ΜΙΜΗΣΗ ΤΟΥ ΚΑΚΟΥ

  

Η μαζική δολοφονία των συμμαθητών του από τον 14χρονο στο σχολείο του Βελιγραδίου είχε ως αιτία την μίμηση του περιεχομένου των διαδικτυακών ηλεκτρονικών παιχνιδιών, στα οποία ήταν εθισμένος. Πέρα από την όποια ψυχολογική του κατάσταση, εκτός του ότι ήταν εκπαιδευμένος από τον πατέρα του στην χρήση όπλων, η αποξένωσή του από την κοινωνικότητα της αγάπης, της φιλίας, του μοιράσματος της ζωής, διότι ο όποιος ελεύθερος χρόνος του ήταν δοσμένος στην οθόνη και στο πληκτρολόγιο, είναι ένα ακόμη σημάδι ότι πορευόμαστε σε έναν κόσμο στον οποίο ο άνθρωπος γίνεται ολοένα και περισσότερο άτομο που λειτουργεί με κριτήριο τον εαυτό του, την απόλαυσή του, κυρίως όμως την μίμηση του κακού, αφού αυτό γίνεται η ζωή.

  Δεν είναι θέμα κινδυνολογίας, ούτε γκρίνιας. Ούτε είναι εύκολο να υπάρξει αναστροφή σε μια πορεία στην οποία λείπει από την καθημερινότητά μας η ποιότητα της ανθρώπινης επαφής, η έγνοια για τον άλλον, η συζήτηση γονέων και παιδιών, αυτό που λέμε "κοινωνία", αλληλεπίδραση προς το αγαθό, ό,τι δηλαδή έρχεται μέσα από το κοινοτικό πνεύμα, αυτό του ότι "υπάρχω και για σένα και υπάρχεις και για μένα". Το δυσκολότερο είναι πως στην προσπάθειά μας να ελέγξουμε απόλυτα την ζωή μας, να ρυθμίσουμε τις λεπτομέρειές της, να την απαλλάξουμε από την ανία που θεωρούμε ότι αλλιώς επέρχεται, δεν αφήνουμε περιθώριο στο απροσδόκητο, στην έκπληξη, στην χάρη του Θεού να της δώσει ένα αλλιώτικο νόημα αγάπης.

  Ο άνθρωπος που βρίσκεται σε πλήξη και ανία δεν μπορεί να εκτιμήσει τη γιορτή.

Μοναξιά και πλήξη. (Αγ.Θεοφάνη του Έγκλειστου).

 

 Η χάρη του Θεού να ‘ναι μαζί σου! ''Είμαι μόνη'', γράφεις, ''και αισθάνομαι πλήξη''. Είναι φυσικό αυτό το αίσθημα. Νομίζω, ωστόσο, μετά τις αποφάσεις που πήρες και τα όσα συνακόλουθα σε συμβούλεψα να κάνεις, δεν θα έπρεπε να αισθάνεσαι έτσι. Ακόμα και μόνη, δεν θα ένιωθες μοναξιά, αν βίωνες την παρουσία του Κυρίου, που είναι κοντά σου, όπως άλλωστε και ο Φύλακας Άγγελός σου˙ είναι κοντά σου όχι νοερά, αλλά πραγματικά. 

  Η επίγνωση, λοιπόν, της παρουσίας του Θεού δεν θα άφηνε το αίσθημα της μοναξιάς ούτε την πλήξη, που το ακολουθεί, να κυριαρχήσουν στην καρδιά σου. Πιστεύω, πάντως, ότι πρόκειται για μια κατάσταση προσωρινή, από την οποία σύντομα θ’ απαλλαγείς. Σε κάθε περίπτωση, όταν είσαι μόνη, προσπάθησε να θυμάσαι ότι ο Κύριος και ο Φύλακας Άγγελός σου είναι μαζί σου.

 Επίσης, μην αμελείς να επωφελείσαι από κάθε περιστασιακή μόνωση, έστω και στιγμιαία, συνομιλώντας απερίσπαστα και ευφρόσυνα με τον Πλάστη σου. Τέτοια μόνωση είναι γλυκιά. Ελπίζω να γεύεσαι κάπου-κάπου τη γλυκύτητά της, κι έτσι να την επιζητείς σαν παράδεισο επίγειο.