ΠΑΤΗΣΤΕ ΣΤΙΣ ΕΙΚΟΝΕΣ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΔΕΞΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΔΕΙΤΕ ΤΑ ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ ΜΑΣ!

Τετάρτη, 21 Αυγούστου 2019

«Πατέρες, θα τύχωμεν σωτηρίας; Αν δεν έχουμε αγάπη, δεν θα δούμε Θεού πρόσωπο»(Μοναχός Αβέρκιος Νεοσκητιώτης)

Μοναχός Αβέρκιος Νεοσκητιώτης (1852 -1934)
Ιερά Νέα Σκήτη (φωτ. 1880)
 Νάξιος στην καταγωγή, άκακος, ακέραιος, άδολος, απλούστατος στον χαρακτήρα, αληθινός παντού και πάντοτε. Ζούσε με πλήρη ακτημοσύνη και τέλεια εγκατάλειψη στον Θεό σε μία σπηλιά της Νέας Σκήτης, από το 1880, όπου ήλθε από μοναστήρι της Νάξου. Την είσοδο της σπηλιάς είχε καλύψει με κλαδιά και χόρτα για να μην τον βρίσκουν οι επισκέπτες. Μόνιμη κατοικία του ήταν η σπηλιά και συνεχής συντροφιά η απόλυτη φτώχεια. Εργόχειρο είχε την καλαθοπλεκτική. Τα καλαθάκια του έδινε στα μοναστήρια και λάμβανε το απαραίτητο παξιμάδι για τη ζωοτροφία του. Αν του έδιναν χρήματα, τα μοίραζε ελεημοσύνη στους φτωχούς.

 Ο Πανάγαθος Κύριος έσκυψε πάνω στους κόπους της ταπεινής του ασκήσεως και τον πλούτισε με σπάνια χαρίσματα· διόραση, προόραση, προφητεία. Αξιώθηκε ο ευλαβέστατος ασκητής να δει σε αγρυπνία του Κυριάκου τον Κύριο και να του δείχνει ότι τον έχει μετά των σεσωσμένων. Προσευχόμενος αδιάλειπτα είδε δαίμονες να εισέρχονται στη μονή του Αγίου Παύλου και μετά είκοσι ημέρες κάηκε το μοναστήρι, σε όλο το μέρος που είδε να προχωρούν οι δαίμονες. Η μεγάλη αυτή πυρκαϊά συνέβη στις 3.4.1902 επί ηγουμένου Σωφρονίου του Β’. Προείπε ταπεινά: «Έρχεται μεγάλος πειρασμός στη μονή. Είδα από τον Πύργο να πηδούν στίφη δαιμόνων στη μονή. Προσευχή να σωθούμε από τον πειρασμό». Εκάη τότε μεγάλο μέρος της μονής. Ο μοναχός Δαυίδ με κίνδυνο της ζωής του έσωσε τα χειρόγραφα και κάηκε.
 Τους πατέρες που μετελάμβαναν των αχράντων Μυστηρίων έβλεπε σε τι πνευματική κατάσταση βρίσκονταν και ανάλογα είχε λύπη η χαρά. Τους ενάρετους ιερείς έβλεπε να τους καλύπτει νεφέλη φωτεινή.

 Τους πατέρες που δεν ξέκοψαν από το Κυριακό, λόγω του ημερολογιακού σχίσματος του 1924, τους έβλεπε να σκεπάζονται με άσπρο σύννεφο, όπως

«Οτι προβάλλει σήμερα η τηλεόραση, δεν είναι παρά για να προετοιμάσει τούς ανθρώπους για τον ερχομό του αντιχρίστου...»

Αποτέλεσμα εικόνας για televizor cutia lui antichrist
«Οτι προβάλλει σήμερα η τηλεόραση, δεν είναι παρά για να προετοιμάσει τούς ανθρώπους για τον ερχομό του αντιχρίστου...»
π. Αθανάσιος Μυτιληναίος

Έναν αιρετικό άνθρωπο ο διάβολος δεν τον πειράζει


Αποτέλεσμα εικόνας για erezie
  Έναν αιρετικό άνθρωπο ο διάβολος δεν τον πειράζει. Δεν τον βάζει επιθυμία χρήματος, γυναίκας, κόσμου κ.ά. για να φαίνεται ''άγιος'' στα μάτια του κόσμου, ώστε να μπορεί να πλανέψει, όσο το δυνατόν περισσότερους στην αίρεσή του.  Έτσι ακούς πολλούς αιρετικούς να λένε, ότι από τη στιγμή που μπήκαν σε μια αίρεση, μπόρεσαν να κόψουν κάποια πάθη τους π.χ. χαρτοπαιξία, κάπνισμα, πορνεία κ.ά. Γίνανε αιρετικοί και δεν τους πολεμάει άλλο ο διάβολος με τα πάθη τους. Γιατί άμα είσαι αιρετικός, δεν είναι ανάγκη να είσαι για παράδειγμα και πόρνος, αφού η αίρεση αρκεί να σε κολάσει. Και εμφανίζεται αυτός στον κόσμο ως άγγελος, ως αρνάκι, ενώ στην ουσία είναι ένας αρνητής της πίστεως και του Χριστού και είναι από τώρα κολασμένος.

Ιεροκήρυκος Δημητρίου Παναγοπούλου

«Αφού σας πονά, δείτε την ξανά!!»


 Με τον δικό τους τρόπο επιχείρησαν να «απαντήσουν» οι οπαδοί του ΑΠΟΕΛ στην κριτική που δέχθηκε κυρίως ο Γιώργος Μερκής(ΕΔΩ) για το γεγονός πως πανηγύριζε με ελληνική -και όχι κυπριακή- σημαία μετά τη νίκη των γαλαζοκιτρίνων επί της Καραμπάχ στο Μπακού.
Φίλοι των γαλαζοκιτρίνων που βρέθηκαν στο νότιο πέταλο στον αγώνα με τον Άγιαξ ανήρτησαν αρκετές ελληνικές σημαίες και μαζί ένα πανό το οποίο έγραφε:
«Αφού σας πονά, δείτε την ξανά».

Να ζεις για το Θεό!


Του Αρχιεπισκόπου Κοστρομά Πλάτωνος

 Καθώς ξεκινάς τα καθήκοντα της ημέρας, αγωνίσου να κάνεις τα πάντα για τη δόξα του Θεού. Μην ξεκινάς τίποτε χωρίς προσευχή, επειδή ό,τι κάνουμε χωρίς προσευχή αποβαίνει αργότερα μάταιο και επιβλαβές. Είναι αληθινά τα λόγια του Κυρίου: «Χωρίς εμού ου δύνασθε ποιείν ουδέν».
Να μιμείσαι το Σωτήρα μας, ο Οποίος εργαζόταν βοηθώντας τον Ιωσήφ και την πανάμωμη Μητέρα Του. Ενώ εργάζεσαι, να έχεις καλή διάθεση, εμπιστευόμενος πάντοτε στη βοήθεια του Κυρίου. Είναι καλό να επαναλαμβάνεις ασταμάτητα την προσευχή «Κύριε Ιησού Χριστέ, Υιέ του Θεού, ελέησέ με τον αμαρτωλό»... 


Αν οι κόποι σου είναι επιτυχείς, ευχαρίστησε τον Κύριο, κι αν δεν είναι, υπόταξε τον εαυτό σου στο θέλημά Του, γιατί Αυτός μάς φροντίζει και διευθύνει τα πάντα προς το καλύτερο. Αποδέξου όλες τις δυσκολίες σαν να ήταν κανόνας για τις αμαρτίες σου - με πνεύμα υπακοής και ταπεινοφροσύνης.


Πριν από κάθε γεύμα, προσευχήσου ο Κύριος να ευλογήσει το φαγητό και το ποτό, και μετά από κάθε γεύμα ευχαρίστησέ Τον και ζήτα Του να μη σε στερήσει από τις πνευματικές ευλογίες. Καλό είναι να σηκώνεσαι από το τραπέζι κάπως πεινασμένος. Σε όλα να αποφεύγεις την υπερβολή. Ακολουθώντας το παράδειγμα των πρώτων Χριστιανών, νήστευε τις Τετάρτες και τις Παρασκευές.


Μην είσαι πλεονέκτης. Να είσαι ευχαριστημένος, αν έχεις φαγητό και ρούχα, μιμούμενος το Χριστό, ο οποίος πτώχευσε για χάρη μας.


 Να αγωνίζεσαι να ευαρεστείς στον Κύριο σε όλα, ώστε να μην κατηγορείσαι από την ίδια σου τη συνείδηση. Να θυμάσαι ότι ο Θεός σε βλέπει πάντοτε και να είσαι άγρυπνος και προσεκτικός όσον αφορά τα συναισθήματα, τις σκέψεις και τις επιθυμίες της καρδιάς σου.


 Απόφευγε ακόμη και τη μικρότερη αμαρτία, για να μην πέσεις σε μεγαλύτερες. Απομάκρυνε από την καρδιά σου κάθε σκέψη ή σχέδιο που σε απομακρύνει από

Τρίτη, 20 Αυγούστου 2019

Σύντομες πνευματικές οδηγίες του Αγ.Σεραφείμ Σομπόλεφ




-Τον αδελφό σου πρέπει να τον βλέπεις ως Άγγελο και την αμαρτία του ως ασθένεια. Είναι απαραίτητο να διαχωρίσεις τον άνθρωπο από τις αμαρτίες του.

- Όταν σε προσβάλλουν, να σωπαίνεις με κάθε τρόπο και έτσι θα αποκτήσεις ταπείνωση. Είναι απαραίτητο, ωστόσο, να παραμείνουμε σιωπηλοί, όχι μόνο με τα χείλη, αλλά και με την καρδιά. Όταν κάποιος σε πειράζει, να κατηγορείς πάντα τον εαυτό σου και να μη θυμώνεις. Χωρίς θλίψη δεν μπορούμε να σωθούμε.

-Εάν νιώθεις απογοήτευση, διάβασε τους βίους των Αγίων. Προσπάθησε να διαβάσεις έστω και λίγες γραμμές από αυτούς. Για την ψυχή, είναι σαν μια ευλογημένη βροχή που αναζωογονεί, ενθαρρύνει και ευχαριστεί.

-Το μίσος της αμαρτίας είναι η αρχή της πνευματικής αναγέννησης. Μη συναινέσετε στους δαίμονες! Δεν υπάρχει τίποτα χειρότερο από το να αμαρτάνει κανείς συνειδητά.

- Ο Κύριος είναι κοντά. Αν τον καλέσεις, θα απαντήσει αμέσως.

- Προσευχήσου όσο το δυνατόν πιο απλά. Για παράδειγμα: "Κύριε, ελέησον!". Η προσευχή σώζει από όλα τα προβλήματα. Αν είναι δύσκολο να προσευχηθείς και η καρδιά σου έχει απολιθωθεί, πες πρώτα την προσευχή "Θεοτόκε Παρθένε" και στη συνέχεια θα σου γίνει πιο εύκολο. Επανέλαβε το "Θεοτόκε Παρθένε" όλη την ημέρα και αν το κάνεις καθημερινά, η Μητέρα του Θεού θα σε αγαπάει.
- Σύγκρινε τον εαυτό σου όχι με τους γείτονές σου, αλλά με τους αγίους - μια τέτοια σύγκριση μας αποκαλύπτει πόσο μεγάλοι αμαρτωλοί είμαστε.

- Η μεγαλύτερη απάτη είναι να προσεύχεσαι για επίδειξη. Να το κάνεις όπως ο διά Χριστόν σαλός Βασίλειος, τον οποίο κάποτε επισκέφθηκα. Προσευχόταν

Ireland's Celtic Cross of Donegal Forest

Όσο το καραβάκι της ψυχής μας πλέει στην θάλασσα της ζωής...

Σχετική εικόνα
 Όσο το καραβάκι της ψυχής μας πλέει στην θάλασσα της ζωής θα συναντά αλλαγές του καιρού, γιατί πότε βρέχει, πότε φυσά, πότε σηκώνεται μιά καταιγίδα που παρά λίγο να κομματιαστεί στα βράχια. Αλλιώς δεν μπορεί να είναι εδώ στην κοιλάδα του κλαυθμώνος και μόνο στην Άλλη Ζωή, θα σταματήσουν οι αλλαγές.
Όσιος Ιωάννης Αλεξέγιεφ, πνευματικός Ι.Μονής Βάλαμο.

Άγιος Ιάκωβος Τσαλίκης – Το θαύμα που έγινε για να πιστέψει η άπιστη φυσικός...


Διήγηση του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτη Λεμεσού κ. Αθανασίου:

- Λίγες μέρες πριν πάμε εκεί ήρθαν από ένα χωριό και τον προσκάλεσαν να πάρει μερικά λείψανα του Αγίου Δαυίδ και να πάει στο χωριό τους για να τους κάνει κάποια παράκληση.
Την ώρα που τα πήγε ήταν μια γυναίκα εκεί από τον Καναδά. Ήταν μαζί με μια άλλη μοναχή, Κύπρια μάλιστα, και πήγαιναν να συναντήσουν τον π. Ιάκωβο.
Η κοπέλα από τον Καναδά, φυσικός μάλιστα, δεν ήταν πιστή κοπέλα, ήταν μάλλον άθεη. Πήγαν να τον δουν και τους λέει ο π. Ιάκωβος:
–Τώρα φεύγω, πάω στο χωριό, δεν ξέρω αν θα γυρίσω γρήγορα. Εύχομαι όμως ο Άγιος Δαυίδ, που είναι εδώ στο μοναστήρι μας να σας πληροφορήσει ότι όντως υπάρχουν άγιοι, η χάρις του Αγίου Πνεύματος. Υπάρχει ο Θεός, ο οποίος νικά της φύσεως τους νόμους.
Πήγε, λοιπόν, ο π. Ιάκωβος στο ντουλάπι, εκεί που φυλάνε τα λείψανα του Αγίου Δαυίδ πήρε ένα κομμάτι από τα λείψανα, από τη λειψανοθήκη, έκλεισε το ντουλάπι κι έφυγε.
Όταν ξεκίνησε να φύγει, τότε, το θυμιατό που ήταν μέσα στο ντουλάπι κλειστό με γυαλιά γύρω-γύρω άρχισε να κινείται μόνο του και να θυμιάζει μπροστά στα μάτια της μοναχής, της κοπέλας από τον Καναδά και του πατρός Ιακώβου.
Αυτό εξακολούθησε περίπου μισή ώρα. Τότε ο π. Ιάκωβος, με πολλή φυσικότητα είπε:
–Κοίταξε, Μαρία, αυτό το θυμίασμα για σένα είναι. Για να πιστέψεις ότι ο Άγιος Δαυίδ μπορεί να ενεργεί υπεράνω των νόμων της φύσεως.
Από το βιβλίο του Κλείτου Ιωαννίδη, “Γεροντικό του 20ού αιώνα”, των εκδόσεων η “Μεταμόρφωσις του Σωτήρος”, Μήλεσι.

Δευτέρα, 19 Αυγούστου 2019

Ἰδιόχειρο σημείωμά του Σαράντη Καργάκου


διόχειρο σημείωμά του, ποὺ βρῆκα σ' ἕνα συρτάρι..

Το κρητικό τραγούδι για τον άγιο Ματθαίο (Μαθιό) τον εκ Γερακαρίου ( †18 Αυγούστου 1700)


Ρίμα σύγχρονου Κρητικού λαϊκού στιχουργού (ριμαδόρου) για τον άγιο νεομάρτυρα Ματθαίο από το Γερακάρι, που μαρτύρησε στην πόλη του Ρεθύμνου το Μάρτιο του 1700, προδομένος από τη σύζυγό του Αϊσέ.

Η ιστορία του περιλαμβάνεται στο βιβλίο "Έγγραφα Ιεροδικείου Ρεθύμνου", έκδοση της Δημόσιας Κεντρικής Βιβλιοθήκης Ρεθύμνου, ενώ εκτενές αφιέρωμα σ' αυτόν δημοσιεύεται στο Ημερολόγιο 2019 της Ιεράς Μητροπόλεως Ρεθύμνης και Αυλοποτάμου (βλ. εδώ).
Για την αντιγραφή, Θ. Ι. Ρηγινιώτης.
Η εικόνα που δημοσιεύεται είναι έργο του αγιογράφου Μανώλη Ρουκούδη, από το Φουρφουρά Αμαρίου, και προσφέρθηκε ως δώρο στην Παγκρήτιο Ένωση Μελβούρνης το 2018 από το Λαογραφικό Όμιλο Τζανιδάκη (Ρέθυμνο).
Και τα βουνά ας ραΐσουνε κι οι πέτρες ας θρηνούνε
και τα πουλιά στ’ ανάπλαγα για το Μαθιό να πούνε.
Και τα κοπέλια ας μάθουνε κι οι γι-άντρες ας τ’ ακούσου,
πως εορτάζουσί ντονε τσι δεκοχτώ τ’ Αυγούστου.

Το χίλια εφτακόσϊα, πρώτη του Μάρτη μπαίνει,
όντε ντον έσφαξ’ η Τουρκιά η σκυλογαβγισμένη,
γιατί τον εκατάδωκεν η μαύρη [1] ντου γυναίκα
και πέντε τον αρπάξασι κι εσέρνα’ ντονε δέκα!

Σαν έφταξεν εις του καντή, θάνατο δε φοβάται,
μόνο του λέει αντρίστικα πως Χρισθιανός λογάται.
Κι εκείνος βγάνει απόφαση: «Κόψετε το λαιμό ντου,
γιατί τον είδεν η Αϊσέ να κάνει το σταυρό ντου!


Τούρκο τον εθαρρούσαμε γ-και Χρισθιανός εφάνη
και να πομείνει αζωντανός δεν το ’πε ντο Κοράνι!».
Μα κείνος βγαίνει ολόχαρος σαν τον αετό στα ύψη
και Τούρκος δεν τον έκαμε την κεφαλή να σκύψει.

Σ’ ένα μ-παλάτι ολόχρυσο τον έβαλες, Χριστέ μου,
το σέβας του Γερακαριού, το φέγγος του Ρεθέμνου.
Βλέπε την, άγιε του Θεού, τη Γης την οικουμένη,
κι ούλοι που σε σκοτώσανε να ’ναι συχωρεμένοι.

Κι όποιοι θα σ’ εορτάζουνε, σ’ ό,τι καιρούς και χρόνους,
φέρνε τσι στην παράδεισο κι εις του Χριστού τσι θρόνους…
[1]. μαύρη: ταλαίπωρη

Κυριακή, 18 Αυγούστου 2019

Ο Θεός ένα πράγμα θέλει απο εμάς


 Όσο και αν κοπιάσεις, όσο και αν μοχθήσεις, δεν σημαίνει ότι κάνεις κάτι το ουσιαστικό για τον Θεό, αφού ο Θεός ένα πράγμα θέλει απο εμάς, την ταπείνωση. 
Να καταλάβωμε ότι είμαστε αδύνατοι και αμαρτωλοί. Όλα τα κάνομε, για να δείξωμε την ταπείνωσή μας, ότι είμεθα τιποτένιοι άνθρωποι, και τότε έρχεται η Χάρις του Θεού.

Γέροντας Αιμιλιανός Σιμονωπετρίτης.

Σάββατο, 17 Αυγούστου 2019

ΜΕΤΑΝΟΕΙΤΕ, έρχεται η Γκρέτα!

Η εικόνα ίσως περιέχει: 1 άτομο, στέκεται και κείμενο-
  Στον 21ο αιώνα, οι κοινωνίες της Δύσης έχουν πια εγκαταλείψει, σε μεγάλο βαθμό, τον χριστιανισμό αλλά επειδή το θρησκευτικό συναίσθημα είναι έμφυτο στον άνθρωπο, τον έχουν αντικαταστήσει με μια σειρά από μεταμοντέρνες θρησκείες, πολύ πιο κενές από τις παραδοσιακές αλλά με εξίσου φανατικούς οπαδούς (οι οποίοι βέβαια, κατά τ'άλλα, προσποιούνται τους ορθολογιστές) . 
 
  Μια από αυτές-ίσως η πιο επικίνδυνη-είναι η οικολογία. Το πρόβλημα, όμως, με την θρησκεία της οικολογίας ήταν πως τόσα χρόνια δεν είχε βρει τον προφήτη της. 
 Ο καλοζωϊσμένος Αλ Γκορ δεν έπειθε γι' αυτόν τον ρόλο και ήταν τόσο εμφανές ότι έγινε δισεκατομμυριούχος από όλη αυτή την μπίζνα της "πράσινης ανάπτυξης"!
 Και να που ο προφήτης βρέθηκε στο πρόσωπο της 16χρόνης Γκρέτα Τούνμπεργκ, αυτό το αθώο ανήλικο κοριτσάκι, που αντί να πηγαίνει με ιδιωτικά τζετ στα διεθνή φόρα, όπως κάνουν οι λοιποί ομοϊδεάτες της, αυτή προτιμά να θαλασσοπνίγεται 15 μέρες με ένα ιστιοφόρο για να φτάσει στον προορισμό της. Τί ασκητικότητα! Τί αξιοθαύμαστη πίστη στα ιδανικά της! Μια πραγματική οσία του οικολογικού κινήματος!Φαντάζομαι πως η Γκρέτα είναι άθεη, όμως ο φανατισμός της, ο ιεραποστολικός της ζήλος, το πόσο σοβαρά παίρνει τον εαυτό της και το αυστηρό της πρόσωπο, θυμίζουν μεσσιανικές θρησκευτικές φιγούρες που άνθισαν, τους προηγούμενους αιώνες, ιδιαίτερα στον προτεσταντικό κόσμο, που για διάφορους λόγους είναι πιο επιρρεπής σε κάτι τέτοια φαινόμενα. Δεν είναι τυχαίο ότι μας έρχεται από τη Σουηδία, μια προτεσταντική χώρα που αντικατέστησε τον χριστιανισμό με την "πολιτική ορθότητα" και την "οικολογία". 
  Και μπορεί η Γκρέτα να μην βλέπει οράματα και να μην ακούει φωνές (προς το παρόν τουλάχιστον!) αλλά προφητεύει και αυτή το τέλος του κόσμου εξαιτίας των..."ενεργειακών"-αυτή την φορά- αμαρτιών μας. Το άλλο κοινό που έχει με αυτές τις θρησκευτικές μορφές είναι ο πουριτανισμός. Αυτό το κοριτσάκι με τις κοτσίδες , που μοιάζει λες και βγήκε από τις "Μάγισσες του Σάλεμ", απεχθάνεται ο,τιδήποτε δίνει χαρά στους ανθρώπους, ο,τιδήποτε κάνει πιο εύκολη την ζωή μας. 
 "Είμαστε αμαρτωλοί και είμαστε όλοι καταδικασμένοι να πεθάνουμε!", ουρλιάζει, από το βήμα των διεθνών συνεδρίων, σαν άλλος Σαβοναρόλα (πρόδρομος του προτεσταντισμού για πολλούς) .
  Αν θέλουμε να βρούμε την σωτηρία, πρέπει να μετανοήσουμε και να αλλάξουμε

ΚΥΡΙΑΚΗ Θ΄ΜΑΤΘΑΙΟΥ-«Χριστέ μου, πώς θα ξεπεράσω τα προβλήματά μου;»

Του Πρωτοσυγκέλλου της Ι.Μ. Φωκίδος, Γέροντος Νεκταρίου Μουλατσιώτη

Αδελφοί μου.
Η ανθρωπότητα και γενικά η κοινωνία μας έχει φθάσει σε μια απόγνωση. Ένα μεγάλο μέρος των ανθρώπων χρησιμοποιούν πλέον ψυχοφάρμακα για να ξεπεράσουν τα προβλήματά τους και να σταθούν όσο μπορούν όρθιοι μέσα στη σημερινή ζωή που έχει μετατραπεί σε κόλαση.
Κάποιοι έχασαν εντελώς την ελπίδα τους και έδωσαν ένα τραγικό τέλος στην επίγεια ζωή τους. Άλλοι παλεύουν μετά δυσκολίας να μη καταποντισθούν και να επιβιώσουν. Άλλοι ελπίζουν σε ανθρώπους πολιτικούς κι άλλοι σε τέχνες και επιστήμες, ότι αύριο θα φέρουν ένα καλύτερο μέλλον. Αλλά η απογοήτευση και αυτών δεν αργεί να έλθει. Ο χρόνος που τρέχει γρήγορα, αποδεικνύει ότι η ανάπτυξη της επιστήμης και κυρίως της τεχνολογίας μάλλον χειροτερεύει την πνευματική ισορροπία των ανθρώπων. Μπορεί να εξυπηρέτησαν και να διευκόλυναν το σώμα, αλλά την ψυχή δεν την γαλήνεψαν. Γι' αυτό το άγχος και η ασθένεια της μελαγχολίας δηλητηριάζουν καθημερινά όλο και περισσότερες ψυχές.
Η χαρά και η ευτυχία χάθηκαν από τα σπίτια. Τα χαμόγελα σβύνουν στα πρόσωπα των ανθρώπων. Τα προβλήματα αντί να μειώνονται όλο και αυξάνουν. Ο άνθρωπος έγινε ζητιάνος της χαράς και της ευτυχίας. Μέσα στα διαμερίσματα της σύγχρονης πολυκατοικίας αποξενώθηκε από τον συνάνθρωπό του. Η

Ελένη Δικαίου: Όφειλα στη Μικρασιατική μου καταγωγή ένα βιβλίο για τον Χρυσόστομο Σμύρνης

Αποτέλεσμα εικόνας για Ο τελευταίος Έλληνας της Σμύρνης
 Πριν από μερικούς μήνες η Ελένη Δικαίου, έχοντας επισκεφθεί σχολεία της πόλης μας, είχε αποκαλύψει σε συνέντευξή της στη «Θ» ότι ετοιμάζει ένα νέο βιβλίο. Ο ''Τελευταίος Έλληνας της Σμύρνης'', ένα βιβλίο με στοιχεία από τη ζωή και το τέλος του Μητροπολίτη Χρυσοστόμου Σμύρνης, κυκλοφορεί ήδη (από τις εκδόσεις Πατάκη).

 ''Ο τελευταίος Έλληνας της Σμύρνης'', το βιβλίο σας με στοιχεία από τη ζωή και το τέλος του Μητροπολίτη Χρυσοστόμου Σμύρνης, τον οποίο λιντζάρισε ο τουρκικός όχλος στις 27 Αυγούστου του 1922.
 Η μητέρα μου ήταν ένα από τα παιδιά τα οποία ξεριζώθηκαν από τη Σμύρνη τον φοβερό εκείνο Αύγουστο του 1922. Στον προσφυγικό συνοικισμό του Βόλου την Νέα Ιωνία όπου γεννήθηκα και μεγάλωσα, οι άνθρωποι μιλούσαν αδιάκοπα για τις Πατρίδες τους της Ανατολής τις οποίες τόσο άδικα αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν κυνηγημένοι από μαχαίρι και φωτιά. Από μικρή άκουγα προσωπικές μαρτυρίες για όσα συνέβησαν τότε και για τον Χρυσόστομο, τον τελευταίο Μητροπολίτη της Σμύρνης ο οποίος θυσιάστηκε προσπαθώντας να προστατέψει μόνος αυτός τους Σμυρνιούς και χιλιάδες πανικόβλητους πρόσφυγες από το εσωτερικό της Μικρασίας, όταν όλοι οι άλλοι τους είχαν εγκαταλείψει. Αργότερα ενήλικη μελέτησα τις ιστορικές πηγές και στάθηκα με θαυμασμό στην προσωπικότητα αυτού του ανθρώπου. Ο τραγικός του θάνατος, λιντσαρίστηκε από τον τουρκικό όχλο με εντολή του Τούρκου Διοικητή Νουρεντίν, ήταν το επιστέγασμα της πορείας ενός λαμπρού θεολόγου, ενός διανοούμενου συγγραφέα, ενός σπουδαίου ρήτορα, ενός γενναίου άνδρα, ο οποίος γνώριζε τι επρόκειτο να συμβεί έμεινε στην προδομένη Σμύρνη, ενός κληρικού ο οποίος τιμώντας το ράσο του πέθανε ευλογώντας τους βασανιστές τους.

Ο Μητροπολίτης Σμύρνης Χρυσόστομος από το 1993 έχει ανακηρυχθεί Άγιος της Εκκλησίας μας.
Ως συγγραφέας βιβλίων τα οποία απευθύνονται κατ’ αρχάς σε νέους είχα πάντα στο μυαλό μου ότι όφειλα να γράψω ένα βιβλίο για τον Χρυσόστομο, τελευταίο Μητροπολίτη της Σμύρνης, το όφειλα στην Μικρασιατική μου καταγωγή. Κι αυτό έκανα τελικά. Έγραψα τον Τελευταίο Έλληνα της Σμύρνης προκειμένου να γνωρίσουν όσο το δυνατόν περισσότεροι και κυρίως οι νέοι άνθρωποι αυτόν τον σπουδαίο ιεράρχη και άνθρωπο, έναν γενναίο ο οποίος ξεπέρασε τα όρια του ατομισμού παράδειγμά προς μίμηση για όλους.

Τα έσοδα του βιβλίου θα διατεθούν για την ανέγερση ναού προς τιμήν του Αγίου Χρυσοστόμου Σμύρνης .Σε ποια περιοχή και γιατί;
Στη Νέα Ιωνία Βόλου έχουμε μια μεγαλόπρεπη εκκλησία, την Ευαγγελίστρια, Βαγγελίστρα την λέμε εμείς και είμαστε περήφανοι γιατί την έφτιαξαν οι Μικρασιάτες γονιοί και παππούδες μας μόνοι με τα ίδια τους τα χέρια. Σκέφτηκα λοιπόν πως αν θέλουμε να λέμε πως ακολουθούμε τα βήματά τους πρέπει να κάνουμε το ίδιο, να προσφέρει ο καθένας αυτό που μπορεί για να χτίσουμε μια μικρή έστω εκκλησία αφιερωμένη στον Άγιο Χρυσόστομο Σμύρνης, τον Άγιο όλων των προσφύγων. Κι έκανα την αρχή. Αποφάσισα να να προσφέρω τα

Παρασκευή, 16 Αυγούστου 2019

Η Παναγιά της Κασσιώπης: ένα από τα σημαντικότερα προσκυνήματα για αιώνες

  Η Παναγιά της Κασσιώπης αποτέλεσε για αιώνες ένα από τα σημαντικότερα προσκυνήματα όχι μόνο των Ορθοδόξων αλλά και των Καθολικών χριστιανών. 
  Σε κείμενα που διασώζονται, από τον 14ο αιώνα και μετά, περιγράφεται ο ναός της Κασσιόπης ως μία απαραίτητη στάση για όλους τους ξένους προσκυνητές που ταξίδευαν προς τους Αγίους τόπους. Ιταλοί, Άγγλοι, Γάλλοι, Ισπανοί αλλά και άλλοι περιηγητές περιγράφουν με δέος την επίσκεψη τους στην Παναγία Κασσωπίτρα για να προσευχηθούν μπροστά στη θαυματουργή εικόνα της Θεοτόκου που βρίσκεται στο ναό.
Αποτέλεσμα εικόνας για παναγια χωριο κασσιοπη
  Στο ναό της Κασσιώπης, η Θεοτόκος θεράπευσε τον μικρό Στέφανο στις 18 Μαΐου του 1530. Λίγες μέρες πριν, στη πόλη της Κέρκυρας, ένα νεαρό παιδί ο Στέφανος, κατηγορήθηκε άδικα για κλοπή αλευριού. Οι Ενετοί, κύριοι τότε της Κέρκυρας, ήταν αμείλικτοι στις τιμωρίες τους. Ο Στέφανος τιμωρήθηκε με αφαίρεση των οφθαλμών του (όχι απλή τύφλωση αλλά αφαίρεση!!). Ντροπιασμένος μετά την τιμωρία, ο ορφανός από πατέρα Στέφανος, κατέλυσε στην Κασσιόπη με τη μητέρα του, ζητώντας άσυλο από τους κληρικούς της Παναγίας Κασσωπίτρας και αυτοί τους επέτρεψαν να διανυκτερεύσουν εντός του ναού. Το βράδυ ο Στέφανος ένιωσε ένα χέρι να του ακουμπά τα βλέφαρα των ματιών του καθώς κοιμόταν και ανοίγοντάς τα είδε το όραμα μιας γυναίκας, μπροστά από τη θαυματουργή εικόνα της Θεοτόκου. Το αγόρι ξύπνησε τη μητέρα του φωνάζοντας ότι μπορεί να δει! Η μητέρα δεν έδωσε σημασία στην αρχή, καθώς το θεώρησε όνειρο, όμως είδε το γιο της να την κοιτά μέσα από τα γαλανά του μάτια στη θέση των καστανών οφθαλμών που είχε πριν την αφαίρεση. Κλήθηκαν οι ιερείς οι οποίοι αντιλήφθηκαν ότι η Παναγία Κασσωπίτρα, διέπραξε θαύμα τρανταχτό! Όσοι βιαστούν να θεωρήσουν όσα περιγράφονται υπερβολή, απαντάμε ότι για αυτό το θαύμα υπάρχουν σύγχρονες καταγεγραμμένες μαρτυρίες. 

  Οι Ενετοι, θέλοντας να μην κατηγορηθούν ότι τιμώρησαν άδικα το Στέφανο, αρνήθηκαν στη αρχή το γεγονός αλλά μετά από αλλεπάλληλες επίσημες ανακρίσεις και έρευνες δεν μπορούσαν παρα να το αποδεχτούν και μάλιστα αντάμειψαν το Στέφανο και ανακαίνισαν τον περίβολο της εκκλησίας.

 Ο Κερκυραίος λόγιος Νίκανδρος Νούκιος, περιγράφει στο βιβλίο του “Αποδημιών Γ´”, που φυλάσσεται στηνΑμβροσιανή βιβλιοθήκη στο Μιλάνο της Ιταλίας (Biblioteca Ambrosiana), ότι ήταν παρόν στην δημόσια αφαίρεση των οφθαλμών του Στέφανου και ότι λίγες μέρες αργότερα είδε το Στέφανο να περπατάει στη πόλη της Κέρκυρας, έχοντας “οφθαλμούς άρτιους και υγιής”. Απόρησε με το γεγονός και ρώτησε να μάθει πως είναι δυνατό να θεραπεύτηκε! Όταν έμαθε τι συνέβη και αυτός και οι φίλοι του σοκαρίστηκαν από αυτό το “τρομερό θαύμα”.
  Τα νέα ταξίδεψαν γρήγορα και σύντομα εκκλησίες αφιερωμένες στην Παναγία Κασσωπίτρα χτίστηκαν σε όλη την Κέρκυρα και όχι μόνο. 
 Σήμερα σώζονται εκκλησίες αφιερωμένες στη Υπεραγία Θεοτόκο Κασσωπίτρα στην Αρτα, στη Χειμάρρα Αλβανίας αλλά και στην Gallipoli της Ιταλίας, όπου στεγάζεται η Χριστιανική Αδελφότητα, της Santa Maria dι Cassopo, όπως ονομάζουν στα ιταλικά την Κασσωπίτρα.
Η Παναγιά της Κασσιώπης: ένα από τα σημαντικότερα προσκυνήματα για αιώνες
  Λίγα χρόνια μετά το θαύμα, το 1537, η Κασσιόπη έπεσε θύμα της βαρβαρότητας του στόλου του σουλτάνου Σουλεϊμάν Α΄ του Μεγαλοπρεπή. Ο τουρκικός στόλος,

Να μην ξεθωριάσουν τα βιώματά μας

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου
Αποτέλεσμα εικόνας για των ελληνων οι κοινοτητες
 Ἀκόμη καὶ ἡ πιὸ μικρὴ κοινότητα τοῦ Ἑλληνισμοῦ γιορτάζει τὸν Δεκαπενταύγουστο τὴν Παναγία. Τὸ «Πάσχα» τοῦ καλοκαιριοῦ συγκεντρώνει αὐθόρμητα τὶς οἰκογένειες, τοὺς συγχωριανούς, τὶς ἀνὰ τὴν Οἰκουμένη ὁμογενειακὲς ἐνορίες. Εἶναι τὸ καλοκαιρινὸ ἢ τὸ ἐτήσιο ἀντάμωμα τῶν Ἑλλήνων. Οἱ πολιτικοὶ ἀκολουθοῦν, ἑκόντες ἄκοντες, τὰ μεγάλα πλήθη τῶν πιστῶν ποὺ προστρέχουν στὰ ἑκατοντάδες ἀνὰ τὴ χώρα προσκυνήματα τῆς Παναγίας καὶ συμμετέχουν στὰ πανηγύρια. Μέχρι σήμερα ἡ Πίστη τῶν Ἑλλήνων εἶναι ἰσχυρότερη ἀπὸ τὴν, λόγω ἰδεολογίας, βούληση πολλῶν ἀντιθέων ἐξουσιαστῶν καὶ τοὺς ἀναγκάζει νὰ ἀκολουθοῦν, ἔστω καὶ γιὰ τοὺς τύπους, στὶς ἐκδηλώσεις Της. Ὅπως ὁ κάθε λαός, ἔτσι καὶ ὁ ἑλληνικὸς ἔχει ὁρισμένα χαρακτηριστικὰ ποὺ τὸν ξεχωρίζουν. Ἕνα ἀπὸ αὐτὰ εἶναι ἡ Ὀρθοδοξία. Αὐτὸ δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ μᾶς τὸ ποῦν ὁ Σολωμὸς καὶ ὁ Ζαμπέλιος, τὸ βιώνουμε ὅλοι οἱ Ἕλληνες στὴν ἔκφραση τῆς κουλτούρας μας. Ἡ ἰδιοπροσωπία μας στηρίζεται στὴν Πίστη μας, μαζὶ μὲ τὴν Ἱστορία καὶ τὴ Γλώσσα μας. Μὲ τὸν πολιτισμό μας ἐπιδράσαμε στὴν πολιτικὴ καὶ κοινωνικὴ ζωὴ τῆς Δύσης, ὅπως καὶ ἐμεῖς ἀφομοιώσαμε καὶ ἀφομοιώνουμε στοιχεῖα τοῦ δικοῦ τους πολιτισμοῦ. Ὡστόσο στὴν πνευματικότητα καὶ στὴν ἀντιμετώπιση τοῦ μυστηρίου τῆς ζωῆς ἡ Δύση ἀκολούθησε δικό της δρόμο, διαφορετικὸ ἀπὸ τὸν δικό μας.

 Ὑπεύθυνος τοῦ ἄλλου δρόμου ὁ παπισμός. Εἶναι ὁ αἴτιος τῆς ἐκκοσμίκευσης καὶ ἐκλογίκευσης τῆς Πίστης, ὁ ἐκφραστὴς τῆς ἐπιβολῆς τῆς ἐξουσίας του μὲ ἀπάνθρωπες μεθόδους, ὅπως ἡ Ἱερὰ Ἐξέταση καὶ ἡ ἐξόντωση τῶν θεωρουμένων ἐχθρῶν καὶ ὁ ἠθικὸς αὐτουργὸς τῆς ἄρνησης τῆς Ἐκκλησίας ἀπὸ τὴ Διαμαρτύρηση καὶ τῆς προώθησης ρευμάτων ὑλιστικῶν, ἡδονιστικῶν, τυραννικῶν. Ὁ παπισμὸς κατάργησε

Δεν υπάρχει στην ζωή του ανθρώπου τίποτα πιο πολύτιμο από την προσευχή(Παύλος πατριάρχης Σερβίας)

Πέμπτη, 15 Αυγούστου 2019

15 Αυγούστου του 1261 ο Μιχαήλ Η Παλαιολόγος ο Ελευθερωτής, εισέρχεται θριαμβικά στη Βασιλεύουσα

Η εικόνα ίσως περιέχει: 1 άτομο
 Σαν σημερα, στις 15 Αυγούστου του 1261 ο Μιχαήλ Η Παλαιολόγος ο Ελευθερωτής, εισέρχεται θριαμβικά στη Βασιλεύουσα, δυο βδομάδες μετά την ανακατάληψη της Πόλης από τον Αλέξιο Στρατηγόπουλο.
Ο ιστορικός της εποχής και αυτόπτης μάρτυρας Γεώργιος Ακροπολίτης γραφει για την αυτοκρατορική είσοδο στην Πόλη:
  "Ο αυτοκράτορας έφτασε στην Κωνσταντινούπολη τη 14η Αυγούστου. Δε θέλησε να μπει την ίδια μέρα στην πόλη, αλλά στρατοπέδευσε στη Μονή Κοσμιδίου, κοντά στη Μονή των Βλαχερνών. Από τα χαράματα σηκώθηκε και μεθόδευσε την είσοδό του στην Πόλη κατά τον ακόλουθο τρόπο: επειδή δεν παρευρισκόταν ο πατριάρχης Αρσένιος(ήταν απρόθυμος για τις λαμπρές εκδηλώσεις και έτρεφε εχθρικά αισθήματα προς το βασιλιά), τον αντικατέστησε ο επίσκοπος Κυζίκου Γεώργιος. Ανέβηκε σε έναν από τους πύργους της Χρυσής Πύλης, κρατώντας την ανάγλυφη εικόνα της Θεοτόκου, η οποία είχε πάρει την ονομασία της από τη μονή των Οδηγών και απάγγειλε τις ευχές έτσι που να ακουστούν από όλους. Βγάζοντας λοιπόν το στέμμα του ο βασιλιάς και γονατίζοντας έπεσε στο έδαφος και όλοι οι άνθρωποι γονάτισαν πίσω από αυτόν. Και μόλις ολοκληρώθηκε η απαγγελιά της πρώτης ευχής κι ο διάκονος είπε: Σηκωθείτε!
Αφού σηκώθηκαν όλοι ανέκραξαν το Κύριε ελέησον, επαναλαμβάνοντας το εκατό φορές. Και αφού η τελετουργία αυτή τελείωσε, ο βασιλιάς, με τρόπο που έδειχνε περισσότερο την ευσέβεια παρά τη βασιλική μεγαλοπρέπεια, διαβηκε πεζός την Χρυσή Πύλη, ενώ προπορευόταν από αυτόν η εικόνα της Θεομήτορος. Αφού βάδισε ως τη Μονή Στουδίου και άφησε εκεί την εικόνα της πάναγνης μητέρας του Θεού, ανεβαίνοντας στο άλογό του έφτασε στο ναό της Αγίας Σοφίας. Εκεί, αφού προσκύνησε τον Κύριο μας Ιησού Χριστό και τον ευχαρίστησε σύμφωνα με τα έθιμα, κατέλυσε στο μεγάλο παλάτι. Τότε λοιπόν το ρωμαϊκό πλήθος ευφράνθηκε και ενθουσιάστηκε πολύ και χαιρόταν υπερβολικά, γιατί δεν υπήρχε άνθρωπος που να μην χοροπηδά και να μη νιώθει αγαλλίαση και σχεδόν να μην πιστεύει στα μάτια του, εξαιτίας της αναπάντεχης εξέλιξης και της υπερβολικής χαράς". 

 Ο γενάρχης της δυναστείας των Παλαιολόγων ηταν ένας εκ των κορυφαίων, αν οχι ο κορυφαίος, των αυτοκρατόρων ως προς την διπλωματία! 
Ολοκλήρωσε το έργο του Ιωαννη Γ Δουκα Βατάτζη, σώζοντας την αυτοκρατορία και δίδοντας ζωή για 200 ακόμη χρόνια (αν μάλιστα οι διάδοχοι του δεν αναλώνονταν σε εμφύλιους πολέμους, ίσως η αυτοκρατορία μας να μην ειχε το τέλος που ολοι γνωριζουμε).
Εργα του η τεράστια νίκη στην Πελαγονια (1259), η οποια άνοιξε τον δρόμο για την ανακατάληψη της Πολης, η νίκη στο Βερατιο επι του Καρολου Ανδεγαυου(1281) και φυσικά ο Σικελικος Εσπερινός (1282), η εποποιία της βυζαντινής διπλωματιας! 
Ειχε κατανοήσει, για να αντιμετωπίσει τους Τούρκους, την ανάγκη ένωσης των 2 εκκλησιών και για αυτο δέχθηκε την υποταγή της ορθόδοξης εκκλησίας στην καθολική το 1274 στη Λυων. Ο λαός και ο κλήρος ουδεποτε εδέχθησαν την ένωση. Εξαλλου οι πληγές απο την κατάληψη της Πολης το 1204 απο τους Λατινους ηταν πολυ νωπες....
Εταφη χωρις δοξολογία ως "λατινοφρων"..
Ο υιός του Ανδρονίκος εζητησε συγγνώμη και συγχώρεση απο τον Ιωάννη Δ Λάσκαρη, τον οποιο ο Μιχαηλ ειχε τυφλώσει, ωστε να γινει εκείνος Αυτοκρατωρ.

Δεκαπενταύγουστος σε καιρούς σκοτεινούς

Νεκτάριος Δαπέργολας

Η εικόνα ίσως περιέχει: 2 άτομα
 Βράδυ Δεκαπενταύγουστου του 2019. Λίγες μόλις ώρες πριν, θεαρχίω νεύματι οι θεοφόροι απόστολοι, υπό νεφών μεταρσίως αιρόμενοι, εκ περάτων συνέδραμον του κηδεύσαι την της ζωής Μητέρα. Αι δε υπέρταται των ουρανών δυνάμεις, συν τω οικείω Δεσπότη παραγενόμεναι, το θεοδόχον σώμα προέπεμψαν, τω δέει κρατούμεναι. Και σπεύσαμε βέβαια μαζικά κι εμείς να πλημμυρίσουμε τις εκκλησιές. Μα ειλικρινά δεν ξέρω τι κατορθώσαμε να αισθανθούμε και πάλι από το μεγάλο μας Πάσχα του καλοκαιριού. Τι κατορθώσαμε να Της πούμε και τι να Της ζητήσουμε. Ποιο δώρημα δηλαδή, που να ταιριάζει πραγματικά προς το συμφέρον της αιτήσεως.

Βράδυ Δεκαπενταύγουστου. Ενός Δεκαπενταύγουστου σε καιρούς σκοτεινούς. Η βαθιά πνευματική κρίση συνεχίζει να βαθαίνει - και είναι πλέον φανερό πως κυοφορεί καταστάσεις τραγικές. Προοιωνίζεται την εκποίηση της πατρίδας, τον δημογραφικό και εθνικό όλεθρο εξαιτίας της υπογεννητικότητας και της θανάσιμης λαθροεισβολής, την πλήρη υποταγή και εκχώρηση της εθνικής μας κυριαρχίας στα ξένα αφεντικά. Και μάλιστα όλα αυτά με τη σφραγίδα ολόκληρου του πολιτικού κόσμου της χώρας, αλλά βασικά με τη σφραγίδα (ανοχής και συνενοχής) του ίδιου του λαού μας, που σταθερά εδώ και δεκαετίες προδίδεται από τις ίδιες τις επιλογές του. Γιατί βέβαια διαπράττει συνεχώς το ίδιο τραγικό λάθος, πεποιθώς επί υιούς ανθρώπων, οις ουκ έστι σωτηρία. Και όσο προδίδεται, τόσο κι απομένει όλο και πιο μουδιασμένος να παρακολουθεί παθητικά τις εξελίξεις. Ίσως γιατί νιώθει ότι δεν έχει πού να ελπίσει πλέον.

 Και γιατί όμως άραγε να ξέρει πού να ελπίσει αυτός ο λαός της αποστασίας, που έχει τόσο πολύ εθιστεί πια στο να παρακολουθεί αποχαυνωμένος «υπερήφανους ομοφυλόφιλους» (να παρελαύνουν ή να συμβιώνουν και να τεκνοθετούν δια νόμου), στο να εξεγείρεται με ύβρεις και ειρωνίες όταν εμφανίζεται κάποιος κληρικός για να του πει απλώς τα προφανή για τη βύθια σαρκολατρική κατάντια του, στο να δέχεται ως κάτι τόσο φυσιολογικό τα εκατομμύρια των κατακρεουργημένων εμβρύων, στο να νοιάζεται μόνο για τον απλό πονοκέφαλο της οικονομικής κρίσης (μη δίνοντας δεκάρα για τον θανατηφόρο καρκίνο της πνευματικής κατάρρευσης) και στο να καταπίνει αμάσητα τόσα και τόσα ακόμη νεοταξίτικα «προοδευτικά» σκουπίδια; Είναι τόσο βαθιά πλέον η παρακμή μέσα

Έλεος πια με αυτή την προκατειλημμένη γενίκευση σε κάθε θλιβερό συμβάν

 Î£Ï‡ÎµÏ„ική εικόνα
Καίει ένας πυρομανής, ένας ανοϊκός, ένας ηλίθιος κάποιο χωράφι, απλώνεται πυρκαγιά στο δάσος; Όλοι οι Έλληνες είμαστε άθλιοι, καταστροφικοί, επικίνδυνοι και άχρηστοι!
  Σκοτώνει ένας βαριά διασαλευμένος μια γυναίκα που ερέθισε το άρρωστο μυαλό του στο δρόμο; Όλη η Κρήτη έχει πρόβλημα και εύκολα σε βιάζει ή σε σκοτώνει!
Κάποιος δάσκαλος αποπλανά μαθητές; Οι σημερινοί εκπαιδευτικοί είναι συχνά παιδόφιλοι!
Ένας ιερωμένος εκτοξεύει τις απόλυτες ανοησίες; Η Εκκλησία σύμπασα είναι υποκρίτρια και μισάνθρωπη!

Έλεος πια! Αυτή η προκατειλημμένη γενίκευση σε κάθε θλιβερό συμβάν φανερώνει απωθημένο θυμό, προσωπικές αποτυχίες, και για να το πω απλούστερα: Ντροπή και ζήλεια χωρίς αγάπη, στοργή και περηφάνια για την πατρίδα που ζω. Κάθε πατρίδα. Κάθε συνάνθρωπο. Ψάχνω για σφάλματα με το φανάρι και μόλις βρω ένα φωνάζω, Ζήτω!
Το μεγαλοποιώ, το χειροτερεύω, το υπογραμμίζω, το απολυτοποιώ.
Σε όλα φταίει ο τόπος μας, όπως φταίει η μάνα για όλα στο έφηβο παιδί της.

 Αν κάποια στατιστική μετρούσε τις επιθέσεις των εδώ χρηστών εναντίον των "κακών" πράξεων ανά τη χώρα, θα τις έβρισκε εκατονταπλάσιες και βάλε από τις "ωραίες" που πότε πότε επαινούνται. Όποια μειονεξία κρύβει ο καθένας μας, όποια κατάθλιψη, γυρεύουν να επιτεθούν σε όλο τον κόσμο μήπως δικαιωθούν και ανακουφιστούν για ελάχιστα.

Ο βαθύτερος, ο ριζικότερος λόγος που ο τόπος μας σκαλώνει την προκοπή του, δεν είναι οι μεμονωμένες άσχημες πράξεις, τα κατά περίσταση τραγικά γεγονότα, αλλά τούτη η διαρκής απουσία σεβασμού, στοργής, συμπόνιας, φροντίδας για την ωραία πατρίδα που σου έλαχε. Ο εγκατεστημένος κακός λογισμός.
Μόνο όποιος έχει καλή περηφάνια και μεγαλοψυχία πάει εντέλει μπροστά. Το γενικό κλίμα-γκρίνια, το αόριστο εύφλεκτο μίσος, το αόριστο εύθικτο κόμπλεξ είναι μόλυνση, μιζέρια και κακοτυχία.

Καλή αυριανή, μέρα μεγάλη της Παναγίας μας!
Όμως η Παναγία και ο Θεός δεν είναι απροϋπόθετοι, αναζητούν καλούς, καθαρούς και τίμιους συνεργάτες για να βοηθούν.

Τετάρτη, 14 Αυγούστου 2019

Η "Κοίμηση της Θεοτόκου"του Ελ Γκρέκο

Η εικόνα ίσως περιέχει: 6 άτομα, εσωτερικός χώρος
  Ο Ελ Γκρέκο ζωγράφισε την "Κοίμηση της Θεοτόκου"(αυγοτέμπερα σε ξύλο) κοντά στο τέλος της κρητικής του περιόδου, ​​κατά πάσα πιθανότητα πριν από 1567.
 Η υπογραφή του Ελ Γκρέκο «Δομήνικος Θεοτοκόπουλος ο δείξας» στη βάση του μεσαίου κηροπηγίου ανακαλύφθηκε τυχαία το 1983 από τον αρχαιολόγο - βυζαντινολόγο κ. Γεώργιο Μαστορόπουλο, υπάλληλο της Γ' Εφορείας Νήσων Β.Α. Αιγαίου, που έφθασε στη Σύρο στο πλαίσιο έρευνας και μελέτης για τους ναούς και τα κειμήλια τους.
Δεν υπάρχει διαθέσιμη περιγραφή για τη φωτογραφία.
  Ήταν Παρασκευή πρωταπριλιά του 1983 όταν, σύμφωνα με μαρτυρία του προϊσταμένου του Ναού, αρχιμανδρίτη Αλέξ. Τσιουχάρη, ο αρχαιολόγος είδε την εικόνα καλυμμένη με πολλά αφιερώματα και με ασημένια επικάλυψη των μορφών του Ιησού και της Θεοτόκου και μαυρισμένη από το χρόνο. Αφού, είχε τη συγκατάθεση του παρόντος εφημερίου, π. Κωνσταντίνου Κοντού, αφαίρεσε τα αφιερώματα και τις επικαλύψεις και ύστερα από έναν πρώτο καθαρισμό είδε ξαφνικά την υπογραφή "Δομήνικος Θεοτοκόπουλος ο δείξας".

Η εικόνα ίσως περιέχει: 1 άτομο
  Η έκπληξη και η συγκίνηση ήταν μεγάλη και αμέσως η εικόνα μεταφέρθηκε υπό προστασία στην Αθήνα για μελέτη και συντήρηση. Το ίδιο βράδυ γίνονται οι σχετικές ανακοινώσεις από την τότε υπουργό Πολιτισμού Μελίνα Μερκούρη. Καθαρίστηκε και συντηρήθηκε από τον κ. Μπαλτογιάννη.

Η εικόνα ίσως περιέχει: ένα ή περισσότερα άτομα και υπαίθριες δραστηριότητες
  Στο ναό βρίσκεται από το 1850 περίπου. Δεδομένου ότι δεν διασώζονται Αρχεία του Ναού, τα οποία καταστράφηκαν την περίοδο της Κατοχής από συμμαχικό βομβαρδισμό του λιμένα της Ερμούπολης, από τον οποίο επλήγη το ιερό Βήμα, όπου και φυλάσσονταν τα Αρχεία του, μόνο υποθέσεις μπορούμε να κάνουμε για τον τρόπο ελεύσεως της Εικόνας στο Ναό.
Δεν υπάρχει διαθέσιμη περιγραφή για τη φωτογραφία.
  Κατά την επικρατέστερη άποψη, η εικόνα μεταφέρθηκε στη Σύρο από τους Ψαριανούς πρόσφυγες, οι οποίοι, φεύγοντας από τα κατεστραμμένα Ψαρά, αναζητώντας νέα πατρίδα, μετέφεραν μαζί τους, με τα άλλα όσια και ιερά, την Εικόνα της Κοιμήσεως, την οποία αφιέρωσαν στον ομώνυμο Ναό, τον επιλεγόμενο "των Ψαριανών", δεύτερο χρονολογικά Ναό της Ερμούπολης, που οι ίδιοι έκτισαν μεταξύ των ετών 1826 - 1829.
Η εικόνα ίσως περιέχει: υπαίθριες δραστηριότητες, φαγητό και νερό
  Ένα εξαιρετικό έργο της νεανικής ηλικίας του μεγάλου ζωγράφου, που δείχνει πόσο ώριμος τεχνίτης της «βυζαντινής» τεχνικής και τεχνοτροπίας ήταν ο Θεοτοκόπουλος όταν έφευγε από την Κρήτη (1567), αλλά και κοινωνός της

Η «Ομορφιά του Τσάινιτσε»

 Η συγκεκριμένη λιτανική εικόνα, η οποία αποτελεί το μόνο σωζόμενο παράδειγμα εικονογραφίας στη Βοσνία η οποία να χρονολογείται από την προοθωμανική περίοδο, αναπαριστά, από την μία πλευρά, την Παναγία Βρεφοκρατούσα, ενώ, από την άλλη πλευρά, τον Άγιο Ιωάννη τον Βαπτιστή. Γνωστή ως «Ομορφιά του Τσάινιτσε» και θεωρούμενη ως θαυματουργή, η συγκεκριμένη εικόνα προέρχεται από την Εκκλησία της Κοιμήσεως της Θεοτόκου στο Τσάινιτσε, η οποία αποτελεί παραδοσιακό τόπο προσκυνήματος. Αποτελεί έργο Βυζαντινού καλλιτέχνη κατά την διάρκεια του πρώτου μισού του 14ου αιώνα. Ιστορικοί πιστεύουν πως η συγκεκριμένη εικόνα φιλοτεχνήθηκε προς το 1329-1330.

Θα ’ρθει μια μέρα που τα δέντρα θα μισήσουν την αχαριστία των ανθρώπων

Η εικόνα ίσως περιέχει: υπαίθριες δραστηριότητες
 Θα ’ρθει μια μέρα που τα δέντρα θα μισήσουν την αχαριστία των ανθρώπων και θα σταματήσουν να παράγουν ίσκιο, θροΐσματα κι οξυγόνο. Θα πάρουνε τις ρίζες τους και θα φύγουν. Μεγάλες τρύπες θα μείνουνε στη γη εκεί που ήταν πριν τα δέντρα. Όταν οι άνθρωποι καταλάβουνε τι έχασαν, θα πάνε και θα κλάψουνε πικρά πάνω απ’ αυτές τις τρύπες. Πολλοί θα πέσουν μέσα. Τα χώματα θα τους σκεπάσουν. Κανείς δεν θα φυτρώσει.
Αργύρης Χιόνης (H φωνή της σιωπής)

Κι ἔτσι ὁ ἄνθρωπος σήμερα,που δεν περιμένει τίποτα,οὔτε ἀπό τη γῆ,οὔτε ἀπό τον οὐρανό,μένει θλιβερά ἀπαράκλητος


Τὸ να ζητᾶς παρακλητικὰ στὶς μέρες μας φαντάζει ἀνάρμοστο καὶ ἀναξιοπρεπές.
Ἀφενὸς γιατὶ τὸ να ζητᾶς ταπεινὰ φανερώνει ἀδυναμία.Ἀφετέρου γιατὶ
 τὸ να ζητᾶς ἱκετευτικὰ ἀμφισβητεῖ τὴν αὐτάρκειά σου.
ʼἘξάλλου ἐκεῖνα πού παρακαλᾶς,τόσοι σὲ διαβεβαιώνουν,πὼς εἶναι δικαίωμά σου νὰ τὰ ἔχεις.
Κι ἔτσι ὁ ἄνθρωπος σήμερα,ποὺ δὲν κοινωνεῖ τὶς ἀνάγκες του,ποὺ δὲν περιμένει τίποτα,οὔτε ἀπὸ τὴ γῆ,οὔτε ἀπὸ τὸν οὐρανό,μένει θλιβερὰ ἀπαράκλητος.

Κι ἴσως αὐτὸ συμβαίνει γιατὶ πείστηκε πὼς τοῦτες τὶς μέρες τοῦ Αὐγούστου
δὲν ὑπάρχει λόγος τὰ βήματά του νὰ περάσουν τὸ κατώφλι μιᾶς ἐκκλησιᾶς,παρακάλια τρυφερὰ νὰ κομίσειμπροστὰ στῆς Παναγιᾶς τὸ εἰκόνισμα·σʼ Ἐκεὶνη ποὺ στέκει καταφυγή καὶ αντὶληψη·παρηγοριὰ καὶ παράκληση κάθε ψυχῆς θλιβομένης.
Μιὰ ἐποχὴ καταδικασμένη στὴν ἄρνηση;
Μὰ καὶ βέβαια ὄχι,ἀφοῦ σὲ λίγο καὶ πάλι οἱ καμπάνες τῶν ναῶν θὰ χτυπήσουν,
σʼ ἕνα κάλεσμα μιᾶς τῆς ζωῆς, θεώρησης ἄλλης.


π. Μιλτιάδης Ζέρβας

Τήνος 1986

Η εικόνα ίσως περιέχει: 1 άτομο, παπούτσια, παιδί και υπαίθριες δραστηριότητες
 Eνα ακόμη τάμα, μία ακόμη ευχή: H Παναγία μας να μας προστατεύει 
Τήνος 1986

Τρίτη, 13 Αυγούστου 2019

14 Αυγούστου 1480-Το μαρτύριο των 800 αγίων κατοίκων του Οτράντο

Δεν υπάρχει διαθέσιμη περιγραφή για τη φωτογραφία.

1453, η Άλωση της Πόλης.

14 Αυγούστου 1480: η Άλωση της θυγατρός της, Ότραντο (ο Υδρούντας).



Το μαρτύριο των 800 αγίων κατοίκων 
~Η πόλη βρίσκεται στο πιο ανατολικό μέρος της Ιταλίας, στο πιό κοντινό σημείο με την Ήπειρο και την Ελλάδα (μόνο 70 χλμ), στην χερσόνησο Σαλέντο, στην σημερινή επαρχία του Λέτσε.
Στα χρόνια της Αρχαίας Ελλάδας, ήταν ελληνική αποικία. Συνέχισε να αποτελεί η καρδία του Ελληνισμού, της Ρωμηοσύνης και της Ορθοδοξίας σε όλη την Ν. Ιταλία στα χρόνια της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας και μετά, δηλαδή στα χρόνια της Φραγκοκρατίας και της Ισπανοκρατίας (μετά το σχίσμα του 1054). Εδώ υπήρχε το μεγαλύτερο ελληνορθόδοξο μοναστήρι της περιοχής, η Μονή του Αγίου Νικολάου των Κασούλων με ενάρετους μοναχούς, αγίους ηγουμένους, με την περίφημη βιβλιοθήκη και την σχολή. Στο μοναστήρι μέχρι το τέλος (1480), οι Πατέρες κράτησαν την Ορθόδοξη Πίστη. Η πόλη ήταν ένα μικρό και πιστό αντίγραφο της μητέρας της, της Κωνσταντινούπολης, την οποία μιμήθηκε μέχρι το τέλος...30 χρόνια μετά!

  Τα χαράματα της 31ης Ιουλίου, ένα τεράστιος τούρκικος στόλος υπό τη ηγεσία του Γκεντίκ Αχμέτ Πασά εμφανίστηκε στο λιμάνι της πόλης. Οι Ισπανοί-υπήρχε τότε Ισπανοκρατία- από τον φόβο έφυγαν κρυφά την νύχτα, αφήνοντας τους απλούς αλλά θαρραλέους κατοίκους στην μοίρα τους. Αρνήθηκαν άμεσως κάθε είδους παράδοση, ρίχνοντας τα κλειδιά της πόλης στην θάλασσα.
"Αν οι Τούρκοι θέλουν την πόλη μας, ας έρθουν με τα όπλα, πίσω από τα τείχη θα βρούν τα στήθη μας!" φώναξε η σύναξη του λάου. Η πόλη άντεξε ηρωικά για 15 μέρες. Αληθινοί ήρωες, αν συγκρίνουμε τα απλά όπλα των κατοίκων με τα εξελιγμένα όπλα των Τούρκων.


Otranto castello.jpg

 Στις 12 Αυγούστου, οι Τούρκοι κατάφεραν να κάνουν την εισβολή, ειναι η αρχή του τέλους. Μετά την εισβολή οι στρατιώτες επιδόθηκαν αμέσως σε λεηλασίες και σφαγές, θανατώνοντας με φρικτούς τρόπους μεγάλο μέρος του πληθυσμού. Στον καθεδρικό ναό, όπου βρισκόταν ο κλήρος, οι γυναίκες με τα παιδιά και τους ηλικιωμένους, οι μοναχοί και οι μοναχές, τελέσθηκε για τελευταία φορά η Θεία Λειτουργία από τον Αρχιεπίσκοπο. Όλοι κοινώνησαν και κοντά στην Αγία Τράπεζα και γύρω από την καθέδρα όπου καθόταν ό Αρχιεπίσκοπος περιμένανε, έτοιμοι, να δώσουν την καλήν ομολογία και μετά να αποχωρήσουν για το αιώνιο ταξίδι. Μόλις μπήκαν μέσα, οι Τούρκοι πλησίασαν τον Αρχιεπίσκοπο και του ρώτησαν:

-Ποιός είσαι εσύ;
-Είμαι ο ανάξιος ποιμένας του ποιμνίου του Χριστού!
-Όχι! Μήν προφέρεις το όνομα του Χριστού! Εδώ πλέον βασιλεύει ο Μωάμεθ!
-Ο δικός σας Μωάμεθ καταδικάστηκε από τον Θεό μαζί με την δική του έκλυτη διδασκαλία και εαν δεν μετανοήσετε θα έχετε την ίδια μοίρα.


Αμέσως ο Δεσπότης αποκεφαλίστηκε και μαζί του οι ιερείς και οι πατέρες από το

Το ακρωτηριασμένο από τους μονοφυσίτες δεξί χέρι του Οσίου Μαξίμου του Ομολογητού που φυλάσσεται στην Ι.Μ. Αγίου Παύλου

13 Αυγούστου- Ανακομιδή του Ιερού Λειψάνου του Οσίου Μαξίμου του Ομολογητή 
Η εικόνα ίσως περιέχει: 1 άτομο
Το ακρωτηριασμένο από τους μονοφυσίτες δεξί χέρι του Οσίου 
φυλάσσεται στην Ιερά Μονή Αγίου Παύλου Αγίου Όρους(πηγή)

  Αν και απλός μοναχός για εικοσιπέντε τουλάχιστον χρόνια ήταν ο κύριος εκφραστής της ορθόδοξης πίστης. O μεγάλος αυτός άγιος της Εκκλησίας φέρει τον τίτλο του Ομολογητή γιατί όταν ομολογούσε τις δύο θελήσεις του Χριστού δεν υπήρχε κανείς επί της γης για να εκφράσει την πίστη του μαζί του. Τον καιρό της αντίστασης, στη φυλακή και στην εξορία, «η τύχη της Χριστολογίας εξαρτήθηκε από την άκαμπτη σταθερότητα ενός ανθρώπου μονάχα».
ag-Maximologitis
 Ο αυτοκράτορας Κώνστας (641-668) διέταξε τη σύλληψη του Αγίου από τον έξαρχο και βασιλικό επίτρο­πο της Ιταλίας Θεοδόσιο και οδηγήθηκε στην Κωνσταντινούπο­λη. Μετά τον εξόρισε το 655στη Βιζύη της Θράκης, και στη συνέχεια στην πόλη Πέρβερη. Μετά από έξι χρό­νια ανακλήθηκε και πάλι στην Κωνσταντινούπολη, για μια προσπάθεια προσεταιρισμού του.

 Ο Άγιος αρνήθηκε. Αναθεματίσθηκε, κακοποιήθηκε και διαπομπεύθηκε μαζί με τους μαθητές του αφού  του έκοψαν τη γλώσσα και το δεξί του χέρι. Ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης γράφει ότι : «Λέγεται δε, μετά την εκτομήν, αύθις υπό Θεού παραδόξως αποκαταστήναι την γλώτταν και τρανώς φθέγγεσθαι, μέχρις αν εν βίω υπήρχε».


''Την ημέρα των γενεθλίων του ο Θεός του δώρησε τον Παράδεισο''

Η εικόνα ίσως περιέχει: 9 άτομα, , τα οποία χαμογελούν, παιδί και υπαίθριες δραστηριότητες
 Μία τραγική είδηση που μας έρχεται από την Ρουμανία.Στις 7 Αυγούστου ο 35 χρονος ιερέας Μάριους Μπαράσκου σκοτώθηκε σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα
.Επέστρεφε από προσκύνημα στην εορτάζουσα Σκήτη Σίχλα και έπεσε πάνω του αυτοκίνητο που έκανε αντικανονική προσπέραση.
Η εικόνα ίσως περιέχει: 5 άτομα, , τα οποία χαμογελούν, άτομα στέκονται, παιδί και υπαίθριες δραστηριότητες
Στο σπίτι τον περίμεναν η σύζυγος και τα 4 παιδιά τους-όλα κάτω τον 10 ετών-για να σβήσει τα κεράκια στην τούρτα,καθώς ήταν η ημέρα των γενεθλίων του.
Από τα δεκάδες άρθρα που έχουν γράψει συνάδελφοί του ιερείς αυτό που με συγκλόνισε ήταν τα λόγια της πρεσβυτέρας του:

''Την ημέρα των γενεθλίων του ο Θεός του δώρησε τον Παράδεισο''

Δευτέρα, 12 Αυγούστου 2019

Ο «βίαιος εμπρησμός»


Στάρετς Βαρσανούφιος

“Είπε ο Γέροντας:
 — Κάποτε είδα το έξης όνειρο: Περπατούσα στο δάσος. Και νάσου, μπροστά μου, ένας κορμός δένδρου. Ήσυχα και ήρεμα κάθισα επάνω του. Ξαφνικά αισθάνθηκα τον κορμό να κινείται. Πηδάω επάνω. Και βλέπω ένα τεράστιο φίδι. Το έβαλα στα πόδια. Αφού βγήκα από το δάσος γυρίζω πίσω και βλέπω το δάσος στις φλόγες. Και στην μέση της φωτιάς, κουλουριασμένο το φίδι. Δόξα τω Θεώ, αναφώνησα, πού κατάφερα και έφυγα. Τί με περίμενε, αν έμενα στο δάσος!
Για αρκετό καιρό δεν μπορούσα να καταλάβω, τί να σήμαινε το όνειρο. Μέχρι πού, κάποια ήμερα, μού το εξήγησε ένας μεγαλόσχημος:
 «Δάσος» είναι ο κόσμος. Οι άνθρωποι, πού ζουν στο κόσμο, αμαρτάνουν χωρίς να έχουν καμιά αίσθηση της αμαρτίας. Στον κόσμο υπάρχουν όλες οι κακίες: αλαζονεία, πορνεία, κολακεία, κλοπή. Και εγώ κάποτε έτσι ζούσα, χωρίς ποτέ να σκέφτομαι κάτι το διαφορετικό.
Ξαφνικά, συνειδητοποίησα, πώς, αν συνέχιζα να ζω όπως ζούσα μέχρι τότε, θα χανόμουν. Μια για πάντα. Γιατί, μετά τον θάνατο, ζωή υπάρχει μόνο για τούς δικαίους.
Τούς αμαρτωλούς τούς περιμένουν ατελεύτητα βάσανα. Μόλις λοιπόν είδα το θηρίο να κινείται, το κατάλαβα πια, ότι ήταν πλέον επικίνδυνο να μείνω καθισμένος επάνω του. Έτσι, όταν εγκατέλειψα τον κόσμο και τον κοίταζα από το μοναστήρι, το είδα, πώς όλος ο κόσμος καιγόταν μέσα στα πάθη του. Αυτός είναι ο «βίαιος εμπρησμός», τον οποίο αναφέρει ο άγιος Ανδρέας στον Μεγάλο Κανόνα του.”


Από το βιβλίο «Ρήματα ζωής-Το ημερολόγιό μου»Όσιος στάρετς Νίκων Μπελιάεβ

Το παιδί στην Παναγία

Το παιδί στην Παναγία


Ψυχούλα αθώα
γονατιστή
σου στέλνω ολόθερμη
μια προσευχή.

Γλυκιά μητέρα
Θεού, Σε κράζω
ελπίδα ανέσπερη
και σε δοξάζω.

Παρθένα θεία,
σεμνή κι αγνή
δέξου τη δέησή μου
την ταπεινή.

Παρθένα θεία, σεμνή κι αγνή,
δόξα Σου, δόξα Σου Παντοτινή


Κώστας Πασαγιάννης