ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ-21 ελληνόπουλα επέστρεψαν από τα απάνθρωπα στρατόπεδα κράτησης του Τίτο

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ:26 Νοεμβρίου 1950 και μετά το τέλος του Συμμοριτοπόλεμου, 21 ελληνόπουλα επέστρεψαν από τα απάνθρωπα στρατόπεδα κράτησης του Τίτο.

  Πρόκειται για μια μικρή ομάδα παιδιών που επαναπατρίστηκε. Μέχρι το 1952, είχαν επιστρέψει συνολικά μόνο 538 παιδιά από τη Γιουγκοσλαβία, ενώ ο συνολικός αριθμός των παιδιών που είχαν αρπαγεί βίαια από τους κομμουνιστές ήταν πάνω από 20.000 (κατά άλλους 38.000) και χάθηκαν για πάντα.

 Το Παιδομάζωμα (1948–1950) ήταν η χειρότερη εγκληματική πράξη κατά παιδιών στην ελληνική ιστορία ισάξια σε απανθρωπιά με αυτήν τον Τούρκων με το παιδομάζωμα επί Οθωμανικού καθεστώτος. Τα παιδιά αφαιρέθηκαν βίαια από τις μητέρες τους, στοιβάχτηκαν σαν τα ζώα, και υπέφεραν από πείνα, κακή υγιεινή ανύπαρκτή ιατρική περίθαλψη και άλλους βασανισμούς. Στάλθηκαν στο κομμουνιστικό καθεστώς του Τίτο για να τα μετατρέψει σε «Γενίτσαρους» εχθρούς της Ελλάδος και της ίδιας της πατρίδας τους, καθώς υποβλήθηκαν σε πλύση εγκεφάλου για να ξεχάσουν την ταυτότητά τους.

Μια ακόμη «ΕΛΕΝΗ», θύμα του Παιδομαζώματος,!

Η ΣΟΥΛΤΑΝΑ ΠΕΤΡΙΔΗ από το Πολυάνεμο Καστοριάς.

Η ΕΛΕΝΗ ΓΚΑΤΖΟΓΙΑΝΝΗ δεν ήταν η μόνη μάνα που δολοφονήθηκε από τους κομμουνιστές γιά την άρνησή της να παραδώσει τα παιδιά της στο Παιδομάζωμα!
Εδώ η αφήγηση της Ειρήνης Δαμοπούλου, η οποία το 1948 ήταν κάτοικος του ανταρτοκρατούμενου, και (στην πλειοψηφία του) Σλαβόφρονου χωριού Άγιος Δημήτριος Καστοριάς (από το έργο μου «Η ΦΩΝΗ ΤΗΣ ΕΙΡΗΝΗΣ»):

«...Μερικές μητέρες έχασαν και την ζωή τους προσπαθώντας να κρατήσουν τα παιδιά τους κοντά τους. Για παράδειγμα, αυτή ήταν η τύχη της ΣΟΥΛΤΑΝΑΣ ΠΕΤΡΙΔΗ. Έτυχε να δώ με τα μάτια μου και να ακούσω με τα αυτιά μου τα βασανιστήρια που πέρασε στα χέρια των ανταρτών επειδή αρνήθηκε να δώσει τα παιδιά της. Η Σουλτάνα Πετρίδη καταγόταν από το χωριό Πολυάνεμο της Καστοριάς. Ήταν χωρισμένη από τον άνδρα της και είχε δυό μικρά παιδιά, ένα αγόρι και ένα κορίτσι, τα οποία αρνήθηκε να τα δώσει να μεταφερθούν στο Παραπέτασμα.

Μιά ημέρα, καθώς πήγαινα για το σπίτι της γιαγιάς μου, την συνάντησα σε ένα στενό σοκάκι του χωριού μας. Περπατούσε με σκυμμένο το κεφάλι και με τα χέρια πίσω από την μέση της, ανάμεσα σε δυό οπλισμένους αντάρτες. Δύο ακόμη αντάρτες ακολουθούσαν πιό πίσω. Καθώς ο δρόμος ήταν πολύ στενός, σταμάτησα και στάθηκα στην άκρη για να περάσουν αυτοί. Όταν έφθασαν εκεί που στεκόμουν, η κυρά Σουλτάνα κοντοστάθηκε και με ρώτησε τίνος είμαι και που βρίσκονται οι γονείς μου. Πρώτα ο πατέρας μου, και μετά η μητέρα μου. Γιά τον πατέρα μου της είπα ότι δεν ξέρω, και γιά την μητέρα μου ότι είναι στο σπίτι μας. Την στιγμή που οι αντάρτες την σκούνταγαν να προχωρήσει, γύρισε λίγο το πρόσωπό της προς το μέρος μου και μου είπε να δώσω χαιρετίσματα στην μάννα μου από την θειά Σούλτα.

Αργότερα εκείνο το βράδυ αρχίσαμε να ακούμε τις φωνές και τα ουρλιαχτά πόνου της κυρά Σουλτάνας λόγω των βασανιστηρίων που προφανώς υπέφερε από τους κομμουνιστές αντάρτες. Οι αντάρτες την είχαν οδηγήσει στο σπίτι του θείου μου Παπαγερμανού, το οποίον μετά την φυγή του για την Καστοριά το χρησιμοποιούσαν οι αντάρτες σαν τοπικό αρχηγείο τους. 

Τα βασανιστήρια της άτυχης Σουλτάνας συνεχίσθηκαν ως αργά την νύχτα. 

ΠΑΙΔΙΑ ΠΟΥ ΣΩΘΗΚΑΝ ΑΠΌ ΤΟ ΠΑΙΔΟΜΑΖΩΜΑ(ΚΑΡΠΕΝΗΣΙ 1949).

   Φωτογραφία Φεβρουάριος του 1949, που εμφανίζει τα 3 αδέλφια (από αριστερά), Γιώργο, Ανέστη και Θεοδώρα Μπαλάση, τα οποία αδέλφια λίγο πριν την κατάληψη του Καρπενησίου από τους συμμορίτες του ‘’ΔΣΕ’’ τον Ιανουάριο του 1949, φυγαδεύτηκαν από τους γονείς τους εντός ενός ξεροπήγαδου προκειμένου να μην πέσουν θύματα των βιαιοτήτων που ανέμεναν ότι θα επακολουθούσαν από τους αιμοσταγείς συμμορίτες της Ιης Μεραρχίας του καπετάν Γιώτη (Χαρίλαος Φλωράκης). 

  Στο ξεροπήγαδο αυτό τα τρία αδέλφια θα παραμείνουν για περίπου 18 ημέρες διαβιώνοντας με τα τρόφιμα που τους είχαν δώσει εξ΄αρχής οι γονείς τους, που ήταν 4 καρβέλια ψωμί, μία σακούλα με αμύγδαλα, καρύδια και χαρούπια, ντομάτες και μήλα, και μία στάμνα με νερό. 

  Τα παιδιά θα παραμείνουν κρυμμένα υπομονετικά όπως προαναφέρθηκε για 18 ημέρες και μετά την ανακατάληψη της πόλης από τον Ελληνικό Στρατό, και κατά την διάρκεια ερευνών αντρών της Ελληνικής Βασιλικής Χωροφυλακής, θα ανευρεθούν και έτσι σώθηκαν.

   Η τύχη των γονιών τους είναι άγνωστη καθώς και οι δύο στρατολογήθηκαν βιαίως από τους συμμορίτες του ‘’ΔΣΕ’’, και έκτοτε η τύχη τους αγνοείτε. 

  Στην αριστερή φωτογραφία τα τρία αδέλφια διακρίνονται όπως ακριβώς ανευρέθηκαν και φωτογραφηθήκαν από τον ΕΕΣ, και δεξιά διακρίνονται μετά την περιποίηση που δέχτηκαν από τα στελέχη της παιδούπολης της ‘’Αγίας Ειρήνης’’ Θεσσαλονίκης, όπου και έμειναν ως την ενηλικίωση τους 

(αρχείο τεύχος Μαρτίου 1955 ‘’Η Ζωή του παιδιού’’).

Παιδωμάζωμα-1948

 Φωτογραφία του 1948 από την ορεινή περιοχή των Ιωαννίνων, όπου εμφανίζει γονείς να αποχαιρετούν και να θρηνούν για τον αποχωρισμό τους από τα παιδιά τους, τα οποία επιβιβάζονται σε στρ\κο όχημα, προκειμένου αυτά να μεταφερθούν στην πόλη των Ιωαννίνων σε καταυλισμό του ΟΗΕ, για να γλυτώσουν από το παιδομάζωμα που είχε γίνει μάστιγα από τους συμμορίτες του ‘’ΔΣΕ’’ στις περιοχές αυτές (φωτογραφία David Seymour)

Οι εξισλαμισμοί και το παιδομάζωμα

Ἦταν πολὺ φυσικὸ τὰ δεινᾶ τῶν χριστιανῶν, μὲ τὴν ἀτελείωτη παράτασή τους μέσα σ’ ἕνα κλειστὸ σχεδὸν ἀπὸ παντοῦ ὀρίζοντα, νὰ κάμπτουν τὴν ψυχικὴ ἀντοχὴ πολλῶν χριστιανῶν, νὰ κλονίζουν τὴν πίστη τους καὶ τελικὰ νὰ προκαλοῦν τὴν συνειδητὴ ἤ καὶ προσποιητὴ προσέλευσή τους στὸν ἱσλαμισμὸ.

 .

Οἱ συνθῆκες τῆς ζωῆς τους – ἰδίως ἀνάμεσα σὲ συμπαγεῖς μουσουλμανικούς πληθυσμούς ἦταν τόσο δύσκολες καὶ ἡ βαθμιαῖα διαφοροποίηση τῶν φόρων μεταξὺ χριστιανῶν καὶ μουσουλμάνων ραγιάδων τόσο αἰσθητὴ, ὥστε ἡ προσέλευσή τους στὸν ἱσλαμισμὸ (ποὺ ἀποτελοῦσε τὴν μοναδικὴ διέξοδο ἀπὸ τὰ δεινᾶ) νὰ εἶναι μεγάλος πειρασμὸς.

. 

 Οἱ σωζόμενες σχετικὲς μὲ τοὺς ἐξισλαμισμοὺς παραδόσεις μικρὴ μόνον ἱδέα τῆς τραγωδίας ἐκείνης εἶναι δυνατὸν νὰ δώσουν. Οἱ περισσότερες μαρτυροῦν τὴν κάμψη τῆς ψυχικῆς ἀντοχῆς καὶ τὴν ἀπελπισία τῶν κατοίκων, τὴν ὁποῖα ὄξυνε κάπου κάπου ἀκόμη περισσότερο ἡ δογματικὴ ἀκαμψία, ἴσως καὶ ἡ ἀναλγησία καὶ τὸ πεῖσμα τῶν ἐκκλησιαστικῶν ποιμένων.

.

 Ἀξιοσημείωτο ἐπίσης εἶναι ὁ βίαιος ἤ ἐκούσιος ἐξισλαμισμὸς κοριτσιῶν καὶ γενικὰ γυναικῶν καὶ ὁ γάμος τους μὲ μουσουλμάνους…. ἴσως ἐκεῖ ὅπου οἱ μουσουλμάνοι μνημονεύονται ἀπὸ τὸν Ἐβλιὰ Τσελεμπὴ ὡς «Ἑλληνοπρεπεῖς» ἤ ὅτι μιλοῦν τὴν ἑλληνικὴ, πρέπει νὰ ὑποθέσουμε ὅτι εἶναι γόνοι ἐξισλαμισμένων ἤ ὅτι ἔχουν μητέρες Ἑλληνίδες.

. 

 Ἡ ἐκούσια προσέλευση ἑνὸς χριστιανοῦ στὸν μουσουλμανισμὸ ἀποτελοῦσε μεγάλο γεγονὸς τῆς θρησκευτικῆς ζωῆς τῶν μουσουλμάνων, ἀληθινὴ νίκη, καὶ γιορταζόταν πανηγυρικὰ. Ὁ νέος μουσουλμάνος ἐπιβεβαίωνε τὴν νέα του πίστη καταπιέζοντας καὶ τυραννώντας τοὺς ὁμοεθνεῖς του. Ὁ τῦπος τοῦ ἀρνησιθρήσκου χαρακτηρίζεται ἐπιγραμματικὰ ἀπὸ τὸν Βενετὸ βάϊλο Matteo Zane: «… ἦταν οἱ πιὸ ἀλαζονικοὶ καὶ οἱ πιὸ μοχθηροὶ ἄνθρωποι ποὺ μπορεῖ κανεῖς νὰ φανταστῆ, ἄνθρωποι ποὺ ἔχασαν μαζὶ μὲ τὴν ἀληθινὴ πίστη καὶ κάθε ἀνθρωπιὰ».

 .

Οἱ Τοῦρκοι, ὕστερ’ ἀπὸ τὶς ἀλλεπάλληλες κατακτήσεις καὶ τὶς ἐπιμειξίες τους μἐ Ἑλληνίδες καὶ «ὕστερ’ ἀπὸ τὴν προσέλευση ὁλόκληρων πληθυσμῶν τῆς Μ. Ἀσίας καὶ τῆς Βαλκανικῆς, ἱδίως τῶν ἑλληνικῶν χωρῶν, στὸν ἱσλαμισμὸ, ἔχασαν τὸν καθαρὸ ἀνθρωπολογικὰ μογγολικὸ τῦπο τῆς φυλῆς τους. Πραγματικὰ, ἄν ἐξαιρέση κανεῖς τούς Τουρκομάνους καὶ τούς Γιουρούκους, οἱ ἄλλοι παρουσιάζουν ἀνθρωπολογικούς χαρακτῆρες μᾶλλον τῶν κατοίκων τῆς ΝΑ Εὐρώπης παρὰ τοῦ Τουρκεστὰν. Ἀπόγονοι Ἑλλήνων εἶναι πρὸ πάντων οἱ τοῦρκοι τῶν μικρασιατικῶν παραλίων (ἱδίως τοῦ νότου), τὰ ὁποῖα εἶχαν πάντοτε κατάστικτο ἑλληνικὸ πληθυσμὸ . Ἀνθρωπολογικὰ λοιπὸν ἐξεταζόμενοι οἱ δυὸ λαοὶ, ὅπως ἔχουν διαμορφωθῆ σήμερα, ἔχουν φυλετικὴ συγγένεια.

.

Οἱ ἐξισλαμισμένοι χριστιανοὶ, καὶ ἱδίως οἱ Ἕλληνες κατὰ τὸν 14° αἰῶνα, εἶναι ἐκεῖνοι ποὺ ἔγιναν τὰ σπουδαιότερα στελέχη καὶ ἐρείσματα τῆς ὀθωμανικῆς αὐτοκρατορίας εἴτε ὡς ἀνώτατοι ἀξιωματοῦχοι τοῦ κράτους, στρατιωτικοὶ καὶ πολιτικοὶ, εἴτε ὡς πειθαρχημένοι, φανατικοὶ καὶ ἐμπειροπόλεμοι στρατιῶτες, ἀφοῦ ἀναβαπτίστηκαν μέσα στὴν συναισθηματικὴ κολυμβήθρα ἑνὸς νέου κόσμου ἰδεῶν, τοῦ μουσουλμανικοῦ• εἶναι ἀκόμη ἐκεῖνοι ποὺ ἔδωσαν τὰ ἀποφασιστικὰ καὶ τελειωτικὰ χτυπήματα ἐναντίον τῆς βυζαντινῆς αὐτοκρατορίας καὶ ἔγιναν οἱ ἀμείλικτοι διῶκτες τῶν ὁμοεθνῶν καὶ [ἄλλωτε] ὁμοθρήσκων τους, ἐκεῖνοι ποὺ συνετέλεσαν κυρίως στὴν ἐξάπλωση, ὁργάνωση καὶ στερέωση τῆς ὀθωμανικῆς αὐτοκρατορίας….

 .

.

Διαβᾶστε ὁλόκληρο τὸ ἄρθρο γιὰ τοὺς ἐξισλαμισμοὺς καὶ τὸ παιδομάζωμα ΕΔΩ

Αντιγραφή