη, σωστό αίνιγμα, η παθητικότητά μας των σημερινών Ελληνώνυμων για όσα συμβαίνουν στη χώρα μας, στο (ακόμα ή περίπου) κοινό μας σπίτι. Θυμίζω:

  Επίσημη «Ανεξάρτητη Αρχή» ανακοινώνει ότι «μεγάλη μερίδα» παιδιών (δεν λέει αριθμό ούτε ποσοστό) τελειώνουν το Δημοτικό Σχολείο και το Γυμνάσιο (εννέα χρόνια υποχρεωτικής εκπαίδευσης) χωρίς να έχουν μάθει ανάγνωση και γραφή – είναι παιδιά «λειτουργικώς αναλφάβητα». Εχουν προαχθεί από τάξη σε τάξη και από τη «στοιχειώδη» στη «μέση εκπαίδευση» χωρίς να μπορούν, τα δύστυχα, ούτε να διαβάζουν, ούτε να γράφουν. Η είδηση δημοσιεύεται πρωτοσέλιδη («Κ» 13.9.2019), αλλά αντίδραση καμιά – «δεν κουνιέται φύλλο». Κανένας σχολιασμός από τους πολιτικά υπεύθυνους για την εκπαίδευση, απόλυτη σιγή και αδιαφορία από τα πανεπιστήμια, άφωνοι οι λαλίστατοι συνδικαλιστές. Θέμα ζωής ή θανάτου για την ελληνική κοινωνία, και τα αντανακλαστικά μας νεκρωμένα.

  Δεύτερο σύμπτωμα παθητικότητας που βεβαιώνει ανενεργά τα αισθητήρια, νεκρωμένο το ένστικτο αυτοσυντήρησης: η αγλωσσία, ο πρωτογονισμός της εκφραστικής. Στα δυσαρίθμητα τηλεοπτικά κανάλια και ραδιόφωνα η ελληνική γλώσσα κατακρεουργείται ατιμωτικά, βιάζεται, εξαθλιώνεται, και κανένας ποτέ δεν επεμβαίνει. Δεν υπάρχει έλεγχος, ούτε καν δειγματοληπτικός για εκφοβισμό – η γλώσσα υποβαθμίζεται αδιάντροπα από πρωθυπουργούς και κορυφαίους των θεσμών, ο πρωτογονισμός διαχέεται σαν αυτονόητος ως την έσχατη πτυχή του δημόσιου βίου. Η αγραμματοσύνη περιθωριοποιεί τη διαχρονική γλωσσική περιουσία αιώνων, εκχυδαΐζει τον δημόσιο βίο.

 Τρίτο, παμμέγιστο σκάνδαλο συλλογικής παθητικότητας, σύμπτωμα επιθανάτιας